The Account of the Lalitā Hymn, the Protective Armor (Kavaca), and the Thousand Names (Sahasranāma)

Verse 1

सनत्कुमार उवाच । अथासामावृतिस्थानां शक्तीनां समयेन च । नाम्नां सहस्रं वक्ष्यामि गुरुध्यानपुरः सरम् ॥ १ ॥

സനത്കുമാരൻ അരുളിച്ചെയ്തു—ഇപ്പോൾ ഈ ശക്തികളുടെ ആവരണസ്ഥാനങ്ങളും സമയനിയമങ്ങളും യഥാക്രമം, ഗുരുധ്യാനം മുൻനിർത്തി, അവരുടെ സഹസ്രനാമങ്ങൾ ഞാൻ പ്രസ്താവിക്കും।

Verse 2

नाथा नव प्रकाशाद्याः सुभगांताः प्रकीर्तिताः । भूम्यादीनिशिवांतानि विद्धि तत्त्वानि नारद ॥ २ ॥

പ്രകാശത്തിൽ ആരംഭിച്ച് സുഭഗയിൽ അവസാനിക്കുന്ന ഒൻപതു നാഥന്മാർ പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ഹേ നാരദാ! ഭൂമി മുതലായവ മുതൽ ശിവൻ വരെ ഉള്ള തത്ത്വങ്ങളെ അറിക।

Verse 3

गुरुजन्मादिपर्वाणि दर्शान्तानि च सप्त वै । एतानि प्राहमनोवृत्त्या चिंतयेत्साधकोत्तमः ॥ ३ ॥

ഗുരുജന്മാദി പർവ്വങ്ങളിൽ നിന്ന് ദർശാ-വിധിവരെ—ഇവ ഏഴ് പവിത്ര ആചരണങ്ങൾ. ഉത്തമ സാധകൻ മനസ്സിനെ നിയന്ത്രിച്ച് അന്തർമനസ്സിൽ ഇവയെ ധ്യാനിക്കണം.

Verse 4

गुरुस्तोत्रं जपेच्चापि तद्गतेनांतरात्मना । नमस्ते नाथ भगवञ्शिवाय गुरुरूपिणे ॥ ४ ॥

അന്തരാത്മാവിനെ അവനിൽ ലയിപ്പിച്ച് ഗുരുസ്തോത്രവും ജപിക്കണം. ഹേ നാഥാ, ഹേ ഭഗവാൻ ശിവാ—ഗുരുരൂപമായി പ്രത്യക്ഷനാകുന്ന നിനക്കു നമസ്കാരം.

Verse 5

विद्यावतारसंसिद्ध्यै स्वौकृतानेकविग्रह । नवाय नवरूपाय परमार्थैकरूपिणे ॥ ५ ॥

വിദ്യാവതാരത്തെ സിദ്ധമാക്കുന്നവനേ, സ്വേച്ഛയാൽ അനേക വിഗ്രഹങ്ങൾ ധരിക്കുന്നവനേ; നിത്യ നവൻ, നിത്യ നവർൂപൻ, പരമാർത്ഥത്തിൽ ഏകസ്വരൂപൻ—നിനക്കു നമസ്കാരം.

Verse 6

सर्वाज्ञानतमोभेदभानवे चिद्धनाय ते । स्वतंत्राय दयाक्लृप्तविग्रहाय शिवात्मने ॥ ६ ॥

സകല അജ്ഞാനതമസ്സും ഭേദിക്കുന്ന സൂര്യനേ, ചൈതന്യനിധിയേ, സ്വതന്ത്രനായ പ്രഭുവേ; കരുണയാൽ വിഗ്രഹം ധരിച്ച ശിവാത്മാവേ—നിനക്കു നമസ്കാരം.

Verse 7

परतंत्राय भक्तानां भव्यानां भव्यरूपिणे । विवेकिनां विवेकाय विमर्शाय विमर्शिनाम् ॥ ७ ॥

ഭക്തർക്കായി പരതന്ത്രനാകുന്നവനേ; ഭവ്യർക്കായി ഭവ്യരൂപനായവനേ; വിവേകികൾക്ക് വിവേകമായും, വിമർശിക്കുന്നവർക്ക് വിമർശമായും നിലകൊള്ളുന്നവനേ—നിനക്കു നമസ്കാരം.

Verse 8

प्रकाशानां प्रकाशाय ज्ञानिनां ज्ञानरूपिणे । पुरस्तात्पार्श्वयोः पृष्ठे नमः कुर्यामुपर्यधः ॥ ८ ॥

എല്ലാ പ്രകാശങ്ങളുടെയും പ്രകാശമായും ജ്ഞാനികളുടെ ജ്ഞാനസ്വരൂപമായും ഉള്ള പരമനോട് നമസ്കാരം. എന്റെ മുന്നിലും വശങ്ങളിലും പിന്നിലും മുകളിലും താഴെയും—സകല ദിക്കുകളിലും ഞാൻ വന്ദനം അർപ്പിക്കുന്നു।

Verse 9

सदा मञ्चित्तसदने विधेहि भवदासनम् । इति स्तुत्वा गुरुं भक्त्या परां देवीं विचिंतयेत् ॥ ९ ॥

‘എന്റെ ചിത്തമെന്ന ക്ഷേത്രത്തിൽ നിത്യം നിങ്ങളുടെ ആസനം സ്ഥാപിക്കണമേ.’ ഇങ്ങനെ ഭക്തിയോടെ ഗുരുവിനെ സ്തുതിച്ച്, പിന്നെ പരമദേവിയെ ധ്യാനിക്കണം।

Verse 10

गणेशग्रहनक्षत्रयोगिनीराशिरूपिणीम् । देवीं मंत्रमयीं नौमि मातृकापीठरूपिणीम् ॥ १० ॥

ഗണേശൻ, ഗ്രഹങ്ങൾ, നക്ഷത്രങ്ങൾ, യോഗിനികൾ, രാശികൾ എന്നീ രൂപങ്ങളായ ദേവിയെ ഞാൻ നമസ്കരിക്കുന്നു; മന്ത്രമയിയായ അവളെ, മാതൃകാപീഠസ്വരൂപിണിയായി വന്ദിക്കുന്നു।

Verse 11

प्रणमामि महादेवीं मातृकां परमेश्वरीम् । कालहृल्लोहोलोल्लोहकलानाशनकारिणीम् ॥ ११ ॥

ഞാൻ മഹാദേവി—മാതൃകാ, പരമേശ്വരി—യെ പ്രണാമം ചെയ്യുന്നു; ‘കാലഹൃത്, ലോഹോ, ലൊല്ലോഹ’ എന്ന ഉഗ്ര മന്ത്രധ്വനികളാൽ സൂചിതമായ അശുഭ കലകളും ക്ലേശങ്ങളും നശിപ്പിക്കുന്നവളെ വന്ദിക്കുന്നു।

Verse 12

यदक्षरै कमात्रेऽपि संसिद्धे स्पर्द्धते नरः । रवितार्क्ष्येंदुकन्दर्पैः शंकरानलविष्णुभिः ॥ १२ ॥

ഒരു മാത്രയുടെ അളവുള്ള ഒരക്ഷരമെങ്കിലും സിദ്ധിയായാൽ, മനുഷ്യൻ സൂര്യൻ, താർക്ഷ്യൻ (ഗരുഡൻ), ചന്ദ്രൻ, കന്ദർപ്പൻ, ശങ്കരൻ, അഗ്നി, വിഷ്ണു എന്നിവരോടും ശക്തിയിൽ മത്സരിക്കാം।

Verse 13

यदक्षरशशिज्योत्स्नामंडितं भुवनत्रयम् । वन्दे सर्वेश्वरीं देवीं महाश्रीसिद्धमातृकाम् ॥ १३ ॥

യാരുടെ അക്ഷരങ്ങൾ ചന്ദ്രജ്യോത്സ്നപോലെ ത്രിഭുവനത്തെ അലങ്കരിക്കുമോ, ആ സർവേശ്വരി ദേവിയായ മഹാശ്രീ സിദ്ധമാതൃകയെ ഞാൻ വന്ദിക്കുന്നു.

Verse 14

यदक्षरमहासूत्रप्रोतमेतज्जगत्त्रयम् । ब्रह्यांडादिकटाहांतं तां वन्दे सिद्धमातृकाम् ॥ १४ ॥

യാരുടെ അവിനാശി അക്ഷരങ്ങളുടെ മഹാസൂത്രത്തിൽ ബ്രഹ്മാണ്ഡത്തിൽ നിന്ന് സൃഷ്ടി-കടാഹത്തിന്റെ അറ്റംവരെ ഈ ത്രിജഗത്ത് കോർത്തിരിക്കുന്നു, ആ സിദ്ധമാതൃകയെ ഞാൻ വന്ദിക്കുന്നു.

Verse 15

यदेकादशमाधारं बीजं कोणत्रयोद्भवम् । ब्रह्यांडादिकटाहांतं जगदद्यापि दृश्यते ॥ १५ ॥

ഇന്നും ഈ ജഗത്ത് ആ ബീജതത്ത്വരൂപമായിട്ടുതന്നെ ദൃശ്യമാണ്—അത് ഏകാദശ ആധാരങ്ങളിൽ നിലകൊണ്ട്, ത്രികോണമൂന്നിൽ നിന്ന് ഉദ്ഭവിച്ച്, ബ്രഹ്മാണ്ഡ-കടാഹത്തിന്റെ അറ്റംവരെ വ്യാപിക്കുന്നു.

Verse 16

अकचादिटतोन्नद्धपयशाक्षरवर्गिणीम् । ज्येष्ठांगबाहुहृत्कंठकटिपादनिवासिनीम् ॥ १६ ॥

അവൾ ‘അ’ മുതൽ, പിന്നെ ‘ക’ മുതലായ ക്രമത്തിൽ അക്ഷരവർഗങ്ങളായി കോർത്തിണക്കപ്പെട്ടവൾ—ദീപ്തമായ അക്ഷരമാലപോലെ; ദേഹം, ഭുജങ്ങൾ, ഹൃദയം, കണ്ഠം, കടിഭാഗം, പാദങ്ങൾ എന്നീ പ്രധാന അവയവങ്ങളിൽ അവൾ അധിവസിക്കുന്നു.

Verse 17

नौमीकाराक्षरोद्धारां सारात्सारां परात्पराम् । प्रणमामि महादेवीं परमानंदरूपिणीम् ॥ १७ ॥

‘നൗമീ’കാര എന്ന പവിത്ര അക്ഷരത്തിലൂടെ ഉദ്ഘാടിതയായ, സാരങ്ങളുടെ സാരം, പരാത്പര, പരമാനന്ദരൂപിണിയായ മഹാദേവിയെ ഞാൻ പ്രണമിക്കുന്നു.

Verse 18

अथापि यस्या जानंति न मनागपि देवताः । केयं कस्मात्क्व केनेति सरूपारूपभावनाम् ॥ १८ ॥

എങ്കിലും ദേവന്മാർക്കും അവളെ അല്പംപോലും അറിയാനാകില്ല—അവൾ ആരാണ്, എവിടെ നിന്നാണ് ഉദ്ഭവിക്കുന്നത്, എവിടെയാണ് അധിവസിക്കുന്നത്, ആരാൽ പ്രേരിതയായി പ്രത്യക്ഷമാകുന്നത്; അവൾ സാകാര-നിരാകാര ഭാവനയായി ധ്യേയയായ ദേവിയാണ്।

Verse 19

वंदे तामहमक्षय्यां क्षकाराक्षररूपिणीम् । देवीं कुलकलोल्लोलप्रोल्लसन्तीं शिवां पराम् ॥ १९ ॥

‘ക്ഷ’ അക്ഷരരൂപിണിയായ ആ അക്ഷയ ദേവിയെ ഞാൻ വന്ദിക്കുന്നു; കുലസമൂഹങ്ങളുടെ കലോല-തരംഗങ്ങളിൽ ഉന്മേഷത്തോടെ പൊങ്ങി ദീപ്തിയായി തിളങ്ങുന്ന പരമ ശിവയായ ദേവി അവൾ।

Verse 20

वर्गानुक्रमयोगेन यस्याख्योमाष्टकं स्थितम् । वन्दे तामष्टवर्गोत्थमहासिद्ध्यादिकेश्वरीम् ॥ २० ॥

വർണവർഗങ്ങളുടെ ക്രമയോഗത്താൽ യിൽ ‘ഓം’ അഷ്ടകം സ്ഥാപിതമായിരിക്കുന്ന, അഷ്ടവർഗോത്ഭവമായ മഹാസിദ്ധി മുതലായവയുടെ ഈശ്വരിയായ പരമ ദേവിയെ ഞാൻ വന്ദിക്കുന്നു।

Verse 21

कामपूर्णजकाराख्य सुपीठांतर्न्निवासिनीम् । चतुराज्ञाकोशभूतां नौमि श्रीत्रिपुरामहम् ॥ २१ ॥

‘കാമപൂർണ-ജകാര’ എന്ന ഉത്തമ പീഠത്തിന്റെ അന്തർഭാഗത്ത് അധിവസിക്കുന്ന, ചതുരാജ്ഞാ-കോശങ്ങളുടെ സ്വരൂപമായ ശ്രീത്രിപുരയെ ഞാൻ നമസ്കരിക്കുന്നു।

Verse 22

एतत्स्तोत्रं तु नित्यानां यः पठेत्सुसमाहितः । पूजादौ तस्य सर्वाता वरदाः स्युर्न संशयः ॥ २२ ॥

നിത്യവും സുസമാഹിതനായി—പൂജാദി സമയങ്ങളിൽ—ഈ സ്തോത്രം പാരായണം ചെയ്യുന്നവന് എല്ലാ വരദാതാ ദേവതകളും അനുഗ്രഹം നൽകി വരങ്ങൾ നൽകും; സംശയമില്ല।

Verse 23

अथ ते कवचं देव्या वक्ष्ये नवरतात्मकम् । येन देवासुरनरजयी स्यात्साधकः सदा ॥ २३ ॥

ഇപ്പോൾ ഞാൻ നിനക്കു ദേവിയുടെ നവരത്നമയ കവചം പ്രസ്താവിക്കുന്നു; അതിന്റെ പ്രഭാവത്തിൽ സാധകൻ സദാ ദേവൻ, അസുരൻ, മനുഷ്യൻ എന്നിവരിൽ ജയിയാകും.

Verse 24

सर्वतः सर्वदात्मानं ललिता पातु सर्वगा । कामेशी पुरतः पातु भगमाली त्वनंतरम् ॥ २४ ॥

സർവ്വത്ര വ്യാപിച്ചു, സർവ്വകാലവും സർവ്വാത്മസ്വരൂപിണിയായ ലലിതാ എന്നെ എല്ലാദിക്കിലും കാക്കട്ടെ. മുൻവശത്ത് കാമേശീ കാക്കട്ടെ; അതിന് പിന്നാലെ ഭഗമാലീ കാക്കട്ടെ.

Verse 25

दिशं पातु तथा दक्षपार्श्वं मे पातु सर्वदा । नित्यक्लिन्नाथं भेरुण्डादिशं मे पातु कौणपीम् ॥ २५ ॥

ദിക്കുകൾ സംരക്ഷിക്കപ്പെടട്ടെ; എന്റെ വലതുവശം സദാ കാക്കപ്പെടട്ടെ. നിത്യക്ലിന്നാഥൻ എന്നെ കാക്കട്ടെ; ഭേരുണ്ഡൻ അധിഷ്ഠിതമായ ദിക്കിൽ കൗണപീ എന്നെ കാക്കട്ടെ.

Verse 26

तथैव पश्चिमं भागं रक्षताद्वह्निवासिनी । महावज्रेश्वरी नित्या वायव्ये मां सदावतु ॥ २६ ॥

അതുപോലെ പടിഞ്ഞാറ് ഭാഗം വഹ്നിവാസിനീ കാക്കട്ടെ. വായവ്യ ദിക്കിൽ നിത്യ മഹാവജ്രേശ്വരീ സദാ എന്നെ കാക്കട്ടെ.

Verse 27

वामपार्श्वं सदा पातु इतीमेलरिता ततः । माहेश्वरी दिशं पातु त्वरितं सिद्धिदायिनी ॥ २७ ॥

പിന്നീട് ‘എന്റെ ഇടതുവശം സദാ കാക്കപ്പെടട്ടെ’ എന്നു മന്ത്രം ഉച്ചരിച്ച് പ്രാർത്ഥിക്കണം: ‘വേഗത്തിൽ സിദ്ധി നല്കുന്ന മാഹേശ്വരീ ദിക്കിനെ കാക്കട്ടെ.’

Verse 28

पातु मामूर्ध्वतः शश्चद्दैवताकुलसुंदरी । अधो नीलपताकाख्या विजया सर्वतश्च माम् ॥ २८ ॥

മുകളിൽ നിന്ന് ദേവഗണങ്ങളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട സദാമംഗളമയിയായ സുന്ദരി ദേവി എന്നെ രക്ഷിക്കട്ടെ; താഴെ നിന്ന് ‘നീലപതാകാ’ എന്ന പേരിൽ പ്രസിദ്ധയായ വിജയാ എന്നെ രക്ഷിക്കട്ടെ; അവൾ എല്ലാദിക്കുകളിലും എന്നെ കാത്തുകൊള്ളട്ടെ।

Verse 29

करोतु मे मंगलानि सर्वदा सर्वमंगला । देहंद्रियमनः प्राणाञ्ज्वालामालिनिविग्रहा ॥ २९ ॥

സർവമംഗളയായ ദേവി എപ്പോഴും എനിക്ക് മംഗളം വരുത്തട്ടെ—ജ്വാലാമാലയാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട ദിവ്യവിഗ്രഹം ധരിച്ചവളും, ദേഹം, ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ, മനസ്, പ്രാണങ്ങൾ എന്നിവയുടെ അധിഷ്ഠാത്രിയുമാകുന്നു അവൾ।

Verse 30

पालयत्वनिशं चित्ता चित्तं मे सर्वदावतु । कामात्क्रोधात्तथा लोभान्मोहान्मानान्मदादपि ॥ ३० ॥

അവിശ്രമം ജാഗ്രതയുള്ള ചിത്താ എന്നെ കാത്തുകൊള്ളട്ടെ; എന്റെ ചിത്തം എപ്പോഴും സംരക്ഷിക്കപ്പെടട്ടെ—കാമം, ക്രോധം, ലോഭം, മോഹം, മാനം, മദം-അഹങ്കാരം എന്നിവയിൽ നിന്നുമുപോലും।

Verse 31

पापान्मां सर्वतः शोकात्संक्षयात्सर्वतः सदा । असत्यात्क्रूरचिंतातोहिंसातश्चौरतस्तथा । स्तैमित्याच्च सदा पांतु प्रेरयंत्यः शुभं प्रति ॥ ३१ ॥

അവർ എപ്പോഴും എല്ലാദിക്കുകളിലും എന്നെ കാത്തുകൊള്ളട്ടെ—പാപത്തിൽ നിന്ന്, ദുഃഖത്തിൽ നിന്ന്, എല്ലാ തരത്തിലുള്ള ക്ഷയം-പതനം മുതൽ; അസത്യത്തിൽ നിന്ന്, ക്രൂരചിന്തയിൽ നിന്ന്, ഹിംസയിൽ നിന്ന്, മോഷണത്തിൽ നിന്ന്, കൂടാതെ ആലസ്യം-ജഡതയിൽ നിന്നുമെല്ലാം; എന്നെ നിരന്തരം ശുഭത്തിലേക്ക് പ്രേരിപ്പിക്കട്ടെ।

Verse 32

नित्याः षोडश मां पांतु गजारूढाः स्वशक्तिभिः । तथा हयसमारूढाः पांतु मां सर्वतः सदा ॥ ३२ ॥

സ്വശക്തികളാൽ സമ്പന്നരായി ഗജാരൂഢരായ പതിനാറു നിത്യകൾ എന്നെ രക്ഷിക്കട്ടെ; അതുപോലെ ഹയാരൂഢരായ ദേവീശക്തികളും എല്ലാദിക്കുകളിലും എപ്പോഴും എന്നെ കാത്തുകൊള്ളട്ടെ।

Verse 33

सिंहारूढास्तथा पांतु पांतु ऋक्षगता अपि । रथारूढाश्च मां पांतु सर्वतः सर्वदा रणे ॥ ३३ ॥

സിംഹാരൂഢമായ ദിവ്യശക്തികൾ എന്നെ കാത്തുകൊള്ളട്ടെ; ഋക്ഷ (കരടി) ഗതരായവരും കാക്കട്ടെ. രഥാരൂഢരായവരും—യുദ്ധത്തിൽ എല്ലായിടത്തും എല്ലായ്പ്പോഴും എന്നെ രക്ഷിക്കട്ടെ॥

Verse 34

तार्क्ष्यारूढाश्च मां पांतु तथा व्योमगताश्च ताः । भूतगाः सर्वगाः पांतु पांतु देव्यश्च सर्वदा ॥ ३४ ॥

താർക്ഷ്യ (ഗരുഡ)ാരൂഢ ദേവിമാർ എന്നെ കാക്കട്ടെ; ആകാശഗതരായവരും കാക്കട്ടെ. ഭൂതഗാമിനികളും സർവഗാമിനികളും കാക്കട്ടെ; ദേവിമാർ എല്ലായ്പ്പോഴും എന്നെ രക്ഷിക്കട്ടെ॥

Verse 35

भूतप्रेतपिशाचाश्च परकृत्यादिकान् गदान् । द्रावयंतु स्वशक्तीनां भूषणैरायुधैर्मम ॥ ३५ ॥

ഭൂതം, പ്രേതം, പിശാച്—പരകൃത്യാദികളാൽ ഉണ്ടാകുന്ന രോഗങ്ങളെ എന്റെ സ്വശക്തികളുടെ ഭൂഷണങ്ങളാലും ആയുധങ്ങളാലും അകറ്റിക്കളയട്ടെ॥

Verse 36

गजाश्वद्वीपिपंचास्यतार्क्ष्यारूढाखिलायुधाः । असंख्याः शक्तयो देव्यः पांतु मां सर्वतः सदा ॥ ३६ ॥

ഗജം, അശ്വം, ദ്വീപി (ചിതൽ/ചീറ്റ), സിംഹമുഖ രൂപങ്ങൾ, താർക്ഷ്യ (ഗരുഡ)ാരൂഢർ—എല്ലാ ആയുധങ്ങളും ധരിച്ച അസംഖ്യ ദേവീശക്തികൾ എന്നെ എല്ലായിടത്തും എല്ലായ്പ്പോഴും കാക്കട്ടെ॥

Verse 37

सायं प्रातर्जपन्नित्याकवचं सर्वरक्षकम् । कदाचिन्नाशुभं पश्येत्सर्वदानंदमास्थितः ॥ ३७ ॥

സന്ധ്യയും പ്രഭാതവും നിത്യമായി ഈ സർവരക്ഷക കവചം ജപിക്കുന്നവൻ ഒരിക്കലും അശുഭം കാണുകയില്ല; സദാ ആനന്ദത്തിൽ നിലകൊണ്ട് സുരക്ഷിതനായി ഇരിക്കും॥

Verse 38

इत्येतत्कवचं प्रोक्तं ललितायाः शुभावहम् । यस्य शंधारणान्मर्त्यो निर्भयो विजयी सुखी ॥ ३८ ॥

ഇങ്ങനെ ലലിതാദേവിയുടെ ഈ കവചം പ്രസ്താവിക്കപ്പെട്ടു; അതി ശുഭഫലദായിനി. ഇതു ധരിക്കുന്ന മർത്ത്യൻ നിർഭയനും വിജയിയും സുഖിയും ആകുന്നു.

Verse 39

अथ नाम्नां सहस्रं ते वक्ष्ये सावरणार्चनम् । षोडशानामपि मुने स्वस्वक्रमगतात्मकम् ॥ ३९ ॥

ഇപ്പോൾ ഞാൻ നിനക്കു സഹസ്രനാമങ്ങളും ആവരണാർചനയുടെ വിധിയും പറയും. ഹേ മുനേ, പതിനാറിന്റെയും തത്തത്ത ക്രമത്തിൽ നിലകൊള്ളുന്ന സ്വരൂപങ്ങളോടുകൂടി വിവരിക്കും.

Verse 40

ललिता चापि वा कामेश्वरी च भगमालिनी । नित्यक्लिन्ना च भेरुंडा कीर्तिता वह्निवासिनी ॥ ४० ॥

അവൾ ലലിതാ, കാമേശ്വരി, ഭഗമാലിനി എന്ന നാമങ്ങളാലും സ്തുതിക്കപ്പെടുന്നു. നിത്യക്ലിന്നാ, ഭേരുണ്ഡാ എന്നും, അഗ്നിയിൽ വസിക്കുന്ന ‘വഹ്നിവാസിനി’ എന്നും കീര്ത്തിതയാണ്.

Verse 41

वज्रेश्वरी तथा दूती त्वरिता कुलसुंदरी । नित्या संवित्तथा नीलपताका विजयाह्वया ॥ ४१ ॥

അവൾ വജ്രേശ്വരി, ദൂതി, ത്വരിതാ, കുലസുന്ദരി; നിത്യാ, സംവിത്, നീലപതാകാ, ‘വിജയാ’ എന്ന നാമത്താലും അറിയപ്പെടുന്നു.

Verse 42

सर्वमंगलिका चापि ज्वालामालिनिसंज्ञिता । चित्रा चेति क्रमान्नित्याः षोडशपीष्टविग्रहाः ॥ ४२ ॥

അതുപോലെ സർവമംഗലികാ, ‘ജ്വാലാമാലിനി’ എന്ന സംജ്ഞയുള്ളവൾ, ചിത്രാ—ഇങ്ങനെ ക്രമത്തിൽ ഈ നിത്യകൾ പതിനാറ്; ഇവ പീഷ്ടവിഗ്രഹങ്ങൾ (ആചാരവിധിയിൽ നിർമ്മിത രൂപങ്ങൾ) ആകുന്നു.

Verse 43

कुरुकुल्ला च वाराही द्वे एते चेष्टविग्रहे । वशिनी चापि कामेशी मोहिनी विमलारुणा ॥ ४३ ॥

കുരുകുല്ലായും വാരാഹിയും—ഇവ രണ്ടും ചേഷ്ടയും ക്രിയാശക്തിയും അധിഷ്ഠിക്കുന്ന രൂപങ്ങൾ; കൂടെ വശിനീ, കാമേശീ, മോഹിനീ, വിമലാരുണാ എന്നിവയും ഉണ്ട്।

Verse 44

तपिनी च तथा सर्वेश्वरी चाप्यथ कौलिनी । मुद्राणंतनुरिष्वर्णरूपा चापार्णविग्रहा ॥ ४४ ॥

അവൾ തപിനീ; അതുപോലെ സർവേശ്വരീയും കൗലിനിയും; പവിത്ര മുദ്രകളുടെ തന്നെ തനുരൂപം അവൾ; സ്വർണപ്രഭയിൽ ദീപ്തമായ ഈശ്വരസ്വരൂപിണി, അപാര സമുദ്രം തന്നെയാണ് ദേഹമായി ഉള്ളവൾ।

Verse 45

पाशवर्णशरीरा चाकुर्वर्णसुवपुर्द्धरा । त्रिखंडा स्थापनी सन्निरोधनी चावगुंठनी ॥ ४५ ॥

അവളുടെ ദേഹം പാശവർണം (താമ്ര-തവിട്ടു നിറം); പ്രകാശവർണത്തിൽ മനോഹരമായ രൂപം ധരിച്ചവൾ; അവൾ ത്രിഖണ്ഡാ—സ്ഥാപിനീ, സന്നിരോധിനീ, അവഗുണ്ഠിനീ (മറയ്ക്കുന്നവൾ) കൂടിയാണ്।

Verse 46

सन्निधानेषु चापाख्या तथा पाशांकुशाभिधा । नमस्कृतिस्तथा संक्षोभणी विद्रावणी तथा ॥ ४६ ॥

സന്നിധാനകർമ്മങ്ങളിൽ ‘ചാപ’ എന്ന പേരിലുള്ള വിധിയുണ്ട്; അതുപോലെ ‘പാശ’ ‘അങ്കുശ’ എന്നറിയപ്പെടുന്നവയും ഉണ്ട്. ‘നമസ്കൃതി’, ‘സംക്ഷോഭിണീ’, ‘വിദ്രാവണീ’ എന്നിവയും പ്രസിദ്ധമാണ്।

Verse 47

आकर्षणी च विख्याता तथैवावे शकारिणी । उन्मादिनी महापूर्वा कुशाथो खेचरी मता ॥ ४७ ॥

‘ആകർഷണീ’ പ്രസിദ്ധമാണ്; അതുപോലെ ‘ആവേശകാരിണീ’യും. ‘ഉന്മാദിനീ’, അതിപുരാതന ‘മഹാപൂർവാ’, ‘കുശാഥാ’യും ‘ഖേചരീ’യും—എന്നാണ് അഭിപ്രായം।

Verse 48

बीजा शक्त्युत्थापना च स्थूलसूक्ष्मपराभिधा । अणिमा लघिमा चैव महिमा गरिमा तथा ॥ ४८ ॥

ബീജാ, ശക്ത്യുത്താപന എന്ന സിദ്ധികളും; സ്ഥൂല, സൂക്ഷ്മ, പരാ എന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്ന ശക്തികളും; അതുപോലെ അണിമാ, ലഘിമാ, മഹിമാ, ഗരിമാ എന്നിവയും (പ്രഖ്യാപിതം)।

Verse 49

प्राप्तिः प्रकामिता चापि चेशिता वशिता तथा । भुक्तिः सिद्धिस्तथैवेच्छा सिद्धिरूपा च कीर्तिता ॥ ४९ ॥

പ്രാപ്തി, പ്രാകാമിതാ, ഈശിതാ, വശിതാ; അതുപോലെ ഭുക്തി, സിദ്ധി—കൂടാതെ ഇച്ഛാസിദ്ധിയും—ഇവയെല്ലാം സിദ്ധിയുടെ രൂപങ്ങളായി കീര്ത്തിക്കപ്പെടുന്നു।

Verse 50

ब्राह्मी माहेश्वरी चैव कौमारी वैष्णवी तथा । वाराहींद्राणी चामुंडा महालक्ष्मीस्वरूपिणी ॥ ५० ॥

ബ്രാഹ്മീ, മാഹേശ്വരീ, കൗമാരീ, വൈഷ്ണവീ; വാരാഹീ, ഇന്ദ്രാണീ, ചാമുണ്ഡാ—ഇവയെല്ലാം മഹാലക്ഷ്മിയുടെ തന്നെ സ്വരൂപം।

Verse 51

कामा बुद्धिरहंकारशब्दस्पर्शस्वरूपिणी । रूपरूपा रसाह्वा च गंधवित्तधृतिस्तथा ॥ ५१ ॥

അവൾ കാമം, ബുദ്ധി, അഹങ്കാരം എന്നിവയുടെ സ്വരൂപിണി; ശബ്ദവും സ്പർശവും എന്ന തത്ത്വങ്ങളുടെ സാരവുമാണ്. അവൾ രൂപത്തിന്റെ രൂപം, ‘രസം’ എന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്നു; ഗന്ധം, വിത്തം (ചേതന) ധൃതി എന്നിവയും അവൾ തന്നേ।

Verse 52

नाभबीजामृताख्या च स्मृतिदेहात्मरूपिणी । कुसुमा मेखला चापि मदना मदनातुरा ॥ ५२ ॥

അവൾ ‘നാഭബീജാമൃതാ’ എന്ന പേരിലും അറിയപ്പെടുന്നു; സ്മൃതി, ദേഹം, ആത്മാവ് എന്നീ രൂപങ്ങൾ അവൾ ധരിക്കുന്നു. അവൾ കുസുമാ, മേഖലാ കൂടിയാണ്; ‘മദനാ’യും മദനാൽ ആകുലയായവളും അവൾ തന്നേ।

Verse 53

रेखा संवेगिनी चैव ह्यंकुशा मालिनीति च । संक्षोभिणी तथा विद्राविण्याकर्षणरूपिणी ॥ ५३ ॥

അവൾ ‘രേഖാ’, ‘സംവേഗിനീ’, ‘അങ്കുശാ’, ‘മാലിനീ’ എന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്നു; അതുപോലെ ‘സംക്ഷോഭിണീ’, ‘വിദ്രാവിണീ’, ‘ആകർഷണ-രൂപിണീ’ എന്നും പറയുന്നു।

Verse 54

आह्लादिनीति च प्रोक्ता तथा समोहिनीति च । स्तंभिनीजंभिनीचैव वशंकर्यथ रंजिनी ॥ ५४ ॥

അവൾ ‘ആഹ്ലാദിനീ’ (ആനന്ദദായിനി) എന്നും ‘സമോഹിനീ’ (മോഹിപ്പിക്കുന്ന ശക്തി) എന്നും പ്രസിദ്ധം; കൂടാതെ ‘സ്തംഭിനീ’, ‘ജംഭിനീ’, ‘വശങ്കരീ’, ‘രഞ്ജിനീ’യും ആകുന്നു।

Verse 55

उन्मादिनी तथैवार्थसाधिनीति प्रकीर्तिता । संपत्तिपूर्णा सा मंत्रमयी द्वंद्वक्षयंकरी ॥ ५५ ॥

അവൾ ‘ഉന്മാദിനീ’ എന്നും ‘അർഥസാധിനീ’ എന്നും പ്രഖ്യാത; സമ്പത്താൽ പൂർണ്ണയായി, അവൾ മന്ത്രമയി, ദ്വന്ദ്വക്ഷയം വരുത്തുന്നവളാണ്।

Verse 56

सिद्धिः संपत्प्रदाचैव प्रियमंगलकारिणी । कामप्रदा निगदिता तथा दुःखविमोचिनी ॥ ५६ ॥

അവൾ സിദ്ധിയും സമ്പത്തും നൽകുന്നവൾ, പ്രിയവും മംഗളവും വരുത്തുന്നവൾ, ഇഷ്ടകാമങ്ങൾ പ്രദാനം ചെയ്യുന്നവൾ, ദുഃഖത്തിൽ നിന്ന് വിമോചിപ്പിക്കുന്നവൾ എന്നും നിഗദിതം।

Verse 57

मृत्युप्रशमनीचैव तथा विघ्ननिवारिणी । अंगसुंदरिका चैव तथा सौभाग्यदायिनी ॥ ५७ ॥

അവൾ മരണത്തെ ശമിപ്പിക്കുന്നവൾ, വിഘ്നങ്ങൾ നീക്കുന്നവൾ; അവയവസൗന്ദര്യം നൽകുന്നവൾ, സൗഭാഗ്യം ദാനിക്കുന്നവൾ എന്നും പറയുന്നു।

Verse 58

ज्ञानैश्वर्यप्रदा ज्ञानमयी चैव च पंचमी । विंध्यवासनका घोरस्वरूपा पापहारिणी ॥ ५८ ॥

പഞ്ചമി ജ്ഞാനവും ആത്മീയ ഐശ്വര്യവും നൽകുന്നവൾ; അവൾ സ്വയം ജ്ഞാനമയി. വിന്ധ്യവാസിനി, ഘോരരൂപിണി, പാപഹാരിണി.

Verse 59

तथानंदमयी रक्षा रूपेप्सितफलप्रदा । जयिनी विमला चाथ कामेशी वज्रिणी भगा ॥ ५९ ॥

അതുപോലെ അവൾ ആനന്ദമയി, രക്ഷാ-രൂപിണി; രൂപസൗന്ദര്യാദി വിഷയങ്ങളിൽ ഇഷ്ടഫലം നൽകുന്നവൾ. അവൾ ജയിനി, വിമലാ; കൂടാതെ കാമേശീ, വജ്രിണീ, ഭഗാ എന്നും പ്രസിദ്ധം.

Verse 60

त्रैलोक्यमोहना स्थाना सर्वाशापरिपूरणी । सर्वसक्षोभणगता सौभाग्यप्रदसंस्थिता ॥ ६० ॥

അവൾ ത്രൈലോക്യമോഹനമായ ധാമം; എല്ലാ ആശകളും പരിപൂരിപ്പിക്കുന്നവൾ. സർവ്വരെയും ക്ഷോഭിപ്പിക്കുന്ന ശക്തി; സൗഭാഗ്യം നൽകുന്നതിൽ ദൃഢമായി സ്ഥാപിതയായവൾ.

Verse 61

सर्वार्थसाधकागारा सर्वरोगहरास्थिता । सर्वरक्षाकरास्थाना सर्वसिद्धिप्रदस्थिता ॥ ६१ ॥

അവൾ എല്ലാ ലക്ഷ്യങ്ങളും സാധിപ്പിക്കുന്ന ആലയം; എല്ലാ രോഗങ്ങളും ഹരിക്കുന്നവൾ. സർവ്വരക്ഷ നൽകുന്ന സിംഹാസനമായി സ്ഥാപിത; സർവ്വസിദ്ധി നൽകുന്നവളായി നിലകൊള്ളുന്നു.

Verse 62

सर्वानंदमयाधारबिंदुस्थानशिवात्मिका । प्रकृष्टा च तथा गुप्ता ज्ञेया गुप्ततरापि च ॥ ६२ ॥

അവൾ സർവ്വാനന്ദമയമായ ആധാര, ബിന്ദു, സ്ഥാനം എന്നിവയിൽ വസിക്കുന്ന ശിവാത്മിക. അവൾ പരമോന്നതയും ഗുപ്തയും; അതിലും ഗുപ്തതരമായ രഹസ്യരൂപമായി അറിയേണ്ടവൾ.

Verse 63

संप्रदायस्वरूपा च कुलकौलनिगर्भगा । रहस्यापरापरप्राकृत्तथैवातिरहस्यका ॥ ६३ ॥

അവൾ സമ്പ്രദായസ്വരൂപിണി; കുല-കൗല പരമ്പരകളിൽ അന്തർനിഹിതയായി നിലകൊള്ളുന്നു. അവളെ ‘രഹസ്യം’, ‘പര–അപര’, ‘പ്രാകൃത-രൂപം’ എന്നും ‘അതിരഹസ്യം’ എന്നും ഉപദേശിക്കുന്നു.

Verse 64

त्रिपुरा त्रिपुरेशी च तथैव पुरवासिनी । श्रीमालिनी च सिद्धान्ता महात्रिपुरसुंदरी ॥ ६४ ॥

അവൾ ത്രിപുരാ; അവൾ ത്രിപുരേശീ—മൂന്നു പുരങ്ങളുടെ അധീശ്വരി; അതുപോലെ പുരവാസിനീ—പുണ്യനഗരത്തിൽ വസിക്കുന്നവൾ. അവൾ ശ്രീമാലിനീ—ശ്രീയാൽ അലങ്കൃത; അവൾ സിദ്ധാന്താ—സ്ഥാപിത ദർശനത്തിന്റെ സാരം; അവൾ മഹാത്രിപുരസുന്ദരീ—ത്രിലോകത്തിന്റെ പരമസുന്ദരി.

Verse 65

नवरत्नमयद्वीपनवखंडविराजिता । कल्पकोद्यानसंस्था च ऋतुरूपेंद्रियार्चका ॥ ६५ ॥

അവൾ നവരത്നമയ ദ്വീപങ്ങളെപ്പോലെ ഒൻപതു ഖണ്ഡങ്ങളാൽ ദീപ്തയായി വിരാജിക്കുന്നു. അവൾ കല്പവൃക്ഷോദ്യാനങ്ങളിൽ വസിച്ച്, ഋതുരൂപം ധരിച്ചു ഇന്ദ്രിയങ്ങളാൽ ആരാധിക്കപ്പെടുന്നു.

Verse 66

कालमुद्रा मातृकाख्या रत्नदेशोपदेशिका । तत्त्वाग्रहगाभिधा मूर्तिस्तथैव विषयद्विपा ॥ ६६ ॥

അതുപോലെ ‘കാലമുദ്രാ’, ‘മാതൃകാ’, ‘രത്നദേശോപദേശികാ’, ‘തത്ത്വാഗ്രഹഗാ’ എന്നിങ്ങനെ (ഈ ശാസനങ്ങൾ/സാധനകൾ) അറിയപ്പെടുന്നു; അതുപോലെ ‘മൂർത്തി’യും ‘വിഷയദ്വിപാ’യും ഉണ്ട്.

Verse 67

देशकालाकारशब्दरूपा संगीतयोगिनी । समस्तगुप्तप्रकटसिद्धयोगिनिचक्रयुक् ॥ ६७ ॥

അവൾ ദേശം, കാലം, ആകാരം, ശബ്ദം, രൂപം എന്നിങ്ങനെ ദേഹധാരിണി; അവൾ സംഗീത-യോഗിനി. ഗുപ്തവും പ്രകടവും ആയ സമസ്ത സിദ്ധ-യോഗിനീചക്രത്തോടും അവൾ യുക്തയാണ്.

Verse 68

वह्निसूर्येन्दुभूताह्वा तथात्माष्टाक्षराह्वया । पंचधार्यास्वरूपा च नानाव्रतसमाह्वया ॥ ६८ ॥

അവൾ അഗ്നി, സൂര്യൻ, ചന്ദ്രൻ, ഭൂതതത്ത്വങ്ങൾ എന്നീ നാമങ്ങളാൽ വിളിക്കപ്പെടുന്നു; അതുപോലെ ‘ആത്മ’ എന്നും അഷ്ടാക്ഷര മന്ത്രനാമത്താലും പ്രസിദ്ധയാണ്. അവൾ ‘പഞ്ചധാര്യ’ സ്വരൂപിണി; വിവിധ വ്രതങ്ങൾക്കനുസരിച്ച് അനേകം നാമങ്ങളാൽ പ്രസ്താവിതയാണ്.

Verse 69

निषिद्धाचाररहिता सिद्धचिह्नस्वरूपिणी । चतुर्द्धा कूर्मभागस्था नित्याद्यर्चास्वरूपिणी ॥ ६९ ॥

അവൾ നിഷിദ്ധാചാരരഹിതയും സിദ്ധിലക്ഷണങ്ങളാൽ യുക്തമായ സ്വരൂപിണിയുമാണ്. കൂർമഭാഗത്തിലെ ചതുര്വിധ വിഭാഗങ്ങളിൽ നിലകൊണ്ട്, നിത്യാദി അർച്ചനാക്രമങ്ങളുടെ തന്നെ സ്വരൂപമായി വിരാജിക്കുന്നു.

Verse 70

दमनादिसमभ्यर्चा षट्कर्मसिद्धिदायिनी । तिथिवारपृथग्द्रव्यसमर्चनशुभावहा ॥ ७० ॥

ദമനാദി ദ്രവ്യങ്ങളാൽ ചെയ്ത സമ്യക് അർച്ചന ഷട്കർമസിദ്ധി നൽകുന്നു. തിഥിയും വാരവും അനുസരിച്ച് വ്യത്യസ്ത ദ്രവ്യങ്ങളാൽ ചെയ്യുന്ന പൂജ ശുഭഫലവാഹിനിയാകുന്നു.

Verse 71

वायोश्यनंगकुसुमा तथैवानंगमेखला । अनंगमदनानंगमदनातुरसाह्वया ॥ ७१ ॥

അവൾ ‘വായോശ്യനംഗകുസുമാ’ എന്നും ‘അനംഗമേഖലാ’ എന്നും വിളിക്കപ്പെടുന്നു; കൂടാതെ ‘അനംഗമദനാ’, ‘അനംഗമദനാതുരാ’, ‘സാഹ്വയാ’ എന്നീ നാമങ്ങളാലും പ്രസിദ്ധയാണ്.

Verse 72

मददेगिनीका चैव तथा भुवनपालिनी । शशिलेखा समुद्दिष्टा गतिलेखाह्वया मता ॥ ७२ ॥

അവൾ ‘മദദേഗിനീകാ’ എന്നും ‘ഭുവനപാലിനീ’ എന്നും വിളിക്കപ്പെടുന്നു. അവൾ ‘ശശിലേഖാ’ എന്നു പ്രസ്താവിതയും ‘ഗതിലേഖാ’ എന്ന നാമത്താലും പരിഗണിതയുമാണ്.

Verse 73

श्रद्धा प्रीति रतिश्चैव धृतिः कांतिर्मनोरमा । मनोहरा समाख्याता तथैव हि मनोरथा ॥ ७३ ॥

ശ്രദ്ധ, പ്രീതി, രതി, ധൃതി, കാന്തി, മനോരമാ—ഇവയും ‘മനോഹരാ’ എന്ന നാമത്താൽ പ്രസിദ്ധം; അതുപോലെ ‘മനോരഥാ’യും.

Verse 74

मदनोन्मादिनी चैव मोदिनी शंखिनी तथा । शोषिणी चैव शंकारी सिंजिनी सुभगा तथा ॥ ७४ ॥

അവൾ മദനോന്മാദിനി, മോദിനി, ശംഖിനി; ശോഷിണി, ശുഭകരി ശങ്കരി; സിഞ്ചിനി എന്നും സുഭഗാ എന്നും കീര്ത്തിക്കപ്പെടുന്നു.

Verse 75

पूषाचेद्वासुमनसा रतिः प्रीतिर्धृतिस्तथा । ऋद्धिः सौम्या मरीचिश्च तथैव ह्यंशुमालिनी ॥ ७५ ॥

ദേവൻ പൂഷൻ ആണെങ്കിൽ, വാസുമനസാ, രതി, പ്രീതി, ധൃതി; അതുപോലെ ഋദ്ധി, സൗമ്യാ, മരീചി, അംശുമാലിനി—ഇവയാണ് അവന്റെ ശക്തികൾ/സഹചരികൾ എന്നു പറയുന്നു.

Verse 76

शशिनी चांगिरा छाया तथा संपूर्णमंडला । तुष्टिस्तथामृताख्या च डाकिनी साथ लोकपा ॥ ७६ ॥

ശശിനി, ആംഗിരാ, ഛായ, സമ്പൂർണമണ്ഡലാ; തുഷ്ടി, ‘അമൃതാ’ എന്ന പേരിൽ പ്രസിദ്ധ; ഡാകിനി കൂടാതെ ലോകപാലന്മാർ—ഇവയും ഇവിടെ എണ്ണപ്പെടുന്നു.

Verse 77

बटुकेभास्वरूपा च दुर्गा क्षेत्रेशरूपिणी । कामराजस्वरूपा च तथा मन्मथरूपिणी ॥ ७७ ॥

അവൾ ബടുകേഭ (ഭൈരവ) സ്വരൂപിണി; ദുർഗ്ഗ, പുണ്യക്ഷേത്രത്തിന്റെ അധിപതി (ക്ഷേത്രേശൻ) രൂപമായി പ്രത്യക്ഷമാകുന്നവൾ. അവൾ കാമരാജസ്വരൂപിണിയും മന്മഥസ്വരൂപിണിയും കൂടിയാണ്.

Verse 78

कंदर्प्परूपिणी चैव तथा मकरकेतना । मनोभवस्वरूपा च भारती वर्णरूपिणी ॥ ७८ ॥

അവൾ കന്ദർപ്പരൂപിണിയും മകരകേതനധ്വജധാരിണിയും ആകുന്നു; മനോഭവമായ മനസ്സിൽ ജനിക്കുന്ന കാമനയുടെ സ്വരൂപം, ഭാരതി (സരസ്വതി) വർണ്ണാക്ഷരങ്ങളുടെ രൂപം.

Verse 79

मदना मोहिनी लीला जंभिनी चोद्यमा शुभा । ह्लादिनी द्राविणी प्रीती रती रक्ता मनोरमा ॥ ७९ ॥

അവൾ മദനാ, മോഹിനീ, ലീലാ, ജംഭിനീ, ചോദ്യമാ, ശുഭാ; കൂടാതെ ഹ്ലാദിനീ, ദ്രാവിണീ, പ്രീതി, രതി, രക്താ, മനോരമാ.

Verse 80

सर्वोन्मादा सर्वमुखा ह्यभंगा चामितोद्यमा । अनल्पाव्यक्तविभवा विविधाक्षोभविग्रहा ॥ ८० ॥

അവൾ സർവ്വോന്മാദങ്ങളുടെ മൂലവും സർവ്വമുഖിയുമാണ്; അഭംഗയും അമിതോദ്യമശാലിനിയും. അവളുടെ വിഭൂതി അപാരമായിട്ടും അവ്യക്തം; അവളുടെ വിഗ്രഹം നാനാവിധ അക്ഷോഭ്യ മഹിമകളാൽ ദീപ്തം.

Verse 81

रागशक्तिर्द्वेषशक्तिस्तथा शब्दादिरूपिणी । नित्या निरंजना क्लिन्ना क्लेदेनी मदनातुरा ॥ ८१ ॥

അവൾ രാഗശക്തിയും ദ്വേഷശക്തിയും; ശബ്ദാദി വിഷയങ്ങളുടെ രൂപിണിയും. അവൾ നിത്യയും നിരഞ്ജനയും; എങ്കിലും ക്ലിന്നയായി ആസക്തിയുടെ ക്ലേദം ഉളവാക്കി, മദനത്താൽ ആകുലയാകുന്നു.

Verse 82

मदद्रवा द्राविणी च द्रविणी चैति कीर्तिता । मदाविला मंगला च मन्मथानी मनस्विनी ॥ ८२ ॥

അവൾ മദദ്രവാ, ദ്രാവിണീ, ദ്രവിണീ എന്നു കീർത്തിക്കപ്പെടുന്നു; കൂടാതെ മദാവിലാ, മംഗളാ, മന്മഥാനീ, മനസ്വിനീ എന്നും വിളിക്കപ്പെടുന്നു.

Verse 83

मोहा मोदा मानमयी माया मंदा मितावती । विजया विमला चैव शुभा विश्वा तथैव च ॥ ८३ ॥

മോഹാ (മോഹം), മോദാ (ആനന്ദം), മാനമയീ (അഹങ്കാര-ശക്തി), മായാ (ഭ്രമം), മന്ദാ (ജഡത), മിതാവതീ (സംയമം), വിജയാ (വിജയം), വിമലാ (നിർമലത), ശുഭാ (മംഗളം), അതുപോലെ വിശ്വാ (സർവ്വവ്യാപ്തി)—ഇവയും നാമങ്ങളായി പ്രസ്താവിതം।

Verse 84

विभूतिर्विनता चैव विविधा विनता क्रमात् । कमला कामिनी चैव किराता कीर्तिरूपिणी ॥ ८४ ॥

അവൾ വിഭൂതി എന്നും, വിനതാ എന്നും വിളിക്കപ്പെടുന്നു; തുടർന്ന് ക്രമമായി വിവിധാ, വീണ്ടും വിനതാ; അതുപോലെ കമലാ, കാമിനീ; കൂടാതെ കിരാതാ—കീർത്തിരൂപിണി.

Verse 85

कुट्टिनी च समुद्दिष्टा तथैव कुलसुंदरी । कल्याणी कालकोला च डाकिनी शाकिनी तथा ॥ ८५ ॥

കുട്ടിനീ എന്നും പരാമർശിതം, അതുപോലെ കുലസുന്ദരീ; കല്യാണീ, കാലകോലാ; കൂടാതെ ഡാകിനീയും ശാകിനീയും.

Verse 86

लाकिनी काकिनी चैव राकिनी काकिनी तथा । इच्छाज्ञाना क्रियाख्या चाप्यायुधाष्टकधारिणी ॥ ८६ ॥

ലാകിനീയും കാകിനീയും, അതുപോലെ രാകിനീയും കാകിനീയും; ഇവ ശക്തികൾ ഇച്ഛാ, ജ്ഞാനം, ക്രിയ എന്ന നാമങ്ങളാൽ അറിയപ്പെടുന്നു; ഓരോന്നും അഷ്ടായുധധാരിണിയെന്നു വർണ്ണിതം.

Verse 87

कपर्दिनी समुद्दिष्टा तथैव कुलसुंदरी । ज्वालिनी विस्फुलिंगा च मंगला सुमनोहरा ॥ ८७ ॥

അവൾ കപർദിനീ എന്നു പ്രസ്താവിതം, അതുപോലെ കുലസുന്ദരീ; ജ്വാലിനീയും വിസ്ഫുലിംഗയും; മംഗളാ—മംഗളപ്രദായിനി—എന്നും സുമനോഹരാ, മനസ്സിനെ ഹരിക്കുന്നവളും.

Verse 88

कनका किनवा विद्या विविधा च प्रकीर्तिता । मेषा वृषाह्वया चैव मिथुना कर्कटा तथा ॥ ८८ ॥

ഈ ജ്യോതിഷവിദ്യ പല രൂപങ്ങളിൽ പ്രസിദ്ധമാണ്—‘കനകാ’ അല്ലെങ്കിൽ ‘കിനവാ’ എന്ന നാമഭേദങ്ങളാൽ, വിവിധ ജ്ഞാനരൂപമായി; കൂടാതെ മേഷം, വൃഷഭം, മിഥുനം, കർക്കടകം എന്നീ രാശികളും എണ്ണപ്പെടുന്നു।

Verse 89

सिंहा कन्या तुला कीटा चापा च मकरा तथा । कुम्भा मीना च सारा च सर्वभक्षा तथैव च ॥ ८९ ॥

സിംഹം, കന്നി, തുലാം, കീടം (വൃശ്ചികം), ചാപം (ധനു), മകരം; കുംഭം, മീനം—കൂടാതെ ‘സാരാ’യും ‘സർവഭക്ഷാ’യും എന്ന വർഗങ്ങളും—ഇവയെല്ലാം പ്രസ്താവിച്ചിരിക്കുന്നു।

Verse 90

विश्वात्मा विविधोद्भूतचित्ररूपा च कीर्तिता । निःसपत्ना निरातंका याचनाचिंत्यवैभवा ॥ ९० ॥

അവൾ വിശ്വാത്മയായി കീർത്തിക്കപ്പെടുന്നു; പലവിധ ഉദ്ഭവങ്ങളിൽ നിന്നുയർന്ന അത്ഭുത-വിചിത്രരൂപങ്ങളാൽ പ്രസ്ഫുരിക്കുന്നവൾ. അവൾക്ക് എതിരാളിയില്ല, ഭയവും വ്യസനവും ഇല്ല; യാചനയെ അതിക്രമിക്കുന്ന അചിന്ത്യ വൈഭവം അവൾക്കുണ്ട്।

Verse 91

रक्ता चैव ततः प्रोक्ताविद्याप्राप्तिस्वरूपिणी । हृल्लेखा क्लेदिनी क्लिन्ना क्षोभिणी मदनातुरा ॥ ९१ ॥

അതിനുശേഷം അവൾ ‘രക്താ’ എന്നു പറയപ്പെടുന്നു—വിദ്യാപ്രാപ്തിയുടെ സ്വരൂപിണി. കൂടാതെ ‘ഹൃല്ലേഖാ’, ‘ക്ലേദിനീ’, ‘ക്ലിന്നാ’, ‘ക്ഷോഭിണീ’, ‘മദനാതുരാ’ എന്നീ നാമങ്ങളാലും കീർത്തിക്കപ്പെടുന്നു।

Verse 92

निपंदना रागवती तथैव मदनावती । मेखला द्राविणी वेगवती चैव प्रकीर्तिता ॥ ९२ ॥

‘നിപന്ദനാ’, ‘രാഗവതീ’, അതുപോലെ ‘മദനാവതീ’; കൂടാതെ ‘മേഖലാ’, ‘ദ്രാവിണീ’, ‘വേഗവതീ’—ഈ നാമങ്ങളും ഇവിടെ പ്രസിദ്ധമായി പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെടുന്നു।

Verse 93

कमला कामिनी कल्पा कला च कलिताद्भुता । किरता च तथा काला कदना कौशिका तथा ॥ ९३ ॥

അവൾ കമലാ, കാമിനീ, കല്പാ, കലാ—അതുപോലെ കലിതാദ്ഭുതാ; കൂടാതെ കിരാതാ, കാളീ; കദനാ, കൗശികാ എന്നും പ്രസിദ്ധയാണ്.

Verse 94

कंबुवादनिका चैव कातरा कपटा तथा । कीर्तिश्चापि कुमारी च कुंकुमा परिकीर्तिता ॥ ९४ ॥

അവൾ ‘കംബുവാദനികാ’യും, ‘കാതരാ’യും ‘കപടാ’യും; കൂടാതെ ‘കീർത്തി’, ‘കുമാരി’, ‘കുങ്കുമാ’ എന്നും ഇവിടെ പരികീർത്തിതയാണ്.

Verse 95

भञ्जिनी वेगिनी नागा चपला पेशला सती । रतिः श्रद्धा भोगलोला मदोन्मत्ता मनस्विनी ॥ ९५ ॥

അവൾ ഭഞ്ജിനീ, വേഗിനീ, നാഗാ, ചപലാ, പേശലാ, സതീ; കൂടാതെ രതി, ശ്രദ്ധ, ഭോഗലോലാ, മദോന്മത്താ, മനസ്വിനീയും ആകുന്നു.

Verse 96

विह्वला कर्षिणी लोला तथा मदनमालिनी । विनोदा कौतुका पुण्या पुराणा परिकीर्तिता ॥ ९६ ॥

അവൾ വിഹ്വലാ, കർഷിണീ, ലോലാ, മദനമാലിനീ; കൂടാതെ വിനോദാ, കൗതുകാ, പുണ്യാ, പുരാണാ എന്നും പരികീർത്തിതയാണ്.

Verse 97

वागीशी वरदा विश्वा विभवाविघ्नकारिणी । बीजविघ्नहरा विद्या सुमुखी सुंदरी तथा ॥ ९७ ॥

അവൾ വാഗീശ്വരി, വരദായിനി, സർവ്വവ്യാപിനി; ഐശ്വര്യം നല്കി വിഘ്നങ്ങൾ നീക്കുന്നവൾ. ബീജരൂപ വിഘ്നഹാരിണി, സ്വയം വിദ്യ, സുമുഖി, സുന്ദരിയും ആകുന്നു.

Verse 98

सारा च सुमना चैव तथा प्रोक्ता सरस्वती । समया सर्वगा विद्धा शिवा वाणी च कीर्तिता ॥ ९८ ॥

അവൾ ‘സാരാ’യും ‘സുമനാ’യും എന്നും വിളിക്കപ്പെടുന്നു; അതുപോലെ ‘സരസ്വതി’ എന്നും പ്രഖ്യാപിതയാണ്. അവൾ ‘സമയാ’യും സർവ്വവ്യാപിനിയായ ‘സർവ്വഗാ’യും ആയി അറിയപ്പെടുന്നു; ‘ശിവാ’ എന്നും ‘വാണി’ (പവിത്ര വാക്ക്) എന്നും കീർത്തിക്കപ്പെടുന്നു.

Verse 99

दूरसिद्धा तथा प्रोक्ताथो विग्रहवती मता । नादा मनोन्मनी प्राणप्रतिष्ठारुणवैभवा ॥ ९९ ॥

അവൾ ‘ദൂരസിദ്ധാ’ എന്നും പറയപ്പെടുന്നു; ‘വിഗ്രഹവതി’ (പ്രകട രൂപമുള്ളവൾ) എന്നും കരുതപ്പെടുന്നു. അവൾ ‘നാദാ’, ‘മനോന്മനി’, ‘പ്രാണപ്രതിഷ്ഠാ’, ‘അരുണവൈഭവാ’—ഇങ്ങനെ ഉപനാമങ്ങളാൽ വർണിക്കപ്പെടുന്നു.

Verse 100

प्राणापाना समाना च व्यानोदाना च कीर्तिता । नागा कूर्मा तच कृकला देवदत्ता धनञ्जया ॥ १०० ॥

പ്രാണൻ, അപാനൻ, സമാനൻ, വ്യാനൻ, ഉദാനൻ—ഇവ അഞ്ചു പ്രധാന പ്രാണവായുക്കളായി പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെടുന്നു. അതുപോലെ നാഗൻ, കൂർമൻ, കൃകലൻ, ദേവദത്തൻ, ധനഞ്ജയൻ—ഇവ അഞ്ചു ഉപപ്രാണങ്ങളായും പറയപ്പെടുന്നു.

Verse 101

फट्कारी किंकराराध्या जया च विजया तथा । हुंकारी खेटचरी चंडाछेदिनी क्षपिणी तथा ॥ १०१ ॥

അവൾ ‘ഫട്കാരി’ (ഫട് ശബ്ദത്തിൽ ആഹ്വാനിക്കപ്പെടുന്നവൾ); കിങ്കരന്മാർ (സേവകർ) ആരാധിക്കുന്നവൾ; ‘ജയാ’യും ‘വിജയാ’യും ആകുന്നു. അവൾ ‘ഹുങ്കാരി’ (ഹും ശബ്ദത്തിൽ ആഹ്വാനിക്കപ്പെടുന്നവൾ); ‘ഖേടചരി’ (ആകാശഗാമിനി); ‘ചണ്ഡാഛേദിനി’ (ഉഗ്രത്തെ ഛേദിക്കുന്നവൾ)യും ‘ക്ഷപിണി’ (സംഹാരിണി)യും കൂടിയാണ്.

Verse 102

स्त्रीहुंकारी क्षेमकारी चतुरक्षररूपिणी । श्रीविद्यामतवर्णांगी काली याम्या नृपार्णका ॥ १०२ ॥

അവൾ സ്ത്രീരൂപ ‘ഹുങ്കാരി’ ശക്തി; ക്ഷേമകാരിണി (രക്ഷയും മംഗളവും നൽകുന്നവൾ); കൂടാതെ ചതുരക്ഷര മന്ത്രസ്വരൂപിണി. അവൾ ശ്രീവിദ്യാ-സ്വഭാവിനി, വർണമയമായ അംഗങ്ങളുള്ളവൾ; അവൾ ‘കാളി’, ‘യാമ്യാ’, ‘നൃപാർണകാ’ എന്നും വിളിക്കപ്പെടുന്നു.

Verse 103

भाषा सरस्वती वाणी संस्कृता परा । बहुरूपा चित्तरूपा रम्यानंदा च कौतुका ॥ १०३ ॥

വാക്ക് സ്വയം സരസ്വതീ—സംസ്കൃതം പരാവാണി; അവൾ ബഹുരൂപിണി, ചിത്തരൂപിണി, രമണീയ, ആനന്ദദായിനി, അത്ഭുതഹേതു।

Verse 104

त्रयाख्या परमात्माख्याप्यमेयविभवा तथा । वाक्स्वरूपा बिंदुसर्गरूपा विश्वात्मिका तथा ॥ १०४ ॥

അവൾ ‘ത്രയാ’ എന്ന പേരിൽ പ്രസിദ്ധ; ‘പരമാത്മാ’ എന്നും വിളിക്കപ്പെടുന്നു—അവളുടെ വൈഭവം അളവറ്റത്. അവൾ വാക്‌സ്വരൂപിണി, ബിന്ദുസർഗരൂപിണി, വിശ്വാത്മികയും ആകുന്നു।

Verse 105

तथा त्रैपुरकंदाख्या ज्ञात्रादित्रिविधात्मिका । आयुर्लक्ष्मीकीर्तिभोगसौंदर्यारोग्यदायिका ॥ १०५ ॥

അതുപോലെ ‘ത്രൈപുരകന്ദ’ എന്ന വിദ്യ ജ്ഞാതാദി ത്രിവിധാത്മിക; അത് ആയുസ്സ്, ലക്ഷ്മി, കീർത്തി, ഭോഗം, സൗന്ദര്യം, ആരോഗ്യവും നൽകുന്നു।

Verse 106

ऐहिकामुष्मिकज्ञानमयी च परिकीर्तिता । जीवाख्या विजयाख्या च तथैव विश्वविन्मयी ॥ १०६ ॥

ഇത് ഐഹികവും ആമുഷ്മികവും—ഇരുവിധ ജ്ഞാനമയമാണെന്ന് പ്രസ്താവിക്കുന്നു. ഇതിനെ ‘ജീവാ’, ‘വിജയാ’, ‘വിശ്വവിന്മയീ’ എന്നും പറയുന്നു।

Verse 107

हृदादिविद्या रूपादिभानुरूपाः जगदूपुः । विश्वमो हनिका चैव त्रिपुरामृतसंज्ञिका ॥ १०७ ॥

ഹൃദാദി തുടങ്ങിയ വിദ്യകൾ, സൂര്യാദി രൂപങ്ങൾക്ക് അനുയോജ്യമായ ഭാനുരൂപിണികൾ; കൂടാതെ ‘ജഗദൂപു’, ‘വിശ്വമോ’, ‘ഹനികാ’, ‘ത്രിപുരാമൃത’ എന്ന പേരിലുള്ളവ—ഇവയെല്ലാം എണ്ണപ്പെടുന്നു।

Verse 108

सर्वाप्यायनरूपा च मोहिनी क्षोभणी तथा । क्लेदिनी च समाख्याता तथैव च महोदया ॥ १०८ ॥

അവൾ സമ്പൂർണ്ണ പോഷണ-പരിപൂരണസ്വരൂപിണി; അവൾ മോഹിനിയും ക്ഷോഭിണിയും ആകുന്നു. അവൾ ‘ക്ലേദിനി’ എന്നു പ്രസിദ്ധയും, അതുപോലെ ‘മഹോദയാ’—മഹാസമൃദ്ധി ദായിനി—എന്നും അറിയപ്പെടുന്നു.

Verse 109

संपत्करी हलक्षार्णा सीमामातृतनू रतिः । प्रीतिर्मनोभवा वापि प्रोक्ता वाराधिपा तथा ॥ १०९ ॥

അവൾ ‘സമ്പത്കരീ’—സമൃദ്ധി ദായിനി; ‘ഹലക്ഷാർണാ’—അക്ഷര/വർണ്ണമയ സ്വരൂപിണി; ‘സീമാമാതൃതനൂ’—പരിധികളുടെ മാതൃ-തനുവുള്ളവൾ. അവൾ ‘രതി’, ‘പ്രീതി’, ‘മനോഭവാ’ എന്നും ‘വാരാധിപാ’—ജലങ്ങളുടെ അധീശ്വരി—എന്നും പ്രസ്താവിക്കപ്പെടുന്നു.

Verse 110

त्रिकूटा चापि षट्कूटा पंचकूटा विशुद्धगा । अनाहत गता चैव मणिपूरकसंस्थिता ॥ ११० ॥

അവൾ ‘ത്രികൂടാ’, ‘ഷട്കൂടാ’, ‘പഞ്ചകൂടാ’ എന്നും വിളിക്കപ്പെടുന്നു. അവൾ വിശുദ്ധ-ചക്രത്തിലൂടെ ഗമിച്ച്, അനാഹതത്തിലേക്ക് പ്രവേശിച്ച്, മണിപൂരകത്തിൽ സ്ഥാപിതയാകുന്നു.

Verse 111

स्वाधिष्ठानसमासीनाधारस्थाज्ञासमास्थिता । षट्त्रिंशत्कूटरूपा च पंचाशन्मिथुनात्मिका ॥ १११ ॥

അവൾ സ്വാധിഷ്ഠാനത്തിൽ ആസീനയും, ആധാര (മൂലാധാര)ത്തിൽ സ്ഥിതയും, ആജ്ഞാ-ശക്തിയിൽ ദൃഢമായി പ്രതിഷ്ഠിതയുമാണ്. അവൾ മുപ്പത്താറ് കൂറ്റരൂപിണി, അമ്പത് യുഗ്മ-തത്ത്വമയ ആത്മസ്വരൂപിണി.

Verse 112

पादुकादिकसिद्धीशा तथा विजयदायिनी । कामरूपप्रदा वेतालरूपा च पिशाचिका ॥ ११२ ॥

അവൾ പാദുകാദി സംബന്ധമായ സിദ്ധികളുടെ അധീശ്വരിയും വിജയദായിനിയുമാണ്. അവൾ ഇഷ്ടരൂപധാരണശക്തി നൽകുന്നു; അവൾ വേതാലരൂപമായും പിശാചികാരൂപമായും പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നു.

Verse 113

विचित्रा विभ्रमा हंसी भीषणी जनरंजिका । विशाला मदना तुष्टा कालकंठी महाभया ॥ ११३ ॥

അവൾ വിചിത്രയും വിഭ്രമമയിയും, ഹംസസദൃശഗതിയുള്ളവൾ; ഭീഷണിയായിട്ടും ജനരഞ്ജിക. അവൾ വിശാലാ, മദനപ്രേരിണി, തുഷ്ടാ; കാലകണ്ഠി, മഹാഭയങ്കരി.

Verse 114

माहेंद्री शंखिनी चैंद्री मंगला वटवासिनी । मेखला सकला लक्ष्मीर्मालिनीविश्वनायिका ॥ ११४ ॥

അവൾ മാഹേന്ദ്രി, ശംഖിനി, ഐന്ദ്രി, മംഗളാ, വടവാസിനി; മേഖലാ, സകലാ, ലക്ഷ്മീ, മാലിനി, വിശ്വനായിക.

Verse 115

सुलोचना सुशोभा च कामदा च विलासिनी । कामेश्वरी नंदिनी च स्वर्णरेखा मनोहरा ॥ ११५ ॥

അവൾ സുലോചന, സുഷോഭ, കാമദാ, വിലാസിനി; കാമേശ്വരി, നന്ദിനി, സ്വർണ്ണരേഖയുക്തയും മനോഹരയും.

Verse 116

प्रमोदा रागिणी सिद्धा पद्मिनी च रतिप्रिया । कल्याणदा कलादक्षा ततश्च सुरसुन्दरी ॥ ११६ ॥

അവർ പ്രമോദാ, രാഗിണി, സിദ്ധാ, പദ്മിനി, രതിപ്രിയാ; കല്യാണദാ, കലാദക്ഷാ, പിന്നെ സുരസുന്ദരി.

Verse 117

विभ्रमा वाहका वीरा विकला कोरकाकविः । सिंहनादा महानादा सुग्रीवा मर्कटा शठा ॥ ११७ ॥

വിഭ്രമാ, വാഹകാ, വീരാ, വികലാ, കോരകാകവി; സിംഹനാദാ, മഹാനാദാ, സുഗ്രീവാ, മർക്കടാ, ശഠാ—ഇവയാണ് ഇവിടെ പറയുന്ന നാമങ്ങൾ.

Verse 118

बिडालाक्षा बिडालास्या कुमारी खेचरी भवा । मयूरा मंगला भीमा द्विपवक्त्रा खरानना ॥ ११८ ॥

അവൾ പൂച്ചക്കണ്ണുള്ളവൾ, പൂച്ചമുഖി, കുമാരി, ആകാശത്തിൽ സഞ്ചരിക്കുന്ന ഖേചരി, ഭവാ. അവൾ മയൂരസദൃശ, മംഗളമയി, ഭയങ്കരി, ദ്വിമുഖി, കഴുതമുഖി എന്നും പാടപ്പെടുന്നു.

Verse 119

मातंगी च निशाचारा वृषग्राहा वृकानना । सैरिभास्या गजमुखा पशुवक्त्रा मृगानना ॥ ११९ ॥

കൂടാതെ അവൾ മാതംഗി, രാത്രിചാരിണി, കാളകളെ പിടിക്കുന്ന വൃഷഗ്രാഹിണി, ചെന്നായമുഖി; എരുമപോലെയുള്ള വാക്കുള്ളവൾ; ഗജമുഖി; പശുമുഖി, മൃഗമുഖി എന്നും പറയുന്നു.

Verse 120

क्षोभका मणिभद्रा च क्रीडका सिंहचक्रका । महोदरा स्थूलशिखा विकृतास्या वरानना ॥ १२० ॥

അവൾ ക്ഷോഭകാ, മണിഭദ്രാ, ക്രീഡകാ; സിംഹചക്രകാ; മഹോദരാ; സ്ഥൂലശിഖാ; വികൃതാസ്യാ; വരാനനാ—ഇവയാണ് ഇവിടെ എണ്ണപ്പെട്ട നാമങ്ങൾ.

Verse 121

चपला कुक्कुटास्या च पाविनी मदनालसा । मनोहरा दीर्घजंघा स्थूलदन्ता दशानना ॥ १२१ ॥

അവൾ ചപലാ, കോഴിമുഖി, പാവിനി (ശുദ്ധീകരിക്കുന്നവൾ), മദനാൽ അലസയായവൾ. അവൾ മനോഹരാ, ദീർഘജംഘാ, സ്ഥൂലദന്താ, ദശാനനാ എന്നും പറയുന്നു.

Verse 122

सुमुखा पंडिता क्रुद्धा वराहास्या सटामुखा । कपटा कौतुका काला किंकरा कितवा खला ॥ १२२ ॥

അവൾ സുമുഖി, പണ്ഡിതയായി തോന്നുന്നവൾ, എങ്കിലും ക്രുദ്ധാ; വരാഹമുഖി, വൃഷമുഖി. അവൾ കപടിനി, കൗതുകിനി, കാളി, കിങ്കരി (ദാസി), കിതവാ (ചൂതാട്ടക്കാരി)യും ഖലാ (ദുഷ്ട)യും ആകുന്നു.

Verse 123

भक्षका भयदा सिद्धा सर्वगा च प्रकीर्तिता । जया च विजया दुर्गा भद्रा भद्रकरी तथा ॥ १२३ ॥

അവൾ ഭക്ഷകാ, ഭയദാ, സിദ്ധാ, സർവഗാ എന്നിങ്ങനെ പ്രസിദ്ധയായി കീര്ത്തിക്കപ്പെടുന്നു; കൂടാതെ ജയാ, വിജയാ, ദുര്ഗാ, ഭദ്രാ, ഭദ്രകരീ എന്നും പറയുന്നു।

Verse 124

अम्बिका वामदेवी च महामायास्वरूपिणी । विदारिका विश्वमयी विश्वा विश्वविभंजिता ॥ १२४ ॥

അവൾ അംബികയും വാമദേവിയും, മഹാമായയുടെ സ്വരൂപിണി; അവൾ വിദാരിക—സകല വിശ്വത്തിലും വ്യാപിച്ചവൾ; അവൾ തന്നെയാണ് വിശ്വം, വിശ്വത്തെ നാനാരൂപങ്ങളായി വിഭജിക്കുന്ന ശക്തിയും അവൾ തന്നെയാണ്।

Verse 125

वीरा विक्षोभिणी विद्या विनोदा बीजविग्रहा । वीतशोका विषग्रीवा विपुला विजयप्रदा ॥ १२५ ॥

ആ വിദ്യ വീരസ്വരൂപിണി, അന്തഃക്ഷോഭം അകറ്റുന്നവൾ, മനസ്സിന് വിനോദം നൽകുന്നവൾ, സകല സിദ്ധികളുടെ ബീജവിഗ്രഹം. അവൾ ശോകരഹിത, വിഷഗ്രീവാ (വിഷം നിഷ്പ്രഭമാക്കുന്നവൾ), വിപുലാ, വിജയപ്രദാ।

Verse 126

विभवा विविधा विप्रा तथैव परिकीर्तिता । मनोहरा मंगली च मदोत्सिक्ता मनस्विनी ॥ १२६ ॥

അവൾ വിഭവാ, വിവിധാ, വിപ്രാ എന്നിങ്ങനെയും കീര്ത്തിക്കപ്പെടുന്നു; കൂടാതെ പരികീര്ത്തിതാ, മനോഹരാ, മംഗളീ, മദോത്സിക്താ, മനസ്വിനീ എന്നും പറയുന്നു।

Verse 127

मानिनी मधुरा माया मोहिनी च तथा स्मृता । भद्रा भवानी भव्या च विशालाक्षी शुचिस्मिता ॥ १२७ ॥

അവൾ മാനിനീ, മധുരാ, മായാ, മോഹിനീ എന്നിങ്ങനെ സ്മരിക്കപ്പെടുന്നു; കൂടാതെ ഭദ്രാ, ഭവാനീ, ഭവ്യാ, വിശാലാക്ഷീ, ശുചിസ്മിതാ എന്നും വാഴ്ത്തപ്പെടുന്നു।

Verse 128

ककुभा कमला कल्पा कलाथो पूरणी तथा । नित्या चाप्यमृता चैव जीविता च तथा दया ॥ १२८ ॥

അവൾ കകുഭാ, കമലാ, കല്പാ, കലാഥാ, പൂരണി എന്നും പ്രസിദ്ധ; അവൾ നിത്യാ, അമൃതാ, ജീവിതാ, ദയ (കരുണ) സ്വരൂപിണി.

Verse 129

अशोका ह्यमला पूर्णा पूर्णा भाग्योद्यता तथा । विवेका विभवा विश्वा वितता च प्रकीर्तिता ॥ १२९ ॥

അവൾ അശോകാ, അമലാ, പൂർണാ—സമ്പൂർണമായി പൂർണ—ഭാഗ്യവതീയും സദാ ഉദ്യതയും എന്നു കീർത്തിക്കപ്പെടുന്നു; അവൾ വിവേകാ, വിഭവാ, വിശ്വാ, വിതതാ എന്നും പ്രസിദ്ധം.

Verse 130

कामिनी खेचरी गर्वा पुराणापरमेश्वरी । गौरी शिवा ह्यमेया च विमला विजया परा ॥ १३० ॥

അവൾ കാമിനീ, ഖേചരീ, ഗർവാ; പുരാണങ്ങളിൽ വർണ്ണിത പരമേശ്വരി. അവൾ ഗൗരീ, ശിവാ, അമേയാ, വിമലാ, വിജയാ, പരാ.

Verse 131

पवित्रा पद्मिनी विद्या विश्वेशी शिववल्लभा । अशेषरूपा ह्यानंदांबुजाक्षी चाप्यनिंदिता ॥ १३१ ॥

അവൾ പവിത്രാ, പദ്മിനീ; അവൾ തന്നെയാണ് വിദ്യ. അവൾ വിശ്വേശീ, ശിവവല്ലഭാ; അവൾ അശേഷരൂപാ, ആനന്ദമയി, പദ്മാക്ഷി, അനിന്ദിതാ.

Verse 132

वरदा वाक्यदा वाणी विविधा वेदविग्रहा । विद्या वागीश्वरी सत्या संयता च सरस्वती ॥ १३२ ॥

സരസ്വതി വരദായിനി, സദ്വാക്യദായിനി; അവൾ വിവിധരൂപ വാണി, വേദവിഗ്രഹസ്വരൂപിണി. അവൾ വിദ്യ, വാഗീശ്വരി, സത്യാ, സംയതാ.

Verse 133

निर्मलानन्दरूपा च ह्यमृता मनिदा तथा । पूषा चैव तथा पुष्टिस्तुष्टिश्चापि रतिर्धृतिः ॥ १३३ ॥

അവൾ നിർമ്മലാനന്ദസ്വരൂപിണി, അമൃതാ, മണിദാത്രി; അതുപോലെ പൂഷാ (പോഷിപ്പിക്കുന്നവൾ), പുഷ്ടി, തുഷ്ടി, രതി, ധൃതി എന്നിവളും അവളേ।

Verse 134

शशिनी चैद्रिका कांतिज्योत्स्ना श्रीः प्रीतिरंगगदा । पूर्णा पूर्णामृता कामदायिनीन्दुकलात्मिका ॥ १३४ ॥

അവൾ ശശിനീ, ചൈദ്രികാ, കാന്തിമയ ചന്ദ്രജ്യോത്സ്ന; അവൾ ശ്രീയും പ്രീതിയും, ഗദാധാരിണിയും. അവൾ പൂർണാ, പൂർണാമൃതാ, കാമദായിനി, ഇന്ദുകലാത്മികാ।

Verse 135

तपिनी तापिनी धूम्रा मरीचिर्ज्वालिनी रुचिः । सुषुम्णा भोगदा विश्वा बाधिनी धारिणी क्षमा ॥ १३५ ॥

അവൾ തപിനീ, താപിനീ, ധൂമ്രാ, മരീചി, ജ്വാലിനീ, രുചി, സുഷുമ്ണാ, ഭോഗദാ, വിശ്വാ, ബാധിനീ, ധാരിണീ, ക്ഷമാ—ഇവ അവളുടെ ദിവ്യശക്തിനാമങ്ങൾ।

Verse 136

धूम्रार्चिरूष्मा ज्वलिनी ज्वालिनी विस्फुलिंगिनी । सुश्रीः स्वरूपा कपिला हव्यकव्यवहा तथा ॥ १३६ ॥

അവൾ ധൂമ്രാർചി, ഊഷ്മാ, ജ്വലിനീ, ജ്വാലിനീ, വിസ്ഫുലിംഗിനീ; സുശ്രീ, സ്വരൂപാ, കപിലാ—ദേവർക്കുള്ള ഹവ്യവും പിതൃകൾക്കുള്ള കവ്യവും വഹിക്കുന്നവളും ആകുന്നു।

Verse 137

घस्मरा विश्वकवला लोलाक्षी लोलजिह्विका । सर्वभक्षा सहस्राक्षी निःसंगा च गतिप्रिया ॥ १३७ ॥

അവൾ ഘസ്മരാ, സർവ്വവിശ്വം ഗ്രസിക്കുന്നവൾ; അവളുടെ കണ്ണുകൾ ചഞ്ചലം, നാവും ലോളമാകുന്നു. അവൾ സർവ്വഭക്ഷിണി, സഹസ്രാക്ഷി, നിസ്സംഗാ, നിരന്തരഗതിപ്രിയ.

Verse 138

अर्चित्याचाप्रमेया च पूर्णरूपा दुरासदा । सर्वा संसिद्धिरूपा च पावनीत्येकरूपिणी ॥ १३८ ॥

അവൾ ആരാധ്യ, അപ്രമേയ, പൂർണ്ണരൂപിണി, ദുർലഭ. അവൾ സർവ്വസിദ്ധികളുടെ സ്വരൂപം, പാവനകരിണി, ഏകതത്ത്വരൂപിണി.

Verse 139

तथा यामलवेधाख्या शाक्ते वेदस्वरूपिणी । तथा शांभववेधा च भावनासिद्धिसृचिनी ॥ १३९ ॥

അതുപോലെ ശാക്തപരമ്പരയിൽ ‘യാമല-വേധ’ എന്നൊരു മാർഗ്ഗമുണ്ട്; അത് വേദസ്വരൂപിണി. അതുപോലെ ‘ശാംഭവ-വേധ’യും ഉണ്ട്; ഭാവനാസാധനയാൽ സിദ്ധി നൽകുന്നതാണ്.

Verse 140

वह्निरूपा तथा दस्रा ह्यमाविघ्ना भुजंगमा । षण्मुखा रविरूपा च माता दुर्गा दिशा तथा ॥ १४० ॥

അവൾ അഗ്നിരൂപിണി; ബലവും ആരോഗ്യവും നൽകുന്നവൾ (ദസ്രാ); അവൾ തീർച്ചയായും വിഘ്നനാശിനി; ഭുജംഗ-ശക്തിരൂപത്തിൽ അധിഷ്ഠിത. അവൾ ഷൺമുഖി, രവിരൂപിണി; അവൾ മാതാ ദുർഗ്ഗയും ദിക്കുകളുടെ അധിഷ്ഠാത്രി ശക്തിയും ആകുന്നു.

Verse 141

धनदा केशवा चापि यमी चैव हरा शशा । अश्विनी च यमी वह्नि रूपा धात्रीति कीर्तिता ॥ १४१ ॥

അവൾ ധനദാ, കേശവാ, യമീ, ഹരാ, ശശാ, അശ്വിനീ, യമീ, വഹ്നിരൂപാ, ധാത്രീ—എന്ന നാമങ്ങളാലും കീർത്തിക്കപ്പെടുന്നു.

Verse 142

चंद्रा शिवादितिर्जीवा सर्पिणी पितृरूपिणी । अर्यम्णा च भगा सूर्या त्वाष्ट्रिमारुतिसंज्ञिका ॥ १४२ ॥

അവൾ ചന്ദ്രാ, ശിവാ, അദിതി, ജീവാ, സർപ്പിണീ, പിതൃരൂപിണീ എന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്നു; കൂടാതെ അര്യമ്ണാ, ഭഗാ, സൂര്യാ, ത്വാഷ്ട്രീ, മാരുതീ എന്ന നാമങ്ങളാലും അറിയപ്പെടുന്നു.

Verse 143

इंद्राग्निरूपा मित्रा चापींद्राणी निर्ऋतिर्जला । वैश्वदेवी हरितभूर्वासवी वरुणा जया ॥ १४३ ॥

ആ ദേവി ഇന്ദ്ര-അഗ്നിരൂപിണി; മിത്രാ; കൂടാതെ ഇന്ദ്രാണി, നിരൃതി, ജലാ (ജലമയി)യും ആകുന്നു. അവൾ വൈശ്വദേവി, ഹരിതഭൂ, വാസവീ, വരുണാ, ജയാ (വിജയം) ആകുന്നു.

Verse 144

अहिर्बुध्न्या पूषणी च तथा कारस्करामला । उदुंबरा जंबुका च खदिरा कृष्णारूपिणी ॥ १४४ ॥

അഹിർബുധ്ന്യാ, പൂഷണീ, കാർസ്കരാമലാ; കൂടാതെ ഉദുംബരാ, ജംബുകാ, ഖദിരാ—ഇവയെല്ലാം കൃഷ്ണാരൂപിണി (കൃഷ്ണ-സ്വരൂപ) പ്രകടനങ്ങളായി പറയുന്നു.

Verse 145

वंशा च पिप्पला नागा रोहिणा च पलाशका । पक्षका च तथाम्बष्ठा बिल्वाचार्जुनरूपिणी ॥ १४५ ॥

അവർ വംശാ, പിപ്പലാ, നാഗാ, രോഹിണാ, പലാശകാ എന്നിങ്ങനെ അറിയപ്പെടുന്നു; കൂടാതെ പക്ഷകാ, അംബഷ്ടാ—ബിൽവവും അർജുനവും എന്ന വൃക്ഷരൂപങ്ങളിൽ പ്രകാശിക്കുന്നവർ.

Verse 146

विकंकता च ककुभा सरला चापि सर्जिका । वंजुला पनसार्का च शमी हलिप्रियाम्रका ॥ १४६ ॥

അതുപോലെ വികങ്കതാ, കകുഭാ, സരലാ, സർജികാ; കൂടാതെ വഞ്ചുലാ, പനസാ, ആർകാ, ശമീ, ഹലിപ്രിയാ, ആമ്രകാ എന്നിവയും (പവിത്ര നാമങ്ങൾ).

Verse 147

निम्बा मधूकसंज्ञा चाप्यश्वत्था च गजाह्वया । नागिनी सर्पिणी चैव शुनी चापि बिडालिकी ॥ १४७ ॥

നിംബയെ മധൂകാ എന്നും, അശ്വത്ഥയെ ഗജാഹ്വയാ എന്നും വിളിക്കുന്നു. അതുപോലെ നാഗിനിയെ സർപിണീ എന്നും, ശുനിയെ ബിഡാലികീ എന്നും പറയുന്നു.

Verse 148

छागी मार्जारिका मूषी वृषभा माहिषी तथा । शार्दूली सैरिभी व्याघ्री हरिणी च मृगी शुनी ॥ १४८ ॥

ഛാഗീ, മാർജാരികാ (പൂച്ച), മൂഷീ; വൃഷഭായും മാഹിഷീയും; ശാർദൂലീ, സൈരിഭീ, വ്യാഘ്രീ; ഹരിണീ, മൃഗീ, ശുനീ—ഇവ രൂപങ്ങൾ എണ്ണപ്പെട്ടവയാണ്.

Verse 149

कपिरूपा च गोघंटा वानरी च नराश्विनी । नगा गौर्हस्तिनी चेति तथा षट्चक्रवासिनी ॥ १४९ ॥

അവൾ കപിരൂപിണി, ‘ഗോഘണ്ടാ’ എന്ന നാമത്താൽ പ്രസിദ്ധ; വാനരീ, നരാശ്വിനീ; കൂടാതെ നാഗാ, ഗൗർ, ഹസ്തിനീ—ഇങ്ങനെ അവൾ ഷട്ചക്രവാസിനിയായ അധിഷ്ഠാത്രി.

Verse 150

त्रिखंडा तीरपालाख्या भ्रामणी द्रविणी तथा । सोमा सूर्या तिथिर्वारा योगार्क्षा करणात्मिका ॥ १५० ॥

കാലം ത്രിഖണ്ഡമെന്നു വിവക്ഷിക്കുന്നു; അത് ‘തീരപാല’ (പരിധിരക്ഷകൻ) എന്ന നാമത്താലും പ്രസിദ്ധം; അത് സകലത്തെയും ഭ്രമിപ്പിക്കുകയും ദ്രവിണീ (ധനദായിനി) ആകുകയും ചെയ്യുന്നു. ചന്ദ്ര-സൂര്യാധാരമായി—തിഥി, വാരം, യോഗം, നക്ഷത്രം, കരണം എന്ന സ്വഭാവരൂപത്തിൽ—അത് ഗണിക്കപ്പെടുന്നു.

Verse 151

यक्षिणी तारणा व्योमशब्दाद्याप्रांणिनी च धीः । क्रोधिनी स्तंभिनी चंडोञ्चंडा ब्राह्यादिरूपिणी ॥ १५१ ॥

യക്ഷിണീ, താരണാ, വ്യോമശബ്ദാ; കൂടാതെ ആപ്രാംണിനീയും ധീയും; ക്രോധിനീയും സ്തംഭിനീയും; ചണ്ഡാ, അതിചണ്ഡാ—ഈ ശക്തികൾ ബ്രാഹ്മീ മുതലായ രൂപങ്ങൾ ധരിക്കുന്നു.

Verse 152

सिंहस्था व्याघ्रगा चैव गजाश्वगरुडस्थिता । भौमाप्या तैजसीवायुरूपिणी नाभसा तथा ॥ १५२ ॥

അവൾ സിംഹാസനസ്ഥ; വ്യാഘ്രഗാമിനി; ഗജം, അശ്വം, ഗരുഡൻ എന്നിവയിൽ ആരൂഢ. അവൾ ഭൂമി-ജലം, അഗ്നി-വായു, കൂടാതെ ആകാശം (നാഭസ) എന്ന രൂപങ്ങൾ ധരിക്കുന്നു.

Verse 153

एकावक्त्रा चतुर्वक्त्रा नवक्त्रा कलानना । पंचविंशतिवक्त्रा च षड्विंशद्वदना तथा ॥ १५३ ॥

അവൾ ഏകമുഖി, ചതുര്മുഖി, നവമുഖി, കലകളുടെ മൂർത്തി എന്നിങ്ങനെ വർണ്ണിക്കപ്പെടുന്നു; അതുപോലെ ഇരുപത്തിയഞ്ചുമുഖിയും ഇരുപത്തിയാറുമുഖിയും ആകുന്നു.

Verse 154

ऊनपंचाशदास्या च चतुःषष्टि मुखा तथा । एकाशीतिमुखा चैव शताननसमन्विता ॥ १५४ ॥

ചിലിടങ്ങളിൽ അവൾ നാല്പത്തൊമ്പതുമുഖി, മറ്റിടങ്ങളിൽ അറുപത്തിനാലുമുഖി; ചിലിടങ്ങളിൽ എൺപത്തൊന്നുമുഖി, മറ്റിടങ്ങളിൽ നൂറുമുഖങ്ങളാൽ സമന്വിതയായി വർണ്ണിക്കപ്പെടുന്നു.

Verse 155

स्थूलरूपा सूक्ष्मरूपा तेजोविग्रहधारिणी । वृणावृत्तिस्वरूपा च नाथावृत्तिस्वरूपिणी ॥ १५५ ॥

അവൾ സ്ഥൂലരൂപവും സൂക്ഷ്മരൂപവും ധരിക്കുന്നു; തേജോമയമായ ജ്യോതിര്ദേഹധാരിണിയാകുന്നു. അവൾ ‘വൃണാ-വൃത്തി’യുടെ സ്വരൂപവും ‘നാഥ-വൃത്തി’യുടെ സ്വരൂപിണിയുമാണ്.

Verse 156

तत्त्वावृत्तिस्वरूपापि नित्यावृत्तिवपुर्द्धरा ॥ १५६ ॥

അവൾ തത്ത്വത്തിലേക്ക് തിരിയുന്ന ‘തത്ത്വാവൃത്തി’യുടെ സ്വരൂപയായിട്ടും, സദാ പ്രവർത്തനപരമായ ‘നിത്യാവൃത്തി’യുടെ വപുസ്സ് ധരിക്കുന്നു.

Verse 157

अंगावृत्तिस्वरूपा चाप्यायुधावृत्तिरूपिणी । गुरुपंक्तिस्वरूपा च विद्यावृत्तितनुस्तथा ॥ १५७ ॥

അവൾ ശരീരശിക്ഷണവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ‘അംഗാവൃത്തി’യുടെ സ്വരൂപവും, ആയുധശിക്ഷണവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ‘ആയുധാവൃത്തി’യുടെ രൂപിണിയും ആകുന്നു; അവൾ ഗുരുപംക്തി (ഗുരുപരമ്പര) സ്വരൂപം, കൂടാതെ അവളുടെ ദേഹമേ ‘വിദ്യാവൃത്തി’—ജ്ഞാനശക്തിയുടെ പ്രവർത്തനം.

Verse 158

ब्रह्माद्यावृत्तिरूपा च परा पश्यतिका तथा । मध्यमा वैखरी शीर्षकण्ठताल्वोष्ठदन्तगा ॥ १५८ ॥

ബ്രഹ്മാദി ആദ്യസ്പന്ദനധാരാരൂപമായ ‘പരാ’ വാക്ക് പ്രസിദ്ധം; അതുപോലെ ‘പശ്യന്തി’യും ഉണ്ട്. തുടർന്ന് ‘മധ്യമാ’യും ‘വൈഖരീ’യും; വൈഖരീ ശിരസ്, കണ്ഠം, താലു, അധരം, ദന്തം എന്നിവയിലൂടെ പ്രകടമാകുന്നു.

Verse 159

जिह्वामूलगता नासागतोरः स्थलगामिनी । पदवाक्यस्वरूपा च वेदभाषास्वरूपिणी ॥ १५९ ॥

വാക്ക് ജിഹ്വാമൂലത്തിൽ നിന്നു ഉദ്ഭവിച്ച് നാസികയും ഉരഃപ്രദേശവും വഴിയായി സഞ്ചരിച്ചു ഉച്ചാരണസ്ഥാനത്ത് പുറത്തു പ്രകടമാകുന്നു. അവൾ പദവും വാക്യവും എന്ന രൂപം ധരിച്ചു, വേദഭാഷയുടെ തന്നെ സ്വരൂപമാണ്.

Verse 160

सेकाख्या वीक्षणाख्या चोपदेशाख्या तथैव च । व्याकुलाक्षरसंकेता गायत्री प्रणवादिका ॥ १६० ॥

പ്രണവം ‘ഓം’ മുതൽ ആരംഭിക്കുന്ന ഗായത്രി ‘സേകാ’, ‘വീക്ഷണാ’, ‘ഉപദേശാ’ എന്നീ സാങ്കേതിക രീതികളാലും സൂചിതമാകുന്നു; കൂടാതെ അക്ഷരങ്ങളുടെ പ്രത്യേകവും സങ്കീർണ്ണവുമായ സംകേത-വിന്യാസത്താലും അടയാളപ്പെടുന്നു.

Verse 161

जपहोमार्चनध्यानयंत्रतर्पणरूपिणी । सिद्धसारस्वता मृत्युंजया च त्रिपुरा तथा ॥ १६१ ॥

അവൾ ജപം, ഹോമം, അർച്ചനം, ധ്യാനം, യന്ത്രം, തർപ്പണം എന്നീ രൂപങ്ങളിൽ സാക്ഷാത്കരിക്കുന്നു. അവൾ ‘സിദ്ധ-സാരസ്വതാ’, ‘മൃത്യുഞ്ജയാ’, ‘ത്രിപുരാ’ എന്ന പേരുകളാലും അറിയപ്പെടുന്നു.

Verse 162

गारुडा चान्नपूर्णा चाप्यश्वरूढा नवात्मिका । गौरी च देवी हृदया लक्षदा च मतंगिनी ॥ १६२ ॥

അവൾ ‘ഗാരുഡാ’, ‘അന്നപൂർണാ’, ‘അശ്വരൂഢാ’, ‘നവാത്മികാ’, ‘ഗൗരീ’, ‘ദേവീ’, ‘ഹൃദയാ’, ‘ലക്ഷദാ’, ‘മതംഗിനീ’ എന്നീ നാമ-രൂപങ്ങളാലും ആരാധ്യയാണ്.

Verse 163

निष्कत्रयपदा चेष्टा वादिनी च प्रकीर्तिता । राजलक्ष्मीर्महालक्ष्मीः सिद्धलक्ष्मीर्गवानना ॥ १६३ ॥

അവൾ നിഷ്കത്രയപദാ, ചേഷ്ടാ, വാദിനീ എന്നിങ്ങനെ കീർത്തിക്കപ്പെടുന്നു. അവൾ രാജലക്ഷ്മി, മഹാലക്ഷ്മി, സിദ്ധലക്ഷ്മി, ഗവാനനാ എന്നും പ്രസിദ്ധയാണ്॥१६३॥

Verse 164

इत्येवं ललितादेव्या दिव्यं नामसहस्रकम् । सर्वार्थसिद्धिदं प्रोक्तं चतुर्वर्गफलप्रदम् ॥ १६४ ॥

ഇങ്ങനെ ദേവി ലലിതയുടെ ദിവ്യ നാമസഹസ്രം പ്രസ്താവിക്കപ്പെട്ടു; അത് സർവാർത്ഥസിദ്ധി നൽകുന്നതും ധർമ്മ-അർത്ഥ-കാമ-മോക്ഷം എന്ന ചതുര്വർഗഫലം പ്രദാനം ചെയ്യുന്നതുമാണ്॥१६४॥

Verse 165

एतन्नित्यमुषःकाले यो जपेच्छुद्धमानसः । स योगी ब्रह्मविज्ज्ञानी शिवयोगी तथात्मवित् ॥ १६५ ॥

ശുദ്ധമനസ്സോടെ നിത്യം ഉഷഃകാലത്ത് ഇതു ജപിക്കുന്നവൻ യോഗി, ബ്രഹ്മജ്ഞാനി, ശിവയോഗസാധകൻ, ആത്മവിദ് ആകുന്നു॥१६५॥

Verse 166

द्विरावृत्त्या प्रजपतो ह्यायुरारोग्यसंपदः । लोकानुरंजनं नारीनृपावर्जनकर्म च ॥ १६६ ॥

ഇത് രണ്ടുതവണ ആവർത്തിച്ച് ജപിക്കുന്നവന് ആയുസ്സ്, ആരോഗ്യം, സമ്പത്ത് എന്നിവ ലഭിക്കുന്നു; കൂടാതെ ലോകാനുരഞ്ജനം, സ്ത്രീ-ആകർഷണം, നൃപാവർജന (രാജാക്കളെ സ്വാധീനിക്കുക/വശപ്പെടുത്തുക) കർമത്തിലും സിദ്ധി ഉണ്ടാകുന്നു॥१६६॥

Verse 167

अपृथक्त्वेन सिद्ध्यंति साधकस्यास्य निश्चितम् । त्रिरावृत्त्यास्य वै पुंसो विश्वं भूयाद्वशेऽखिलम् ॥ १६७ ॥

നിശ്ചയമായും ഈ സാധകന്റെ സിദ്ധികൾ അപൃഥക്ത്വം—ദേവിയോടുള്ള അഭേദഭാവം—മൂലം സിദ്ധിക്കുന്നു. അവൻ മൂന്നു പ്രാവശ്യം ആവർത്തിച്ചാൽ സമസ്ത വിശ്വവും ആ പുരുഷന്റെ വശമാകും॥१६७॥

Verse 168

चतुरावृत्तितश्चास्य समीहितमनारतम् । फलत्येव प्रयोगार्हो लोकरक्षाकरो भवेत् ॥ १६८ ॥

നാലു ആവർത്തി ജപിച്ചാൽ അഭീഷ്ടഫലം ഇടവിടാതെ നിശ്ചയമായി സിദ്ധിക്കുന്നു. ഈ പ്രയോഗം വിധികർമ്മത്തിന് യോഗ്യമായി ലോകരക്ഷകനാകുന്നു.

Verse 169

पंचावृत्त्या नरा नार्यो नृपा देवाश्च जंतवः । भजंत्येनं साधकं च देव्यामाहितचेतसः ॥ १६९ ॥

അഞ്ചു ആവർത്തി ജപിച്ചാൽ പുരുഷന്മാരും സ്ത്രീകളും രാജാക്കളും ദേവന്മാരും സർവ്വജീവികളും അവനെ ഭജിക്കുന്നു; സാധകനും ദേവിയിൽ ചിത്തം സ്ഥാപിച്ച് ഭക്തിയോടെ ആരാധന നേടുന്നു.

Verse 170

षडावृत्त्या तन्मयः स्यात्साधकश्चास्य सिद्धयः । अचिरेणैव देवीनां प्रसादात्संभवंति च ॥ १७० ॥

ആറ് ആവർത്തി ജപിച്ചാൽ സാധകൻ തന്മയനാകുന്നു; അവനു സിദ്ധികളും ഉദ്ഭവിക്കുന്നു—ദേവിമാരുടെ പ്രസാദത്താൽ അതിവേഗം.

Verse 171

सप्तावृत्त्यारिरोगादिकृत्यापस्मारनाशनम् । अष्टावृत्त्या नरो भूपान्निग्रहानुग्रहक्षमः ॥ १७१ ॥

ഏഴ് ആവർത്തി ജപിച്ചാൽ ശത്രുരോഗങ്ങൾ, കൃത്യാദോഷങ്ങൾ, അപസ്മാരം എന്നിവ നശിക്കുന്നു. എട്ട് ആവർത്തി ജപിച്ചാൽ രാജദണ്ഡവും രാജാനുഗ്രഹവും—ഇരണ്ടും സഹിക്കാനും ലഭിക്കാനും കഴിവുണ്ടാകുന്നു.

Verse 172

नवावृत्त्या मन्मथाभो विक्षोभयति भूतलम् । दशावृत्त्या पठेन्नित्यं वाग्लक्ष्मीकांतिसिद्धये ॥ १७२ ॥

ഒൻപത് ആവർത്തി ജപിച്ചാൽ മന്മഥനെപ്പോലെ ദീപ്തനായി ഭൂതലത്തെ പോലും വിറപ്പിക്കുന്നു. പത്ത് ആവർത്തി ജപിച്ച് വാക്‌സിദ്ധി, ലക്ഷ്മീപ്രാപ്തി, കാന്തിസിദ്ധി എന്നിവയ്ക്കായി നിത്യപാരായണം ചെയ്യണം.

Verse 173

रुद्रावृत्त्याखिलर्द्धिश्च तदायत्तं जगद्भवेत् । अर्कावृत्त्या सिद्धिभिः स्याद्दिग्भिर्मर्त्यो हरोपमः ॥ १७३ ॥

രുദ്രവൃത്തിയെ അനുഷ്ഠിച്ചാൽ സർവ്വസമൃദ്ധി ലഭിക്കുകയും ലോകം അവന്റെ അധീനമാകുകയും ചെയ്യും. അർക്കവൃത്തിയാൽ മർത്ത്യൻ സിദ്ധികളാൽ യുക്തനായി ദിക്കുകളെ വശപ്പെടുത്തി ഹരൻ (ശിവൻ) സമാനനാകും.

Verse 174

विश्वावृत्त्या तु विजयी सर्वतः स्यात्सुखी नरः । शक्रावृत्त्याखिलेष्टाप्तिः सर्वतो मंगलं भवेत् ॥ १७४ ॥

വിശ്വാവൃത്തിയെ അനുഷ്ഠിച്ചാൽ മനുഷ്യൻ എല്ലായിടത്തും വിജയിയും സർവ്വവിധം സുഖിയും ആകുന്നു. ശക്രാവൃത്തിയാൽ എല്ലാ ഇഷ്ടഫലങ്ങളും ലഭിച്ച് എല്ലാ ദിക്കുകളിൽ നിന്നുമുള്ള മംഗളം ഉദിക്കുന്നു.

Verse 175

तिथ्यावृत्त्याखिलानिष्टानयन्तादाप्नुयान्नरः । षोडशावृत्तितो भूयान्नरः साक्षान्महेश्वरः ॥ १७५ ॥

തിഥിവൃത്തിയെ അനുഷ്ഠിച്ചാൽ മനുഷ്യൻ എല്ലാ അനിഷ്ടങ്ങളും നീക്കി ഇഷ്ടഫലം പ്രാപിക്കുന്നു. അതിനെ പതിനാറു പ്രാവശ്യം ചെയ്താൽ അവൻ അത്യുന്നതനായി, സാക്ഷാൽ മഹേശ്വരൻപോലെ ആകുന്നു.

Verse 176

विश्वं स्रष्टुं पालयितुं संहतु च क्षमो भवेत् । मंडलं मासमात्रं वा यो जपेद्यद्यदाशयः ॥ १७६ ॥

ഹൃദയത്തിലെ ആശയപ്രകാരം പൂർണ്ണ മണ്ഡലകാലമോ അല്ലെങ്കിൽ ഒരു മാസമാത്രമോ ജപം ചെയ്യുന്നവൻ, വിശ്വത്തെ സൃഷ്ടിക്കാനും പാലിക്കാനും സംഹരിക്കാനും പോലും ശേഷിയുള്ളവനാകുന്നു.

Verse 177

तत्तदेवाप्नुयात्सत्यं शिवस्य वचनं यथा । इत्येतत्कथितं विप्र नित्यावृत्त्यर्चनाश्रितम् ॥ १७७ ॥

ശിവന്റെ വചനപ്രകാരം ഇത് സത്യമാകുന്നു—സാധകൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നതുതന്നെ യഥാതഥമായി പ്രാപിക്കുന്നു. ഹേ വിപ്ര, നിത്യജപവും അർച്ചനയും ആശ്രയിച്ചാണ് ഇത് പ്രസ്താവിച്ചത്.

Verse 178

नाम्नां सहस्रं मनसोऽभीष्टसंपादनक्षमम् ॥ १७८ ॥

പവിത്രമായ സഹസ്രനാമം മനസ്സിന്റെ അഭീഷ്ടലക്ഷ്യങ്ങൾ സിദ്ധിപ്പിക്കാൻ ശേഷിയുള്ളതാണ്।

Verse 179

इति श्रीबृहन्नारदीयपुराणे पूर्वभागे बृहदुपाख्याने तृतीयपादे ललितास्तोत्र कवचसहस्रनामकथनं नामैकोननवतितमोऽध्यायाः ॥ ८९ ॥

ഇങ്ങനെ ശ്രീ ബൃഹന്നാരദീയപുരാണത്തിന്റെ പൂർവഭാഗത്തിലെ ബൃഹദുപാഖ്യാനത്തിന്റെ തൃതീയപാദത്തിൽ ‘ലലിതാസ്തോത്രം, കവചം, സഹസ്രനാമകഥനം’ എന്ന പേരിലുള്ള എൺപത്തൊമ്പതാം അധ്യായം സമാപ്തമായി।