Mantra 17
मनो॒ न येषु॒ हव॑नेषु ति॒ग्मं विप॒: शच्या॑ वनु॒थो द्रव॑न्ता । आ यः शर्या॑भिस्तुविनृ॒म्णो अ॒स्याश्री॑णीता॒दिशं॒ गभ॑स्तावे॒ष ते॒ योनि॑: प्र॒जाः पा॒ह्यप॑मृष्टो॒ मर्को॑ दे॒वास्त्वा॑ मन्थि॒पाः प्र ण॑य॒न्त्वना॑धृष्टासि
máno na yéṣu hávaneṣu tigmáṃ vípaḥ śácyā vanútho drávantā | ā́ yaḥ śaryā́bʰis tuvínṛmṇo asyā́śrīṇītā́diśaṃ gábhastāv eṣá te yóniḥ | prajā́ḥ pāhi | ápamṛṣṭo márko devā́s tvā manthipā́ḥ prá ṇayantu anā́dhṛṣṭo'si
മനസ്സുപോലെ (വേഗത്തിൽ) ആ ഹവനങ്ങളിൽ തീക്ഷ്ണമായ (പാനം) ഓടുന്നു; വിപ്രർ (ഋഷിമാർ) തങ്ങളുടെ ശക്തിയാൽ അതിനെ, ഓടിക്കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോഴും, നേടുന്നു. തുവിനൃമ്ണൻ (മഹാബലവാൻ) ആയവൻ, ശര്യാ (വേഗഗതികൾ) കൊണ്ട്, തന്റെ ഗഭസ്ത (കൈ/കിരണം)യിൽ ദിശയെ എത്തിച്ചവൻ—അതുതന്നെ നിന്റെ യോനി (ആധാരം) ആകുന്നു. പ്രജകളെ രക്ഷിക്ക! അപമൃഷ്ട (ശുദ്ധീകരിച്ച/തുടച്ച) മർക്കാ. ദേവന്മാർ—മന്തിപാഃ (മന്തനം ചെയ്ത പാനം കുടിക്കുന്നവർ)—നിന്നെ മുന്നോട്ട് നയിക്കട്ടെ; നീ അനാധൃഷ്ട (അജേയ/അസ്പർശ്യ)നാകുന്നു.
मनो॒ । न । येषु॒ । हव॑नेषु । ति॒ग्मम् । विप॒ः । शच्या॑ । व॒नु॒थः । द्रव॑न्ताः । आ । यः । शर्या॑भिः । तु॒वि॒नृ॒म्णः । अ॒स्य । आ॒श्री॑णीता । आ॒दिश॑म् । गभ॑स्तौ । ए॒षः । ते॒ । योनि॑ः । प्र॒जाः । पा॒हि । अप॑मृष्टः । मर्कः॑ । दे॒वाः । त्वा॒ । म॒न्थि॒पाः । प्र । न॒य॒न्तु॒ । अना॑धृष्टः । अ॒सि॒