Adhyaya 7

Mantra 1

वा॒चस्पत॑ये पवस्व॒ वृष्णो॑ अ॒शुभ्यां॒ गभ॑स्तिपूतः । दे॒वो दे॒वेभ्य॑ः पवस्व॒ येषां॑ भा॒गोऽसि॑

വാചസ്പതിക്കായി നീ ശുദ്ധനാകുക; ഹേ വീര്യവാൻ വൃഷഭ, രണ്ടു വേഗികളോടുകൂടെ, കൈകളാൽ ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ടവനേ. ഹേ ദേവാ, ദേവന്മാർക്കായി നീ ശുദ്ധനാകുക—അവരുടെ നിശ്ചിത ഭാഗം നീയാകുന്നു.

Mantra 2

मधु॑मतीर्न॒ इष॑स्कृधि॒ यत्ते॑ सो॒मादा॑भ्यं॒ नाम॒ जागृ॑वि॒ तस्मै॑ ते सोम॒ सोमा॑य॒ स्वाहा॒ स्वाहो॒र्वन्तरि॑क्ष॒मन्वे॑मि॒

ഞങ്ങൾക്ക് മധുമയ ഇഷ് (പോഷക തൃപ്തി/ആഹാരം) ഒരുക്കുക; കാരണം നിനക്കുള്ളത് അദാബ്യമായ, ജാഗരൂകമായ നാമമാണ്. അതിനായി, ഹേ സോമ, സോമയ്ക്ക്—സ്വാഹാ! സ്വാഹാ!—വിശാലമായ അന്തരീക്ഷത്തെ അനുഗമിച്ച് ഞാൻ മുന്നോട്ട് കടക്കുന്നു.

Mantra 3

स्वाङ्कृ॑तोऽसि॒ विश्वे॑भ्य इन्द्रि॒येभ्यो॑ दि॒व्येभ्य॒ः पार्थि॑वेभ्यो॒ मन॑स्त्वाष्टु॒ स्वाहा॑ त्वा सुभव॒ सूर्या॑य दे॒वेभ्य॑स्त्वा मरीचि॒पेभ्यो॒ देवा॑ᳪशो॒ यस्मै॒ त्वेडे॒ तत्स॒त्यमु॑परि॒प्रुता॑ भ॒ङ्गेन॑ ह॒तोऽसौ॒ फट् प्रा॒णाय॑ त्वा व्या॒नाय॑ त्वा

നീ നന്നായി രൂപപ്പെടുത്തിയവൻ—എല്ലാ ഇന്ദ്രിയശക്തികൾക്കായി, ദിവ്യവും പാർത്ഥിവവും ആയവയ്ക്കായി. മനസ്—ത്വഷ്ടാ—നിന്നെ രൂപപ്പെടുത്തട്ടെ; സ്വാഹാ! നിന്നെ, ഹേ ശുഭഭവ (സുഭവ), സൂര്യനുവേണ്ടി; നിന്നെ ദേവന്മാർക്കായി; നിന്നെ മരീചിപേയ (കിരണപാനം ചെയ്യുന്ന) ദേവന്മാർക്കായി. ഞാൻ നിന്നെ ഏവർക്കായി ആഹ്വാനിക്കുന്നുവോ ആ ദേവാംശം—അതുതന്നെ സത്യം. മേലിൽ നിന്ന് തള്ളിവീഴ്ത്തപ്പെട്ട്, ഭേദക പ്രഹാരത്തിൽ ഹതനായ—ഫട്! പ്രാണത്തിനായി നിന്നെ; വ്യാനത്തിനായി നിന്നെ.

Mantra 4

उ॒प॒या॒मगृ॑हीतोऽस्य॒न्तर्य॑च्छ मघवन् पा॒हि सोम॑म् । उ॒रु॒ष्य राय॒ एषो॑ यजस्व

ഉപയാമത്തോടെ ഗ്രഹിക്കപ്പെട്ടവൻ നീ; ഹേ മഘവൻ, ഇതിനെ അകത്ത് പിടിച്ചിരിക്കുക; സോമം പാനം ചെയ്യുക. നമ്മുടെ സമ്പത്തിനെ വിശാലമായ രക്ഷയാൽ കാക്കുക; ഇതിലൂടെ നീ യജിക്കുക.

Mantra 5

अ॒न्तस्ते॒ द्यावा॑पृथि॒वी द॑धाम्य॒न्तर्द॑धाम्यु॒र्व॒न्तरि॑क्षम् । स॒जूर्दे॒वेभि॒रव॑रै॒ः परै॑श्चान्तर्या॒मे म॑घवन् मादयस्व

നിന്റെ ഉള്ളിൽ ഞാൻ ദ്യാവാ-പൃഥിവിയെ സ്ഥാപിക്കുന്നു; ഉള്ളിൽ തന്നേ വിശാലമായ അന്തരിക്ഷവും സ്ഥാപിക്കുന്നു. താഴെയുള്ളവരും മേലെയുള്ളവരും ആയ ദേവന്മാരോടൊപ്പം ഏകസ്വരമായി, അന്തര്യാമത്തിൽ, ഹേ മഘവൻ, നീ ഉല്ലസിക്കട്ടെ.

Mantra 6

स्वाङ्कृ॑तोऽसि॒ विश्वे॑भ्य इन्द्रि॒येभ्यो॑ दि॒व्येभ्य॒: पार्थि॑वेभ्यो॒ मन॑स्त्वाष्टु॒ स्वाहा॑ । त्वा सुभव॒ सूर्या॑य दे॒वेभ्य॑स्त्वा मरीचि॒पेभ्य॑ उदा॒नाय॑ त्वा ।

നീ സർവ്വ ഇന്ദ്രിയശക്തികൾക്കായി—ദിവ്യവും പാർത്ഥിവവും—വിധിപൂർവ്വം അടയാളപ്പെടുത്തിയവൻ. മനസ് നിന്നെ പ്രാപിക്കട്ടെ; സ്വാഹാ! സൂര്യനുവേണ്ടി നീ ശുഭഫലം/ശുഭസന്തതി നൽകുന്നവനാകുക. ദേവന്മാർക്കായി നിന്നെ; മരീചി-പേയന്മാർക്ക് (കിരണപാനകർക്ക്) നിന്നെ; ഉദാന (ഊർദ്ധ്വശ്വാസം) വേണ്ടി നിന്നെ.

Mantra 7

आ वा॑यो भूष शुचिपा॒ उप॑ नः स॒हस्रं॑ ते नि॒युतो॑ विश्ववार । उपो॑ ते॒ अन्धो॒ मद्य॑मयामि॒ यस्य॑ देव दधि॒षे पू॑र्व॒पेयं॑ वा॒यवे॑ त्वा ।

ഹേ വായു, ശുചിപാ (പവിത്രം പാനം ചെയ്യുന്നവനേ), പ്രസന്നനാകുക; ഞങ്ങളോടു സമീപിക്ക. ഹേ സർവ്വവാഞ്ഛിതനേ, നിന്റെ ആയിരം നിയുതുകളോടെ (രഥയുഗ്മ/ദളങ്ങളോടെ) അടുത്തുവരിക. ഹേ ദേവാ, നീ ആദ്യപാനമായി ധരിക്കുന്ന ആ ഉല്ലാസകരമായ അന്ധസ്/സോമമദ്യത്തെ ഞാൻ നിനക്കു അർപ്പിക്കുന്നു—വായുവിനായി നിന്നെ.

Mantra 8

इन्द्र॑वायू इ॒मे सु॒ता उप॒ प्रयो॑भि॒राग॑तम् । इन्द॑वो वामु॒शन्ति॒ हि । उ॒प॒या॒मगृ॑हीतोऽसि वा॒यव॑ इन्द्रवा॒युभ्यां॑ त्वै॒ष ते॒ योनि॑: स॒जोषो॑भ्यां त्वा ।

ഹേ ഇന്ദ്രനും വായുവും, പോഷക അർപ്പണങ്ങളോടുകൂടെ ഈ പിഴിഞ്ഞ സോമരസങ്ങളിലേക്കു വരുവിൻ; സോമബിന്ദുക്കൾ സത്യമായും നിങ്ങളെയേ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. നീ ഉപയാമംകൊണ്ട് ഗ്രഹിക്കപ്പെട്ടവൻ—വായുവിന്നും ഇന്ദ്ര-വായുവിന്നും നിന്നെ (ഗ്രഹിക്കുന്നു). ഇതാണ് നിന്റെ യോനി (ആധാരം); സജോഷ (ഏകമനസ്ക) യുഗലത്തോടുകൂടെ നിന്നെ (സ്ഥാപിക്കുന്നു).

Mantra 9

अ॒यं वां॑ मित्रावरुणा सु॒तः सोम॑ ऋतावृधा । ममेदि॒ह श्रु॑त॒j हव॑म् । उ॒प॒या॒मगृ॑हीतोऽसि मि॒त्रावरु॑णाभ्यां त्वा ।

ഹേ മിത്രനും വരുണനും, ഋതത്തെ വർധിപ്പിക്കുന്നവരേ, ഈ സോമം നിങ്ങള്ക്കായി പിഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു; ഇവിടെ എന്റെ വിളി കേൾക്കുവിൻ. നീ ഉപയാമംകൊണ്ട് ഗ്രഹിക്കപ്പെട്ടവൻ—മിത്ര-വരുണന്മാർക്കായി നിന്നെ (ഗ്രഹിക്കുന്നു).

Mantra 10

रा॒या व॒यᳪ स॑स॒वाᳪसो॑ मदेम ह॒व्येन॑ दे॒वा यव॑सेन॒ गाव॑: । तां धे॒नुं मि॑त्रावरुणा यु॒वं नो॑ वि॒श्वाहा॑ धत्त॒मन॑पस्फ़ुरन्तीमे॒ष ते॒ योनि॑रृता॒युभ्यां॑ त्वा ।

ധനത്തോടെ ഞങ്ങൾ, വിജയികളായി, ആനന്ദിക്കട്ടെ; ഹവ്യത്താൽ ദേവന്മാർ (ആനന്ദിക്കട്ടെ); പുല്ലുകൊണ്ട് പശുക്കൾ (ആനന്ദിക്കട്ടെ). ഹേ മിത്രനും വരുണനും, ആ പാലുതരുന്ന പശുവിനെ ഞങ്ങൾക്ക് ദിനംപ്രതി ദാനമരുളുവിൻ—അചഞ്ചലമായി, അശ്രാന്തമായി. ഇതാണ് നിന്റെ യോനി (ആധാരം); ഋതത്തോടു ചേർന്ന ആ ഇരുവർക്കായി നിന്നെ (അർപ്പിക്കുന്നു).

Mantra 11

या वां॒ कशा॒ मधु॑म॒त्यश्वि॑ना सू॒नृता॑वती । तया॑ य॒ज्ञं मि॑मिक्षतम् । उ॒प॒या॒मगृ॑हीतोऽस्य॒श्विभ्यां॑ त्वै॒ष ते॒ योनि॒र्माध्वी॑भ्यां त्वा

ഹേ അശ്വിന്മാരേ, നിങ്ങളുടെ മധുമയമായ കശ (കുതിരലഗാം) സുനൃതാവതിയായതു—അതുകൊണ്ട് നിങ്ങൾ യജ്ഞത്തെ സിഞ്ചിച്ച് ശക്തിപ്പെടുത്തുവിൻ. ഉപയാമത്തോടെ ഗ്രഹീതനായതു നീ; അശ്വിന്മാർക്കായി ഞാൻ നിന്നെ ഗ്രഹിക്കുന്നു. ഇതാണ് നിന്റെ യോനി (ആധാരം); മധ്വീ (മധുമയ) പാനങ്ങളാൽ ഞാൻ നിന്നെ സ്ഥാപിക്കുന്നു.

Mantra 12

तं प्र॒त्नथा॑ पू॒र्वथा॑ वि॒श्वथे॒मथा॑ ज्येष्ठ॒ता॑तिं बर्हि॒षद॑ᳪ स्व॒र्विद॑म् । प्र॒ती॒ची॒नं वृ॒जनं॑ दोहसे॒ धुनि॑मा॒शुं जय॑न्त॒मनु॒ यासु॒ वर्ध॑से । उ॒प॒या॒मगृ॑हीतोऽसि॒ शण्डा॑य त्वै॒ष ते॒ योनि॑र्वी॒रतां॑ पा॒ह्यप॑मृष्ट॒: शण्डो॑ दे॒वास्त्वा॑ शुक्र॒पाः प्र ण॑य॒न्त्वना॑धृष्टाऽसि

അവനെ—പുരാതനവിധത്തിൽ, മുൻകാലത്തെപ്പോലെ, എല്ലാത്തരത്തിലും ഇന്നും—ശ്രേഷ്ഠമായ ശക്തി, ബർഹിഷിൽ ഇരിക്കുന്നവൻ, സ്വർവിദ് (സ്വർഗ്ഗം കണ്ടെത്തുന്നവൻ)നെ; ഇങ്ങോട്ടു തിരിഞ്ഞ, ജയപ്രദമായ ബലം—ദോഹനത്തിനായി; ധുനിമാൻ (കുലുക്കുന്നവൻ), വേഗവാൻ, ജയന്തൻ—അവനെ അനുഗമിച്ച് നീ ആ പഥങ്ങളിൽ വർദ്ധിക്കുന്നു. ഉപയാമത്തോടെ ഗ്രഹീതനായതു നീ; ശണ്ഡനുവേണ്ടി ഞാൻ നിന്നെ ഗ്രഹിക്കുന്നു. ഇതാണ് നിന്റെ യോനി; വീരതയെ പാലിക്ക; ശണ്ഡൻ അപമൃഷ്ട (ശുദ്ധ)നാണ്; ദേവന്മാർ, ശുക്രപാഃ (ശുദ്ധ പാനം ചെയ്യുന്നവർ), നിന്നെ മുന്നോട്ട് നയിക്കട്ടെ; നീ അനാധൃഷ്ട (അജേയ)നാണ്.

Mantra 13

सु॒वीरो॑ वी॒रान् प्र॑ज॒नय॒न् परी॑ह्य॒भि रा॒यस्पोषे॑ण॒ यज॑मानम् । स॒ञ्ज॒ग्मा॒नो दि॒वा पृ॑थि॒व्या शु॒क्रः शु॒क्रशो॑चिषा॒ निर॑स्त॒: शण्ड॑: शु॒क्रस्या॑धि॒ष्ठान॑मसि

സുവീരൻ (വീരസമ്പന്നൻ), വീരന്മാരെ ജനിപ്പിക്കുന്നവനേ, ധന-പോഷത്തിന്റെ വർധനയാൽ യജമാനനെ ചുറ്റും പരിരക്ഷിക്ക. ദ്യാവും പൃഥിവിയും നിന്നു ഒന്നിച്ചു വന്ന, ദീപ്തമായ ദീപ്തിയാൽ പ്രകാശിക്കുന്നവനേ—ശണ്ഡ, ശുദ്ധീകരിച്ച് പുറത്താക്കിയവനേ, നീ ‘ശുക്ര’ (പ്രകാശമാൻ)ന്റെ അധിഷ്ഠാനമാണ്.

Mantra 14

अच्छि॑न्नस्य ते देव सोम सु॒वीर्य॑स्य रा॒यस्पोष॑स्य ददि॒तार॑: स्याम । सा प्र॑थ॒मा सँस्कृ॑तिर्वि॒श्ववा॑रा॒ स प्र॑थ॒मो वरु॑णो मि॒त्रो अ॒ग्निः

ഹേ ദേവ സോമ, നിന്റെ അച്ഛിന്ന (അഖണ്ഡ) ദാനത്തിൽ—സുവീര്യ (വീരശക്തി)യും ധന-പോഷത്തിന്റെ വർധനയും ഉള്ളതിൽ—ഞങ്ങൾ ദാതാക്കളാകട്ടെ. അതാണ് ആദ്യ സംസ്‌കൃതി (ദീക്ഷ), സർവ്വവരദായിനി; അവൻ ആദ്യൻ—വരുൺ, മിത്ര, അഗ്നി.

Mantra 15

स प्र॑थ॒मो बृह॒स्पति॑श्चिकि॒त्वाँस्तस्मा॒ इन्द्रा॑य सु॒तमा जु॑होत॒ स्वाहा॑ । तृ॒म्पन्तु॒ होत्रा॒ मध्वो॒ याः स्वि॑ष्टा॒ याः सुप्री॑ता॒: सुहु॑ता॒ यत्स्वाहा ऽया॑ड॒ग्नीत्

അവൻ ആദ്യൻ—ബൃഹസ്പതി, ജ്ഞാനി; അവനോടും, ഇന്ദ്രനോടും, പിഴിഞ്ഞ (സുത) സോമം അർപ്പിക്കുവിൻ—സ്വാഹാ! മധുരപാനത്തിന്റെ ഹോത്രാ-കർമ്മങ്ങൾ തൃപ്തിപ്പെടുത്തട്ടെ—സുവിഷ്ട (നന്നായി അർപ്പിതം), സുപ്രീത (സന്തോഷകരം), സുഹുത (നന്നായി ഹോമിതം)—സ്വാഹാ സഹിതം അർപ്പിക്കപ്പെടുന്നതെല്ലാം. ‘അയാഡ്!’—എന്ന് അഗ്നീധൻ ഉച്ചരിക്കുന്നു.

Mantra 16

अ॒यं वे॒नश्चो॑दय॒त्पृश्नि॑गर्भा॒ ज्योति॑र्जरायू॒ रज॑सो वि॒माने॑ । इ॒मम॒पाᳪ सं॑ग॒मे सूर्य॑स्य॒ शिशुं॒ न विप्रा॑ म॒तिभी॑ रिहन्ति । उ॒प॒या॒मगृ॑हीतोऽसि॒ मर्का॑य त्वा

ഈ വേനൻ പൃശ്നി-ഗർഭമായ ജ്യോതിയെ പ്രേരിപ്പിക്കുന്നു—ജരായു (ആവരണം) സഹിതമുള്ള പ്രകാശത്തെ, രജസ് (അന്തരിക്ഷ)ത്തിന്റെ വിമാനം (മാപിത പ്രദേശം)യിൽ. അപാം സംഗമത്തിൽ—ജലങ്ങളുടെ സംഗമസ്ഥാനത്ത്, സൂര്യന്റെ സമാഗമസ്ഥാനത്ത്—വിപ്രർ (ഋഷിമാർ) അവനെ, ശിശുവിനെപ്പോലെ, തങ്ങളുടെ മതികളാൽ (ധ്യാന-ചിന്തകളാൽ) ലേഹിക്കുന്നു. ‘ഉപയാമത്തോടെ നീ ഗ്രഹീതനായിരിക്കുന്നു—മർക്കാ (പാനം)ക്കായി; നിന്നെ (അർപ്പിക്കുന്നു).’

Mantra 17

मनो॒ न येषु॒ हव॑नेषु ति॒ग्मं विप॒: शच्या॑ वनु॒थो द्रव॑न्ता । आ यः शर्या॑भिस्तुविनृ॒म्णो अ॒स्याश्री॑णीता॒दिशं॒ गभ॑स्तावे॒ष ते॒ योनि॑: प्र॒जाः पा॒ह्यप॑मृष्टो॒ मर्को॑ दे॒वास्त्वा॑ मन्थि॒पाः प्र ण॑य॒न्त्वना॑धृष्टासि

മനസ്സുപോലെ (വേഗത്തിൽ) ആ ഹവനങ്ങളിൽ തീക്ഷ്ണമായ (പാനം) ഓടുന്നു; വിപ്രർ (ഋഷിമാർ) തങ്ങളുടെ ശക്തിയാൽ അതിനെ, ഓടിക്കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോഴും, നേടുന്നു. തുവിനൃമ്ണൻ (മഹാബലവാൻ) ആയവൻ, ശര്യാ (വേഗഗതികൾ) കൊണ്ട്, തന്റെ ഗഭസ്ത (കൈ/കിരണം)യിൽ ദിശയെ എത്തിച്ചവൻ—അതുതന്നെ നിന്റെ യോനി (ആധാരം) ആകുന്നു. പ്രജകളെ രക്ഷിക്ക! അപമൃഷ്ട (ശുദ്ധീകരിച്ച/തുടച്ച) മർക്കാ. ദേവന്മാർ—മന്തിപാഃ (മന്തനം ചെയ്ത പാനം കുടിക്കുന്നവർ)—നിന്നെ മുന്നോട്ട് നയിക്കട്ടെ; നീ അനാധൃഷ്ട (അജേയ/അസ്പർശ്യ)നാകുന്നു.

Mantra 18

सु॒प्र॒जाः प्र॒जाः प्र॑ज॒नय॒न् परी॑ह्य॒भि रा॒यस्पोषे॑ण॒ यज॑मानम् । स॒ञ्ज॒ग्मा॒नो दि॒वा पृ॑थि॒व्या म॒न्थी म॒न्थिशो॑चिषा निर॑स्तो॒ मर्को॑ म॒न्थिनो॑ऽधि॒ष्ठान॑मसि

സുപ്രജാഃ ആയിരിക്ക; സന്താനത്തെ ജനിപ്പിക്കുന്നവനായി, റായസ്പോഷം (ധന-സമൃദ്ധി) കൊണ്ടു യജമാനനെ ചുറ്റി പരിക്രമിക്ക. ദ്യൗവും പൃഥിവിയും നിന്നു ഒന്നിച്ചു വന്ന ഹേ മന്തീ, മന്തിശോചിഷാ (മന്തിയുടെ ദീപ്തി) സഹിതം—മർക്കോ നിരസ്തനായി; നീ മന്തിനന്റെ അധിഷ്ഠാനം (സ്ഥാനം/ആധാരം) ആകുന്നു.

Mantra 19

ये दे॑वासो दि॒व्येका॑दश॒ स्थ पृ॑थि॒व्यामध्येका॑दश॒ स्थ । अ॒प्सु॒क्षितो॑ महि॒नैका॑दश॒ स्थ ते दे॑वासो य॒ज्ञमि॒मं जु॑षध्वम्

ഹേ ദേവന്മാരേ, ദ്യൗവിൽ ഏകാദശരായിരിക്കുന്നവരും, പൃഥിവിയിൽ ഏകാദശരായിരിക്കുന്നവരും, മഹിമയാൽ അപ്സുക്ഷിത (ജലങ്ങളിൽ വസിക്കുന്ന) ഏകാദശരായിരിക്കുന്നവരും—ഹേ ദേവന്മാരേ, ഈ യജ്ഞത്തെ അനുകമ്പയോടെ സ്വീകരിച്ചു പ്രസന്നരാകുവിൻ.

Mantra 20

उ॒प॒या॒मगृ॑हीतोऽस्याग्रय॒णो॒ऽसि॒ स्वा॒ग्रयणः । पा॒हि य॒ज्ञं पा॒हि य॒ज्ञप॑तिं॒ विष्णु॒स्त्वामि॑न्द्रि॒येण॑ पातु॒ विष्णुं॒ त्वं पा॑ह्य॒भि सव॑नानि पाहि

ഉപയാമംകൊണ്ടു ഗൃഹീതനായതു നീ; നീ അഗ്രയണ—സ്വാഗ്രയണ. യജ്ഞത്തെ രക്ഷിക്ക; യജ്ഞപതിയെ രക്ഷിക്ക. വിഷ്ണു നിന്നെ ഇന്ദ്രിയം (വീര്യം) കൊണ്ടു കാക്കട്ടെ; നീ വിഷ്ണുവിനെ കാക്കുക; സകല സവനങ്ങളെയും ചുറ്റുമെല്ലാം കാക്കുക.

Mantra 21

सोम॑ः पवते॒ सोम॑ः पवते॒ऽस्मै॒ ब्रह्म॑णे॒ऽस्मै क्ष॒त्राया॒स्मै सु॑न्व॒ते यज॑मानाय पवत इ॒ष ऊ॒र्जे प॑वते॒ऽद्भ्य॒ ओष॑धीभ्यः पवते॒ द्यावा॑पृथि॒वीभ्यां॑ पवते सुभू॒ताय॑ पवते॒ विश्वे॑भ्यस्त्वा दे॒वेभ्य॑ ए॒ष ते॒ योनि॒र्विश्वे॑भ्यस्त्वा दे॒वेभ्यः

സോമൻ ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെടുന്നു; സോമൻ ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെടുന്നു—ഈ ബ്രഹ്മ (ബ്രാഹ്മണ-തേജസ്)ത്തിനായി, ഈ ക്ഷത്ര (രാജശക്തി)ത്തിനായി, ഈ സുന്വത് (സോമപീഡകൻ)നായി, യജമാനനായി ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെടുന്നു। ഇഷ്‌ക്കും ഊർജ്ജത്തിനും വേണ്ടി ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെടുന്നു; ജലങ്ങൾക്കും ഔഷധികൾക്കും വേണ്ടി ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെടുന്നു; ദ്യാവാ-പൃഥിവിക്കായി ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെടുന്നു; ശുഭഭൂത (കല്യാണ)ത്തിനായി ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെടുന്നു। വിശ്വദേവന്മാർക്കായി നീ—ഇതാണ് നിന്റെ യോനി (ആധാരം/നിവാസം); വിശ്വദേവന്മാർക്കായി നീ (ശുദ്ധനാകുക)।

Mantra 22

उ॒प॒या॒मगृ॑हीतो॒ऽसीन्द्रा॑य त्वा बृ॒हद्व॑ते॒ वय॑स्वत उक्था॒व्यं॒ गृह्णामि । यत्त॑ इन्द्र बृ॒हद्वय॒स्तस्मै॑ त्वा॒ विष्ण॑वे त्वै॒ष ते॒ योनि॑रु॒क्थेभ्य॑स्त्वा दे॒वेभ्य॑स्त्वा देवा॒व्यं॒ य॒ज्ञस्यायु॑षे गृह्णामि

ഉപയാമംകൊണ്ട് ഗ്രഹിക്കപ്പെട്ടവൻ നീ ആകുന്നു. ഇന്ദ്രനുവേണ്ടി നിന്നെ—ബൃഹദ്വത്, വയസ്വത്, ഉക്ഥ-യോഗ്യനായി—ഞാൻ ഗ്രഹിക്കുന്നു. ഹേ ഇന്ദ്രാ, നിനക്കുള്ള ബൃഹദ് വയസ് (മഹാപ്രാണബലം) അതിനാൽ നിന്നെ വിഷ്ണുവിന്നായി (അർപ്പിക്കുന്നു). ഇതാണ് നിന്റെ യോനി (ആധാരം). ഉക്ഥങ്ങൾക്കായി നിന്നെ; ദേവന്മാർക്കായി നിന്നെ—ദേവ-യോഗ്യനായി—യജ്ഞത്തിന്റെ ആയുസ്സിനായി ഞാൻ ഗ്രഹിക്കുന്നു.

Mantra 23

मि॒त्रावरु॑णाभ्यां त्वा देवा॒व्यं॒ य॒ज्ञस्यायु॑षे गृह्णा॒मीन्द्रा॑य त्वा देवा॒व्यं॒ य॒ज्ञस्यायु॑षे गृह्णा॒मीन्द्रा॒ग्निभ्यां॑ त्वा देवा॒व्यं॒ य॒ज्ञस्यायु॑षे गृह्णा॒मीन्द्रा॒वरु॑णाभ्यां त्वा देवा॒व्यं॒ य॒ज्ञस्यायु॑षे गृह्णा॒मीन्द्रा॒बृह॒स्पति॑भ्यां त्वा देवा॒व्यं॒ य॒ज्ञस्यायु॑षे गृह्णा॒मीन्द्रा॒विष्णु॑भ्यां त्वा देवा॒व्यं॒ य॒ज्ञस्यायु॑षे गृह्णामि

മിത്ര-വരുണന്മാർക്കായി നിന്നെ—ദേവ-യോഗ്യനായി—യജ്ഞത്തിന്റെ ആയുസ്സിനായി ഞാൻ ഗ്രഹിക്കുന്നു. ഇന്ദ്രനുവേണ്ടി നിന്നെ—ദേവ-യോഗ്യനായി—യജ്ഞത്തിന്റെ ആയുസ്സിനായി ഞാൻ ഗ്രഹിക്കുന്നു. ഇന്ദ്ര-അഗ്നിമാർക്കായി നിന്നെ—ദേവ-യോഗ്യനായി—യജ്ഞത്തിന്റെ ആയുസ്സിനായി ഞാൻ ഗ്രഹിക്കുന്നു. ഇന്ദ്ര-വരുണന്മാർക്കായി നിന്നെ—ദേവ-യോഗ്യനായി—യജ്ഞത്തിന്റെ ആയുസ്സിനായി ഞാൻ ഗ്രഹിക്കുന്നു. ഇന്ദ്ര-ബൃഹസ്പതിമാർക്കായി നിന്നെ—ദേവ-യോഗ്യനായി—യജ്ഞത്തിന്റെ ആയുസ്സിനായി ഞാൻ ഗ്രഹിക്കുന്നു. ഇന്ദ്ര-വിഷ്ണുമാർക്കായി നിന്നെ—ദേവ-യോഗ്യനായി—യജ്ഞത്തിന്റെ ആയുസ്സിനായി ഞാൻ ഗ്രഹിക്കുന്നു.

Mantra 24

मू॒र्धानं॑ दि॒वो अ॑र॒तिं पृ॑थि॒व्या वै॑श्वान॒रमृ॒त आ जा॒तम॒ग्निम् । क॒विᳪ स॒म्राज॒मति॑थिं॒ जना॑नामा॒सन्ना पात्रं॑ जनयन्त दे॒वाः

സ്വർഗത്തിന്റെ ശിരസ്, ഭൂമിയുടെ ആശ്രയം—വൈശ്വാനരൻ; ഋതത്തിൽ ജനിച്ച അമൃതനായ അഗ്നി; കവി, സമ്രാട്, മനുഷ്യരുടെ അതിഥി—ദേവന്മാർ സമീപിച്ചു വന്ന് പാത്രം (ആസനം/ആധാരം) ജനിപ്പിച്ചു.

Mantra 25

उ॒प॒या॒मगृ॑हीतोऽसि ध्रु॒वो॒ऽसि ध्रु॒वक्षि॑तिर्ध्रु॒वाणां॑ ध्रु॒वत॒मोऽच्यु॑तानामच्युत॒क्षित्त॑म ए॒ष ते॒ योनि॑र्वैश्वान॒राय॑ त्वा । ध्रु॒वं ध्रु॒वेण॒ मन॑सा वा॒चा सोम॒मव॑ नयामि । अथा॑ न॒ इन्द्र॒ इद्विशो॑ऽसप॒त्नाः सम॑नस॒स्कर॑त्

ഉപയാമംകൊണ്ട് ഗ്രഹിക്കപ്പെട്ടവൻ നീ; ധ്രുവൻ നീ; ധ്രുവാധാരമുള്ളവൻ നീ; ധ്രുവങ്ങളിൽ ഏറ്റവും ധ്രുവം, അച്യുതന്മാരിൽ ഏറ്റവും അചലം. ഇതാണ് നിന്റെ യോനി (ആധാരസ്ഥാനം)—വൈശ്വാനരനുവേണ്ടി നിന്നെ. ധ്രുവമായ മനസ്സും വാക്കുംകൊണ്ട് ഞാൻ സോമത്തെ ധ്രുവാസനത്തിലേക്ക് താഴെ നയിക്കുന്നു. തുടർന്ന് ഇന്ദ്രൻ നമ്മുടെ വിശങ്ങളെ—നമ്മെ—അസപത്ന (വൈരരഹിത), ഏകമനസ്കരാക്കട്ടെ.

Mantra 26

यस्ते॑ द्र॒प्सः स्कन्द॑ति॒ यस्ते॑ अ॒शुर्ग्राव॑च्युतो धि॒षण॑योरु॒पस्था॑त् । अ॒ध्व॒र्योर्वा॒ परि॑ वा॒ यः प॒वित्रा॒त्तं ते॑ जु॑होमि॒ मन॑सा॒ वष॑ट्कृत॒ं स्वाहा॑ । दे॒वाना॑मु॒त्क्रम॑णमसि ॥

നിന്റെ ഏത് തുള്ളി ചോർന്നുപോകുന്നുവോ, നിന്റെ ഏത് വേഗമുള്ള അംശം പിഴിയുന്ന കല്ലുകളിൽ നിന്ന് വീഴുന്നുവോ, അല്ലെങ്കിൽ രണ്ടു ധിഷണകളുടെ വിശാല മടിയിൽ നിന്ന്; അല്ലെങ്കിൽ അധ്വര്യുവിന്റെ ചുറ്റിൽ ഏതെങ്കിലും (അംശം) നഷ്ടപ്പെടുന്നുവോ, അല്ലെങ്കിൽ പവിത്രം (ചാരണി/ചാലനി)യിൽ നിന്ന്—അതിനെ വഷട്കാരത്തിന് യോഗ്യമാക്കി, ഞാൻ മനസ്സുകൊണ്ട് നിനക്കായി ഹോമം ചെയ്യുന്നു: സ്വാഹാ! നീ ദേവന്മാരുടെ ഉത്ക്രമണം (മുന്നോട്ട് കടക്കൽ) ആകുന്നു.

Mantra 27

प्रा॒णाय॑ मे वर्चो॒दा वर्च॑से पवस्व । व्या॒नाय॑ मे वर्चो॒दा वर्च॑से पवस्व । उदा॒नाय॑ मे वर्चो॒दा वर्च॑से पवस्व । वा॒चे मे॑ वर्चो॒दा वर्च॑से पवस्व । क्रतू॒दक्षा॑भ्यां मे वर्चो॒दा वर्च॑से पवस्व । श्रोत्रा॑य मे वर्चो॒दा वर्च॑से पवस्व । चक्षु॑र्भ्यां मे वर्चो॒दसौ॒ वर्च॑से पवेथाम् ॥

എന്റെ പ്രാണത്തിനായി, ഹേ തേജോദാതാവേ, തേജസ്സിനായി നീ ശുദ്ധമാകുക. എന്റെ വ്യാനത്തിനായി, ഹേ തേജോദാതാവേ, തേജസ്സിനായി നീ ശുദ്ധമാകുക. എന്റെ ഉദാനത്തിനായി, ഹേ തേജോദാതാവേ, തേജസ്സിനായി നീ ശുദ്ധമാകുക. എന്റെ വാക്കിനായി, ഹേ തേജോദാതാവേ, തേജസ്സിനായി നീ ശുദ്ധമാകുക. എന്റെ ക്രതു-ദക്ഷങ്ങൾക്കായി (സങ്കൽപവും കൗശലവും), ഹേ തേജോദാതാവേ, തേജസ്സിനായി നീ ശുദ്ധമാകുക. എന്റെ ശ്രവണത്തിനായി, ഹേ തേജോദാതാവേ, തേജസ്സിനായി നീ ശുദ്ധമാകുക. എന്റെ രണ്ടു കണ്ണുകൾക്കായി, ഹേ തേജോദാതാവേ, തേജസ്സിനായി നിങ്ങൾ ഇരുവരും ശുദ്ധമാകുക.

Mantra 28

आ॒त्मने॑ मे वर्चो॒दा वर्च॑से पवस्व । ओज॑से मे वर्चो॒दा वर्च॑से पवस्व । आयु॑षे मे वर्चो॒दा वर्च॑से पवस्व । विश्वा॑भ्यो मे प्र॒जाभ्यो॑ वर्चो॒दसौ॒ वर्च॑से पवेथाम् ॥

എന്റെ ആത്മാവിനായി, ഹേ തേജസ്സുദാതാവേ, തേജസ്സിനായി നീ നിന്നെ ശുദ്ധീകരിക്ക; എന്റെ ഓജസ്സിനായി തേജസ്സിനായി നീ നിന്നെ ശുദ്ധീകരിക്ക; എന്റെ ആയുസ്സിനായി തേജസ്സിനായി നീ നിന്നെ ശുദ്ധീകരിക്ക; എന്റെ എല്ലാ പ്രജകൾക്കായി, ഹേ തേജസ്സുദാതാക്കളേ, നിങ്ങൾ ഇരുവരും തേജസ്സിനായി ശുദ്ധരാകട്ടെ.

Mantra 29

को॑ऽसि कत॒मो॒ऽसि॒ कस्या॑सि॒ को नामा॑सि । यस्य॑ ते॒ नामाम॑न्महि॒ यं त्वा॒ सोमे॑नाती॑तृपाम । भूर्भुवः॒ स्वः॒ सुप्र॒जाः प्र॒जाभि॑ः स्याᳪ सु॒वीरो॑ वी॒रैः सु॒पोषः॒ पोषैः॑ ॥

നീ ആരാണ്? നീ ഏത് (ഒരാളാണ്)? നീ ആരുടേതാണ്? നിന്റെ പേര് എന്ത്?—ഞങ്ങൾ യഥാവിധി അംഗീകരിച്ച നാമമുള്ളവനേ, സോമംകൊണ്ട് ഞങ്ങൾ പൂർണ്ണമായി തൃപ്തിപ്പെടുത്തിയവനേ. ഭൂഃ ഭുവഃ സ്വഃ—ഭൂമി, അന്തരിക്ഷം, സ്വർഗ്ഗം എന്നിവയിൽ—ഞാൻ പ്രജകളാൽ സമൃദ്ധനായ (സുപ്രജഃ) ആകട്ടെ; വീരന്മാരാൽ സമൃദ്ധനായ (സുവീരഃ) ആകട്ടെ; പോഷണങ്ങളാൽ സമൃദ്ധനായ (സുപോഷഃ) ആകട്ടെ.

Mantra 30

उ॒प॒या॒मगृ॑हीतोऽसि॒ मध॑वे त्वा । उपया॒मगृ॑हीतोऽसि॒ माध॑वाय त्वा । उपया॒मगृ॑हीतोऽसि शु॒क्राय॑ त्वा । उपया॒मगृ॑हीतोऽसि॒ शुच॑ये त्वा । उपया॒मगृ॑हीतोऽसि॒ नभ॑से त्वा । उपया॒मगृ॑हीतोऽसि नभ॒स्या॒य त्वा । उपया॒मगृ॑हीतोऽसी॒षे त्वा । उपया॒मगृ॑हीतोऽस्यू॒र्जे त्वा । उपया॒मगृ॑हीतोऽसि॒ सह॑से त्वा । उपया॒मगृ॑हीतोऽसि सह॒स्या॒य त्वा । उपया॒मगृ॑हीतोऽसि॒ तप॑से त्वा । उपया॒मगृ॑हीतोऽसि तप॒स्या॑य त्वा । अᳪहसस्प॒तये॑ त्वा ॥

ഉപയാമംകൊണ്ട് ഗ്രഹിക്കപ്പെട്ടവൻ നീ—മധുവിന്നായി നിന്നെ; ഉപയാമംകൊണ്ട് ഗ്രഹിക്കപ്പെട്ടവൻ നീ—മാധവിന്നായി നിന്നെ; ഉപയാമംകൊണ്ട് ഗ്രഹിക്കപ്പെട്ടവൻ നീ—ശുക്രത്തിനായി നിന്നെ; ഉപയാമംകൊണ്ട് ഗ്രഹിക്കപ്പെട്ടവൻ നീ—ശുചിക്കായി നിന്നെ; ഉപയാമംകൊണ്ട് ഗ്രഹിക്കപ്പെട്ടവൻ നീ—നഭസിന്നായി നിന്നെ; ഉപയാമംകൊണ്ട് ഗ്രഹിക്കപ്പെട്ടവൻ നീ—നഭസ്യയ്ക്കായി നിന്നെ; ഉപയാമംകൊണ്ട് ഗ്രഹിക്കപ്പെട്ടവൻ നീ—ഈഷേയ്ക്കായി നിന്നെ; ഉപയാമംകൊണ്ട് ഗ്രഹിക്കപ്പെട്ടവൻ നീ—ഊർജ്ജേയ്ക്കായി നിന്നെ; ഉപയാമംകൊണ്ട് ഗ്രഹിക്കപ്പെട്ടവൻ നീ—സഹസേയ്ക്കായി നിന്നെ; ഉപയാമംകൊണ്ട് ഗ്രഹിക്കപ്പെട്ടവൻ നീ—സഹസ്യായയ്ക്കായി നിന്നെ; ഉപയാമംകൊണ്ട് ഗ്രഹിക്കപ്പെട്ടവൻ നീ—തപസേയ്ക്കായി നിന്നെ; ഉപയാമംകൊണ്ട് ഗ്രഹിക്കപ്പെട്ടവൻ നീ—തപസ്യായയ്ക്കായി നിന്നെ; അംഹസസ്പതയേയ്ക്കായി നിന്നെ.

Mantra 31

इन्द्रा॑ग्नी॒ आ ग॑तᳪ सु॒तं गी॒र्भिर्नभो॒ वरे॑ण्यम् । अ॒स्य पा॑तं धि॒येषि॒ता । उ॒प॒या॒मगृ॑हीतोऽसीन्द्रा॒ग्निभ्यां॑ त्वै॒ष ते॒ योनि॑रिन्द्रा॒ग्निभ्यां॑ त्वा

ഹേ ഇന്ദ്രനും അഗ്നിയും, നിങ്ങൾ ഇരുവരും പീഡിത സോമത്തിനരികെ വരുവിൻ—ഉന്നത ആകാശംപോലെ വരേണ്യം—ഞങ്ങളുടെ സ്തുതിഗീതങ്ങളോടെ. പവിത്ര ധിയാൽ പ്രേരിതരായി, ഇതിന്റെ പാനം ചെയ്‍വിൻ. ഉപയാമംകൊണ്ട് ഗ്രഹീതനായിരിക്കുന്നതു നീ; ഇന്ദ്ര-അഗ്നികൾക്കായി നിന്നെ! ഇതാണ് നിന്റെ യോനി; ഇന്ദ്ര-അഗ്നികൾക്കായി നിന്നെ!

Mantra 32

आ घा॒ ये अ॒ग्निमि॑न्ध॒ते स्तृ॒णन्ति॑ ब॒र्हिरा॑नु॒षक् । येषा॒मिन्द्रो॒ युवा॒ सखा॑ । उ॒प॒या॒मगृ॑हीतोऽस्यग्नी॒न्द्राभ्यां॑ त्वै॒ष ते॒ योनि॑रग्नी॒न्द्राभ्यां॑ त्वा

ആ ഘാ യാർ അഗ്നിയെ പ്രജ്വലിപ്പിക്കുകയും ക്രമമായി ബർഹി (പവിത്ര പുല്ല്) വിരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു—അവർക്കു ഇന്ദ്രൻ യുവസഖാവാണ്. ഉപയാമംകൊണ്ട് ഗ്രഹീതനായ നീ; അഗ്നിയുടെയും ഇന്ദ്രന്റെയും വേണ്ടി നിന്നെ (അർപ്പണം). ഇതാണ് നിന്റെ യോനി; അഗ്നിയുടെയും ഇന്ദ്രന്റെയും വേണ്ടി നിന്നെ.

Mantra 33

ओमा॑सश्चर्षणीधृतो॒ विश्वे॑ देवास॒ आ ग॑त । दा॒श्वाᳪसो॑ दा॒शुष॑: सु॒तम् । उ॒प॒या॒मगृ॑हीतोऽसि॒ विश्वे॑भ्यस्त्वा दे॒वेभ्य॑ ए॒ष ते॒ योनि॒र्विश्वे॑भ्यस्त्वा दे॒वेभ्य॑:

ഹേ ഓമാസ (സഹായികൾ), ചർഷണീധൃത (മനുഷ്യകുലത്തിന്റെ അധാരങ്ങൾ), വിശ്വദേവന്മാരേ, ഇവിടെ വരുവിൻ; ദാനശീലനായ യജമാനന്റെ സുത (പിഷിത) സോമം (സ്വീകരിക്കുവിൻ). ഉപയാമംകൊണ്ട് ഗ്രഹീതനായ നീ; വിശ്വദേവന്മാർക്കായി നിന്നെ! ഇതാണ് നിന്റെ യോനി; വിശ്വദേവന്മാർക്കായി നിന്നെ!

Mantra 34

विश्वे॑ देवास॒ आ ग॑त शृणु॒ता म॑ इ॒मᳪ हव॑म् । एदं ब॒र्हिर्निषी॑दत । उ॒प॒या॒मगृ॑हीतोऽसि॒ विश्वे॑भ्यस्त्वा दे॒वेभ्य॑ ए॒ष ते॒ योनि॒र्विश्वे॑भ्यस्त्वा दे॒वेभ्य॑:

വിശ്വദേവന്മാരേ, ഇവിടെ വരുവിൻ; എന്റെ ഈ ഹവ (ആഹ്വാനം) കേൾക്കുവിൻ; ഈ ബർഹിയിൽ നിഷീദത (ഇരിക്കുവിൻ). ഉപയാമംകൊണ്ട് ഗ്രഹീതനായ നീ; വിശ്വദേവന്മാർക്കായി നിന്നെ! ഇതാണ് നിന്റെ യോനി; വിശ്വദേവന്മാർക്കായി നിന്നെ!

Mantra 35

इन्द्र॑ मरुत्व इ॒ह पा॑हि॒ सोमं॒ यथा॑ शार्या॒ते अपि॑बः सु॒तस्य॑ । तव॒ प्रणी॑ती॒ तव॑ शूर॒ शर्म॒न्ना वि॑वासन्ति क॒वय॑: सुय॒ज्ञाः । उ॒प॒या॒मगृ॑हीतो॒ऽसीन्द्रा॑य त्वा म॒रुत्व॑त ए॒ष ते॒ योनि॒रिन्द्रा॑य त्वा म॒रुत्व॑ते

ഹേ മരുৎവന്ത ഇന്ദ്രാ, ഇവിടെ സോമം പാനം ചെയ്യുക; ശാര്യാതന്റെ യജ്ഞത്തിൽ നീ പിഴിഞ്ഞ സോമരസം കുടിച്ചതുപോലെ. നിന്റെ പ്രേരണയാൽ, നിന്റെ വീരശരണത്തിൽ, സുസംസ്കൃത യജ്ഞം ചെയ്യുന്ന കവികൾ (വിദ്വാൻ യജമാന-ഋത്വിജർ) സമൃദ്ധി പ്രാപിക്കുന്നു. ഉപയാമ-ഗ്രഹീതനായ നീ—മരുৎവന്ത ഇന്ദ്രനുവേണ്ടി നിനക്കു (ഈ ഗ്രഹം) അർപ്പിതം. ഇതാണ് നിന്റെ യോനി (ആസനം/സ്ഥാനം)—മരുৎവന്ത ഇന്ദ്രനുവേണ്ടി നിനക്കു.

Mantra 36

म॒रुत्व॑न्तं वृष॒भं वा॑वृधा॒नमक॑वारिं दि॒व्यᳪशा॒समिन्द्र॑म् । वि॑श्वा॒साह॒मव॑से॒ नूत॑नायो॒ग्रᳪस॑हो॒दामि॒ह तᳪ हु॑वेम । उ॒प॒या॒मगृ॑हीतो॒ऽसीन्द्रा॑य त्वा म॒रुत्व॑ते ए॒ष ते॒ योनि॒रिन्द्रा॑य त्वा म॒रुत्व॑ते । उ॒प॒या॒मगृ॑हीतोऽसि म॒रुतां॒ त्वौज॑से

മരുതുകളോടുകൂടിയ ഇന്ദ്രൻ—വൃഷഭൻ, ബലത്തിൽ വർദ്ധിക്കുന്നവൻ, ദിവ്യശാസനമുള്ളവൻ, സോമപാനകൻ—അവൻ സർവ്വജയി; പുതുതും നിലവിലുള്ളതുമായ സഹായത്തിനായി, ഉഗ്രശക്തിയുള്ളവനെ, ഞങ്ങൾ ഇവിടെ ആവാഹനം ചെയ്യുന്നു। ‘ഉപയാമംകൊണ്ട് നീ ഗ്രഹിതനായിരിക്കുന്നു—മരുത്വന്തനായ ഇന്ദ്രനുവേണ്ടി; ഇതാണ് നിന്റെ യോനി—മരുത്വന്തനായ ഇന്ദ്രനുവേണ്ടി।’ ‘ഉപയാമംകൊണ്ട് നീ ഗ്രഹിതനായിരിക്കുന്നു—മരുതുകളുടെ ഓജസ്സിനായി।’

Mantra 37

स॒जोषा॑ इन्द्र॒ सग॑णो म॒रुद्भि॒: सोमं॑ पिब वृत्र॒हा शू॑र वि॒द्वान् । ज॒हि शत्रूँ॒२रप॒ मृधो॑ नुद॒स्वाथाभ॑यं कृणुहि वि॒श्वतो॑ नः । उ॒प॒या॒मगृ॑हीतो॒ऽसीन्द्रा॑य त्वा म॒रुत्व॑त ए॒ष ते॒ योनि॒रिन्द्रा॑य त्वा म॒रुत्व॑ते

ഹേ ഇന്ദ്രാ, മരുത്ഗണത്തോടൊപ്പം സജോഷയായി, ഹേ വൃത്രഹൻ, ശൂര, വിദ്വാൻ! സോമം പാനം ചെയ്യുക. ശത്രുക്കളെ സംഹരിക്ക; ആക്രമണങ്ങളെ അകറ്റിത്തള്ളുക; അങ്ങനെ ഞങ്ങൾക്ക് സർവ്വദിക്കുകളിലും അഭയം വരുത്തുക. ‘മരുത്വത് ഇന്ദ്രനുവേണ്ടി ഉപയാമത്തോടെ നീ ഗ്രഹീതനായിരിക്കുന്നു; ഇതാണ് നിന്റെ യോനി—മരുത്വത് ഇന്ദ്രനുവേണ്ടി നിന്നെ.’

Mantra 38

म॒रुत्वाँ॑२ इन्द्र वृष॒भो रणा॑य॒ पिबा॒ सोम॑मनुष्व॒धं मदा॑य । आ सि॑ञ्चस्व ज॒ठरे॒ मध्व॑ ऊ॒र्मिं त्वᳪ राजा॑ऽसि॒ प्रति॑पत्सु॒ताना॑म् । उ॒प॒या॒मगृ॑हीतो॒ऽसीन्द्रा॑य त्वा म॒रुत्व॑त ए॒ष ते॒ योनि॒रिन्द्रा॑य त्वा म॒रुत्व॑ते

ഹേ മരുത്വത് ഇന്ദ്രാ, യുദ്ധത്തിനുള്ള വൃഷഭനേ! അനുശ്വധമായി, മദത്തിനായി സോമം പാനം ചെയ്യുക. മധുരതയുടെ തരംഗം നിന്റെ ജഠരത്തിൽ ഒഴുക്കുക; ഏറ്റുമുട്ടലിൽ നില്ക്കുന്നവരുടെ മേൽ നീ രാജാവാണ്. ‘മരുത്വത് ഇന്ദ്രനുവേണ്ടി ഉപയാമത്തോടെ നീ ഗ്രഹീതനായിരിക്കുന്നു; ഇതാണ് നിന്റെ യോനി—മരുത്വത് ഇന്ദ്രനുവേണ്ടി നിന്നെ.’

Mantra 39

म॒हाँ२ इन्द्रो॑ नृ॒वदा च॑र्षणि॒प्रा उ॒त द्वि॒बर्हा॑ अमि॒नः सहो॑भिः । अ॒स्म॒द्र॒य्ग्वावृधे वी॒र्या॒यो॒रुः पृ॒थुः सुकृ॑तः क॒र्तृभि॑र्भूत् । उ॒प॒या॒मगृ॑हीतोऽसि महे॒न्द्राय॑ त्वै॒ष ते॒ योनि॑र्महे॒न्द्राय॑ त्वा

മഹാൻ ഇന്ദ്രൻ മനുഷ്യർ സ്തുതിക്കുന്നവൻ, ജനങ്ങളെ ധരിക്കുന്നവൻ; അതെ, ദ്വിബർഹാ, തന്റെ സഹോബലങ്ങളാൽ അക്ഷുണ്ണൻ. അവൻ ഞങ്ങളുടെ സമ്പത്തിനെ വീര്യത്തിനായി വർധിപ്പിച്ചു; കർത്താക്കൾ നന്നായി നിർമിച്ചതായി, വിശാലവും വ്യാപകവുമായതായി അത് വരട്ടെ. ‘മഹേന്ദ്രനുവേണ്ടി ഉപയാമത്തോടെ നീ ഗ്രഹീതനായിരിക്കുന്നു; ഇതാണ് നിന്റെ യോനി—മഹേന്ദ്രനുവേണ്ടി നിന്നെ.’

Mantra 40

म॒हाँ२ इन्द्रो॒ य ओज॑सा प॒र्जन्यो॑ वृष्टि॒माँ२ इ॑व । स्तोमै॑र्व॒त्सस्य॑ वावृधे । उ॒प॒या॒मगृ॑हीतोऽसि महे॒न्द्राय॑ त्वै॒ष ते॒ योनि॑र्महे॒न्द्राय॑ त्वा

മഹാനായ ഇന്ദ്രൻ—സ്വഓജസ്സാൽ (വീര്യത്താൽ) മഴസമ്പന്നനായ പർജന്യനെപ്പോലെ. സ്തോത്രങ്ങളാൽ അവൻ വർദ്ധിക്കുന്നു; പോഷണത്താൽ കിടാവ് വളരുന്നതുപോലെ. ‘ഉപയാമത്തോടെ നീ ഗ്രഹീതനായിരിക്കുന്നു—മഹേന്ദ്രനുവേണ്ടി; ഇതാണ് നിന്റെ യോനി (ആധാരം/ആസനം)—മഹേന്ദ്രനുവേണ്ടി; മഹേന്ദ്രനുവേണ്ടി നിന്നെ (അർപ്പിക്കുന്നു).’

Mantra 41

उदु॒ त्यं जा॒तवे॑दसं दे॒वं व॑हन्ति के॒तव॑: । दृ॒शे विश्वा॑य॒ सूर्य॒j स्वाहा॑

മേലോട്ടു അവർ ആ ജാതവേദസ് ദേവനെ വഹിക്കുന്നു; ദീപ്തമായ കിരണങ്ങൾ അവനെ കൊണ്ടുപോകുന്നു—സകലർക്കും ദർശനത്തിനായി. സൂര്യനു സ്വാഹാ!

Mantra 42

चि॒त्रं दे॒वाना॒मुदगा॒दनी॑कं॒ चक्षु॑र्मि॒त्रस्य॒ वरु॑णस्या॒ग्नेः । आप्रा॒ द्यावा॑पृथि॒वी अ॒न्तरि॑क्ष॒j सूर्य॑ आ॒त्मा जग॑तस्त॒स्थुष॑श्च॒ स्वाहा॑

ദേവന്മാരുടെ അത്ഭുതമുഖം ഉയർന്ന് ഉദിച്ചിരിക്കുന്നു—മിത്രൻ, വരുണൻ, അഗ്നി എന്നിവരുടെ കണ്ണ്. അവൻ ദ്യാവാ-പൃഥിവിയും അന്തരിക്ഷവും നിറച്ചിരിക്കുന്നു; ചലിക്കുന്നതും നിശ്ചലമായതും എല്ലാറ്റിന്റെയും ആത്മാവ് സൂര്യൻ തന്നേ—സ്വാഹാ!

Mantra 43

अग्ने॒ नय॑ सु॒पथा॑ रा॒ये अ॒स्मान्विश्वा॑नि देव व॒युना॑नि वि॒द्वान् । यु॒यो॒ध्यस्मज्जु॑हुरा॒णमेनो॒ भूयि॑ष्ठां ते॒ नम॑ उक्तिं विधेम॒ स्वाहा॑

ഹേ അഗ്നേ, സമ്പത്തിനായി ഞങ്ങളെ സുപ്പഥത്തിലൂടെ നയിക്കേണമേ; ഹേ ദേവാ, നീ എല്ലാ വയുനങ്ങളെയും (വിധി/ഉപായങ്ങളെയും) അറിയുന്നവൻ. ഞങ്ങളെ പിന്തുടരുന്ന പാപം അകറ്റിക്കളയേണമേ; നിനക്കു ഞങ്ങൾ അത്യധികമായ നമസ്കാരവും സ്തുതി-വാക്കും അർപ്പിക്കുന്നു—സ്വാഹാ!

Mantra 44

अ॒यं नो॑ अ॒ग्निर्वरि॑वस्कृणोत्व॒यं मृध॑: पु॒र ए॑तु प्रभि॒न्दन् । अ॒यं वाजा॑न्जयतु॒ वाज॑साताव॒यᳪ शत्रू॑ञ्जयतु॒ जर्हृ॑षाण॒: स्वाहा॑

ഈ നമ്മുടെ അഗ്നി ഞങ്ങൾക്ക് വിശാലാവകാശം (വരിവസ്) ഒരുക്കട്ടെ; ഈവൻ വൈരങ്ങളെയും തടസ്സങ്ങളെയും ചീന്തിക്കൊണ്ട് നമ്മുടെ മുമ്പിൽ പോകട്ടെ. ബലവിജയത്തിന്റെ യാഗത്തിൽ ഈവൻ സമ്മാനങ്ങളെ (വാജ) ജയിക്കട്ടെ; ഹർഷിതനായി നമ്മുടെ ശത്രുക്കളെ കീഴടക്കട്ടെ—സ്വാഹാ।

Mantra 45

रू॒पेण॑ वो रू॒पम॒भ्यागां॑ तु॒थो वो॑ वि॒श्ववे॑दा॒ वि भ॑जतु । ऋ॒तस्य॑ प॒था प्रेत॑ च॒न्द्रद॑क्षिणा॒ वि स्व॒: पश्य॒ व्यन्तरि॑क्षं॒ यत॑स्व सद॒स्यै॒:

രൂപത്താൽ ഞാൻ നിങ്ങളുടെ രൂപത്തെ സമീപിച്ചിരിക്കുന്നു; അതുപോലെ സർവ്വജ്ഞനായ (വിശ്വവേദാ) നിങ്ങള്ക്ക് അതിനെ വിഭജിച്ച് നൽകട്ടെ. ഋതത്തിന്റെ പാതയിൽ മുന്നേറുവിൻ, പ്രകാശമുള്ള ദക്ഷിണയുള്ളവരേ; സ്വർഗ്ഗത്തെ കാണുവിൻ, അന്തരിക്ഷത്തിൽ സഞ്ചരിക്കുവിൻ; സദസ്യന്മാരോടൊപ്പം ഉത്സാഹത്തോടെ പ്രവർത്തിക്ക।

Mantra 46

ब्रा॒ह्म॒णम॒द्य वि॑देयं पितृ॒मन्तं॑ पैतृम॒त्यमृषि॑मार्षे॒यᳪ सु॒धातु॑दक्षिणम् । अ॒स्मद्रा॑ता देव॒त्रा ग॑च्छत प्रदा॒तार॒मा वि॑शत

ഇന്ന് ഞാൻ ഒരു ബ്രാഹ്മണനെ പ്രാപിക്കട്ടെ—പിതൃമന്തൻ (പിതൃസംസ്കാരങ്ങളാൽ യുക്തൻ), പൈതൃമത്യൻ (പൂർവ്വികപരമ്പരയുടെ യോഗ്യതയുള്ള), ഋഷി, ആർഷേയൻ (ഋഷിവംശജനായ), സുദ്ഹാതു-ദക്ഷിണൻ (യജ്ഞദക്ഷിണ നന്നായി ക്രമപ്പെടുത്തിയവൻ). ഞങ്ങൾ അർപ്പിച്ച ദാനങ്ങൾ ദേവത്രാ (ദേവലോകത്തേക്ക്) പോകട്ടെ; ദാതാവിൽ പ്രവേശിക്കട്ടെ.

Mantra 47

अ॒ग्नये॑ त्वा॒ मह्यं॒ वरु॑णो ददातु॒ सो॒ऽमृत॒त्त्वम॑शी॒यायु॑र्दा॒त्र ए॑धि॒ मयो॒ मह्यं॑ प्रतिग्रही॒त्रे । रु॒द्राय॑ त्वा॒ मह्यं॒ वरु॑णो ददातु॒ सो॒ऽमृत॒त्त्वम॑शीय प्रा॒णो दा॒त्र ए॑धि॒ वयो॒ मह्यं॑ प्रतिग्रही॒त्रे । बृह॒स्पत॑ये त्वा॒ मह्यं॒ वरु॑णो ददातु॒ सो॒ऽमृत॒त्त्वम॑शीय॒ त्वग्दा॒त्र ए॑धि॒ मयो॒ मह्यं॑ प्रतिग्रही॒त्रे । य॒माय॑ त्वा॒ मह्यं॒ वरु॑णो ददातु॒ सो॒ऽमृत॒त्त्वम॑शीय॒ हयो॑ दा॒त्र ए॑धि॒ वयो॒ मह्यं॑ प्रतिग्रही॒त्रे

അഗ്നിക്കായി വരുണൻ നിന്നെ എനിക്കു ദാനം ചെയ്യട്ടെ; ഞാൻ അമൃതത്വം പ്രാപിക്കട്ടെ. ദാതാവിന്നു നീ ആയുസ്സായി വർദ്ധിക്ക; എനിക്കു, പ്രതിഗ്രാഹകനു, ക്ഷേമം വരട്ടെ. രുദ്രനിക്കായി വരുണൻ നിന്നെ എനിക്കു ദാനം ചെയ്യട്ടെ; ഞാൻ അമൃതത്വം പ്രാപിക്കട്ടെ. ദാതാവിന്നു നീ പ്രാണനായി വർദ്ധിക്ക; എനിക്കു, പ്രതിഗ്രാഹകനു, വീര്യം/ബലം വരട്ടെ. ബൃഹസ്പതിക്കായി വരുണൻ നിന്നെ എനിക്കു ദാനം ചെയ്യട്ടെ; ഞാൻ അമൃതത്വം പ്രാപിക്കട്ടെ. ദാതാവിന്നു നീ ത്വക് (ചർമ്മം) ആയി വർദ്ധിക്ക; എനിക്കു, പ്രതിഗ്രാഹകനു, ക്ഷേമം വരട്ടെ. യമനിക്കായി വരുണൻ നിന്നെ എനിക്കു ദാനം ചെയ്യട്ടെ; ഞാൻ അമൃതത്വം പ്രാപിക്കട്ടെ. ദാതാവിന്നു നീ ഹയ (അശ്വം) ആയി വർദ്ധിക്ക; എനിക്കു, പ്രതിഗ്രാഹകനു, വീര്യം/ബലം വരട്ടെ.

Mantra 48

को॑ऽदा॒त्कस्मा॑ अदा॒त्कामो॑ऽदा॒त्कामा॑यादात् । कामो॑ दा॒ता काम॑: प्रतिग्रही॒ता कामै॒तत्ते॑

ആരാണ് ദാനം ചെയ്തത്? ആര്ക്കാണ് ദാനം ചെയ്തത്? കാമം തന്നെയാണ് ദാനം ചെയ്തത്; കാമത്തിനുതന്നെ ദാനം ചെയ്തു. കാമം ദാതാവാണ്, കാമം പ്രതിഗ്രാഹകനാണ്—കാമമേ, ഇതു നിനക്കുള്ളത്.