Sukta 6

Mantra 1

प्र कारवो मनना वच्यमाना देवद्रीचीं नयत देवयन्तः । दक्षिणावाड्वाजिनी प्राच्येति हविर्भरन्त्यग्नये घृताची ॥

മുന്നോട്ട് പോവുക, ഹേ ഗായകരേ, മനസ്സിൽ ചിന്തയെ രൂപപ്പെടുത്തി വാക്കിനെ പണിയുമ്പോൾ; ദേവന്മാരെ ആഗ്രഹിക്കുന്നവരേ, അതിനെ ദേവദിശയിലേക്കു നയിക്കുവിൻ. ദക്ഷിണയോടുകൂടിയ വാജിനീ ശക്തി കിഴക്കോട്ടു നീങ്ങുന്നു; ഘൃതപ്രഭയുള്ള പഥം കൈവശമുള്ള അവൾ അഗ്നിക്കായി ഹവിസ് കൊണ്ടുവരുന്നു.

Mantra 2

आ रोदसी अपृणा जायमान उत प्र रिक्था अध नु प्रयज्यो । दिवश्चिदग्ने महिना पृथिव्या वच्यन्तां ते वह्नयः सप्तजिह्वाः ॥

ജനിക്കുമ്പോൾ നീ രണ്ടു ലോകങ്ങളായ രോദസീകളെ നിറച്ചു; പിന്നെ നീ നിന്റെ അവകാശത്തിലേക്കു മുന്നേറി—ഇപ്പോൾ യജ്ഞകർമ്മത്തെ നയിക്കുന്നവനായി. ഹേ അഗ്നേ, ദ്യൗവും പൃഥിവിയും കടന്ന നിന്റെ മഹിമയാൽ, നിന്റെ വഹ്നികൾ—സപ്തജിഹ്വാ വഹനശക്തികൾ—പ്രവർത്തനത്തിലേക്കു ഉച്ചരിക്കപ്പെടട്ടെ.

Mantra 3

द्यौश्च त्वा पृथिवी यज्ञियासो नि होतारं सादयन्ते दमाय । यदी विशो मानुषीर्देवयन्तीः प्रयस्वतीरीळते शुक्रमर्चिः ॥

ദ്യൗസും പൃഥിവിയും—യജ്ഞാർഹർ—നിന്നെ ഗൃഹത്തിൽ ഹോതാവായി ഇരുത്തുന്നു; ദേവന്മാരെ തേടുന്ന മനുഷ്യജനങ്ങൾ, ഹവിഷ്യസമൃദ്ധരായി, നിന്റെ പ്രകാശമുള്ള അർച്ചി (ജ്വാല)യെ ആരാധിച്ച് സ്തുതിക്കുന്നു.

Mantra 4

महान्त्सधस्थे ध्रुव आ निषत्तोऽन्तर्द्यावा माहिने हर्यमाणः । आस्क्रे सपत्नी अजरे अमृक्ते सबर्दुघे उरुगायस्य धेनू ॥

മഹാൻ, സഹാസനത്തിൽ ധ്രുവനായി, അവൻ രണ്ടു ദ്യാവകളുടെ മദ്ധ്യേ സ്ഥാപിതനാകുന്നു, മഹാശക്തിയോടെ സഞ്ചരിക്കുന്നവൻ. വിശാലഗാമിയുടെ രണ്ടു അച്യുത, അജര, അക്ഷത, നിർവൈര ദുഗ്ധധേനുക്കൾ ഒരുമിച്ച് ഒഴുകുന്ന പാൽ ചൊരിയുന്നു.

Mantra 5

व्रता ते अग्ने महतो महानि तव क्रत्वा रोदसी आ ततन्थ । त्वं दूतो अभवो जायमानस्त्वं नेता वृषभ चर्षणीनाम् ॥

ഹേ അഗ്നേ, നിന്റെ വ്രതങ്ങൾ (നിയമങ്ങൾ) മഹത്തായവ—അതിമഹത്തായവ; നിന്റെ ക്രതു (ശക്തി/പ്രജ്ഞ)കൊണ്ട് നീ രണ്ടു ലോകങ്ങളെയും വ്യാപിപ്പിച്ചു. ജന്മംകൊണ്ടുതന്നെ നീ ദൂതനായി; ഹേ വൃഷഭ, നീ മനുഷ്യകുലങ്ങളുടെ നേതാവാണ്.

Mantra 6

ऋतस्य वा केशिना योग्याभिर्घृतस्नुवा रोहिता धुरि धिष्व । अथा वह देवान्देव विश्वान्त्स्वध्वरा कृणुहि जातवेदः ॥

ഋതത്തിന്റെ യോജ്യബന്ധങ്ങളാൽ—ഘൃതപ്രകാശം ഒഴുകുന്ന—രണ്ടു ചുവന്ന കുതിരകളെ ദണ്ഡത്തിൽ (ധുരിയിൽ) കെട്ടുക. പിന്നെ, ഹേ ദിവ്യ ജാതവേദസേ, സർവ്വ ദേവന്മാരെയും ഇവിടെ കൊണ്ടുവരിക; നമ്മുടെ സ്വധ്വര യജ്ഞയാത്രയെ സുമാർഗ്ഗവും അഖണ്ഡവും ശുഭവും ആക്കുക.

Mantra 7

दिवश्चिदा ते रुचयन्त रोका उषो विभातीरनु भासि पूर्वीः । अपो यदग्न उशधग्वनेषु होतुर्मन्द्रस्य पनयन्त देवाः ॥

ദിവ്യാകാശത്തിലെ പ്രകാശഭരിത പ്രദേശങ്ങളും നിനക്കായി ദീപ്തമാകുന്നു; ഹേ ഉഷസ്സേ, നീ നിന്റെ അനേകം പ്രഭാതകിരണങ്ങളോടെ അനുഗമിച്ച് പ്രകാശിക്കുന്നു. ഹേ അഗ്നേ, വനങ്ങളിൽ ജലങ്ങൾ ജാഗരിക്കുമ്പോൾ, മന്ദ്രനായ ഹോതാവിന്റെ ആനന്ദമയ ജ്വാലയിൽ ദേവന്മാർ ഹർഷിക്കുന്നു.

Mantra 8

उरौ वा ये अन्तरिक्षे मदन्ति दिवो वा ये रोचने सन्ति देवाः । ऊमा वा ये सुहवासो यजत्रा आयेमिरे रथ्यो अग्ने अश्वाः ॥

വിശാല അന്തരിക്ഷത്തിൽ ആനന്ദിക്കുന്നവരായാലും, ദിവ്യപ്രകാശമുള്ള ലോകത്തിൽ വസിക്കുന്ന ദേവന്മാരായാലും—ആ യജ്യരും സുഹവാസരും (എളുപ്പത്തിൽ ആഹ്വാനിക്കാവുന്ന) ശക്തികൾക്കായി, ഹേ അഗ്നേ, രഥത്തിന്റെ കുതിരകൾ കെട്ടിപ്പൊരുത്തപ്പെട്ടു വന്നിരിക്കുന്നു; യജ്ഞയാത്രയ്ക്ക് സന്നദ്ധം.

Mantra 9

ऐभिरग्ने सरथं याह्यर्वाङ्नानारथं वा विभवो ह्यश्वाः । पत्नीवतस्त्रिंशतं त्रीँश्च देवाननुष्वधमा वह मादयस्व ॥

ഹേ അഗ്നേ, ഇവയോടുകൂടെ ഒരേ രഥത്തിൽ ഏകസമരസമായി ഇവിടെ വരിക—അല്ലെങ്കിൽ പല രഥങ്ങളിലായും; നിന്റെ അശ്വങ്ങൾക്ക് ബഹുവിധ വൈഭവശക്തിയുണ്ടല്ലോ. തങ്ങളുടെ തങ്ങളുടെ സ്വധ പ്രകാരം, പത്നീവന്തന്മാരായ (ശക്തിസഹിത) ദേവന്മാരെ—മൂന്നു ദശവും മൂന്നു (33)—ഇവിടെ കൊണ്ടുവരിക; പൂർത്തിയായ ഹവിസ്സിൽ ആനന്ദിക്കയും ചെയ്യുക.

Mantra 10

स होता यस्य रोदसी चिदुर्वी यज्ञंयज्ञमभि वृधे गृणीतः । प्राची अध्वरेव तस्थतुः सुमेके ऋतावरी ऋतजातस्य सत्ये ॥

അവൻ തന്നെയാണ് ഹോതൃ; ഓരോ യജ്ഞത്തിലും വിശാലമായ ദ്യാവാ-പൃഥിവീ പോലും സ്തുതിയാൽ അവനെ വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നു. അധ്വരത്തിൽ അവർ രണ്ടുപേരും മുന്നേറുന്ന തൂണുകളെപ്പോലെ നിലകൊള്ളുന്നു—സുന്ദരമായി ജോഡിയായി, ഋതത്തിന്റെ രക്ഷകർ—ഋതജാതന്റെ സത്യത്തിൽ സ്ഥാപിതരായി.

Mantra 11

इळामग्ने पुरुदंसं सनिं गोः शश्वत्तमं हवमानाय साध । स्यान्नः सूनुस्तनयो विजावाग्ने सा ते सुमतिर्भूत्वस्मे ॥

ഹേ അഗ്നേ, വിളിച്ചപേക്ഷിക്കുന്നവനുവേണ്ടി ഇളയെ സിദ്ധമാക്കുക—പുരുദംസം (ബഹുവിധ ശക്തിസമൃദ്ധം), ഗോമാതാവിന്റെ ദീർഘകാല ലാഭം, പ്രകാശത്തിന്റെ സ്ഥിരസിദ്ധി. ഞങ്ങൾക്ക് ഒരു പുത്രൻ—വളരുന്ന സന്തതി—ജീവിതസമരത്തിൽ വിജയം നേടുന്നവൻ—ഉണ്ടാകട്ടെ. ഹേ അഗ്നേ, അതേ നിന്റെ സുമതി (ശുഭകൃപ) ഞങ്ങളിൽ നിലനില്ക്കട്ടെ.