स्वाङ्कृ॑तोऽसि॒ विश्वे॑भ्य इन्द्रि॒येभ्यो॑ दि॒व्येभ्य॒: पार्थि॑वेभ्यो॒ मन॑स्त्वाष्टु॒ स्वाहा॑ । त्वा सुभव॒ सूर्या॑य दे॒वेभ्य॑स्त्वा मरीचि॒पेभ्य॑ उदा॒नाय॑ त्वा ।
svā́ṅkṛto ’si víśvebhya indríyebhyo divyébhyāḥ pārthivébhyo mánaḥ tvā́ṣṭu svā́hā | tvā subhava sū́ryāya devébhyaḥ tvā marīcípebhya udā́nāya tvā |
നീ സർവ്വ ഇന്ദ്രിയശക്തികൾക്കായി—ദിവ്യവും പാർത്ഥിവവും—വിധിപൂർവ്വം അടയാളപ്പെടുത്തിയവൻ. മനസ് നിന്നെ പ്രാപിക്കട്ടെ; സ്വാഹാ! സൂര്യനുവേണ്ടി നീ ശുഭഫലം/ശുഭസന്തതി നൽകുന്നവനാകുക. ദേവന്മാർക്കായി നിന്നെ; മരീചി-പേയന്മാർക്ക് (കിരണപാനകർക്ക്) നിന്നെ; ഉദാന (ഊർദ്ധ്വശ്വാസം) വേണ്ടി നിന്നെ.
सु-आङ्कृतः । असि । विश्वेभ्यः । इन्द्रियेभ्यः । दिव्येभ्यः । पार्थिवेभ्यः । मनः । त्वा । अष्टु । स्वाहा । त्वा । सु-भव । सूर्याय । देवेभ्यः । त्वा । मरीचि-पेभ्यः । उदानाय । त्वा ।