विश्व॑कर्मन् ह॒विषा॒ वर्ध॑नेन त्रा॒तार॒मिन्द्र॑मकृणोरव॒ध्यम् । तस्मै॒ विश॒: सम॑नमन्त पू॒र्वीर॒यमु॒ग्रो वि॒हव्यो॒ यथास॑त् । उ॒प॒या॒मगृ॑हीतो॒ऽसीन्द्रा॑य त्वा वि॒श्वक॑र्मण ए॒ष ते॒ योनि॒रिन्द्रा॑य त्वा वि॒श्वक॑र्मणे
viśvákarman havíṣā várdhanena trātā́ram índram akṛṇor avádhyam | tásmai víśaḥ sám anamant pūrvī́r ayám ugró vihávyó yáthāsat | upayā́magṛhīto ’sī́ndrāya tvā viśvákarmāṇe eṣá te yóniḥ índrāya tvā viśvákarmāṇe
ഹേ വിശ്വകർമ്മൻ, വർദ്ധനകരമായ ഹവിഷാൽ നീ രക്ഷകനായ ഇന്ദ്രനെ അവധ്യൻ (അജേയൻ) ആക്കി. അതിനാൽ പൂർവകാലം മുതൽ അനേകം ജനങ്ങൾ അവനോട് നമസ്കരിച്ചു—അവൻ യഥാസ്ഥിതിയായി ഉഗ്രനും ബഹു-ആഹ്വേയനും ആയിരിക്കേണ്ടതിന്ന്. ഉപയാമംകൊണ്ട് ഗ്രഹീതനായ നീ, വിശ്വകർമ്മനോടുകൂടെ ഇന്ദ്രനുവേണ്ടിയുള്ളവൻ; ഇതാണ് നിന്റെ യോനി (ആധാരസ്ഥാനം)—ഇന്ദ്രനുവേണ്ടിയും വിശ്വകർമ്മനുവേണ്ടിയും നിന്നെ.
विश्व-कर्मन् । हविषा । वर्धनेन । त्रातारम् । इन्द्रम् । अकृणोः । अवध्यम् । तस्मै । विशः । सम्-अनमन्त । पूर्वीः । अयम् । उग्रः । वि-हव्यः । यथा । असत् । उपयाम-गृहीतः । असि । इन्द्राय । त्वा । विश्व-कर्मणः/विश्व-कर्मणे । एषः । ते । योनिः । इन्द्राय । त्वा । विश्व-कर्मणे ।