Sukta 7

Mantra 1

शापमोचनम्। अ॒घद्वि॑ष्टा दे॒वजा॑ता वी॒रुच्छ॑पथ॒योप॑नी । आपो॒ मल॑मिव॒ प्राणै॑क्षी॒त् सर्वा॒न् मच्छ॒पथाँ॒ अधि॑

Bogurodzone Wody, nienawidzące grzechu, które prowadzą pełzające przekleństwa do ich zguby, jak brud, obmyjcie ze mnie wszystkie przekleństwa, które na mnie rzucono.

Mantra 2

यश्च॑ साप॒त्नः श॒पथो॑ जा॒म्याः श॒पथ॑श्च॒ यः । ब्र॒ह्मा यन्म॑न्यु॒तः शपा॒त् सर्वं॒ तन्नो॑ अधस्प॒दम्

Ktokolwiek jest rywalem, i przekleństwo, tak, przekleństwo krewniaka, i cokolwiek innego przekleństwa bywa; cokolwiek moc Brahmana, z gniewu, z przeklinania powstała: wszystko to, dla nas, niech będzie zdeptane pod naszymi stopami.

Mantra 3

दि॒वो मूल॒मव॑ततं पृथि॒व्या अध्युत्त॑तम्। तेन॑ स॒हस्र॑काण्डेन॒ परि॑ णः पाहि वि॒श्वतः॑

Korzeń nieba, rozciągnięty w dół; najwznioślejszy wzrost na ziemi: z tą tysiącłodygową rośliną chroń nas dokoła, z każdej strony.

Mantra 4

परि॒ मां परि॑ मे प्र॒जां परि॑ णः पाहि॒ यद्धन॑म्। अरा॑तिर्नो॒ मा ता॑री॒न्मा न॑स्तारि॒षुर॒भिमा॑तयः

Dookoła mnie, dookoła mego potomstwa, dookoła nas, chroń cokolwiek bogactwa jest. Niech zło nie przekroczy nas; niech spiskujący nie przejdą poza nas.

Mantra 5

श॒प्तार॑मेतु श॒पथो॒ यः सु॒हार्त् तेन॑ नः स॒ह। चक्षु॑र्मन्त्रस्य दु॒र्हार्दः॑ पृ॒ष्टीरपि॑ शृणीमसि

Niech klątwa powróci do przeklinającego, jakkolwiek celne jest przekleństwo: z tym, wraz z jego orszakiem, niech odejdzie od nas. Okiem mantry kruszymy złego sercem; tak, nawet jego plecy łamiemy na kawałki.