Prahlada

రాజు పంపిన నయనిపుణుడైన బాలుడు ప్రహ్లాదుని వారు ఇతర అసుర బాలకులతో కూడ తమ పాఠశాలలో పాఠ్యములు బోధించిరి.

అప్పుడు బ్రహ్మదేవుడు సమీపంలో నిలిచిన ప్రహ్లాదునితో అన్నాడు—బిడ్డా, నీ దైత్య తండ్రిపై శ్రీ నృసింహదేవుడు అత్యంత కోపంగా ఉన్నాడు; ముందుకు వెళ్లి ప్రభువును శాంతింపజెయ్యి।

నారదముని అన్నారు—అసుర వంశంలో జన్మించినప్పటికీ ప్రహ్లాదుడు మహాభాగవతుడు. దైత్యపుత్రులు ప్రశ్నించగా, నా ఉపదేశాన్ని స్మరించి చిరునవ్వుతో వారికి సమాధానం చెప్పాడు.

ఆ మందబుద్ధి వాడు ప్రహ్లాదప్రధానమైన తన కుమారులను బాధించెను. కుమారులకు పాఠం చదివింపబడుచుండగా ప్రహ్లాదుడును ఆ బోధనే పఠించెను।

ప్రహ్లాదుడు పలికెను—తీర్థాలలో విధివిధానంగా స్నానాభిషేకం చేసి, యథోచిత దక్షిణను సమర్పించి, అనంతరం కృష్ణనామక పరమపురుషుడైన దేవుని పూజించాలి.

శ్రీప్రహ్లాదుడు పలికెను—హరి చేత ఈ విధంగా సమ్యక్ పూజింపబడిన ఆ బ్రాహ్మణోత్తముడు పరితృప్తుడై కేశవునితో అన్నాడు—“వరము కోరుము, చెప్పుము.”

అధ్యాయము 39: చ్యవనోత్పత్తి కథనం। శ్రీగణేశాయ నమః। ముద్గలుడు ఇట్లు పలికెను: తరువాత దైత్యులలో రాజైన ప్రహ్లాదుడు వైష్ణవుడైనాడు। అతడు వైరము వదిలి దేవతలచే సన్మానింపబడి ప్రకాశించెను।

ఓ మహాభాగ ప్రహ్లాదా, విధిపూర్వకంగా ఆయనను భజించు. ఏకదంతుని ప్రసాదం వల్ల నీవు శాపవిముక్తుడవు అవుతావు.

ప్రహ్లాదుడు పలికెను: ఓ దీనపాలక గృత్సమదా! నా మాట వినుము. ఈ భ్రుశుండి అనే పేరు గల ముని ఎవరు, నాకు ఇప్పుడు చెప్పుము.

అప్పుడు గురుకులంలో నివసిస్తున్నప్పటికీ, సర్వజ్ఞుడైన మరియు అచ్యుతుని యందు ఆసక్తమైన పవిత్ర మనస్సు గల ప్రహ్లాదుడు, బాహ్య కార్యాలలో ఒక జడుని వలె సంచరిస్తూ, నిరంతరం సమస్త జగత్తును అనంతమయంగా చూసేవాడు.

హరిభక్తియే నిజమైన ఆభరణంగా గల రాక్షస రాజు కుమారుడైన ప్రహ్లాదుడిని రాక్షసులు త్వరగా గురువుగారి ఇంటికి తీసుకువెళ్లారు. కాలక్రమంలో, ఆ యోగి అన్ని విద్యలను అభ్యసించి యవ్వనాన్ని పొందాడు.

'ఓ పాపరహితుడా! నాకు ప్రహ్లాదుని చరిత్రను వివరంగా చెప్పండి. ఓ మహాయోగీ, ఓ మహామునీ! మీ దయ వల్ల మేము ధన్యులమయ్యాము.'