Mantra 16
अ॒यं वे॒नश्चो॑दय॒त्पृश्नि॑गर्भा॒ ज्योति॑र्जरायू॒ रज॑सो वि॒माने॑ । इ॒मम॒पाᳪ सं॑ग॒मे सूर्य॑स्य॒ शिशुं॒ न विप्रा॑ म॒तिभी॑ रिहन्ति । उ॒प॒या॒मगृ॑हीतोऽसि॒ मर्का॑य त्वा
a̱yáṃ ve̱náś codáyat pṛ́śnigarbʰā̱ jyóti̱r jarāyū́ rájaso vimā́ne | imám apā́ṃ saṅgamé sū́ryasya śíśuṃ na víprā matíbʰī rihanti | upayā́magṛhīto'si márkāya tvā
ഈ വേനൻ പൃശ്നി-ഗർഭമായ ജ്യോതിയെ പ്രേരിപ്പിക്കുന്നു—ജരായു (ആവരണം) സഹിതമുള്ള പ്രകാശത്തെ, രജസ് (അന്തരിക്ഷ)ത്തിന്റെ വിമാനം (മാപിത പ്രദേശം)യിൽ. അപാം സംഗമത്തിൽ—ജലങ്ങളുടെ സംഗമസ്ഥാനത്ത്, സൂര്യന്റെ സമാഗമസ്ഥാനത്ത്—വിപ്രർ (ഋഷിമാർ) അവനെ, ശിശുവിനെപ്പോലെ, തങ്ങളുടെ മതികളാൽ (ധ്യാന-ചിന്തകളാൽ) ലേഹിക്കുന്നു. ‘ഉപയാമത്തോടെ നീ ഗ്രഹീതനായിരിക്കുന്നു—മർക്കാ (പാനം)ക്കായി; നിന്നെ (അർപ്പിക്കുന്നു).’
अ॒यम् । वे॒नः । चो॒द॒य॒त् । पृश्नि॑-ग॒र्भाः । ज्योति॑ः । ज॒रा॒यूः । रज॑सः । वि॒माने॑ । इ॒मम् । अ॒पाᳪ । सं॒ग॒मे । सूर्य॑स्य । शिशु॑म् । न । विप्रा॑ः । म॒तिभी॑ः । रि॒ह॒न्ति । उ॒प॒या॒म-गृ॑हीतः । अ॒सि॒ । मर्का॑य । त्वा॒