Sukta 14

Mantra 1

वस्युनाशनम्। निः॒सालां धृ॒ष्णुं धि॒षण॑मेकवा॒द्यां जि॑घ॒त्स्वऽम्। सर्वा॒श्चण्ड॑स्य न॒प्त्योऽ ना॒शया॑मः स॒दान्वाः॑

Ein Vernichter des Vasyu: aus der Halle treiben wir hinaus die kühne, antreibende Macht, den einsklingenden (Zauber), den verzehrenden Hunger. Die ganze Nachkommenschaft des Caṇḍa—seine stets begleitende Brut—lassen wir zugrunde gehen.

Mantra 2

निर्वो॑ गो॒ष्ठाद॑जामसि॒ निरक्षा॒न्निरु॑पान॒सात्। निर्वो॑ मगुन्द्या दुहितरो गृ॒हेभ्य॑श्चातयामहे

Aus dem Viehstall treiben wir euch hinaus; hinaus von der Achse, hinaus vom Wagen. Aus unseren Häusern jagen wir euch fort, ihr Töchter der Magundī.

Mantra 3

अ॒सौ यो अ॑ध॒राद् गृ॒हस्तत्र॑ सन्त्वरा॒य्यः । तत्र॑ से॒दिर्न्युऽच्यतु॒ सर्वा॑श्च यातुधा॒न्यः

Dort—wessen Haus unten ist—dort sollen die Feindseligen wohnen; dort werde durch das Wort ein Sitz niedergesetzt, und dort (seien) alle Yātudhānī-Dämoninnen.

Mantra 4

भू॒त॒प॒तिर्निर॑ज॒त्विन्द्र॑श्चे॒तः स॒दान्वाः॑ । गृ॒हस्य॑ बु॒ध्न आसी॑ना॒स्ता इन्द्रो॒ वज्रे॒णाधि॑ तिष्ठतु

Der Herr der Wesen treibe sie hinaus; und Indra, fest im Entschluss, (treibe sie hinaus). Die, die auf dem Grund des Hauses sitzen—über ihnen stehe Indra, mit dem Donnerkeil über ihnen.

Mantra 5

यदि॒ स्थ क्षे॑त्रि॒याणां॒ यदि॑ वा॒ पुरु॑षेषिताः । यदि॒ स्थ दस्यु॑भ्यो जा॒ता नश्य॑ते॒तः स॒दान्वाः॑

Wenn ihr aus der Kṣetriya-Brut (kṣetriya) seid, oder wenn ihr vom Menschen angetrieben seid; wenn ihr aus den Dasyu geboren seid — vergeht von hier, o Sadānvas (sadānvaḥ)!

Mantra 6

परि॒ धामा॑न्यासामा॒शुर्गाष्ठा॑मिवासरन्। अजै॑षं॒ सर्वा॑ना॒जीन्वो॒ नश्य॑ते॒तः स॒दान्वाः॑

Rings um ihre Stätten lief der Schnelle (Śūr) dahin, wie zum Siegespfahl. Ich habe alle Nebenbuhler besiegt: Weichet hinweg, ihr, die ihr stets in Bewegung seid!