Sukta 2

Mantra 1

आत्मविद्या। य आ॑त्म॒दा ब॑ल॒दा यस्य॒ विश्व॑ उ॒पास॑ते प्र॒शिषं॒ यस्य॑ दे॒वाः । यो॒३स्येशे॑ द्वि॒पदो॒ यश्चतु॑ष्पदः॒ कस्मै॑ दे॒वाय॑ ह॒विषा॑ विधेम

Poznanie Jaźni: On, który jest dawcą jaźni, dawcą siły; którego rozkaz wszyscy czczą, którego przykazanie Bogowie spełniają; który jest panem tego, dwunożnych i czworonożnych, jakiemu Bogu oddamy cześć ofiarą?

Mantra 2

यः प्रा॑ण॒तो नि॑मिष॒तो म॑हित्वैको॒ राजा॒ जग॑तो ब॒भूव॑ । यस्य॑ छा॒यामृतं॒ यस्य॑ मृ॒त्युः कस्मै॑ दे॒वाय॑ ह॒विषा॑ विधेम

On, który przez majestat stał się jedynym Królem świata oddychającego i mrugającego; którego cieniem jest nieśmiertelność, którego (nakazem) jest Śmierć, jakiemu Bogu oddamy cześć ofiarą?

Mantra 3

यं क्रन्द॑सी॒ अव॑तश्चस्कभा॒ने भि॒यसा॑ने॒ रोद॑सी॒ अह्व॑येथाम्। यस्या॒सौ पन्था॒ रज॑सो वि॒मानः॒ कस्मै॑ दे॒वाय॑ ह॒विषा॑ विधेम

Kogo dwa Światy, drżąc, podtrzymały i, pełne trwogi, dwa Firmamenty wezwały; którego jest ta wymierzona ścieżka w powietrzu, jakiemu Bogu oddamy cześć ofiarą?

Mantra 4

यस्य॒ द्यौरु॒र्वी पृ॑थि॒वी च॑ म॒ही यस्या॒द उ॒र्व॑१न्तरि॑क्षम्। यस्या॒सौ सूरो॒ वित॑तो महि॒त्वा कस्मै॑ दे॒वाय॑ ह॒विषा॑ विधेम

Czyje jest Niebo, i Ziemia szeroka, wielka; od kogo rozległe Powietrze środkowe pochodzi; czyje tam Słońce rozpostarte jest przez majestat, jakiemu Bogu oddamy cześć z ofiarą?

Mantra 5

यस्य॒ विश्वे॑ हि॒मव॑न्तो महि॒त्वा स॑मु॒द्रे यस्य॑ र॒सामिदा॒हुः । इ॒माश्च॑ प्र॒दिशो॒ यस्य॒ बा॒हू कस्मै॑ दे॒वाय॑ ह॒विषा॑ विधेम

Czyje, przez jego majestat, są wszystkie śnieżne góry; czyje są życiodajne soki, jak głoszą ludzie, w oceanie: czyje ramiona to te strony świata, jakiemu Bogu z ofiarą oddawać będziemy cześć?

Mantra 6

आपो॒ अग्रे॒ विश्व॑माव॒न् गर्भं॒ दधा॑ना अ॒मृता॑ ऋत॒ज्ञाः । यासु॑ दे॒वीष्वधि॑ दे॒व आ॑सी॒त् कस्मै॑ दे॒वाय॑ ह॒विषा॑ विधेम

Wody na początku chroniły wszystko, niosąc zarodek, nieśmiertelne, znające Porządek; w których boginiach Bóg miał swoje istnienie: jakiemu Bogu z ofiarą oddawać będziemy cześć?

Mantra 7

हि॒र॒ण्य॒ग॒र्भः सम॑वर्त॒ताग्रे॑ भू॒तस्य॑ जा॒तः पति॒रेक॑ आसीत्। स दा॑धार पृथि॒वीमु॒त द्यां कस्मै दे॒वाय॑ ह॒विषा॑ विधेम

Hiranjagarbha najpierw powstał; zrodzony jako jedyny pan tego, co się stalo. Podtrzymał ziemię i także niebiosa: jakiemu Bogu z ofiarą oddawać będziemy cześć?

Mantra 8

आपो॑ व॒त्सं ज॒नय॑न्ती॒र्गर्भ॒मग्रे॒ समै॑रयन्। तस्यो॒त जाय॑मान॒स्योल्ब॑ आसीद्धिर॒ण्ययः॒ कस्मै॑ दे॒वाय॑ ह॒विषा॑ विधेम

Wody, wydając na świat cielę, najpierw dały zarodkowi ruch. A z niego, gdy się rodził, powłoka była złota: jakiemu Bogu z ofiarą oddawać będziemy cześć?