Deity · Ramcharitmanas
Parwati in the Ramcharitmanas
पार्वतीNamed in 286 verses
Speaks in 103 verses
In this book
Key chapters
The chapters where Parwati matters most.
सोपान-प्रवेश: ‘भक्ति का जन्म’, चित्त का संस्कार, दृष्टि का शुद्धीकरण, और रूप-माधुर्य के द्वारा सगुण ब्रह्म में मन का स्थिरीकरण। इस काण्ड में कथा-श्रवण स्वयं साधना बनता है: बाल-लीला और मिथिला-लीला ‘आकर्
भक्ति का जन्म-चरण: जिज्ञासा (प्रश्न) से श्रद्धा, फिर श्रद्धा से शरणागति। बालकाण्ड ‘सोपान’ में साधक को ‘कथा-प्रवेश’ का अधिकार देता है, जहाँ अहं-रहित प्रश्न (उमा) और कृपा-समाधान (शंकर) से मानस-सर में प्र
सोपान-प्रवेश: ‘दर्शन’ से ‘आसक्ति’ और ‘श्रद्धा’ से ‘वर-निश्चय’ तक। बालकाण्ड में भक्ति का जन्म ‘श्रवण-कीर्तन’ से नहीं, ‘साक्षात् रूप-दर्शन’ से भी होता है, नगर-नारी, बालक, मुनि-पत्नी, सबके हृदय में राम-रू
सोपान-प्रवेश: ‘श्रद्धा-विश्वास’ की देहरी पर खड़े होकर साधक गुरु-वंदना, सत्संग-महिमा, और राम-नाम/राम-गुण के प्रति अनुराग से ‘मानस’ में अवगाहन करता है। यह काण्ड जन्म-कथा से पहले ‘भक्ति की जन्मभूमि’ बनात
The first sopāna (step) where bhakti is born through śravaṇa-darśana: the seeker’s heart is trained to recognize divinity hidden in apparent childhood, humility, and ‘play’ (kautuka). In this passage,
राज्याभिषेक-उपरांत ‘धर्म-स्थापन’ और ‘भक्ति-स्थैर्य’ का सोपान: साधक के भीतर राम-राज्य (अन्तःकरण-राज्य) की प्रतिष्ठा, जहाँ सेवा, सत्संग, और नाम-स्मरण जीवन-व्यवस्था बनते हैं। यह चरण ‘फल-श्रुति’ द्वारा पा
Key episodes
Rama and Sita in the Flower Garden (Pushpavatika)
Ramcharitmanas 1.23-1.24
Every verse that names Parwati
286 verses
- 1.1.1
1) Kłaniam się Vāṇī (Sarasvatī) i Vināyace (Gaṇeśowi), twórcom liter i ich skupionych znaczeń, estetycznej rozkoszy i metrów, oraz samym sprawcą pomyślnych początków. 2) Kłaniam się Bhavānī i Śańkarze, ucieleśnionym jako Wiara i Zaufanie…
- 1.2.31
Ponownie kłaniam się przed Saradą, boginią mowy, i przed Gangesem, rzeką bogów: oboje są równie święci, a ich czyny są urocze. Jedna odpuszcza grzech przez kąpiel i picie; druga odpuszcza niewiedzę przez to, że się ją opowiada i słucha.…
- 1.2.32
Jeśli Shiva i Gauri okażą mi swoją łaskę, czy to we śnie, czy na jawie, to niech się spełni wszystko, co powiedziałem, i niech mój wiersz w pospolitej mowie ma swoją moc.
- 1.2.39
Kłaniam się przed imieniem Ramy, najlepszego z Raghu, które jest przyczyną ognia, słońca i księżyca. Ono jest samym bytem Brahmy, Wisznu i Śiwy, oddechem życiowym Wed; jest bez przymiotów i bez równego, skarbnicą wszystkich cnót. Jest to…
- 1.3.43
Imię i nazwany wydają się podobni, gdy się je pojmie; miłość między nimi jest wzajemna, a Pan podąża za imieniem. Imię i forma to dwa atrybuty Pana, oba niewysłowione i bez początku; można je pojąć jedynie przez właściwe zrozumienie.…
- 1.3.53
Z łaski Imienia Shambhu jest niezniszczalny; choć jego ozdoby są niepomyślne, on sam jest kopalnią pomyślności. Shuka, Sanaka i inni synowie Brahmy, Siddhowie, mędrcy i jogini dzięki łasce Imienia rozkoszują błogością Brahmana. Narada…
- 1.4.66
W sposób, w jaki Bhavani zadała swoje pytania, i w jaki Shankara je przedstawił i odpowiedział na nie, to wszystko wraz z przyczynami zaśpiewam, układając opowieść w cudowną i różnorodną narrację. Kto nigdy nie słyszał tej opowieści, niech…
- 1.4.71
Jak ten Manas powstał i z jakiego powodu rozprzestrzenił się po świecie, teraz opowiem właśnie tę historię, pamiętając Umę i Wryszaketu (Śiwę).
- 1.5.79
Piękny Sarayu, z dobrej sławy Ramy, płynie i łączy się z niebiańską rzeką, Gangesem oddania Ramie. Czysta chwała Ramy i jego braci w bitwie jest piękną wielką rzeką Son, która połączyła się z nimi. Między dwiema rzekami strumień boskiej…
- 1.5.84
W ich spojrzeniach, w ich słowach i w ich spotkaniach miłość przeważała, z łagodnym, wzajemnym śmiechem. Braterska przyjaźń czterech braci była najdoskonalsza - jak słodycz i woń przenikająca wodę.
- 1.5.86
Zgodnie z moim zrozumieniem, zliczyłem cnoty tej doskonałej wody, kąpiąc w nich mój umysł; wspominając Bhavani i Shankarę, poeta opowiada rozkoszną opowieść. Teraz, trzymając w sercu stopy lotusu Pana Raghuów i otrzymując jego łaskę…
- 1.5.93
Opowiedz mi tę historię w szczegółach, panie mój, aby moje wielkie złudzenie zostało rozwiane. Yajnavalkya powiedział z uśmiechem: "Wielkość Pana Raghu jest ci dobrze znana. Jesteś oddany Ramie w myśli, czynie i słowie; zrozumiałem twoją…
- 1.5.95
Pewnego razu, w epoce Treta, Shambhu udał się do mędrca Agastji, z dzbana zrodzonego. Z nim szła Sati, Bhavani, matka świata. Mędrzec oddał im cześć, wiedząc, że są panami całego wszechświata. Największy z mędrców opowiedział historię…
- 1.5.96
Idąc, Shiva rozmyślał w swoim sercu, w jaki sposób mógłby uzyskać widok Pana. Pan wcielił się w ukrytej postaci; jeśli pójdę do niego, każdy się dowie. Tulsidas mówi: umysł pragnął widoku, lecz odczuwał lęk, podczas gdy oczy go pożądały.
- 1.5.97
Ravana prosił, by jego śmierć przyszła z rąk człowieka, a Pan chciał uczynić prawdziwym słowo Brahmy. "Jeśli nie pójdę, będzie żal." Rozmyślając, nie znalazł wyjścia. W ten sposób Pan pogrążył się w niespokojnych myślach. W tym samym…
- 1.6.99
W tym momencie Shambhu ujrzał Ramę i w jego sercu zrodziła się bardzo wielka radość. Patrzył oczami pełnymi na ów ocean piękna, lecz uznawszy, że nie jest to odpowiedni moment, nie dał się poznać. „Zwycięstwo tobie, Byt, Wiedza i Błogość…
- 1.6.101
Wisznu, który przyjął ludzkie ciało dla dobra bogów, jest wszechwiedzący, tak jak Śiwa, niszczyciel Tripury. Czyż on, siedziba mądrości, pan Lakszmi i wróg demonów, szukałby jak nieświadomy mężczyzna swojej żony? A jednak słowo Shambhu nie…
- 1.6.103
Choć Śiwa wielokrotnie dawał rady, nauka nie znalazła miejsca w sercu. Wtedy Maheśa uśmiechnął się i przemówił - poznawszy w głębi duszy potężną moc māyi Hari.
- 1.6.107
Słysząc słowa Ramy, łagodne w mowie, lecz głębokie w znaczeniu, zrodził się intensywny niepokój. Sati, teraz pełna obawy, udała się do Mahesy; w jej sercu spoczywał ciężki ciężar lękowych myśli. (53)
- 1.6.108
"Nie posłuchałam słów Shankary i przypisałam moją własną niewiedzę Ramie. Jaką odpowiedź dam, gdy wrócę?" Straszne palenie powstało w jej sercu. Rama poznał, że Sati doznała bólu, i objawił jej coś ze swojej własnej mocy. Idąc drogą, Sati…