उ॒प॒या॒मगृ॑हीतोऽसि ध्रु॒वो॒ऽसि ध्रु॒वक्षि॑तिर्ध्रु॒वाणां॑ ध्रु॒वत॒मोऽच्यु॑तानामच्युत॒क्षित्त॑म ए॒ष ते॒ योनि॑र्वैश्वान॒राय॑ त्वा । ध्रु॒वं ध्रु॒वेण॒ मन॑सा वा॒चा सोम॒मव॑ नयामि । अथा॑ न॒ इन्द्र॒ इद्विशो॑ऽसप॒त्नाः सम॑नस॒स्कर॑त्
upayā́ma-gṛhīto ’si dhruvó ’si dhruvá-kṣitir dhruvā́ṇāṃ dhruvatamó ’cyutānām acyuta-kṣittama eṣá te yónir vaiśvānaráya tvā | dhruváṃ dhruvéṇa mánasā vācā́ sómam áva nayāmi | áthā na índra íd víśo ’sapatnā́ḥ samanasaskárat
ഉപയാമംകൊണ്ട് ഗ്രഹിക്കപ്പെട്ടവൻ നീ; ധ്രുവൻ നീ; ധ്രുവാധാരമുള്ളവൻ നീ; ധ്രുവങ്ങളിൽ ഏറ്റവും ധ്രുവം, അച്യുതന്മാരിൽ ഏറ്റവും അചലം. ഇതാണ് നിന്റെ യോനി (ആധാരസ്ഥാനം)—വൈശ്വാനരനുവേണ്ടി നിന്നെ. ധ്രുവമായ മനസ്സും വാക്കുംകൊണ്ട് ഞാൻ സോമത്തെ ധ്രുവാസനത്തിലേക്ക് താഴെ നയിക്കുന്നു. തുടർന്ന് ഇന്ദ്രൻ നമ്മുടെ വിശങ്ങളെ—നമ്മെ—അസപത്ന (വൈരരഹിത), ഏകമനസ്കരാക്കട്ടെ.
उपयाम-गृहीतः । असि । ध्रुवः । असि । ध्रुव-क्षितिः । ध्रुवाणाम् । ध्रुवतमः । अच्युतानाम् । अच्युत-क्षित्तमः । एषः । ते । योनिः । वैश्वानराय । त्वा । ध्रुवम् । ध्रुवेण । मनसा । वाचा । सोमम् । अव । नयामि । अथ । नः । इन्द्रः । इत् । विशः । असपत्नाः । समनसस्करत् ।