Sukta 116

Mantra 1

मधुमदन्नम्। यद् या॒मं च॒क्रुर्नि॒खन॑न्तो॒ अग्रे॒ कार्षी॑वणा अन्न॒विदो॒ न वि॒द्यया॑ । वै॒व॒स्व॒ते राज॑नि॒ तज्जु॑हो॒म्यथ॑ य॒ज्ञियं॒ मधु॑मदस्तु॒ नोऽन्न॑म्

മധുമയം (തേൻ-മധുരം) ആയിരിക്കട്ടെ നമ്മുടെ അന്നം. പണ്ടുകാലത്ത് കാർഷീവാണ (ഉഴുതുപണിയുന്ന കർഷകർ), അന്നത്തെ അറിയുന്നവർ—വിദ്യയാൽ അല്ല—മുമ്പിൽ കുഴിച്ചു മൂടി ചെയ്ത ആ മാർഗ്ഗം ഞാൻ വൈവസ്വത രാജാവിന് ജുഹോമി (ഹോമമായി അർപ്പിക്കുന്നു); അതിനാൽ നമ്മുടെ അന്നം യജ്ഞയോഗ്യവും മധുമയവും ആകട്ടെ.

Mantra 2

वै॒व॒स्व॒तः कृ॑णवद् भाग॒धेयं॒ मधु॑भागो॒ मधु॑ना॒ सं सृ॑जाति । मा॒तुर्यदेन॑ इषि॒तं न॒ आग॒न् यद् वा॑ पि॒ताप॑राद्धो जिही॒डे

വൈവസ്വതൻ നമ്മുടെ ഭാഗധേയം (പങ്ക്) നിശ്ചയിക്കട്ടെ; മധുഭാഗിയായി, മധുവാൽ എല്ലാം ക്രമത്തിലാക്കട്ടെ. മാതാവിൽ നിന്നു പ്രേരിതമായി വന്ന ഏതു ദോഷം (എനസ്) നമ്മിൽ പതിഞ്ഞിട്ടുണ്ടോ, അല്ലെങ്കിൽ പിതാവ് അപരാധം ചെയ്ത് നമ്മുടെ ഹാനിക്കായി ചെയ്തതെന്തോ—അതിൽ നിന്നു നമ്മെ മോചിപ്പിക്കട്ടെ.

Mantra 3

यदी॒दं मा॒तुर्यदि॑ पि॒तुर्नः॒ परि॒ भ्रातुः॑ पु॒त्राच्चेत॑स॒ एन॒ आग॑न्। याव॑न्तो अ॒स्मान् पि॒तरः॒ सच॑न्ते॒ तेषां॒ सर्वे॑षां शि॒वो अ॑स्तु म॒न्युः

ഇത് (ദോഷം/അപരാധം) ഞങ്ങളിലേക്കു വന്നിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ—മാതാവിൽ നിന്നോ പിതാവിൽ നിന്നോ; സഹോദരനിൽ നിന്നോ പുത്രനിൽ നിന്നോ; അല്ലെങ്കിൽ മനസ്സിന്റെ സംकल्पത്തിൽ നിന്നോ—അങ്ങനെയൊരു ദോഷം വന്നിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ; ഞങ്ങളെ അനുഗമിക്കുന്ന എത്ര പിതൃകൾ ഉണ്ടോ, അവരുടെ എല്ലാവരുടെയും മന്യു (ക്രോധം) ഞങ്ങൾക്ക് ശിവം, മംഗളകരം ആയിരിക്കട്ടെ.