Mantra 37
स॒जोषा॑ इन्द्र॒ सग॑णो म॒रुद्भि॒: सोमं॑ पिब वृत्र॒हा शू॑र वि॒द्वान् । ज॒हि शत्रूँ॒२रप॒ मृधो॑ नुद॒स्वाथाभ॑यं कृणुहि वि॒श्वतो॑ नः । उ॒प॒या॒मगृ॑हीतो॒ऽसीन्द्रा॑य त्वा म॒रुत्व॑त ए॒ष ते॒ योनि॒रिन्द्रा॑य त्वा म॒रुत्व॑ते
sajóṣā indra ságaṇo marúdbhiḥ sómaṃ piba vṛtrahā śūra vidvā́n | jahí śatrū́ṃr ápa mṛ́dho nudasvā́thā́bhayaṃ kṛṇuhi viśváto naḥ | upayā́ma-gṛhīto ’sī́ndrāya tvā marútvata eṣá te yóniḥ índrāya tvā marútvate
ഹേ ഇന്ദ്രാ, മരുത്ഗണത്തോടൊപ്പം സജോഷയായി, ഹേ വൃത്രഹൻ, ശൂര, വിദ്വാൻ! സോമം പാനം ചെയ്യുക. ശത്രുക്കളെ സംഹരിക്ക; ആക്രമണങ്ങളെ അകറ്റിത്തള്ളുക; അങ്ങനെ ഞങ്ങൾക്ക് സർവ്വദിക്കുകളിലും അഭയം വരുത്തുക. ‘മരുത്വത് ഇന്ദ്രനുവേണ്ടി ഉപയാമത്തോടെ നീ ഗ്രഹീതനായിരിക്കുന്നു; ഇതാണ് നിന്റെ യോനി—മരുത്വത് ഇന്ദ്രനുവേണ്ടി നിന്നെ.’
स॒जोषाः । इ॒न्द्र॒ । स-ग॑णः । म॒रुद्भिः॑ । सोम॑म् । पि॒ब॒ । वृ॒त्र॒हा । शू॑र । वि॒द्वान् । ज॒हि । शत्रू॑न् । अप॑ । मृधः॑ । नु॒द॒स्व॒ । अथ॑ । अभ॑यम् । कृ॒णु॒हि॒ । वि॒श्वतः॑ । नः॒ । उ॒प॒या॒म-गृ॑हीतः । अ॒सि॒ । इन्द्रा॑य । त्वा॒ । म॒रुत्व॑त । ए॒षः । ते॒ । योनि॑ः । इन्द्रा॑य । त्वा॒ । म॒रुत्व॑ते