Adhyaya 59

Verse 1

शौनक उवाच । अत्यद्भुतमिदं सूत गुप्तक्षेत्रस्य पावनम् । महन्माहात्म्यमतुलं कीर्तितं हर्षवर्धनम्

ရှောနကက ပြောသည်—အလွန်အံ့ဖွယ်ကောင်းလှ၏၊ စူတရေ၊ ဂုပ္တက்ஷေတရ၏ သန့်စင်ပေးသော မဟာဂုဏ်တော်သည်။ မနှိုင်းယှဉ်နိုင်သော မဟာမဟာတ္မ്യကို ကြေညာထား၍ ဝမ်းမြောက်မှုကို တိုးပွားစေ၏။

Verse 2

पुनर्यत्सिद्धलिंगस्य पूर्वं माहात्म्यकीर्तने । इत्युक्तं यत्प्रसादेन सिद्धमातुस्तु सेत्स्यति

ထို့ပြင်—စိဒ္ဓလင်္ဂ၏ မဟာတ္မ്യကို ကြေညာရာတွင် ယခင်က ဆိုခဲ့သကဲ့သို့၊ မည်သူ၏ ကရုဏာတော်ကြောင့် စိဒ္ဓမာတာ (အမြတ်မိခင်) သည် အမှန်တကယ် ပြည့်စုံအောင်မြင်မည်နည်း။

Verse 3

विजयोनाम पुण्यात्मा साहाय्याच्चंडिलस्य च । को न्वसौ चंडिलोनाम विजयोनाम कस्तथा

ပုဏ္ဏာတ္မာ ဗိဇယဟူသောသူသည် စဏ္ဍိလ၏ အကူအညီဖြင့် (သို့) စဏ္ဍိလကို ကူညီ၍ ဖြစ်လာ၏။ ထိုစဏ္ဍိလဟူသည် မည်သူနည်း၊ ထိုသီလပြည့်ဝသော ဗိဇယဟူသည် မည်သူနည်း—စဏ္ဍိလ၏ အကူအညီဖြစ်သူကား မည်သူနည်း။

Verse 4

कथं च प्राप्तवान्सिद्धिं सिद्धमातुः प्रसादतः । एतदाचक्ष्व तत्त्वेन श्रोतुं कौतूहलं हि नः

စိဒ္ဓမာတာ၏ ကရုဏာတော်ကြောင့် သူသည် စိဒ္ဓိ (အောင်မြင်မှု) ကို မည်သို့ ရရှိခဲ့သနည်း။ အမှန်တရားအတိုင်း ပြောကြားပါ၊ ကျွန်ုပ်တို့ နားထောင်လိုစိတ် ပြင်းပြပါသည်။

Verse 5

सतां चरित्रश्रवणे कौतुकं कस्य नो भवेत् । उग्रश्रवा उवाच । साधु पृष्टमिदं विप्रा दूरांतरितमप्युत

သုတေသနသူတော်ကောင်းတို့၏ အတ္ထုပ္ပတ္တိကို ကြားရသော် စိတ်လှုပ်ရှားမှု မရှိသူ ဘယ်သူရှိမလဲ။ ဥဂ္ဂရရှရဝါ ပြောသည်– ကောင်းစွာ မေးမြန်းကြပါပြီ၊ ဗြာဟ္မဏတို့ရေ—ဤအကြောင်းသည် အတိတ်ကာလ အလွန်ဝေးသော်လည်း။

Verse 6

श्रुता द्वैपायनमुखात्कथां वक्ष्यामि चात्र वः । पुरा द्रुपदराजस्य पुत्रीमासाद्य पांडवाः

ဒွိုင်ပာယန (ဗျာသ) ကိုယ်တိုင်ထံမှ ကြားနာခဲ့သော ပုံပြင်တစ်ပုဒ်ကို ဤနေရာ၌ သင်တို့အား ပြောပြမည်။ ရှေးကာလတုန်းက ပာဏ္ဍဝတို့သည် ဒြုပဒမင်း၏ သမီးတော်ကို ရရှိခဲ့ကြသည်။

Verse 7

धृतराष्ट्रमते पश्चादिंद्रप्रस्थं न्यवेशयन् । रक्षिता वासुदेवेन कदाचित्तत्र पांडवाः

နောက်တစ်ဖန် ဓృతရာஷ္ဍ၏ ဆုံးဖြတ်ချက်အတိုင်း သူတို့သည် အိန္ဒြပရస్థ၌ အခြေချခဲ့ကြသည်။ ထိုနေရာ၌ တစ်ခါတစ်ရံ ပာဏ္ဍဝတို့ကို ဝါစုဒေဝက ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ခဲ့သည်။

Verse 8

उपविष्टाः सभामध्ये कथाश्चक्रुः पृथग्विधाः । देवर्षिपितृभूतानां राज्ञां चापि प्रकीर्तने

အစည်းအဝေးခန်းမအလယ်၌ ထိုင်နေကြပြီး အမျိုးမျိုးသော စကားဝိုင်းများ ပြုကြသည်—ဒေဝရ္ဩီများ၊ ပိတೃများ (ဘိုးဘွားဝိညာဉ်များ)၊ ဘူတများနှင့် မင်းများ၏ ကုသိုလ်ကောင်းမှုများကိုလည်း ချီးကျူးပြောဆိုကြသည်။

Verse 9

क्रियमाणेऽथ तत्रागाद्भीमपुत्रो घटोत्कचः । तं दृष्ट्वा भ्रातरः पंच वासुदेवश्च वीर्यवान्

ထိုအခါ အမှုအရာများ ဆက်လက်ဖြစ်နေစဉ် ဘီမာ၏သား ဂဋိုတ်ကချာ သည် ထိုနေရာသို့ ရောက်လာ၏။ သူကိုမြင်သော် ညီအစ်ကိုငါးပါးနှင့် အင်အားကြီး ဝါစုဒေဝလည်း ဂုဏ်ပြု၍ ထရပ်ကြ၏။

Verse 10

उत्थाय सहसा पीठादालिलिंगुर्मुदा युताः । स च तान्प्रणतः प्रह्वो ववंदे भीमनंदनः

သူတို့သည် ထိုင်ခုံမှ ချက်ချင်းထ၍ ဝမ်းမြောက်စွာ သူ့ကို ဖက်လှုပ်ကြ၏။ ထို့နောက် ဘီမာ၏သားသည် နှိမ့်ချစွာ ဦးညွှတ်၍ သူတို့အား ရိုသေဝတ်ပြု၏။

Verse 11

साशिषं च ततो राज्ञा स्वोत्संग उपवेशितः । आघ्राय स्नेहतो मूर्ध्नि प्रोक्तश्च जनसंसदि

ထို့နောက် မင်းကြီးသည် ကောင်းချီးပေး၍ သူ့ကို မိမိ၏ ပေါင်ပေါ်တွင် ထိုင်စေ၏။ ချစ်ခင်စွာ ခေါင်းကို နမ်းရှိုက်ပြီး လူထုအစည်းအဝေးတွင် စကားဆို၏။

Verse 12

युधिष्ठिर उवाच । कुत आगम्यते पुत्र क्व चायं विहृतस्त्वया । कालः क्वचित्सुखं राज्यं कुरुषे मातुलं तव

ယုဓိဋ္ဌိရက ပြောသည်— “သားရေ၊ ဘယ်ကနေ လာသလဲ၊ ဘယ်နေရာတွေမှာ လှည့်လည်နေခဲ့သလဲ။ အချိန်တချို့ကို သက်သာချမ်းသာစွာ နေထိုင်ပြီး မင်း၏ မိခင်ဘက်ဦးလေး၏ နိုင်ငံကိုလည်း ကောင်းစွာ ထမ်းဆောင်နေသလား”

Verse 13

कश्चिद्देवेषु विप्रेषु गोषु साधुषु सर्वदा । हैडंबे नापकुरुषे प्रियमेतद्धरेश्च नः

နတ်များ၊ ဗြာဟ္မဏများ၊ နွားများနှင့် သာဓုများကို အမြဲတမ်း မည်သူမျှ မထိခိုက်စေပါစေနှင့်။ ဤအရာသည် ဟိုက်ဒမ္ဘာအတွက် ချစ်မြတ်နိုးရာဖြစ်သကဲ့သို့၊ ကျွန်ုပ်တို့၏ သခင် ဓမ္မရာဇာအတွက်လည်း ချစ်မြတ်နိုးရာဖြစ်၏။

Verse 14

हेडंबस्य वनं सर्वं तस्य ये सैन्यराक्षसाः । पाल्यमानास्त्वया साधो वर्धंते जनक्षेमकाः

ဟေဍမ္ဗ၏ တောအလုံးစုံနှင့် သူ၏ စစ်တပ်ဖြစ်သော ရက္ခသတို့သည်—သင်က ကာကွယ်စောင့်ရှောက်လျှင်၊ အို သဒ္ဓါရှင်ကောင်းသူ—ပြည်သူတို့၏ ကောင်းကျိုးကို ဆောင်ရွက်သူများအဖြစ် တိုးတက်ကြ၏။

Verse 15

कच्चिन्नंदति ते माता भृशं नः प्रियकारिणी । कन्यैव या पुरा भीमं त्यक्त्वा मानं पतिं श्रिता

သင်၏ မိခင်သည် အမှန်တကယ် ပျော်ရွှင်နေပါသလော—ကျွန်ုပ်တို့အတွက် အလွန်ကောင်းကျိုးပြုခဲ့သူ—အရင်က မိန်းကလေးဖြစ်စဉ်ကပင် ဘီမကို ပယ်ချ၍ ဂုဏ်သိက္ခာနှင့် ထိုက်တန်သော ခင်ပွန်းကို ရွေးချယ်ခဲ့သူ။

Verse 16

इति पृष्टो धर्मराज्ञा स्मयन्हैडंबिरब्रवीत् । हते तस्मिन्दुराचारे मातुलेऽस्मि नियोजितः

ဓမ္မရာဇာက ထိုသို့ မေးမြန်းသော် ဟိုက်ဒမ္ဘီသည် ပြုံးလျက် ပြော၏—“အကျင့်ဆိုးသော မိခင်ဘက် ဦးလေးကို သတ်ပြီးနောက်၊ ကျွန်ုပ်ကို တာဝန်ပေးအပ် ခန့်ထားခဲ့သည်။”

Verse 17

तद्राज्यं शासने स्थाप्य दुष्टान्निघ्नंश्चराम्यहम् । माता कुशलिनी देवी तपो दिव्यमुपाश्रिता

ထိုနိုင်ငံကို စည်းကမ်းတကျ အုပ်ချုပ်ရေး၌ တည်စေပြီး၊ ကျွန်ုပ်သည် မကောင်းသူတို့ကို နှိမ်နင်းကာ လှည့်လည်နေ၏။ မိခင်တော်—မြတ်နိုးဖွယ် ဒေဝီ—ကျန်းမာချမ်းသာ၍ ဒိဗ္ဗတပဿာကို အားကိုးဆည်းကပ်နေသည်။

Verse 18

मामुवाच सदा पुत्र पितॄणां भक्तिकृद्भव । सोऽहं मातुर्वचः श्रुत्वा मेरुपादात्समागतः

မိခင်တော်သည် အမြဲတမ်း ကျွန်ုပ်အား “သားရေ၊ ပိတೃတို့ကို ဘက်တိဖြင့် ပူဇော်သူ ဖြစ်ပါ” ဟု မိန့်တော်မူ၏။ ထို့ကြောင့် မိခင်၏ စကားကို ကြားနာပြီး မေရုတောင်ခြေမှ ဤနေရာသို့ ရောက်လာခဲ့သည်။

Verse 19

प्रणामायैव भवतां भक्तिप्रह्वेण चेतसा । आत्मानं च महत्यर्थे कस्मिंश्चित्तु नियोजितम् । भवद्भिरहमिच्छामि फलं यस्मादिदं महत्

ဘုရားသခင်တို့အား ကိုးကွယ်သဒ္ဓါဖြင့် နှလုံးသားနိမ့်ချကာ ဦးညွှတ်ပါ၏။ သင်တို့သည် ကြီးမြတ်သောရည်ရွယ်ချက်တစ်ရပ်၌ ကိုယ်ကိုချိတ်ဆက်ထားသဖြင့် ထွက်ပေါ်လာသော မဟာအကျိုးဖလကို ငါ သိလိုပါ၏။

Verse 20

यदाज्ञापालनं पुत्रः पितॄणां सर्वदा चरेत् । अथोर्द्ध्वलोकान्स जयेदिह जायेत कीर्तिमान्

သားတစ်ယောက်သည် ဘိုးဘွားပိတೃတို့၏ အမိန့်ကို အမြဲလိုက်နာ၍ ပြည့်စုံစေသော် ထိုသူသည် အထက်လောကများကို အောင်မြင်သကဲ့သို့ ဤလောက၌လည်း ကီર્તိရှိသူအဖြစ် ထင်ရှားနေထိုင်၏။

Verse 21

सूत उवाच । इत्युक्तवंतं तं राजा परिरभ्य पुनःपुनः । उवाच धर्मराट् पुत्रमानंदाश्रुः सगद्गदम्

စူတက ပြော၏—ထိုသို့ ပြောပြီးနောက် မင်းကြီးသည် သူ့ကို ထပ်ခါထပ်ခါ ဖက်လှုပ်ကာ ပွေ့ဖက်၏။ ထို့နောက် ဓမ္မရာဇာသည် သားကို ပြောရာတွင် ဝမ်းမြောက်မျက်ရည်ကြောင့် အသံတုန်ယင်၍ စကားမပြတ်နိုင်သကဲ့သို့ ဖြစ်၏။

Verse 22

त्वमेव नो भक्तिकारी सहायश्चापि वर्तसे

သင်တစ်ဦးတည်းသာ ကျွန်ုပ်တို့အတွက် ဘက္တိကို ပြုလုပ်ပေးသူဖြစ်ပြီး၊ ထို့ပြင် ကျွန်ုပ်တို့၏ ကူညီထောက်မသူအဖြစ်လည်း ရပ်တည်နေ၏။

Verse 23

एतदर्थं च हैडंबे पुत्रानिच्छंति साधवः । इहामुत्र तारयंते तादृशाश्चापि पुत्रकाः

ဟိုင်ဍမ္ဗာ အို—ဤအကြောင်းကြောင့်ပင် သဒ္ဓါရှိသော သာဓုတို့သည် သားကို လိုလားကြ၏။ ထိုကဲ့သို့သော သားများသည် ဤလောကနှင့် နောက်လောက နှစ်ပါးလုံး၌ ကယ်တင်၍ ကူးမြောက်စေသူ ဖြစ်ကြ၏။

Verse 24

अवश्यं यादृशी माता तादृशस्तनयो भवेत् । माता च ते भक्तिमती दृढं नस्त्वं च तादृशः

အမှန်တကယ် မိခင်ကဲ့သို့ပင် သားလည်း ထိုသဘောသို့ ဖြစ်လာတတ်သည်။ သင်၏မိခင်သည် ဘုရားသခင်ကို ယုံကြည်သဒ္ဓါခိုင်မာသူဖြစ်သဖြင့် သင်လည်း ထိုသဘောတူတူပင် ဖြစ်သည်။

Verse 25

अहो सुदुष्करं देवी कुरुते मे प्रिया वधूः । या भर्तृश्रियमुल्लंघ्य तप एव समाश्रिता

အိုဟို! ငါချစ်မြတ်နိုးသော ဇနီးမယား၊ အမြတ်တန်သော မိဖုရားသည် အလွန်ခက်ခဲသောအရာကို ပြုနေသည်။ ခင်ပွန်း၏ စည်းစိမ်ဂုဏ်အာနုභာဝနှင့် သက်သာချမ်းသာမှုကို လျစ်လျူရှုကာ တပဿာတည်းကိုသာ အားကိုးနေသည်။

Verse 26

नूनं कामेन भोगैर्वा कृत्यं वध्वा न मे मनाक् । या पुत्रसुखमन्वीक्ष्य परलोकार्थमाश्रिता

အမှန်ပင် ငါ့ဇနီးသည် ကာမနှင့် ပျော်ရွှင်မှုတို့ကို အနည်းငယ်မျှ မစိတ်ဝင်စား။ သားရရှိခြင်း၏ ပျော်ရွှင်မှုကို မြင်သော်လည်း နောက်လောကအကျိုးအတွက် ရည်ရွယ်သော လမ်းကိုသာ ခံယူထားသည်။

Verse 27

दुष्कुलीनापि या भक्ता सूतेऽपत्यं च भक्तिमत् । कुलीनमेव तन्मन्ये ममेदं मतमुत्तमम्

မိန်းမတစ်ဦးသည် မျိုးရိုးနိမ့်ပါစေ၊ သဒ္ဓါရှိ၍ ဘုရားကို ယုံကြည်ပူဇော်သူဖြစ်ကာ သဒ္ဓါရှိသော သားသမီးကို မွေးဖွားနိုင်လျှင် ထိုမိသားစုကိုပင် အမှန်တကယ် မြင့်မြတ်သော မျိုးရိုးဟု ငါယူဆသည်—ဤသည်မှာ ငါ၏ အမြင့်ဆုံး ယုံကြည်ချက်ဖြစ်သည်။

Verse 28

एवं बहूनि वाक्यानि तानि तानि वदन्नृपः । धर्मराजः समाभाष्य केशवं वाक्यमब्रवीत्

ဤသို့သော စကားများကို များစွာ ပြောဆိုပြီးနောက်၊ ဘုရင် ဓမ္မရာဇာသည် ကေသဝကို ခေါ်၍ ထပ်မံ စကားတော်ကို ဆို하였다။

Verse 29

पुंडरीकाक्ष जानासि यथा भीमादभूदयम् । जातमात्रस्तु यश्चासीद्यौवनस्थो महाबलः

အို ကြာမျက်စိရှင်၊ ဤသူသည် ဘီမမှ မည်သို့ မွေးဖွားလာသည်ကို သင်သိ၏။ မွေးကင်းစချိန်တည်းကပင် ယုဝအရွယ်သဏ္ဌာန်ဖြင့် မဟာအားတန်ခိုးရှိနေ၏။

Verse 30

अष्टानां देवयोनीनां यतो जन्म च यौवनम् । सद्य एव भवेत्तस्मात्सद्योऽस्यासीच्च यौवनम्

ဒေဝဂర్భ အမျိုးအစား ရှစ်မျိုးတွင် မွေးဖွားခြင်းနှင့် ယုဝအရွယ်သည် ချက်ချင်းပေါ်ထွန်းသဖြင့်၊ ထို့ကြောင့် သူ့အတွက်လည်း ယုဝအရွယ်သည် ချက်ချင်းရှိလာခဲ့၏။

Verse 31

तदस्योचितदारार्थे सदा चिंतास्ति कृष्ण मे । उचितं बत हैडंबेः क्व कलत्रं करोम्यहम्

ထို့ကြောင့် အို ကృష్ణ၊ သူ့အတွက် သင့်လျော်သော ဇနီးကို ရှာဖွေရန် ငါသည် အမြဲစိုးရိမ်ပူပန်နေ၏။ ဟိုက်ဍမ္ဘအတွက် သင့်တော်သော သတို့သမီးကို ငါ ဘယ်မှာ ရနိုင်မည်နည်း။

Verse 32

तद्भवान्कृष्णसर्वज्ञ त्रिलोकीमपि वेत्सि च । हैडंबेरुचिता दारान्वक्तुमर्हसि यादव

ထို့ကြောင့် အို ကൃഷ്ണ၊ အရာအားလုံးကို သိမြင်သူ၊ သုံးလောကကိုပါ သိသူ၊ အို ယာဒဝ၊ ဟိုက်ဍမ္ဘအတွက် သင့်တော်သော ဇနီးများကို ပြောပြရန် သင်အပ်၏။

Verse 33

सूत उवाच । एवमुक्तो धर्मराज्ञा क्षणं ध्यात्वा जनार्दनः । धर्मराजमिदं वाक्यं पदांतरितमब्रवीत्

စူတက ပြော၏—ဓမ္မရာဇ၏ စကားကို ကြားသော်၊ ဇနာရ္ဒနသည် ခဏမျှ စဉ်းစားသတိပြုကာ၊ ထို့နောက် ဓမ္မရာဇအား အလေးအနက်ထား၍ စကားကို ပြန်လည်ဆို၏။

Verse 34

अस्ति राजन्प्रवक्ष्यामि दारानस्योचितां शुभाम् । सांप्रतं संस्थिता रम्ये प्राग्ज्योतिषपुरे वरे

အို မင်းကြီး၊ ငါပြောမည်—သူနှင့်သင့်တော်၍ မင်္ဂလာရှိသော သတို့သမီးတစ်ဦး ရှိ၏။ ယခုအခါ သူမသည် လှပ၍ ထူးမြတ်သော ပရာဂျ္ယောတိရှ ပုရိမြို့၌ နေထိုင်လျက်ရှိသည်။

Verse 35

सा च पुत्री मुरोः पार्थ दैत्यस्याद्भुतकर्मणः । योऽसौ नरकदैत्यस्य प्राणतुल्यः सखाऽभवत्

ထိုသူမသည် မုရ၏ သမီးဖြစ်၏၊ အို ပါရ္ထ၊ အံ့ဖွယ်ကောင်းသော ကာရိယာများရှိသည့် ဒာနဝဖြစ်သော မုရ၏ သမီးတည်း။ ထိုမုရသည် နရက ဒေယတ၏ အသက်တန်ဖိုးတူ မိတ်ဆွေစစ် ဖြစ်ခဲ့၏။

Verse 36

स च मे निहतो घोरः पाशदुर्गसमन्वितः । नरकश्च दुराचारस्त्वमेतद्वेत्सि सर्वशः

ထိုကြောက်မက်ဖွယ်သူကို ငါသတ်ခဲ့၏၊ ကြိုးပတ်ကာကွယ်မှုနှင့် ခိုင်ခံ့သော ကာကွယ်ရေးများဖြင့် တည်ဆောက်ထားသော်လည်း။ နရကလည်း အကျင့်ဆိုးသူဖြစ်၏—ဤအရာအားလုံးကို သင်ကောင်းစွာ သိနှင့်ပြီးသား။

Verse 37

ततो हते मुरौ दैत्ये मया तस्य सुताव्रजत् । योद्धुं मामतिवीर्यत्वाद्घोरा कामकटंकटा

မုရ ဒေယတကို ငါသတ်ပြီးနောက်၊ သူ၏သမီးသည် အလွန်ထူးကဲသော အင်အားကြောင့် ငါနှင့် တိုက်ခိုက်ရန် ထွက်လာ၏—ကြောက်မက်ဖွယ် ကာမကတင်္ကတား။

Verse 38

तां ततोऽहं महायुद्धे खड्गखेटकधारिणीम् । अयोधयं महाबाणैः सुशार्ङ्गधनुषश्च्युतैः

ထို့နောက် ကြီးမားသော စစ်ပွဲ၌ ငါသည် ဓားနှင့် ဒိုင်းကို ကိုင်ဆောင်သော သူမနှင့် တိုက်ခိုက်ခဲ့၏။ ငါ၏ အလွန်ကောင်းမြတ်သော ရှာရင်္ဂ သံတောင်မှ ပစ်လွှတ်သော အင်အားကြီး မြားများဖြင့်။

Verse 39

खड्गेन चिच्छेद बाणान्मम सा च मुरोः सुता । समागम्य च खड्गेन गरुडं मूर्ध्न्यताडयत्

Mura ၏သမီးသည် ငါ၏မြားများကို ဓားဖြင့်ခုတ်ဖြတ်ပြီး အနီးသို့ကပ်ကာ Garuda ၏ဦးခေါင်းကို ထိုဓားဖြင့် ရိုက်နှက်လေ၏။

Verse 40

स च मोहसमाविष्टो गरुडोऽभूदचेतनः । ततस्तस्या वधार्थाय मया चक्रं समुद्यतम्

Garuda သည် တွေဝေမှုလွှမ်းမိုးခံရပြီး သတိလစ်သွား၏။ ထို့နောက် သူမကို သတ်ဖြတ်ရန် ငါသည် စက်ဝန်းလက်နက်ကို မြှောက်လိုက်၏။

Verse 41

चक्रं समुद्यतं दृष्ट्वा मया तस्मिन्रणाजिरे । कामाख्या नाम मां देवी पुरः स्थित्वा वचोऽब्रवीत्

စစ်မြေပြင်တွင် ငါသည် စက်ဝန်းလက်နက်ကို မြှောက်လိုက်သည်ကို မြင်သောအခါ Kamakhya အမည်ရှိသော နတ်သမီးသည် ငါ့ရှေ့တွင် ရပ်၍ ဤစကားများကို ဆိုလေ၏။

Verse 42

नैनां हंतुं भवानर्हो रक्षैतां पुरुषोत्तम । अजेयत्वं मया ह्यस्या दत्तं खड्गं च खेटकम्

“အို Puruṣottama၊ သင်သည် သူမကို မသတ်သင့်ပါ၊ သူမကို ကာကွယ်ပါ။ အကြောင်းမူကား ငါသည် သူမအား နိုင်နင်းမရသော စွမ်းအားနှင့် ဓား၊ ဒိုင်းလွှားတို့ကို ပေးသနားတော်မူပြီ။”

Verse 43

बुद्धिरप्रतिमा चापि शक्तिश्च परमा रणे । ततस्त्वया त्रिरात्रेऽपि न जितासीन्मुरोः सुता

“သူမ၏ ဉာဏ်ပညာသည် ပြိုင်ဘက်ကင်းပြီး စစ်တိုက်ရာတွင် သူမ၏ စွမ်းအားသည် အထွတ်အထိပ်ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သုံးညကြာသော်လည်း သင်သည် Mura ၏သမီးကို မအောင်နိုင်ခဲ့ပေ။”

Verse 44

एवमुक्ते तदा देवीं वचनं चाहमब्रवम् । अयमेष निवृत्तोऽस्मि वारयैनां च त्वं शुभे

ထိုသို့ သူမပြောပြီးနောက်၊ ငါသည် ဒေဝီအား ဤသို့ဆို၏— «ဤနေရာ၌ ငါသည် စစ်ပွဲမှ နုတ်ဆုတ်လိုက်ပြီ။ အို မင်္ဂလာရှိသော မယ်တော်၊ သင်လည်း သူမကို တားဆီးပါ»။

Verse 45

ततश्चालिंग्य तां भक्तां कामाख्या वाक्यमब्रवीत् । भद्रे रणान्निवर्तस्व नायं हंतुं कथंचन

ထို့နောက် ကာမాఖ్యာသည် သဒ္ဓါရှိသော မိန်းမကို ဖက်လှမ်းကာ ဤသို့မိန့်၏— «အို မြတ်နိုးဖွယ် မိန်းမရေ၊ စစ်မြေပြင်မှ ပြန်လှည့်ပါ။ ဤသူကို မည်သို့မျှ သတ်၍ မရနိုင်»။

Verse 46

शक्यः केनापि समरे माधवो रणदुर्जयः । नाभूदस्ति भविष्यो वा य एनं संयुगे जयेत्

စစ်ပွဲ၌ မအနိုင်ယူနိုင်သော မာဓဝကို မည်သူမျှ တိုက်ပွဲတွင် မအနိုင်ယူနိုင်။ အတိတ်၌လည်း မရှိခဲ့၊ ယခုလည်း မရှိ၊ အနာဂတ်၌လည်း မရှိမည်—သူ့ကို စစ်မြေပြင်၌ အနိုင်ယူနိုင်သူဟူ၍။

Verse 47

अपि वा त्र्यंबकः पुत्रि नैनं शक्तः कुतोऽन्यकः । तस्मादेनं नमस्कृत्य भाविनं श्वशुरं शुभे

သမီးရေ၊ တြျမ္ဗက (ရှီဝ) ကိုယ်တိုင်တောင် သူ့ကို မနှိမ်နင်းနိုင်—အခြားသူက ဘယ်လိုလုပ်နိုင်မလဲ။ ထို့ကြောင့် မင်္ဂလာရှိသော မိန်းမရေ၊ အနာဂတ်တွင် သင်၏ ယောက္ခမဖြစ်မည့်သူဟု သိကာ သူ့ကို ဦးချပါ။

Verse 48

रणादस्मान्निवर्तस्व तवोचितमिदं स्फुटम् । अस्य भ्रातुर्हि भीमस्य स्नुषा त्वं च भविष्यसि

ဤစစ်ပွဲမှ ပြန်လှည့်ပါ—ဤသည်က သင့်အတွက် သင့်လျော်သောအရာဟု ထင်ရှားသည်။ အကြောင်းမူကား သင်သည် သူ၏အစ်ကို ဘီမ၏ ချွေးမ ဖြစ်လာမည်။

Verse 49

तस्मात्त्वं श्वशुरं भद्रे सम्मानय जनार्दनम् । न च शोकस्त्वया कार्यः पितरं प्रति पंडिते

ထို့ကြောင့် မိန်းမမြတ်ရေ၊ သင်၏ ယောက္ခမအဖြစ် ဂျနာရ္ဒန (Janārdana) ကို လေးစားဂုဏ်ပြုပါ။ ပညာရှိမ၊ သင်၏ ဖခင်အတွက် ဝမ်းနည်းပူဆွေးခြင်း မပြုသင့်ပါ။

Verse 50

जातस्य हि ध्रुवो मृत्युर्ध्रुव जन्म मृतस्य च । बहवश्चाऽस्य वेत्तारो वद केनापि वार्यते

မွေးဖွားလာသူအတွက် သေခြင်းသည် မလွဲမသွေ ဖြစ်၏။ သေဆုံးသွားသူအတွက်လည်း ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်းသည် မလွဲမသွေ ဖြစ်၏။ ဤသစ္စာကို လူအများ သိကြ၏—ပြောပါ၊ မည်သူက တားဆီးနိုင်သနည်း။

Verse 51

ऋषींश्च देवांश्च महासुरांश्च त्रैविद्यविद्यान्पुरुषान्नृपांश्च । कान्मृत्युरेको न पतेत काले परावरज्ञोऽत्र न मुह्यते क्वचित्

ရိရှီတို့၊ ဒေဝတို့၊ မဟာအဆုရတို့၊ သုံးဝေဒဗေဒပညာကို ကျွမ်းကျင်သူတို့၊ လူတို့နှင့် မင်းတို့—အချိန်ရောက်လာသော် တစ်ပါးတည်းသော မရဏသည် မည်သူ့အပေါ် မကျရောက်ဘဲ ရှိနိုင်သနည်း။ အမြင့်အနိမ့်၏ အစီအစဉ်ကို သိသူသည် ဤလောက၌ မည်သည့်အခါမျှ မမောဟမဖြစ်။

Verse 52

श्लाघ्य एव हि ते मृत्युः पितुरस्माज्जनार्दृनात् । सर्वपातकनिर्मुक्तो गतोऽसौ धाम वैष्णवम्

ဤဂျနာရ္ဒန (Janārdana) ၏လက်ဖြင့် သင်၏ဖခင် သေဆုံးခြင်းသည် အမှန်တကယ် ချီးမွမ်းထိုက်၏။ အပြစ်ပေါင်းစုံမှ လွတ်ကင်း၍ သူသည် ဝိုင်ရှ္ဏဝ (Vaiṣṇava) သော ဓာမသို့ ရောက်သွားပြီ။

Verse 53

एवं कामाख्यया प्रोक्ता सा च कामकटंकटा । त्यक्त्वा क्रोधं च संवृत्य गात्राणि प्रणता च माम्

ထိုသို့ ငါက “ကာမာခ္ယာ” ဟူသောနာမဖြင့် ခေါ်ဆို၍ ပြောကြားသဖြင့်၊ သူမ—ကာမကတံကတား—သည် ဒေါသကို စွန့်ပစ်ကာ စိတ်ကို တည်ငြိမ်စေ၍ ကိုယ်အင်္ဂါများကို ထိန်းချုပ်ပြီး ငါ့အား ရိုသေစွာ ဦးချခဲ့သည်။

Verse 54

तामहं साशिषं चापि प्रावोचं भरतर्षभ । अस्मिन्नेव पुरे तिष्ठ भगदत्तप्रपूजिता

အို ဘာရတတို့အနက် နွားထီးကဲ့သို့ မြတ်သောသူရေ၊ ငါသည် သူမအား ကောင်းချီးပေးကာ ပြော၏— «ဤမြို့တော်၌ပင် နေထိုင်လော့၊ ဘဂဒတ္တ၏ ပူဇော်ခြင်းဖြင့် ဂုဏ်ပြုခံရသူဖြစ်လော့»။

Verse 55

मया देव्या पृथिव्या च भगदत्तः कृतो नृपः । स ते पूजां बहुविधां करिष्यति स्वसुर्यथा

ငါနှင့် မြေမိခင်ဒေဝီတို့ကြောင့် ဘဂဒတ္တကို မင်းအဖြစ် တင်မြှောက်ခဲ့သည်။ သူသည် မိမိ၏ အဖိုးတော် (အဖေမက်) ကို ပူဇော်သကဲ့သို့ သင့်အား ပူဇော်မှု အမျိုးမျိုး ပြုလိမ့်မည်။

Verse 56

वसंती चात्र तं वीरं हैडिंबं पतिमाप्स्यसि । एवमाश्वास्य तां देवीं मौर्वीं चाहं व्यसर्जयम्

«ဤနေရာ၌ နေထိုင်လျှင် သင်သည် သူရဲကောင်း ဟိုဍိမ္ဗကို ခင်ပွန်းအဖြစ် ရလိမ့်မည်» ဟုဆို၍ ထိုဒေဝီ မော်ဝရီကို ထိုသို့ နှစ်သိမ့်ပြီးနောက် ငါသည် သူမကို ပြန်လွှတ်လိုက်သည်။

Verse 57

सा स्थिता च पुरे तत्र गतोऽहं शक्रसद्म च । ततो द्वारवतीं प्राप्य त्वया सह समागतः

သူမသည် ထိုမြို့၌ပင် နေထိုင်နေခဲ့သည်။ ငါသည် ရှကရ (အိန္ဒြာ) ၏ နန်းတော်သို့ သွားခဲ့၏။ ထို့နောက် ဒွာရဝတီသို့ ရောက်လာ၍ သင်နှင့် တွေ့ဆုံခဲ့သည်။

Verse 58

एवमेषोचिता दारा हैडंबेर्विद्यते शुभा । कामाख्ये च रणे घोरा या विद्युदिव भासते

ဤသို့ဖြင့် ကောင်းမြတ်သော ထိုမိန်းမသည် ဟိုဍိမ္ဗ၏ သင့်လျော်သော ဇနီးဖြစ်လာ၏—ကာမာချာ စစ်မြေပြင်ကြမ်းတမ်း၌ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသူ၊ မိုးကြိုးလျှပ်စီးကဲ့သို့ တောက်ပသူ။

Verse 59

न च रूपं वर्णितं मे श्वशुरस्योचितं यतः । साधोर्हि नैतदुचितं सर्वस्त्रीणां प्रवर्णनम्

သူမ၏အလှကို ငါမဖော်ပြခဲ့သည်၊ ထိုသို့ဖော်ပြခြင်းသည် ယောက္ခမ၏မျက်စိနှင့်သာ သင့်တော်မည်; သီလရှိသူအတွက် မိန်းမတို့၏ရုပ်သဏ္ဌာန်ကို အသေးစိတ်ဖော်ပြခြင်း မသင့်တော်။

Verse 60

पुनरेकश्च समयः कृतस्तं शृणु यस्तया । यो मां निरुत्तरां प्रश्ने कृत्वैव विजयेत्पुमान्

သူမက ထပ်မံသတ်မှတ်ထားသော အခြေအနေတစ်ခုကိုလည်း နားထောင်လော့—မေးခွန်းတစ်ခုဖြင့် ငါ့ကို အဖြေမထွက်အောင် တိတ်ဆိတ်စေကာ အနိုင်ယူနိုင်သော ယောက်ျားသည် အောင်မြင်သူ ဖြစ်မည်။

Verse 61

यो मे प्रतिबलश्चापि स मे भर्ता भविष्यति । एवं च समयं श्रुत्वा बहवो दैत्यराक्षसाः

“ငါနှင့် အင်အားတူသူသည် ငါ၏ခင်ပွန်း ဖြစ်လိမ့်မည်။” ဟူ၍။ ထိုအခြေအနေကို ကြားသော် ဒာနဝနှင့် ရက္ခသတို့ အများအပြား လာရောက်ကြသည်။

Verse 62

तस्या जयार्थमगमंस्तेऽपि जित्वा हतास्तया । यो य एनां गतः पूर्वं न स भूयो न्यवर्तत

သူမကို အနိုင်ယူရန် သူတို့လည်း ထွက်သွားကြသော်လည်း၊ အခြားသူတို့ကို အနိုင်ရပြီးနောက်တောင် သူမ၏လက်ဖြင့် သတ်ဖြတ်ခံရကြသည်။ အရင်က သူမထံ ချဉ်းကပ်သွားသူ မည်သူမျှ ပြန်မလာတော့။

Verse 63

वह्नेरिव प्रभां दीप्तां पतंगानां समुच्चयः । एवमेतादृशीं मौर्वीं जेतुमुत्सहते यदि

မီး၏ တောက်ပလောင်ကျွမ်းသော အလင်းရောင်ကို ပိုးဖလံအုပ်စုက အနိုင်ယူမည်ဟု ထင်သကဲ့သို့၊ ထိုနည်းတူ အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ် မော်ဝီကို အနိုင်ယူမည်ဟု ထင်လျှင် ထိုသည်မှာ ရဲတင်းလွန်းခြင်းပင်။

Verse 64

घटोत्कचो महावीर्यो भार्यास्य नियतं भवेत्

မဟာသတ္တိရှိသော ဂဋောတ္ကချသည် မသွေမလွဲ သူမ၏ ခင်ပွန်းဖြစ်လာမည်။

Verse 65

युधिष्ठिर उवाच । अलं सर्वगुणैस्तस्या यस्यास्त्वेको गुणो महान् । क्रियते किं हि क्षीरेण यदि तद्विषमिश्रितम्

ယုဓိဋ္ဌိရက ပြောသည်– «သူမတွင် ကုသိုလ်ဂုဏ်များ များစွာရှိလည်း အပြစ်တစ်ခုက ကြီးမားလျှင် ဘာအကျိုးရှိမည်နည်း။ အဆိပ်ရောထားသော နို့သည် ဘာကို ပြုနိုင်မည်နည်း»

Verse 66

प्राणाधिकं भैमसेनिं कथं केवलसाहसात् । क्षिपेयं तव वाक्यानां शुद्धानां चाथ कोविदम्

အသက်ထက်ချစ်မြတ်နိုးသော ဘီမစေနကို အလျင်အမြန် သတ္တိမဲ့စွာနဲ့ ဘယ်လိုပစ်ပယ်နိုင်မလဲ။ ထို့ပြင် သန့်ရှင်း၍ ပညာရှိသော သင်၏စကားများကိုလည်း ဘယ်လိုပယ်ချနိုင်မလဲ။

Verse 67

अन्या अपि स्त्रियः संति देशे देशे जनार्दन । बह्व्यस्तासां वरां कांचिद्योषितं वक्तुमर्हसि

အို ဇနာရ္ဒန၊ နယ်မြေတိုင်း နယ်မြေတိုင်းတွင် အခြားသော မိန်းမများလည်း ရှိသည်။ ထိုသူတို့ထဲမှ ထူးမြတ်သော ကညာတစ်ဦးကို သင်ညွှန်ပြသင့်သည်။

Verse 68

भीम उवाच । सम्यगुक्तं केशवेन वाक्यं बह्वर्थमुत्तमम् । राज्ञा पुनः स्नेहवशाद्यदुक्तं तन्न भाति मे

ဘီမက ပြောသည်– «ကေသဝ၏စကားသည် မှန်ကန်၍ အဓိပ္ပါယ်ပြည့်ဝကောင်းမြတ်သည်။ သို့သော် ဘုရင်က ချစ်ခင်မှုကြောင့် ပြောသောစကားသည် ငါ့စိတ်မဝင်စား»

Verse 69

कार्ये दुःसाध्य एव स्यात्क्षत्रियस्य पराक्रमः । करींद्रस्येव यूथेषु गजानां न मृगेषु च

က்ஶတ္တရိယ၏ သတ္တိဗလသည် အလွန်ခက်ခဲသော အလုပ်များတွင်သာ ထင်ရှားစေသင့်သည်—ဆင်အုပ်ထဲ၌ ဆင်မင်းကဲ့သို့၊ သမင်အုပ်ထဲ၌ မဟုတ်။

Verse 70

आत्मा प्रख्यातिमानेयः सर्वथा वीरपुंगवैः । सा च ख्यातिः कथं जायेद्दुःसाध्यकरणादृते

သူရဲကောင်းမြတ်တို့သည် မိမိကိုယ်ကို စစ်မှန်သော ကျော်ကြားမှုဖြင့် ဂုဏ်ပြုသင့်သည်။ ထိုကျော်ကြားမှုသည် ခက်ခဲသောအရာကို မပြီးမြောက်ဘဲ မည်သို့ ပေါ်ထွန်းနိုင်မည်နည်း။

Verse 71

न ह्यात्मवशगं पार्थ हैडंबेरस्य रक्षणम् । येन दत्तस्त्वयं धात्रा स एनं पालयिष्यति

အို ပါර්ထ၊ ဟိုက်ဍံဘေရ၏ ကာကွယ်စောင့်ရှောက်မှုသည် မိမိအလိုအတိုင်း မဖြစ်နိုင်။ သင့်အား သူ့ကို ပေးအပ်ခဲ့သော ဓာတೃ (ကံကြမ္မာစီမံသူ) သည် သူ့ကို စောင့်ရှောက်လိမ့်မည်။

Verse 72

सर्वथोच्चपदारोहे यत्नः कार्यो विजानता । तन्न सिध्यति चेद्दैवान्नासौ दोषो विजानतः

အမြင့်ဆုံးအဆင့်သို့ တက်လှမ်းရာတွင် သိမြင်သူသည် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားရမည်။ ကံကြမ္မာကြောင့် မအောင်မြင်လျှင်လည်း သိမြင်သူ၏ အပြစ်မဟုတ်။

Verse 73

यथा देवव्रतस्त्वेको जह्रे काशिसुताः पुरा । तथैक एव हैडंबिर्मौर्वीं प्राप्नोतु मा चिरम्

ယခင်က ဒေဝဝြတ သည် တစ်ဦးတည်း ကာသီမင်း၏ သမီးများကို ဆောင်ယူခဲ့သကဲ့သို့၊ ထိုနည်းတူ ဟိုက်ဍံဘိလည်း တစ်ဦးတည်း မော်ဝြီကို မကြာမီ ရရှိပါစေ။

Verse 74

अर्जुन उवाच । केवलं पौरुषपरं भीमेनोक्तमिदं वचः । अबलं दैवहेतुत्वात्प्रबलं प्रतिभाति मे

အာర్జုနက ပြောသည်။ ဗီမ ပြောသောဤစကားသည် လူ့အားထုတ်မှုတစ်ခုတည်းကိုသာ အခြေခံသော်လည်း၊ ကံကြမ္မာသည် အကြောင်းရင်းဖြစ်သောကြောင့် အားနည်းသကဲ့သို့ မြင်ရသည့်အရာပင် ငါ့အတွက် အားကြီးသကဲ့သို့ ထင်မြင်ရသည်။

Verse 75

न मृषा हि वचो ब्रूते कामाख्या या पुराऽब्रवीत् । भीमसेनसुतः पाणिं तव भद्रे ग्रहीष्यति

“ကာမာখ্যာသည် မုသားမပြောသူ—အရင်က ပြောခဲ့သည်မှာ ‘အရှင်မ၊ ဗီမစೇန၏ သားသည် သင်၏လက်ကို မင်္ဂလာဖြင့် ကိုင်ယူလိမ့်မည်’ ဟူ၍ပင် ဖြစ်သည်။”

Verse 76

अनेन हेतुना यातु शीघ्रं तत्र घटोत्कचः । इति मे रोचते कृष्ण तव किं ब्रूहि रोचते

“ဤအကြောင်းကြောင့် ဂဋိုတ္ကချသည် ထိုနေရာသို့ ချက်ချင်း သွားစေ။ ဤသည်က ငါ့စိတ်နှစ်သက်ရာပင်၊ ဟေ ကృష్ణ၊ သင်၏စိတ်နှစ်သက်ရာကိုလည်း ပြောပါ။”

Verse 77

कृष्ण उवाच । रोचते मे वचस्तुभ्यं भीमस्य च महात्मनः । न हि तुल्यो भैमसेनेर्बुद्धौ वीर्ये च कश्चन

ကృష్ణက ပြောသည်။ “သင်၏စကားနှင့် မဟာအတ္တမ ဗီမ၏စကားတို့သည် ငါ့ကို နှစ်သက်စေသည်။ အကြံဉာဏ်နှင့် သတ္တိဗီရိယ၌ ဗီမစೇနနှင့် တူညီသူ မရှိ။”

Verse 78

अंतरात्मा च मे वेत्ति प्राप्तामेव मुरोः सुताम् । तच्छीघ्रं यातु हैडंबिस्त्वं च किं पुत्र मन्यसे

“ငါ၏အတွင်းစိတ်သည်လည်း မုရ၏သမီးကို ရရှိပြီးသားကဲ့သို့ ဖြစ်ကြောင်း သိနေသည်။ ထို့ကြောင့် ဟိုင်ဍမ္ဘီသည် အမြန်သွားစေ။ သင်လည်း သားရေ—သင်ဘယ်လို ထင်သနည်း?”

Verse 79

घटोत्कच उवाच । न हि न्याय्याः स्वका वक्तुं पूज्यानामग्रतो गुणाः । प्रवृत्ता एव भासंते सद्गुणाश्च रवेः कराः

ဃဋောတ္ကချက ပြောသည်။ “ဂုဏ်ပြုထိုက်သူတို့ရှေ့တွင် ကိုယ့်ကောင်းမှုကို ကိုယ်တိုင်ပြောခြင်း မသင့်တော်။ စင်ကြယ်သောဂုဏ်သတ္တိတို့သည် ကိုယ်တိုင်တောက်ပလာသည်—နေမင်း၏ရောင်ခြည်ကဲ့သို့။”

Verse 80

सर्वथा तत्करिष्यामि पितरो येन मेऽमलाः । लज्जिष्यंति न संसत्सु मया पुत्रेण पांडवाः

“နည်းလမ်းအားလုံးဖြင့် ငါပြုမည်။ ငါ့အဖဘိုးဘွားတို့—အပြစ်ကင်းသော ပာဏ္ဍဝတို့—သည် ငါ့ကြောင့်၊ သူတို့၏သားဖြစ်သော ငါကြောင့်၊ အစုအဝေးများတွင် အရှက်မရစေရန်ပင်။”

Verse 81

एवमुक्त्वा महाबाहुरुत्थाय प्रणनाम तान् । जयाशीर्भिश्च पितृभिर्वर्द्धितो गंतुमैच्छत

ထိုသို့ဆိုပြီး မဟာဗာဟုသည် ထ၍ သူတို့အား ဦးချကန်တော့၏။ အဖများ၏ “အောင်မြင်ပါစေ” ဟူသော အာသီသဖြင့် အားတက်ကာ ထွက်ခွာလို၏။

Verse 82

तं गतुकाममाहेदमभिनंद्य जनार्दनः । कथाकथनकाले मां स्मरेथास्त्वं जयावहम्

ထွက်ခွာလိုသူကို မြင်၍ ဇနာရ္ဒနသည် ချီးမွမ်းကာ ပြောသည်။ “ဤပုံပြင်ကို ပြန်လည်ပြောဆိုသည့်အခါ အောင်မြင်မှုကို ဆောင်ကြဉ်းသူ ငါ့ကို သတိရလော့။”

Verse 83

यथा बुद्धिं सुदुर्भेद्यां वर्धयामि बलं च ते । इत्युक्त्वालिंग्य तं कृष्णो व्यससर्जत साशिषम्

“သင်၏ ဉာဏ်ကို မလွယ်ကူစွာ မချိုးဖောက်နိုင်အောင် ငါတိုးပွားစေမည်၊ သင်၏ အင်အားကိုလည်း မြှင့်တင်ပေးမည်” ဟုဆိုကာ ကృష్ణသည် သူ့ကို ဖက်လှမ်း၍ အာသီသနှင့်အတူ လွှတ်လိုက်သည်။

Verse 84

ततो हिडंबातनयो महौजाः सूर्याक्षकालाक्षमहोदरानुगः । वियत्पथं प्राप्य जगाम तत्पुरं प्राग्ज्योतिषं नाम दिनव्यपाये

ထို့နောက် ဟိဍိမ္ဘာ၏ အားကြီးသော သားသည် စူရျာက္ရှ၊ ကာလာက္ရှ၊ မဟောဒရတို့နှင့်အတူ ကောင်းကင်လမ်းကိုလိုက်၍ နေ့အဆုံးချိန်တွင် “ပရာဂျျိုတိသ” ဟူသော မြို့သို့ ရောက်သွား၏။