Adhyaya 8

Mantra 1

उ॒प॒या॒मगृ॑हीतोऽस्यादि॒त्येभ्य॑स्त्वा । विष्ण॑ उरुगायै॒ष ते॒ सोम॒स्तᳪ र॑क्षस्व॒ मा त्वा॑ दभन्

ഉപയാമത്തോടെ ഗ്രഹിക്കപ്പെട്ട നീ ആദിത്യർക്കായുള്ളവൻ. ഹേ ഉരുഗായ വിഷ്ണുവേ, ഈ സോമം നിന്റേതാണ്; ഇതിനെ നീ കാത്തുകൊൾക—അവർ നിന്നെ ഹാനിക്കരുത്.

Mantra 2

क॒दा च॒न स्त॒रीर॑सि॒ नेन्द्र॑ सश्चसि दा॒शुषे॑ । उपो॒पेन्नु म॑घव॒न् भूय॒ इन्नु ते॒ दानं॑ दे॒वस्य॑ पृच्यत आदि॒त्येभ्य॑स्त्वा

ഹേ ഇന്ദ്രാ, നീ ഒരിക്കലും തടഞ്ഞുവയ്ക്കുന്നവൻ അല്ല; ദാനം ചെയ്യുന്നവനോടു നീ ചേർന്നു നിൽക്കുന്നു. ഹേ മഘവൻ (ഉദാരനേ), വീണ്ടും ഇവിടെ വരിക; നിശ്ചയമായും വീണ്ടും നിന്റെ ദൈവിക ദാനം പ്രസ്താവിക്കപ്പെടുന്നു—ഇത് ആദിത്യർക്കായി നിന്നെ.

Mantra 3

क॒दा च॒न प्र यु॑च्छस्यु॒भे नि पा॑सि॒ जन्म॑नी । तुरी॑यादित्य॒ सव॑नं त इन्द्रि॒यमात॑स्थाव॒मृतं॑ दि॒व्या॒दि॒त्येभ्य॑स्त्वा

നീ ഒരിക്കലും പിഴയുന്നില്ല; നീ ഇരുവിധ ജന്മത്തെയും ദൃഢമായി കാക്കുന്നു. ഹേ ആദിത്യ, നാലാം സവനം—അതിൽ നിന്റെ ഇന്ദ്രിയബലം സ്ഥാപിതമായിരിക്കുന്നു, ദിവ്യ അമൃതത്വവും; ആദിത്യർക്കായി നിന്നെ!

Mantra 4

य॒ज्ञो दे॒वानां॒ प्रत्ये॑ति सु॒म्नमादि॑त्यासो॒ भव॑ता मृड॒यन्त॑: । आ वो॒ऽर्वाची॑ सुम॒तिर्व॑वृत्याद॒होश्चि॒द्या व॑रिवो॒वित्त॒रास॑दादि॒त्येभ्य॑स्त्वा

യജ്ഞം ദേവന്മാരിലേക്കു അനുഗ്രഹത്തിനായി പോകുന്നു; ഹേ ആദിത്യരേ, നിങ്ങൾ പ്രസന്നരും കരുണാനിധികളും ആയിരിക്കുവിൻ. നിങ്ങളുടെ സുമതി ഇവിടെ ഞങ്ങളിലേക്കു തിരിയട്ടെ; വിശാലാവകാശം നല്കുന്ന ആ കൃപ ദിനം മുഴുവൻ ഞങ്ങളോടൊപ്പം ഇരിക്കട്ടെ; ആദിത്യർക്കായി നിന്നെ!

Mantra 5

विव॑स्वन्नादित्यै॒ष ते॑ सोमपी॒थस्तस्मि॑न् मत्स्व । श्रद॑स्मै नरो॒ वच॑से दधातन॒ यदा॑शी॒र्दा दम्प॑ती वा॒मम॑श्नु॒तः । पुमा॑न् पु॒त्रो जा॑यते वि॒न्दते॒ वस्वधा॑ वि॒श्वाहा॑र॒प ए॑धते गृ॒हे

ഹേ വിവസ്വാൻ ആദിത്യ, ഇതാ നിന്റെ സോമപീഥം; അതിൽ ആനന്ദിക്ക. ഹേ നരന്മാരേ, ഈ വചനത്തിനായി ശ്രദ്ധ സ്ഥാപിക്കുവിൻ. ആശീർവാദം നല്കുന്ന ദമ്പതികൾ ക്ഷേമം പ്രാപിക്കുമ്പോൾ, പുരുഷസദൃശനായ പുത്രൻ ജനിക്കുന്നു; അവൻ സമ്പത്ത് പലവിധമായി നേടുന്നു; സർവ്വ ആഹാരവും അവനുടേതാകുന്നു; ഗൃഹത്തിൽ ജലങ്ങൾ സമൃദ്ധിയോടെ വർധിക്കുന്നു.

Mantra 6

वा॒मम॒द्य स॑वितर्वा॒ममु॒ श्वो दि॒वे दि॑वे वा॒मम॒स्मभ्य॑ᳪ सावीः । वा॒मस्य॒ हि क्षय॑स्य देव॒ भूरे॑र॒या धि॒या वा॑म॒भाज॑: स्याम

ഹേ സവിതൃ, ഇന്ന് ഞങ്ങൾക്ക് ക്ഷേമം ദയചെയ്യുക; നാളെയും ഞങ്ങൾക്ക് ക്ഷേമം ദയചെയ്യുക; ദിനംപ്രതി ഞങ്ങൾക്ക് ക്ഷേമം നൽകുക. ഹേ ദേവ, വിശാല വാസസ്ഥലവും സമൃദ്ധിയും ഉള്ളവനേ, ഈ ഞങ്ങളുടെ ധീ (പവിത്ര ബുദ്ധി/ചിന്ത) മുഖേന ഞങ്ങൾ ക്ഷേമത്തിന്റെ പങ്കാളികളാകട്ടെ.

Mantra 7

उ॒प॒या॒मगृ॑हीतोऽसि सावि॒त्रो॒ऽसि चनो॒धाश्च॑नो॒धा अ॑सि॒ चनो॒ मयि॑ धेहि । जिन्व॑ य॒ज्ञं जिन्व॑ य॒ज्ञप॑तिं॒ भगा॑य दे॒वाय॑ त्वा सवि॒त्रे

ഉപയാമംകൊണ്ട് ഗ്രഹിക്കപ്പെട്ടവൻ നീ; നീ സവിതൃസംബന്ധിയായവൻ; നീ ആനന്ദത്തിന്റെ ദാതാവാണ്—അതെ, ആനന്ദത്തിന്റെ ദാതാവ്; എനിക്കുള്ളിൽ അനുഗ്രഹം സ്ഥാപിക്കേണമേ. യജ്ഞത്തെ ഉജ്ജീവിപ്പിക്ക; യജ്ഞപതിയെ ഉജ്ജീവിപ്പിക്ക. ഭഗദേവനുവേണ്ടി നിന്നെ (ഗ്രഹിക്കുന്നു); സവിതൃനുവേണ്ടിയും (അതുപോലെ).

Mantra 8

उ॒प॒या॒मगृ॑हीतोऽसि सु॒शर्मा॑ऽसि सुप्रतिष्ठा॒नो बृ॒हदु॑क्षाय॒ नम॑: । विश्वे॑भ्यस्त्वा दे॒वेभ्य॑ ए॒ष ते॒ योनि॒र्विश्वे॑भ्यस्त्वा दे॒वेभ्य॑: ।

നീ ഉപയാമംകൊണ്ടു ഗ്രഹിക്കപ്പെട്ടവൻ; നീ സുഷർമാ, ശുഭാശ്രയമുള്ളവൻ; നീ സുപ്രതിഷ്ഠാനൻ, ദൃഢമായി സ്ഥാപിതൻ—മഹാവൃഷഭനു നമസ്കാരം. വിശ്വേദേവന്മാർക്കു നിന്നെ—ഇതാ നിന്റെ യോനി; വിശ്വേദേവന്മാർക്കു നിന്നെ!

Mantra 9

उ॒प॒या॒मगृ॑हीतोऽसि॒ बृह॒स्पति॑सुतस्य देव सोम त॒ इन्दो॑रिन्द्रि॒याव॑त॒: पत्नी॑वतो॒ ग्रहाँ॑२ ऋध्यासम् । अ॒हं प॒रस्ता॑द॒हम॒वस्ता॒द्यद॒न्तरि॑क्षं॒ तदु॑ मे पि॒ताऽभू॑त् । अ॒हᳪ सूर्य॑मुभ॒यतो॑ ददर्शा॒हं दे॒वानां॑ पर॒मं गुहा॒ यत्

നീ ഉപയാമംകൊണ്ടു ഗ്രഹിക്കപ്പെട്ടവൻ. ഹേ ദിവ്യ സോമ, ബൃഹസ്പതിയുടെ പുത്രനുള്ള, നിന്റെ ഇന്ദോ ബിന്ദുവിൽ നിന്നു—ഇന്ദ്രിയബലസമ്പന്നമായ, ഭാര്യകളോടുകൂടിയ ഗ്രഹങ്ങളിൽ നിന്നു—ഞാൻ വിജയം പ്രാപിക്കട്ടെ. ഞാൻ മുകളിൽ, ഞാൻ താഴെ; അന്തരീക്ഷമായതു തന്നേ എന്റെ പിതാവായി. ഞാൻ സൂര്യനെ ഇരുവശത്തും കണ്ടു; ദേവന്മാരുടെ പരമ ഗുഹ്യസ്ഥാനത്തെ ഞാൻ പ്രാപിച്ചു.

Mantra 10

अग्ना३इ॒ पत्नी॑वन्त्स॒जूर्दे॒वेन॒ त्वष्ट्रा॒ सोमं॑ पिब॒ स्वाहा॑ । प्र॒जाप॑ति॒र्वृषा॑ऽसि रेतो॒धा रेतो॒ मयि॑ धेहि प्र॒जाप॑तेस्ते॒ वृष्णो॑ रेतो॒धसो॑ रेतो॒धाम॑शीय

ഹേ അഗ്നേ, പത്നീവാനേ, ദേവൻ ത്വഷ്ടാവിനോടു സജൂർ ആയി സോമം പാനം ചെയ്യുക—സ്വാഹാ! നീ പ്രജാപതി, വൃഷഭൻ, രേതോധാ (ബീജ-നിക്ഷേപകൻ) ആകുന്നു; എന്നിൽ രേതസ് (ബീജം) നിക്ഷേപിക്ക. പ്രജാപതിയുടെ ആ വൃഷഭ രേതോധാ—നിന്റെ രേതോധാമിൽ നിന്നു ഞാൻ രേതോനിക്ഷേപം പ്രാപിക്കട്ടെ.

Mantra 11

उ॒प॒या॒मगृ॑हीतोऽसि॒ हरि॑रसि हारियोज॒नो हरि॑भ्यां त्वा । हर्यो॑र्धा॒ना स्थ॑ स॒हसो॑मा॒ इन्द्रा॑य

നീ ഉപയാമംകൊണ്ട് ഗ്രഹിക്കപ്പെട്ടവൻ; നീ ഹരി (താമ്രവർണ്ണം) ആകുന്നു; ഹരിയോജനൻ—ഹരി അശ്വങ്ങളോടു യുക്തൻ: രണ്ടു ഹരികൾക്കായി നിന്നെ. ഹേ ഹര്യോ, നിങ്ങൾ ധാന്യങ്ങൾ; സോമത്തോടുകൂടെ ഇന്ദ്രനുവേണ്ടി.

Mantra 12

यस्ते॑ अश्व॒सनि॑र्भ॒क्षो यो गो॒सनि॒स्तस्य॑ त इ॒ष्टय॑जुष स्तु॒तसो॑मस्य श॒स्तोक्थ॒स्योप॑हूत॒स्योप॑हूतो भक्षयामि

നിനക്കുള്ളിൽ അശ്വസനി (അശ്വ-വിജയം) ആയ ഭാഗവും ഗോസനി (ഗോ-വിജയം) ആയ ഭാഗവും—അത്, നിന്റെത്, ഇഷ്ടിയോടും യജുസ്സോടും ബന്ധപ്പെട്ടത്, സ്തുത സോമത്തിന്റേത്, ശസ്ത ഉക്തത്തിന്റേത്, ഉപഹൂതത്തിന്റേത്—ഉപഹൂതനായി ഞാൻ ഭക്ഷിക്കുന്നു.

Mantra 13

दे॒वकृ॑त॒स्यैन॑सोऽव॒यज॑नमसि मनु॒ष्य॒कृत॒स्यैन॑सोऽव॒यज॑नमसि पि॒तृकृ॑त॒स्यैन॑सोऽव॒यज॑नमस्या॒त्मकृ॑तस्यैनसोऽव॒यज॑नम॒स्येन॑स एनसोऽव॒यज॑नमसि । यच्चा॒हमेनो॑ वि॒द्वाँश्च॒कार॒ यच्चावि॑द्वाँ॒स्तस्य॒ सर्वस्यैन॑सोऽव॒यज॑नमसि

ദേവന്മാർ ചെയ്ത പാപത്തിനുള്ള പ്രായശ്ചിത്തം നീയാണ്; മനുഷ്യർ ചെയ്ത പാപത്തിനുള്ള പ്രായശ്ചിത്തം നീയാണ്; പിതൃകൾ ചെയ്ത പാപത്തിനുള്ള പ്രായശ്ചിത്തം നീയാണ്; സ്വയം ചെയ്ത പാപത്തിനുള്ള പ്രായശ്ചിത്തം നീയാണ്; പാപത്തിനും—പാപത്തിനും—പ്രായശ്ചിത്തം നീയാണ്. ഞാൻ അറിഞ്ഞോ അറിഞ്ഞില്ലാതെയോ ചെയ്ത ഏതു പാപവും—അവ എല്ലാറ്റിനും നീ പ്രായശ്ചിത്തമാണ്.

Mantra 14

सं वर्च॑सा॒ पय॑सा॒ सं त॒नूभि॒रग॑न्महि॒ मन॑सा॒ सᳪ शि॒वेन॑ । त्वष्टा॑ सु॒दत्रो॒ वि द॑धातु॒ रायोऽनु॑मार्ष्टु त॒न्वो यद्विलि॑ष्टम्

തേജസ്സോടും ക്ഷീരത്തോടും നമ്മുടെ ശരീരങ്ങളോടും കൂടി ഞങ്ങൾ ഒന്നായി ചേർന്നിരിക്കുന്നു; മനസ്സോടും—ശിവമായ (മംഗളമായ) മനസ്സോടും. സുദാതാവായ ത്വഷ്ടാവ് ധനം (രായ്) വിഭജിച്ചു നല്കട്ടെ; നമ്മുടെ ദേഹത്തിൽ മലിനമായതെന്തുണ്ടോ അതെല്ലാം അവൻ മാഞ്ഞു നീക്കട്ടെ.

Mantra 15

समि॑न्द्र णो॒ मन॑सा नेषि॒ गोभि॒: सᳪ सू॒रिभि॑र्मघव॒न्त्सᳪ स्व॒स्त्या । सं ब्रह्म॑णा दे॒वकृ॑तं॒ यदस्ति॒ सं दे॒वाना॑ᳪ सुम॒तौ य॒ज्ञिया॑ना॒ᳪ स्वाहा॑

ഹേ ഇന്ദ്രാ, മനസ്സിലൂടെ ഞങ്ങളെ ഒന്നായി നയിക്കേണമേ; ഗോവുകളോടും കൂടി; ദാതാക്കളോടും (സൂരികൾ) കൂടി, ഹേ മഘവൻ, ക്ഷേമത്തോടും കൂടി ഒന്നായി. ബ്രഹ്മം (പവിത്രശക്തി) മുഖേന ദേവകൃതമായതെന്തുണ്ടോ അതോടും കൂടി ഒന്നായി; യജ്ഞാർഹമായ ദേവന്മാരുടെ സുമതിയിൽ (കൃപയിൽ) ഒന്നായി—സ്വാഹാ!

Mantra 16

सं वर्च॑सा॒ पय॑सा॒ सं त॒नूभि॒रग॑न्महि॒ मन॑सा॒ सᳪ शि॒वेन॑ । त्वष्टा॑ सु॒दत्रो॒ वि द॑धातु॒ रायोऽनु॑मार्ष्टु त॒न्वो यद्विलि॑ष्टम्

വർചസ്സോടെ (തേജസ്സോടെ), പയസ്സോടെ (പാലോടെ), നമ്മുടെ തനൂഭിഃ (ദേഹങ്ങളോടെ) ഞങ്ങൾ ഒന്നിച്ചു ചേർന്നിരിക്കുന്നു; മനസ്സോടെ, ശിവേന (മംഗള) മനസ്സോടെ. സുദാത്രനായ ത്വഷ്ടാ റായഃ (ധനം/സമ്പത്ത്) വിധധാതു—വിഭജിച്ചു നൽകട്ടെ; നമ്മുടെ തനുവിൽ എന്തെങ്കിലും വിലിഷ്ടം (അശുദ്ധം/കലുഷം) ഉണ്ടെങ്കിൽ അത് അനുമമാർഷ്ടു—തുടച്ചു നീക്കട്ടെ.

Mantra 17

धा॒ता रा॒तिः स॑वि॒तेदं जु॑षन्तां प्र॒जाप॑तिर्निधि॒पा दे॒वो अ॒ग्निः । त्वष्टा॒ विष्णु॑: प्र॒जया॑ सᳪररा॒णा यज॑मानाय॒ द्रवि॑णं दधात॒ स्वाहा॑

ധാതാവും രാതിഃ (ദാനം/ബൗണ്ടി)യും, സവിതാവും—ഇതിനെ ജുഷന്താം (പ്രസന്നമായി സ്വീകരിക്കട്ടെ); നിധിപാ (നിധി-രക്ഷകൻ) പ്രജാപതി, ദേവനായ അഗ്നി. ത്വഷ്ടാവും വിഷ്ണുവും പ്രജയാ (സന്താനത്തോടുകൂടെ) സംരരാണാ (ഒരുമിച്ച് ആനന്ദിക്കുന്നവരായി) യജമാനായ ദ്രവിണം (ധനം) ദധാത—നൽകട്ടെ. സ്വാഹാ!

Mantra 18

सु॒गा वो॑ देवा॒: सद॑ना अकर्म॒ य आ॑ज॒ग्मेदᳪ सव॑नं जुषा॒णाः । भर॑माणा॒ वह॑माना ह॒वीᳪष्य॒स्मे ध॑त्त वसवो॒ वसू॑नि॒ स्वाहा॑

ഹേ ദേവന്മാരേ, നിങ്ങളുടെ സദനങ്ങൾ ഞങ്ങൾ സുഗമപ്രാപ്യമാക്കി; സവനത്തിലേക്ക് (സോമപീഡനത്തിലേക്ക്) വന്ന നിങ്ങൾ അതിൽ ആനന്ദിക്കുന്നവർ. ഹവിഷ്യങ്ങളെ ധരിച്ചു കൊണ്ടുവന്ന് വഹിക്കുന്നവരായ ഹേ വസുക്കളേ, ഞങ്ങൾക്ക് വസു—ധനസമ്പത്ത്—അർപ്പിക്കുവിൻ; സ്വാഹാ।

Mantra 19

याँ२ आऽव॑ह उश॒तो दे॑व दे॒वाँस्तान् प्रेर॑य॒ स्वे अ॑ग्ने स॒धस्थे॑ । ज॒क्षि॒वाᳪस॑: पपि॒वाjस॑श्च॒ विश्वेऽसुं॑ घ॒र्मᳪ स्व॒राति॑ष्ठ॒तानु॒ स्वाहा॑

ഹേ ദിവ്യനായ അഗ്നേ, യാഗത്തിനായി ഉത്സുകരായ ഏതു ദേവന്മാരെയാണു നീ ഇവിടെ കൊണ്ടുവരുന്നത്, ആ ദേവന്മാരെ നീ തന്നേ, ഹേ അഗ്നേ, നിന്റെ സ്വന്തം സധസ്ഥത്തിലേക്ക് (ആസനത്തിലേക്ക്) പ്രേരിപ്പിക്ക. എല്ലാവരും ഭക്ഷിച്ചു പാനം ചെയ്തു, ഘർമത്തിനു ശേഷം പ്രാണത്തിൽ സ്വരാജ്യമായി നിലകൊള്ളുവിൻ; സ്വാഹാ।

Mantra 20

व॒यᳪ हि त्वा॑ प्रय॒ति य॒ज्ञे अ॒स्मिन्न॑ग्ने॒ होता॑र॒मवृ॑णीमही॒ह । ऋध॑गया॒ ऋध॑गु॒ताश॑मिष्ठाः प्रजा॒नन् य॒ज्ञमुप॑ याहि वि॒द्वान्त्स्वाहा॑

കാരണം, ഹേ അഗ്നേ, ഈ യാഗത്തിൽ പ്രസ്ഥാനം ചെയ്യുന്ന വേളയിൽ ഞങ്ങൾ നിന്നെ ഇവിടെ ഹോതൃയായി വരിക്കുന്നു. ഓരോരുത്തരും തത്തത്മാർഗ്ഗങ്ങളിൽ പോകുകയും വേറേവേറെ ക്ഷേമം തേടുകയും ചെയ്യുന്നിടയിൽ, ഹേ വിദ്വാനേ, അറിഞ്ഞുകൊണ്ട് യാഗത്തിനടുത്തേക്ക് വരിക; സ്വാഹാ।

Mantra 21

देवा॑ गातुविदो गा॒तुं वि॒त्त्वा गा॒तुमि॑त । मन॑सस्पत इ॒मं दे॑व य॒ज्ञᳪ स्वाहा॒ वाते॑ धाः

ഹേ ദേവന്മാരേ, പഥം അറിയുന്നവരേ, പഥം അറിഞ്ഞ് (നിങ്ങൾ) പഥം തന്നെയായി പ്രാപിച്ചിരിക്കുന്നു. ഹേ മനസസ്പതി, ഹേ ദേവ, ഈ യജ്ഞത്തെ വായുവിൽ (പ്രാണത്തിൽ) സ്ഥാപിക്കേണമേ—സ്വാഹാ!

Mantra 22

यज्ञ॑ य॒ज्ञं ग॑च्छ य॒ज्ञपतिं॑ गच्छ॒ स्वां योनिं॑ गच्छ॒ स्वाहा॑ । ए॒ष ते॑ य॒ज्ञो य॑ज्ञपते स॒हसू॑क्तवाक॒: सर्व॑वीर॒स्तं जु॑षस्व॒ स्वाहा॑

ഹേ യജ്ഞമേ, യജ്ഞത്തിലേക്ക് പോകുക; യജ്ഞപതിയിലേക്കു പോകുക; നിന്റെ സ്വന്തം യോണിയിലേക്കു (ഉദ്ഭവസ്ഥാനത്തിലേക്കു) പോകുക—സ്വാഹാ! ഹേ യജ്ഞപതേ, ഇതാ നിന്റെ യജ്ഞം—സഹസൂക്തവാക് (സ്തുതിമന്ത്രോച്ചാര സഹിതം), സർവ്വവീര (സർവ്വവീര സന്തതിസമ്പന്നം); ഇതിനെ പ്രസന്നമായി സ്വീകരിക്കേണമേ—സ്വാഹാ!

Mantra 23

माहि॑र्भू॒र्मा पृदा॑कुः । उ॒रुᳪ हि राजा॒ वरु॑णश्च॒कार॒ सूर्या॑य॒ पन्था॒मन्वे॑त॒वा उ॑ । अ॒पदे॒ पादा॒ प्रति॑धातवेऽकरु॒ताप॑व॒क्ता हृ॑दया॒विध॑श्चित् । नमो॒ वरु॑णाया॒भिष्ठि॑तो॒ वरु॑णस्य॒ पाश॑:

മാഹിർഭൂഃ—സർപ്പം ഹാനി ചെയ്യാതിരിക്കട്ടെ; മാ പൃദാകുഃ—പുള്ളിപ്പാമ്പ് ഹാനി ചെയ്യാതിരിക്കട്ടെ. രാജാവായ വരുണൻ സൂര്യന് സഞ്ചരിക്കുവാൻ വിശാലമായ പഥം നിർമ്മിച്ചിരിക്കുന്നു. അപദേ (പാതയില്ലാത്തിടത്തിലും) ഉറച്ച പാദസ്ഥാപനത്തിനായി അവൻ പാദങ്ങൾ സ്ഥാപിച്ചു; ഹൃദയം തുളയ്ക്കുന്നതിനെപ്പോലും തടയുന്ന അപവക്താ (നിവാരകൻ/രക്ഷകൻ) അവൻ തന്നേ. വരുണനു നമസ്കാരം!—(ഇവിടെ) വരുണന്റെ പാശം (കുരുക്ക്) അഭിഷ്ഠിതം (സ്ഥാപിതം) ആകുന്നു.

Mantra 24

अ॒ग्नेरनी॑कम॒प आ वि॑वेशा॒पां नपा॑त् प्रति॒रक्ष॑न्नसु॒र्य॒म् । दमे॑दमे स॒मिधं॑ यक्ष्यग्ने॒ प्रति॑ ते जि॒ह्वा घृ॒तमुच्च॑रण्य॒त् स्वाहा॑

അഗ്നിയുടെ ദീപ്തമായ മുഖം ജലങ്ങളിൽ പ്രവേശിച്ചു; അപാം നപാത് (ജലങ്ങളുടെ പുത്രൻ) സൂര്യരഹിതമായ അന്ധകാരത്തെ പ്രതിരോധിച്ച് കാക്കുന്നു. ഹേ അഗ്നേ, വീടുവീടായി സമിധിനെ യജിക്ക; നിന്റെ ജിഹ്വ ഘൃതത്തെ നേരിടാൻ ഉയർന്നു വരട്ടെ—സ്വാഹാ।

Mantra 25

स॒मु॒द्रे ते॒ हृद॑यम॒प्स्वन्तः सं त्वा॑ विश॒न्त्वोष॑धीरु॒ताप॑: । य॒ज्ञस्य॑ त्वा यज्ञपते सू॒क्तोक्तौ॑ नमोवा॒के वि॑धेम॒ यत्स्वाहा॑

സമുദ്രത്തിലാണ് നിന്റെ ഹൃദയം, ജലങ്ങളുടെ ഉള്ളിൽ; ഔഷധികളും ജലങ്ങളും ഒരുമിച്ച് നിനക്കുള്ളിൽ പ്രവേശിക്കട്ടെ. ഹേ യജ്ഞപതേ, യജ്ഞത്തിനായി സുക്തോക്തിയാലും നമോവാക്യത്താലും ഞങ്ങൾ നിന്നെ വിധിപൂർവ്വം സേവിക്കുന്നു—സ്വാഹാ।

Mantra 26

देवी॑राप ए॒ष वो॒ गर्भ॒स्तᳪ सुप्री॑त॒ᳪ सुभृ॑तं बिभृत । देव॑ सोमै॒ष ते॑ लो॒कस्तस्मि॒ञ्छं च॒ वक्ष्व॒ परि॑ च॒ वक्ष्व॑

ഹേ ദേവീ ജലങ്ങളേ, ഇതാണ് നിങ്ങളുടെ ഗർഭം; സുപ്രീതനായി, സുഭൃതനായി അവനെ ധരിക്കുവിൻ. ഹേ ദേവ സോമ, ഇതാണ് നിന്റെ ലോകം; അതിൽ ക്ഷേമം ധരിക്ക, ചുറ്റുമെങ്ങും സംരക്ഷണവും ധരിക്ക।

Mantra 27

अव॑भृथ निचुम्पुण निचे॒रुर॑सि निचुम्पु॒णः । अव॑ देवैर्दे॒वकृ॑त॒मेनो॑ऽयासिष॒मव॒ मर्त्यै॒र्मर्त्य॑कृतं पुरु॒राव्णो॑ देव रि॒षस्पा॑हि । दे॒वाना॑ᳪ स॒मिद॑सि

ഹേ അവഭൃത, നീ സമ്പൂർണ്ണ ശുദ്ധികർത്താവാണ്; ശുദ്ധികർത്താവായി നീ ഇറങ്ങിയിരിക്കുന്നു. ദേവന്മാർ ചെയ്ത ദോഷം (ഏനഃ) ഞങ്ങളിൽ നിന്ന് കഴുകി താഴ്ത്തി നീക്കുക; മർത്ത്യർ (മനുഷ്യർ) ചെയ്ത ദോഷവും കഴുകി താഴ്ത്തി നീക്കുക. ഹേ പുരുരാവൺ (അനേകം പഥങ്ങളുള്ളവൻ/അനേകം ഗർജ്ജനങ്ങളുള്ളവൻ) ദേവ, ഹേ രിഷസ്പാ (ഹാനിയിൽ നിന്ന് രക്ഷിക്കുന്നവ), ഞങ്ങളെ ഹിംസയിൽ നിന്ന് കാക്കുക. നീ ദേവന്മാരുടെ സമിധ് (യജ്ഞത്തിന്റെ ഇന്ധനം) ആകുന്നു.

Mantra 28

एज॑तु॒ दश॑मास्यो॒ गर्भो॑ ज॒रायु॑णा स॒ह । यथा॒ऽयं वा॒युरेज॑ति॒ यथा॑ समु॒द्र एज॑ति । ए॒वा॒यं दश॑मास्यो॒ अस्र॑ज्ज॒रायु॑णा स॒ह

പത്ത് മാസമുള്ള ഗർഭം ജരായു (ആവരണം/പ്ലാസെന്റ) സഹിതം ചലിക്കട്ടെ. ഈ വായു എങ്ങനെ ചലിക്കുന്നു, സമുദ്രം എങ്ങനെ ചലിക്കുന്നു, അതുപോലെ ഈ പത്ത് മാസമുള്ള ഗർഭം ജരായുവിനോടും രക്തത്തോടും കൂടി ജനിക്കട്ടെ.

Mantra 29

यस्यै॑ ते य॒ज्ञियो॒ गर्भो॒ यस्यै॒ योनि॑र्हिरण्यी । अङ्गा॒न्यह्रु॑ता॒ यस्य॒ तं मा॒त्रा सम॑जीगम॒ᳪ स्वाहा॑

ആർക്കുവേണ്ടി നിന്റെ യജ്ഞയോഗ്യമായ ഗർഭമോ, ആർക്കുവേണ്ടി യോനി ഹിരണ്യമയമോ, ആരുടെ അംഗങ്ങൾ അഹൃത (അഹിംസിത)മാണോ—ആ മാതാവിനോടൊപ്പം ഞാൻ അവനെ പൂർണ്ണ സംയോഗത്തിലാക്കി; സ്വാഹാ।

Mantra 30

पुरुद॒स्मो विषु॑रूप॒ इन्दु॑र॒न्तर्म॑हि॒मान॑मानञ्ज॒ धीर॑: । एक॑पदीं द्वि॒पदीं॑ त्रि॒पदीं॒ चतु॒ष्पदीम॒ष्टाप॑दीं॒ भुव॒नानु॑ प्रथन्ता॒ᳪ स्वाहा॑

അനേകം അത്ഭുതങ്ങളുള്ള, നാനാരൂപങ്ങളുള്ള ഇന്ദു, ധീരൻ, അന്തർഭാഗത്ത് മഹിമയെ പ്രാപിച്ചു. ഏകപദി, ദ്വിപദി, ത്രിപദി, ചതുഷ്പദി, അഷ്ടപദി എന്നിവയെ അനുഗമിച്ച് ഭുവനങ്ങൾ വ്യാപിക്കട്ടെ; സ്വാഹാ।

Mantra 31

मरु॑तो॒ यस्य॒ हि क्षये॑ पा॒था दि॒वो वि॑महसः । स सु॑गो॒पात॑मो॒ जन॑:

ആരുടെ വാസസ്ഥലം മരുതുകൾ കാക്കുന്നുവോ, ആരുടെ പാതകൾ ദിവ്യമായ വിശാല മഹിമയുടേതോ—ആ ജനങ്ങൾ അത്യന്തം സുരക്ഷിതരായിരിക്കുന്നു।

Mantra 32

म॒ही द्यौः पृ॑थि॒वी च॑ न इ॒मं य॒ज्ञं मि॑मिक्षताम् । पि॒पृ॒तां नो॒ भरी॑मभिः

മഹത്തായ ദ്യൗ (ആകാശം)യും പൃഥിവിയും ഞങ്ങൾക്കായി ഈ യജ്ഞത്തെ ഏകീകരിക്കട്ടെ; അവരുടെ ആധാരങ്ങളാലും പോഷകസഹായങ്ങളാലും ഞങ്ങളെ നിറയ്ക്കട്ടെ.

Mantra 33

आ ति॑ष्ठ वृत्रह॒न्रथं॑ यु॒क्ता ते॒ ब्रह्म॑णा॒ हरी॑ । अ॒र्वा॒चीन॒ᳪ सु ते॒ मनो॒ ग्रावा॑ कृणोतु व॒ग्नुना॑ । उ॒प॒या॒मगृ॑हीतो॒ऽसीन्द्रा॑य त्वा षोड॒शिन॑ । ए॒ष ते॒ योनि॒रिन्द्रा॑य त्वा षोड॒शिने॑

ഹേ വൃത്രഹൻ, രഥത്തിൽ आरोഹിക്ക; ബ്രഹ്മ (മന്ത്രശക്തി) കൊണ്ടു നിനക്കായി രണ്ടു ഹരി (ബയ്കുതിരകൾ) യുക്തമായിരിക്കുന്നു. വഗ്നുനാ (ഉത്സാഹകരമായ പ്രേരണയോടെ) ഗ്രാവാ (സോമപേഷണശില) നിന്റെ മനസ്സിനെ സു-അർവാചീനം (ഇവിടെക്കു നന്നായി തിരിഞ്ഞതാക്കി) ആക്കട്ടെ. നീ ഉപയാമംകൊണ്ട് ഗൃഹീതനായിരിക്കുന്നു—ഇന്ദ്രനായി, ഹേ ഷോഡശിൻ; ഇതാണ് നിന്റെ യോനി—ഇന്ദ്രനായി, ഹേ ഷോഡശിനെ.

Mantra 34

यु॒क्ष्वा हि के॒शिना॒ हरी॒ वृष॑णा कक्ष्य॒प्रा । अथा॑ न इन्द्र सोमपा गि॒रामुप॑श्रुतिं चर । उ॒प॒या॒मगृ॑हीतो॒ऽसीन्द्रा॑य त्वा षोड॒शिन॑ । ए॒ष ते॒ योनि॒रिन्द्रा॑य त्वा षोड॒शिने॑

നിശ്ചയമായി, കേശിനൗ ആയ രണ്ടു ഹരി (ജടാധാരികളായ ബയ്കുതിരകൾ), രണ്ടു വൃഷണൗ (ബലവാന്മാർ), കക്ഷ്യാപ്രാ (ഹാർനെസോടെ സജ്ജം) — അവയെ യോജിപ്പിക്ക. പിന്നെ, ഹേ ഇന്ദ്ര സോമപാ, ഞങ്ങളുടെ ഗിരാം (സ്തുതികൾ) എന്നവയുടെ ഉപശ്രുതി (ശ്രവണം) ഭാഗത്തേക്ക് സമീപിക്ക. നീ ഉപയാമംകൊണ്ട് ഗൃഹീതനായിരിക്കുന്നു—ഇന്ദ്രനായി, ഹേ ഷോഡശിൻ; ഇതാണ് നിന്റെ യോനി—ഇന്ദ്രനായി, ഹേ ഷോഡശിനെ.

Mantra 35

इन्द्र॒मिद्धरी॑ वह॒तोऽप्र॑तिधृष्टशवसम् । ऋषी॑णां च स्तु॒तीरुप॑ य॒ज्ञं च॒ मानु॑षाणाम् । उ॒प॒या॒मगृ॑हीतो॒ सीन्द्रा॑य त्वा षोड॒शिने॑ । ए॒ष ते॒ योनि॒रिन्द्रा॑य त्वा षोड॒शिने॑

ഇന്ദ്രനെ തന്നേ രണ്ടു ഹരിത (കുതിരകൾ) വഹിച്ചുകൊണ്ടുവരുന്നു—ആർക്കും തടയാനാകാത്ത ബലമുള്ള, അപ്രതിധൃഷ്ടശവസനെ—ഋഷികളുടെ സ്തുതികളിലേക്കും മനുഷ്യരുടെ യജ്ഞത്തിലേക്കും. ഉപയാമംകൊണ്ട് ഗ്രഹീത—ഹേ ഷോഡശിൻ, നീ ഇന്ദ്രനുവേണ്ടി; ഇതാണ് നിന്റെ യോനി—ഹേ ഷോഡശിൻ, നീ ഇന്ദ്രനുവേണ്ടി.

Mantra 36

यस्मा॒न्न जा॒तः परो॑ अ॒न्यो अस्ति॒ य आ॑वि॒वेश॒ भुव॑नानि॒ विश्वा॑ । प्र॒जाप॑तिः प्र॒जया॑ सᳪररा॒णस्त्रीणि॒ ज्योती॑ᳪषि सचते॒ स षो॑डशी

ആരേക്കാളും ഉയർന്ന മറ്റൊരാൾ ജനിച്ചിട്ടില്ല; ആരാണ് ഈ സർവ്വ ഭുവനങ്ങളിലും പ്രവേശിച്ചിരിക്കുന്നതോ—പ്രജാപതി, തന്റെ പ്രജയോടുകൂടെ ആനന്ദിച്ചു, മൂന്നു ജ്യോതിസ്സുകളെ അനുഗമിച്ചു ചേർന്നു നിൽക്കുന്നു: അവൻ തന്നെയാണ് ഷോഡശീ.

Mantra 37

इन्द्र॑श्च स॒म्राड्वरु॑णश्च॒ राजा तौ ते भ॒क्षं च॑क्रतु॒रग्र॑ ए॒तम् । तयो॑र॒हमनु॑ भ॒क्षं भ॑क्षयामि॒ वाग्दे॒वी जु॑षा॒णा सोम॑स्य तृप्यतु स॒ह प्रा॒णेन॒ स्वाहा॑

ഇന്ദ്രൻ സമ്രാട്, വരുണൻ രാജാവ്—ആ ഇരുവരും ആദിയിൽ നിനക്കായി ഈ ഭക്ഷ്യ-ഭാഗം നിർമ്മിച്ചു. അവരുടെ ഭാഗത്തെ അനുഗമിച്ച് ഞാൻ ഈ ഭാഗം ഭുജിക്കുന്നു. വാഗ്ദേവി, ആനന്ദത്തോടെ, പ്രാണനോടുകൂടെ സോമത്തിൽ തൃപ്തിയാകട്ടെ—സ്വാഹാ!

Mantra 38

अग्ने॒ पव॑स्व॒ स्वपा॑ अ॒स्मे वर्च॑ः सु॒वीर्य॑म् । दध॑द्र॒यिं मयि॒ पोष॑म् । उ॒प॒या॒मगृ॑हीतोऽस्य॒ग्नये॑ त्वा॒ वर्च॑स ए॒ष ते॒ योनि॑र॒ग्नये॑ त्वा॒ वर्च॑से । अग्ने॑ वर्चस्वि॒न्वर्च॑स्वाँ॒स्त्वं दे॒वेष्वसि॒ वर्च॑स्वान॒हं म॑नु॒ष्ये॑षु भूयासम्

ഹേ അഗ്നേ, നീ നിന്നെത്തന്നെ ശുദ്ധീകരിക്ക; സുകർമ്മനായ (സ്വപാ) നീ ഞങ്ങളിലേയ്ക്ക് തേജസ്സും സുവീര്യവും സ്ഥാപിക്ക; എനിക്കു ധനവും പോഷണവും ദാനം ചെയ്യുക. ഉപയാമംകൊണ്ട് ഗ്രഹീതനായ നീ അഗ്നിക്കായി—തേജസ്സിനായി—ആകുന്നു; ഇതാണ് നിന്റെ യോനി; അഗ്നിക്കായി—തേജസ്സിനായി. ഹേ അഗ്നേ, നീ തേജസ്വിയും തേജസ്സാൽ പരിപൂർണ്ണനും ആകുന്നു; ദേവന്മാരിൽ നീ തേജസ്വാൻ; ഞാൻ മനുഷ്യരിൽ തേജസ്വിയായിരിക്കട്ടെ.

Mantra 39

उ॒त्तिष्ठ॒न्नोज॑सा स॒ह पी॒त्वी शिप्रे॑ अवेपयः । सोम॑मिन्द्र च॒मू सु॒तम् । उ॒प॒या॒मगृ॑हीतो॒ऽसीन्द्रा॑य॒ त्वौज॑स ए॒ष ते॒ योनि॒रिन्द्रा॑य त्वौजसे । इन्द्रौ॑जिष्ठौजि॑ष्ठ॒स्त्वं दे॒वेष्वस्योजि॑ष्ठो॒ऽहं म॑नु॒ष्ये॒षु भूयासम्

ഹേ ഇന്ദ്രാ, നീ ബലത്തോടെ എഴുന്നേറ്റു; കുടിച്ച ശേഷം, ഹേ ശിപ്രേ (അധരങ്ങളുള്ളവനേ), നീ അധരങ്ങളെ കുലുക്കി; ചമൂവിൽ സുത (പിഴിഞ്ഞ) സോമം (പാനം ചെയ്യുക). ഉപയാമംകൊണ്ട് ഗ്രഹീതനായ നീ ഇന്ദ്രയ്ക്കായി—ഓജസ്സിനായി—ആകുന്നു; ഇതാണ് നിന്റെ യോനി; ഇന്ദ്രയ്ക്കായി—ഓജസ്സിനായി. ഹേ ഇന്ദ്രാ, ദേവന്മാരിൽ നീ ഏറ്റവും ഓജിഷ്ഠൻ; ഞാൻ മനുഷ്യരിൽ ഓജിഷ്ഠനായിരിക്കട്ടെ.

Mantra 40

अदृ॑श्रमस्य के॒तवो॒ वि र॒श्मयो॒ जनाँ॒२ अनु॑ । भ्राज॑न्तो अ॒ग्नयो॑ यथा । उ॒प॒या॒मगृ॑हीतोऽसि॒ सूर्या॑य त्वा भ्रा॒जायै॒ष ते॒ योनि॒ः सूर्या॑य त्वा भ्रा॒जाय॑ । सूर्य॑ भ्राजिष्ठ॒ भ्राजि॑ष्ठ॒स्त्वं दे॒वेष्वसि॒ भ्राजि॑ष्ठो॒ऽहं म॑नु॒ष्ये॒षु भूयासम्

അവന്റെ കേതുക്കൾ (ചിഹ്നങ്ങൾ) ദൃശ്യമാകുന്നു; അവന്റെ രശ്മികൾ ജനങ്ങളെ അനുഗമിക്കുന്നു—അഗ്നികളുപോലെ പ്രകാശിച്ച്. ഉപയാമംകൊണ്ട് ഗ്രഹീതനായ നീ സൂര്യനായി—ഭ്രാജാ (പ്രഭ)ക്കായി—ആകുന്നു; ഇതാണ് നിന്റെ യോനി; സൂര്യനായി—ഭ്രാജാക്കായി. ഹേ സൂര്യാ, ദേവന്മാരിൽ നീ ഏറ്റവും ഭ്രാജിഷ്ഠൻ; ഞാൻ മനുഷ്യരിൽ ഭ്രാജിഷ്ഠനായിരിക്കട്ടെ.

Mantra 41

उदु॒ त्यं जा॒तवे॑दसं दे॒वं व॑हन्ति के॒तव॑: । दृ॒शे विश्वा॑य॒ सूर्य॑म् । उ॒प॒या॒मगृ॑हीतोऽसि॒ सूर्या॑य त्वा भ्रा॒जायै॒ष ते॒ योनि॒ः सूर्या॑य त्वा भ्रा॒जाय॑

മേലോട്ടുയരുന്നു ആ കിരണങ്ങൾ—സർവ്വജ്ഞനായ ദേവൻ ജാതവേദസനെ വഹിച്ച്, സർവ്വർക്കും ദർശനത്തിനായി സൂര്യനെ പ്രകാശിപ്പിക്കുന്നു. ഉപയാമംകൊണ്ട് ഗ്രഹീതനായ നീ; സൂര്യനുവേണ്ടി നിന്നെ, തേജസ്സിനുവേണ്ടി. ഇതാണ് നിന്റെ യോനി (ആധാരസ്ഥാനം); സൂര്യനുവേണ്ടി നിന്നെ, തേജസ്സിനുവേണ്ടി.

Mantra 42

आ जि॑घ्र क॒लशं॑ म॒ह्या त्वा॑ विश॒न्त्विन्द॑वः। पुन॑रू॒र्जा नि व॑र्तस्व॒ सा न॑: स॒हस्रं॑ धुक्ष्वो॒रुधा॑रा॒ पय॑स्वती॒ पुन॒र्मा वि॑शताद्र॒यिः

ഹേ കലശമേ, നീ ഗന്ധം ഗ്രഹിക്ക; എന്റെ ഹിതത്തിനായി സോമബിന്ദുക്കൾ നിനക്കുള്ളിൽ പ്രവേശിക്കട്ടെ. പോഷണശക്തിയോടെ വീണ്ടും മടങ്ങിവരിക; ഞങ്ങൾക്കായി ആയിരമടങ്ങ് ദോഹിക്ക—വിപുലധാരയുള്ള, ക്ഷീരസമൃദ്ധ. സമ്പത്തും വീണ്ടും എന്നിലേക്കു പ്രവേശിക്കട്ടെ.

Mantra 43

इडे॒ रन्ते॒ हव्ये॒ काम्ये॒ चन्द्रे॒ ज्योतेऽदि॑ते॒ सर॑स्वति॒ महि॒ विश्रु॑ति । ए॒ता ते॑ अघ्न्ये॒ नामा॑नि दे॒वेभ्यो॑ मा सु॒कृतं॑ ब्रूतात्

ഹേ ഇളാ, ഹവ്യത്തിൽ, കാമ്യദാനത്തിൽ, ചന്ദ്രസദൃശമായ ജ്യോതിസ്സിൽ അവർ ആനന്ദിക്കുന്നു; ഹേ അദിതി, ഹേ സരസ്വതി, മഹാ വിശ്രുതിയുള്ളവളേ. ഹേ അഘ്ന്യേ, ഇവ നിന്റെ നാമങ്ങളാണ്; ദേവന്മാരോടു എന്റെ സുകൃത സേവനം (സുകാര്യ) പ്രസ്താവിക്കപ്പെടട്ടെ.

Mantra 44

वि न॑ इन्द्र॒ मृधो॑ जहि नी॒चा य॑च्छ पृतन्य॒तः । यो अ॒स्माँ२ अ॑भि॒दास॒त्यध॑रं गमया॒ तम॑: । उ॒प॒या॒मगृ॑हीतो॒ऽसीन्द्रा॑य त्वा वि॒मृधे॑ ए॒ष ते॒ योनि॒रिन्द्रा॑य त्वा वि॒मृधे॑

ഹേ ഇന്ദ്രാ, ഞങ്ങളിൽ നിന്നു ശത്രുബലങ്ങളെ അകറ്റി സംഹരിക്കേണമേ; യുദ്ധം ചെയ്യുന്ന ശത്രുവിനെ താഴേക്ക് തള്ളുക. ഞങ്ങളെ ആക്രമിക്കുന്നവനെ അധോമുഖനാക്കി അന്ധകാരത്തിലേക്ക് നയിക്കേണമേ. ഉപയാമംകൊണ്ട് ഗ്രഹിതമായ നീ ഇന്ദ്ര വിമൃധേയ്ക്കായി; ഇതാണ് നിന്റെ യോനി—ഇന്ദ്ര വിമൃധേയ്ക്കായി.

Mantra 45

वा॒चस्पतिं॑ वि॒श्वक॑र्माणमू॒तये॑ मनो॒जुवं॒ वाजे॑ अ॒द्या हु॑वेम । स नो॒ विश्वा॑नि॒ हव॑नानि जोषद्वि॒श्वश॑म्भू॒रव॑से सा॒धुक॑र्मा । उ॒प॒या॒मगृ॑हीतो॒ऽसीन्द्रा॑य त्वा वि॒श्वक॑र्मणे ए॒ष ते॒ योनि॒रिन्द्रा॑य त्वा वि॒श्वक॑र्मणे

ഇന്ന് ബലവിജയത്തിനായി ഞങ്ങളെ സഹായിക്കുവാൻ, വാണിയുടെ സ്വാമിയായ വാചസ്പതിയെ, വിശ്വകർമ്മനെ, മനോജവനെ (മനസ്സുപോലെ വേഗമുള്ളവനെ) ഞങ്ങൾ ആഹ്വാനം ചെയ്യുന്നു. സർവശംഭു, സഹായത്തിനായി, സാധുകർമാ (സുകാര്യകാരൻ) അവൻ ഞങ്ങളുടെ എല്ലാ ഹവനങ്ങളെയും സ്വീകരിക്കട്ടെ. ഉപയാമംകൊണ്ട് ഗ്രഹിതമായ നീ ഇന്ദ്രനായി വിശ്വകർമ്മനോടൊപ്പം; ഇതാണ് നിന്റെ യോനി—ഇന്ദ്രനായി വിശ്വകർമ്മനോടൊപ്പം.

Mantra 46

विश्व॑कर्मन् ह॒विषा॒ वर्ध॑नेन त्रा॒तार॒मिन्द्र॑मकृणोरव॒ध्यम् । तस्मै॒ विश॒: सम॑नमन्त पू॒र्वीर॒यमु॒ग्रो वि॒हव्यो॒ यथास॑त् । उ॒प॒या॒मगृ॑हीतो॒ऽसीन्द्रा॑य त्वा वि॒श्वक॑र्मण ए॒ष ते॒ योनि॒रिन्द्रा॑य त्वा वि॒श्वक॑र्मणे

ഹേ വിശ്വകർമ്മൻ, വർദ്ധനകരമായ ഹവിഷാൽ നീ രക്ഷകനായ ഇന്ദ്രനെ അവധ്യൻ (അജേയൻ) ആക്കി. അതിനാൽ പൂർവകാലം മുതൽ അനേകം ജനങ്ങൾ അവനോട് നമസ്കരിച്ചു—അവൻ യഥാസ്ഥിതിയായി ഉഗ്രനും ബഹു-ആഹ്വേയനും ആയിരിക്കേണ്ടതിന്ന്. ഉപയാമംകൊണ്ട് ഗ്രഹീതനായ നീ, വിശ്വകർമ്മനോടുകൂടെ ഇന്ദ്രനുവേണ്ടിയുള്ളവൻ; ഇതാണ് നിന്റെ യോനി (ആധാരസ്ഥാനം)—ഇന്ദ്രനുവേണ്ടിയും വിശ്വകർമ്മനുവേണ്ടിയും നിന്നെ.

Mantra 47

उ॒प॒या॒मगृ॑हीतोऽस्य॒ग्नये॑ त्वा गाय॒त्रच्छ॑न्दसं गृह्णामीन्द्रा॑य त्वा त्रि॒ष्टुप्छ॑न्दसं गृह्णामि॒ विश्वे॑भ्यस्त्वा दे॒वेभ्यो॒ जग॑च्छन्दसं गृह्णाम्यनु॒ष्टुप्ते॑ऽभिग॒रः

ഉപയാമംകൊണ്ട് ഗ്രഹീതനായ നീ. അഗ്നിക്കായി നിന്നെ ഗായത്രീ ഛന്ദസ്സായി ഗ്രഹിക്കുന്നു; ഇന്ദ്രനായി നിന്നെ ത്രിഷ്ടുപ് ഛന്ദസ്സായി ഗ്രഹിക്കുന്നു; വിശ്വദേവന്മാർക്കായി നിന്നെ ജഗതീ ഛന്ദസ്സായി ഗ്രഹിക്കുന്നു. അനുഷ്ടുപ് നിന്റെ അഭിഗര (ആവരണ-ഉച്ചാരം) ആകുന്നു.

Mantra 48

व्रेशी॑नां त्वा॒ पत्म॒न्ना धू॑नोमि कुकू॒नना॑नां त्वा॒ पत्म॒न्ना धू॑नोमि भ॒न्दना॑नां त्वा॒ पत्म॒न्ना धू॑नोमि म॒दिन्त॑मानां त्वा॒ पत्म॒न्ना धू॑नोमि म॒धुन्त॑मानां त्वा॒ पत्म॒न्ना धू॑नोमि शु॒क्रं त्वा॑ शु॒क्र आ धू॑नो॒म्यह्नो॑ रू॒पे सूर्य॑स्य र॒श्मिषु॑

വ്രേശീനാം (പീഡന-ദണ്ഡങ്ങളുടെ) ത്വാ പത്മന്നാ (ആധാരത്തിൽ) ധൂനോമി—ഞാൻ കുലുക്കുന്നു; കുകൂനനാനാം (കൂമ്പാര/തുമ്പുള്ള) ത്വാ പത്മന്നാ ധൂനോമി; ഭന്ദനാനാം (ബന്ധിക്കുന്ന) ത്വാ പത്മന്നാ ധൂനോമി; മദിന്തമാനാം (അത്യന്ത ഉല്ലാസകരമായ) ത്വാ പത്മന്നാ ധൂനോമി; മധുന്തമാനാം (അത്യന്ത മധുര/മധുമയമായ) ത്വാ പത്മന്നാ ധൂനോമി. ശുക്രം (പ്രകാശമുള്ള) ത്വാ—ശുക്രഃ ആയി ധൂനോമി, അഹ്നോ രൂപേ, സൂര്യസ്യ രശ്മിഷു.

Mantra 49

ककु॒भᳪ रू॒पं वृ॑ष॒भस्य॑ रोचते बृ॒हच्छु॒क्रः शु॒क्रस्य॑ पुरो॒गाः सोम॒: सोम॑स्य पुरो॒गाः । यत्ते॑ सोमा॒दा॑भ्यं॒ नाम॒ जागृ॑वि॒ तस्मै॑ त्वा गृह्णामि॒ तस्मै॑ ते सोम॒ सोमा॑य॒ स्वाहा॑

വൃഷഭത്തിന്റെ കകുഭ-രൂപം പ്രകാശിക്കുന്നു; മഹത്തായ ശുക്രൻ (പ്രകാശമാൻ) ശുക്രന്റെ പുരോഗാമിയാണ്; സോമൻ സോമന്റെ പുരോഗാമിയാണ്. ഹേ സോമ! സോമ-ഗ്രഹണത്തിനായി നിനക്കുള്ള ജാഗ്രതനാമം ഏതാണോ, അതിനായി ഞാൻ നിന്നെ ഗ്രഹിക്കുന്നു; അതിനായി, ഹേ സോമ, സോമത്തിന് സ്വാഹാ!

Mantra 50

उ॒शिक् त्वं दे॑व सोमा॒ग्नेः प्रि॒यं पाथोऽपी॑हि व॒शी त्वं दे॑व सो॒मेन्द्र॑स्य प्रि॒यं पाथोऽपी॑ह्य॒स्मत्स॑खा॒ त्वं दे॑व सोम॒ विश्वे॑षां दे॒वानां॑ प्रि॒यं पाथोऽपी॑हि

ഹേ ദേവ സോമ! നീ ഉത്സുകനാകുന്നു; അഗ്നിയുടെ പ്രിയ പാഥം (പാനം) ആയി ഇവിടെ വരിക. ഹേ ദേവ സോമ! നീ വശി (അധിപതി) ആകുന്നു; ഇന്ദ്രന്റെ പ്രിയ പാഥം ആയി ഇവിടെ വരിക. ഹേ ദേവ സോമ! നീ ഞങ്ങളുടെ സഖാവാകുന്നു; സർവ്വദേവന്മാരുടെയും പ്രിയ പാഥം ആയി ഇവിടെ വരിക.

Mantra 51

इ॒ह रति॑रि॒ह र॑मध्वमि॒ह धृति॑रि॒ह स्वधृ॑ति॒: स्वाहा॑ । उ॒प॒सृ॒जन् ध॒रुणं॑ मा॒त्रे ध॒रुणो॑ मा॒तरं॒ धय॑न् । रा॒यस्पोष॑म॒स्मासु॑ दीधर॒त्स्वाहा॑

ഇവിടെ രതി (ആനന്ദം) ഇരിക്കട്ടെ; ഇവിടെ നിങ്ങൾ രമിക്കുവിൻ; ഇവിടെ ധൃതി (സ്ഥിരത) ഇരിക്കട്ടെ; ഇവിടെ സ്വധൃതി (സ്വയം-സ്ഥിരത) ഇരിക്കട്ടെ—സ്വാഹാ! സമീപിച്ചു, മാതാവിന് ധരുണം (ആധാരം) ആകുക; ധരുണനായിട്ട് മാതാവിനെ ധയ (സ്തനപാനം) ചെയ്യുക. ഞങ്ങളിലേക്കു റായസ്-പോഷം (ധനവും സമൃദ്ധിയും വർധിക്കൽ) സ്ഥാപിക്ക—സ്വാഹാ!

Mantra 52

स॒त्रस्य॒ ऋद्धि॑र॒स्यग॑न्म॒ ज्योति॑र॒मृता॑ अभूम॒ । दिवं॑ पृथि॒व्या अध्याऽरु॑हा॒मावि॑दाम दे॒वान्त्स्व॒र्ज्योति॑:

ഞങ്ങൾ സത്രത്തിന്റെ ഋദ്ധി (സിദ്ധി) പ്രാപിച്ചു; ജ്യോതിയിലേക്കു പോയി; അമൃതത്വം (അമരത്വം) കൈവരിച്ചു. പൃഥ്വിയിൽ നിന്ന് ദിവത്തിലേക്കു ഞങ്ങൾ आरोഹിച്ചു; ദേവന്മാരെ കണ്ടെത്തി—സ്വർ-ജ്യോതി (സ്വർഗീയ പ്രകാശം) കണ്ടെത്തി.

Mantra 53

यु॒वं तमि॑न्द्रापर्वता पुरो॒युधा॒ यो न॑: पृत॒न्यादप॒ तं त॒मिद्ध॑तं॒ वज्रे॑ण॒ तं त॒मिद्ध॑तम् । दू॒रे च॒त्ताय॑ छन्त्स॒द्गह॑नं॒ यदिन॑क्षत् । अ॒स्माक॒ᳪ शत्रू॒न्परि॑ शूर वि॒श्वतो॑ द॒र्मा द॑र्षीष्ट वि॒श्वत॑: । भूर्भुव॒: स्व॒: सुप्र॒जाः प्र॒जाभि॑: स्याम सु॒वीरा॑ वीरैः सु॒पोषा॒: पोषै॑:

ഹേ ഇന്ദ്രനും പർവതനും, യുദ്ധത്തിൽ മുൻപന്തിയിലുള്ള നിങ്ങൾ ഇരുവരും—ഞങ്ങളോടു യുദ്ധത്തിൽ ആക്രമിക്കുന്നവനെ അകറ്റി തള്ളുക; അതെ, അവനെയേ വജ്രംകൊണ്ട് പ്രഹരിച്ച് വീഴ്ത്തുക, അവനെയേ പ്രഹരിക്കുക. അവൻ ദൂരെയാക്കി എറിയപ്പെടട്ടെ; ഞങ്ങളിലേക്കെത്താൻ ശ്രമിച്ചാൽ ഗഹനമായ അന്ധകാരത്തിൽ മുങ്ങട്ടെ. ഹേ ശൂര, എല്ലാ ദിക്കുകളിലും നിന്നു ഞങ്ങളുടെ ശത്രുക്കളെ ചുറ്റിപ്പിടിച്ച് എല്ലാടവും അവരെ അമർത്തുക. ഭൂഃ ഭുവഃ സ്വഃ—പ്രജകളോടുകൂടെ ഞങ്ങൾ സുപ്രജരാകട്ടെ; വീരന്മാരോടുകൂടെ സുവീരരാകട്ടെ; പോഷണങ്ങളാൽ സുപോഷിതരാകട്ടെ.

Mantra 54

प॒र॒मे॒ष्ठ्य॒भिधी॑तः प्र॒जाप॑तिर्वा॒चि व्याहृ॑तायामन्धो॒ अच्छे॑तः । स॑वि॒ता स॒न्यां वि॒श्वक॑र्मा दी॒क्षायां॑ पू॒षा सो॑म॒क्रय॑ण्याम्

ഉച്ചരിക്കപ്പെട്ട വാക്കായ വ്യാഹൃതിയിൽ പരമേഷ്ഠി പ്രജാപതിയായി പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെടുന്നു; അതിനാൽ സോമരസം ‘അച്ചേത’—അഥവാ പ്രാപ്യമാകുന്നതായി—വരുന്നു. ‘സന്യാ’യിൽ സവിതൃ (അങ്ങനെ) പ്രഖ്യാപിതൻ; ദീക്ഷയിൽ വിശ്വകർമ്മ; സോമക്രയണിയിൽ പൂഷൻ.

Mantra 55

इन्द्र॑श्च म॒रुत॑श्च क्र॒यायो॒पोत्थि॒तो ऽसु॑रः प॒ण्यमा॑नो मि॒त्रः क्री॒तो विष्णु॑: शिपिवि॒ष्ट उ॒रावास॑न्नो॒ विष्णु॑र्न॒रन्धि॑षः

ഇന്ദ്രനും മരുത്ഗണങ്ങളും സോമ-ക്രയത്തിനായി എഴുന്നേറ്റിരിക്കുന്നു; അസുരനുവേണ്ടി പണ്യം (വിലപേശൽ) നടക്കുന്നു; മിത്രൻ വാങ്ങപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; വിശാലവാസിയായ ശിപിവിഷ്ട വിഷ്ണുവും വാങ്ങപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു—വിഷ്ണു ഞങ്ങൾക്ക് ‘നരന്ധിഷ’ ആയിരിക്കട്ടെ: ഹാനി ചെയ്യാത്തവൻ, തടസ്സപ്പെടുത്താത്തവൻ.

Mantra 56

प्रो॒ह्यमा॑ण॒: सोम॒ आग॑तो॒ वरु॑ण आस॒न्द्यामास॑न्नो॒ ऽग्निराग्नी॑ध्र॒ इन्द्रो॑ हवि॒र्धाने॑ ऽथ॑र्वोपावह्रि॒यमा॑णः

സോമനെ മുന്നോട്ടു കൊണ്ടുപോകുമ്പോൾ അവൻ എത്തിയിരിക്കുന്നു; വരുണൻ സോമ-ആസന്ദിയിൽ ആസീനനായിരിക്കുന്നു; അഗ്നി ആഗ്നീധ്രസ്ഥാനത്തിൽ ഇരിക്കുന്നു; ഇന്ദ്രൻ ഹവിറ്ധാനത്തിൽ ഇരിക്കുന്നു; അതർവൻ സമീപത്തേക്ക് ഉപവഹ്രിയമാനൻ—അഥവാ മുന്നോട്ടു നയിക്കപ്പെടുന്നു.

Mantra 57

विश्वे॑ दे॒वा अ॒ᳪशुषु॒ न्युप्तो॒ विष्णु॑राप्रीत॒पा आ॑प्या॒य्यमा॑नो य॒मः सू॒यमा॑ नो॒ विष्णु॑: सम्भ्रि॒यमा॑णो वा॒युः पू॒यमा॑नः शु॒क्रः पू॒तः शु॒क्र: क्षी॑र॒श्रीर्म॒न्थी स॑क्तु॒श्रीः

എല്ലാ ദേവന്മാരും സോമത്തിന്റെ അംശുക്കളിൽ (തണ്ടുകളിൽ) നിക്ഷിപ്തരാണ്; വിഷ്ണു തൃപ്തനായ പാനകർത്താവായി (അവിടെ) ഇരിക്കുന്നു. അവനെ വീർപ്പിക്കുമ്പോൾ (അവൻ) യമൻ; ഞങ്ങൾക്കായി പിഴിയുമ്പോൾ (അവൻ) വിഷ്ണു; സംഭ്രിയമാനമായി—ഒരുമിച്ചുകൂട്ടുമ്പോൾ (അവൻ) വായു; ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെടുമ്പോൾ (അവൻ) ശുക്രൻ—പ്രകാശമുള്ളവൻ; ശുദ്ധൻ—പ്രകാശമുള്ളവൻ; ക്ഷീര-ശ്രീയുള്ളവൻ, മന്തി-ശ്രീയുള്ളവൻ, സക്തു-ശ്രീയുള്ളവൻ.

Mantra 58

विश्वे॑ दे॒वाश्च॑म॒सेषून्नी॒तो ऽसु॒र्होमा॒योद्य॑तो रु॒द्रो हू॒यमा॑नो॒ वातो॒ऽभ्यावृ॑त्तो नृ॒चक्षा॒: प्रति॑ख्यातो भ॒क्षो भ॒क्ष्यमा॑णः पि॒तरो॑ नाराश॒ᳪसाः

എല്ലാ ദേവന്മാരും ചമസങ്ങളിൽ ഉന്നീത—ഉയർത്തപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; അസു (പ്രാണൻ) ഹോമത്തിനായി ഉദ്യത—ഉയർത്തപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. രുദ്രൻ ഹൂയമാനൻ—ആഹ്വാനിക്കപ്പെടുന്നു; വാതൻ അഭ്യാവൃത്ത—തിരിഞ്ഞുമടങ്ങിയിരിക്കുന്നു; നൃചക്ഷാഃ (മനുഷ്യനെ കാണുന്നവൻ) പ്രതിഖ്യാത—പ്രകടമായിരിക്കുന്നു. ഭക്ഷ—ആഹാരം, ഭക്ഷ്യമാന—ഭക്ഷിക്കപ്പെടുന്നത്; (അതിൽ) പിതാക്കന്മാർ—നാരാശംസരും (ഉൾപ്പെടുന്നു).

Mantra 59

स॒न्नः सिन्धु॑रवभृ॒थायोद्य॑तः समु॒द्रो॒ऽभ्यवह्रि॒यमा॑णः स॑लि॒लः प्रप्लु॑तो ययो॒रोज॑सा स्कभि॒ता रजा॑ᳪसि वी॒र्ये॑भिर्वी॒रत॑मा॒ शवि॑ष्ठा । या पत्ये॑ते॒ अप्र॑तीता॒ सहो॑भि॒र्विष्णू॑ अग॒न्वरु॑णा पू॒र्वहू॑तौ

അവഭൃതത്തിനായി ഉയർത്തപ്പെട്ട സിന്ധു ഞങ്ങൾക്ക് അനുഗ്രഹമായിരിക്കട്ടെ; കൊണ്ടുപോകപ്പെടുന്ന സമുദ്രം, കവിഞ്ഞൊഴുകുന്ന ജലപ്രവാഹം—അവരുടെ ഓജസ്സാൽ പ്രദേശങ്ങൾ ഉറപ്പിക്കപ്പെടുന്നു—വീര്യത്തിൽ അതിവീരൻ, ശക്തിയിൽ അതിശക്തൻ. തങ്ങളുടെ സഹോബലങ്ങളാൽ അപ്രതിഹതമായി ഭരിക്കുന്നവർ—പുരാതനമായി ആഹ്വാനിക്കപ്പെട്ട വിഷ്ണുവും വരുണനും ഇവിടെ എത്തിയിരിക്കുന്നു.

Mantra 60

दे॒वान्दिव॑मगन्य॒ज्ञस्ततो॑ मा॒ द्रवि॑णमष्टु मनु॒ष्या॒न॒न्तरि॑क्षमगन्य॒ज्ञस्ततो॑ मा॒ द्रवि॑णमष्टु पि॒तॄन्पृ॑थि॒वीम॑गन्य॒ज्ञस्ततो॑ मा॒ द्रवि॑णमष्टु॒ यं कं च॑ लो॒कमग॑न्य॒ज्ञस्ततो॑ मे भ॒द्रंम॑भूत्

യജ്ഞം ദേവന്മാരുടെ അടുക്കൽ, ദിവത്തിലേക്ക് പോയിരിക്കുന്നു; അവിടെ നിന്ന് എനിക്ക് ധനം ലഭിക്കട്ടെ. യജ്ഞം മനുഷ്യരുടെ അടുക്കൽ, അന്തരിക്ഷത്തിലേക്ക് പോയിരിക്കുന്നു; അവിടെ നിന്ന് എനിക്ക് ധനം ലഭിക്കട്ടെ. യജ്ഞം പിതൃകളുടെ അടുക്കൽ, പൃഥ്വിയിലേക്ക് പോയിരിക്കുന്നു; അവിടെ നിന്ന് എനിക്ക് ധനം ലഭിക്കട്ടെ. യജ്ഞം ഏത് ലോകത്തിലേക്കായാലും പോയിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ, അവിടെ നിന്ന് എനിക്ക് മംഗളം ഉണ്ടാകട്ടെ.

Mantra 61

चतु॑स्त्रिᳪश॒त्तन्त॑वो॒ ये वित॑त्नि॒रे य इ॒मं य॒ज्ञᳪ स्व॒धया॒ दद॑न्ते । तेषां॑ छि॒न्नᳪ सम्वे॒तद्द॑धामि॒ स्वाहा॑ घ॒र्मो अप्ये॑तु दे॒वान्

മുപ്പത്തിനാലു തന്തുക്കളുണ്ട്—അവയെ വിരിച്ചവർ, സ്വധാ വഴി ഈ യജ്ഞം സ്ഥാപിക്കുന്നവർ. അവരുടെതിൽ മുറിഞ്ഞതിനെ, ആ നെയ്ത്തുപണിയെ ഞാൻ വീണ്ടും ചേർക്കുന്നു. സ്വാഹാ! ഘർമം ദേവന്മാരിലേക്കു പോകട്ടെ.

Mantra 62

य॒ज्ञस्य॒ दोहो॒ वित॑तः पुरु॒त्रा सो अ॑ष्ट॒धा दिव॑म॒न्वात॑तान । स य॑ज्ञ धुक्ष्व॒ महि॑ मे प्र॒जा या॑ᳪ रा॒यस्पोषं॒ विश्व॒मायु॑रशीय॒ स्वाहा॑

യജ്ഞത്തിന്റെ ദോഹം പല സ്ഥലങ്ങളിലായി വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു; എട്ടുവിധമായി അത് ദിവംവരെ വ്യാപിച്ചു. ഹേ യജ്ഞമേ, എനിക്കായി മഹത്തായ പ്രജയെ ദോഹിച്ചു തരിക; ധനസമ്പത്തിന്റെ പോഷണവും സർവ്വായുസ്സും ഞാൻ പ്രാപിക്കട്ടെ—സ്വാഹാ।

Mantra 63

आ प॑वस्व॒ हिर॑ण्यव॒दश्व॑वत्सोम वी॒रव॑त् । वाजं॒ गोम॑न्त॒मा भ॑र॒ स्वाहा॑

ഹേ സോമ, ശുദ്ധനായി ഇവിടെ ഒഴുകിവരിക—ഹിരണ്യവത് (സ്വർണപ്രഭ), അശ്വവത് (അശ്വദാത), വീരവത് (വീരസമ്പന്ന). ഗോമന്തമായ വാജം (വിജയ-പുരസ്കാരം) ഇവിടെ കൊണ്ടുവരിക; സ്വാഹാ!