Sukta 23

Mantra 1

निर्मथितः सुधित आ सधस्थे युवा कविरध्वरस्य प्रणेता । जूर्यत्स्वग्निरजरो वनेष्वत्रा दधे अमृतं जातवेदाः ॥

মথি উলিয়াই অনা আৰু সুপ্ৰতিষ্ঠিত হৈ তেওঁ যজ্ঞৰ আসনত আহে—যুৱ কবি, অধ্বৰ (যজ্ঞ)-যাত্ৰাৰ নেতা। বনসমূহৰ বৃদ্ধি-মাঝত অজৰ অগ্নি—জাতবেদা—ইয়াত অমৃতত্ব (অমৃত) স্থাপন কৰিছে।

Mantra 2

अमन्थिष्टां भारता रेवदग्निं देवश्रवा देववातः सुदक्षम् । अग्ने वि पश्य बृहताभि रायेषां नो नेता भवतादनु द्यून् ॥

ভাৰতাসকলে দীপ্ত অগ্নিক মথি উলিয়ালে—দেৱশ্ৰৱা, দেৱৱাত, সুদক্ষ। হে অগ্নি, বৃহৎৰ সৈতে বিস্তৃত দৃষ্টিৰে চোৱা; এই মহৎ ৰায়ি/সমৃদ্ধিসমূহলৈ দিনেদিনে আমাৰ নেতা হোৱা।

Mantra 3

दश क्षिपः पूर्व्यं सीमजीजनन्त्सुजातं मातृषु प्रियम् । अग्निं स्तुहि दैववातं देवश्रवो यो जनानामसद्वशी ॥

দশ ক্ষিপ্ৰা (দ্ৰুত জ্বালনি) পূৰ্ব্য—সনাতন—তাক জন্ম দিলে; সুজাত, মাতৃসকলৰ মাজত প্ৰিয়। হে দেবশ্ৰৱস, দেৱবাত (দেৱপ্ৰেৰিত) অগ্নিক স্তৱ কৰ—যি জনসমূহৰ ওপৰত অধিপতি হৈ আসীন।

Mantra 4

नि त्वा दधे वर आ पृथिव्या इळायास्पदे सुदिनत्वे अह्नाम् । दृषद्वत्यां मानुष आपयायां सरस्वत्यां रेवदग्ने दिदीहि ॥

মই তোমাক পৃথিৱীৰ ওপৰত বাছনি কৰা স্থানে স্থাপন কৰিলোঁ—ইলা-আসনতে—দিনসমূহৰ শুভ-উজ্জ্বল সৌভাগ্যৰ বাবে। দৃষদ্বতীত, মানুহৰ ৰাজ্যত, আপয়াত, সৰস্বতীত—হে ৰেৱৎ (দীপ্তিমান) অগ্নি, দীপ্তি ছড়াই জ্বলি উঠা।

Mantra 5

इळामग्ने पुरुदंसं सनिं गोः शश्वत्तमं हवमानाय साध । स्यान्नः सूनुस्तनयो विजावाग्ने सा ते सुमतिर्भूत्वस्मे ॥

হে অগ্নি, আহ্বানকাৰীৰ বাবে ইলাম—বহু-দংস (বহুবিধ কীৰ্তি/কাৰ্য্যসমৃদ্ধ), দীপ্ত বোধে পূৰ্ণ—সাধন কৰ; গোঃ (ৰশ্মি/কিৰণ) লাভৰ সনাতন বিজয় দিয়া। আমাৰ বাবে পুত্ৰ—সন্তান—হওক, জন্ম আৰু বৃদ্ধি-প্ৰসাৰত বিজয়ী। সেয়াই আমাৰ প্ৰতি তোমাৰ সুমতি (শুভ অনুগ্রহ) হওক।