Adhyaya 16

Mantra 1

नम॑स्ते रुद्र म॒न्यव॑ उ॒तो त॒ इष॑वे॒ नम॑: । बा॒हुभ्या॑मु॒त ते॒ नम॑:

Verehrung dir, o Rudra, deinem Zorn; und Verehrung deinem Pfeil. Verehrung auch deinen Armen.

Mantra 2

या ते॑ रुद्र शि॒वा त॒नूरघो॒राऽपा॑पकाशिनी । तया॑ नस्त॒न्वा शन्त॑मया॒ गिरि॑शन्ता॒भि चा॑कशीहि

Jene heilsame Gestalt von dir, o Rudra, die nicht schrecklich ist und Sünde vertreibt — mit ihr, mit jenem überaus gütigen Leib, o Bergbewohner, blicke auf uns.

Mantra 3

यामिषुं॑ गिरिशन्त॒ हस्ते॑ बि॒भर्ष्यस्त॑वे । शि॒वां गि॑रित्र॒ तां कु॑रु॒ मा हि॑ᳪसी॒: पुरु॑षं॒ जग॑त्

Den Pfeil, den du in deiner Hand trägst, o Bergbewohner, zum Schuss—mache ihn, o Bergwanderer, heilvoll; verletze weder den Menschen noch die sich regende Welt.

Mantra 4

शि॒वेन॒ वच॑सा त्वा गिरि॒शाच्छा॑ वदामसि । यथा॑ न॒: सर्व॒मिज्जग॑दय॒क्ष्मᳪ सु॒मना॒ अस॑त्

Mit gütigem Wort sprechen wir dich an, o Girīśa, Herr des Berges, zu dir rufen wir; auf dass für uns diese ganze Welt wahrlich frei sei von zehrender Krankheit (yakṣma) und von gnädigem Sinn.

Mantra 5

अध्य॑वोचदधिव॒क्ता प्र॑थ॒मो दैव्यो॑ भि॒षक् । अहीँ॑श्च॒ सर्वा॑ञ्ज॒म्भय॒न्त्सर्वा॑श्च यातुधा॒न्यो॒ऽध॒राची॒: परा॑ सुव

Es hat der Über-Sprecher gesprochen, der Erste, der göttliche Arzt: alle Schlangen zerschmetternd und die ganze zauberische Brut — treibe sie fort, nach unten gewandt!

Mantra 6

असौ॒ यस्ता॒म्रो अ॑रु॒ण उ॒त ब॒भ्रुः सु॑म॒ङ्गल॑: । ये चै॑नᳪ रु॒द्रा अ॒भितो॑ दि॒क्षु श्रि॒ताः स॑हस्र॒शोऽवै॑षा॒ᳪ हेड॑ ईमहे

Jener Rudra, der kupferrot ist, rötlich und auch braun‑gelb, höchst heilvoll; und jene Rudras, die zu Tausenden ringsum in den Himmelsrichtungen weilen – wir flehen, dass ihr Zorn von uns weiche.

Mantra 7

असौ॒ यो॑ऽव॒सर्प॑ति॒ नील॑ग्रीवो॒ विलो॑हितः । उ॒तैनं॑ गो॒पा अ॑दृश्र॒न्नदृ॑श्रन्नुदहा॒र्यः स दृ॒ष्टो मृ॑डयाति नः

Jener, der dahingleitet, der Blauhalsige, vielfach rötlich; ihn erblickten die Rinderhüter – ja, erblickten ihn, den Hervorzubringenden. Wenn er gesehen wird, erbarmt er sich unser.

Mantra 8

नमो॑ऽस्तु॒ नील॑ग्रीवाय सहस्रा॒क्षाय॑ मी॒ढुषे॑ । अथो॒ ये अ॑स्य॒ सत्वा॑नो॒ऽहं तेभ्यो॑ऽकरं॒ नम॑:

Ehrerbietung sei dem Blauhalsigen, dem Tausendäugigen, dem reichlich Spendenden; und auch seinen Wesen – ihnen habe ich Ehrerbietung dargebracht.

Mantra 9

प्रमु॑ञ्च॒ धन्व॑न॒स्त्वमु॒भयो॒रार्त्न्यो॒र्ज्याम् । याश्च॑ ते॒ हस्त॒ इष॑व॒: परा॒ ता भ॑गवो वप

Entspanne den Bogen, löse die Sehne von beiden Enden; und die Pfeile, die du in deiner Hand hältst, wirf weit von uns fort, o Gesegneter (bhagavan).

Mantra 10

विज्यं॒ धनु॑: कप॒र्दिनो॒ विश॑ल्यो॒ वाण॑वाँ२ उ॒त । अने॑शन्नस्य॒ या इष॑व आ॒भुर॑स्य निषङ्ग॒धिः

Sei der Bogen des Kapardin (des Schopfhaarigen) ohne Sehne; ohne Widerhaken, und doch pfeiltragend. Harmlos seien seine Pfeile; harmlos seien sein Köcher und seine Stütze.

Mantra 11

या ते॑ हे॒तिर्मी॑ढुष्टम॒ हस्ते॑ ब॒भूव॑ ते॒ धनु॑: । तया॒ऽस्मान्वि॒श्वत॒स्त्वम॑य॒क्ष्मया॒ परि॑ भुज

Jene Waffe von dir, o Allgnädiger, die in deine Hand gelangt ist — dein Bogen: umgib uns damit von allen Seiten mit Freiheit von Krankheit und behüte uns ringsum.

Mantra 12

परि॑ ते॒ धन्व॑नो हे॒तिर॒स्मान्वृ॑णक्तु वि॒श्वत॑: । अथो॒ य इ॑षु॒धिस्तवा॒रे अ॒स्मन्नि धे॑हि॒ तम्

Rings um uns, von allen Seiten, möge das Geschoss deines Bogens alles Unheil von uns abwenden; und jenen Köcher deinen, o Feind, lege fern von uns nieder — stelle ihn beiseite.

Mantra 13

अ॒व॒तत्य॒ धनु॒ष्ट्वᳪ सह॑स्राक्ष॒ शते॑षुधे । नि॒शीर्य॑ श॒ल्यानां॒ मुखा॑ शि॒वो न॑: सु॒मना॑ भव

Nachdem du deinen Bogen gesenkt hast, o Tausendäugiger, o du mit hundert Köchern; nachdem du die Spitzen deiner Pfeile herausgezogen hast, sei uns heilvoll und wohlgesinnt.

Mantra 14

नम॑स्त॒ आयु॑धा॒याना॑तताय धृ॒ष्णवे॑ । उ॒भाभ्या॑मु॒त ते॒ नमो॑ बा॒हुभ्यां॒ तव॒ धन्व॑ने

Ehrerbietung dir, dem Waffenführenden, dem Unangespannten (Bogen), dem Ungestümen. Und deinen beiden Armen: auch dir Ehrerbietung; Ehrerbietung deinem Bogen.

Mantra 15

मा नो॑ म॒हान्त॑मु॒त मा नो॑ अर्भ॒कं मा न॒ उक्ष॑न्तमु॒त मा न॑ उक्षि॒तम् । मा नो॑ वधीः पि॒तरं॒ मोत मा॒तरं॒ मा न॑: प्रि॒यास्त॒न्वो॒ रुद्र रीरिषः

Erschlage uns nicht, weder den Großen noch den Kleinen; erschlage uns nicht, weder den heranwachsenden Jüngling noch den Vollerwachsenen. Erschlage uns nicht, weder den Vater noch die Mutter; verletze nicht, o Rudra, unsere lieben Leiber.

Mantra 16

मा न॑स्तो॒के तन॑ये॒ मा न॒ आयु॑षि॒ मा नो॒ गोषु॒ मा नो॒ अश्वे॑षु रीरिषः । मा नो॑ वी॒रान् रु॑द्र भा॒मिनो॑ वधीर्ह॒विष्म॑न्त॒: सद॒मित् त्वा॑ हवामहे

Verletze uns nicht in Nachkommenschaft und Kindern, nicht in unserer Lebenszeit, nicht in unseren Rindern, nicht in unseren Pferden—füge uns keinen Schaden zu. Erschlage nicht unsere Helden, o Rudra, der Furchtbare; wir, die das Opfer (havis) besitzen, rufen dich immerdar an.

Mantra 17

नमो॒ हिर॑ण्यबाहवे सेना॒न्ये॒ दि॒शां च॒ पत॑ये॒ नमो॒ नमो॑ वृ॒क्षेभ्यो॒ हरि॑केशेभ्यः पशू॒नां पत॑ये॒ नमो॒ नमो॒ वृ॒क्षेभ्यो॒ हरि॑केशेभ्यः पशू॒नां पत॑ये॒ नमो॒ नम॑: श॒ष्पिञ्ज॑राय॒ त्विषी॑मते पथी॒नां पत॑ये॒ नमो॒ नमो॒ हरि॑केशायोपवी॒तिने॑ पु॒ष्टानां॒ पत॑ये॒ नम॑:

Verehrung dem Goldarmigen, dem Heerführer, dem Herrn der Himmelsrichtungen—Verehrung, Verehrung! Verehrung den Bäumen mit fahlgelbem Haar, dem Herrn des Viehs—Verehrung, Verehrung! Verehrung dem bräunlichgelben, dem Strahlenden, dem Herrn der Wege—Verehrung, Verehrung! Verehrung dem fahlhaarigen, dem Träger des Upavīta, dem Herrn der Fülle—Verehrung!

Mantra 18

नमो॑ बभ्लु॒शाय॑ व्या॒धिने ऽन्ना॑नां॒ पत॑ये॒ नमो॒ नमो॑ भ॒वस्य॑ हेत्यै॒ जग॑तां॒ पत॑ये॒ नमो॒ नमो॑ रु॒द्राया॑तता॒यिने॒ क्षेत्रा॑णां॒ पत॑ये॒ नमो॒ नम॑: सू॒तायाह॑न्त्यै॒ वना॑नां॒ पत॑ये॒ नम॑:

Ehrerbietung dem Babhluśa, dem Jäger, dem Herrn der Speisen — Ehrerbietung! Ehrerbietung dem Wurfgeschoß Bhavas, dem Herrn alles Bewegten — Ehrerbietung! Ehrerbietung Rudra, dem Angreifer, dem Herrn der Felder — Ehrerbietung! Ehrerbietung dem Wagenlenker, dem Erschlagenden, dem Herrn der Wälder — Ehrerbietung!

Mantra 19

नमो॒ रोहि॑ताय स्थ॒पत॑ये वृ॒क्षाणां॒ पत॑ये॒ नमो॒ नमो॑ भुव॒न्तये॑ वारिवस्कृ॒तायौष॑धीनां॒ पत॑ये॒ नमो॒ नमो॑ म॒न्त्रिणे॑ वाणि॒जाय॒ कक्षा॑णां॒ पत॑ये॒ नमो॒ नम॑ उ॒च्चैर्घो॑षायाक्र॒न्दय॑ते पत्ती॒नां पत॑ये॒ नम॑:

Verehrung Rohita, dem Baumeister, dem Herrn der Bäume! Verehrung, Verehrung dem Werdenden, dem wohltätigen Spender freien Ganges, dem Herrn der Pflanzen! Verehrung, Verehrung dem Ratgeber, dem Händler, dem Herrn der Dickichte! Verehrung, Verehrung dem Hochstimmigen, der zum Aufschrei antreibt, dem Herrn der Krieger!

Mantra 20

नम॑: कृत्स्नाय॒तया॒ धाव॑ते॒ सत्व॑नां॒ पत॑ये॒ नमो॒ नम॒: सह॑मानाय निव्या॒धिन॑ आव्या॒धिनी॑नां॒ पत॑ये॒ नमो॒ नमो॑ निष॒ङ्गिणे॑ ककु॒भाय॑ स्ते॒नानां॒ पत॑ये॒ नमो॒ नमो॑ निचे॒रवे॑ परिच॒रायार॑ण्यानां॒ पत॑ये॒ नम॑:

Verehrung dem Allumfassenden, der dahinstürmt – dem Herrn der Geschöpfe! Verehrung, Verehrung dem Überwältigenden, dem von unten Durchbohrenden – dem Herrn der Verwunder! Verehrung, Verehrung dem Schwertträger, dem Erhabenen – dem Herrn der Diebe! Verehrung, Verehrung dem heimlichen Umherstreifer, dem Umhergehenden – dem Herrn der Waldleute (Räuber)!

Mantra 21

नमो॒ वञ्च॑ते परि॒वञ्च॑ते स्तायू॒नां पत॑ये॒ नमो॒ नमो॑ निष॒ङ्गिण॑ इषुधि॒मते॒ तस्क॑राणां॒ पत॑ये॒ नमो॒ नम॑: सृका॒यिभ्यो॒ जिघा॑ᳪसद्भ्यो मुष्ण॒तां पत॑ये॒ नमो॒ नमो॑ऽसि॒मद्भ्यो॒ नक्त॒ञ्चर॑द्भ्यो विकृ॒न्तानां॒ पत॑ये॒ नम॑:

Verehrung dem Betrüger und dem Großbetrüger – dem Herrn der Räuber! Verehrung, Verehrung dem Schwertträger, dem Köchertragenden – dem Herrn der Diebe! Verehrung, Verehrung den Messerträgern, den Tötungslüsternen – dem Herrn der Plünderer! Verehrung, Verehrung den Schwertträgern, den Nachtumhergehenden – dem Herrn der Zerschneider!

Mantra 22

नम॑ उष्णी॒षिणे॑ गिरिच॒राय॑ कुलु॒ञ्चानां॒ पत॑ये॒ नमो॒ नम॑ इषु॒मद्भ्यो॑ धन्वा॒यिभ्य॑श्च वो॒ नमो॒ नम॑ आतन्वा॒नेभ्य॑: प्रति॒दधा॑नेभ्यश्च वो॒ नमो॒ नम॑ आ॒यच्छ॒द्भ्यो ऽस्य॑द्भ्यश्च वो॒ नम॑:

Verehrung dem Turbantragenden, dem Gebirgswanderer – dem Herrn der Kuluñca! Verehrung, Verehrung euch, ihr Pfeilträger und ihr Bogenschützen! Verehrung, Verehrung euch, die ihr (den Bogen) spannt und (den Pfeil) auflegt! Verehrung, Verehrung euch, die ihr anzieht und abschießt!

Mantra 23

नमो॑ विसृ॒जद्भ्यो॒ विध्य॑द्भ्यश्च वो॒ नमो॒ नम॑: स्व॒पद्भ्यो॒ जाग्र॑द्भ्यश्च वो॒ नमो॒ नम॒: शया॑नेभ्य॒ आसी॑नेभ्यश्च वो॒ नमो॒ नम॒स्तिष्ठ॑द्भ्यो॒ धाव॑द्भ्यश्च वो॒ नम॑:

Ehrerbietung euch, die ihr (den Pfeil) entsendet, und euch, die ihr durchbohrt: euch Ehrerbietung, Ehrerbietung! Ehrerbietung, Ehrerbietung euch, die ihr schlaft, und euch, die ihr wacht! Ehrerbietung, Ehrerbietung euch, die ihr liegt, und euch, die ihr sitzt! Ehrerbietung, Ehrerbietung euch, die ihr steht, und euch, die ihr lauft!

Mantra 24

नम॑: स॒भाभ्य॑: स॒भाप॑तिभ्यश्च वो॒ नमो॒ नमोऽश्वे॒भ्यो ऽश्व॑पतिभ्यश्च वो॒ नमो॒ नम॑ आव्या॒धिनी॑भ्यो वि॒विध्य॑न्तीभ्यश्च वो॒ नमो॒ नम॒ उग॑णाभ्यस्तृᳪह॒तीभ्य॑श्च वो॒ नम॑:

Ehrerbietung den Versammlungen; und Ehrerbietung den Herren der Versammlungen — euch Ehrerbietung, Ehrerbietung. Ehrerbietung den Pferden; und Ehrerbietung den Herren der Pferde — euch Ehrerbietung, Ehrerbietung. Ehrerbietung den Durchbohrenden; und denen, die auf mancherlei Weise schlagen — euch Ehrerbietung, Ehrerbietung. Ehrerbietung den furchtbaren Scharen; und den Überwältigenden — euch Ehrerbietung.

Mantra 25

नमो॑ ग॒णेभ्यो॑ ग॒णप॑तिभ्यश्च वो॒ नमो॒ नमो॒ व्राते॑भ्यो॒ व्रात॑पतिभ्यश्च वो॒ नमो॒ नमो॒ गृत्से॑भ्यो॒ गृत्स॑पतिभ्यश्च वो॒ नमो॒ नमो॒ विरू॑पेभ्यो वि॒श्वरू॑पेभ्यश्च वो॒ नम॑:

Ehrerbietung den Gaṇas (Scharen) und den Herren der Gaṇas — euch sei Ehrerbietung! Ehrerbietung den Vrātas (Gefolgschaften) und den Herren der Vrātas — euch sei Ehrerbietung! Ehrerbietung den Gṛtsas (Raubgierigen) und den Herren der Gṛtsas — euch sei Ehrerbietung! Ehrerbietung den Virūpas (Missgestalteten) und den Viśvarūpas (Allgestaltigen) — euch sei Ehrerbietung!

Mantra 26

नम॒: सेना॑भ्यः सेना॒निभ्य॑श्च वो॒ नमो॒ नमो॑ र॒थिभ्यो॑ अर॒तेभ्य॑श्च वो॒ नमो॒ नम॑: क्ष॒त्तृभ्य॑: संग्रही॒तृभ्य॑श्च वो॒ नमो॒ नमो॑ म॒हद्भ्यो॑ अर्भ॒केभ्य॑श्च वो॒ नम॑:

Ehrerbietung den Heeren und den Führern der Heere — euch sei Ehrerbietung! Ehrerbietung den Rathins (Wagenkämpfern) und den Fußsoldaten — euch sei Ehrerbietung! Ehrerbietung den Kṣattras (Kammerherren) und den Einziehern/Sammlern — euch sei Ehrerbietung! Ehrerbietung den Großen und den Kleinen — euch sei Ehrerbietung!

Mantra 27

नम॒स्तक्ष॑भ्यो रथका॒रेभ्य॑श्च वो॒ नमो॒ नम॒: कुला॑लेभ्यः कु॒र्मारे॑भ्यश्च वो॒ नमो॒ नमो॑ निषा॒देभ्य॑: पु॒ञ्जिष्टे॑भ्यश्च वो॒ नमो॒ नम॑: श्व॒निभ्यो॑ मृग॒युभ्य॑श्च वो॒ नम॑:

Ehrerbietung den Zimmerleuten und den Wagenbauern — euch sei Ehrerbietung! Ehrerbietung den Töpfern und den Schmieden — euch sei Ehrerbietung! Ehrerbietung den Niṣādas und den Aufschüttern/Haufenmachern — euch sei Ehrerbietung! Ehrerbietung den Hundewärtern und den Jägern — euch sei Ehrerbietung!

Mantra 28

नम॒: श्वभ्य॒: श्वप॑तिभ्यश्च वो॒ नमो॒ नमो॑ भ॒वाय॑ च रु॒द्राय॑ च॒ नम॑: श॒र्वाय॑ च पशु॒पत॑ये च॒ नमो॒ नील॑ग्रीवाय च शिति॒कण्ठा॑य च

Verehrung den Hunden; und den Herren der Hunde — euch Verehrung! Verehrung Bhava und Rudra! Verehrung Śarva und Paśupati! Verehrung dem Blauhalsigen und dem Weißkehligen!

Mantra 29

नम॑: कप॒र्दिने॑ च॒ व्यु॒प्तकेशाय च॒ नम॑: सहस्रा॒क्षाय॑ च श॒तध॑न्वने च॒ नमो॑ गिरिश॒याय॑ च शिपिवि॒ष्टाय॑ च॒ नमो॑ मी॒ढुष्ट॑माय॒ चेषु॑मते च

Verehrung dem Kapardin, dem mit geflochtenem Haar, und Verehrung dem mit gelöstem Haar; Verehrung dem Tausendäugigen und dem Hundertbogigen; Verehrung dem Bergbewohner und dem in den Glanz Eingegangenen; Verehrung dem Allfreigebigsten und dem mit Pfeilen Ausgerüsteten.

Mantra 30

नमो॑ ह्र॒स्वाय॑ च वाम॒नाय॑ च॒ नमो॑ बृह॒ते च॒ वर्षी॑यसे च॒ नमो॑ वृ॒द्धाय॑ च स॒वृधे॑ च॒ नमोऽग्र्या॑य च प्रथ॒माय॑ च

Ehrerbietung dem Kurzen und dem Zwerg; Ehrerbietung dem Großen und dem noch Größeren; Ehrerbietung dem Gewachsenen und dem Mit-Wachsenden; Ehrerbietung dem Vordersten und dem Ersten.

Mantra 31

नम॑ आ॒शवे॑ चाजि॒राय॑ च॒ नम॒: शीघ्र्या॑य च॒ शीभ्या॑य च॒ नम॒ ऊर्म्या॑य चावस्व॒न्या॒य च॒ नमो॑ नादे॒याय॑ च॒ द्वीप्या॑य च

Ehrerbietung dem Schnellen und dem Flinken; Ehrerbietung dem Eiligen und dem Ungestümen; Ehrerbietung dem Wellenhaften und dem Dumpfdröhnenden; Ehrerbietung dem Brüllenden und dem, der auf Flussinseln weilt.

Mantra 32

नमो॑ ज्ये॒ष्ठाय॑ च कनि॒ष्ठाय॑ च॒ नम॑: पूर्व॒जाय॑ चापर॒जाय॑ च॒ नमो॑ मध्य॒माय॑ चापग॒ल्भाय॑ च॒ नमो॑ जघ॒न्या॒य च बु॒ध्न्या॒य च

Ehrerbietung dem Ältesten und dem Jüngsten; Ehrerbietung dem Frühergeborenen und dem Spätergeborenen; Ehrerbietung dem Mittleren und dem Zurückhaltenden; Ehrerbietung dem Hintersten und dem, der der Grund ist.

Mantra 33

नम॒: सोभ्या॑य च प्रतिस॒र्या॒य च॒ नमो॒ याम्या॑य च॒ क्षेम्या॑य च॒ नम॒: श्लोक्या॑य चावसा॒न्या॒य च॒ नम॑ उर्व॒र्या॒य च॒ खल्या॑य च

Ehrerbietung (namas) dem Sobhya, dem Gütigen, und dem Pratisarya, der entgegengeht; Ehrerbietung dem Yamya, dem Südlichen, und dem Kshemya, dem Friedvollen, der Sicherheit gewährt; Ehrerbietung dem Shlokya, dem Preiswürdigen, und dem Avasanya, dem zum Abschluss Gehörigen; Ehrerbietung dem Urvarya, dem Herrn des fruchtbaren Feldes, und dem Khalya, dem Herrn der Tenne (Dreschplatz).

Mantra 34

नमो॒ वन्या॑य च॒ कक्ष्या॑य च॒ नम॑ः श्र॒वाय॑ च प्रतिश्र॒वाय॑ च॒ नम॑ आ॒शुषे॑णाय चा॒शुर॑थाय च॒ नम॒ः शूरा॑य चावभे॒दिने॑ च

Ehrerbietung dem Wilden (Vanya) und dem im Dickicht Weilenden (Kakṣyā); Ehrerbietung dem Ruhm (Śrava) und dem antwortenden Widerhall (Pratiśrava); Ehrerbietung dem Herrn des schnellen Heeres (Āśuṣeṇa) und dem Herrn des schnellen Wagens (Āśuratha); Ehrerbietung dem Helden (Śūra) und dem Durchbohrer (Avabhedin).

Mantra 35

नमो॑ बि॒ल्मिने॑ च कव॒चिने॑ च॒ नमो॑ व॒र्मिणे॑ च वरू॒थिने॑ च॒ नम॑ः श्रु॒ताय॑ च श्रुतसे॒नाय॑ च॒ नमो॑ दुन्दु॒भ्या॒य चाहन॒न्या॒य च

Ehrerbietung dem Helmtragenden (Bilmín) und dem Gepanzerten (Kavacin); Ehrerbietung dem Panzertragenden (Varmin) und dem Schutzgewährenden (Varūthin); Ehrerbietung dem Berühmten (Śruta) und dem Herrn des berühmten Heeres (Śrutasena); Ehrerbietung der Kriegstrommel (Dundubhi) und dem Unbezwingbaren (Ahananya).

Mantra 36

नमो॑ धृ॒ष्णवे॑ च प्रमृ॒शाय॑ च॒ नमो॑ निष॒ङ्गिणे॑ चेषुधि॒मते॑ च॒ नम॑स्ती॒क्ष्णेष॑वे चायु॒धिने॑ च॒ नम॑: स्वायु॒धाय॑ च सु॒धन्व॑ने च

Ehrerbietung dem Kühnen (Dhṛṣṇu) und dem Angreifer (Pramṛśa); Ehrerbietung dem Schwertträger (Niṣaṅgin) und dem, der den Köcher besitzt (Iṣudhímat); Ehrerbietung dem Herrn der scharfen Pfeile (Tīkṣṇeṣu) und dem Bewaffneten (Āyudhin); Ehrerbietung dem Selbstbewaffneten (Svāyudha) und dem Gut-Bogigen (Sudhanvan).

Mantra 37

नम॒: स्रुत्या॑य च॒ पथ्या॑य च॒ नम॒: काट्या॑य च॒ नीप्या॑य च॒ नम॒: कुल्या॑य च सर॒स्या॒य च॒ नमो॑ नादे॒याय॑ च वैश॒न्ताय॑ च

Verehrung dem Herrn des Pfades und dem Herrn der Straße; Verehrung dem Herrn des Durchhaues und dem Herrn der Niederung; Verehrung dem Herrn des Kanals und dem Herrn des Sees; Verehrung dem Herrn des Flussufers und dem Herrn des Zugangs zur Siedlung.

Mantra 38

नम॒: कूप्या॑य चाव॒ट्या॑य च॒ नमो॒ वीध्र्या॑य चात॒प्या॒य च॒ नमो॒ मेघ्या॑य च च विद्यु॒त्या॒य च॒ नमो॒ वर्ष्या॑य चाव॒र्ष्याय॑ च

Verehrung dem Herrn des Brunnens und dem Herrn der Grube; Verehrung dem Herrn des Spalt-Abflusses und dem Herrn der Hitze; Verehrung dem Herrn der Wolke und dem Herrn des Blitzes; Verehrung dem Herrn des Regens und dem Herrn der Regenlosigkeit.

Mantra 39

नमो॒ वात्या॑य च॒ रेष्म्या॑य च॒ नमो॑ वास्त॒व्या॒य च वास्तु॒पाय॑ च॒ नम॒: सोमा॑य च रु॒द्राय॑ च॒ नम॑स्ता॒म्राय॑ चारु॒णाय॑ च

Ehrerbietung dem Vātya, dem Sturmwind, und dem Reśmya, dem Zügelträger. Ehrerbietung dem Vāstavya, dem im Haus Wohnenden, und dem Vāstupā, dem Hüter der Heimstatt. Ehrerbietung Soma und Rudra. Ehrerbietung dem Tāmra, dem kupferroten, und dem Aruṇa, dem rötlichen.

Mantra 40

नम॑: श॒ङ्गवे॑ च पशु॒पत॑ये च॒ नम॑ उ॒ग्राय॑ च भी॒माय॑ च॒ नमो॑ऽग्रेव॒धाय॑ च दूरेव॒धाय॑ च॒ नमो॑ ह॒न्त्रे च॒ हनी॑यसे च॒ नमो॑ वृ॒क्षेभ्यो॒ हरि॑केशेभ्यो॒ नम॑स्ता॒राय॑

Ehrerbietung dem Śaṅgava, dem Gütigen, und Paśupati, dem Herrn der Tiere. Ehrerbietung dem Ugra, dem Grimmigen, und dem Bhīma, dem Schrecklichen. Ehrerbietung dem Agrevadha, dem Nah-Töter, und dem Dūrevadha, dem Fern-Töter. Ehrerbietung dem Hantr̥, dem Schläger, und dem Hanīyase, dem noch zerstörerischeren Schläger. Ehrerbietung den Bäumen, den Harikeśa, den goldhaarigen; Ehrerbietung Tārā.

Mantra 41

नम॑: शम्भ॒वाय॑ च मयोभ॒वाय॑ च॒ नम॑: शङ्क॒राय॑ च मयस्क॒राय॑ च॒ नम॑: शि॒वाय॑ च शि॒वत॑राय च

Verehrung Śambhava und Mayobhava! Verehrung Śaṅkara und Mayaskara! Verehrung Śiva und Śivatarā!

Mantra 42

नम॒: पार्या॑य चावा॒र्या॒य च॒ नम॑: प्र॒तर॑णाय चो॒त्तर॑णाय च॒ नम॒स्तीर्थ्या॑य च॒ कूल्या॑य च॒ नम॒: शष्प्या॑य च॒ फेन्या॑य च

Verehrung dem, der am jenseitigen Ufer ist, und dem, der am diesseitigen Ufer ist! Verehrung dem Durchfurtenden und dem Hinübertragenden! Verehrung dem, der an der Furt ist, und dem, der am Ufer ist! Verehrung dem, der im jungen Gras ist, und dem, der im Schaum ist!

Mantra 43

नम॑: सिक॒त्या॒य च प्रवा॒ह्या॒य च॒ नम॑: किᳪशि॒लाय॑ च क्षय॒णाय॑ च॒ नम॑: कप॒र्दिने॑ च पुल॒स्तये॑ च॒ नम॑ इरि॒ण्या॒य च प्रप॒थ्या॒य च

Verehrung dem Sandigen und dem vom Strom Fortgerissenen! Verehrung dem Kiesigen und dem Verweilenden (oder dem Verfallenden)! Verehrung Kapardin, dem mit dem geflochtenen Haar, und Pulastya! Verehrung dem, der in der salzigen Ödnis ist, und dem, der auf der Heerstraße ist!

Mantra 44

नमो॒ व्रज्या॑य च॒ गोष्ठ्या॑य च॒ नम॒स्तल्प्या॑य च॒ गेह्या॑य च॒ नमो॑ हृद॒य्या॒य च निवे॒ष्प्या॒य च॒ नम॒: काट्या॑य च गह्वरे॒ष्ठाय॑ च

Ehrerbietung dem Vrajya, der Weide, und dem Goshthya, dem Viehstall; Ehrerbietung dem Talpya, dem Lagerplatz, und dem Gehya, dem Haus; Ehrerbietung dem Hridayya, dem innersten Sitz, und dem Niveshpya, der Herberge; Ehrerbietung dem Katya, dem am Grubenrand, und dem Gahvareshtha, der in der tiefen Mulde verweilt.

Mantra 45

नम॒: शुष्क्या॑य च हरि॒त्या॒य च॒ नम॑: पाᳪस॒व्या॒य च रज॒स्या॒य च॒ नमो॒ लोप्या॑य चोल॒प्या॒य च॒ नम॒ ऊर्व्या॑य च॒ सूर्व्या॑य च

Ehrerbietung dem Shushkya, dem Trockenen, und dem Haritya, dem Grünen; Ehrerbietung dem Pamsavya, dem Staubigen, und dem Rajasyа, dem Dunstigen; Ehrerbietung dem Lopya, dem Brüchigen, und dem Olapya, dem Schilfigen; Ehrerbietung dem Urvya, dem Weiten, und dem Survya, dem schön-weiten.

Mantra 46

नम॑: प॒र्णाय॑ च पर्णश॒दाय॑ च॒ नम॑ उद्गु॒रमा॑णाय चाभिघ्न॒ते च॒ नम॑ आखिद॒ते च॑ प्रखिद॒ते च॒ नम॑ इषु॒कृद्भ्यो॑ धनु॒ष्कृद्भ्य॑श्च वो॒ नमो॒ नमो॑ वः किरि॒केभ्यो॑ दे॒वाना॒ᳪ हृद॑येभ्यो॒ नमो॑ विचिन्व॒त्केभ्यो॒ नमो॑ विक्षिण॒त्केभ्यो॒ नम॑ आनिर्ह॒तेभ्य॑:

Ehrerbietung dem Blatt und dem, der im Blatt weilt; Ehrerbietung dem, der aufspringt, und dem, der schlägt; Ehrerbietung dem, der durchbohrt, und dem, der schwer durchbohrt; Ehrerbietung euch, Pfeilmachern und Bogenmachern; Ehrerbietung, Ehrerbietung euch, o Kirikas, die ihr im Herzen der Götter seid; Ehrerbietung den Unterscheidenden; Ehrerbietung den Zerstreuenden; Ehrerbietung den Unablässig-Schlagenden.

Mantra 47

द्रापे॒ अन्ध॑सस्पते॒ दरि॑द्र॒ नील॑लोहित । आ॒सां प्र॒जाना॑मे॒षां प॑शू॒नां मा भे॒र्मा रो॒ङ्मो च॑ न॒: किंच॒नाम॑मत्

O Drāpa, Herr des Saftes, du Umherziehender, blau und rot! Von diesen unseren Geschöpfen, von diesem unserem Vieh—möge keiner sich fürchten, keiner aufschreien; und nichts, in keiner Weise, möge uns schaden.

Mantra 48

इ॒मा रु॒द्राय॑ त॒वसे॑ कप॒र्दिने॑ क्ष॒यद्वी॑राय॒ प्र भ॑रामहे म॒तीः । यथा॒ शमस॑द् द्वि॒पदे॒ चतु॑ष्पदे॒ विश्वं॑ पु॒ष्टं ग्रामे॑ अ॒स्मिन्न॑नातु॒रम्

Diese unsere frommen Gedanken bringen wir dar Rudra, dem Mächtigen, dem Kapardin, dem Herrn einer von Helden bewohnten Stätte; auf dass Heil sei für Zweifüßige und Vierfüßige und aller Wohlstand in diesem unserem Dorf ungestört, ohne Krankheit, gedeihe.

Mantra 49

या ते॑ रुद्र शि॒वा त॒नूः शि॒वा वि॒श्वाहा॑ भेष॒जी । शि॒वा रु॒तस्य॑ भेष॒जी तया॑ नो मृड जी॒वसे॑

Die heilsame Gestalt von dir, o Rudra—heilsam, allzeit heilend—das heilsame Heilmittel des Ṛta: mit ihr sei uns gnädig, zu unserem Leben.

Mantra 50

परि॑ नो रु॒द्रस्य॑ हे॒तिर्वृ॑णक्तु॒ परि॑ त्वे॒षस्य॑ दुर्म॒तिर॑घा॒योः । अव॑ स्थि॒रा म॒घव॑द्भ्यस्तनुष्व॒ मीढ्व॑स्तो॒काय॒ तन॑याय मृड

Möge Rudras Geschoss an uns vorübergehen; möge der böse Vorsatz des wilden, schädigenden (Wesens) an uns vorübergehen. Besänftige dich, feststehend, den Freigebigen zugewandt; strecke dich in Erbarmen aus, o freigebiger Herr, für unser Kind und für unsere Nachkommenschaft.

Mantra 51

मीढु॑ष्टम॒ शिव॑तम शि॒वो न॑: सु॒मना॑ भव । प॒र॒मे वृ॒क्ष आयु॑धं नि॒धाय॒ कृत्तिं॒ वसा॑न॒ आ च॑र॒ पिना॑कं॒ बिभ्र॒दा ग॑हि

O du Freigebigster, du Heilsamster, sei uns gnädig, sei uns wohlgesinnt. Nachdem du die Waffe auf dem höchsten Baum niedergelegt hast, in dein Fell gekleidet, tritt heran, den Pināka tragend; komm hierher.

Mantra 52

विकि॑रिद्र॒ विलो॑हित॒ नम॑स्ते अस्तु भगवः । यास्ते॑ स॒हस्र॑ᳪ हे॒तयो॒ऽन्यम॒स्मन्नि व॑पन्तु॒ ताः

O du Zerstreuer, du Rotglänzender, dir sei Verehrung, o erhabener Herr. Jene tausend Geschosse von dir — mögen sie anderswohin geworfen werden, fort von uns.

Mantra 53

स॒हस्रा॑णि सहस्र॒शो बा॒ह्वोस्तव॑ हे॒तय॑: । तासा॒मीशा॑नो भगवः परा॒चीना॒ मुखा॑ कृधि

Tausende, ja Tausende sind deine Geschosse in deinen Armen. Von ihnen, o souveräner Herr, o Verehrungswürdiger, wende die Angesichter ab, fort von uns.

Mantra 54

असं॑ख्याता स॒हस्रा॑णि॒ ये रु॒द्रा अधि॒ भूम्या॑म् । तेषा॑ᳪ सहस्रयोज॒नेऽव॒ धन्वा॑नि तन्मसि

Unzählbar sind die Tausende der Rudras, die auf der Erde weilen; in tausend Yojanas von hier mögen sie ihre Bogen niederlegen.

Mantra 55

अ॒स्मिन् म॑ह॒त्य॒र्ण॒वे ऽन्तरि॑क्षे भ॒वा अधि॑ । तेषा॑ᳪ सहस्रयोज॒नेऽव॒ धन्वा॑नि तन्मसि

In dieser großen Flut, im Zwischenraum (Antariksha), weilen die Bhavas; in tausend Yojanas von hier mögen sie ihre Bogen niederlegen.

Mantra 56

नील॑ग्रीवाः शिति॒कण्ठा॒ दिव॑ᳪ रु॒द्रा उप॑श्रिताः । तेषा॑ᳪ सहस्रयोज॒नेऽव॒ धन्वा॑नि तन्मसि

Blauhälsig, weißkehlig sind die Rudras, die zum Himmel Zuflucht genommen haben; in tausend Yojanas von hier mögen sie ihre Bogen niederlegen.

Mantra 57

नील॑ग्रीवाः शिति॒कण्ठा॑: श॒र्वा अ॒धः क्ष॑माच॒राः । तेषा॑ᳪ सहस्रयोज॒नेऽव॒ धन्वा॑नि तन्मसि

Die Blauhalsigen, die Weißkehligen — die Śarvas, die unten auf der Erde umherziehen: in tausend Yojanas von hier lege ihre Bogen nieder.

Mantra 58

ये वृ॒क्षेषु॑ श॒ष्पिञ्ज॑रा॒ नील॑ग्रीवा॒ विलो॑हिताः । तेषा॑ᳪ सहस्रयोज॒नेऽव॒ धन्वा॑नि तन्मसि

Die, welche in den Bäumen sind — die Fahlbraunen, die Blauhalsigen, die Rötlichen: in tausend Yojanas von hier lege ihre Bogen nieder.

Mantra 59

ये भू॒ताना॒मधि॑पतयो विशि॒खास॑: कप॒र्दिन॑: । तेषा॑ᳪ सहस्रयोज॒नेऽव॒ धन्वा॑नि तन्मसि

Ihr, die ihr die Oberherren der Wesen seid, ihr mit dem besonderen Schopf, ihr mit geflochtenem Haar: in tausend Yojanas Entfernung lege ihre Bögen nieder.

Mantra 60

ये प॒थां प॑थि॒रक्ष॑य ऐलबृ॒दा आ॑यु॒र्युध॑: । तेषा॑ᳪ सहस्रयोज॒नेऽव॒ धन्वा॑नि तन्मसि

Ihr, die ihr die Wege bewacht, ihr Ailabṛdas, ihr, die ihr gegen das Leben kämpft,— in tausend Yojanas Entfernung lege ihre Bogen nieder.

Mantra 61

ये ती॒र्थानि॑ प्र॒चर॑न्ति सृ॒काह॑स्ता निष॒ङ्गिण॑: । तेषा॑ᳪ सहस्रयोज॒नेऽव॒ धन्वा॑नि तन्मसि

Ihr, die ihr an den Furten umherstreift, ihr mit dem Speer in der Hand, ihr, die ihr den Köcher tragt,— in tausend Yojanas Entfernung lege ihre Bogen nieder.

Mantra 62

येऽन्ने॑षु वि॒विध्य॑न्ति॒ पात्रे॑षु॒ पिब॑तो॒ जना॑न् । तेषा॑ᳪ सहस्रयोज॒नेऽव॒ धन्वा॑नि तन्मसि

Ihr, die ihr Menschen in der Speise, in den Gefäßen, während sie trinken, durchbohrt,— in tausend Yojanas Entfernung lege ihre Bogen nieder.

Mantra 63

य ए॒ताव॑न्तश्च॒ भूया॑ᳪसश्च॒ दिशो॑ रु॒द्रा वि॑तस्थि॒रे । तेषा॑ᳪ सहस्रयोज॒नेऽव॒ धन्वा॑नि तन्मसि

Die Rudras, so viele wie diese und noch mehr, die sich in alle Himmelsrichtungen ausgebreitet haben: in tausend Yojanas Entfernung lege ihre Bogen nieder.

Mantra 64

नमो॑ऽस्तु रु॒द्रेभ्यो॒ ये दि॒वि येषां॑ व॒र्षमिष॑वः । तेभ्यो॒ दश॒ प्राची॒र्दश॑ दक्षि॒णा दश॑ प्र॒तीची॒र्दशोदी॑ची॒र्दशो॒र्ध्वाः । तेभ्यो॒ नमो॑ अस्तु॒ ते नो॑ऽवन्तु॒ ते नो॑ मृडयन्तु॒ ते यं द्वि॒ष्मो यश्च॑ नो॒ द्वेष्टि॒ तमे॑षां॒ जम्भे॑ दध्मः

Ehrerbietung sei den Rudras, die im Himmel sind, deren Pfeile der Regen sind. Ihrer seien zehn im Osten, zehn im Süden, zehn im Westen, zehn im Norden und zehn droben. Ihnen sei Ehrerbietung. Mögen sie uns schützen, mögen sie uns gnädig sein. Wen wir hassen und wer uns hasst — den legen wir in ihren Rachen.

Mantra 65

नमो॑ऽस्तु रु॒द्रेभ्यो॒ येऽन्तरि॑क्षे॒ येषां॒ वात॒ इष॑वः । तेभ्यो॒ दश॒ प्राची॒र्दश॑ दक्षि॒णा दश॑ प्र॒तीची॒र्दशोदी॑ची॒र्दशो॒र्ध्वाः । तेभ्यो॒ नमो॑ अस्तु॒ ते नो॑ऽवन्तु॒ ते नो॑ मृडयन्तु॒ ते यं द्वि॒ष्मो यश्च॑ नो॒ द्वेष्टि॒ तमे॑षां॒ जम्भे॑ दध्मः

Ehrerbietung sei den Rudras, die im Luftraum (Antarikṣa) sind, deren Pfeile der Wind sind. Ihrer seien zehn im Osten, zehn im Süden, zehn im Westen, zehn im Norden und zehn droben. Ihnen sei Ehrerbietung. Mögen sie uns schützen, mögen sie uns gnädig sein. Wen wir hassen und wer uns hasst — den legen wir in ihren Rachen.

Mantra 66

नमो॑ऽस्तु रु॒द्रेभ्यो॒ ये पृ॑थि॒व्यां येषा॒मन्न॒मिष॑वः । तेभ्यो॒ दश॒ प्राची॒र्दश॑ दक्षि॒णा दश॑ प्र॒तीची॒र्दशोदी॑ची॒र्दशो॒र्ध्वाः । तेभ्यो॒ नमो॑ अस्तु॒ ते नो॑ऽवन्तु॒ ते नो॑ मृडयन्तु॒ ते यं द्वि॒ष्मो यश्च॑ नो॒ द्वेष्टि॒ तमे॑षां॒ जम्भे॑ दध्मः

Ehrerbietung sei den Rudras, die auf der Erde sind, deren Pfeile die Speise sind. Ihrer seien zehn im Osten, zehn im Süden, zehn im Westen, zehn im Norden und zehn droben. Ihnen sei Ehrerbietung. Mögen sie uns schützen, mögen sie uns gnädig sein. Wen wir hassen und wer uns hasst — den legen wir in ihren Rachen.