Adhyaya 65

Verse 1

सूत उवाच । उषित्वा सप्तरात्राणि तीर्थेस्मिन्भ्रातृभिः सह । युधिष्ठिरो महातेजा गमनायोपचक्रमे

စူတက ပြောသည်။ ဤတီရ္ထ၌ ညခုနစ်ညကို ညီအစ်ကိုများနှင့်အတူ နေထိုင်ပြီးနောက်၊ တေဇာကြီးသော ယုဓိဋ္ဌိရသည် ထွက်ခွာရန် ပြင်ဆင်မှုကို စတင်하였다။

Verse 2

प्रभाते विमले स्नात्वा देवीर्लिंगान्यथार्च्य च । कृत्वा प्रदक्षिणं क्षेत्रं देवीस्तोत्रं जजाप सः । प्रयाणकालेषु सदा जप्यं कृष्णेन कीर्तितम्

သန့်ရှင်းသော မနက်ခင်း၌ ရေချိုးပြီး၊ ဒေဝီတို့နှင့် လိင်္ဂတို့ကို ထုံးတမ်းအတိုင်း ပူဇော်ကာ၊ သန့်မြေကို ပတ်လည် လှည့်လည်ပူဇော်ပြီးနောက်၊ ဒေဝီစတိုးတရကို ရွတ်ဆို하였다။ ထိုစတိုးတရသည် ခရစ်ရှ္ဏက ခရီးထွက်ချိန်တိုင်း အမြဲ ရွတ်ဆိုရမည်ဟု ချီးမြှောက်ထားသော အရာဖြစ်သည်။

Verse 3

युधिष्ठिर उवाच । देवि पूज्ये महाशक्ते कृष्णस्य भगिनि प्रिये । नत्वा त्वां शरणं यामि मनोवाक्कायकर्मभिः

ယုဓိဋ္ဌိရက ပြောသည်။ အို ဒေဝီ၊ ပူဇော်ထိုက်သောသူ၊ မဟာရှက္တိ၊ ခရစ်ရှ္ဏ၏ ချစ်လှစွာသော အစ်မတော်၊ သင့်အား ဦးညွှတ်ကန်တော့ပြီး၊ စိတ်၊ စကား၊ ကိုယ်နှင့် အပြုအမူတို့ဖြင့် သင့်ထံ၌ ခိုလှုံပါ၏။

Verse 4

संकर्षणाभयदाने कृष्णच्छविसमप्रभे । एकानंशे महादेवि पुत्रवत्त्राहि मां शिव

အို သင်္ကರ್ಷဏအား အကြောက်ကင်းခြင်း ပေးသောသူ၊ ခရစ်ရှ္ဏ၏ အရောင်တောက်ပမှုနှင့် တူညီသော ရောင်ခြည်ရှိသူ၊ အို ဧကာနံရှာ မဟာဒေဝီ၊ အို မင်္ဂလာရှိသော ရှိဝ၊ ကျွန်ုပ်ကို သားတစ်ယောက်ကဲ့သို့ ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ပါ။

Verse 5

त्वया ततमिदं विश्वं जगदव्यक्तरूपया । इति मत्वा त्वां गतोऽस्मि शरणं त्राहि मां शुभे

ဤစကြဝဠာတစ်လုံးလုံးကို သင်က ပျံ့နှံ့စိမ့်ဝင်ထားသည်၊ သင်သည် လောက၏ မမြင်ရသော (အဗျက်တ) ရূপဖြစ်သောကြောင့်။ ထိုသို့သိမြင်၍ ငါသည် သင်ထံ သရဏံလာပြီ—အရှင်မင်္ဂလာရှိသူမ၊ ငါ့ကို ကာကွယ်ပါ။

Verse 6

कार्यारम्भेषु सर्वेषु सानुगेन मया तव । स्व आत्मा कल्पितो भद्रे ज्ञात्वैतदनुकंप्यताम

လုပ်ငန်းအစပြုသမျှတွင် ငါသည် ငါ့နောက်လိုက်တို့နှင့်အတူ သင်ကို ငါ့အတ္တမန်အဖြစ်ပင် ပူဇော်ခေါ်ယူခဲ့သည်။ ဤအရာကို သိမြင်ပြီးနောက်၊ အရှင်ကြင်နာသူမ၊ ကရုဏာပြုပါစေ။

Verse 7

सूत उवाच । इति ब्रुवाणं राजानं शिरोबद्धाजलिं तदा । वायुपुत्रः प्रहस्यैव सासूयमिदमब्रवीत्

စူတာက ပြောသည်။ ဘုရင်သည် ထိုသို့ဆိုကာ ခေါင်းပေါ်တွင် လက်အုပ်ချီထားစဉ်၊ လေ၏သားသည် ရယ်မောလျက် အနည်းငယ် အပြစ်တင်သံနှင့် ဤသို့ဆို하였다။

Verse 8

ये त्वां राजन्वदंत्येवं सर्वज्ञोऽयं युधिष्ठिरः । वृथैव वचनं तेषां यतस्त्वं वेत्सि नाण्वपि

အို ဘုရင်၊ သင့်ကို ဤသို့ဆိုကြသောသူများ—“ဤ ယုဓိဋ္ဌိရ သည် အရာအားလုံးကို သိသူ” ဟူ၍—သူတို့၏စကားသည် အလကားပင် ဖြစ်သည်၊ အကြောင်းမှာ သင်သည် အနည်းငယ်တောင် မသိသေးသောကြောင့်။

Verse 9

को हि प्रज्ञावतां मुख्यः सर्वशास्त्रविदांवरः । स्त्रीणां शरणमापद्येदृजुर्बुद्धिर्यथा भवान्

ပညာရှိတို့အနက် အဓိကဖြစ်သူ၊ သာස්ထရားအားလုံးကို သိသူတို့အနက် အကောင်းဆုံးဖြစ်သူက ဘယ်သူက မိန်းမတို့ထံ သရဏံယူမလဲ—သင်ကဲ့သို့ တည်ကြည်သော ဉာဏ်ရှိသူဟု နာမည်ကြီးနေသော်လည်း?

Verse 10

यतस्त्वमेव वेत्सीदं सर्वशास्त्रेषु कीर्त्यते । जडेयं प्रकृतिर्मूढा यया संमोह्यते जगत्

သင်တော်မူသောအတိုင်း၊ သာස්ထရားအားလုံးတွင် ကြေညာထားသည်ကို သင်ကိုယ်တိုင် သိတော်မူ၏။ ဤ ပရကృతိ (Prakṛti) သည် အလှုပ်အရှားမရှိသော အဇဉ်းအမြစ်ဖြစ်၍ လောကတစ်လုံးလုံးကို မောဟဖြင့် လှည့်စားစေသည်။

Verse 11

सचेतनं च पुरुषं प्रकृतिं च विचेतनाम् । प्राहुर्बुधा नराध्यक्ष पुंसश्चप्रकृतिः प्रिया

ပညာရှိတို့က ပုရုရှ (Puruṣa) သည် စိတ်သိမြင်သောအရာ၊ ပရကృతိ (Prakṛti) သည် စိတ်မရှိသောအရာဟု ဆိုကြသည်။ အို လူတို့၏အုပ်စိုးရှင်၊ ထို့ပြင် ပရကృతိ သည် ကိုယ်ရှိသတ္တဝါတို့အတွက် ချစ်မြတ်နိုးရာဖြစ်သည်ဟုလည်း ဆိုကြ၏။

Verse 12

तत्स्वयं पुरुषो भूत्वा युधिष्ठिर वृथामते । प्रकृतिं नौषि नत्वा तां हासो मेऽतीव जायते

ထို့ကြောင့် သင်ကိုယ်တိုင် ပုရုရှ (Puruṣa) ဖြစ်နေသော်လည်း၊ အို ယုဓိဋ္ဌိရ၊ အယူအဆမှားယွင်းသူ၊ သင်သည် ပရကృతိ ကို ဦးညွှတ်၍ အားကိုးရာရှာသည်—ဤအရာကြောင့် ငါ အလွန်အမင်း ရယ်မောမိ၏။

Verse 13

आरोहयेच्छिरो नैव क्वचिद्धित्वा उपानहौ । यथा स मूढो भवति देवीभक्तिरतस्तथा

သင့်လျော်ရာကို ပစ်ချ၍ ဖိနပ်ကို ခေါင်းပေါ်တင်မည်မဟုတ်သကဲ့သို့—ထိုနည်းတူပင် ပရကృతိ အဖြစ် ဒေဝီတော်တစ်ပါးတည်းကိုသာ ဦးတည်သော ဘုရားဝတ်ပြုခြင်းသည် မောဟဖြစ်လာသည်။

Verse 14

यदि ते बन्दिवत्पार्थ तिष्ठेद्वाण्यनिवारिता । तत्किमर्थं महादेवं न स्तौषि त्रिपुरान्तकम्

အို ပါရ္ထ (Pārtha)၊ သင်၏စကားသည် ကြေညာသူကဲ့သို့ အတားအဆီးမရှိဘဲ အသင့်တော်နေပါက—ထိုအခါ ဘာကြောင့် မဟာဒေဝ (Mahādeva)၊ တြိပုရကို ဖျက်ဆီးသူ (Tripurāntaka) ကို မချီးမွမ်းသနည်း။

Verse 15

अलक्ष्यमिति वा मत्वा महेशानं महामते । ततः किमर्थ दाशार्हं न स्तौषि पुरुषोत्तमम्

မဟေရှာနကို မမြင်နိုင်သောအရာဟု သင်ထင်လျှင်၊ ဉာဏ်ကြီးသူရေ—အဘယ်ကြောင့် ဒာရှာရ္ဟ၊ ပုရုရှောတ္တမ (အမြင့်မြတ်ဆုံးပုရုရှ) ကို မချီးမွမ်းသနည်း။

Verse 16

यस्य प्रसादादस्माभिः प्राप्ता द्रुपदनंदिनी । इन्द्रप्रस्थे तथा राज्यं राजसूयस्त्वया कृतः

သူ၏ကရုဏာတော်ကြောင့် ကျွန်ုပ်တို့သည် ဒြုပဒ၏သမီးကို ရရှိခဲ့သည်။ ထို့ပြင် အိန္ဒြပရಸ್ಥ၌ သင်သည် အာဏာရခဲ့ပြီး ရာဇသူယ ယဇ్ఞကိုလည်း သင်က ဆောင်ရွက်ခဲ့သည်။

Verse 17

विजयेन धनुर्लब्धं जरासन्धो मया हतः । प्रत्याहर्तुं तथेच्छामः कौरवेभ्यः स्वकां श्रियम्

အောင်ပွဲကြောင့် မြားလက်နက်ကို ရရှိခဲ့သည်။ ဂျရာသန္ဓကို ငါက သတ်ခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ယခု ကျွန်ုပ်တို့သည် ကောရဝတို့ထံမှ မိမိတို့၏ တရားဝင်သော ဂုဏ်သိက္ခာနှင့် စည်းစိမ်ကို ပြန်လည်ယူလိုသည်။

Verse 18

यस्य प्रसादात्तं मुक्त्वा कृष्णं हा स्तौषि यज्जयी । अथ स्वयं कौरवाणामुत्पन्नं कुलसत्तमे

သူ၏ကရုဏာတော်ကြောင့် သင်သည် အောင်မြင်သူဖြစ်၏—သို့ရာတွင် သူ့ကို စွန့်ပစ်ကာ ကృష్ణကို ချီးမွမ်းနေသလော! ထို့ကြောင့်ပင်၊ မျိုးရိုးအကောင်းဆုံးသူရေ၊ ကောရဝတို့မှ ပေါ်ပေါက်လာသော ဤဒုက္ခသည် ဖြစ်လာခဲ့သည်။

Verse 19

जानन्नात्मानमल्पत्वाद्बुद्धेर्न स्तौषि यादवम् । तत्किमर्थं महावीर्यं न स्तौष्यर्जुनमुत्तमम्

မိမိ၏ ဉာဏ်အကန့်အသတ်ကို သိလျက်နှင့် ယာဒဝ (ကృష్ణ) ကို မချီးမွမ်းသနည်း။ ထိုသို့ဖြစ်လျှင် အဘယ်ကြောင့် မဟာဗီရိယရှိသော အထွတ်အထိပ် အာర్జုနကိုလည်း မချီးမွမ်းသနည်း။

Verse 20

येन विद्धं पुरा लक्ष्यं येन कर्णादयो जिताः । येन तत्खांडवं दग्धं यज्ञे येन नृपा जिताः

ထိုသူကြောင့် ရှေးက ပစ်မှတ်ကို ထိုးဖောက်နိုင်ခဲ့၏; ထိုသူကြောင့် ကာဏ္ဏနှင့် အခြားသူတို့ကို အနိုင်ယူခဲ့၏; ထိုသူကြောင့် ခာဏ္ဍဝ သစ်တောကို မီးရှို့လောင်ကျွမ်းစေခဲ့၏; ထိုသူကြောင့် ယဇ్ఞပွဲ၌ မင်းတို့ကိုလည်း အနိုင်ယူခဲ့၏။

Verse 21

श्रूयते येन विक्रम्य महेशानोऽपि निर्जितः । स्वर्लोकसंस्थितस्यास्य शरणं याहि स्तौषि च

ထိုသူ၏ မဟာဗီရိယဖြင့် ခြေလှမ်းတစ်လှမ်းက မဟေဿာန (ရှီဝ) ကိုတောင် အနိုင်ယူခဲ့သည်ဟု ကြားရ၏။ ထို့ကြောင့် စွဝဂ္ဂ၌ တည်ရှိသော ဤသူထံ သွား၍ သူ့ကို အားကိုးခိုလှုံကာ ချီးမွမ်းလည်း ပြုလော့။

Verse 22

अथवा तेन शक्रेण राज्यं मे नार्पितं कुतः । इति मत्वा वृथैव त्वं न स्तौषि भ्रातरं मम

သို့မဟုတ် ရှကရ (အိန္ဒြ) က ငါ့အား နိုင်ငံတော်ကို မအပ်နှံခဲ့သဖြင့်လား။ ထိုသို့ ထင်မြင်ကာ အကျိုးမဲ့စွာ ငါ့အစ်ကိုကို မချီးမွမ်းဘဲ နေသလော။

Verse 23

ततो मां वा कथं वीरं न स्तौषि त्वं युधिष्ठिर । येन त्वं रक्षितः पूर्वं लाक्षागेहाग्निमध्यतः

ထို့နောက် ဗီရ ယုဓိဋ္ဌိရ၊ အဘယ်ကြောင့် ငါ့ကိုတောင် မချီးမွမ်းသနည်း—ယခင်က လက္ခာအိမ် မီးလောင်ရာ အလယ်မှ သင့်ကို ကယ်တင်ခဲ့သော စစ်သူရဲ ငါ့ကို။

Verse 24

वृक्षेणाहत्य मद्रेशो नदीं शुष्कां प्रसारितः । राजराजस्तथा येन जरासंधो निपातितः

သစ်ပင်ဖြင့် ထိုးနှက်၍ မဒြာ၏ အရှင်ကို လဲကျစေခဲ့၏; ခြောက်သွေ့နေသော မြစ်ကိုလည်း ပြန်လည် စီးဆင်းစေခဲ့၏; ထို့အတူ မင်းတို့၏ မင်းဖြစ်သော ဇရာသန္ဓကိုလည်း ထိုသူက လဲကျစေခဲ့၏။

Verse 25

पूर्वा दिङ्निर्जिता येन येन पूर्वं बको हतः । हिडम्बश्च महावीरः किर्मीरश्चाधुना वने

အရှေ့ဘက်ဒిశကို အောင်မြင်စေသူလည်း သူပင်၊ ယခင်က ဘကာကို သတ်ဖြတ်သူလည်း သူပင်။ တောအတွင်း၌ မဟာသူရဲ ဟိဍမ္ဗနှင့် ယခု ကိရ္မီရကိုပါ အနိုင်ယူခဲ့သူလည်း သူပင်။

Verse 26

कालेकाले च रक्षामि त्वामेवाहं सदानुगः । न तां पश्यामि रक्षंतीं नत्वा यां स्तौषि भारत

အချိန်တိုင်း၌ ငါသည် သင့်ကို ကာကွယ်၏—သင့်ဘေး၌ အမြဲလိုက်ပါသူ ငါပင်။ သို့ရာတွင် သင်က ဦးညွှတ်ကာ ချီးမွမ်းနေသော်လည်း၊ အို ဘာရတ၊ သူမက သင့်ကို ကာကွယ်နေသည်ကို ငါမမြင်ရ။

Verse 27

अथ क्षुधाबलं ज्ञात्वा मामौदरिकसत्तमम् । क्रूरं साहसिकं चैव न स्तौषि क्षमिणां वरः

သို့မဟုတ် ငါ၏ အားသည် ဆာလောင်မှုကြောင့် တက်ကြွသည်ကို သိလျက်—အစားအစာကို အလွန်လိုလားသူတို့အနက် အထွဋ်အမြတ် ငါကို—ရက်စက်၍ မိုက်မဲသတ္တိကြီးသည်ဟု ထင်ကာလည်း၊ သင်သည် ငါကို မချီးမွမ်းသေး၊ အို သည်းခံသူတို့အနက် အမြတ်ဆုံး။

Verse 28

ततः सुसंयतो भूत्वा प्रणवं समुदीरयन् । कथं न यासि मार्गे त्वं वृथालापो हि दोषभाक्

ထို့ကြောင့် ကိုယ်ကို ကောင်းစွာ ထိန်းချုပ်ကာ ပရဏဝ (အိုမ်) ကို အသံထွက်၍၊ အဘယ်ကြောင့် သင်သည် မှန်ကန်သော လမ်းပေါ် မလျှောက်သနည်း။ အလဟသ စကားပြောခြင်းသည် အပြစ်ကို သယ်ဆောင်စေတတ်၏။

Verse 29

प्रेताः पिशाचा रक्षांसि वृथालापरतं नरम् । आविशंति तदाविष्टो वक्ताबद्धं पुनः पुनः

အလဟသ၍ အဓိပ္ပါယ်မဲ့ စကားပြောခြင်းကို စွဲလမ်းသော လူထံသို့ ပရိတ်၊ ပိသာချာ၊ ရက္ခသတို့ ဝင်ရောက်ကပ်တတ်၏။ ထိုတို့က ကပ်လျက်ရှိသော်၊ သူသည် ထိန်းမနိုင်ဘဲ မရှင်းလင်းသော စကားကို ထပ်ခါထပ်ခါ ပြောလေ၏။

Verse 30

वृथालापी यदश्नाति यत्करोति शुभं क्वचित् । प्रेतादितृप्तये सर्वमिति शास्त्रविनिश्चयः

အလကားစကားပြောသူ စားသမျှနှင့် တခါတရံ ပြုသော ကုသိုလ်ကောင်းမှုတို့ကို—သတ္တဝါသဒ္ဓာသတ်မှတ်သည့် သာသနာကျမ်းအရ—ပရေတတို့နှင့် ထိုကဲ့သို့သောဝိညာဉ်များ၏ ကျေနပ်မှုအတွက်သာ ဖြစ်သည်။

Verse 31

नायं तस्यास्ति वै लोकः कुत एव परो भवेत् । तस्माद्विजानता यत्नात्त्याज्यमेव वृथा वचः

ထိုသူအတွက် ဤလောက၌ပင် ကောင်းကျိုးမရှိသေးလျှင်—အထက်လောက ဘယ်လိုရှိနိုင်မည်နည်း။ ထို့ကြောင့် သိမြင်သူသည် ကြိုးစား၍ အလကားစကားကို လုံးဝစွန့်ပစ်သင့်သည်။

Verse 32

एवं संस्मारितोऽपि त्वं यदि भूयः प्रवर्तसे । भूताविष्टश्चिकित्स्यो नो विविधैरौषधैर्भवान्

ဤသို့ သတိပေးထားသော်လည်း သင်က ထပ်မံ ဆက်လက်ပြုမူနေသေးလျှင်၊ သင်ကို ဝိညာဉ်ပူးကပ်သူကဲ့သို့ ကျွန်ုပ်တို့က ဆေးမျိုးစုံဖြင့် ကုသရမည်။

Verse 33

सूत उवाच । इति प्रवर्णितां श्रुत्वा भीमसेनेन भारतीम् । पटीमिव प्रविततां विहस्याह युधिष्ठिरः

စူတက ပြောသည်။ ဘီမစေနက အကျယ်တဝင့် ဖော်ပြထားသော စကားကို—အဝတ်တစ်ထည်ကဲ့သို့ ဖြန့်ချထားသကဲ့သို့—ကြားပြီးနောက် ယုဓိဋ္ဌိရသည် ပြုံးလျက် ပြော하였다။

Verse 34

नूनं त्वमल्पविज्ञानो वेदाधीतास्त्वया वृथा । मातरं सर्वभूतानामंबिकां यन्न मन्यसे

အမှန်ပင် သင်၏ ဉာဏ်နည်းပါးသည်; သင်၏ ဝေဒသင်ယူမှုသည်လည်း အလကားဖြစ်၏—သတ္တဝါအားလုံး၏ မိခင် အမ္ဗိကာကို သင် မသိမမှတ်သဖြင့်။

Verse 35

स्त्रीपक्ष इति मत्वा तामवजानासि भोः कथम् । स्त्री सती न प्रणम्या किं त्वया कुन्ती वृकोदर

«သူမက မိန်းမဘက်က» ဟုထင်၍ မင်းက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး သူမကို မထီမဲ့မြင်နိုင်သနည်း။ သီလရှိသော မိန်းမကို မင်းက ဦးညွှတ်မကန်တော့ရမည်မဟုတ်လော—အို ဝೃကုဒရ—ကွန်တီကိုတော့ ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။

Verse 36

यदि न स्यान्महामाया ब्रह्मविष्णुशिवार्चिता । तव देहोद्भवः पार्थ कथं स्यात्तत्त्वतो वद

ဗြဟ္မာ၊ ဗိဿဏု၊ ရှိဝတို့က ပူဇော်အာရုံပြုသော မဟာမာယာ မရှိခဲ့လျှင်—အို ပါර්ထ—မင်း၏ ကိုယ်ခန္ဓာမွေးဖွားခြင်းက ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မလဲ။ အမှန်တရားကို ပြောလော့။

Verse 37

ईश्वरः परमात्मा तां त्यक्तुं शक्तः कथं न हि । पुनर्भेजे यतो देवीं तेन मन्ये महोर्जिताम्

အရှင်၊ အမြင့်ဆုံး အတ္တမန်တော်သည် သူမကို စွန့်ပစ်နိုင်ခြင်း မရှိဘူးလား၊ ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မလဲ။ သို့ရာတွင် ထပ်မံ၍ ဒေဝီကို ရွေးချယ်ခဲ့သဖြင့်၊ ထိုကြောင့် သူမကို အလွန်အင်အားကြီးမားသူဟု ငါယူဆ၏။

Verse 38

वासुदेवोऽपि नित्यं तां स्तौति शक्तिं परात्पराम् । अहं यदि चिकित्स्यः स्यां चिकित्स्यः सोऽपि किं भवान्

ဝါစုဒေဝတောင်လည်း အမြဲတမ်း သူမကို ချီးမွမ်း၏—အမြင့်ဆုံးထက်လွန်သော သက္တိတော်ကို။ ငါကို ‘ကုသ’ ရမည်ဆိုလျှင် (ရောဂါရှိသကဲ့သို့) သူလည်း ‘ကုသ’ ရမည်ပဲ—ဒါဆို မင်းက ဘာဖြစ်မလဲ။

Verse 39

नैवं भूयः प्रवक्तव्यं मौर्ख्यात्प्रति महेश्वरीम् । भूमौ निपत्य शरणं याहि चेत्सुखमिच्छसि

မဟေရှ္ဝရီကို ဆန့်ကျင်၍ မိုက်မဲမှုကြောင့် ဒီလိုစကားကို ထပ်မပြောနှင့်။ သက်သာချမ်းသာကို လိုချင်လျှင် မြေပေါ်၌ လဲကျ၍ ဦးညွှတ်ကာ သူမထံ သရဏံ ယူလော့။

Verse 40

भीम उवाच । सर्वोपायैर्बोधयंति चाटा हस्तगतं नरम् । इदमेवौषधं तत्र तैः सार्धं जल्पनं न हि

ဘီမက ပြောသည်။ ချော့မော့သူတို့သည် မိမိတို့လက်ထဲကျပြီးသား လူကို နည်းလမ်းမျိုးစုံဖြင့် “အကြံပေး” ဟန်ဆောင်၍ သဘောပေါက်စေကြသည်။ ထိုသို့ဖြစ်လျှင် ဆေးတစ်မျိုးတည်းရှိသည်—သူတို့နှင့် စကားမပြောပါနှင့်။

Verse 41

मुण्डे मुण्डे मतिर्भिन्ना सत्यमेतन्नृप स्फुटम् । स्वाभीष्टं कुरुते सर्वः कुर्मोऽभीष्टं वयं तथा

ခေါင်းတစ်လုံးချင်းစီတွင် အမြင်မတူကြသည်—ဤသည်မှာ အရှင်ဘုရင်၊ ထင်ရှားသော အမှန်တရားပင်။ လူတိုင်း မိမိနှစ်သက်ရာကို လုပ်ကြသည်; ကျွန်ုပ်တို့လည်း ထိုနည်းတူ မိမိတို့လိုရာကို လုပ်မည်။

Verse 42

नागायुतसमप्राणो वायुपुत्रो वृकोदरः । न स्त्रियं शरणं गच्छेद्वाङ्मात्रेण कथंचन

လေဘုရား၏သား ဝೃကೋದရ (ဗြကိုဒရ) သည် ဆင်တစ်သောင်းနှင့်တူသော အင်အားရှိသူဖြစ်၏။ ထိုသူသည် စကားဖြင့်သာဖြစ်စေ မည်သို့မျှ မိန်းမထံ အားကိုးခိုလှုံရန် မသင့်။

Verse 43

इत्युक्त्वा वचनं भीमो ह्यनुवव्राज तं नृपम् । राजापि सानुगो यातो न साध्विति मुहुर्ब्रुवन्

ဤစကားကို ပြောပြီးနောက် ဘီမသည် ထိုဘုရင်နောက်သို့ လိုက်သွား၏။ ဘုရင်လည်း အမှုထမ်းများနှင့်အတူ သွားရင်း “မသင့်တော်ဘူး” ဟု မကြာခဏ ပြောလေ၏။

Verse 44

ततः क्षणेन विकलस्त्वितश्चेतश्च प्रस्खलत् । उवाच वचनं भीमः सुसंभ्रांतो नृपं प्रति

ထို့နောက် ခဏအတွင်းမှာပင် သူသည် စိတ်ပင်ပန်း၍ စိတ်ကလည်း ယိမ်းယိုင်လာ၏။ အလွန်တုန်လှုပ်သွားသော ဘီမသည် ဘုရင်ထံသို့ စကားဆိုလေ၏။

Verse 45

धर्मराज महाबुद्धे पश्य मां नृपसत्तम । चक्षुर्भ्यां नैव पश्यामि वैकल्यं किमिदं मम

အို ဓမ္မရာဇာ၊ ဉာဏ်ကြီးမြတ်သော မင်းမြတ်ရေ—ကျွန်ုပ်ကို ကြည့်ပါ။ မျက်စိနှစ်လုံးဖြင့် လုံးဝ မမြင်နိုင်တော့ပါ။ ဤဒုက္ခအနာတရားသည် ကျွန်ုပ်အပေါ် ဘာကြောင့် ကျရောက်လာသနည်း။

Verse 46

राजोवाच । भीमभीम ध्रुवं देवी कुपिता ते महेश्वरी । तेन नष्टे चक्षुषी ते महासाहसवल्लभ

မင်းကြီးက မိန့်တော်မူသည်—အို ဘီမာ၊ ကြောက်မက်ဖွယ် ဘီမာရေ၊ အမှန်တကယ် မဟေရှဝရီ ဒေဝီသည် သင့်အပေါ် အမျက်ထွက်နေသည်။ ထိုကြောင့် သင်၏ မျက်စိနှစ်လုံး ပျက်စီးသွားပြီ၊ အလွန်ရဲရင့်မှုကို ချစ်မြတ်နိုးသူရေ။

Verse 47

तत्सांप्रतमभिप्रैहि शरणं परमेश्वरीम् । पुनः प्रसन्ना ते दद्यात्कदाचिन्नयने पुनः

ထို့ကြောင့် ယခုချက်ချင်း သွား၍ ပရမေရှဝရီ ထံ၌ အားကိုးခိုလှုံပါ။ သူမ ပြန်လည် ကြည်နူးပျော်ရွှင်လာပါက တစ်နေ့တစ်ချိန်၌ သင်၏ မျက်စိကို ပြန်လည် ပေးသနားနိုင်ပါလိမ့်မည်။

Verse 48

भीम उवाच । अहमप्यंग जानामि समो देव्या न कश्चन । प्रभावप्रत्ययार्थं हि सदा निन्दामि तां पुनः

ဘီမာက ပြောသည်—မိတ်ဆွေရေ၊ ဒေဝီနှင့် တန်းတူသူ မရှိကြောင်း ကျွန်ုပ်လည်း သိပါသည်။ သို့သော် သူမ၏ အာနုභာဝကို စမ်းသပ်၍ သက်သေပြရန်အတွက်သာ ကျွန်ုပ်သည် ထပ်ခါထပ်ခါ သူမကို အပြစ်တင်စော်ကားခဲ့သည်။

Verse 49

तस्मात्प्रभावं दृष्ट्वैवं निपत्य वसुधातले । मनोवाग्बुद्धिभिर्नत्वा शरणं स्तौमि मातरम्

ထို့ကြောင့် သူမ၏ မဟာအာနုಭာဝကို ဤသို့ မြင်တွေ့ပြီးနောက် မြေပြင်ပေါ်၌ လဲကျပါသည်။ စိတ်၊ စကား၊ ဉာဏ်တို့ဖြင့် ဦးညွှတ်ကာ ဒေဝီမိခင်ထံ ခိုလှုံ၍ ချီးမွမ်းပါသည်။

Verse 50

सूत उवाच । इत्युक्त्वा भ्रातरं ज्येष्ठं साष्टांगं प्रणिपत्य च । गत्वैव देव्याः शरणं भीमस्तुष्टाव मातरम्

သုတက ပြောသည်။ ထိုသို့ဆိုပြီးနောက် ဘီမသည် အစ်ကိုကြီးအား အင်္ဂါရှစ်ပါးဖြင့် အပြည့်အဝ ပျပ်ဝပ်ကန်တော့ကာ၊ ထို့နောက် ချက်ချင်း ဒေဝီမယ်တော်၏ အရိပ်အာရုံသို့ ခိုလှုံရန် သွားပြီး မိခင်ဒေဝီကို ချီးမွမ်းတော်မူ하였다။

Verse 51

भीम उवाच । सर्वभूतांबिके देवि ब्रह्मांडशतपूरके । बालिशं बालकं स्वीयं त्राहित्राहि नमोऽस्तु ते

ဘီမက ပြောသည်။ အရှင်မ ဒေဝီ၊ သတ္တဝါအပေါင်း၏ မိခင်အမ္ဗိကာ၊ ဗြဟ္မာဏ္ဍရာပေါင်းများစွာကို ပြည့်စုံစေသူမ၊ သင်၏ မိုက်မဲသော ကလေးငယ်ဖြစ်သော ကျွန်ုပ်ကို ကယ်တင်ပါ၊ ကယ်တင်ပါ။ သင့်အား နမස්ကာရပါ၏။

Verse 52

त्वं ब्राह्मी ब्रह्मणः शक्तिर्वैष्णवी त्वं च शांभवी । त्रिमूर्तिः शक्तिरूपा त्वं रक्षरक्ष नमोऽस्तु ते

သင်သည် ဗြာဟ္မီ—ဗြဟ္မာ၏ သက္တိဖြစ်၏; သင်သည် ဝိုင်ရှ္ဏဝီလည်း၊ ရှాంగ္ဘဝီလည်း ဖြစ်၏။ သင်သည် တြိမူရ္တိ၏ သက္တိရূপတော်ပင်—ကာကွယ်ပါ၊ ကာကွယ်ပါ; သင့်အား နမස්ကာရပါ၏။

Verse 53

त्वमैन्द्री च त्वमाग्नेयी त्वं याम्या त्वं च नैरृती । त्वं वारुणी त्वं वायव्या त्वं कौबेरी नमोऽस्तु ते

သင်သည် အိုင်န္ဒြီ၊ သင်သည် အာဂ္နေယီ၊ သင်သည် ယာမ်ယာနှင့် နိုင်ရ္ရတီ ဖြစ်၏။ သင်သည် ဝါရုဏီ၊ သင်သည် ဝါယဝျာ၊ သင်သည် ကೌဘေရီ—သင့်အား နမස්ကာရပါ၏။

Verse 54

ऐशानि देवि वाराहि नारसिंहि जयप्रदे । कौमारि कुलकल्याणि कृपेश्वरि नमोऽस्तु ते

အရှင်မ ဒေဝီ အိုင်ရှာနီ၊ ဝါရာဟီ၊ နာရသിംဟီ—အောင်မြင်ခြင်းကို ပေးသနားသူ၊ အရှင်မ ကೌမာရီ၊ မျိုးရိုးကို ကောင်းကျိုးပေးသူ၊ ကရုဏာ၏ အရှင်မ—သင့်အား နမස්ကာရပါ၏။

Verse 55

त्वं सूर्ये त्वं तथा सोमे त्वं भौमे त्वं बुधे गुरौ । त्वं शुक्रे त्वं स्थिता राहौ त्वं केतुषु नमोऽस्तु ते

အရှင်မယ်တော်၊ သင်သည် နေထဲ၌လည်းကောင်း လထဲ၌လည်းကောင်း တည်ရှိ၏။ သင်သည် အင်္ဂါ၊ ဗုဒ္ဓ၊ ဂုရု၊ သုကြာတို့၌လည်းကောင်း ရာဟု၌လည်းကောင်း ကေတု၏ အင်အားများ၌လည်းကောင်း တည်ရှိ၏—သင့်အား နမස්ကာရပါ၏။

Verse 56

वससि ध्रुवचक्रे त्वं मुनिचक्रे च ते स्थितिः । भचक्रेषु खचक्रेषु भूचक्रे च नमोऽस्तु ते

သင်သည် ဓြုဝစက်ဝိုင်း (ပိုးစတား) တွင် နေထိုင်၏၊ မုနိတို့၏ စက်ဝိုင်း၌လည်း သင့်တည်ရှိမှုရှိ၏။ ကြယ်စက်ဝိုင်းများ၊ ကောင်းကင်စက်ဝိုင်းများ၊ မြေကြီးစက်ဝိုင်း၌ပါ—သင့်အား နမස්ကာရပါ၏။

Verse 57

सप्तद्वीपेषु त्वं देवि समुद्रेषु च सप्तसु । सप्तस्वपि च पातालेष्ववसंस्थे नमोऽस्तु ते

အို ဒေဝီမယ်တော်၊ သင်သည် တိုက်ကြီး ခုနစ်ခုနှင့် သမုဒ္ဒရာ ခုနစ်ခုတွင် တည်ရှိ၏။ ထို့ပြင် ပာတားလ (အောက်လောက) ခုနစ်ခုလုံး၌လည်း နေထိုင်တည်ရှိ၏—သင့်အား နမස්ကာရပါ၏။

Verse 58

त्वं देवि चावतारेषु विष्णोः साहाय्यकारिणी । विष्णुनाभ्यर्थ्यसे तस्मात्त्राहि मातर्नमोऽस्तु ते

အို ဒေဝီမယ်တော်၊ ဗိဿဏု၏ အဝတာရများတွင် သင်သည် ကူညီထောက်ပံ့သူ ဖြစ်၏။ ထို့ကြောင့် ဗိဿဏုကိုယ်တိုင်ပင် သင့်အား တောင်းပန်အပ်၏—အမေတော်၊ ကျွန်ုပ်ကို ကာကွယ်ပါ; သင့်အား နမස්ကာရပါ၏။

Verse 59

चतुर्भुजे चतुर्वक्त्रे फलदे चत्वरप्रिये । चराचरस्तुते देवि चरणौ प्रणमामि ते

လက်လေးဖက်၊ မျက်နှာလေးဖက်ရှိ၍ အကျိုးफलပေးတော်မူသော၊ သန့်ရှင်းသော လမ်းဆုံကို ချစ်မြတ်နိုးသော ဒေဝီမယ်တော်။ လှုပ်ရှားသတ္တဝါနှင့် မလှုပ်ရှားသတ္တဝါ အားလုံးက ချီးမွမ်းသော ဒေဝီ၊ သင့်ခြေတော်နှစ်ဖက်ကို ကျွန်ုပ် ပဏာမပြုပါ၏။

Verse 60

महाघोरे कालरात्रि घंटालि विकटोज्वले । सततं सप्तमीपूज्ये नेत्रदे शरणं भव

အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ်သော မယ်တော်၊ ကာလာရాత్రီ မယ်တော်၊ ခေါင်းလောင်းပန်းကုံးဆင်သော မယ်တော်၊ ပြင်းထန်စွာ တောက်လောင်သော အလင်းရောင် မယ်တော်—စပ္တမီနေ့၌ အမြဲပူဇော်ခံရသော မယ်တော်၊ မျက်စိပေးရှင် မယ်တော်၊ ကျွန်ုပ်၏ ခိုလှုံရာ ဖြစ်ပါစေ။

Verse 61

मेरुवासिनि पिंगाक्षि नेत्रत्राणैककारिणि । हुंहुंकारध्वस्तदैत्ये शरण्ये शरणं भव

မေရုတောင်ပေါ်၌ နေထိုင်သော မယ်တော်၊ ပင်္ဂါက္ခိ—အဝါရောင်မျက်လုံးရှင် မယ်တော်၊ မျက်စိကာကွယ်ခြင်းသာ တစ်ခုတည်းသော တာဝန်ရှိသူ မယ်တော်—“ဟုṃ ဟုṃ” ဟူသော အော်သံဖြင့် ဒေဝတၱာများကို ချေမှုန်းသော မယ်တော်၊ အားလုံး၏ ခိုလှုံရာ မယ်တော်၊ ကျွန်ုပ်၏ ခိုလှုံရာ ဖြစ်ပါစေ။

Verse 62

महानादे महावीर्ये महा मोहविनाशिनि । महाबन्धापहे देवि देहि नेत्रत्रयं मम

အသံမဟာကြီးရှင် မယ်တော်၊ အင်အားမဟာကြီးရှင် မယ်တော်၊ မဟာမောဟကို ဖျက်ဆီးသူ မယ်တော်—မဟာချည်နှောင်မှုများကို ဖြုတ်ပေးသော ဒေဝီ မယ်တော်၊ ကျွန်ုပ်အား သုံးမျက်စိတော် (အမှန်မြင်ခြင်း) ကို ပေးသနားပါ။

Verse 63

सर्वमंगलमंगल्या यदि त्वं सत्यतोंबिके । ततो मे मंगलं देहि नेत्रदानान्नमोस्तु ते

မင်္ဂလာအထွဋ်အမြတ် မယ်တော်၊ မင်္ဂလာအားလုံး၏ မင်္ဂလာ မယ်တော်—အို အမ္ဗိကာ၊ သင်သည် အမှန်တကယ် မိခင်ဖြစ်လျှင် ထို့နောက် ကျွန်ုပ်အား မင်္ဂလာကို ပေးသနားပါ။ မျက်စိပေးသနားခြင်းအတွက် သင့်အား နမസ്കာရပါ၏။

Verse 64

यदि सर्वकृपालुभ्यः सत्यतस्त्वं कृपावती । ततः कृपां कुरु मयि देहि नेत्रे नमोऽस्तु ते

ဒုက္ခရောက်သူအားလုံးအပေါ် အမှန်တကယ် ကရုဏာရှိသူဖြစ်၍ သင်သည် မေတ္တာကရုဏာပြည့်ဝသူ ဖြစ်ပါက ထို့နောက် ကျွန်ုပ်အပေါ် ကရုဏာပြုပါ—မျက်စိကို ပေးသနားပါ။ သင့်အား နမಸ್ಕာရပါ၏။

Verse 65

पापोयमिति यद्देवि प्रकुप्यसि वृथैव तत् । त्वं मां मोहयसि त्वेवं न ते तत्किं नमोऽस्तु ते

အို ဒေဝီ၊ «ဤသူသည် အပြစ်ရှိသူ» ဟု ထင်၍ သင် ဒေါသထွက်လျှင် ထိုဒေါသသည် အလဟသ ဖြစ်၏။ ထိုသို့ပြုခြင်းဖြင့် သင်သည် ကျွန်ုပ်ကိုသာ မောဟဖြစ်စေသည်—ဤသည် သင်၏ အမှန်တကယ် သဘာဝ မဟုတ်။ သင့်အား နမಸ್ಕာရ ပြုပါ၏။

Verse 66

स्वयमुत्पाद्य यो रेणुं वेष्टितस्तेन कुप्यति । तथा कुप्यसि मे मातरनाथस्यास्य दर्शय

ကိုယ်တိုင် ဖုန်မှုန့်ကို ထူထောင်ပြီး ထိုဖုန်မှုန့်က ကိုယ်ကို ဖုံးလွှမ်းသော်လည်း ဒေါသထွက်သူကဲ့သို့—အို မိခင်၊ ကျွန်ုပ်အပေါ် သင်ပြသသော ဒေါသသည် ထိုသဘောတူ၏။ ဤကျွန်ုပ်၏ သခင်ကို မြင်တွေ့ခွင့် ပေးပါ။

Verse 67

इति स्तुता पांडवेन देवी कृष्णच्छविच्छविः । रामा रामाभिवदना प्रत्यक्षा समजायत

ပாண்டဝက ဤသို့ ချီးမွမ်းသော်၊ အမည်းရောင်သွင်ပြင်ရှိသော်လည်း တောက်ပသော ရောင်ခြည်ထွန်းလင်းသည့် ဒေဝီသည် ထင်ရှားစွာ ပေါ်ထွက်လာ၏။ လက္ရှမီကဲ့သို့ လှပ၍၊ ရာမာ (အလှတရား) ပင် ဂါရဝပြုမည့် မျက်နှာတော်ရှိ၏။

Verse 68

विद्युत्कोटिसमाभास मुकुटेनातिशोभिता । सूर्यबिंबप्रभाभ्यां च कुण्डलाभ्यां विभूषिता

သူမသည် မိုးကြိုးတစ်ကုဋိတည်းကဲ့သို့ တောက်ပသော မကူဋ်တော်ဖြင့် အလွန်လှပလင်းလက်၍၊ နေရောင်ဝိုင်း၏ အလင်းတောက်ပမှုကဲ့သို့ ထွန်းလင်းသော နားကပ်တော်နှစ်ဖက်ဖြင့် တန်ဆာဆင်ထား၏။

Verse 69

प्रवाहेनेव हारेण सुरनद्या विराजिता । कल्पद्रुमप्रसूनैश्च पूर्णावतंसमंडिता

သူမသည် နတ်မြစ်ကဲ့သို့ ရောင်ပြန်လှပ၍၊ စီးဆင်းသကဲ့သို့သော လည်ဆွဲတော်ဖြင့် တန်ဆာဆင်ထားသလို ထင်ရ၏။ ထို့ပြင် ဆုတောင်းပြည့်စုံသည့် ကလ္ပဒြုမ ပန်းများဖြင့် ပြည့်စုံသော ပန်းအဝတ်တော် (အဝတံသ) ကိုလည်း အလွန်တင့်တယ်စွာ ဆင်ယင်ထား၏။

Verse 70

दन्तेन्दुकांतिविध्वस्तभक्तमोहमहाभया । खड्गचर्मशूलपात्रचतुर्भुजविराजिता

သူမ၏ သွားများ၏ လကဲ့သို့သော အလင်းရောင်ကြောင့် ဘုရားကိုးကွယ်သူတို့၏ မောဟမှ ပေါက်ဖွားသော ကြောက်ရွံ့မှုကြီးသည် ပျောက်ကွယ်သွား၏။ သူမသည် လက်လေးဖက်ဖြင့် တောက်ပကာ ဓား၊ အရေပြား၊ တြိရှူလ၊ နှင့် ဘိက္ခာပန်းကန်ကို ကိုင်ဆောင်၏။

Verse 71

वाससा तडिदाभेन मेघलेखेव वेष्टिता । मालया सुममालिन्या भ्राजिता सालिमालया

လျှပ်စီးကဲ့သို့ တောက်ပသော အဝတ်အစားကို ဝတ်ဆင်ကာ မိုးတိမ်တန်းတစ်ကြောင်းကဲ့သို့ ပတ်လည်ဖုံးလွှမ်းနေ၏။ ပန်းပွင့်လှပသော ပန်းကုံးများဖြင့် တောက်ပကာ ရောင်ပြန်ပန်းဝန်းတော်ဖြင့် ထင်ရှားလင်းလက်၏။

Verse 72

सतां शरणदाभ्यां च पद्भ्यां नूपुरराजिता । जयेति पुष्पवर्षैश्च शक्राद्यैरभिपूजिता

သမာဓိရှိသူတို့အား ခိုလှုံရာပေးသော သူမ၏ ခြေတော်တို့သည် ခြေကောက်လက်ကောက်တောက်ပစွာ အလှဆင်ထား၏။ အင်ဒြာနှင့် အခြားဒေဝတားတို့က “အောင်မြင်ပါစေ!” ဟု ကြွေးကြော်ကာ ပန်းမိုးဖြင့် ပူဇော်ကြ၏။

Verse 73

गणैर्देवीभिराकीर्णा शतपद्मैर्महामलैः । तां तादृशीं व्योम्नि दृष्ट्वा मातरं व्योमवाहिनीम्

ဒေဝီအစုအဝေးများနှင့် အညစ်အကြေးကင်းသော ကြာပန်းကြီးများဖြင့် ဝန်းရံလျက်၊ ကောင်းကင်ထဲတွင် လှုပ်ရှားသွားလာသော မိခင်တော်ကို ထိုသို့မြင်လျှင်—

Verse 74

भूमौ निपत्य राजेंद्रो नमोनम इति स्थितः । भीमोपि मातरं दृष्ट्वा यथा बालोऽभिधावति

ဘုရင်သည် မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျကာ “နမော၊ နမော” ဟု ထပ်တလဲလဲ ဆိုလျက် နေ၏။ ဘီမလည်း မိခင်တော်ကို မြင်သည်နှင့် ကလေးငယ်ကဲ့သို့ ပြေးလွှား၍ သွားရောက်၏။

Verse 76

प्रणिपत्य नमस्तुभ्यं नमस्तुभ्यं मुहुर्जगौ । प्रसीद देवि पद्माक्षि पुनर्मातः प्रसीद मे

သူသည် ဦးညွတ်ပူဇော်ကာ ထပ်ခါထပ်ခါ အော်ဟစ်လျက် «သင့်အား နမස්ကာရ၊ သင့်အား နမස්ကာရ» ဟုဆို၏။ «အို ဒေဝီ၊ ကြာပန်းမျက်စိရှင်၊ ကရုဏာပြုပါ; အို မိခင်၊ ထပ်မံ၍ ကျွန်ုပ်အား ကရုဏာပြုပါ» ဟုတောင်းပန်၏။

Verse 77

पुनः प्रसीद पापस्य क्षमाथीले प्रसीद मे

ထပ်မံ၍ ဤအပြစ်သားကို ကရုဏာပြုပါ။ အို ခွင့်လွှတ်ခြင်း၏ خز خز (ဘဏ္ဍာ) ဖြစ်သော ဒေဝီ၊ ကျွန်ုပ်အား ကရုဏာပြုပါ။

Verse 78

एवं स्तुता भगवती स्वयमुत्थाय पार्थिवम् । भीमं चोत्संगमारोप्य कृपयेदं वचोऽब्रवीत्

ဤသို့ ချီးမွမ်းခံရသော ဘဂဝတီဒေဝီသည် ကိုယ်တိုင်ထ၍ ဘုရင်ကို မြှောက်တင်ကာ၊ ဘီမကို မိမိရင်ခွင်ပေါ်တင်လျက် ကရုဏာဖြင့် ဤစကားကို မိန့်တော်မူ၏။

Verse 79

तथा सम्मुखमाधावज्जय मातरिति ब्रुवन् । दर्शनेनैव देव्याश्च शुभनेत्रत्रयस्तदा

ထို့နောက် သူသည် «အောင်မြင်ပါစေ၊ အို မိခင်!» ဟုအော်ကာ မျက်နှာချင်းဆိုင်သို့ တန်းတန်းမတ်မတ် ပြေးသွား၏။ ထိုခဏတည်းက ဒေဝီကို မြင်ရုံဖြင့်ပင် သူ၏ မင်္ဂလာသုံးမျက်စိ (တတိယမျက်စိ) ပေါ်ထွန်းလာ၏။

Verse 80

नाहं कोपं यत्र तत्र दर्शयामि वृकोदर । त्वं तु प्रमाणपुरुषस्त्वत्तः क्रोधमदर्शयम्

အို ဝೃကိုဒရ (ဘီမ)၊ ငါသည် နေရာတိုင်း၌ မတော်တဆ အမျက်ကို မပြသတတ်။ သို့သော် သင်သည် စံနှုန်းတင်ဆောင်သူကဲ့သို့သော လူပုဂ္ဂိုလ်ဖြစ်သဖြင့် သင့်အားဖြင့် ဤအမျက်ကို စံနှုန်းနှင့် ဥပမာအဖြစ် ထင်ရှားစေခဲ့သည်။

Verse 81

नैतत्प्रियं च कृष्णस्य भ्रातुर्मे क्रोधमाचरम् । भवन्तो वासुदेवस्य यत्र प्राणा बहिश्चराः

ဤအမျက်ပြသမှုသည် ငါ့အစ်ကို ကృష్ణ၏ နှစ်သက်ရာ မဟုတ်။ သို့သော် သင်တို့သည် ဝာစုဒေဝ၏ အသက်ရှူသက်ကဲ့သို့ အပြင်ဘက်၌ လှုပ်ရှားနေသော အသက်တိုးချဲ့များ ဖြစ်ကြသဖြင့် ငါသည် အမျက်ကို ကိုင်စွဲလိုက်ရသည်။

Verse 83

त्वं च निन्दसि मां नित्यं तच्च जाने वृकोदर । मत्प्रभावपरिज्ञानहेतवे कीदृशस्त्विति

ထို့ပြင် သင်သည် ငါ့ကို အမြဲတမ်း အပြစ်တင်လျက်ရှိသည်ကိုလည်း ငါသိ၏၊ အို ဝೃကိုဒရ။ ထိုသည် ငါ့အာနုဘော်ကို သင်သိမြင်စေရန်—“သူမသည် မည်သို့သော အတ္တဝါနည်း” ဟူ၍—ဖြစ်၏။

Verse 84

तदेवं नैव भूयस्ते प्रकर्तव्यं कथंचन । अक्षिक्षेपो हि पूज्यानामावहत्यधिकं रुजम्

ထို့ကြောင့် မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ဤအမှုကို နောက်တစ်ဖန် မလုပ်ပါနှင့်။ အကြောင်းမူကား ကန့်ကွက်စော်ကားခြင်းသည် ကိုးကွယ်ထိုက်သူတို့အပေါ် ပြုလျှင် နာကျင်မှုနှင့် အန္တရာယ်ကြီးကို ဆောင်ကြဉ်းတတ်၏။

Verse 85

तदिदानीं सर्वमेवं क्षन्तव्यं च परस्परम् । यच्च ब्रवीमि त्वां वीर तन्निशामय भारत

ထို့ကြောင့် ယခုအခါ အရာအားလုံးကို အပြန်အလှန် ခွင့်လွှတ်ကြပါစေ။ ထို့ပြင် သူရဲကောင်းရေ—ဘာရတရေ—ငါပြောမည့်စကားကို သေချာနားထောင်လော့။

Verse 86

यदा यदा हि धर्मस्य ग्लानिराविर्भवेद्धरिः । तदातदावतीर्याहं विष्णोरस्य सहायिनी

ဓမ္မ၏ ကျဆင်းမှု ပေါ်ပေါက်လာသည့်အခါတိုင်း ဟရီ (ဗိဿနု) ထင်ရှားပေါ်ထွန်းလာ၏။ ထိုအချိန်တည်းမှာပင် ငါလည်း ဆင်းသက်လာ၍ ထိုဗိဿနု၏ အကူအညီပေးသူ၊ အဖော်အပါး ဖြစ်လာသည်။

Verse 87

इदानीं च हरिर्जातो वसुदेवसुतो भुवि । अहं च गोपनन्दस्य एकानंशाभिधा सुता

ယခုအခါ ဟရိသည် မြေပြင်ပေါ်၌ ဝသုဒေဝ၏ သားတော်အဖြစ် မွေးဖွားလာပြီ။ ငါလည်း ဂိုပနန္ဒ၏ သမီးတော်အဖြစ် မွေးဖွားလာ၍ «ဧကာနံရှာ» ဟူသော နာမဖြင့် ခေါ်ကြသည်။

Verse 88

तद्यथा भगवान्कृष्णो मम भ्राताभिपूजितः । भवन्तोऽपि तथा मह्यं भ्रातरः पांडवा सदा

ငါ၏ အကိုတော် မြတ်စွာသော ဘဂဝန် ကృష్ణကို ဂုဏ်ပြုကာ ပူဇော်သကဲ့သို့၊ သင်တို့ ပாண்டဝတို့လည်း ငါ့အတွက် အမြဲတမ်း အကိုအ弟များဖြစ်၍ ငါ၏ဂရုဏာနှင့် ကာကွယ်စောင့်ရှောက်မှုကို ခံယူထိုက်ကြပါစေ။

Verse 89

ये भीमभगिनीत्येवं मां स्तोष्यंति नरोत्तमाः । आबाधा नाशयिष्यामि तेषां हर्षसमन्विता

«ဘီမ၏ အစ်မ/ညီမ» ဟု ဤသို့ ငါ့ကို ချီးမွမ်းကြသော လူကောင်းတို့အတွက်၊ ငါသည် ဝမ်းမြောက်ခြင်းနှင့်အတူ သူတို့၏ ဒုက္ခအနာတရနှင့် အတားအဆီးတို့ကို ဖျက်ဆီးပေးမည်။

Verse 90

त्वं च भ्रातुर्जयं वीर प्रदास्यसि महारणे । भुजयोस्ते वसिष्यामि धार्तराष्ट्रनिपातने

ထို့ပြင် သင်သည် သူရဲကောင်း၊ မဟာစစ်ပွဲ၌ သင်၏ အကိုအ弟တို့အတွက် အောင်ပွဲကို ရရှိစေမည်။ ဓာရ္တရာෂ္ဍရတို့ ကျဆုံးချိန်၌ ငါသည် သင်၏ လက်မောင်းနှစ်ဖက်ပေါ်၌ တည်နေ၍ သင်၏ အင်အားကို ထောက်ပံ့မည်။

Verse 91

कृत्वा राज्यं च वर्षाणि षट्त्रिंशत्तदनन्तरम् । महाप्रस्थानधर्मेण पृथिवीं परिचरिष्यथ

သင်တို့သည် နိုင်ငံကို သုံးဆယ်ခြောက်နှစ် အုပ်ချုပ်ပြီးနောက်၊ ထို့နောက် «မဟာပရస్థာန» ဟူသော အကြီးမားဆုံး ထွက်ခွာခြင်း၏ ဓမ္မအတိုင်း၊ မြေပြင်ပေါ်၌ ဘုရားဖူးလှည့်လည်ကာ စွန့်လွှတ်ခြင်းဖြင့် နေထိုင်ကြလိမ့်မည်။

Verse 92

अस्मिन्नेव ततो देशे लोहोनाम महासुरः । भवतां न्यस्तशस्त्राणां वधार्थं प्रक्रमिष्यति

ထို့နောက် ဤဒေသတော်၌ပင် လောဟာဟူသော အာသုရကြီးတစ်ပါးသည် သင်တို့၏ လက်နက်များကို ချထားသောအခါ သင်တို့ကို သတ်ရန် ထွက်ခွာလာလိမ့်မည်။

Verse 93

ततस्तं सर्वभूतानामवध्यं भवतां कृते । अन्धं कृत्वा पातयिष्ये ततो यूयं प्रयास्यथ

ထို့နောက် သင်တို့အတွက် အကျိုးရှိစေရန် သတ္တဝါအားလုံး မသတ်နိုင်သော ထိုသူကို မျက်ကန်းဖြစ်စေ၍ လဲကျစေမည်။ ထို့နောက် သင်တို့သည် ဆက်လက်ထွက်ခွာကြလိမ့်မည်။

Verse 94

निस्तीर्य च हिमं सर्वं निमग्नाः बालुकार्णवे । स्वर्गं यास्यति राजैकः सशरीरो गमिष्यति

နှင်းဖုံးလွှမ်းသော လမ်းကြောင်းအားလုံးကို ဖြတ်ကျော်ပြီးနောက် သဲပင်လယ်ထဲသို့ နစ်မြုပ်သွားလျက် မင်းတစ်ပါးတည်းသာ ကောင်းကင်ဘုံသို့ ရုပ်ခန္ဓာနှင့်တကွ သွားရောက်လိမ့်မည်။

Verse 95

अन्धो यत्र कृतो लोहो लोहाणाभिधया पुरम् । भविष्यति च तत्रैव स्थास्येऽहं कलया सदा

လောဟာကို မျက်ကန်းဖြစ်စေခဲ့သော နေရာ၌ပင် «လောဟာဏာ» ဟူသော မြို့တစ်မြို့ ပေါ်ပေါက်လာလိမ့်မည်။ ထိုနေရာ၌ပင် ငါသည် အင်အား၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်စိတ်ဖြင့် အစဉ်တည်နေမည်။

Verse 96

ततः कलियुगे प्राप्ते केलो नाम भविष्यति । मम भक्तस्तस्य नाम्ना भाव्या केलेश्वरीत्यहम्

ထို့နောက် ကလိယုဂ် ရောက်လာသောအခါ ကေလိုဟူသောသူ တစ်ဦး ပေါ်ပေါက်လိမ့်မည်၊ သူသည် ငါ၏ ဘက္တ (သဒ္ဓါဝန်) ဖြစ်လိမ့်မည်။ ထိုသူ၏ အမည်ကြောင့် ငါကို «ကေလေရှွရီ» ဟု ခေါ်ကြလိမ့်မည်။

Verse 97

वैलाकश्चापरो भक्तो भविष्यति ममोत्तमः । तस्याराधनतः ख्यातिं प्रयास्यामि कलौ युगे

ထို့ပြင် ဗိုင်လာက ဟူသော အခြားသော ဘက္တတစ်ဦး ပေါ်ထွန်းလာမည်၊ ငါ၏ ဘက္တတို့အနက် အထူးမြတ်သူ ဖြစ်မည်။ သူ၏ အာရాధနာကြောင့် ကလိယုဂ၌ ငါသည် ကျော်ကြားမှုကို ရရှိမည်။

Verse 98

लोहाणासंस्थितां चैव येर्चयिष्यंति मां जनाः । श्रद्धया सितसप्तम्यां तैश्च सर्वत्र पूजिता

ထို့ပြင် လောဟာဏာ၌ ငါ တည်ရှိနေသည်ဟု ယုံကြည်သဒ္ဓာဖြင့် သုက္ကလ စပ္တမီ (လဆန်း ၇ ရက်) တွင် ငါ့ကို ပူဇော်ကြသော လူတို့ကြောင့် ငါသည် နေရာအနှံ့ အမြဲတမ်း ပူဇော်ခံရမည်။

Verse 99

अंधानां च प्रदास्यामि भावीनि नयनान्यहम् । तस्मिन्दिने तर्पिताहं भक्तिभावेन पांडव

ထို့ပြင် မျက်ကန်းတို့အား ငါသည် နောင်ဖြစ်လာမည့် မျက်စိများကို ပေးတော်မူမည်။ ထိုနေ့၌ ဘက္တိစိတ်ဖြင့် ငါသည် ကျေနပ်တော်မူ၏၊ အို ပာဏ္ဍဝ။

Verse 100

पादांगुष्ठेन च भवांस्तत्र कुंडं विधास्यति । सर्वतीर्थस्नान तुल्यं तत्र स्नानं च तद्दिने

ထို့ပြင် သင်၏ ခြေမကြီးဖြင့် ထိုနေရာ၌ ကုဏ္ဍ (သန့်ရှင်းသော ရေကန်) ကို တည်ဆောက်မည်။ ထိုနေ့၌ ထိုကန်၌ ရေချိုးခြင်းသည် တီရ္ထအားလုံး၌ ရေချိုးခြင်းနှင့် တူညီ၏။

Verse 101

मत्स्यानां नेत्रनेत्रस्थतेजस्तन्मात्रमुत्तमम् । उद्धृत्य योजयिष्यामि प्रत्यक्षं तद्भविष्यति

ငါသည် ငါးတို့၏ မျက်စိအတွင်း တည်ရှိသော အလင်းရောင်၏ အထူးမြတ်သော သေးသိမ်သဘောအနှစ်သာရကို ဆွဲထုတ်၍ တပ်ဆင်ပေးမည်။ ထို့နောက် ထိုအရာသည် မျက်မြင်တကာ ဖြစ်ပေါ်လာမည်။

Verse 102

एवं मम महास्थानं कलौ ख्यातं भविष्यति

ဤသို့ပင် ကလိယုဂ၌ ငါ၏ မဟာသန့်ရှင်းသော အာသနသည် ကျော်ကြားလာလိမ့်မည်။

Verse 103

लोहाणाख्यं महाबाहो नाम केलेश्वरीति च । दुर्गमाख्यं ततो हत्वा अस्मिन्क्षेत्रे च भारत

အို လက်တန်ခိုးကြီးသူ—အို ဘာရတ—ဤသန့်ရှင်းသော က္ෂೇತ್ರ၌ ‘ဒုರ್ಗမ’ ဟူသော ရန်သူနှင့် ‘လောဟာဏ’ ဟူသောသူ၊ ‘ကေလေရှွရီ’ ဟုလည်း ခေါ်သူကို သတ်ဖြတ်ပြီးနောက်…

Verse 104

दुर्गा नाम भविष्यामि महीसागरपूर्वतः । धर्मारण्ये वसिष्यामि भवतां त्राणकारणात्

ငါသည် မဟီသာဂရ၏ အရှေ့ဘက်၌ ‘ဒုရ္ဂါ’ ဟူ၍ ခေါ်ဝေါ်ခံရလိမ့်မည်။ သင်တို့ကို ကာကွယ်ရန်အတွက် ဓမ္မာရဏ္ယ၌ ငါ နေထိုင်မည်။

Verse 105

धर्मारण्ये स्थितां चैव येऽर्चयिष्यंति मानवाः । आश्विने मासि चैत्रे वा नवम्यां शुक्लपक्षके ऽ

ဓမ္မာရဏ္ယ၌ တည်ရှိသော ငါ့ကို လူတို့က ပူဇော်ကြလျှင်—အာရှွိန မာသ၌ဖြစ်စေ၊ ချိုင်တြ မာသ၌ဖြစ်စေ—လပြည့်ဘက် (သုက္လပက္ခ) ၏ နဝမနေ့၌…

Verse 106

स्नात्वा महीसागरे च तेषां दास्यामि वांछितम् । विधिना येऽर्चयिष्यंति मां च श्रद्धास मन्विताः

မဟီသာဂရ၌ ရေချိုးပြီးနောက်၊ စည်းကမ်းတကျ ပူဇော်၍ သဒ္ဓါပြည့်ဝသူတို့အား ငါသည် သူတို့လိုအင်ဆန္ဒကို ပေးအပ်မည်။

Verse 107

पुत्रपौत्रान्प्रदास्यामि स्वर्गं मोक्षं न संशयः । प्रवेशे च कलेः काले भवतां वंशसंभवः । वत्सराजः पांडवानां तोषयिष्यति यत्नतः

ငါသည် သားနှင့် မြေးတို့ကို ပေးအပ်မည်၊ ထို့ပြင် ကောင်းကင်ဘုံနှင့် မောက္ခကိုလည်း သံသယမရှိ ပေးမည်။ ကလိယုဂ စတင်ဝင်ရောက်သည့်အခါ သင်တို့ မျိုးရိုးမှ မွေးဖွားသူ—ဗတ္စရာဇာ မင်း—သည် ပဏ္ဍဝတို့ကို ကြိုးစား၍ ကျေနပ်အောင် ဂုဏ်ပြုမည်။

Verse 108

यस्य नाम्ना ततः ख्याता भविष्यामि कलौ युगे । वत्सेश्वरीति वत्सस्य राज्ञः सर्वार्थदायिनी

ထို့နောက် ကလိယုဂ၌ ငါသည် သူ၏နာမဖြင့် ထင်ရှားလာမည်၊ «ဗတ္စေရှ္ဝရီ» ဟူ၍—ဗတ္စမင်းအတွက် ဆန္ဒအရာအားလုံးကို ပေးအပ်သော အရှင်မ။

Verse 109

मत्प्रसादात्स राजा वै भवनोत्तापकारिणीम् । अट्टालयांनाम तदा राक्षसीं निहनिष्यति

ငါ၏ကရုဏာကြောင့် ထိုမင်းသည် အိမ်အုံများကို မီးလောင်သကဲ့သို့ ပူပင်ဒုက္ခပေးသော «အတ္တာလာယာ» ဟူသော ရာක්ෂသီကို အမှန်တကယ် သတ်ဖြတ်မည်။

Verse 110

तस्याश्चापि वधस्थानमट्टालजमिति स्थितम् । भविष्यति पुरं तत्र मां च संस्थापयिष्यति

ထိုမိန်းမကို သတ်ဖြတ်ရာနေရာကိုလည်း «အတ္တာလဇ» ဟူ၍ သတ်မှတ်ထားမည်။ ထိုနေရာ၌ မြို့တစ်မြို့ ဖြစ်လာမည်၊ ထို့ပြင် မင်းသည် ငါ့ကိုလည်း သန့်ရှင်းစွာ အဘိသေကပြုထားသော နေရာ၌ တည်ထောင်ပူဇော်မည်။

Verse 111

अट्टालयाजग्रामे मामर्चयिष्यंति ये जनाः । वत्सेश्वरीं सिताष्टम्यामाश्विने तैः सदार्चिता

«အတ္တာလာယာဇ» ဟူသော ရွာ၌ ငါ့ကို ပူဇော်ကြမည့် လူတို့သည် အာရှ္ဝိန လ၏ သုက္လ အဋ္ဌမီနေ့၌ «ဗတ္စေရှ္ဝရီ ဒေဝီ» ကို ပူဇော်ကြသည်။ ထိုသူတို့ကြောင့် ငါသည် အမြဲတမ်း ပူဇော်ခံရ၏။

Verse 112

वत्सेश्वरीं च ये देवीं पूजयिष्यंति मानवाः । तेषां सर्वफलावाप्तिर्भविष्यति न संशयः

ဗတ်စေရှွရီ (Vatsēśvarī) မဟာဒေဝီကို ယုံကြည်သဒ္ဓါဖြင့် ပူဇော်ကြသော လူတို့သည်—သံသယမရှိဘဲ ဓမ္မ၏ အလိုရှိသမျှ အကျိုးဖလ အားလုံးကို ရရှိကြလိမ့်မည်။

Verse 113

इत्थमट्टालये वासो लोहाणे च भविष्यति । धर्मारण्ये महाक्षेत्रे महीसागरसंनिधौ

ဤသို့ပင် ငါ၏ နေရာတည်ရာသည် အဋ္ဌာလယ (Aṭṭālaya) တွင်လည်းကောင်း၊ လောဟာဏ (Lohāṇa) တွင်လည်းကောင်း ဖြစ်လိမ့်မည်—သမုဒ္ဒရာအနီးရှိ ဓမ္မာရဏ္ယ (Dharmāraṇya) မဟာက்ஷೇತ್ರ အတွင်း၌။

Verse 114

मम लोकहितार्थाय लोहस्य च निशम्यताम् । अधीकृतो मया लोहो बह्वीस्तप्तां तपः समाः

လောကအကျိုးအတွက် လောဟ (Loha) အကြောင်းကိုလည်း နားထောင်ကြလော့။ လောဟသည် အနှစ်များစွာ တပဿာကျင့်၍ ခံထိန်းပြီးနောက် ငါက တာဝန်အပ်နှင်း၍ ခန့်အပ်ခဲ့သည်။

Verse 115

वृत्रासुर इवाजेयो लोकानुत्सादयिष्यति । तं च विश्वपतिर्धीमानवतीर्य बुधो हरिः

သူသည် ဝြတ္တရာသူရ (Vṛtrāsura) ကဲ့သို့ မအနိုင်ယူနိုင်လောက်အောင် အင်အားကြီးကာ လောကတို့ကို နှောင့်ယှက်ဖျက်ဆီးလိမ့်မည်။ သို့သော် စကြဝဠာ၏ အရှင် ဉာဏ်ပညာပြည့်ဝသော ဟရိ (Hari) သည် အဝတားဆင်း၍ ထိုသူကို ကိုင်တွယ်မည်။

Verse 116

यत्र हंता तत्र ग्रामं लोहाटीति भविष्यति । गयोनाम महादैत्यो भवतां विघ्नकृत्तदा

ရန်သူကို သတ်ဖြတ်သူ ရှိရာအရပ်၌ ထိုရွာကို “လောဟာဋီ” (Lohāṭī) ဟု ခေါ်ကြလိမ့်မည်။ ထိုအချိန်၌ “ဂယ” (Gaya) အမည်ရှိ မဟာဒေဝတ (အဆုရ) တစ်ပါးသည် သင်တို့အတွက် အတားအဆီး ဖြစ်စေမည်။

Verse 117

प्रस्थाने लोहवद्भावी करिष्ये तं नपुंसकम् । गयत्राडेति मां तत्र पूजयिष्यंति मानवाः

ထွက်ခွာချိန်၌ ငါသည် «လောဟ» ကဲ့သို့ ဖြစ်လာ၍ ထိုသူကို ပုရుషအင်အားမရှိအောင် ပြုမည်။ ထိုနေရာ၌ လူတို့သည် ငါကို «ဂယတြာဍာ» ဟူသော နာမဖြင့် ပူဇော်ကြမည်။

Verse 118

ग्रामं चापि गयत्राडं तत्र ख्यातं भविष्यति । गयत्राडे गयत्राडां येऽर्चयिष्यंति मानवाः

ထိုရွာလည်း ထိုနေရာ၌ «ဂယတြာဍာ» ဟူ၍ နာမကျော်ကြားလာမည်။ «ဂယတြာဍာ» တွင် လူတို့သည် «ဂယတြာဍာ» ဒေဝီကို ပူဇော်ကြမည်…

Verse 119

माघाष्टम्यां न शिष्यंति तस्य सर्वेऽप्युपद्रवाः । ये च मां कोपयिष्यंति पांडवाराधितां सदा

မာဃလ၏ အဋ္ဌမနေ့ (မာဃာဋ္ဌမီ) တွင် သူ၏ အနှောင့်အယှက်နှင့် ဒုက္ခအားလုံး မကျန်တော့မည်။ သို့သော် ပဏ္ဍဝတို့က အစဉ်ပူဇော်သော ငါကို အမျက်ထွက်စေမည့်သူတို့သည်—

Verse 120

तेषां पुंस्त्वं हरिष्यामि महारौद्राधितिष्ठति । परिवारश्च मे चात्र षण्ढः सर्वो भविष्यति

ငါသည် မဟာရောဒြ (Mahāraudra) အမျက်ကြီး၌ တည်နေသဖြင့် သူတို့၏ ပုရుషত্বကို လုယူမည်။ ထို့ပြင် ဤနေရာ၌ ငါ၏ အဖွဲ့အစည်းတစ်စုလုံးလည်း မိန်းမစိတ်ဆန်သကဲ့သို့ ဖြစ်လာမည်။

Verse 121

तस्मिन्कलियुगे घोरे रौद्रे रुद्रेऽतिनिर्घृणे । एवं तृतीयं तन्मह्यं स्थानमत्र भविष्यति

ကြောက်မက်ဖွယ် ကလိယုဂ၌—ပြင်းထန်၍ ရက်စက်ကာ ကရုဏာမဲ့လွန်သော ရုဒြကာလ၌—ဤသို့ ဤနေရာ၌ ငါ၏ တတိယမြတ်သော အာဝါသသည် မဟာဂုဏ်ဖြင့် ထင်ရှားစွာ ပေါ်ထွန်းလာမည်။

Verse 122

भवत्सु च स्वर्गतेषु गयोऽपि सुमहत्तपः । तप्त्वा प्राप्य पुनः पुंस्त्वं लोकान्संपीडयिष्यति

သင်တို့ကောင်းကင်သို့ ထွက်ခွာသွားသောအခါ၊ ဂယာလည်း အလွန်ကြီးမားသော တပဿာကို ကျင့်ပြီးနောက် ယောက်ျားသဘောကို ပြန်လည်ရရှိကာ ထို့နောက် လောကများကို ဖိနှိပ်နှောင့်ယှက်လိမ့်မည်။

Verse 123

गयातीर्थं गतं तं च गयाध्वंसनकाम्यया । बुध एव जगत्स्वामी तत्र तं सूदयिष्यति

ထို့နောက် သူသည် ဂယာတီရ္ထသို့ သွား၍ ဂယာ (ရန်သူ) ကို ဖျက်ဆီးလိုသော ဆန္ဒဖြင့် ရောက်လာသောအခါ၊ ကမ္ဘာ၏ အရှင် ဘုဓ (Budha) ကိုယ်တိုင်က ထိုနေရာ၌ သူ့ကို သတ်မည်။

Verse 124

इत्थं श्रीमान्पीतवासा अवतीर्य बुधः प्रभुः । बहूनि कृत्वा कर्माणि स्वस्थानं प्रतिपत्स्यते

ဤသို့ပင်၊ အဝါရောင်ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသော ဂုဏ်တော်တောက်ပသည့် အရှင် ဘုဓ (Budha) သည် ဆင်းသက်လာမည်။ ထို့နောက် လုပ်ဆောင်ရမည့် ကိစ္စများစွာကို ပြီးမြောက်စေပြီး မိမိ၏ နေရာသို့ ပြန်လည်သွားမည်။

Verse 125

इति संक्षेपतः प्रोक्तं भविष्यं पांडवा मया । भवतां चित्तनिर्वृत्यै श्रूयतां भूय एव च

ဤသို့ပင်၊ အို ပाण्डဝတို့၊ အနာဂတ်တွင် ဖြစ်လာမည့် အရာများကို ငါ အကျဉ်းချုပ်၍ ပြောပြီးပြီ။ သင်တို့၏ စိတ်နှလုံး ငြိမ်းချမ်းပျော်ရွှင်စေရန် ထပ်မံ၍ နားထောင်ကြလော့။

Verse 126

इदं तीर्थवरं मह्यं संसेव्यं सर्वदा प्रियम् । कृतं यदत्रागमनं तेन प्रीतिः परा मम

ဤတီရ္ထအထူးမြတ်သည် ငါ့အတွက် ချစ်မြတ်နိုးဖွယ်ဖြစ်၍ အမြဲတမ်း လာရောက်ဆည်းကပ်သင့်သည်။ သင်တို့ ဤနေရာသို့ လာရောက်ကြသဖြင့် ငါ့တွင် အမြင့်ဆုံးသော ပီတိဖြစ်ပေါ်၏။

Verse 127

भीमस्य चापि पौत्रेण दृढं संतोषिताऽस्मि च । देव्यः सर्वाश्च मद्रूपं नैतज्ज्ञेयम तोऽन्यथा

ဘီမ၏မြေးတော်ကြောင့်လည်း ငါသည် အလွန်တည်ကြည်စွာ စိတ်ကျေနပ်ပြီ။ ဒေဝီအပေါင်းတို့သည် ငါ၏ရုပ်သဏ္ဌာန်တည်း—ဤအတိုင်းသာ သိမှတ်ရမည်၊ အခြားမဟုတ်။

Verse 128

व्रजध्वं चापि तीर्थानि यानि वो न कृतानि च । आबाधास्वस्मि सर्वासु स्मरणीया स्वसेव च

သင်တို့မသွားရသေးသော တီရ္ထများသို့လည်း သွားကြလော့။ အခက်အခဲအပေါင်းတို့တွင် ငါရှိနေသည်—ငါကို သတိရ၍ မိမိ၏ ဓမ္မစေဝာ၌ တည်ကြည်ကြလော့။

Verse 129

आपृच्छे चापि वः सर्वान्यूयं कृष्णसमा मम

ယခု ငါသည် သင်တို့အားလုံးကို နှုတ်ဆက်၍ ထွက်ခွာမည်။ ငါ့အတွက် သင်တို့သည် ကృష్ణနှင့် တူညီကြသည်။

Verse 130

सूत उवाच । इति देव्या वचः श्रुत्वा विस्मयोत्फुल्ललोचनाः । पुनःपुनः प्रणम्यैनां नापश्यन्दीपवद्गताम्

စူတက ပြောသည်။ ဒေဝီ၏စကားကို ကြားသော် သူတို့၏မျက်လုံးများ အံ့ဩ၍ ကျယ်ပြန့်လာကြသည်။ ထပ်ခါထပ်ခါ ဦးချကန်တော့ပြီးနောက် သူမကို မမြင်ရတော့—မီးအလင်းရောင်ကဲ့သို့ ပျောက်ကွယ်သွားလေ၏။

Verse 131

ततस्ते बर्बरीकं च संस्थाप्यात्रैव निष्ठितम् । आगच्छ योगे चोक्त्वेदं चक्रुस्तीर्थानि मुख्यशः

ထို့နောက် သူတို့သည် ဘာဘရီကကို ထိုနေရာ၌ပင် တည်ထောင်ကာ ထိုနေရာတွင်ပင် နေထိုင်ကြသည်။ သတ်မှတ်ချိန်၌ ပြန်လာရန် ထိုသို့ညွှန်ကြားပြီးနောက် အဓိက တီရ္ထများကို အစဉ်လိုက် စီစဉ်တည်ထောင်ကြလေ၏။