Anuvaka 7
পবিত্ৰ শক্তিক পুনঃকেন্দ্ৰিত কৰা—অগ্নি-তপস জ্বলাই তোলা, হেৰোৱা ব্ৰহ্মণ/ইন্দ্ৰিয় পুনৰুদ্ধাৰ কৰা, আৰু অশুভ নিমিত্ত আৰু বৈৰী বাক্যক নিষ্ক্ৰিয় কৰা। উপ-বিষয়সমূহ: তপস-উৎপাদক, গৃহ-কেন্দ্ৰ আৰু দুৰিত-নাশক ৰূপে অগ্নি; অশুভ-পক্ষী-স্পৰ্শ আৰু দৈনিক-চক্ৰৰ সামঞ্জস্যৰ বাবে শান্তি/প্ৰায়শ্চিত্ত; ‘ভ্ৰষ্ট’ ব্ৰহ্মণ আৰু পুনৰ আহ্বান কৰা ক্ষমতা (ইন্দ্ৰিয়, আত্মন, দ্রৱিণ)ৰ আচারগত পুনৰুদ্ধাৰ; অপামাৰ্গেৰে উদ্ভিদ-ভিত্তিক শোধন—শমল বহিষ্কাৰ আৰু শাপ/প্ৰতিশাপ প্ৰতিহত কৰা; সৰস্বতীৰ দ্বাৰা গ্ৰহণীয় আহুতি আৰু গৃহ-কল্যাণ।
Suktas in Anuvaka 7
Sukta 61
এই সংক্ষিপ্ত আথৰ্বণিক সূক্তত অগ্নিক তপস্ (উষ্ণতা, শাসিত শক্তি)ৰ বাহক আৰু উৎপাদক হিচাপে ধৰা হৈছে। ‘উষ্ণ কৰি তোলা’ নামৰ অগ্নি-প্ৰযুক্তিৰে অন্তৰ্নিহিত শক্তি উৎপন্ন কৰা হয়। অগ্নিৰ জৰিয়তে তপস্ প্ৰজ্বলিত কৰি কৰ্তাসকলে পৌষ্টিক লাভ—আয়ুস (দীৰ্ঘজীৱন), মেধা (স্পষ্ট বুদ্ধি), আৰু শ্ৰুতি/খ্যাতিত অনুকূল স্থিতি—লাভ কৰিব বিচাৰে; যি সাৱধান শ্ৰৱণ আৰু সঠিক যজ্ঞ-একাগ্ৰতাৰ দ্বাৰা সুৰক্ষিত হয়।
Sukta 62
এই একমাত্ৰ ঋচাৰ স্তোত্ৰত অগ্নিক বসতিৰ “নাভি” (নাভি)—অৰ্থাৎ চুলা/যজ্ঞ-কেন্দ্ৰ—ত সত্পতি (সৎলোকৰ অধিপতি) আৰু পুৰোহিত-যোদ্ধা ৰূপে প্ৰতিষ্ঠা কৰা হয়, যিয়ে বৈৰী শক্তিসমূহক খেদাই পঠিয়ায়। অগ্নিৰ ঝলমলীয়া, বৃষভ-সম বলৱান যোদ্ধা-শক্তিক আহ্বান কৰি, এই মন্ত্ৰই আক্ৰমণকাৰীক চূর্ণ কৰা, যুদ্ধ উচটোৱা লোকক “পদতলত” অৱস্থালৈ ঠেলি দমন কৰা, আৰু সমাজৰ কেন্দ্ৰীয় ভূমিখনক অখণ্ডনীয় দৃঢ় দুৰ্গ হিচাপে সুৰক্ষিত কৰিবলৈ বিচাৰে।
Sukta 63
এই এক-মাত্ৰ ঋচাৰ সূক্তত অগ্নিক দুৰিতনাশন—অপদা আৰু দুর্ভাগ্য ধ্বংসকাৰী—ৰূপে আহ্বান কৰা হৈছে; সৰ্বোচ্চ পবিত্ৰ আসনৰ পৰা গম্ভীৰ স্তৱ-স্তোত্ৰেৰে তেওঁক মাতি অনা হৈছে। ইয়াৰ শক্তি ‘পাৰায়ণ’—পাৰ কৰাই দিয়া—ভাবনাত নিহিত: যুদ্ধজয়ী আৰু দৃঢ় ৰক্ষক অগ্নিয়ে উপাসকক প্ৰতিটো কঠিন পথ অতিক্ৰম কৰাই নিৰাপদে পাৰ কৰাই, অপদাৰ সিপাৰে স্থাপন কৰক বুলি প্ৰাৰ্থনা কৰা হৈছে।
Sukta 64
AV 7.64 এটা সংক্ষিপ্ত প্ৰায়শ্চিত্ত-শান্তি মন্ত্র, যিয়ে ক’লা অশুভ পখী ওচৰলৈ আহি নামি বহা বা স্পৰ্শে অপবিত্ৰ কৰা বুলি ধৰা অমঙ্গল আৰু দোষ (এনস) নিষ্ক্ৰিয় কৰে। এই সূক্তত দুটা শোধক ব্যৱহাৰ কৰা হৈছে—দুৰিত ধুই পেলাবলৈ আপঃ (জল) আৰু এনস দগ্ধ কৰি আঁতৰাবলৈ গাৰ্হপত্য অগ্নি—যাৰ ফলত সাধক ৰক্ষিত, মুক্ত আৰু যজ্ঞীয় তথা সামাজিক পবিত্ৰতালৈ পুনঃস্থাপিত হয়।
Sukta 65
এই সংক্ষিপ্ত অপামাৰ্গ-সূক্তটো শাপ-প্ৰতিহাৰ আৰু শুদ্ধিকৰণৰ এক সংহত মন্ত্র: উদ্ভিদটোক জীৱন্ত, নৈতিকভাৱে পবিত্ৰ কৰা শক্তি হিচাপে সম্বোধন কৰা হৈছে, যিয়ে বৈৰী অভিশাপ আৰু অন্তৰৰ “মলিনতা” (শমল) দূৰ কৰে। তিনিটা অনুষ্টুভ পদ্যত অপামাৰ্গক বাহ্য শাপ খেদাই পঠিয়াবলৈ, নিজৰ অপকৰ্ম ধুই পেলাবলৈ, আৰু বিপজ্জনক, বন্ধনকাৰী উপাদানৰ সংস্পৰ্শৰ পৰা লাগি অহা দূষণ আঁতৰাবলৈ প্ৰাৰ্থনা কৰা হৈছে।
Sukta 66
এই এক-মন্ত্ৰীয়া অথৰ্ববেদীয় মন্ত্রটোৱে “ভ্ৰষ্ট” ব্ৰহ্মন—মন্ত্র-শক্তি আৰু যজ্ঞীয় কাৰ্যক্ষমতা—ক স্মৰণ কৰে, যি খোলা পৰিৱেশত (মধ্যাকাশ, বতাহ, গছ, ঝোপ-ঝাড়) ঘূৰি ফুৰি আছে। পবিত্ৰ শক্তি য’ত আশ্ৰয় ল’ব পাৰে সেই সম্ভাৱ্য স্থানসমূহৰ নাম লৈ আৰু তাক ঘূৰি আহিবলৈ আদেশ দি, এই স্তোত্ৰে কৰ্তাৰ সুৰক্ষাদায়ক আৰু কাৰ্যকৰী শক্তি পুনৰুদ্ধাৰ কৰে, যাতে ক্ৰিয়া পুনৰ “ধৰি” উঠে।
Sukta 67
এই এক-পদীয়া পুনৰুদ্ধাৰমূলক সূত্ৰই এজন ব্যক্তিৰ হেৰোৱা বা ক্ষীণ হোৱা ক্ষমতাসমূহ—বীৰ্য/ইন্দ্ৰিয় (ইন্দ্ৰিয়), আত্মত্ব (আত্মন), ধন-সম্পদ (দ্ৰৱিণ), আৰু ব্ৰাহ্মণীয় তেজ/ব্ৰহ্ম-শক্তি (ব্ৰাহ্মণ/“ব্ৰহ্ম-শক্তি”)—পুনৰ আহ্বান কৰি ঘূৰাই আনে। লগতে ই ধীষ্ণ্য অগ্নিসকলক অনুৰোধ কৰে যাতে সকলোকে ‘নিজ নিজ যথাস্থান’ত পুনৰ প্ৰতিষ্ঠা কৰে; সেয়েহে এই সূক্তটো ব্যক্তিগত পুনৰ্গঠন-চাৰ্ম আৰু গৃহ্য-আচাৰৰ পুনৰ্বিন্যাস-স্পেল—দুয়োটাই।
Sukta 68
AV 7.68 সৰস্বতী-স্তৱক এক সংক্ষিপ্ত সূক্ত, যি গ্ৰহণযোগ্য আহুতি অৰ্পণ কৰিবলৈ আৰু সন্তান-সন্ততিৰ জৰিয়তে গৃহস্থালীৰ ধাৰাবাহিকতা নিশ্চিত কৰিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা হয়। ইয়াত সৰস্বতীৰ দিৱ্য ‘বিধান/নিয়ম’ক গৃহস্থ সমৃদ্ধিৰ সৈতে সংযোগ কৰা হৈছে, আৰু পিতৃসকলক ‘মুখ’ বুলি স্পষ্টকৈ উল্লেখ কৰি তেওঁলোকৰ জৰিয়তে এই যজ্ঞক্ৰিয়া সম্পন্ন হয় বুলি দেখুওৱা হৈছে। শেষত দেৱীৰ অনুকম্পাময় দৃষ্টিৰ অধীনত থাকিবলৈ কৰা প্ৰাৰ্থনাৰে এই ক্ৰিয়াক সীল-মোহৰ দিয়া হয়।
Sukta 69
এই এক-মন্ত্ৰৰ শান্তি-সূক্তত দৈনিক চক্ৰ নিয়ন্ত্ৰণ কৰা উপকাৰী শক্তিসমূহ—বাত (বায়ু), সূৰ্য, দিনসমূহ, ৰাতিসমূহ আৰু উষা (প্ৰভাত)—জপকৰ্তাৰ মঙ্গলৰ বাবে একে সুৰত অনুকূল হ’বলৈ প্ৰাৰ্থনা কৰা হৈছে। শ্বাস-প্ৰশ্বাস (বাত), উষ্ণতা আৰু প্ৰাণশক্তি (সূৰ্য), আৰু সময়ৰ নিৰাপদ পালাবদল (দিন/ৰাতি/উষা)ক আশীৰ্বাদ দি, ই অদৃশ্য বিপদ—বিশেষকৈ ৰাতিৰ সৈতে জড়িত—শান্ত কৰি স্বাস্থ্য আৰু সৌভাগ্য স্থিৰ কৰাত লক্ষ্য ৰাখে।
Sukta 70
এই সৰু অভিচাৰিক সূক্তটো এটা বাধ্যকাৰী মন্ত্র—শত্ৰু ব্যক্তি (বা অশুভ শক্তি)ক আচাৰগতভাৱে ‘বান্ধি’ তাৰ বাহু আৰু মুখ অচল আৰু নিৰ্বাক কৰা, আৰু তাৰ যজ্ঞৰ কাৰ্যক্ষমতা ভাঙি পেলোৱাৰ উদ্দেশ্যে। ইয়াত অগ্নিৰ ঘোৰ (ভয়ংকৰ) ৰূপক আহ্বান কৰা হৈছে; ‘মন্য়ু’ (ক্ৰোধ) কাৰ্যকৰী শক্তি হিচাপে প্ৰতিদ্বন্দ্বীৰ হৱিস/আজ্যত আঘাত কৰি তাৰ ক্ৰিয়াক সিদ্ধিলৈ পোৱাত বাধা দিয়ে।
Read Atharva Veda in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with word-by-word meanings, Sanskrit recitation where available, and more.