Sukta 103

Mantra 1

तत्त इन्द्रियं परमं पराचैरधारयन्त कवयः पुरेदम् । क्षमेदमन्यद्दिव्यन्यदस्य समी पृच्यते समनेव केतुः ॥

ഹേ ഇന്ദ്രാ! നിന്റെ ആ പരമമായ ഇന്ദ്രിയശക്തിയെ—ദൂരവ്യാപിയായ ഉയർന്ന നിലകളിൽ നിന്നു—പുരാതനകാലം മുതൽ കവികൾ ധാരണം ചെയ്തു. ഒന്ന് ഇതിവിടെ ഭൂമിയിൽ, മറ്റൊന്ന് അതു ദ്യൗവിൽ; എങ്കിലും രണ്ടും ഒരേ സമാഗമസ്ഥാനത്തിൽ ഒരേ കേതു (ചിഹ്നം) പോലെ തമ്മിൽ ചേർന്നു നിൽക്കുന്നു.

Mantra 2

स धारयत्पृथिवीं पप्रथच्च वज्रेण हत्वा निरपः ससर्ज । अहन्नहिमभिनद्रौहिणं व्यहन्व्यंसं मघवा शचीभिः ॥

അവൻ ഭൂമിയെ ദൃഢമായി ധരിച്ചു അതിനെ വ്യാപിപ്പിച്ചു; വജ്രത്തോടെ പ്രഹരിച്ച് ജലങ്ങളെ മോചിപ്പിച്ചു. അഹി (സർപ്പം)യെ വധിച്ചു, റൗഹിണയെ പിളർത്തി, തടസ്സക്കാരനായ വ്യാംസനെ വീഴ്ത്തി—മഘവൻ തന്റെ ശചീഭിഃ (ചേതനശക്തികളാൽ).

Mantra 3

स जातूभर्मा श्रद्दधान ओजः पुरो विभिन्दन्नचरद्वि दासीः । विद्वान्वज्रिन्दस्यवे हेतिमस्यार्यं सहो वर्धया द्युम्नमिन्द्र ॥

ജന്മസിദ്ധമായ ബലം വഹിക്കുന്ന അവൻ, തന്റെ ഓജസ്സിൽ ശ്രദ്ധ സ്ഥാപിച്ച്, പുരങ്ങളെ ഭേദിച്ചു മുന്നേറി, ദാസീ (ബന്ധിത) ശക്തികളെ മോചിപ്പിച്ചു. ഹേ വജ്രധാരീ! അറിഞ്ഞവനായി അവൻ ദസ്യുവിന്റെ ഹേതിയെ (ആയുധം) തകർത്തു; ആര്യനുവേണ്ടി ബലവും ദ്യുമ്നം (തേജസ്സുള്ള വിജയം)വും വർദ്ധിപ്പിക്കേണമേ, ഹേ ഇന്ദ്രാ.

Mantra 4

तदूचुषे मानुषेमा युगानि कीर्तेन्यं मघवा नाम बिभ्रत् । उपप्रयन्दस्युहत्याय वज्री यद्ध सूनुः श्रवसे नाम दधे ॥

ഇതുതന്നെ മനുഷ്യവംശങ്ങൾ യുഗങ്ങളോളം ഉച്ചരിച്ചിരിക്കുന്നു—മഘവാൻ (ഇന്ദ്രൻ) എന്ന കീർത്തനീയ നാമം ധരിച്ചു. വജ്രധാരി ദസ്യു-ഹത്യയ്ക്കായി മുന്നേറി; ശ്രവസ് (ശ്രവണ-കീർത്തി) വർധിക്കേണ്ടതിന് പുത്രൻ തനിക്കൊരു നാമം സ്ഥാപിച്ചപ്പോൾ.

Mantra 5

तदस्येदं पश्यता भूरि पुष्टं श्रदिन्द्रस्य धत्तन वीर्याय । स गा अविन्दत्सो अविन्ददश्वान्त्स ओषधीः सो अपः स वनानि ॥

അവന്റെ ഈ പ്രവൃത്തിയെ നോക്കുവിൻ—എത്ര മഹത്തായ പുഷ്ടിവർധനം! ഇന്ദ്രന്റെ വീര്യത്തിനായി അവനിൽ ശ്രദ്ധ സ്ഥാപിക്കുവിൻ. അവൻ പശുക്കളെ കണ്ടെത്തി, അവൻ കുതിരകളെ കണ്ടെത്തി; അവൻ ഔഷധികളെ കണ്ടെത്തി, അവൻ അപഃ (ജലങ്ങളെ) കണ്ടെത്തി, അവൻ വനങ്ങളെ കണ്ടെത്തി.

Mantra 6

भूरिकर्मणे वृषभाय वृष्णे सत्यशुष्माय सुनवाम सोमम् । य आदृत्या परिपन्थीव शूरोऽयज्वनो विभजन्नेति वेदः ॥

ബഹുകർമ്മനായ, വൃഷഭനായ, ബലവാനായ—സത്യശുഷ്മ (സത്യ തേജസ്/ഉത്സാഹം) ഉള്ളവനായി നമുക്ക് സോമം പിഴിയാം. ജാഗ്രതയോടെ, പാതകളെ കാക്കുന്ന ശൂരനെപ്പോലെ, അയജ്വന്മാരെ (യജ്ഞം ചെയ്യാത്തവരെ) വേർതിരിച്ച് തിരിച്ചറിഞ്ഞ് അറിയുന്നവൻ.

Mantra 7

तदिन्द्र प्रेव वीर्यं चकर्थ यत्ससन्तं वज्रेणाबोधयोऽहिम् । अनु त्वा पत्नीर्हृषितं वयश्च विश्वे देवासो अमदन्ननु त्वा ॥

ഹേ ഇന്ദ്രാ, ഇതു നിശ്ചയമായും നിന്റെ വീര്യകൃത്യം—വജ്രത്താൽ നിദ്രിച്ചിരുന്ന അഹി (സർപ്പം)യെ നീ ഉണർത്തിയപ്പോൾ. നിന്റെ അനുഗമനത്തിൽ പത്നിമാരും ഹർഷിതമായ പ്രാണശക്തികളും പിന്തുടർന്നു; സർവ്വദേവന്മാരും നിന്റെ പിന്നാലെ അനുഗമിച്ച് ആനന്ദിച്ചു.

Mantra 8

शुष्णं पिप्रुं कुयवं वृत्रमिन्द्र यदावधीर्वि पुरः शम्बरस्य । तन्नो मित्रो वरुणो मामहन्तामदितिः सिन्धुः पृथिवी उत द्यौः ॥

ഹേ ഇന്ദ്രാ, നീ ശുഷ്ണൻ, പിപ്രു, കുയവ, വൃത്രൻ എന്നിവരെ വധിക്കുകയും ശംബരന്റെ ദുർഗ്ഗങ്ങൾ തകർക്കുകയും ചെയ്തപ്പോൾ—ആ ജയശക്തി ഞങ്ങളെ വിപുലമാക്കട്ടെ. മിത്രനും വരുണനും, അദിതി, സിന്ധു (പ്രവാഹിനി നദി), പൃഥിവി, ദ്യൗ (ആകാശം) എന്നിവരും ഞങ്ങളെ മഹിമപ്പെടുത്തട്ടെ.