Sukta 25

Mantra 1

कामस्य इषुः। उ॒त्तु॒दस्त्वोत् तु॑दतु॒ मा धृ॑थाः॒ शय॑ने॒ स्वे। इषुः॒ काम॑स्य॒ या भी॒मा तया॑ विध्यामि त्वा हृ॒दि

ศรของกามะ: ขอให้ตะขอแทงเร้าแทงท่าน—แทงท่านเถิด; อย่ายึดมั่นนอนแน่นอยู่บนที่นอนของตนเอง. ด้วยศรของกามะ—อันน่าหวาดครั่น—ด้วยศรนั้นเราทิ่มแทงท่านที่หัวใจ.

Mantra 2

आ॒धीप॑र्णां॒ काम॑शल्या॒मिषुं॑ संक॒ल्पकु॑ल्मलाम्। तां सुसं॑नतां कृ॒त्वा कामो॑ विध्यतु त्वा हृ॒दि

ศรแห่งกามรัก มีใบเป็นขนศร มีหนามแห่งความใคร่ มีดอกตูมคือเจตจำนงอันแน่วแน่ (saṃkalpa)—เมื่อทำให้โค้งงออย่างดีแล้ว ขอให้กามะ (Kāma) แทงทะลุท่าน ณ หทัย.

Mantra 3

या प्ली॒हानं॑ शो॒षय॑ति॒ काम॒स्येषुः॒ सुसं॑नता । प्रा॒चीन॑पक्षा॒ व्योऽषा॒ तया॑ विध्यामि त्वा हृ॒दि

ศรของกามะ (Kāma) ที่โก่งงามนั้น ทำให้ม้ามเหือดแห้ง—มีปีกพุ่งไปข้างหน้า เป็น vyoṣā อันเผ็ดร้อน—ด้วยสิ่งนั้นเราทิ่มแทงเจ้า ณ หทัย

Mantra 4

शु॒चा वि॒द्धा व्योऽषया॒ शुष्का॑स्या॒भि स॑र्प मा । मृ॒दुर्निम॑न्युः॒ केव॑ली प्रियवा॒दिन्यनु॑व्रता

ถูก vyoṣā อันเผ็ดร้อนทิ่มแทงด้วยความแสบร้อน ปากแห้งผาก—จงเลื้อยเข้ามาหาเราเถิด: อ่อนโยน วางโทสะลง เป็นของเราแต่ผู้เดียว พูดจาไพเราะ และนอบน้อมตามความประสงค์ของเรา

Mantra 5

आजा॑मि॒ त्वाज॑न्या॒ परि॑ मा॒तुरथो॑ पि॒तुः । यथा॒ मम॒ क्रता॒वसो॒ मम॑ चि॒त्तमु॒पाय॑सि

เราขอเรียกเจ้าให้มานี่ โอ้ผู้ใกล้ชิด ให้ห่างจากพวกพ้องของเจ้า—ให้ห่างจากมารดาและบิดา—เพื่อว่าโอ้ผู้เกื้อหนุนความตั้งใจของเรา เจ้าจงมาสู่จิตของเรา มาสู่ความมุ่งหมายของเรา

Mantra 6

व्यऽस्यै मित्रावरुणौ हृ॒दश्चि॒त्तान्य॑स्यतम्। अथै॑नामक्र॒तुं कृ॒त्वा ममै॒व कृ॑णुतं॒ वशे॑

โอ้มิตระ–วรุณะ จงแยกและสลัดความคิดทั้งหลายออกจากหัวใจของนาง; แล้วทำให้นางเป็นผู้ไร้เจตนา (อกรตุ) และจงให้นาง—เป็นของข้าแต่ผู้เดียว—อยู่ใต้อำนาจของข้าเถิด