Sukta 41

Mantra 1

आ तू न इन्द्र मद्र्यग्घुवानः सोमपीतये । हरिभ्यां याह्यद्रिवः ॥

এতিয়া আমাৰ ওচৰলৈ আহা, হে ইন্দ্ৰ—আমাৰ আহ্বানত তোমাৰ আনন্দ ইয়ালৈ ঘূৰাই সোম-পানৰ বাবে। হে অদ্ৰিৱঃ, তোমাৰ দুটা দীপ্ত হৰিৰ সৈতে আহা—সত্তাত আনন্দ বহন কৰা ত্বৰিত শক্তিসমূহ লৈ আহা।

Mantra 2

सत्तो होता न ऋत्वियस्तिस्तिरे बर्हिरानुषक् । अयुज्रन्प्रातरद्रयः ॥

ঋতুৰ অনুকূল আমাৰ হোতা ঋত্বিজ আসনত বহিছে; পবিত্ৰ বৰ্হি ক্ৰমে ক্ৰমে বিস্তাৰিত। প্ৰভাতত প্ৰেসিং-শিলাসমূহ যুজা হ’ল—দেৱকাৰ্যৰ বাবে আনন্দ উলিয়াই আনা উপকৰণসমূহক শাসনে সংযোজিত কৰিলে।

Mantra 3

इमा ब्रह्म ब्रह्मवाहः क्रियन्त आ बर्हिः सीद । वीहि शूर पुरोळाशम् ॥

এই ব্ৰহ্ম-মন্ত্ৰসমূহ ৰচিত হৈছে, হে ব্ৰহ্মবাহ (মন্ত্ৰ-বাহক); বিস্তৃত পবিত্ৰ বৰ্হিষত বহা। হে শূৰ, আহা—পুৰোডাশ (পুৰোळাশ) গ্ৰহণ কৰা।

Mantra 4

रारन्धि सवनेषु ण एषु स्तोमेषु वृत्रहन् । उक्थेष्विन्द्र गिर्वणः ॥

হে বৃত্ৰহন, এই সৱনসমূহত, এই স্তোমসমূহত আমাক আনন্দ আৰু পূৰ্ণতা দিয়া। হে গিৰ্বণ ইন্দ্ৰ, আমাৰ উক্থসমূহতো উপস্থিত হৈ ফলদায়ক হওক।

Mantra 5

मतयः सोमपामुरुं रिहन्ति शवसस्पतिम् । इन्द्रं वत्सं न मातरः ॥

বিস্তৃত চিন্তাসমূহ সোমপা—শৱসস্পতি ইন্দ্ৰক আঁকোৱালি ধৰে; মাতৃসকলে যেন বাছুৰক ধৰে তেনেকৈ।

Mantra 6

स मन्दस्वा ह्यन्धसो राधसे तन्वा महे । न स्तोतारं निदे करः ॥

সো মন্দস্ৱা—এই পেষিত সোমৰ আনন্দ-ৰসত; মহৎ দান আৰু আমাৰ দেহ-সত্তাত বিস্তৃত পূৰ্ণতাৰ বাবে। স্তোতাক নিন্দাৰ পাত্ৰ নকৰিবা।

Mantra 7

वयमिन्द्र त्वायवो हविष्मन्तो जरामहे । उत त्वमस्मयुर्वसो ॥

হে ইন্দ্ৰ, আমি তোমাক বিচৰা লোক, হৱিষ্য-সমৃদ্ধ হৈ, আমাৰ আহ্বানেৰে তোমাক জাগাবলৈ চেষ্টা কৰোঁ। আৰু তুমিও, হে বসু-দাতা, আমাৰ প্ৰতি আকাঙ্ক্ষী।

Mantra 8

मारे अस्मद्वि मुमुचो हरिप्रियार्वाङ्याहि । इन्द्र स्वधावो मत्स्वेह ॥

হে হৰি-প্ৰিয়, আমাৰ পৰা আঁতৰি নিজকে মুক্ত নকৰিবা; আমাৰ দিশে মুখ কৰি ইয়ালৈ আহা। হে ইন্দ্ৰ, স্বধা-সমৃদ্ধ, ইয়াত মত্ত হও।

Mantra 9

अर्वाञ्चं त्वा सुखे रथे वहतामिन्द्र केशिना । घृतस्नू बर्हिरासदे ॥

হে ইন্দ্ৰ, কেশিন (অশ্ব)-যুক্ত সুকৰ ৰথে দীপ্তিমানবিলাকে তোমাক ইয়ালৈ আনক। ঘৃতস্নু—ঘৃত-জ্যোতিত সিক্ত—বৰ্হিষত তুমি আহি আসন গ্ৰহণ কৰা।