Sukta 127
Rishi: Khila/Anukramaṇī tradition uncertain; Book 20 often assigns Ṛgvedic attributions; here treated as ancillary laud-verse.
Devata: Nārāśaṃsa (personified praise; sometimes linked with Agni/ritual laudation)
Chandas: Triṣṭubh-like cadence (as in many RV-style laud verses; exact metrical diagnosis uncertain without full pada-count verification)
ఈ 20వ పుస్తకంలోని ఋగ్వేద శైలిలోని స్తుతిగీతం నారాశంసుని—మనుషుల స్తుతిని వ్యక్తీకరించిన దేవతను—కేంద్రంగా చేసుకొని, మహారాజ/కురు వంశపు గొప్ప దానాన్ని ప్రజాసమక్షంలో ప్రకటించి పవిత్రీకరిస్తుంది. దానస్తుతి ద్వారా సంపదను చిరస్థాయీ యశస్సుగా, సామాజిక న్యాయబద్ధతగా మార్చి నిలుపుతుంది. అలాగే స్థిర నివాస భద్రత (క్షేమం), సరిహద్దుల స్థాపన, గృహవ్యవస్థ యొక్క దృఢమైన క్రమం వంటి రాజకీయ-గృహ ఆదర్శాన్ని చిత్రిస్తుంది. చివరికి, అశుభ వన్య శబ్దాల వల్ల కలిగే హానిని శుభవాక్కు మరియు దేవానందం దూరం చేయునట్లు శాంతికర ప్రార్థనతో ముగుస్తుంది.
Mantras
Mantra 1
खिलानि । इ॒दं जना॒ उप॑ श्रुत॒ नरा॒शंस॒ स्तवि॑ष्यते । ष॒ष्टिं स॒हस्रा॑ नव॒तिं च॑ कौरम॒ आ रु॒शमे॑षु दद्महे
ప్రజలారా, ఇది వినండి; దగ్గరకు వచ్చి శ్రద్ధగా వినండి—నరాశంసుని స్తుతించబడును. అరవై వేలూ, ఇంకా తొంభై—కురు-దానం—ఇవాటిలో నుండి మేము రూశ (రూశ)కు అర్పిస్తున్నాము.
Mantra 2
उष्ट्रा॒ यस्य॑ प्रवा॒हणो॑ व॒धूम॑न्तो द्वि॒र्दश॑ । व॒र्ष्मा रथ॑स्य॒ नि जि॑हीडते दि॒व ई॒षमा॑णा उप॒स्पृशः॑
అతని ముందుకు మోసే బృందం ఒంటెలు; వెంట వధువులు—రెండు-పది (ఇరవై) సంఖ్యలో. రథపు ఎత్తైన కట్టడం దృఢంగా నిలిపబడింది; వారు దివ్యాన్ని ఆశిస్తూ, దగ్గరకు వచ్చి తాకేందుకు లాగుతారు.
Mantra 3
ए॒ष इ॒षाय॑ मामहे श॒तं नि॒ष्कान् दश॒ स्रजः॑ । त्रीणि॑ श॒तान्यर्व॑तां स॒हस्रा॒ दश॒ गोना॑म्
ఇది మా బలవృద్ధి కోసం మేము కీర్తిస్తున్నాము—నూరు నిష్క (సువర్ణ ముద్రలు), పది స్రజః (మాలలు). గుర్రాలు మూడు వందలు, గోవులు పది వేల.
Mantra 4
वच्य॑स्व रेभ॑ वच्यस्व वृ॒क्षे न प॒क्वे श॒कुनः॑ । नष्टे॑ जि॒ह्वा च॑र्चरीति क्षु॒रो न भु॒रिजो॑रिव
హే రేభా! మాట్లాడు, స్పష్టంగా మాట్లాడు; పండిన చెట్టుపై కూర్చున్న పక్షిలా. నాలుక నశించినా అది కఠినంగా చటచటలాడుతుంది—భురిజుని క్షురంలా.
Mantra 5
प्र रे॒भासो॑ मनी॒षा वृषा॒ गाव॑ इवेरते । अ॒मो॒त॒पुत्र॑का ए॒षाम॒मोत॑ गा॒ इवा॑सते
రేభులు (గాయకులు) యొక్క ప్రేరిత మనీష ముందుకు ఉప్పొంగుతుంది; ఎద్దుల్లా, ఆవుల్లా అవి ప్రేరేపింపబడి కదులుతాయి. అమోతుని కుమారుల కోసం అమోతుని ఆవులు అన్నట్లుగా అవి నిల్వగా స్థిరంగా ఉంటాయి.
Mantra 6
प्र रे॑भ॒ धीं भ॑रस्व गो॒विदं॑ वसु॒विद॑म्। दे॒व॒त्रेमां वाचं॑ स्रीणी॒हीषु॒र्नावी॑र॒स्तार॑म्
ముందుకు సాగు, ఓ గాయకా (రేభ), ప్రేరిత జ్ఞానాన్ని (ధీ) తీసుకురా—గో-విజేత, ధన-విజేత. దేవమార్గం వైపు ఈ వాక్కును పదును పెట్టు—బాణంలా; అలాగే దాటడానికి, నావికుడు/కర్ణధారుడుతో కూడిన పడవను (తారం) సిద్ధం చేయి.
Mantra 7
राज्ञो॑ विश्व॒जनी॑नस्य॒ यो दे॒वोऽमर्त्यां॒ अति॑ । वै॒श्वा॒न॒रस्य॒ सुष्टु॑ति॒मा सु॒नोता॑ परि॒क्षितः॑
ఆ రాజుకోసం—సర్వజనాధిపతి—అమర్త్య (లోకాన్ని) దాటి పోయే ఆ దేవునికోసం; వైశ్వానరుని సుందర స్తుతిని—పరిక్షితుని (ఈ) ప్రశంసను—పిండిపట్టి/ప్రసవింపజేసి ఉచ్చరించు, వినిపించు.
Mantra 8
प॒रि॒च्छिन्नः॒ क्षेम॑मकरो॒त् तम॒ आस॑नमा॒चर॑न्। कुला॑यन् कृ॒ण्वन् कौर॑व्यः॒ पति॒र्वद॑ति जा॒यया॑
చుట్టూ పరిచ్ఛిన్నమై అతడు క్షేమం (రక్షణ) స్థాపించాడు; ఆ ఆసనాన్ని నియత రీతిగా అధిష్ఠించాడు. కులాయం (గూడు) కట్టుతూ, నిర్మిస్తూ, కౌరవ్యుడు—పతి—తన జాయా (భార్య)తో మాటలాడుతున్నాడు.
Mantra 9
क॒त॒रत् त॒ आ ह॑राणि॒ दधि॒ मन्थां॑ परि॒ श्रुत॑म्। जा॒याः पतिं॒ वि पृ॑च्छति रा॒ष्ट्रे राज्ञः॑ परि॒क्षितः॑
‘నీకు ఏది ఇక్కడికి తెచ్చేదిని—దధి (పెరుగు)నా, లేక దూరదూరాల వరకు ప్రసిద్ధమైన మంథా (మథించిన పానీయం)నా?’—అని జాయా తన పతిని అడుగుతుంది, రాజా పరిఖ్షితుని రాష్ట్రంలో.
Mantra 10
अ॒भीवस्वः॒ प्र जि॑हीते॒ यवः॑ प॒क्वः प॒थो बिल॑म्। जनः॒ स भ॒द्रमेध॑ति रा॒ष्ट्रे राज्ञः॑ परि॒क्षितः॑
సంపద సమృద్ధిగా ఉండే రీతిలో పక్వమైన యవం (బార్లీ) తీసుకుపోతారు; దారిలోని బిలం (గుంత) తొలగించబడుతుంది. ఈ జనులు (ప్రజలు) మంగళకరమైన భద్రంలో వర్ధిల్లుతారు, రాజా పరిఖ్షితుని రాష్ట్రంలో.
Mantra 11
इन्द्रः॑ का॒रुम॑बूबुध॒दुत्ति॑ष्ठ॒ वि च॑रा॒ जन॑म्। ममेदु॒ग्रस्य॒ चर्कृ॑धि॒ सर्व॒ इत् ते॑ पृणाद॒रिः
గాయకుడు (కారు) ఇంద్రుణ్ని మేల్కొలిపాడు: లేచి, బయటికి వెళ్లి, ప్రజల మధ్య సంచరించు. నా కొరకు—అవును, ఆ ఉగ్రుని—ఈ కార్యాన్ని సిద్ధం చేయి; నీ ప్రతి శత్రువూ నిన్ను (కరము/కానుకలతో) నింపుతాడు.
Mantra 12
इ॒ह गावः॒ प्रजा॑यध्वमि॒हाश्वा इ॒ह पूरु॑षाः । इ॒हो स॒हस्र॑दक्षि॒णोऽपि॑ पू॒षा नि षी॑दति
ఇక్కడే గోవులు ప్రసవించుగాక; ఇక్కడే అశ్వాలు; ఇక్కడే పురుషులు వృద్ధి చెందుగాక. ఇక్కడే సహస్ర-దక్షిణ (వెయ్యి దానాలు/బహుమతులు) కలిగిన పూషన్ కూడా మా మధ్య కూర్చుండుగాక.
Mantra 13
नेमा इ॑न्द्र॒ गावो॑ रिष॒न् मो आ॒सां गोप॑ रीरिषत्। मासा॑म॒मित्र॒युर्जन॒ इन्द्र॒ मा स्ते॒न ई॑शत
హే ఇంద్రా, ఈ గోవులకు హాని కలగకూడదు; వీటి గోపాలకుడూ వీటిని బాధించకూడదు. శత్రుభావమున్న ఏ మనిషీ వీటిపై అధికారము పొందకూడదు; హే ఇంద్రా, దొంగ వీటికి యజమాని కాకూడదు.
Mantra 14
उप॑ नो न रमसि॒ सूक्ते॑न॒ वच॑सा व॒यं भ॒द्रेण॒ वच॑सा व॒यम्। वना॑दधिध्व॒नो गि॒रो न रि॑ष्येम क॒दा च॒न
హే (దేవ/శక్తి), సువక్త సూక్తవాణితో మా దగ్గరకు వచ్చి మాలో ఆనందించుము—మంగళకరమైన వాణితో, మేమూ. అరణ్యంనుండి, అలాగే అతిగర్జించే ధ్వనులనుండి, మేము ఎప్పుడూ హానిపొందకూడదు.
Frequently Asked Questions
Nārāśaṃsa is the personified power of “praise of men”—the force by which public, well-formed laudation makes generosity famous, legitimate, and spiritually fruitful.
Both, but its core is prosperity-through-praise: it sacralizes a donation (dānastuti/paustika). The ending also functions as a pacifying protection, asking that auspicious speech prevent harm from ominous or wild threats.
Most naturally at a public act of giving: the priest recites it before witnesses, names and counts the gift, and closes with auspicious-speech formulas to ‘seal’ the donation and stabilize the donor’s settled security (kṣema).
Ask anything about Sukta 127 of the Atharva Veda
Answers come straight from the texts, with the shlokas they draw on. Ask in your own words.
A free sign-in with Google or Apple keeps your chat saved across web and the app.
Read Atharva Veda in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with word-by-word meanings, Sanskrit recitation where available, and more.