Mantra 35
इन्द्र॑ मरुत्व इ॒ह पा॑हि॒ सोमं॒ यथा॑ शार्या॒ते अपि॑बः सु॒तस्य॑ । तव॒ प्रणी॑ती॒ तव॑ शूर॒ शर्म॒न्ना वि॑वासन्ति क॒वय॑: सुय॒ज्ञाः । उ॒प॒या॒मगृ॑हीतो॒ऽसीन्द्रा॑य त्वा म॒रुत्व॑त ए॒ष ते॒ योनि॒रिन्द्रा॑य त्वा म॒रुत्व॑ते
índra marutva ihá pā́hi sómaṃ yáthā śāryā́te ápibaḥ sutásya | táva práṇītī táva śūra śármann ā́ vivāsanti kaváyaḥ suyajñā́ḥ | upayā́ma-gṛhīto’sī́ndrāya tvā marútvata eṣá te yónir índrāya tvā marútvate
ഹേ മരുৎവന്ത ഇന്ദ്രാ, ഇവിടെ സോമം പാനം ചെയ്യുക; ശാര്യാതന്റെ യജ്ഞത്തിൽ നീ പിഴിഞ്ഞ സോമരസം കുടിച്ചതുപോലെ. നിന്റെ പ്രേരണയാൽ, നിന്റെ വീരശരണത്തിൽ, സുസംസ്കൃത യജ്ഞം ചെയ്യുന്ന കവികൾ (വിദ്വാൻ യജമാന-ഋത്വിജർ) സമൃദ്ധി പ്രാപിക്കുന്നു. ഉപയാമ-ഗ്രഹീതനായ നീ—മരുৎവന്ത ഇന്ദ്രനുവേണ്ടി നിനക്കു (ഈ ഗ്രഹം) അർപ്പിതം. ഇതാണ് നിന്റെ യോനി (ആസനം/സ്ഥാനം)—മരുৎവന്ത ഇന്ദ്രനുവേണ്ടി നിനക്കു.
इन्द्र । मरुत्वः । इह । पाहि । सोमम् । यथा । शार्याते । अपिबः । सुतस्य । तव । प्रणीती । तव । शूर । शर्मन् । आ । विवासन्ति । कवयः । सु-यज्ञाः । उप-याम-गृहीतः । असि । इन्द्राय । त्वा । मरुत्वते । एषः । ते । योनिः । इन्द्राय । त्वा । मरुत्वते