Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 27
दुष्कुलीनापि या भक्ता सूतेऽपत्यं च भक्तिमत् । कुलीनमेव तन्मन्ये ममेदं मतमुत्तमम्
duṣkulīnāpi yā bhaktā sūte'patyaṃ ca bhaktimat | kulīnameva tanmanye mamedaṃ matamuttamam
မိန်းမတစ်ဦးသည် မျိုးရိုးနိမ့်ပါစေ၊ သဒ္ဓါရှိ၍ ဘုရားကို ယုံကြည်ပူဇော်သူဖြစ်ကာ သဒ္ဓါရှိသော သားသမီးကို မွေးဖွားနိုင်လျှင် ထိုမိသားစုကိုပင် အမှန်တကယ် မြင့်မြတ်သော မျိုးရိုးဟု ငါယူဆသည်—ဤသည်မှာ ငါ၏ အမြင့်ဆုံး ယုံကြည်ချက်ဖြစ်သည်။
Dharmarāja (Yudhiṣṭhira), addressing Keśava (Kṛṣṇa)
Scene: A declarative teaching scene: the king asserts that devotion makes a family noble, even if socially ‘low’; emphasis on moral authority and inclusivity.
FAQs
Bhakti and virtuous conduct are upheld as the real markers of nobility, outweighing mere birth-status.
No tīrtha is mentioned; the verse is a dharmic valuation of devotion over lineage.
None; it is a normative statement about social and spiritual worth.