Sukta 34

Mantra 1

प्रावेपा मा बृहतो मादयन्ति प्रवातेजा इरिणे वर्वृतानाः । सोमस्येव मौजवतस्य भक्षो विभीदको जागृविर्मह्यमच्छान् ॥

మహా కంపనలు నన్ను మత్తెక్కిస్తాయి—అశాంత గాలుల నుంచి పుట్టి, బంజరు నేలపై దొర్లుతూ. ముజవత్ యొక్క సోమపానంలా, పాశం నా వద్దకు వచ్చింది—జాగృతంగా, భయంకరంగా—నా సత్తాను పట్టివేయడానికి.

Mantra 2

न मा मिमेथ न जिहीळ एषा शिवा सखिभ्य उत मह्यमासीत् । अक्षस्याहमेकपरस्य हेतोरनुव्रतामप जायामरोधम् ॥

ఆమె నాపై జాలి చూపలేదు; ఆగలేదు కూడా—ఒకప్పుడు నా స్నేహితులకు, నాకూ శుభకరంగా ఉన్న ఆమె. అక్ష (పాశం) కారణంగా—ఆ ఏకైక అధిపతి హేతువుగా—ధర్మవ్రతానుగతమైన నా విశ్వాసభార్యను కూడా నేను దూరం చేసాను.

Mantra 3

द्वेष्टि श्वश्रूरप जाया रुणद्धि न नाथितो विन्दते मर्डितारम् । अश्वस्येव जरतो वस्न्यस्य नाहं विन्दामि कितवस्य भोगम् ॥

అత్త ద్వేషిస్తుంది; భార్య నన్ను తోసివేసి బయటే అడ్డుకుంటుంది; శరణం కోరినవాడికి సహాయకుడు దొరకడు. అమ్మకానికి నిలబెట్టిన ముసలి గుర్రంలా—కితవ (జూదరి) యొక్క భోగంలో నాకు ఆనందం ఏదీ దొరకదు.

Mantra 4

अन्ये जायां परि मृशन्त्यस्य यस्यागृधद्वेदने वाज्यक्षः । पिता माता भ्रातर एनमाहुर्न जानीमो नयता बद्धमेतम् ॥

గెలుపుకోసం లోభపడే పాశాలు (వేదనా) పట్టుకున్న వాడి భార్యను ఇతరులు తాకి, తమవద్దకు తిప్పుకుంటారు. తండ్రి, తల్లి, సోదరులు అతని గురించి—‘మాకు ఇతడు తెలియడు; ఇతడిని కట్టేసి తీసుకుపోండి’ అని అంటారు.

Mantra 5

यदादीध्ये न दविषाण्येभिः परायद्भ्योऽव हीये सखिभ्यः । न्युप्ताश्च बभ्रवो वाचमक्रतँ एमीदेषां निष्कृतं जारिणीव ॥

నేను కోరికతో దహించబడుతూ, వీటితో (పాశాలతో) గెలవలేకపోతే, దూరమయ్యే స్నేహితుల నుంచి నేను జారిపడి విడిపోతాను. కిందకు విసిరివేయబడిన ఆ గోధుమ (పాశాలు) తమ వాణిని నిర్మించాయి; నేను వాటి విముక్తి కోసం వెతుకుతూ వెళ్తాను—ఇంటినుంచి తరిమివేయబడిన స్త్రీ తిరిగివచ్చే దారిని వెతుక్కునేలా.

Mantra 6

सभामेति कितवः पृच्छमानो जेष्यामीति तन्वा शूशुजानः । अक्षासो अस्य वि तिरन्ति कामं प्रतिदीव्ने दधत आ कृतानि ॥

కితవుడు (జూదరి) సభకు వెళ్తాడు; అంతరంగంలో—“నేను గెలుస్తానా?” అని అడుగుతూ, తన సమస్త దేహప్రాణాలతో ఉత్కంఠలో తన్నుతాను బిగించుకుంటాడు. కానీ అక్షాలు (పాశాలు) అతని కోరికను అనేక దిశలుగా చెదరగొడతాయి; మళ్లీ మళ్లీ, ప్రతిదినంలా, ఇప్పటికే చేసిన కర్మలనే అతనిపై మోపుతాయి.

Mantra 7

अक्षास इदङ्कुशिनो नितोदिनो निकृत्वानस्तपनास्तापयिष्णवः । कुमारदेष्णा जयतः पुनर्हणो मध्वा सम्पृक्ताः कितवस्य बर्हणा ॥

అక్షాలు (పాశాలు) నిజంగా అంకుశంలా తొడిగేవి, చీల్చేవి; అవి కోసి పడేస్తాయి, కాల్చేస్తాయి, తాపంతో బాధపెడతాయి. అవి మళ్లీ మళ్లీ గెలిచి, బాలుడి వాటాన్నికూడా లాక్కుంటాయి; మధురమైన ఆకర్షణతో కలసి, కితవుడిని నలిపివేసే బలంగా మారుతాయి.

Mantra 8

त्रिपञ्चाशः क्रीळति व्रात एषां देव इव सविता सत्यधर्मा । उग्रस्य चिन्मन्यवे ना नमन्ते राजा चिदेभ्यो नम इत्कृणोति ॥

వీరి యాభైమూడు మందియైన గుంపు ఆడుతుంది—దేవునివలె; సవితృవలె, సత్యధర్మంలో స్థిరంగా. ఉగ్రుని కోపానికీ వారు వంగరు; రాజుకూడా వారికే నమస్కారం చేస్తాడు.

Mantra 9

नीचा वर्तन्त उपरि स्फुरन्त्यहस्तासो हस्तवन्तं सहन्ते । दिव्या अङ्गारा इरिणे न्युप्ताः शीताः सन्तो हृदयं निर्दहन्ति ॥

అవి కిందకు గిర్రున తిరిగి, పైకి దూకుతాయి; చేతులులేనివే చేతులున్న మనిషినికూడా జయించి అదుపుచేస్తాయి. బంజరు నేలలో పాతిపెట్టిన దివ్య అంగారాల వలె—బయటకు చల్లగా కనిపించినా—లోపల లోపల హృదయాన్ని దహించివేస్తాయి.

Mantra 10

जाया तप्यते कितवस्य हीना माता पुत्रस्य चरतः क्व स्वित् । ऋणावा बिभ्यद्धनमिच्छमानोऽन्येषामस्तमुप नक्तमेति ॥

కితవుడు (జూదగాడు) వదిలివేసిన భార్య దుఃఖంతో తపిస్తుంది; తల్లి తన కుమారుని గురించి—“నా తిరుగాడే కుమారుడు ఎక్కడ?” అని ఆలోచిస్తుంది. ఋణభారంతో, భయంతో, ధనలాలసతో అతడు రాత్రివేళ ఇతరుల ఇళ్లకు వెళ్తాడు—ఆశ్రయం వెదుకుతూ తన సత్యాన్నే కోల్పోతూ.

Mantra 11

स्त्रियं दृष्ट्वाय कितवं ततापान्येषां जायां सुकृतं च योनिम् । पूर्वाह्णे अश्वान्युयुजे हि बभ्रून्त्सो अग्नेरन्ते वृषलः पपाद ॥

స్త్రీని చూచగానే కితవుడు దహించబడతాడు—ఇతరుని భార్యను, సుస్థిరమైన గృహ-యోనిని చూసి. పూర్వాహ్నంలో అతడు తన గోధుమవర్ణ అశ్వాలను జూదించాడు; కాని చివరికి అగ్నియొక్క అంచున పడిపోయిన అధమునివలె కూలిపోతాడు—క్షీణించి, పరాజితుడై, పతితుడై.

Mantra 12

यो वः सेनानीर्महतो गणस्य राजा व्रातस्य प्रथमो बभूव । तस्मै कृणोमि न धना रुणध्मि दशाहं प्राचीस्तदृतं वदामि ॥

మీ మహా గణానికి సేనానాయకుడు, వ్రాతానికి రాజు, మొదటివాడైన వాడు—అతనికే నేను సమర్పిస్తాను; గెలిచిన ధనాన్ని నేను ఆపను. పది సార్లు/పది రోజులు నేను తూర్పుదిశగా వెళ్లాను—ఇదే ఋత (సత్య-వ్యవస్థ) అని నేను ప్రకటిస్తున్నాను.

Mantra 13

अक्षैर्मा दीव्यः कृषिमित्कृषस्व वित्ते रमस्व बहु मन्यमानः । तत्र गावः कितव तत्र जाया तन्मे वि चष्टे सवितायमर्यः ॥

పాశాలతో ఆడవద్దు; పొలాన్ని సాగు చేయి—నీ కర్తవ్యాన్ని చేయి. న్యాయంగా పొందిన దానిలో ఆనందించు, దానిని సమృద్ధిగా భావించు. అక్కడే గోవులు ఉన్నాయి, ఓ కితవా; అక్కడే భార్య—ఇదిని సవితా, ఆ ఆర్యుడు, నాకు స్పష్టంగా చూపుతున్నాడు.

Mantra 14

मित्रं कृणुध्वं खलु मृळता नो मा नो घोरेण चरताभि धृष्णु । नि वो नु मन्युर्विशतामरातिरन्यो बभ्रूणां प्रसितौ न्वस्तु ॥

మైత్రిని చేయండి—నిజంగా—మాపై కరుణ చూపండి; భయంకరమైన బలంతో మా మీదికి విరోధంగా రాకండి. ఇప్పుడు మీ మన్యు నియమంలో ప్రవేశించుగాక; అమరాతి (దురదృష్టం) మరెక్కడో ఉండుగాక—గోధుమ/గోధుమవర్ణ (పాశాల) ఉచ్చులోనే ఉండుగాక.