म॒रुत्व॑न्तं वृष॒भं वा॑वृधा॒नमक॑वारिं दि॒व्यᳪशा॒समिन्द्र॑म् । वि॑श्वा॒साह॒मव॑से॒ नूत॑नायो॒ग्रᳪस॑हो॒दामि॒ह तᳪ हु॑वेम । उ॒प॒या॒मगृ॑हीतो॒ऽसीन्द्रा॑य त्वा म॒रुत्व॑ते ए॒ष ते॒ योनि॒रिन्द्रा॑य त्वा म॒रुत्व॑ते । उ॒प॒या॒मगृ॑हीतोऽसि म॒रुतां॒ त्वौज॑से
marútvantaṃ vṛṣabháṃ vāvṛdhānám akavā́riṃ divyáṃ-śā́sam índram | viśvā́sāham ávase nū́tanāyográm-saho dā́m ihá táṃ huvema | upayā́ma-gṛhīto ’sī́ndrāya tvā marútvate eṣá te yóniḥ índrāya tvā marútvate | upayā́ma-gṛhīto ’si marútāṃ tvójasé
മരുതുകളോടുകൂടിയ ഇന്ദ്രൻ—വൃഷഭൻ, ബലത്തിൽ വർദ്ധിക്കുന്നവൻ, ദിവ്യശാസനമുള്ളവൻ, സോമപാനകൻ—അവൻ സർവ്വജയി; പുതുതും നിലവിലുള്ളതുമായ സഹായത്തിനായി, ഉഗ്രശക്തിയുള്ളവനെ, ഞങ്ങൾ ഇവിടെ ആവാഹനം ചെയ്യുന്നു। ‘ഉപയാമംകൊണ്ട് നീ ഗ്രഹിതനായിരിക്കുന്നു—മരുത്വന്തനായ ഇന്ദ്രനുവേണ്ടി; ഇതാണ് നിന്റെ യോനി—മരുത്വന്തനായ ഇന്ദ്രനുവേണ്ടി।’ ‘ഉപയാമംകൊണ്ട് നീ ഗ്രഹിതനായിരിക്കുന്നു—മരുതുകളുടെ ഓജസ്സിനായി।’
म॒रुत्व॑न्तम् । वृष॒भम् । वा॒वृ॒धा॒नम् । अक॑वारिम् । दि॒वि॒यम्-शा॒सम् । इन्द्र॑म् । वि॒श्वा॒साह॑म् । अव॑से । नूत॑नाय । उ॒ग्रम्-स॑हः । दा॒मि॒ । इ॒ह । तम् । हु॒वे॒म । उ॒प॒या॒म-गृ॑हीतः । अ॒सि॒ । इन्द्रा॑य । त्वा॒ । म॒रुत्व॑ते । ए॒षः । ते॒ । योनि॑ः । इन्द्रा॑य । त्वा॒ । म॒रुत्व॑ते । उ॒प॒या॒म-गृ॑हीतः । अ॒सि॒ । म॒रुताम् । त्वा॒ । ओज॑से