Sukta 116

Mantra 1

मधुमदन्नम्। यद् या॒मं च॒क्रुर्नि॒खन॑न्तो॒ अग्रे॒ कार्षी॑वणा अन्न॒विदो॒ न वि॒द्यया॑ । वै॒व॒स्व॒ते राज॑नि॒ तज्जु॑हो॒म्यथ॑ य॒ज्ञियं॒ मधु॑मदस्तु॒ नोऽन्न॑म्

મધુમય (મધુ-મીઠું) અમારું અન્ન થાઓ. જે માર્ગ પ્રાચીનકાળે કાર્ષીવાણ (હળ ચલાવનારા ખેડૂત), અન્નને જાણનારા—વિદ્યા (પાંડિત્ય)થી નહિ—આગળ ખોદી દફન કરતાં રચ્યો, તે હું વૈવસ્વત રાજાને જુહોમિ (હોમરૂપે અર્પણ) કરું છું; તેથી અમારું અન્ન યજ્ઞયોગ્ય અને મધુમય થાઓ.

Mantra 2

वै॒व॒स्व॒तः कृ॑णवद् भाग॒धेयं॒ मधु॑भागो॒ मधु॑ना॒ सं सृ॑जाति । मा॒तुर्यदेन॑ इषि॒तं न॒ आग॒न् यद् वा॑ पि॒ताप॑राद्धो जिही॒डे

વૈવસ્વત અમારો ભાગધેય (હિસ્સો) નિર્ધારિત કરે; મધુભાગી બની, મધુ વડે સર્વને સુવ્યવસ્થિત કરે. માતાથી પ્રેરિત થઈ જે દોષ (એનસ) અમારે પર આવ્યો હોય, અથવા પિતા અપરાધ કરીને જે હાનિ કરનારું કર્મ કર્યું હોય—તેમાંથી અમને મુક્ત કરે.

Mantra 3

यदी॒दं मा॒तुर्यदि॑ पि॒तुर्नः॒ परि॒ भ्रातुः॑ पु॒त्राच्चेत॑स॒ एन॒ आग॑न्। याव॑न्तो अ॒स्मान् पि॒तरः॒ सच॑न्ते॒ तेषां॒ सर्वे॑षां शि॒वो अ॑स्तु म॒न्युः

જો આ (દોષ/અપરાધ) અમારી ઉપર આવ્યો હોય—માતાથી હોય કે પિતાથી; ભાઈથી હોય કે પુત્રથી; અથવા મનના સંકલ્પથી—જો એવો દોષ આવ્યો હોય; જેટલા પિતૃઓ અમને અનુસરે છે, તે સર્વનો મન્યુ (ક્રોધ) અમારા માટે શિવ, કલ્યાણકારી થાઓ.