Sukta 39

Mantra 1

यदिन्द्र चित्र मेहनास्ति त्वादातमद्रिवः । राधस्तन्नो विदद्वस उभयाहस्त्या भर ॥

હે ઇન્દ્ર, અદ્રિવઃ (પથ્થર-ધારક), તારી પાસે જો કોઈ ચિત્ર, મેહના (ઉછળતી/વહેતી) દાન-સંપત્તિ હોય, તો તે રાધસ્ અમને આપ; હે વસુવિદ્ (ધન-શોધક), બંને હાથ ભર્યા રાખીને તે ખજાનો અહીં લાવી દે.

Mantra 2

यन्मन्यसे वरेण्यमिन्द्र द्युक्षं तदा भर । विद्याम तस्य ते वयमकूपारस्य दावने ॥

હે ઇન્દ્ર, તું જે કંઈ વરેણ્યમ્ (સર્વોત્તમ, પસંદગીનું) અને દ્યુક્ષં (પ્રકાશમાન) માને છે, તે જ અહીં લાવી દે; અકૂપાર (અપરિમિત) એવા તારા દાવને—અક્ષય દાનમાં—અમે જાણીએ અને તેનો ભાગ પામીએ.

Mantra 3

यत्ते दित्सु प्रराध्यं मनो अस्ति श्रुतं बृहत् । तेन दृळ्हा चिदद्रिव आ वाजं दर्षि सातये ॥

તારા દિત્સુ (આપવા ઇચ્છામાં) જે પ્રરાધ્યં—દાન-શક્તિ—મનામાં છે, તે શ્રુતં, બૃહત્ (વિખ્યાત, મહાન) છે; તે જ બળથી, હે અદ્રિવઃ, તું દૃઢ વસ્તુઓને પણ વશ કરાવે છે અને સાતયે (વિજય માટે) અમને વાજં—બળની પૂર્ણતા—અહીં લાવી આપે છે.

Mantra 4

मंहिष्ठं वो मघोनां राजानं चर्षणीनाम् । इन्द्रमुप प्रशस्तये पूर्वीभिर्जुजुषे गिरः ॥

દાનવીરોમાં સર્વોત્કૃષ્ટ, મનુષ્યજનોના રાજા એવા ઇન્દ્રને અમે સ્તુતિ માટે નજીક જઈએ છીએ; પ્રાચીન ગીરોમાં તે આનંદ લે છે, ઋષિના વચનોને સ્વીકારે છે.

Mantra 5

अस्मा इत्काव्यं वच उक्थमिन्द्राय शंस्यम् । तस्मा उ ब्रह्मवाहसे गिरो वर्धन्त्यत्रयो गिरः शुम्भन्त्यत्रयः ॥

એના માટે જ આ કાવ્યવચન—આ ઉક્ત—ઇન્દ્ર માટે પ્રખર રીતે ગાવા યોગ્ય છે. બ્રહ્મવાહસ એવા તેને અત્રિઓની ગીરો વધે છે અને તેજસ્વી બને છે; અમારી વાણી શક્તિના ઉજ્જ્વળ સાધન બને છે.