
Prayers & Invocations
কাণ্ড ৭-এ অথৰ্বণীয় শৈলীৰ সংক্ষিপ্ত, অতি ব্যৱহাৰিক সূক্তসমূহ অব্যাহত থাকে—গৃহসমৃদ্ধি, সুৰক্ষা আৰু প্ৰতিকাৰমূলক ক্ৰিয়াৰ মাজত গতি কৰি। ইয়াৰ ১২টা অনুবাক জুৰি স্তোত্ৰসমূহে পুনঃপুনঃ কল্যাণক ব্ৰহ্মন্/আত্মন্, প্ৰাণ আৰু ঋত-ত স্থাপন কৰে, আৰু গোধন, উৰ্বৰতা, বিজয়, লগতে যজ্ঞ-স্থান সুৰক্ষিত কৰিবলৈ সৰু সৰু মন্ত্র-চৰ্ম প্ৰয়োগ কৰে। ইন্দ্ৰ, অগ্নি-তপস্, বিষ্ণুৰ লোক-স্থাপনকাৰী পদক্ষেপ, আৰু দিশ-ৰক্ষাৰ পুনৰাবৃত্তি স্থিতি-দায়ক শক্তি হিচাপে দেখা যায়; তাৰ লগতে লক্ষ্যভিত্তিক চিকিৎসা আৰু অশুভ লক্ষণ/অপশকুন নিবারণৰ প্ৰয়োগো আছে।
12 anuvakas (sections) to explore.
মুখ্য বিষয়: ব্ৰহ্ম/আত্মাৰ আশ্ৰয়ত সুৰক্ষিত যজ্ঞ আৰু জীৱন-যাত্ৰা; বাক্, প্ৰাণ আৰু ঋত/ধৰ্মৰ কৌসমিক নিয়মৰ জৰিয়তে ৰক্ষাকাৰী দেৱতাসকলৰ পথপ্ৰদৰ্শন। উপ-বিষয়সমূহ: বাক্ ব্ৰহ্ম—নামকৰণ, ঋতৰ উচ্চাৰণ আৰু ফলপ্ৰসূ বাক্য; আত্মা যজ্ঞৰ নিশ্চয়কাৰী আৰু অনিষ্টৰ বিৰুদ্ধে দৃঢ় আধাৰ (ধাৰুণ); আদিম যজ্ঞে ধৰ্ম আৰু স্বৰ্গ স্থাপন কৰা—আদৰ্শ ৰূপ; প্ৰাণ/বায়ু হৱি বহনকাৰী আৰু বন্ধন শিথিলকাৰী; অদিতি–দ্যাৱা-পৃথিৱী সৰ্বব্যাপী আশ্ৰয় আৰু ৰক্ষা।
দেৱীয় প্ৰেৰণ, সামাজিক কৰ্তৃত্ব, উৰ্বৰতা আৰু বৰষুণৰ জৰিয়তে পুষ্টিক সমৃদ্ধি নিশ্চিত হয়—গৃহস্থালীৰ স্থিৰতা আৰু ৰাজহুৱা সফলতা দৃঢ় কৰে। উপ-বিষয়সমূহ: সৰস্বতী পোষণ আৰু ধন-ভঁৰাল দানকাৰিণী; সবিতাৰৰ ‘সত্যসৱ’ (সত্য প্ৰেৰণ) ইচ্ছাক পথ দেখাই সামগ্ৰী/সম্পদ আকৰ্ষণ কৰে; সুৰক্ষিত আৰু প্ৰভাৱশালী বাক্যৰ জৰিয়তে সভা–সমিতিত সফলতা; বৰ্চস্ (দীপ্তি) আৰু প্ৰতিদ্বন্দ্বীৰ ওপৰত প্ৰতিযোগিতামূলক শ্ৰেষ্ঠতা; ধাতৃ আৰু প্ৰজাপতি আদি বিশ্ব-‘স্থাপক’সকলৰ দ্বাৰা গৃহস্থ জীৱনৰ স্থিতিকৰণ।
এই অনুবাকৰ মুখ্য বিষয়—যজ্ঞ-ক্ষেত্ৰত পোহৰ, ৰাজসত্তা আৰু বিষ্ণুৰ জগত-স্থাপনকাৰী ত্ৰিপদ-গমন দ্বাৰা ঋত (বিশ্ব-নিয়ম) দৃঢ় কৰি সুৰক্ষা, সমৃদ্ধি আৰু স্পষ্ট দৃষ্টি/প্ৰত্যক্ষতা লাভ কৰা। উপ-বিষয়সমূহ: আদিত্য/জ্যোতি নৈতিক-অনুভৱগত আলোক; দুঃস্বপ্ন, নিশাভয়, দানৱীয় চাপ আৰু বৈৰী বাক্যৰ পৰা ৰক্ষা; দেবতাই ইতিমধ্যে জয় কৰা লাভসমূহ ‘পৌষ্টিক’ ৰূপে দান/স্থিৰ কৰা; বিষ্ণু–বৰুণ অঞ্চল-বন্ধনকাৰী আৰু ধৰ্ম-নিয়ম প্ৰৱৰ্তক; ইড়া শুদ্ধিকাৰী সমৃদ্ধি আৰু ব্ৰত-সমৰ্থন; উপকৰণ, বেদী আৰু যজ্ঞকাৰ্যৰ বাবে শান্তি।
অথৰ্বণীয় মন্ত্র আৰু দীক্ষাময় প্ৰাৰ্থনাৰ জৰিয়তে জীৱন-ৰক্ষা, সমৃদ্ধি আৰু একান্ত স্নেহ/আসক্তি নিশ্চিত কৰা। উপ-বিষয়সমূহ: আয়ুষ্য (দীৰ্ঘায়ু) আহ্বান; পুষ্টিক (পোষণ, গৰু-বৃদ্ধি, বৃদ্ধি) বিধি; প্ৰতিদ্বন্দ্বীক অপসাৰণ কৰি অধিকাৰ স্থিৰ কৰা আপোত্ৰোপায়িক প্ৰয়োগ; লেপ, বস্ত্ৰ আৰু বন্ধন-শক্তিৰে বশীকৰণ (আকৰ্ষণ/ধাৰণ); জল–বৰষা–ঔষধি-সংযোগক পুনৰপূৰণকাৰী শক্তি হিচাপে ধাৰণা। ব্যৱহাৰিক লক্ষ্য: দাম্পত্য/যৌন একান্ততা বজাই ৰখা, প্ৰতিযোগীক আঁতৰোৱা আদি।
চন্দ্ৰ-উৰ্বৰতাৰ শক্তি, দেৱ-চিকিৎসক আৰু বিজয়-ৰক্ষাকাৰী মিত্ৰতা/সংঘৰ জৰিয়তে সম্পূৰ্ণতা আৰু লাভ নিশ্চিত কৰা। সিনীৱালীদেৱীৰ দ্বাৰা গৰ্ভধাৰণ, নিৰাপদ প্ৰসৱ আৰু সন্তান-প্ৰতিষ্ঠা; ৰাকাদেৱীৰ দ্বাৰা আঘাত-সাৰাই তোলা আৰু উৰ্বৰতাৰ পুনঃস্থাপন; কুহূদেৱীৰ দ্বাৰা অমাৱস্যাত ক্ৰিয়া-সিদ্ধি আৰু ধন-বণ্টন; সোম–ৰুদ্ৰৰ দ্বাৰা আৰোগ্য আৰু শুদ্ধিকৰণ; ইন্দ্ৰ আৰু ইন্দ্ৰ–বিষ্ণুৰ দ্বাৰা বিজয়, অগ্ৰাধিকাৰ/প্ৰাধান্য আৰু শত্রু-ষড়যন্ত্ৰ ভংগ; সমাজিক শান্তি-স্থাপন।
মুখ্য বিষয়: জীৱন স্থিৰকৰণ—প্ৰাণ পুনঃস্থাপন, দিশ-ৰক্ষা আৰু শুভ প্ৰতিষ্ঠাৰ জৰিয়তে ব্যক্তি আৰু গৃহৰ সুৰক্ষা। উপবিষয়সমূহ: (1) ৰক্ষা—দিশসমূহৰ সুৰক্ষা আৰু দুষ্টকৰ্মীক দূৰ কৰা, (2) সংজ্ঞানা—নিজ বৃত্তৰ ভিতৰে-বাহিৰে ঐক্য/সমন্বয়, (3) ভৈষজ্য—প্ৰাণ/অপানক পুনৰ আসনত স্থাপন কৰি মৃত্যুৰ টান প্ৰতিহত কৰা, (4) বিষহৰণ—বীৰুধ (ঔষধি) আৰু মন্ত্ৰেৰে বিষ নাশ, (5) বাচ্/শ্ৰুতি-সন্মান—ঋক্ আৰু সামনক ফলপ্ৰসূ বাক্য হিচাপে পূজা, (6) স্বস্ত্যয়ন—নিৰাপদ যাত্ৰা আৰু বাধাহীন পথ।
পবিত্ৰ শক্তিক পুনঃকেন্দ্ৰিত কৰা—অগ্নি-তপস জ্বলাই তোলা, হেৰোৱা ব্ৰহ্মণ/ইন্দ্ৰিয় পুনৰুদ্ধাৰ কৰা, আৰু অশুভ নিমিত্ত আৰু বৈৰী বাক্যক নিষ্ক্ৰিয় কৰা। উপ-বিষয়সমূহ: তপস-উৎপাদক, গৃহ-কেন্দ্ৰ আৰু দুৰিত-নাশক ৰূপে অগ্নি; অশুভ-পক্ষী-স্পৰ্শ আৰু দৈনিক-চক্ৰৰ সামঞ্জস্যৰ বাবে শান্তি/প্ৰায়শ্চিত্ত; ‘ভ্ৰষ্ট’ ব্ৰহ্মণ আৰু পুনৰ আহ্বান কৰা ক্ষমতা (ইন্দ্ৰিয়, আত্মন, দ্রৱিণ)ৰ আচারগত পুনৰুদ্ধাৰ; অপামাৰ্গেৰে উদ্ভিদ-ভিত্তিক শোধন—শমল বহিষ্কাৰ আৰু শাপ/প্ৰতিশাপ প্ৰতিহত কৰা; সৰস্বতীৰ দ্বাৰা গ্ৰহণীয় আহুতি আৰু গৃহ-কল্যাণ।
মুখ্য বিষয়: সুদৃঢ় পৰিসৰ-ৰক্ষা, যথাযথ আহুতি আৰু বন্ধন-মোচনৰ জৰিয়তে গৃহ-সমৃদ্ধি তথা আকাশীয়/ঋতুয়াল ৰক্ষা; লগতে গল/লিম্ফ গ্ৰন্থিৰ স্ফীতি (গণ্ডমালা/অপচিত)ৰ বাবে লক্ষ্যভিত্তিক চিকিৎসা। উপ-বিষয়সমূহ: অগ্নিৰ দ্বাৰা ৰক্ষোঘ্ন আৱৰণ আৰু বসতি-নিবাৰণ; যজ্ঞ-শুদ্ধতা—ইন্দ্ৰৰ যথোচিত ভাগ নিশ্চিত কৰা আৰু ত্ৰুটি-সংশোধন; দুধ, গাই আৰু শুভ ভাগ (ভগ)ৰ জৰিয়তে পুষ্টিক গৰু-গৃহ সমৃদ্ধি; মূল-শক্তি আৰু শুকুৱাই/ভাঙি-বিচ্ছিন্ন কৰা ক্ৰিয়াৰ সৈতে গণ্ডমালা/অপচিত স্ফীতিৰ ভৈষজ্য চিকিৎসা।
ঋত স্থিৰ কৰি জীৱন সুৰক্ষিত কৰা—যুগল কসমিক শৃঙ্খলা আৰু লক্ষ্যভিত্তিক আথৰ্বণিক ৰক্ষা (সমৃদ্ধি, মুক্তি, চিকিৎসা, আৰু প্ৰতিহানি-নিবাৰণ)ৰ জৰিয়তে। উপ-বিষয়সমূহ: সূৰ্য–চন্দ্ৰ চক্র কেলেণ্ডাৰ/ঋতৰ ভিত্তি; অগ্নি ধন স্থাপনকাৰী আৰু গৃহ-ৰক্ষক; বৰুণৰ পাশ—অপৰাধবোধ, বন্ধন আৰু সংকোচৰ পৰা মুক্তি; দ্ৰুতগামী স্বস্তি—গতিৰ মাজত নিৰাপদ যাত্ৰা আৰু বিজয়; ইন্দ্ৰ সদায় আহ্বানযোগ্য সহায়ক আৰু উদ্ধাৰক; ৰুদ্ৰৰ অন্তৰ্ব্যাপ্তি—অগ্নি, জল আৰু চিকিৎসাত।
ইন্দ্ৰ-কেন্দ্ৰিক সুৰক্ষা আৰু বিজয়—সংক্ষিপ্ত মন্ত্র-চৰ্মৰ জৰিয়তে নিশ্চিত; ই যজ্ঞস্থান স্থিৰ কৰে আৰু সমৃদ্ধি আহ্বান কৰে। উপ-বিষয়সমূহ: সুত্ৰামা-ইন্দ্ৰ ভয়হীনতা আৰু সামাজিক সুৰক্ষাৰ নিশ্চয়তা দাতা; শত্রুবিৰোধী অভিচাৰ—বহিষ্কাৰ, বাধা ভাঙনি, হৃদয়/দেহৰ আঘাত-দুৰ্ভোগৰ প্ৰত্যাৱৰ্তন; গৃহস্থালীৰ সমৃদ্ধি আৰু শুভ বসতি ‘ধ্ৰুৱ’ ৰূপে স্থাপন; যজ্ঞৰ শুদ্ধতা—বৰহিষ/হবিষ প্ৰেৰণ আৰু বেদী-আৱৰণ; ঐক্য আৰু নেতৃত্ব—সাম্মনস্য স্থাপন।
এই অনুবাকৰ মুখ্য বিষয় হৈছে ৰক্ষামূলক আৰু সমৃদ্ধিমুখী মন্ত্র-চাৰ্ম, যিবোৰে অশুভ শক্তিক নিস্তেজ কৰি সঠিক ঋত/ধৰ্ম-শৃঙ্খলা পুনঃস্থাপন কৰে আৰু গৃহস্থালি তথা ৰাজহুৱা জীৱনত কল্যাণ নিশ্চিত কৰে। উপবিষয়সমূহ: দুঃস্বপ্নজনিত অমঙ্গল শান্ত কৰা আৰু অশৌচ/অপবিত্ৰতা দূৰ কৰা; আঘাত আৰু অকালমৃত্যুৰ পৰা আত্মৰক্ষা; ধৰ্মসম্মত ক্ষত্ৰৰ জৰিয়তে ন্যায়বান শাসন আৰু সমাজৰ উন্নতি; বৰুণৰ অধীনত বিধিসম্মত দান (গৰু, বৃদ্ধি)ৰ দ্বাৰা সমৃদ্ধি; দৈৱ্য বাচ (সত্যনির্দেশিত বাক্য) আৰু সঠিক প্ৰণীতি (পথপ্ৰদৰ্শন)ৰ সৈতে সামঞ্জস্য; আৰু প্ৰায়শ্চিত্তৰ জৰিয়তে দোষ-শোধন।
মূল বিষয়: দেহধাৰী প্ৰাণশক্তিক সুৰক্ষিত ৰাখিবলৈ অশুভ ভাগ্য/দোষ শোধন কৰা, বৈৰী শক্তিক প্ৰতিহত কৰা, আৰু স্বাস্থ্য তথা ৰক্ষাশক্তি পুনঃস্থাপন কৰা। উপ-বিষয়সমূহ: (1) পুষ্টিক কৰ্ম—গৃহস্থালীত জননক্ষম জীৱনশক্তিক সঠিক দিশলৈ ঘূৰাই দিয়া/নিয়ন্ত্ৰণ কৰা। (2) পাপনাশন—দ্যাৱাপৃথিৱী আৰু সপ্ত জলৰ দ্বাৰা শুদ্ধিকৰণ। (3) অভিচাৰ—চিহ্নিত শত্রুক অক্ষম কৰি অপমানিত কৰা। (4) তেজস্/বৰ্চস্ পৰিচালনা—শত্রুৰ পৰা শক্তি কেঢ়ি লৈ নিজৰ বাবে বলবৃদ্ধি কৰা। (5) পাপী লক্ষ্মী (অশুভ সৌভাগ্য) আৰু জন্ম-সংলগ্ন দোষ দূৰ কৰি বাহিৰ কৰা।
Kāṇḍa 7 primarily serves household and public welfare through short charms: prosperity (cattle, fertility, rain), protection of person/home, and shānti measures against omens, impurity, and hostile speech—grounded in ṛta and prāṇa.
Indra is prominent for protection and victory; Agni appears as tapas and purification; Viṣṇu’s strides function as world-fixing stabilization; alongside brahman/ātman, prāṇa, and directional guardians that secure life and ritual space.
Its hymns are notably compact and practical, suited to quick domestic and protective applications—installations, counter-omens, prosperity rites, and targeted healing—often as modular formulas within broader Atharvanic ritual work.
Read Atharva Veda in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with word-by-word meanings, Sanskrit recitation where available, and more.