മഹിഷാസുരൻ

ഹേ രാജാവേ, പുരാതന ദേവയുഗത്തിൽ ‘മഹിഷ’ എന്നൊരു ദാനവൻ ഉണ്ടായിരുന്നു. പിതാമഹൻ ബ്രഹ്മാവിന്റെ വരം കൊണ്ടു ദർപ്പിതനായി അവൻ സകല ദേവന്മാർക്കും ഭയങ്കരനായി.

പണ്ടുകാലത്ത് ഹിരണ്യാക്ഷന്റെ പുത്രനായ ‘മഹിഷ’ എന്ന ദാനവൻ ഉണ്ടായിരുന്നു; അവൻ മഹിഷരൂപം ധരിച്ചു ത്രിലോകത്തെയും കീഴടക്കി പീഡിപ്പിച്ചു।

ശ്രീസൂതൻ പറഞ്ഞു—അപ്പോൾ ദാനവേശ്വരനായ മഹിഷൻ ദേവി തന്റെ സൈന്യത്തെ നിഹതമാക്കിയതു കണ്ടു, മഹാക്രോധത്തോടെ ചണ്ഡകോപനോട് പറഞ്ഞു.

മഹിഷാസുരൻ ദേവിയെ പ്രബോധിപ്പിക്കുന്നു. വ്യാസൻ പറഞ്ഞു: അവരുടെ ആ വാക്ക് കേട്ട് കോപാകുലനായ മഹിഷാസുര രാജാവ് ദാരുകനോട് വേഗത്തിൽ പറഞ്ഞു—'എന്റെ അത്ഭുതകരമായ രഥം കൊണ്ടുവരൂ.'

ഭഗവതീ മാഹാത്മ്യത്തിൽ ദൈത്യസൈന്യത്തിന്റെ ഒരുക്കം. വ്യാസൻ പറഞ്ഞു—ഇപ്രകാരം വരത്താൽ അഹങ്കാരിയായ ആ മഹാബലവാനായ മഹിഷൻ എന്ന ദാനവൻ രാജ്യം നേടി ലോകത്തെ മുഴുവൻ തന്റെ വശത്താക്കി.

ദേവി പറഞ്ഞു - ഹേ ദേവന്മാരേ! മന്ദബുദ്ധിയായ മഹിഷാസുരനെപ്പറ്റിയുള്ള ഭയം ഉപേക്ഷിക്കൂ. വരഗർവ്വിതനും മോഹിതനുമായ അവനെ ഞാൻ ഇന്ന് തന്നെ യുദ്ധത്തിൽ വധിക്കും।

കുമാരൻ പറഞ്ഞു—ഹേ ദേവന്മാരേ, നിങ്ങള്ക്ക് നമസ്കാരം. ഓം—ഹേ തപോധനന്മാരേ, നിങ്ങള്ക്ക് നമസ്കാരം. നിങ്ങളുടെ പ്രസാദത്താൽ ഞാൻ ശത്രുക്കളായ മഹിഷനെയും താരകനെയും ജയിക്കും।

ഇങ്ങനെ ശ്രീ വാമനപുരാണത്തിലെ ഇരുപതാം അധ്യായം സമാപിച്ചു. നാരദൻ പറഞ്ഞു—ഹേ ബ്രാഹ്മണാ! ദേവി കാത്യായനി മഹിഷാസുരനെ സൈന്യത്തോടും വാഹനത്തോടും കൂടി എങ്ങനെ വധിച്ചു? വിശദമായി പറയുക।

അവിടെ അവൾ ദാനവനായ മഹിഷാസുരനെയും നമരനെയും രക്തബീജനെയും, കൂടാതെ മറ്റ് ദേവകണ്ടകരെയും നശിപ്പിച്ചു।

ഇനി എൺപത്തിരണ്ടാം അധ്യായം ആരംഭിക്കുന്നു. ഋഷി പറഞ്ഞു—പുരാതനകാലത്ത് അസുരാധിപൻ മഹീഷാസുരനും ദേവാധിപൻ പുരന്ദരൻ (ഇന്ദ്രൻ) നും ഇടയിൽ ദേവാസുരയുദ്ധം പൂർണ്ണ നൂറു വർഷം നീണ്ടുനിന്നു.

മഹിഷന്റെ സേനാധിപനായ ആ മഹാബലവീരൻ വധിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ, ദേവമർദകൻ ചാമരൻ ആനമേറി അവിടെ എത്തി।

ഋഷി പറഞ്ഞു—അപ്പോൾ ദൈത്യനായ മഹിഷാസുരൻ വധിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ, ഇന്ദ്രന്റെ നേതൃത്വത്തിൽ എല്ലാ ദേവഗണങ്ങളും ദേവിയെ സ്തുതിക്കാൻ തുടങ്ങി।