The Account of Kārtavīrya’s Protective Kavaca (Kārtavīrya-kavaca-vṛttānta)

Verse 1

नारद उवाच । साधु साधु महाप्राज्ञ सर्व तंत्रविशारद । त्वया मह्यं समाख्यातं विधानं तंत्रगोपितम् ॥ १ ॥

നാരദൻ പറഞ്ഞു— സാധു, സാധു! ഹേ മഹാപ്രാജ്ഞാ, സർവ്വതന്ത്രവിശാരദാ! തന്ത്രങ്ങളിൽ ഗൂഢമായി സൂക്ഷിച്ചിരിക്കുന്ന വിധാനം നീ എനിക്ക് വിശദമായി പറഞ്ഞു തന്നു।

Verse 2

अधुना तु महाभाग कीर्तवीर्यहनूमतोः । कवचे श्रोतुमिच्छामि तद्वदस्वकृपानिधे ॥ २ ॥

ഇപ്പോൾ, ഹേ മഹാഭാഗ്യവാനേ! കീർത്തവീര്യ ഹനുമാന്റെ കവചം ഞാൻ കേൾക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. ഹേ കൃപാനിധേ, ദയചെയ്ത് അത് പറയുക।

Verse 3

सनत्कुमार उवाच । श्रृणु विप्रेन्द्र वक्ष्यामि कवचं परमाद्भुतम् । कार्तवीर्यस्य येनासौ प्रसन्नः कार्यसिद्धिकृत् ॥ ३ ॥

സനത്കുമാരൻ പറഞ്ഞു— ഹേ വിപ്രേന്ദ്രാ, കേൾക്കുക; ഞാൻ പരമാദ്ഭുതമായ കവചം പ്രസ്താവിക്കുന്നു. ഇതാൽ കാർതവീര്യൻ പ്രസന്നനായി കാര്യസിദ്ധി വരുത്തുന്നവനായി।

Verse 4

सहस्रादित्यसंकाशे नानारत्नसमुज्ज्वंले । भास्वद्ध्वजपताकाढ्ये तुरगायुतभूषिते ॥ ४ ॥

അത് സഹസ്ര സൂര്യന്മാരെപ്പോലെ ദീപ്തമായി, നാനാരത്നങ്ങളാൽ ജ്വലിച്ചു; ഭാസ്വദ്ധ്വജപതാകകളാൽ സമൃദ്ധവും ആയിരക്കണക്കിന് കുതിരകളാൽ അലങ്കൃതവുമായിരുന്നു।

Verse 5

महासंवर्तकांभोधिभीमरावविराविणि । समुद्धृतमहाछत्र्रवितानितवियत्पथे ॥ ५ ॥

ആകാശപഥത്തിൽ ഉയർത്തിപ്പരത്തിയ മഹാഛത്ര-വിതാനങ്ങൾ വിരിഞ്ഞിരുന്നു; മഹാസംവർതക മേഘസമുദ്രത്തിന്റെ ഭീകര ഗർജ്ജനത്തോടെ അത് മുഴങ്ങിക്കൊണ്ടിരുന്നു।

Verse 6

महारथवरे दीप्तनानायुधविराजिते । सुस्थितं विपुलोदारं सहस्रभुजमंडितम् ॥ ६ ॥

ആ ശ്രേഷ്ഠ മഹാരഥത്തിൽ നാനാവിധ ആയുധങ്ങളുടെ ദീപ്തിയാൽ പ്രകാശിച്ച്, സുസ്ഥിരമായി നിലകൊള്ളുന്ന വിപുലവും ഉദാരവുമായ ഒരു ദിവ്യസ്വരൂപം സഹസ്രഭുജങ്ങളാൽ അലങ്കൃതമായി വിരാജിച്ചു।

Verse 7

वामैरुद्दंडकोदंडान्दधानमपरैः शरान् । किरीटहारमुकुटकेयूरवलयांगदैः ॥ ७ ॥

അവന്റെ ചില ഇടങ്കൈകളിൽ ദണ്ഡവും കോദണ്ഡവും ധരിച്ചിരിന്നു; മറ്റു കൈകളിൽ ശരങ്ങൾ; കിരീടം, ഹാരം, മുകുടം, കേയൂരങ്ങൾ, വളയങ്ങൾ, അങ്കദങ്ങൾ എന്നിവകൊണ്ട് അലങ്കൃതനായി വിരാജിച്ചു।

Verse 8

मुद्रिकोदरबन्धाद्यैर्मौंजीनूपुरकादिभिः । भूषितं विविधाकल्पैर्भास्वरैः सुमहाधनैः ॥ ८ ॥

അവൻ മുദ്രികകൾ, ഉദരബന്ധം മുതലായവ, മൗഞ്ജി, നൂപുരങ്ങൾ എന്നിവയാൽ ഭൂഷിതനായി—വിവിധ തരത്തിലുള്ള ദീപ്തവും അതിമൂല്യവുമായ അലങ്കാരങ്ങളാൽ സുസജ്ജനായി വിരാജിച്ചു।

Verse 9

आबद्धकवचं वीरं सुप्रसन्नाननांबुजम् । धनुर्ज्या सिंहनादेन कंपयंतं जगत्र्रयम् ॥ ९ ॥

ഞാൻ ആ വീരനെ ദർശിച്ചു—ആബദ്ധ കവചധാരിയായ, അത്യന്തം പ്രസന്നമായി ദീപ്തമായ മുഖകമലമുള്ളവൻ; ധനുര്ജ്യയുടെ സിംഹനാദത്താൽ ത്രിലോകത്തെയും കമ്പിപ്പിക്കുന്നവൻ।

Verse 10

सर्वशत्रुक्षयकरं सर्वव्याधिविनाशनम् । सर्वसंपत्प्रदातारं विजयश्रीनिषेवितम् ॥ १० ॥

ഇത് സർവ്വശത്രുക്കളെയും ക്ഷയിപ്പിക്കുന്നതും, സർവ്വവ്യാധികളെയും നശിപ്പിക്കുന്നതും, എല്ലാ സമ്പത്തും പ്രസാദിക്കുന്നതും, വിജയശ്രീയാൽ അനുചരിക്കപ്പെടുന്നതുമാകുന്നു।

Verse 11

सर्वसौभाग्यदं भद्रं भक्ताभयविधायिनम् । दिव्यमाल्यानुलेपाढ्यं सर्वलक्षणसंयुतम् ॥ ११ ॥

ഇത് പരമ മംഗളകരം; സർവ്വ സൗഭാഗ്യം നല്കുന്നതും ഭക്തർക്കു അഭയം നൽകുന്നതുമാണ്. ദിവ്യ മാലകളും സുഗന്ധാനുലേപങ്ങളും ധരിച്ച്, സർവ്വ ശുഭലക്ഷണങ്ങളാൽ സമന്വിതം.

Verse 12

रथनागाश्वपादातवृंदमध्यगमीश्वरम् । वरदं चक्रवर्तीनं सर्वलोकैकपालकम् ॥ १२ ॥

രഥങ്ങൾ, ഗജങ്ങൾ, അശ്വങ്ങൾ, പദാതിദളങ്ങൾ എന്നിവയുടെ കൂട്ടത്തിനിടയിൽ പ്രഭു സഞ്ചരിച്ചു—വരദാതാവ്, ചക്രവർത്തി, സർവ്വലോകങ്ങളുടെ ഏക രക്ഷകൻ।

Verse 13

समानोदितसाहस्रदिवाकरसमद्युतिम् । महायोगभवैश्वर्यकीर्त्याक्रांतजगत्र्रयम् ॥ १३ ॥

അവൻ ഒരുമിച്ച് ഉദിച്ച ആയിരം സൂര്യന്മാരെപ്പോലെ ദീപ്തിമാൻ; മഹായോഗജന്യ ഐശ്വര്യത്തിന്റെ കീർത്തിയാൽ ത്രിലോകവും വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു.

Verse 14

श्रीमच्चक्रं हरेरंशादवतीर्णं महीतले । सम्यगात्मादिभेदेन ध्यात्वा रक्षामुदीरयेत् ॥ १४ ॥

ഹരിയുടെ അംശമായി ഭൂമിയിൽ അവതീർണമായ ആ ശ്രീമദ് ചക്രത്തെ ആത്മാദി ഭേദങ്ങളോടെ ശരിയായി ധ്യാനിച്ച്, തുടർന്ന് രക്ഷാമന്ത്രം ഉച്ചരിക്കണം (ജപിക്കണം)।

Verse 15

अस्यांगमूर्तयः पंच पांतु मां स्फटिकोज्ज्वलाः । अग्नीशासुरवायव्यकोणेषु हृदयादिकाः ॥ १५ ॥

ഈ (ദേവത/മന്ത്ര)ത്തിന്റെ സ്ഫടികംപോലെ ദീപ്തമായ അഞ്ചു അങ്കമൂർത്തികൾ എന്നെ കാക്കട്ടെ—ഹൃദയം മുതലായ രൂപങ്ങളിൽ, അഗ്നി, ഈശാന, നൈഋത്യ, വായവ്യ കോണുകളിൽ നിലകൊണ്ട്।

Verse 16

सर्वतोस्रज्वलद्रूपा दरचर्मासिपाणयः । अव्याहतबलैश्वर्यशक्तिसामर्थ्यविग्रहाः ॥ १६ ॥

അവർ എല്ലാ ദിക്കുകളിലും ജ്വലിക്കുന്ന രൂപത്തോടെ, കൈകളിൽ ചർമ്മം (ഢാൽ)യും ഖഡ്ഗവും ധരിച്ചവരായി; അവിഘ്നമായ ബലം, ഐശ്വര്യം, ശക്തി, സമ്പൂർണ്ണ സാമർത്ഥ്യം എന്നിവയാൽ സമന്വിതമായ ദേഹങ്ങളുള്ളവരായിരുന്നു।

Verse 17

क्षेमंकरीशक्तियुतश्चौरवर्गविभञ्जनः । प्राचीं दिशं रक्षतु मे बाणबाणासनायुधः ॥ १७ ॥

ക്ഷേമങ്കരീ-ശക്തിയാൽ യുക്തനായും കള്ളസംഘങ്ങളെ തകർക്കുന്നവനുമായ, ബാണവും ധനുസ്സും ആയുധങ്ങളായുള്ള പ്രഭു എന്റെ കിഴക്കുദിശയെ കാത്തരുളട്ടെ।

Verse 18

श्रीकरीशक्तिसहितो मारीभयविनाशकः । शरचापधरः श्रीमान् दिशं मे पातु दक्षिणाम् ॥ १८ ॥

ശ്രീകരീ-ശക്തിയോടുകൂടി, മഹാമാരിയാൽ ഉദിക്കുന്ന ഭയം നശിപ്പിക്കുന്ന, ശരവും ധനുസ്സും ധരിച്ച ശ്രീമാൻ പ്രഭു എന്റെ തെക്കുദിശയെ കാത്തരുളട്ടെ।

Verse 19

महावश्यकरीयुक्तः सर्वशत्रुविनाशकृत् । महेषुचापधृक्पातु मम प्राचेतसीं दिशम् ॥ १९ ॥

മഹാവശ്യകരീ-ശക്തിയാൽ യുക്തനായ, സർവ്വശത്രുക്കളെയും നശിപ്പിക്കുന്ന, മഹാധനുസ്സു ധരിച്ച പ്രഭു എന്റെ പ്രാചേതസീ ദിശയെ കാത്തരുളട്ടെ।

Verse 20

यशःकर्या समायुक्तो दैत्यसंघविनाशनः । परिरक्षतु मे सम्यग्विदिशं चैत्रभानवीम् ॥ २० ॥

യശഃകരീ-ശക്തിയാൽ സമായുക്തയായി, ദൈത്യസംഘങ്ങളെ നശിപ്പിക്കുന്ന ചൈത്രഭാനവീ എന്റെ വിദിശ (ഇടത്തരം ദിശ)യെ ശരിയായി പരിരക്ഷിക്കട്ടെ।

Verse 21

विद्याकरीसमायुक्तः सुमहहुःखनाशनः । पातु मे नैर्ऋतीं चापपाणिर्विदिशमीश्वरः ॥ २१ ॥

വിദ്യ ദാനം ചെയ്ത് മഹാദുഃഖം നശിപ്പിക്കുന്ന ധനുര്ധരനായ ഈശ്വരൻ എന്റെ നൈഋതി (തെക്ക്‑പടിഞ്ഞാറ്) ദിശയെ കാത്തുകൊള്ളട്ടെ।

Verse 22

धनकर्या समायुक्तो महादुरित नाशनः । इष्वासनेषुधृक्पातु विदिशं मम वायवीम् ॥ २२ ॥

ധനം‑സമൃദ്ധി നൽകുകയും മഹാദുരിതം നശിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ധനുര്ധരനും ബാണധാരിയും ആയ പ്രഭു എന്റെ വായവീ (വടക്ക്‑പടിഞ്ഞാറ്) ദിശയെ കാത്തുകൊള്ളട്ടെ।

Verse 23

आयुःकर्या युतः श्रीमान्महाभयविनाशनः । चापेषुधारी शैवीं मे विदिशं परिरक्षतु ॥ २३ ॥

ആയുസ്സ് നൽകുകയും ശ്രീസമ്പന്നനായി മഹാഭയം നശിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ധനുസ്സും അമ്പുതൂണിയും ധരിച്ച പ്രഭു എന്റെ ശൈവീ (തെക്ക്‑കിഴക്ക്) ദിശയെ പരിരക്ഷിക്കട്ടെ।

Verse 24

विजयश्रीयुतः साक्षात्सहस्रारधरो विभुः । दिशमूर्द्ध्वामवतु मे सर्वदुष्टभयंकरः ॥ २४ ॥

വിജയശ്രീയോടെ യുക്തനായ സാക്ഷാത് വിഭുവും സഹസ്രാരചക്രധാരിയും, സകല ദുഷ്ടർക്കും ഭയങ്കരനായ പ്രഭു എന്റെ ഊർദ്ധ്വ ദിശയെ കാത്തുകൊള്ളട്ടെ।

Verse 25

शंखभृत्सुमहाशक्तिसंयुतोऽप्यधरां दिशम् । परिरक्षतु मे दुःखध्वांतसम्भेदभास्करः ॥ २५ ॥

ശംഖധാരിയും പരമ മഹാശക്തിയോടെ യുക്തനുമായ, എന്റെ ദുഃഖാന്ധകാരം ചേദിക്കുന്ന ഭാസ്കരസ്വരൂപനായ പ്രഭു അധോ ദിശയിലും എന്നെ പരിരക്ഷിക്കട്ടെ।

Verse 26

महायोगसमायुक्तः सर्वदिक्चक्रमंडलः । महायोगीश्वरः पातु सर्वतो मम पद्मभृत् ॥ २६ ॥

മഹായോഗത്തോടു സംയുക്തൻ, സർവ്വദിക്കുകളുടെ ചക്രമണ്ഡലസ്വരൂപൻ, മഹായോഗീശ്വരൻ—പദ്മധാരിയായ ഭഗവാൻ—എന്നെ എല്ലാദിക്കിലും കാത്തുകൊള്ളട്ടെ।

Verse 27

एतास्तु मूर्तयो रक्ता रक्तमाल्यांशुकावृताः । प्रधानदेवतारूपाः पृथग्रथवरे स्थिताः ॥ २७ ॥

ഈ മൂർത്തികൾ രക്തവർണ്ണമുള്ളവ—ചുവന്ന മാലകളും ചുവന്ന വസ്ത്രങ്ങളും ധരിച്ചവ; പ്രധാന ദേവതാരൂപങ്ങളായി, ഓരോന്നും വേറേവേറെ ശ്രേഷ്ഠ രഥങ്ങളിൽ അധിഷ്ഠിതരാണ്।

Verse 28

शक्तयः पद्महस्ताश्चत नीलेंदीवरसन्न्निभाः । शुक्लमाल्यानुवसनाः सुलिप्ततिलकोज्ज्वलाः ॥ २८ ॥

ആ ശക്തികൾ പദ്മഹസ്തരായി, നീല ഇന്ദീവരപുഷ്പംപോലെ ദീപ്തരായി; ശ്വേതമാലയും ശ്വേതവസ്ത്രവും ധരിച്ചു, നന്നായി ലേപിച്ച തിലകത്താൽ ഉജ്ജ്വലരായി തിളങ്ങി।

Verse 29

तत्पार्शदेश्वराः स्वस्ववाहनायुधभूषणाः । स्वस्वदिक्षु स्थिताः पांतु मामिंद्राद्या महाबलाः ॥ २९ ॥

അവന്റെ പാർശ്വദേശാധീശ്വരന്മാർ, തത്തത്വ വാഹനങ്ങളും ആയുധങ്ങളും ആഭരണങ്ങളും ധരിച്ചു, തത്തത്വ ദിക്കുകളിൽ നിലകൊള്ളുന്ന—ഇന്ദ്രാദി മഹാബലികൾ—എന്നെ കാത്തുകൊള്ളട്ടെ।

Verse 30

एतस्तस्य समाख्याताः सर्वावरणदेवताः । सर्वतो मां सदा पातुं सर्वशक्तिसमन्विताः ॥ ३० ॥

ഇങ്ങനെ അതിന്റെ എല്ലാ ആവരണങ്ങളുടെയും അധിദേവതകൾ പ്രസ്താവിക്കപ്പെട്ടു. സർവ്വശക്തിസമന്വിതരായ അവർ എപ്പോഴും എല്ലാദിക്കിലും എന്നെ കാത്തുകൊള്ളട്ടെ।

Verse 31

हृदये चोदरे नाभौ जठरे गुह्यमण्डले । तेजोरूपाः स्थिताः पातुं वांछासुखनद्रुमाः ॥ ३१ ॥

ഹൃദയം, ഉദരം, നാഭി, ജഠരം, ഗുഹ്യമണ്ഡലം എന്നിവിടങ്ങളിൽ നിലകൊള്ളുന്ന ആ തേജോമയ ശക്തികൾ കല്പവൃക്ഷംപോലെ അഭിലഷിതസുഖം നൽകി সাধകനെ കാത്തുകൊള്ളട്ടെ.

Verse 32

दिशं चान्ये महावर्णा मन्त्ररूपा महोज्ज्वलाः । व्यापकत्वेन पांत्वस्मानापादतलमस्तकम् ॥ ३२ ॥

കൂടാതെ ആ മറ്റു മഹാവർണ്ണ, മന്ത്രസ്വരൂപ, മഹോജ്ജ്വല ശക്തികൾ എല്ലാ ദിക്കുകളിൽ നിന്നുമെല്ലാം വ്യാപിച്ചു പാദതലത്തിൽ നിന്ന് മസ്തകശിഖ വരെ ഞങ്ങളെ കാത്തുകൊള്ളട്ടെ.

Verse 33

कार्तवीर्यः शिरः पातु ललाटं हैहयेश्वरः । सुमुखो मे मुखं पातु कर्णौ व्याप्तजगत्त्रयः ॥ ३३ ॥

കാർത്തവീര്യൻ എന്റെ ശിരസ്സിനെ കാത്തുകൊള്ളട്ടെ; ഹൈഹയേശ്വരൻ എന്റെ ലലാടത്തെ കാത്തുകൊള്ളട്ടെ. സുമുഖൻ എന്റെ മുഖത്തെ കാത്തുകൊള്ളട്ടെ; ത്രിജഗത്‌വ്യാപിയായ പ്രഭു എന്റെ കർണദ്വയത്തെ കാത്തുകൊള്ളട്ടെ.

Verse 34

सुकुमारो हनुं पातु भ्रूयुगं मे धनुर्धरः । नयनं पुंमडरीकाक्षगो नासिकां मे गुणाकरः ॥ ३४ ॥

സുകുമാരൻ എന്റെ ഹനുവിനെ കാത്തുകൊള്ളട്ടെ; ധനുർധരൻ എന്റെ ഭ്രൂയുഗത്തെ കാത്തുകൊള്ളട്ടെ. പുണ്ഡരീകാക്ഷൻ എന്റെ നയനങ്ങളെ കാത്തുകൊള്ളട്ടെ; ഗുണാകരൻ എന്റെ നാസികയെ കാത്തുകൊള്ളട്ടെ.

Verse 35

अधरोष्ठौ सदा पातु ब्रह्ज्ञेयो द्विजान्कविः । सर्वशास्त्रकलाधारी जिह्वां चिबुकमव्ययः ॥ ३५ ॥

എന്റെ അധരോഷ്ഠങ്ങളെ സദാ ബ്രഹ്മജ്ഞനും ദ്വിജന്മാരിൽ കവിയുമായവൻ കാത്തുകൊള്ളട്ടെ; അവ്യയനും സർവശാസ്ത്ര-കലാധാരിയുമായവൻ എന്റെ ജിഹ്വയും ചിബുകവും കാത്തുകൊള്ളട്ടെ.

Verse 36

दत्तात्रेयप्रियः कंठं स्कंधौ राजकुलेश्वरः । भुजौ दशास्यदर्पघ्नो हृदयं मे महाबलः ॥ ३६ ॥

ദത്താത്രേയപ്രിയൻ എന്റെ കണ്ഠം രക്ഷിക്കട്ടെ; രാജകുലേശ്വരൻ എന്റെ സ്കന്ധങ്ങൾ കാക്കട്ടെ. ദശാനനന്റെ ദർപ്പം നശിപ്പിക്കുന്നവൻ എന്റെ ഭുജങ്ങൾ രക്ഷിക്കട്ടെ; മഹാബലൻ എന്റെ ഹൃദയം സംരക്ഷിക്കട്ടെ॥

Verse 37

कुक्षिं रक्षतु मे विद्वान् वक्षः परपुरंजयः । करौ सर्वार्थदः पातुकराग्राणि जगत्प्रियः ॥ ३७ ॥

സർവ്വജ്ഞനായ വിദ്വാൻ പ്രഭു എന്റെ കുക്ഷി രക്ഷിക്കട്ടെ; പരപുരഞ്ജയൻ എന്റെ വക്ഷസ്ഥലം കാക്കട്ടെ. സർവ്വാർത്ഥദാതാവ് എന്റെ കൈകൾ രക്ഷിക്കട്ടെ; ജഗത്പ്രിയൻ എന്റെ വിരൽത്തുമ്പുകൾ കാക്കട്ടെ॥

Verse 38

रेवांबगुलीलासंहप्तो जठरं परिरक्षतु । वीरशूरस्तु मे नाभिं पार्श्वौ मे सर्वदुष्टहा ॥ ३८ ॥

ജലത്തിൽ ലീലാവിഹാരം ചെയ്യുന്ന രേവാ എന്റെ ജഠരം സംരക്ഷിക്കട്ടെ. വീരശൂരൻ എന്റെ നാഭി കാക്കട്ടെ; സർവ്വദുഷ്ടഹാ എന്റെ പാർശ്വങ്ങൾ രക്ഷിക്കട്ടെ॥

Verse 39

सहस्रभुजनृत्पृष्टं सप्तद्वीपाधिपः कटिम् । ऊरू माहिष्मतीनाथो जानुनी वल्लभो भुवः ॥ ३९ ॥

സപ്തദ്വീപാധിപൻ എന്റെ കടി കാക്കട്ടെ; സഹസ്രഭുജ നൃപൻ എന്റെ പൃഷ്ഠം രക്ഷിക്കട്ടെ. മാഹിഷ്മതിനാഥൻ എന്റെ ഊരുകൾ കാക്കട്ടെ; ഭൂവല്ലഭൻ എന്റെ മുട്ടുകൾ രക്ഷിക്കട്ടെ॥

Verse 40

जंघे वीराधिपः पातु पातु पादौ मनोजवः । पातु सर्वायुधधरः सर्वांगं सर्वमर्मसु ॥ ४० ॥

വീരാധിപൻ എന്റെ ജംഘകൾ കാക്കട്ടെ; മനോജവൻ എന്റെ പാദങ്ങൾ രക്ഷിക്കട്ടെ. സർവ്വായുധധരൻ എന്റെ സർവ്വാംഗം—വിശേഷിച്ച് എല്ലാ മർമ്മസ്ഥാനങ്ങളും—സംരക്ഷിക്കട്ടെ॥

Verse 41

सर्वदुष्टांतकः पातु धात्वष्टककलेवरम् । प्राणादिदशजीवेशान्सर्वशिष्टेष्टदोऽवतु ॥ ४१ ॥

സകല ദുഷ്ടതകളെയും സംഹരിക്കുന്ന പ്രഭു അഷ്ടധാതുക്കളാൽ നിർമ്മിതമായ ഈ ദേഹത്തെ കാത്തുകൊള്ളട്ടെ. ശിഷ്ടരുടെ അഭീഷ്ടദാതാവായ അവൻ പ്രാണാദി ദശ പ്രാണശക്തികളെയും ദേഹധാരി ജീവാധിപന്മാരെയും സംരക്ഷിക്കട്ടെ.

Verse 42

वशीकृतेंद्रियग्रामः पातु सर्वेन्द्रियाणि मे । अनुक्तमपि यत्स्थान शरीरांतर्बहिश्च यत् ॥ ४२ ॥

ഇന്ദ്രിയസമൂഹത്തെ പൂർണ്ണമായി വശീകരിച്ച പ്രഭു എന്റെ എല്ലാ ഇന്ദ്രിയങ്ങളെയും കാത്തുകൊള്ളട്ടെ. പേരെടുത്തു പറയാത്ത സ്ഥാനങ്ങളെയും—ദേഹത്തിനകത്തുള്ളതും പുറത്തുള്ളതും—എല്ലാം അവൻ സംരക്ഷിക്കട്ടെ.

Verse 43

तत्सर्वं पातु मे सर्वलोकनाथेश्वरेश्वरः । वज्रात्सारतरं चेदं शरीरं कवचावृतम् ॥ ४३ ॥

സർവലോകനാഥനുടെയും ഈശ്വരനായ പരമേശ്വരൻ എന്നെ എല്ലാതരത്തിലും കാത്തുകൊള്ളട്ടെ. ഈ കവചം പൊതിഞ്ഞിരിക്കുന്ന എന്റെ ദേഹം വജ്രത്തേക്കാൾ പോലും കൂടുതൽ ദൃഢമാകട്ടെ.

Verse 44

बाधाशतविनिर्मुक्तमस्तु मे भयवर्जितम् । बद्धेदं कवचं दिव्यमभेद्यं हैहयेशितुः ॥ ४४ ॥

നൂറുകണക്കിന് ബാധകളിൽ നിന്ന് ഞാൻ വിമുക്തനായി ഭയരഹിതനായി ഇരിക്കട്ടെ. ഈ ദിവ്യ കവചം എന്നിൽ ബന്ധിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; ഹൈഹയേശ്വരന്റെ ഈ കവചം ഭേദിക്കാനാകാത്തതാണ്.

Verse 45

विचरामि दिवा रात्रौ निर्भयेनांतरात्मना । राजमार्गे महादुर्गे मार्गे चौरा दिसंकुले ॥ ४५ ॥

ഞാൻ പകലും രാത്രിയും അന്തരാത്മയിൽ നിർഭയനായി സഞ്ചരിക്കുന്നു—രാജമാർഗ്ഗത്തിൽ, അത്യന്തം ദുർഗമമായ വഴിയിൽ, കള്ളന്മാർ നിറഞ്ഞ പാതകളിലും പോലും.

Verse 46

विषमे विपिने घोरे दावाग्नौ गिरिकंदरे । संग्रामे शस्त्रसंघाते सिंहव्याघ्रनिषेविते ॥ ४६ ॥

വിഷമവും ഭയങ്കരവുമായ വനത്തിൽ, ദാവാഗ്നിയിൽ, പർവ്വതഗുഹയിൽ, യുദ്ധത്തിൽ ആയുധസംഘട്ടനത്തിൽ, സിംഹ-വ്യാഘ്രങ്ങൾ സഞ്ചരിക്കുന്ന സ്ഥലങ്ങളിലും (ഭഗവന്നാമസ്മരണയാൽ) രക്ഷ ലഭിക്കുന്നു।

Verse 47

गह्वरे सर्वसंकीर्णे संध्याकाले नृपालये । विवादे विपुलावर्ते समुद्रे च नदीतटे ॥ ४७ ॥

ഗഹ്വരത്തിൽ, എല്ലാടവും തിരക്കേറിയ സ്ഥലത്ത്, സന്ധ്യാകാലത്ത്, രാജഭവനത്തിൽ, തർക്കത്തിനിടയിൽ, പ്രബല ചുഴിയിൽ, സമുദ്രത്തിലോ നദീതീരത്തിലോ—ഇത്തരം കാലസ്ഥലങ്ങളിൽ (ജാഗ്രതയോടെ) ഭഗവദാശ്രയം ചെയ്യണം।

Verse 48

परिपंथिजनाकीर्णे देशे दस्युगणावृते । सर्वस्वहरणे प्राप्ते प्राप्ते प्राणस्य संकटे ॥ ४८ ॥

വൈരിയായ യാത്രക്കാരാൽ നിറഞ്ഞ ദേശത്ത്, ദസ്യൂഗണങ്ങൾ ചുറ്റിപ്പറ്റിയിരിക്കുമ്പോൾ—സർവ്വസ്വഹരണം സംഭവിക്കുമ്പോൾ, പ്രാണത്തിനുതന്നെ അപകടം വന്നാൽ—(ഭക്തൻ) ഹരിനാമാശ്രയം ചെയ്യണം।

Verse 49

नानारोगज्वरावेशे पिशाचप्रेतयातने । मारीदुःस्वप्नपीडासु क्लिष्टे विश्वासघातके ॥ ४९ ॥

നാനാരോഗങ്ങളും ജ്വരാവേശവും പിടിച്ചപ്പോൾ, പിശാച്-പ്രേതയാതനയിൽ, മഹാമാരിയും ദുഃസ്വപ്നപീഡയും ഉള്ളപ്പോൾ, വിശ്വാസഘാതം മൂലമുള്ള കഠിന പ്രതിസന്ധിയിൽ—(ഹരിഭക്തിയുടെ ഉപായം) രക്ഷയും ആശ്വാസവും നൽകുന്നു।

Verse 50

शारीरे च महादुःखे मानसे च महाज्वरे । आधिव्याधिभये विघ्नज्वालोपद्रवकेऽपि च ॥ ५० ॥

ശരീരത്തിൽ മഹാദുഃഖം വന്നപ്പോൾ, മനസ്സിൽ മഹാജ്വരം പോലെ കഠിന വേദന വന്നപ്പോൾ; ആധി-വ്യാധികളുടെ ഭയത്തിൽ, കൂടാതെ വിഘ്നങ്ങൾ, ജ്വാലപോലുള്ള അപകടങ്ങൾ, ഉപദ്രവങ്ങൾ എന്നിവയിലും—അപ്പോൾ ഭഗവദാശ്രയം ചെയ്ത് (നാമഭക്തിയുടെ) ഉപായം അനുഷ്ഠിക്കണം।

Verse 51

न भवतु भयं किंचित्कवचेनावृतस्य मे । आंगुतुकामानखिलानस्मद्वसुविलुंपकान् ॥ ५१ ॥

കവചം ധരിച്ച് ആവൃതനായ എനിക്കു യാതൊരു ഭയവും ഉണ്ടാകരുതേ. അവസരം തേടുന്ന എല്ലാ അതിക്രമികളും, നമ്മുടെ സമ്പത്ത് കൊള്ളയടിക്കുന്നവരും അകന്നുപോകട്ടെ.

Verse 52

निवारयतु दोर्दंडसहस्रेण महारथः । स्वकरोद्धृतसाहस्रपाशबद्धान्सुदुर्जयान् ॥ ५२ ॥

മഹാരഥൻ തന്റെ കൈകളാൽ ഉയർത്തിയ സഹസ്ര പാശങ്ങളാൽ അതിദുർജയരെ ബന്ധിച്ച്, സഹസ്ര ഭുജദണ്ഡങ്ങളാൽ അവരെ തടഞ്ഞുനിർത്തട്ടെ.

Verse 53

संरुद्धूगतिसामर्थ्यान्करोतु कृतवीर्यजः । सृणिसाहस्रनिर्भिन्नान्सहस्रशरखंडितान् ॥ ५३ ॥

കൃതവീര്യന്റെ പുത്രൻ നിയന്ത്രിത ഉഗ്രവേഗ-ഗതിയുടെ സാമർത്ഥ്യം പ്രകടിപ്പിക്കട്ടെ; സൃണി വംശത്തിലെ സഹസ്രരെ തുളച്ച്, സഹസ്ര ശരങ്ങളാൽ ഖണ്ഡിതരാക്കട്ടെ.

Verse 54

राजचूडामणिः क्षिप्रं करोत्वस्मद्विरोधकान् । खङ्ग साहस्रदलितान्सहस्रमुशलार्दितान् ॥ ५४ ॥

രാജചൂഡാമണി വേഗത്തിൽ നമ്മുടെ വിരോധികളെ ആക്കട്ടെ—ഖഡ്ഗംകൊണ്ട് സഹസ്രധാ വിഭജിതരായി, സഹസ്ര മുശലങ്ങളാൽ ചതഞ്ഞവരായി.

Verse 55

चौरादि दुष्टसत्त्वौघान्करोतु कमलेक्षणः । स्वशंखनादसंत्रस्तान्सहस्रारसहस्रभृत् ॥ ५५ ॥

കമലനേത്രനായ പ്രഭു, സഹസ്രാര ചക്രധാരി, തന്റെ ശംഖനാദംകൊണ്ട് ഭീതിപ്പെടുത്തി കള്ളന്മാർ മുതലായ ദുഷ്ടസത്ത്വങ്ങളുടെ കൂട്ടങ്ങളെ അകറ്റട്ടെ.

Verse 56

अवतारो हरेः साक्षात्पालयत्वखिलं मम । कार्तवीर्य महावीर्य सर्वदुष्टविनाशन ॥ ५६ ॥

ഹരിയുടെ സാക്ഷാത് അവതാരമേ! എന്റെ സകലവും നീ കാത്തുകൊള്ളണമേ. കാർത്തവീര്യാ, മഹാവീരാ, സർവ്വ ദുഷ്ടനാശകനേ!

Verse 57

सर्वत्र सर्वदा दुष्टचौरान्नाशाय नाशय । किं त्वं स्वपिषि दुष्टघ्न किं तिष्टसि चिरायासि ॥ ५७ ॥

എവിടെയും എപ്പോഴും ദുഷ്ട കള്ളന്മാരെ നശിപ്പിക്കേണമേ, നശിപ്പിക്കേണമേ. ദുഷ്ടഘ്നാ, നീ എന്തിന് ഉറങ്ങുന്നു? എന്തിന് നിൽക്കുകയും ഇങ്ങനെ വൈകിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു?

Verse 58

उत्तिष्ठ पाहि नः सर्वभयेभ्यः स्वसुतानिव । ये चौरा वसुहर्तारो विद्विषो ये च हिंसकाः ॥ ५८ ॥

എഴുന്നേറി, എല്ലാ ഭയങ്ങളിൽ നിന്നും ഞങ്ങളെ കാത്തുകൊള്ളണമേ; സ്വന്തം പുത്രന്മാരെ കാക്കുന്നതുപോലെ—കള്ളന്മാർ, ധനം കവർന്നെടുക്കുന്നവർ, ശത്രുക്കൾ, ഹിംസകർ എന്നിവരിൽ നിന്ന്।

Verse 59

साधुभीतिकरा दुष्टाश्छद्मका ये दुराशयाः । दुर्हृदो दुष्टभू पाला दुष्टामात्याश्च पापकाः ॥ ५९ ॥

സാധുക്കളിൽ ഭയം വിതയ്ക്കുന്ന ദുഷ്ടർ, വഞ്ചകർ, ദുഷ്ടാശയമുള്ളവർ; ദുർഹൃദന്മാർ; ദുഷ്ട ഭൂപാലന്മാർ (ഭരണാധികാരികൾ); പാപികളായ ദുഷ്ട അമാത്യന്മാർ (മന്ത്രിമാർ)।

Verse 60

ये च कार्यविलोप्तोरो ये खलाः परिपंथिनः । सर्वस्वहारिणां ये च पंच मायाविनोऽपरेः ॥ ६० ॥

ന്യായമായ കാര്യങ്ങൾ തടസ്സപ്പെടുത്തി നശിപ്പിക്കുന്നവർ; ദുഷ്ട വഴിമുടക്കികൾ; എല്ലാം കവർന്നെടുക്കുന്നവർ; അതുപോലെ ആ മറ്റു അഞ്ചു മായാവി വഞ്ചകരും.

Verse 61

महाक्लेशकरा म्लेच्छा दस्यवो वृषलाश्च ये । येऽग्निदा गरदातारो वंचकाः शस्त्रपाणयः ॥ ६१ ॥

മഹാക്ലേശം വരുത്തുന്ന മ്ലേച്ഛരും ദസ്യുക്കളും വൃഷലരും—അഗ്നി വെക്കുന്നവർ, വിഷം കൊടുക്കുന്നവർ, വഞ്ചകർ, ആയുധധാരികളായി നടക്കുന്നവർ.

Verse 62

ये पापा दुष्टकर्माणो दुःखदा दुष्टबुद्धयः । व्याजकाः कुपथासक्ता ये च नानाभयप्रदाः ॥ ६२ ॥

പാപികൾ, ദുഷ്കർമങ്ങളിൽ ഏർപ്പെട്ടവർ, ദുഃഖം നൽകുന്നവർ, ദുഷ്ടബുദ്ധിയുള്ളവർ; വ്യാജ-വഞ്ചനയിൽ ജീവിക്കുന്നവർ, കുപഥത്തിൽ ആസക്തർ, പലവിധ ഭയം വിതയ്ക്കുന്നവർ.

Verse 63

छिद्रान्वेषरता नित्यं येऽस्मान्बाधितुमुद्यताः । ते सर्वे कार्तवीर्यस्य महाशंखरवाहताः ॥ ६३ ॥

എപ്പോഴും ദോഷം തേടി ഞങ്ങളെ പീഡിപ്പിക്കാൻ ഉത്സുകരായവർ—അവർ എല്ലാവരും കാർതവീര്യന്റെ മഹാശംഖധ്വനിയുടെ പ്രഹരത്തിൽ തകർന്നുപോകട്ടെ.

Verse 64

सहसा विलयं यान्तु दूरदिव विमोहिताः । ये दानवा महादित्या ये यक्षा ये च राक्षसाः ॥ ६४ ॥

ദാനവരും മഹാദിത്യരും യക്ഷരും രാക്ഷസരും—അവർ പെട്ടെന്ന് നാശത്തിലേക്ക് പതിക്കട്ടെ; ദൂരെയേക്ക് ഘോരമോഹത്തിൽ തള്ളപ്പെട്ടവരെപ്പോലെ.

Verse 65

पिशाचा ये महासत्त्वा ये भूतब्रह्मराक्षसाः । अपस्मारग्रहा ये च ये ग्रहाः पिशिताशनाः ॥ ६५ ॥

മഹാശക്തിയുള്ള പിശാചുകൾ ആയാലും, ഭൂതങ്ങളും ബ്രഹ്മരാക്ഷസങ്ങളും ആയാലും; അപസ്മാരഗ്രഹങ്ങൾ ആയാലും, മാംസഭക്ഷിയായ മറ്റ് ഗ്രഹങ്ങൾ ആയാലും—ഇത്തരം എല്ലാ ഉപദ്രവകര സത്തകളും.

Verse 66

महालोहितभोक्तारो वेताला ये च गुह्यकाः । गंधर्वाप्सरसः सिद्धा ये च देवादियोनयः ॥ ६६ ॥

മഹാ രക്തം ഭുജിക്കുന്നവർ, വേതാളന്മാർ, ഗുഹ്യകർ; ഗന്ധർവ്വ-അപ്സരസ്സുകൾ, സിദ്ധർ, കൂടാതെ ദേവാദി ദിവ്യയോനിയിൽ ജനിച്ചവർ—ഇവരും (ഇവിടെ) ഉൾപ്പെടുന്നു।

Verse 67

डाकिन्यो द्रुणसाः प्रेताः क्षेत्रपाला विनायकाः । महाव्याघ्रमहामेघा महातुरागरूपकाः ॥ ६७ ॥

ഡാകിനികൾ, മാംസഭക്ഷക ദ്രുണസർ, പ്രേതങ്ങൾ; ക്ഷേത്രപാലരും വിനായകരും; ചിലപ്പോൾ മഹാവ്യാഘ്രമായി, ചിലപ്പോൾ മഹാമേഘമായി, ചിലപ്പോൾ ഭയങ്കര മഹാതുരഗ (വലിയ കുതിര) രൂപമായി (പ്രകടിക്കുന്നു)।

Verse 68

महागजा महासिंहा महामहिषयोनयः । ऋक्षवाराहशुनकवानरोलूकमूर्तयः ॥ ६८ ॥

അവർ മഹാഗജങ്ങളായി, മഹാസിംഹങ്ങളായി, മഹാമഹിഷ യോനികളിൽ ജനിക്കുന്നു; കൂടാതെ കരടി, വരാഹം, നായ, വാനരം, മൂങ്ങ തുടങ്ങിയ രൂപങ്ങളും സ്വീകരിക്കുന്നു।

Verse 69

महोष्ट्रखरमार्जारसर्पगोवृषमस्तकाः । नानारूपा महासत्त्वा नानाक्लेशसहस्रदाः ॥ ६९ ॥

അവരുടെ തലകൾ മഹാ ഒട്ടകം, കഴുത, പൂച്ച, പാമ്പ്, പശു, കാള എന്നിവയുടെ തലപോലെ; അവർ നാനാരൂപമുള്ള മഹാസത്ത്വങ്ങൾ, നാനാവിധ സഹസ്ര ക്ലേശങ്ങൾ നൽകുന്നു।

Verse 70

नानारोगकराः क्षुद्रा महावीर्या महाबलाः । वातिकाः पैत्तिका घोरा श्लैष्मिकाः सान्निपातिकाः ॥ ७० ॥

അവർ നാനാരോഗങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കുന്നവർ; വലിപ്പത്തിൽ ചെറുതായാലും മഹാവീര്യവും മഹാബലവും ഉള്ളവർ; ചിലർ വാതജം, ചിലർ പിത്തജം, ചിലർ ഘോരം, ചിലർ ശ്ലേഷ്മജം, ചിലർ ത്രിദോഷ-സന്നിപാതജന്യം (രോഗകാരകർ) ആകുന്നു।

Verse 71

माहेश्वरा वैष्णवाश्च वैरिंच्याश्च महाग्रहाः । स्कांदा वैनायकाः क्रूरा ये च प्रमथगुह्यकाः ॥ ७१ ॥

മാഹേശ്വര, വൈഷ്ണവ, വൈരിഞ്ച്യബന്ധമുള്ള മഹാഗ്രഹങ്ങൾ; കൂടാതെ സ്കാന്ദ, വൈനായക, ക്രൂര പ്രമഥ-ഗുഹ്യകാദികളും ഉപദ്രവകാരികളാണ്।

Verse 72

महाशत्रुहा रौद्रा महामारीमसूरिकाः । ऐकाहिका व्द्याहिकाश्च त्र्याहिकाश्च महाज्वराः ॥ ७२ ॥

‘മഹാശത്രുഹാ’ ജ്വരം, ‘രൗദ്ര’ ജ്വരം, മഹാമാരി, മസൂരിക; കൂടാതെ ഏകാഹിക, ദ്വ്യാഹിക, ത്ര്യാഹിക ജ്വരങ്ങൾ—ഇവയാണ് മഹാജ്വരങ്ങൾ।

Verse 73

चातुर्थिकाः पाक्षिकाश्च मास्याः षाण्मासिकाश्च ये । सांवत्सरा दुर्निवार्या ज्वराः परमदारुणाः ॥ ७३ ॥

ചാതുർത്ഥിക, പാക്ഷിക, മാസ്യ, ഷാണ്മാസിക; കൂടാതെ സംവത്സരജ്വരങ്ങൾ—ഇവ അത്യന്തം ദാരുണവും തടയാൻ ദുഷ്കരവുമാണ്।

Verse 74

स्वाप्निका ये महोत्पाता ये च दुःस्वाप्निका ग्रहाः । कूष्मांडा जृंभिका भौमा द्रोणाः सान्निध्यवंचकाः ॥ ७४ ॥

സ്വപ്നത്തിൽ നിന്നുയരുന്ന മഹോത്പാതങ്ങളും ദുഃസ്വപ്നം വരുത്തുന്ന ഗ്രഹബാധകളും; കൂടാതെ കൂഷ്മാണ്ഡ, ജൃംഭിക, ഭൗമ, ദ്രോണം, സാന്നിധ്യ-വഞ്ചകങ്ങൾ—ഇവ അശുഭ കലഹങ്ങളാണ്।

Verse 75

भ्रमिकाः प्राणहर्तारो ये च बालग्रहादयः । मनोबुद्वीन्द्रियहराः स्फोटकाश्च महाग्रहाः ॥ ७५ ॥

ഭ്രമിക, പ്രാണഹർത്താക്കൾ, ബാലഗ്രഹാദികൾ; മനസ്സ്, ബുദ്ധി, ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ കവർന്നെടുക്കുന്നവർ—സ്ഫോടകങ്ങളും—ഇവയും മഹാഗ്രഹങ്ങളാണ്।

Verse 76

महाशना बलिभुजो महाकुणपभोजनाः । दिवाचरा रात्रिचरा ये च संध्यासु दारुणाः ॥ ७६ ॥

അവർ മഹാഭോജികൾ, ബലി ഭുജിക്കുന്നവർ, മഹാശവകൂമ്പാരങ്ങൾ ഭക്ഷിക്കുന്നവർ. ചിലർ പകൽ സഞ്ചരിക്കുന്നു, ചിലർ രാത്രി, മറ്റുചിലർ പ്രഭാത-സന്ധ്യാ സംധിക്കാലങ്ങളിൽ അത്യന്തം ഭീകരരാണ്.

Verse 77

प्रमत्ता वाऽप्रमत्ता वै ये मां बाधितुमुद्यताः । ते सर्वे कार्त्तवीर्यस्य धनुर्मुक्तशराहताः ॥ ७७ ॥

പ്രമത്തരായാലും അപ്രമത്തരായാലും, എന്നെ ബുദ്ധിമുട്ടിക്കാൻ എഴുന്നേറ്റ എല്ലാവരും കാർത്തവീര്യന്റെ ധനുസ്സിൽ നിന്നു വിട്ട അമ്പുകളുടെ പ്രഹരത്തിൽ വീണുപോയി.

Verse 78

सहस्रधा प्रणश्यंतु भग्नसत्त्वबलोद्यमाः । ये सर्पा ये महानागा महागिरिबिलेशयाः ॥ ७८ ॥

ധൈര്യവും ബലവും ഉഗ്രോദ്യമവും തകർന്നവർ—മഹാപർവതങ്ങളുടെ ഗുഹകളിൽ വസിക്കുന്ന ആ സർപ്പങ്ങളും മഹാനാഗങ്ങളും ആയിരം വിധത്തിൽ നശിക്കട്ടെ.

Verse 79

कालव्याला महादंष्ट्रा महाजगरसंज्ञकाः । अनंतशूलिकाद्याश्च दंष्ट्राविषमहाभयाः ॥ ७९ ॥

കാലവ്യാല, മഹാദംഷ്ട്രാ, മഹാജഗര എന്ന പേരുള്ള സർപ്പങ്ങൾ ഉണ്ട്; അനന്തശൂലിക മുതലായവയും ഉണ്ട്—ദംഷ്ട്രവിഷം കാരണം അത്യന്തം ഭയങ്കരർ.

Verse 80

अनेकशत शीर्षाश्च खंडपुच्छाश्च दारुणाः । महाविषजलौकाश्च वृश्चिका रुक्तपुच्छकाः ॥ ८० ॥

നൂറുകണക്കിന് തലകളും മുറിഞ്ഞ വാലുകളും ഉള്ള ഭീകര ജീവികൾ ഉണ്ടായിരുന്നു; മഹാവിഷം നിറഞ്ഞ ജലൗകകളും വേദനിപ്പിക്കുന്ന കുത്തുവാൽ ഉള്ള വൃശ്ചികങ്ങളും ഉണ്ടായിരുന്നു.

Verse 81

आशीविषाः कालकूटा महाहालाहलाह्वयाः । जलसर्पा जलव्याला जलग्राहाश्च कच्छपाः ॥ ८१ ॥

ആശീവിഷ സർപ്പങ്ങൾ, കാലകൂട വിഷം, കൂടാതെ മഹാ ‘ഹാലാഹല’ എന്നു പ്രസിദ്ധമായ വിഷം; ജലസർപ്പങ്ങൾ, ജലവ്യാളങ്ങൾ, ജലഗ്രാഹങ്ങൾ, കച്ചപങ്ങൾ—ഇവയൊക്കെയും ഇവിടെ പരാമർശിക്കുന്നു.

Verse 82

मत्स्यका विषपुच्छाश्च ये चान्ये जलवासिनः । जलजाः स्थलजाश्चैव कृत्रिमाश्च महाविषाः ॥ ८२ ॥

മത്സ്യങ്ങളും വിഷപുച്ചമുള്ളവരും മറ്റു ജലവാസികളും—ജലജരായാലും സ്ഥലജരായാലും—കൃത്രിമമായി ഒരുക്കിയ വിഷങ്ങളും; ഇവയൊക്കെയും ‘മഹാവിഷം’ എന്നായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു.

Verse 83

गुप्तरूपा गुप्तविषा मूषिका गृहगोधिकाः । नानाविषाश्च ये घोरा महोपविषसंज्ञकाः ॥ ८३ ॥

രൂപവും വിഷവും മറച്ചുവെക്കുന്നവർ—എലിയും വീട്ടുഗോധികയും പോലുള്ളവർ—കൂടാതെ നാനാവിഷങ്ങളാൽ ഭീകരരായ ജീവികൾ ‘മഹോപവിഷം’ എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നു.

Verse 84

येऽस्मान्बाधितुमिच्छंति शरीरप्राणनाशकाः । ते सर्वे कार्तवीर्यस्य खङ्कसाहस्रदारिताः ॥ ८४ ॥

ഞങ്ങളെ പീഡിപ്പിക്കുവാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന, ശരീരവും പ്രാണനും നശിപ്പിക്കുന്നവർ—അവർ എല്ലാവരും കാർത്തവീര്യന്റെ സഹസ്ര ഖഡ്ഗങ്ങളാൽ പിളർന്നു നശിച്ചിരിക്കുന്നു.

Verse 85

दूरादेव विनश्यंतु प्रणष्टेंद्रियसाहसाः । मनुष्याः पशवो त्वृक्षवानरा वनगोचराः ॥ ८५ ॥

ഇന്ദ്രിയനിയന്ത്രണം നഷ്ടപ്പെട്ട, ഉന്മത്ത ധൈര്യമുള്ളവർ—അവർ ദൂരത്തുനിന്നുതന്നെ നശിക്കട്ടെ; അവർ മനുഷ്യരായാലും, മൃഗങ്ങളായാലും, വൃക്ഷവാസി വാനരങ്ങളായാലും, വനഗോചര ജീവികളായാലും.

Verse 86

सिंहव्याघ्रवराहाश्च महिषा ये महामृगाः । गजास्तुरंगा गवया रासभाः शरभा वृकाः ॥ ८६ ॥

സിംഹങ്ങൾ, വ്യാഘ്രങ്ങൾ, വരാഹങ്ങൾ; മഹിഷങ്ങളും മഹാമൃഗങ്ങളും; ഗജങ്ങൾ, അശ്വങ്ങൾ, ഗവയങ്ങൾ, റാസഭങ്ങൾ, ശരഭങ്ങൾ, വൃകങ്ങൾ—ഇവയെല്ലാം ഇവിടെ പരാമർശിക്കുന്നു।

Verse 87

शुनका द्वीपिनः शुभ्रा मार्जारा बिललोलुपाः । श्रृगालाः शशकाः श्येना गुरुत्मन्तो विहंगमाः ॥ ८७ ॥

ശുനകങ്ങൾ; ശുഭ്ര ദ്വീപിനുകൾ; കുഴികളോട് മോഹമുള്ള മാർജാരങ്ങൾ; ശൃഗാലങ്ങൾ; ശശകങ്ങൾ; ശ്യേനങ്ങൾ; ഗരുഡസമ ബലവാനായ വിഹംഗങ്ങൾ—ഇവയും ഇവിടെ എണ്ണപ്പെടുന്നു।

Verse 88

भेरुंडा वायसा गूध्रा हंसाद्याः पक्षिजातयः । उद्भिज्जाश्चांडजाश्चैव स्वेदजाश्च जरायुजाः ॥ ८८ ॥

ഭേരുണ്ടങ്ങൾ, കാക്കകൾ, ഗൂധ്രങ്ങൾ, ഹംസാദി പക്ഷിജാതികൾ; കൂടാതെ ഉദ്ഭിജ്ജ, അണ്ഡജ, സ്വേദജ, ജരായുജ—എന്നിങ്ങനെ വിഭാഗങ്ങളും പറയുന്നു।

Verse 89

नानाभेदकुले जाता नानाभेदाः पृथग्विधाः । येऽस्मान्बाधितुमिच्छंति सेध्यासु च दिवा निशि ॥ ८९ ॥

നാനാഭേദങ്ങളുള്ള കുലങ്ങളിൽ ജനിച്ച്, നാനാവിധ വ്യത്യസ്ത രൂപങ്ങളോടെ, സന്ധ്യാസമയങ്ങളിലും പകലിലും രാത്രിയിലും ഞങ്ങളെ ബാധിക്കുവാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നവർ।

Verse 90

ते सर्वे कार्तवीर्यस्य गदासाहस्रदारिताः । दूरादेव विनश्यंतु विनष्टगतिपौरुषाः ॥ ९० ॥

കാർത്തവീര്യന്റെ ഗദയുടെ സഹസ്ര പ്രഹാരങ്ങളാൽ ചിതറിക്കപ്പെട്ട അവർ എല്ലാവരും ദൂരത്തുനിന്നുതന്നെ നശിക്കട്ടെ; അവരുടെ ഗതിയും പൗരുഷവും പൂർണ്ണമായി നശിക്കട്ടെ।

Verse 91

ये चाक्षेमप्रदातारः कूटमायाविनश्च ये । मारणोत्सादनोन्मूलद्वेषमोहनकारकाः ॥ ९१ ॥

അശാന്തിയും അനർത്ഥവും വരുത്തുന്നവർ, കൂറ്റമായയും വഞ്ചനാപൂർണ്ണമായ മന്ത്രതന്ത്രങ്ങളും ചെയ്യുന്നവർ—മാരണം, നാശം, നിർമ്മൂലനം, ദ്വേഷം, മോഹം എന്നിവ സൃഷ്ടിക്കുന്നവർ।

Verse 92

विश्वास घातका दुष्टा ये च स्वामिद्रुहो नराः । ये चाततायिनो दुष्टा ये पापा गोप्यहारिणः ॥ ९२ ॥

വിശ്വാസം വഞ്ചിക്കുന്ന ദുഷ്ടർ, സ്വാമിയോട് ദ്രോഹിക്കുന്ന മനുഷ്യർ; നീചാതതായികൾ, പാപികൾ—രഹസ്യമായി സൂക്ഷിക്കേണ്ടതു കവർന്നെടുക്കുന്ന കള്ളന്മാർ।

Verse 93

दाहोपद्यातगरलशस्त्रपातातिदुःखदाः । क्षेत्रवित्तादिहरणबंधनादिभयप्रदाः ॥ ९३ ॥

ദഹനം, അപ്രതീക്ഷിത ദുരന്തങ്ങൾ, വിഷം, ആയുധപാതം എന്നിവകൊണ്ട് അതിദുഃഖം നൽകുന്നവർ; ഭൂമി-ക്ഷേത്രവും ധനാദിയും കവർന്നെടുക്കൽ, ബന്ധനം (കാരാഗൃഹം) മുതലായവകൊണ്ട് ഭയം വിതയ്ക്കുന്നവർ।

Verse 94

ईतयो विविधाकारो ये चान्ये दुष्टजातयः । पीडाकरा ये सततं छिद्रमिच्छंति बाधितुम् ॥ ९४ ॥

വിവിധ രൂപങ്ങളിലുള്ള ഈതികൾ (മഹാമാരികൾ)യും മറ്റു ദുഷ്ടജാതികളും—എപ്പോഴും പീഡിപ്പിക്കുന്നവ, തടസ്സപ്പെടുത്താൻ നിരന്തരം ഒരു ചിദ്രം (ദോഷം) തേടുന്നവ।

Verse 95

ते सर्वे कार्तवीर्यस्य चक्रसाहस्रदारिताः । दूरादेव क्षयं यांतु विनष्टबलसाहसाः ॥ ९५ ॥

അവർ എല്ലാവരും കാർത്തവീര്യന്റെ സഹസ്ര ചക്രങ്ങളാൽ ചിതറിക്കീറപ്പെട്ടു, ദൂരത്തുനിന്നുതന്നെ നശിച്ചു; അവരുടെ ബലവും ധൈര്യവും പൂർണ്ണമായി ക്ഷയിച്ചു.

Verse 96

ये मेघा ये महावर्षा ये वाता याश्च विद्युतः । ये महाशनयो दीप्ता ये निर्घाताश्च दारुणाः ॥ ९६ ॥

ആ മേഘങ്ങൾ, ആ മഹാവർഷങ്ങൾ, ആ കാറ്റുകളും മിന്നലിന്റെ പ്രകാശവും; ജ്വലിക്കുന്ന മഹാശനികളും ഭയാനകമായ നിർഘാതങ്ങളും—ഇവയൊക്കെയും (ഇവിടെ) ഉദ്ദേശിക്കപ്പെടുന്നു.

Verse 97

उल्कापाताश्च ये घोरा ये महेंद्रायुधादयः । सूर्येंदुकुजसौम्याश्च गुरुकाव्यशनैश्चराः ॥ ९७ ॥

കൂടാതെ ആ ഭയാനകമായ ഉൽക്കാപാതങ്ങൾ, മഹേന്ദ്രായുധാദി ആകാശലക്ഷണങ്ങൾ; സൂര്യൻ, ചന്ദ്രൻ, കുജൻ (ചൊവ്വ), സൗമ്യൻ (ബുധൻ), ഗുരു, കാവ്യൻ (ശുക്രൻ), ശനൈശ്ചരൻ—ഇവയും (ഇവിടെ) ഉൾപ്പെടുന്നു.

Verse 98

राहुश्च केतवो घोरा नक्षत्रा राशयस्तथा । तिथयः संक्रमा मासा हायना युगनायकाः ॥ ९८ ॥

രാഹുവും കേതുവും—ഫലത്തിൽ ഭയാനകങ്ങൾ—നക്ഷത്രങ്ങളും രാശികളും; തിഥികൾ, സംക്രാന്തികൾ, മാസങ്ങൾ, വർഷങ്ങൾ, യുഗനായകർ—ഇവയും (ഇവിടെ) പരിഗണ്യമാണ്.

Verse 99

मन्वंतराधिपाः सिद्धा ऋषयो योगसिद्धयः । निधयो ऋग्यजुःसामाथर्वाणश्चैव वह्नयः ॥ ९९ ॥

മന്വന്തരങ്ങളുടെ സിദ്ധ അധിപതികൾ, ഋഷികൾ, യോഗസിദ്ധികൾ; നിധികൾ, അഗ്നികൾ, കൂടാതെ ഋഗ്-യജുഃ-സാമ-അഥർവ വേദങ്ങൾ—ഇവയും (ഇവിടെ) ഉൾക്കൊള്ളുന്നു.

Verse 100

ऋतवो लोकपालाश्च पितरो देवसंहतिः । विद्याश्चैव चतुःषष्टिभेदा या भुवनत्रये ॥ १०० ॥

ഋതുക്കൾ, ലോകപാലകർ, പിതൃകൾ, ദേവസംഘം, കൂടാതെ ത്രിഭുവനത്തിലുടനീളം ഉള്ള അറുപത്തിനാലു വിധ വിദ്യകൾ—ഇവയൊക്കെയും (ഇവിടെ) നിലനിൽക്കുന്നു.

Verse 101

ये त्वत्र कीर्तिताः सर्वे चये चान्ये नानुकीर्तिताः । ते संतु नः सदा सौम्याः सर्वकालसुखावहाः ॥ १०१ ॥

ഇവിടെ കീർത്തിക്കപ്പെട്ടവരും, മറ്റെവരും അനുകീർത്തിക്കപ്പെടാതിരുന്നവരും—അവർ എല്ലാവരും, ഹേ സൗമ്യാ, എപ്പോഴും ഞങ്ങളോട് പ്രസന്നരായി, സർവ്വകാലവും സുഖം നൽകട്ടെ.

Verse 102

आज्ञया कार्तवीर्यस्य योगीन्द्रस्यामितद्युतेः । कार्तवीर्यार्जुनो धन्वी राजेन्द्रो हैहयेश्वरः ॥ १०२ ॥

അമിതതേജസ്സുള്ള യോഗീന്ദ്രനായ കാർത്തവീര്യന്റെ ആജ്ഞയാൽ ധനുസ്സധാരിയായ കാർത്തവീര്യാർജുനൻ ഉദിച്ചു—അവൻ രാജേന്ദ്രൻ, ഹൈഹയരുടെ അധീശ്വരൻ.

Verse 103

दशास्यदर्पहा रेवालीलादृप्तकः सुदुर्जयः । दुःखहा चौरदमनो राजराजेश्वरः प्रभुः ॥ १०३ ॥

അവൻ ദശമുഖന്റെ ദർപ്പം നശിപ്പിക്കുന്നവൻ; രേവാ-ലീലയിൽ ക്രീഡിച്ച് ദീപ്തനായവൻ; ജയിക്കാനാകാത്തവൻ. അവൻ ദുഃഖഹരൻ, ചോരദമകൻ, രാജരാജേശ്വരൻ—പരമപ്രഭു.

Verse 104

सर्वज्ञः सर्वदः श्रीमान् सर्वशिष्टेष्टदः कृती । राजचूडामणिर्योगी सप्तद्वीपाधिनायकः ॥ १०४ ॥

അവൻ സർവ്വജ്ഞൻ, സർവ്വദാതാവ്, ശ്രീസമ്പന്നൻ; എല്ലാ ശിഷ്ടജനങ്ങളുടെ ഇഷ്ടം നല്കുന്നവൻ, കൃതീ. അവൻ രാജചൂഡാമണി, യോഗി, സപ്തദ്വീപാധിനായകൻ.

Verse 105

विजयी विश्वजिद्वाग्मी महागतिरलोलुपः । यज्वा विप्रप्रियो विद्वान् ब्रह्मज्ञेयः सनातनः ॥ १०५ ॥

അവൻ വിജयी, വിശ്വജിത്, വാഗ്മി, മഹാഗതിയുള്ളവൻ, അലോലുപൻ. അവൻ യജ്ഞകർതാവ്, വിപ്രപ്രിയൻ, വിദ്യാവാൻ, ബ്രഹ്മരൂപമായി ജ്ഞേയൻ, സനാതനൻ.

Verse 106

माहिष्मतीपतिर्योधा महाकीर्तिर्महाभुजः । सुकुमारो महावीरो मारीघ्नो मदिरेक्षणः ॥ १०६ ॥

അവൻ മാഹിഷ്മതിയുടെ അധിപനായ യോദ്ധാവ്—മഹാകീർത്തിയും മഹാബാഹുവും; രൂപത്തിൽ സുകുമാരനായിട്ടും മഹാവീരൻ, ശത്രുഘ്നൻ, മദിരപോലെ മയക്കുന്ന ശ്യാമനേത്രങ്ങളുള്ളവൻ।

Verse 107

शत्रुघ्नः शाश्वतः शूरः शँखभृद्योगिवल्लभः । महाभागवतो धीमान्महाभयविनाशनः ॥ १०७ ॥

അവൻ ശത്രുഘ്നൻ, ശാശ്വതനും ശൂരനും; ശംഖധാരി, യോഗികൾക്ക് പ്രിയൻ; മഹാഭാഗവതൻ, ധീമാൻ, മഹാഭയനാശകൻ।

Verse 108

असाध्यी विग्रहो दिव्यो भावो व्याप्तजगत्त्रयः । जितेंद्रियो जितारातिः स्वच्छंदोऽनंतविक्रममः ॥ १०८ ॥

അവന്റെ ദിവ്യ വിഗ്രഹം അജേയമാണ്; അവന്റെ ഭാവം ത്രിലോകമാകെ വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു. അവൻ ജിതേന്ദ്രിയൻ, ശത്രുജിതൻ, സ്വച്ഛന്ദൻ (സ്വതന്ത്രൻ), അനന്തവിക്രമശാലി।

Verse 109

चक्रभृत्परचक्रघ्नः संग्रामविधिपूजितः । सर्वशास्त्रकलाधरी विरजा लोकवंदितः ॥ १०९ ॥

അവൻ ചക്രധാരി, ശത്രുവിന്റെ ചക്രവ്യൂഹനാശകൻ; സംഗ്രാമവിധിപ്രകാരം പൂജിതൻ; സർവശാസ്ത്ര-കലാധാരി; വിരജൻ (നിഷ്കലങ്കൻ), ലോകവന്ദിതൻ।

Verse 110

वीरो विमलसत्त्वाढ्यो महाबलपराक्रमः । विजयश्रीमहामान्यो जितारिर्मंत्रनायकः ॥ ११० ॥

അവൻ വീരൻ, വിമല സത്ത്വത്തിൽ സമൃദ്ധൻ, മഹാബലവും പരാക്രമവും ഉള്ളവൻ. വിജയശ്രീയാൽ മഹാമാന്യൻ, ശത്രുജിതൻ, മന്ത്ര-പരാമർശത്തിലെ നായകൻ।

Verse 111

खङ्गभृत्कामदः कांतः कालघ्नः कमलेक्षणः । भद्रवादप्रियो वैद्यो विबुधो वरदो वशी ॥ १११ ॥

അവൻ ഖഡ്ഗധാരി, ഇഷ്ടവരദാതാവ്, കാന്തനും പ്രിയനും, കാലമൃത്യുനാശകൻ, കമലനേത്രനായ പ്രഭു. മംഗളവാക്യപ്രിയൻ, ദിവ്യ വൈദ്യൻ, സർവ്വജ്ഞൻ, വരദൻ, സ്വയംനിയന്ത്രിതനായ അധിപൻ.

Verse 112

महाधनो निधिपतिर्महायोगी गुरुप्रियः । योगाढ्यः सर्वरोगघ्नो राजिताखिलभूतलः ॥ ११२ ॥

അവൻ മഹാധനവാൻ, നിധികളുടെ അധിപതി, മഹായോഗി, ഗുരുവിന് പ്രിയൻ. യോഗശക്തിയിൽ സമൃദ്ധനായി സർവ്വരോഗങ്ങളും നശിപ്പിച്ച് സമസ്ത ഭൂതലത്തിലും ദീപ്തിയായി പ്രകാശിക്കുന്നു.

Verse 113

दिव्यास्त्रभृदमेयात्मा सर्वगोप्ता महोज्ज्वलः । सर्वायुधधरोऽभीष्टप्रदः परपुरंजयः ॥ ११३ ॥

അവൻ ദിവ്യാസ്ത്രധാരി, അളക്കാനാവാത്ത ആത്മസ്വരൂപൻ, സർവ്വരക്ഷകൻ, മഹാദീപ്തൻ. എല്ലാ ആയുധങ്ങളും ധരിച്ചു ഇഷ്ടവരം നൽകുകയും ശത്രുപുരങ്ങൾ ജയിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

Verse 114

योगसिद्धो महाकायो महावृंदशताधिपः । सर्वज्ञाननिधिः सर्वसिद्ध्विदानकृतोद्यमः ॥ ११४ ॥

അവൻ യോഗസിദ്ധൻ, മഹാകായൻ, മഹാവൃന്ദങ്ങളുടെ ശതാധിപൻ. സർവ്വജ്ഞാനത്തിന്റെ നിധിയായി, എല്ലാ തരത്തിലുള്ള സിദ്ധിയും വിജയവും നൽകാൻ എപ്പോഴും ഉത്സാഹത്തോടെ പ്രവർത്തിക്കുന്നു.

Verse 115

इत्यष्टशतनामोत्त्या मूर्तयो दश दिक्पथि । सम्यग्दशदिशो व्याप्य पालयंतु च मां सदा ॥ ११५ ॥

ഇങ്ങനെ അഷ്ടോത്തര ശതനാമോച്ചാരണത്തിലൂടെ ആഹ്വാനിക്കപ്പെട്ട, ദിക്കുപഥങ്ങളിൽ നിലകൊള്ളുന്ന പത്ത് ദിവ്യമൂർത്തികൾ—പത്ത് ദിക്കുകളിലും സമ്യകമായി വ്യാപിച്ച് എപ്പോഴും എന്നെ കാത്തുരക്ഷിക്കട്ടെ.

Verse 116

स्वस्थाः सर्वेन्द्रियाः संतुं शांतिरस्तु सदा मम । शेषाद्या मूर्तयोऽष्टौ च विक्रमेणैव भास्वराः ॥ ११६ ॥

എന്റെ എല്ലാ ഇന്ദ്രിയങ്ങളും സദാ ആരോഗ്യവും സ്ഥിരതയും പ്രാപിക്കട്ടെ; എനിക്കുള്ളിൽ നിത്യശാന്തി വസിക്കട്ടെ. ശേഷനിൽ ആരംഭിക്കുന്ന എട്ട് ദിവ്യമൂർത്തികൾ ഭഗവാന്റെ പരാക്രമത്താൽ മാത്രം ദീപ്തമായി പ്രകാശിക്കട്ടെ.

Verse 117

अग्निनिर्ऋतिवाय्वीशकोणगाः पांतु मां सदा । मम सौख्यमसंबाधमारोग्यमपराजयः ॥ ११७ ॥

അഗ്നി, നൈഋതി, വായു, ഈശൻ—ദിക്കുകളുടെ അധിപതിദേവതകൾ—എന്നെ സദാ കാത്തുകൊള്ളട്ടെ. എനിക്കു തടസ്സമില്ലാത്ത സുഖവും ആരോഗ്യവും അപരാജിതത്വവും ലഭിക്കട്ടെ.

Verse 118

दुःखहानिरविघ्नश्च प्रजावृद्धिः सुखो दयः । वांछाप्तिरतिकल्याणमवैषम्यमनामयम् ॥ ११८ ॥

ദുഃഖനിവൃത്തി, വിഘ്നരഹിതത്വം; സന്താനവർദ്ധനം; സുഖവും കരുണയും; ആഗ്രഹഫലപ്രാപ്തി; മഹാകല്യാണം; സമദൃഷ്ടി; രോഗരഹിതത്വം—ഇവയാണ് ഫലങ്ങൾ.

Verse 119

अनालस्यमभीष्टं स्यान्मृत्युहानिर्बलोन्नतिः । भयहानिर्यशः कांतिर्विद्या ऋद्धिर्महाश्रियः ॥ ११९ ॥

ആലസ്യരഹിതത്വം ഇഷ്ടസിദ്ധി നൽകുന്നു; അകാലമൃത്യുവിനെ നശിപ്പിച്ച് ബലവും ഉയർച്ചയും വർധിപ്പിക്കുന്നു. ഭയം നീക്കി യശസ്, കാന്തി, വിദ്യ, സമൃദ്ധി, മഹാശ്രീ എന്നിവ പ്രസാദിക്കുന്നു.

Verse 120

अनष्टद्रव्यता चैव नष्टस्य पुनरागमः । दीर्घायुष्यं मनोहर्षः सौकुमार्यमभीप्सितम् ॥ १२० ॥

ധനം നഷ്ടപ്പെടാതിരിക്കുക, നഷ്ടപ്പെട്ടത് വീണ്ടും ലഭിക്കുക; ദീർഘായുസ്സ്, മനസ്സിന്റെ ഹർഷം; കൂടാതെ ദേഹത്തിന് അഭിലഷിതമായ സൗകുമാര്യവും സൗഖ്യവും—ഇവയാണ് ഫലങ്ങൾ.

Verse 121

अप्रधृष्यतमत्वं च महासामर्थ्यमेव च । संतु मे कार्तवीर्य्यस्य हैहयेंद्रस्य कीर्तनात् ॥ १२१ ॥

ഹൈഹയേന്ദ്രനായ കാർത്തവീര്യന്റെ കീർത്തനമാത്രത്താൽ എനിക്കുമെല്ലാം അജേയത്വവും മഹാസാമർത്ഥ്യവും നിശ്ചയമായി ഉദിക്കട്ടെ।

Verse 122

य इदं कार्तवीर्य्यस्य कवच पुण्यवर्द्धनम् । सर्वपापप्रशमनं सर्वोपद्रवनाशनम् ॥ १२२ ॥

കാർത്തവീര്യന്റെ ഈ കവചം—പുണ്യവർധകം, സർവ്വപാപശമനം, സർവ്വോപദ്രവനാശനം—ആരാണോ പാരായണം ചെയ്യുന്നത്, അവൻ ഫലം പ്രാപിക്കുന്നു।

Verse 123

सर्वशांतिकरं गुह्यं समस्तभयनाशनम् । विजयार्थप्रदं नॄणां सर्वसंपत्प्रदं शुभम् ॥ १२३ ॥

ഇത് ഗുഹ്യവും പരമശുഭവും; സർവ്വശാന്തികരം, സമസ്തഭയനാശനം; മനുഷ്യർക്കു ശ്രമസിദ്ധിയും വിജയവും നൽകുകയും സർവ്വസമ്പത്തും പ്രദാനം ചെയ്യുകയും ചെയ്യുന്നു।

Verse 124

श्रृणुयाद्वा पठेद्वापि सर्वकामानवाप्नुयात् । चौरैर्हृतं यदा पश्येत्पश्वादिधनमात्मनः ॥ १२४ ॥

ഇത് ശ്രവിക്കുകയോ പാരായണം ചെയ്യുകയോ ചെയ്താൽ സർവ്വകാമങ്ങളും ലഭിക്കും. കള്ളർ കവർന്ന തന്റെ പശു മുതലായ ധനം വീണ്ടും കാണപ്പെടുന്നതും ഇതിന്റെ ഉറപ്പുള്ള ഫലമാണ്।

Verse 125

सप्तवारं तदा जप्येन्निशि पश्चिमदिङ्मुखः । सप्तरात्रेण लभते नष्टद्रव्यं न संशयः ॥ १२५ ॥

അപ്പോൾ രാത്രിയിൽ പടിഞ്ഞാറോട്ട് മുഖം തിരിച്ച് ഏഴു പ്രാവശ്യം ജപിക്കണം. ഏഴു രാത്രിക്കുള്ളിൽ നഷ്ടധനം ലഭിക്കും—സംശയമില്ല।

Verse 126

सप्तविंशतिधा जप्त्वा प्राचीदिग्वदनः पुमान् । देवासुरनिभं चापि परचक्रं निवारयेत् ॥ १२६ ॥

കിഴക്കോട്ടു മുഖം തിരിച്ച് ഇത് ഇരുപത്തേഴു പ്രാവശ്യം ജപിക്കുന്ന പുരുഷൻ, ദേവാസുരസദൃശമായ ശത്രുസൈന്യത്തെയും തടയാൻ കഴിയും।

Verse 127

विवादे कलहेघोरे पंचधा यः पठेदिदम् । विजयो जायते तस्य न कदाचित्पराजयः ॥ १२७ ॥

വിവാദത്തിലും കലഹത്തിലും ഭീകരസംഘർഷത്തിലും ഇത് അഞ്ചു പ്രാവശ്യം പാരായണം ചെയ്യുന്നവന് വിജയം ലഭിക്കും; അവന് ഒരിക്കലും പരാജയം വരില്ല।

Verse 128

सर्वरोगप्रपीडासु त्रेधा वा पंचधा पठेत् । स रोगमृत्युवेतालभूतप्रेतैर्न बाध्यते ॥ १२८ ॥

ഏതു രോഗപീഡയിലും ഇത് മൂന്നു പ്രാവശ്യം അല്ലെങ്കിൽ അഞ്ചു പ്രാവശ്യം പാരായണം ചെയ്യണം. അത്തരം വ്യക്തിയെ രോഗം, അകാലമരണം, വേതാളം, ഭൂതം, പ്രേതം എന്നിവ ബാധിക്കുകയില്ല।

Verse 129

सम्यग्द्वादशाधा रात्रौ प्रजपेद्बंधमुक्तये । त्रिदिनान्निगडादूद्ध्वो मुच्यते नात्र संशयः ॥ १२९ ॥

ബന്ധമുക്തിക്കായി രാത്രിയിൽ വിധിപൂർവ്വം പന്ത്രണ്ടുവിധമായി ജപിക്കണം. മൂന്നു ദിവസത്തിനകം ബന്ധനങ്ങളിൽ നിന്ന് മോചിതനാകും—ഇതിൽ സംശയമില്ല।

Verse 130

अनेनैव विधानेन सर्वसाधनकर्मणि । असाध्यमपि सप्ताहात्साधयेन्मंत्रवित्तमः ॥ १३० ॥

ഇതേവിധാനത്താൽ എല്ലാ സാധനകർമ്മങ്ങളിലും മന്ത്രവിദ്യയിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ളവൻ ഏഴു ദിവസത്തിനകം അസാധ്യമായി തോന്നുന്നതും സിദ്ധിയാക്കുന്നു।

Verse 131

यात्राकाले पठित्वेदं मार्गे गच्छति यः पुमान् । न दुष्टचौरव्याघ्राद्यैर्भयं स्यात्परिपंथिभिः ॥ १३१ ॥

യാത്രാവേളയിൽ ഇത് ജപിച്ചുകൊണ്ട് വഴിയിലൂടെ സഞ്ചരിക്കുന്നവന് ദുഷ്ടരായ കള്ളന്മാർ, കടുവകൾ, വഴിപോക്കരെ കൊള്ളയടിക്കുന്നവർ എന്നിവരിൽ നിന്ന് ഭയമുണ്ടാകില്ല.

Verse 132

जपन्नासेचनं कुर्वञ्जलेनांजलिना तनौ । न चासौ विषकृत्यादिरोगस्फोटैः प्रबाध्यते ॥ १३२ ॥

ജപം ചെയ്തുകൊണ്ട് കൈക്കുമ്പിളിലെ ജലം കൊണ്ട് ശരീരം തളിക്കുന്നവനെ വിഷം, കൂടോത്രം തുടങ്ങിയവയോ വ്രണങ്ങളോ ബാധിക്കുകയില്ല.

Verse 133

कार्तवीर्यः खलद्वेषी कृतवीर्यसुतो बली । सहस्रबाहुः शत्रुघ्नो रक्तवासा धनुर्धरः ॥ १३३ ॥

കാർത്തവീര്യൻ, ദുഷ്ടരെ വെറുക്കുന്നവൻ, കൃതവീര്യന്റെ ശക്തനായ പുത്രൻ, ആയിരം കൈകളുള്ളവൻ, ശത്രുക്കളെ നശിപ്പിക്കുന്നവൻ, ചുവന്ന വസ്ത്രം ധരിച്ചവൻ, വില്ലേന്തിയവൻ.

Verse 134

रक्तगंधोरक्तमाल्यो राजा स्मर्तुरभीष्टदः । द्वादशैतानि नामानि कार्तवीर्यस्य यः पठेत् ॥ १३४ ॥

ചുവന്ന ചന്ദനവും ചുവന്ന മാലയും അണിഞ്ഞ രാജാവ്, സ്മരിക്കുന്നവർക്ക് ആഗ്രഹിച്ച വരം നൽകുന്നവൻ. കാർത്തവീര്യന്റെ ഈ പന്ത്രണ്ട് നാമങ്ങൾ ആര് ജപിക്കുന്നുവോ...

Verse 135

संपदस्तस्य जायंते जनास्तस्य वशे सदा । यः सेवते सदा विप्र श्रीमच्चचक्रावतारकम् ॥ १३५ ॥

ഹേ ബ്രാഹ്മണാ, ആരാണോ എപ്പോഴും ചക്രാവതാരത്തെ (കാർത്തവീര്യനെ) സേവിക്കുന്നത്, അവന് സമ്പത്തുണ്ടാകുകയും ജനങ്ങൾ എപ്പോഴും അവന്റെ വശത്തിലാവുകയും ചെയ്യുന്നു.

Verse 136

तस्य रक्षां सदा कुर्याच्चक्रं विष्णोर्महात्मनः । मयैतत्कवचं विप्र दत्तात्रेयान्मुनीश्वरात् ॥ १३६ ॥

മഹാത്മാവായ ശ്രീവിഷ്ണുവിന്റെ ചക്രംകൊണ്ട് എപ്പോഴും സ്വന്തം രക്ഷ നടത്തണം. ഹേ വിപ്രാ, ഈ കവചം എനിക്ക് മുനീശ്വരൻ ദത്താത്രേയനിൽ നിന്നു ലഭിച്ചതാണ്.

Verse 137

श्रुतं तुभ्यं निगदितं धारयस्वाखिलेष्टदम् ॥ १३७ ॥

നീ കേട്ടതുതന്നെ നിനക്കു പ്രസ്താവിച്ചിരിക്കുന്നു; അതിനെ ഹൃദയത്തിൽ ദൃഢമായി ധരിക്ക—അത് എല്ലാ ഇഷ്ടഫലങ്ങളും നൽകുന്നു.

Verse 138

इति श्रीबृहन्नारदीयपुराणे पूर्वभागे बृहदुपाख्याने तृतीयपादे कार्तवीर्यकवचकथनं नाम सप्तसप्ततितोमोऽध्यायः ॥ ७७ ॥

ഇങ്ങനെ ശ്രീ ബൃഹന്നാരദീയപുരാണത്തിന്റെ പൂർവഭാഗത്തിലെ ബൃഹദുപാഖ്യാനത്തിൽ, തൃതീയ പാദത്തിൽ ‘കാർത്തവീര്യ-കവച-കഥനം’ എന്ന എഴുപത്തേഴാം അധ്യായം സമാപിച്ചു.