พระวิษณุ in the Ramayana

ในเดชานุภาพทรงดุจพระวิษณุ ในความงามอันชวนชื่นชมดุจพระจันทร์ ในพระพิโรธดุจไฟแห่งกาลสิ้นโลก ในขันติอดทนเสมอด้วยแผ่นดิน ในทานบารมีดุจธนท (กุเบร) และในสัจจะดุจพระธรรมะเองที่ปรากฏเป็นรูป

ในขณะนั้นเอง พระวิษณุผู้มีรัศมีใหญ่ ผู้เป็นเจ้าแห่งโลก เสด็จมาถึง ทรงถือสังข์ จักร และคทา และทรงนุ่งห่มผ้าสีเหลือง

ข้าแต่พระวิษณุ ข้าพระองค์ทั้งหลายขอวิงวอนเพื่อความเจริญแห่งโลกทั้งปวง พระราชาทศรถผู้เป็นกษัตริย์แห่งอโยธยา ทรงเป็นผู้ทรงธรรม ทรงเมตตา และทรงศักดิ์สิทธิ์เสมอดังฤาษีมหามุนี ขอพระองค์จงแบ่งภาคเป็นสี่และจุติเป็นโอรสทั้งสี่พระองค์ในพระมเหสีทั้งส…

ณ ที่นั้น ขอพระองค์ทรงอวตารเป็นมนุษย์ ข้าแต่พระวิษณุ จงประหารราวณะในสมรภูมิ ผู้เป็นหนามยอกโลก เติบโตด้วยความอหังการ และเป็นผู้ที่เหล่าเทวะมิอาจฆ่าได้

พระวิษณุผู้เป็นองค์พระผู้เป็นเจ้าแห่งเทวดา ผู้เป็นเลิศในบรรดาเทพทั้งปวง และผู้ทรงรับการนมัสการจากสรรพสัตว์ในโลกทั้งปวง ได้ตรัสแก่บรรดาเทพที่ประชุมพร้อมกัน ผู้ดำรงอยู่ในธรรมและมีพระพรหมเป็นประมุขนำ

ครั้นประทานพรนั้นแก่เหล่าเทวะแล้ว พระวิษณุผู้ทรงสำรวมพระองค์ จึงทรงดำริในโลกมนุษย์ถึงสถานที่ซึ่งพระองค์จักเสด็จอุบัติ

ครั้งนั้น เหล่าเทวะ เทวฤๅษี และคันธรรพ พร้อมด้วยหมู่รุทระและหมู่อัปสรา ต่างสรรเสริญพระมธุสูทนะด้วยบทสรรเสริญอันงดงามดุจทิพย์

ครั้นแล้วพระนารายณ์ผู้เป็นเทพ เมื่อเหล่าเทพผู้ประเสริฐทูลอาราธนา แม้ทรงรู้ทุกประการอยู่แล้ว ก็ตรัสแก่พวกเขาด้วยถ้อยคำอ่อนโยน

เมื่อถูกกล่าวดังนั้น เหล่าเทวะทั้งปวงจึงทูลตอบพระวิษณุผู้ไม่เสื่อมสลายว่า “ขอพระองค์ทรงอวตารเป็นกายมนุษย์ แล้วทรงประหารราวณะในสมรภูมิ”

ครั้นทรงสดับถ้อยคำของเหล่าเทวะแล้ว พระวิษณุผู้ทรงสำรวมมั่นคง จึงทรงเลือกพระเจ้าทศรถเป็นพระบิดาในกาลนั้น

ครั้นพระวิษณุทรงตั้งพระทัยแน่วแน่แล้ว ก็ทูลลาพระปิตามหะ (พระพรหม); และเมื่อเหล่าเทพกับมหาฤๅษีบูชาสรรเสริญอยู่ พระองค์ก็อันตรธานหายไปจากสายตา

ครั้งนั้นพระราชาเมื่อทอดพระเนตรเห็นพระมเหสีทั้งหลายทรงครรภ์มั่นคงแล้ว ก็ทรงได้ความสงบแห่งพระทัยกลับคืนและทรงปีติยินดี—ดุจพระหริ (พระวิษณุ) ในสวรรค์ ผู้เป็นที่สักการะของพระอินทร์และหมู่สิทธะกับฤๅษีทั้งหลาย

ครั้นเมื่อพระวิษณุทรงตั้งพระทัยจะอวตารเป็นพระโอรสของพระราชาผู้มหาตมะนั้นแล้ว พระผู้เป็นเจ้า สวายัมภู (พระพรหม) ผู้บังเกิดด้วยพระองค์เอง จึงตรัสแก่เหล่าเทวะทั้งปวงดังนี้

จงเนรมิตสหายผู้มีกำลังแก่พระวิษณุ ผู้มั่นคงในสัจจะ กล้าหาญ และมุ่งประโยชน์สุขแก่สรรพชน—สหายผู้แปลงกายได้ตามปรารถนา

“จงสร้างบุตรในรูปวานร ผู้มีเดชานุภาพเสมอกัน—ชำนาญกลอุบาย กล้าหาญ ว่องไวดุจลม รู้หลักนโยบายและเปี่ยมปัญญา มีวีรภาพเสมอพระวิษณุ ไม่ย่อท้อต่อความเพียร รู้วิธีให้สำเร็จ มีสรีระทิพย์ สมบูรณ์ด้วยคุณแห่งศัสตราวุธทั้งปวง ประหนึ่งได้เสวยอมฤต…

ครั้นยัญพิธีสำเร็จแล้ว และกาลหกฤดูได้ล่วงไป ครั้นถึงเดือนที่สิบสองคือไจตร ในวันนวมีแห่งศุกลปักษ์ ภายใต้นักษัตรที่มีพระอทิติเป็นเทวตา (ปุนรวสุ) เมื่อดาวเคราะห์ทั้งห้าสถิตในฐานะอันสูงส่ง ลัคนาเป็นกรกฎ…

แด่พระนางไกเกยี ประสูติพระโอรสชื่อภรต ผู้มีวีรภาพตั้งมั่นในสัจจะ เป็นภาคหนึ่งในสี่ของพระวิษณุโดยประจักษ์ และบริบูรณ์ด้วยคุณธรรมทั้งปวง

แล้วพระนางสุมิตราได้ประสูติพระโอรสสองพระองค์—พระลักษมณ์และพระศัตรุฆนะ—ทั้งสองทรงเป็นวีรบุรุษ ชำนาญศัสตราวุธทุกประการ และทรงประกอบด้วยส่วนแห่งคุณานุภาพของพระวิษณุ

แม้แต่พระวิษณุเอง โอ พระราม ในกาลก่อน ก็ได้ประหารภริยาพฤคุผู้มั่นคงในพรต—มารดาแห่งกาวยะ—เมื่อเธอปรารถนาโลกที่ไร้พระอินทร์

ข้าแต่พระราม ผู้สืบเชื้อสายแห่งราคู จงรับอาวุธอันเปล่งประกายเหล่านี้จากข้าพระพุทธเจ้า ซึ่งเป็นโอรสของภฤคุศวะ สามารถจำแนกรูปกายตามพระทัยได้ อาวุธเหล่านี้คือ สัตยวันตะ สัตยกีรติ ธฤษฏะ รภสะ ปรติหารตระ ปรางมุขะ อวางมุขะ ลักษากษะ วิษมะ ทฤฒนาภะ…