శ్రీ కృష్ణుడు

వైశంపాయనుడు పలికెను—విదురుడు ఇలా చెప్పిన తరువాత, శత్రుసమూహ సంహారకుడు, పరాక్రమశాలి కేశవుడు ధృతరాష్ట్రపుత్రుడు దుర్యోధనునితో మాటలాడెను.

వైశంపాయనుడు పలికెను—అప్పుడు దారుకుడు, కేశవుడు, బభ్రు రాముని అడుగుజాడలను అనుసరిస్తూ వెళ్లారు. అక్కడ వారు అనంతవీర్యుడైన రాముని ఒక వృక్షం వద్ద ఏకాంతంలో కూర్చొని ధ్యానచింతనలో లీనమై ఉన్నట్లు చూశారు.

ద్రోణుని బాణాలతో బాధపడుతూ భయపడిన కుంతీసుతులను చూసి, శ్రేయస్సును లక్ష్యంగా పెట్టిన బుద్ధిమంతుడైన కేశవుడు అర్జునునితో పలికెను.

శ్రీశుకుడు పలికెను: సర్వవిభువైన శ్రీకృష్ణుడు, కృష్ణసర్పమైన కాలియుడు యమునను కలుషితం చేసినదాన్ని చూసి, నదిని శుద్ధి చేయాలని కోరుకొని, ఆ సర్పాన్ని అక్కడి నుండి వెలివేశాడు।

శ్రీశుకుడు పలికెను—కృష్ణుని అనుచరుణ్ని చూసి వ్రజ యువతులు ఆశ్చర్యపోయారు. అతనికి దీర్ఘబాహువులు, కొత్తగా వికసించిన కమలంలాంటి నేత్రాలు; పీతాంబరం ధరించి, కమలమాల వేసుకొని, మెరుస్తున్న కుండలాలతో అతని ముఖకమలం ప్రకాశించింది. వారు అన్నారు—“ఈ అందగాడు…

సారాన్ని గ్రహించిన సద్భక్తుల స్వభావం ఇదే—వాక్కు, శ్రవణం, చిత్తం అన్నిటికీ లక్ష్యం అచ్యుతుడు శ్రీకృష్ణుడే. వారు ప్రతి క్షణం కృష్ణవార్తను కొత్తదిగా కొత్తదిగా భావించి దానిలోనే ఆసక్తి చూపుతారు; భోగాసక్తులు స్త్రీవిషయక మాటల్లో మునిగినట్లే.

ప్రహ్లాదుడు పలికెను—అమిత తేజస్సుగల శ్రీకృష్ణుడు భోజరాజు కంసుని సంహరించి, మహాత్ముడై మధుపురి (మథుర)లో ఉగ్రసేనుని రాజ్యాభిషేకం చేసిన తరువాత…

రుక్మిణీ సమేతుడైన శ్రీకృష్ణుడు నిత్యం నివసించే చోట, స్వయంగా తీర్థాలు నిలిచే చోటకు ఆ ద్విజోత్తముడు వెళ్లెను।

సనత్కుమారుడు పలికెను—అవంతీలో అంకపాదమనే స్థలమున రామజనార్దనులను దర్శించువాడు, ఆ ఇద్దరి దర్శనమాత్రముచేత యమలోకమును చూడడు॥

ఓ దేవేశా, నేను వసుదేవపుత్రుడైన కృష్ణుని గొప్ప చరిత్రను వినాలని కోరుకుంటున్నాను—పాపాలను నశింపజేసేది.

శ్రీ రుద్రుడు చెప్పెను: కంసవధ తరువాత మగధాధిపతి ద్వేషంతో ఎల్లప్పుడు యాదవులను పీడించెను. వారు దుఃఖితులై కృష్ణునితో చెప్పిరి.

కామ-మంత్రంతో అర్పించండి, తరువాత కోరిన ప్రేమ వరం పొందడానికి 'కృష్ణాయ' మరియు 'స్వాహా' అని అర్పించండి—ఇది సిద్ధినిచ్చే పరమ మంత్రం.