म॒रुत्वाँ॑२ इन्द्र वृष॒भो रणा॑य॒ पिबा॒ सोम॑मनुष्व॒धं मदा॑य । आ सि॑ञ्चस्व ज॒ठरे॒ मध्व॑ ऊ॒र्मिं त्वᳪ राजा॑ऽसि॒ प्रति॑पत्सु॒ताना॑म् । उ॒प॒या॒मगृ॑हीतो॒ऽसीन्द्रा॑य त्वा म॒रुत्व॑त ए॒ष ते॒ योनि॒रिन्द्रा॑य त्वा म॒रुत्व॑ते
marútvāṃ̐ indra vṛṣabhó raṇā́ya pibā́ sómam anusvadháṃ madā́ya | ā́ siñcasva jaṭháre mádhva ū́rmiṃ tváṃ rājā́ ’si práti-patsu tā́nām | upayā́ma-gṛhīto ’sī́ndrāya tvā marútvata eṣá te yóniḥ índrāya tvā marútvate
ഹേ മരുത്വത് ഇന്ദ്രാ, യുദ്ധത്തിനുള്ള വൃഷഭനേ! അനുശ്വധമായി, മദത്തിനായി സോമം പാനം ചെയ്യുക. മധുരതയുടെ തരംഗം നിന്റെ ജഠരത്തിൽ ഒഴുക്കുക; ഏറ്റുമുട്ടലിൽ നില്ക്കുന്നവരുടെ മേൽ നീ രാജാവാണ്. ‘മരുത്വത് ഇന്ദ്രനുവേണ്ടി ഉപയാമത്തോടെ നീ ഗ്രഹീതനായിരിക്കുന്നു; ഇതാണ് നിന്റെ യോനി—മരുത്വത് ഇന്ദ്രനുവേണ്ടി നിന്നെ.’
म॒रुत्वान् । इ॒न्द्र॒ । वृष॒भः । रणा॑य । पि॒ब॒ । सोम॑म् । अनु॒-स्व॒धम् । मदा॑य । आ । सि॒ञ्च॒स्व॒ । ज॒ठरे॑ । मध्वः॑ । ऊ॒र्मिम् । त्वम् । राजा॑ । अ॒सि॒ । प्रति॑-पत्सु । ताना॑म् । उ॒प॒या॒म-गृ॑हीतः । अ॒सि॒ । इन्द्रा॑य । त्वा॒ । म॒रुत्व॑त । ए॒षः । ते॒ । योनि॑ः । इन्द्रा॑y । त्वा॒ । म॒रुत्व॑ते