Adhyaya 43

Verse 1

पुलस्त्य उवाच । प्रादुरासीत्प्रतीहारः शुभ्रचीनांशुकांबरः । स जानुभ्यां महीं गत्वा पिहितास्यश्च पाणिना

ປຸລັສຕະຍະ ກ່າວວ່າ: ມີປະຕີຫາຣະ (ຜູ້ຍາມປະຕູ) ປາກົດຂຶ້ນ ນຸ່ງຜ້າໄໝຈີນສີຂາວສະຫວ່າງໄສ। ລາວຄຸກເຂົ່າລົງແຕະພື້ນ ແລະໃຊ້ມືປິດປາກຂອງຕົນ।

Verse 2

उवाचानाविलं वाक्यमल्पाक्षरपरिष्कृतम् । दैत्येंद्रमर्कवृंदाभं बिभ्रतं भास्वरं वपुः

ລາວເວົ້າຖ້ອຍຄຳອັນແຈ້ງໃສ ບໍ່ສັບສົນ—ແມ່ນຈັດຮຽງງາມ ແມ່ນວ່າມີພຽງບໍ່ກີ່ພະຍາງຄ໌। ກາຍຂອງລາວສ່ອງສະຫວ່າງ ດຸດດັ່ງກຸ່ມດວງອາທິດ ສົມຄວນແກ່ຈອມເຈົ້າແຫ່ງໄທຕະຍະ।

Verse 3

कालनेमिः सुरान्बद्ध्वा प्रादाय द्वारि तिष्ठति । स विज्ञापयति स्थेयं क्व वंदिनि च यैः प्रभो

ກາລະເນມິ ໄດ້ມັດເທວະທັງຫຼາຍ ແລະມອບສົ່ງແລ້ວ ຍືນຢູ່ທີ່ປະຕູ। ລາວກ່າວທູນວ່າ: “ຂ້າແຕ່ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ຂ້ອຍຄວນຢູ່ທີ່ໃດ—ແລະ ຂ້າແຕ່ຜູ້ຄວນບູຊາ ຄວນຢູ່ກັບໃຜ (ຫຼືກັບບໍລິວານໃດ)?”

Verse 4

तन्निशम्याब्रवीद्दैत्यः प्रतीहारस्य भाषितम् । यथेष्ठं स्थीयतामेभिर्गृहं मे भुवनत्रयं

ເມື່ອໄດ້ຍິນຄຳຂອງຜູ້ຍາມປະຕູ ໄທຕະຍະກໍຕອບວ່າ: “ໃຫ້ພວກນີ້ຢູ່ທີ່ນີ້ຕາມໃຈປາຖະໜາ; ເຮືອນຂອງຂ້າກວ້າງໃຫຍ່ເທົ່າໄຕໂລກ।”

Verse 5

केवलं वासवं त्वेकं मुंडयित्वा विमुच्यताम् । सितवस्त्रपरिच्छन्नं शुनःपादेन चिह्नितम्

ໃຫ້ໂກນຜົມວາສະວະຜູ້ນັ້ນພຽງຜູ້ດຽວ ແລ້ວຈຶ່ງປ່ອຍໄປ—ນຸ່ງຫົ່ມຜ້າຂາວ ແລະປະທັບຮອຍຕີນໝາເປັນເຄື່ອງໝາຍ.

Verse 6

एवं कृते ततो देवा दूयमानेन चेतसा । जग्मुर्जगद्गुरुं द्रष्टुं शरणं कमलोद्भवम्

ເມື່ອເຮັດດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ເທວະທັງຫຼາຍຜູ້ມີໃຈທຸກຮ້ອນ ຈຶ່ງໄປເພື່ອເຂົ້າເຝົ້າຄູແຫ່ງໂລກ ເພື່ອຂໍພຶ່ງພາພຣະຜູ້ເກີດຈາກດອກບົວ (ພຣະພຣະຫມາ).

Verse 7

विनिर्विण्णास्तमासाद्य शिरोभिर्द्धरणीं गताः । तुष्टुवुः सुष्ठु वर्णाढ्यैर्वचोभिः कमलासनम्

ດ້ວຍຄວາມຫົວໃຈຫມົດຫວັງ ພວກເຂົາເຂົ້າໄປຫາພຣະອົງ ແລ້ວນ້ອມສີສະຈົດດິນ; ຈາກນັ້ນຈຶ່ງສັນລະເສີນພຣະຜູ້ນັ່ງເທິງດອກບົວ (ພຣະພຣະຫມາ) ດ້ວຍຖ້ອຍຄຳຮຽບຮ້ອຍ ແລະອຸດົມດ້ວຍວັນນະສິນ.

Verse 8

देवा ऊचुः । नमस्त्वोंकारांकुरादिप्रसूत्यै विश्वस्थानानंतभेदस्य पूर्वम् । संभूतस्यानंतरं सत्वमूले संहारेच्छोस्ते नमः सत्वमूर्त्ते

ເທວະທັງຫຼາຍກ່າວວ່າ: ຂໍນະມັດສະການແດ່ພຣະອົງ—ຜູ້ເປັນແຫຼ່ງກໍ່ເກີດແຫ່ງຫນໍ່ໂອມກາຣະ (Oṃkāra) ແລະສິ່ງອື່ນທັງປວງ; ຜູ້ຢູ່ກ່ອນຈັກກະວານອັນມີຖິ່ນສະຖານ ແລະການແບ່ງແຍກອັນຫາທີ່ສິ້ນສຸດບໍ່ໄດ້. ແມ່ນແຕ່ປາກົດພາຍຫຼັງການສ້າງ ແຕ່ພຣະອົງຕັ້ງຢູ່ໃນຮາກແຫ່ງສັດຕະວະ; ແລະແດ່ພຣະອົງຜູ້ມີພຣະປະສົງແຫ່ງການສະຫຼາຍ—ຂໍນະມັດສະການ ໂອ ຜູ້ເປັນຮູບແຫ່ງສັດຕະວະ.

Verse 9

व्यक्तीनां त्वामादिभूतं महिम्ना चास्मादस्मानभिधानाद्विचिंत्य । द्यावापृथ्व्योरूर्द्ध्वलोकांस्तथाधश्चांडादस्मात्त्वं विभागं चकर्थ

ພຣະອົງແມ່ນບໍ່ເກີດດັ້ງເດີມແຫ່ງສັດທັງປວງທີ່ປາກົດ. ດ້ວຍພຣະມະຫິມາຂອງພຣະອົງ ແລະດ້ວຍການພິຈາລະນານາມນີ້ເອງ (ວ່າເປັນຕົ້ນກໍ່) ພຣະອົງໄດ້ແບ່ງສັນໂລກເທິງ ແລະໂລກລຸ່ມ ລະຫວ່າງຟ້າກັບດິນ; ແລະຈາກໄຂ່ຈັກກະວານນີ້ (ພຣະຫມານັນດະ) ພຣະອົງກໍໄດ້ກຳນົດການແບ່ງແຍກໄວ້ດ້ວຍ.

Verse 10

व्यक्तं मेरुर्यज्जरायुस्तवाभूदेवं विद्मस्त्वत्प्रणीतोवकाशः । व्यक्तं देवा जज्ञिरे यस्य देहाद्देहस्यांतश्चारिणो देहभाजः

ແຈ້ງຊັດວ່າ ເມຣຸເປັນຮົກ (ອະວະຫຼັງການເກີດ) ຂອງພຣະອົງ; ດັ່ງນັ້ນເຮົາຮູ້ວ່າ ແມ່ນແຕ່ອາກາດແລະຊ່ອງວ່າງກໍເກີດຈາກພຣະອົງ. ແຈ້ງຊັດອີກວ່າ ເທວະທັງຫຼາຍເກີດຈາກພຣະກາຍ—ສັດມີກາຍຜູ້ເຄື່ອນໄຫວຢູ່ໃນກາຍແຫ່ງຈັກກະວານ.

Verse 11

द्यौस्ते मूर्द्धा लोचने चंद्रसूर्यौ व्यालाः केशाः श्रोत्ररंध्रे दिशस्ते । गात्रं यज्ञः सिंधवः संधयो वै पादौ भूमिस्तूदरं ते समुद्राः

ຟ້າ (ສະຫວັນ) ແມ່ນສີສະຂອງພຣະອົງ; ຈັນທຣາ ແລະ ສຸຣິຍະ ແມ່ນດວງຕາທັງສອງ. ນາກ/ງູ ແມ່ນເສັ້ນຜົມ; ທິດທັງປວງ ແມ່ນຮູຫູ. ຍັດຍະ (ພິທີບູຊາ) ແມ່ນພຣະກາຍ; ແມ່ນ້ຳທັງຫຼາຍ ແມ່ນຂໍ້ຕໍ່. ແຜ່ນດິນແມ່ນພຣະບາດ ແລະ ມະຫາສະໝຸດທັງຫຼາຍແມ່ນພຣະອຸທອນ.

Verse 12

मायाकारः कारणं त्वं प्रसिद्धो वेदैः शांतो ज्योतिरर्कस्त्वमुक्तः । वेदार्थेन त्वां विवृण्वंति बुद्ध्या हृत्पद्मांतः संनिविष्टं पुराणम्

ໃນພຣະເວດ ພຣະອົງໂດດເດັ່ນວ່າເປັນຜູ້ສ້າງມາຍາ ແລະເປັນເຫດແຫ່ງເຫດທັງປວງ. ພຣະອົງຖືກປະກາດວ່າສະງົບ ເປັນແສງສະຫວ່າງອັນຮຸ່ງໂລດ ແລະເປັນສຸຣິຍະ. ດ້ວຍຄວາມໝາຍແຫ່ງເວດ ນັກປັນຍາເປີດເຜີຍພຣະອົງດ້ວຍວິເວກ—ຜູ້ເກົ່າແກ່ຜູ້ປະທັບຢູ່ໃນດອກບົວແຫ່ງຫົວໃຈ.

Verse 13

त्वां चात्मानं लब्धयोगा गृणंति सांख्यैर्याः स्ताः सप्तसूक्ष्माः प्रणीताः । तासां हेतुर्याष्टमी चापि गीता तास्वंतस्थो जीवभूतस्त्वमेव

ຜູ້ທີ່ໄດ້ບັນລຸໂຍຄະ ຍ້ອງຍໍພຣະອົງວ່າເປັນອາດມັນ. ຝ່າຍສາງຂະຍະກໍກ່າວເຖິງຫຼັກອັນລະອຽດເຈັດປະການທີ່ສອນໄວ້; ແລະປະການທີ່ແປດ ທີ່ຖືກກ່າວວ່າເປັນເຫດຂອງພວກນັ້ນ—ໃນທຸກສິ່ງນັ້ນ ພຣະອົງເທົ່ານັ້ນເປັນຜູ້ສະຖິດພາຍໃນ ດຳລົງເປັນຊີວະ ຄືວິນຍານຊີວິດ.

Verse 14

दृष्ट्वा मूर्त्तिं स्थूलसूक्ष्मांचकार ये वै भावाः कारणे केचिदुक्ताः । संभूतास्ते त्वत्त एवादिसर्गे भूयस्तास्त्वां वासनां तेभ्युपेयाः

ເມື່ອໄດ້ເຫັນຮູບ—ທັງຫຍາບແລະລະອຽດ—ພາວະທີ່ບາງຄົນກ່າວວ່າສະຖິດຢູ່ໃນແຫຼ່ງເຫດ (ກາຣະນະ) ໄດ້ເກີດຂຶ້ນຈາກພຣະອົງເທົ່ານັ້ນໃນການສ້າງຄັ້ງປະຖົມ. ແລ້ວພາວະເຫຼົ່ານັ້ນກໍກັບຄືນສູ່ພຣະອົງ ເຂົ້າໄປເປັນວາສະນາ ຄືຮອຍປະທັບທີ່ແຝງຢູ່.

Verse 15

त्वत्संकेतस्त्वंतरायो निगूढः कालोऽमेयो ध्वस्तसंख्याविकल्पः । भावाभावाव्यक्तिसंहारहेतुः सोऽनंतस्त्वं तस्य कर्ता निधानम्

ດ້ວຍພຣະບັນຊາຂອງພຣະອົງ ອຸປະສັກອັນລຶກລັບທີ່ຂັດຂວາງສັບພະສິ່ງຍ່ອມເກີດຂຶ້ນ; ພຣະອົງແມ່ນກາລະ (ເວລາ) ອັນຫາຂອບເຂດບໍ່ໄດ້ ທີ່ໃນນັ້ນການນັບແລະຄວາມແຕກຕ່າງແຫ່ງຈໍານວນທັງປວງລະລາຍ. ພຣະອົງແມ່ນເຫດໃຫ້ພາວະ-ອະພາວະ ແລະ ອະວະຍັກຕະ ຖອນກັບເຂົ້າສູ່ການສະຫຼາຍ. ພຣະອົງແມ່ນອະນັນຕະ; ພຣະອົງແມ່ນຜູ້ກໍ່ກໍາເນີດ ແລະ ທີ່ພັກພິງສຸດທ້າຍ.

Verse 16

स्थूलस्सर्वोऽनर्थभूतस्ततोन्यस्सोऽर्थस्सूक्ष्मो यो हि तेभ्योपिगीतः । स्थूला भावाश्चावृता यैश्च तेषां तेभ्यः स्थूलस्त्वं पुराणे प्रणीतः

ສິ່ງໃດທີ່ເປັນສະຖູລ (ຫຍາບ) ໂດຍຕົນມັນເອງ ຍ່ອມເປັນເຫດໃຫ້ເກີດຄວາມໄຮ້ຄວາມໝາຍ; ແຕ່ຈາກນັ້ນຍັງມີອັດຖະທີ່ລະອຽດ (ສູກສະມະ) ອັນຖືກຂັບຮ້ອງສັນລະເສີນວ່າສູງກວ່າສິ່ງເຫຼົ່ານັ້ນ. ແລະເນື່ອງຈາກພາວະຫຍາບຖືກປົກຄຸມໂດຍປັດໃຈທີ່ຫໍ່ຫຸ້ມມັນ ດັ່ງນັ້ນເພື່ອເຂົາເຈົ້າ ພຣະອົງຈຶ່ງຖືກພັນລະນາໃນປຸຣານະໃນຮູບສະຖູລ (ປາກົດ)

Verse 17

भूतंभूतं भूतिमद्भूतभावं भावेभावे भावितं त्वं युनक्षि । युक्तंयुक्तं व्यक्तिभावान्निरस्य स्थानेस्थाने व्यक्तिवृत्तिं करोषि

ພຣະອົງເຊື່ອມໂຍງສັດທຸກຕົນໃຫ້ເຂົ້າກັບສະພາບທີ່ເໝາະສົມ—ປະທານສະພາບທໍາມະຊາດຂອງມັນ ແລະ ຄວາມຈະເລີນຮຸ່ງເຮືອງຕາມຄວນ; ແລະໃນທຸກພາວະ ພຣະອົງເຮັດໃຫ້ສິ່ງທີ່ຄວນປາກົດ ປາກົດຂຶ້ນ. ພຣະອົງປະຕິເສດການປາກົດທີ່ບໍ່ສົມຄວນ ແລ້ວສະຖາປະນາໃນແຕ່ລະບ່ອນ ໜ້າທີ່ສະເພາະ ແລະ ວິທີການແສດງອອກທີ່ເໝາະກັບບ່ອນນັ້ນ

Verse 18

इत्थं देवो व्यक्तिभाजां शरण्यस्त्राता गोप्ता भावितोऽनंतमूर्तिः । विरेमुरमरास्तु त्वा ब्रह्माणमिति कारणम्

ດັ່ງນັ້ນ ພຣະເທວະ—ຜູ້ເປັນທີ່ພຶ່ງພາຂອງຜູ້ມີຮ່າງກາຍ ເປັນຜູ້ຊ່ວຍກູ້ ແລະ ຜູ້ປົກປ້ອງ, ຜູ້ດຽວຜູ້ມີຮູບອັນອະນັນຕະ—ຖືກພິຈາລະນາໃນສະມາທິ. ແລະດ້ວຍເຫດນີ້ ເທວະທັງຫຼາຍຈຶ່ງຢຸດຄວາມສົງໄສແລະຄວາມຫວັ່ນໄຫວ ເພາະວ່າ: “ພຣະອົງແມ່ນພຣະພຣະຫມາ (Brahmā)”

Verse 19

तस्थुर्मनोभिरिष्टार्थसंप्राप्ति प्रार्थनास्ततः । एवं स्तुतो विरिंचिस्तु प्रसादं परमं गतः

ຕໍ່ມາ ເຂົາເຈົ້າຢືນຢູ່ ພ້ອມກັບອະທິຖານຈາກໃຈ ເພື່ອໃຫ້ໄດ້ຮັບສິ່ງທີ່ປາດຖະໜາ. ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອຖືກສັນລະເສີນແລ້ວ ວິຣິນຈິ (Brahmā) ກໍເຂົ້າເຖິງພຣະປະສາດອັນສູງສຸດ ແລະ ເປັນຜູ້ເມດຕາຢ່າງຍິ່ງ

Verse 20

अमरान्वरदोप्याह वामहस्तेन निर्दिशन् । ब्रह्मोवाच । नारी वा भर्तृका कस्माद्धस्तसंत्यक्तभूषणा

ແລ້ວ ວະຣະດະ ໄດ້ຊີ້ດ້ວຍມືຊ້າຍ ແລະເວົ້າຂຶ້ນ. ພຣະພຣະຫມາຕັດວ່າ: “ເປັນຫຍັງນາງນີ້ ທັງທີ່ມີຜົວແລ້ວ ຈຶ່ງຢືນຢູ່ໂດຍຖອດເຄື່ອງປະດັບຈາກມື?”

Verse 21

न राजसे कुतश्शक्रा म्लानवक्त्रसरोरुहः । हुताशनवियुक्तोपि धूमेन न विराजसे

ໂອ ສັກຣະ (ອິນທຣາ) ໃບໜ້າດັ່ງດອກບົວຂອງທ່ານບັດນີ້ເຫື່ອຍເຉົ້າ; ທ່ານຈະສ່ອງສະຫວ່າງໄດ້ແນວໃດ? ແມ່ນແຕ່ໄຟ ເມື່ອຂາດເປວ ກໍບໍ່ສະຫວ່າງ—ເຫຼືອແຕ່ຄວັນເທົ່ານັ້ນ.

Verse 22

तृणौघेन प्रतिच्छन्नो दग्धदावश्चिरोषितः । यमामयशरीरेण क्लिष्टो नाद्य विराजसे

ຖືກກອງຫຍ້າປົກຄຸມ ຖືກໄຟປ່າເຜົາ ແລະຖືກປະມາດທິ້ງໄວ້ດົນນານ; ດ້ວຍກາຍທີ່ຖືກທຸກຂ໌ໂດຍໂລກໄພແລະຄວາມຕາຍ—ມື້ນີ້ທ່ານບໍ່ສ່ອງສະຫວ່າງເລີຍ.

Verse 23

दंडेनालंबनेनेव कृष्टो येन पदेपदे । रजनीचरनाथ त्वं किं भीत इव भाषसे

ໂອ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງຜູ້ທ່ອງຮາຕຣີ ເປັນຫຍັງທ່ານຈຶ່ງເວົ້າຄືຄົນຢ້ານ ໃນເມື່ອທຸກກ້າວທ່ານຖືກລາກໄປ ດັ່ງຖືກດຶງດ້ວຍໄມ້ທ່ອນແລະເຊືອກຜູກ?

Verse 24

राक्षसेंन्द्रकृतादाने त्वमरातिक्षतो यथा । तनुस्ते वरुणोच्छुष्कापरीतस्येव वह्निना

ເມື່ອຈອມເຈົ້າແຫ່ງຣາກສະສະໄດ້ຖວາຍທານນັ້ນ ທ່ານຖືກສັດຕູຟັນຕີຈົນລົ້ມ; ກາຍຂອງທ່ານກາຍເປັນດັ່ງສິ່ງທີ່ວະຣຸນະເຮັດໃຫ້ແຫ້ງ ປານຖືກໄຟລ້ອມແລະເຜົາຜານ.

Verse 25

विमुक्तरुधिरं चाथ पदं त्वं प्रविलोकय । वायो भवान्विचेतस्कः खड्गाग्रैरिव निष्कृतः

ແລ້ວຈົ່ງເບິ່ງຮອຍຕີນຂອງຕົນເອງ ທີ່ເລືອດໄດ້ໄຫຼອອກແລ້ວ. ໂອ ວາຍຸ, ທ່ານກາຍເປັນຜູ້ຂາດສະຕິ ດັ່ງຖືກຄົມດາບອັນແຫຼມຜ່າອອກ។

Verse 26

किं त्वं नतोसि धनद संत्यज्येव कुबेरतां । रुद्रास्त्रिशूलिनः संतोऽविदध्वं बहुशूरतां

ໂອ ທະນະດະ (ກຸເບຣ) ເຈົ້າເປັນຫຍັງຈຶ່ງກົ້ມລົງ ດັ່ງກັບຈະລະທິ້ງຄວາມເປັນກຸເບຣຂອງຕົນ? ພວກເຈົ້າແມ່ນຮຸດຣາ ຜູ້ຖືຕຣິສູລ; ຢ່າລະທິ້ງຄວາມກ້າຫານອັນຍິ່ງໃຫຍ່ເລີຍ।

Verse 27

भवतां केन चाक्षिप्ता तीव्रता नस्तदुच्यतां । एवमुक्ताः सुरास्तेन ब्रह्मणा ब्रह्मवर्तिना

“ຜູ້ໃດໄດ້ໂຍນຄວາມຮຸນແຮງ/ຄວາມທຸກທໍລະມານນີ້ໃສ່ພວກເຈົ້າ? ຈົ່ງບອກເຮົາເຖີດ।” ເມື່ອຖືກຖາມດັ່ງນີ້ ພຣະພຣະຫມາ ຜູ້ຕັ້ງມັ່ນໃນພຣະພຣະຫມັນ ໄດ້ກ່າວກັບເທວະທັງຫຼາຍ।

Verse 28

वाचां प्रधानभूतत्वात्ते मारुतमचोदयन् । अथ शक्रमुखैर्देवैः पवनः प्रतिचोदितः

ເນື່ອງຈາກວາຈາເປັນສິ່ງປະທານໃນພວກເຂົາ ພວກເຂົາຈຶ່ງກະຕຸ້ນມາຣຸຕະ (ລົມ) ໃຫ້ກ່າວ. ແລ້ວເມື່ອຖືກເທວະທີ່ມີສັກຣະ (ອິນທຣ) ເປັນປະມຸກກະຕຸ້ນ ພະວະນະ (ລົມ) ກໍເລີ່ມການກະທຳ।

Verse 29

प्राह देवं चतुर्वक्त्रं भवान्वेत्ति चराचरं । पुरहूतमुखाः सबला निमिषा विजिताः प्रसभं किल दैत्यशतैः

ລາວໄດ້ກ່າວຕໍ່ເທວະຜູ້ມີສີ່ພັກຕຣະວ່າ: “ຂ້າແຕ່ ພະພະວານ, ທ່ານຮູ້ທັງສິ່ງທີ່ເຄື່ອນໄຫວ ແລະບໍ່ເຄື່ອນໄຫວ. ແຕ່ກະນັ້ນ ປຸຣະຫູຕະ (ອິນທຣ) ແລະເທວະອື່ນໆ ແມ່ນແມ່ນວ່າມີກຳລັງພົນຫນຸນ ກໍຖືກດາຍຕະຍະນັບຮ້ອຍບັງຄັບໃຫ້ພ່າຍແພ້ຢ່າງແທ້ຈິງ।”

Verse 30

क्रतवो विहिता भवता स्थितये जगतां च महाद्भुतचित्रगुणाः । अपि यज्ञकृतः श्रुतकामफला विहिता ॠषयस्तत एव पुरः

ພຣະອົງໄດ້ບັນຍັດພິທີກຳຢັດ (yajña) ເພື່ອຄ້ຳຈຸນໂລກທັງຫຼາຍ—ພິທີອັນນ່າອັດສະຈັນ ແລະມີຄຸນລັກສະນະຫຼາກຫຼາຍ. ພຣະອົງຍັງໄດ້ແຕ່ງຕັ້ງພວກຣິຊິ (Ṛṣi) ຜູ້ປະກອບຢັດໃຫ້ຢູ່ແນວໜ້າ ເພື່ອປະທານຜົນຕາມສຣຸຕິ ແລະຕາມຄວາມປາດຖະໜາ.

Verse 31

अपि नाकमभूत्किल यज्ञभुजां भवतो विनियोगवशात्सततम् । अपहृत्यविमानगणं सकृतो दनुजेन महाकरभूमिसमः

ເຂົາເວົ້າກັນວ່າ ໂດຍການແຕ່ງຕັ້ງແລະການຊີ້ນຳຢ່າງສະເໝີຂອງພຣະອົງ ສະຫວັນເອງກໍຕົກຢູ່ໃນອຳນາດຂອງຜູ້ຮັບສ່ວນຢັດ. ແຕ່ເມື່ອດານະວະຄົນໜຶ່ງເຄີຍຊິງເອົາຝູງວິມານ ກໍຖືກເຮັດໃຫ້ເທົ່າກັບ “ແຜ່ນດິນຄຸກໃຫຍ່” ຄືຖືກດຶງລົງແລະກັກຂັງ.

Verse 32

कृतवानसि सर्वगुणातिशयं यमशेषमहीधरराजतया । मखभूषितमंशुमतामवधिं सुरधामगिरिं गगनेपि सदा

ພຣະອົງໄດ້ເຮັດໃຫ້ພູນີ້ເລິດລ້ຳໃນຄຸນທັງປວງ ເປັນຈອມກະສັດແຫ່ງພູເຂົາ. ຖືກປະດັບດ້ວຍຢັດ ມັນເປັນດັ່ງຂອບເຂດຂອງຜູ້ສ່ອງສະຫວ່າງ; ເປັນພູເທວະສະຖານ ຕັ້ງຢູ່ນິລັນດອນ ແມ່ນແຕ່ໃນນະພາ.

Verse 33

अधिवासविहारविधानुचितो दनुजेन परिष्कृतशृंगतटः । प्रविलम्बितरत्नगुहानिवहो बहुदैत्यसमाश्रयतां गमितः

ດານຸຊະ (ອະສຸຣ) ໄດ້ເຮັດໃຫ້ພູນີ້ເໝາະສຳລັບການພັກອາໄສ ແລະສວນສຳລານ; ສັນພູແລະໜ້າຜາຖືກຈັດແຕ່ງຢ່າງປະນີດ. ກຸ່ມຖ້ຳແກ້ວອັນຫ້ອຍລົງຫຼາຍໝູ່ ກາຍເປັນທີ່ພຶ່ງພາຂອງໄທຕະຍະຈຳນວນຫຼາຍ.

Verse 34

असुरस्य च तस्य भयेन गतं सविषाद शरीरनिमित्ततया । उपभोग्यतयाधिकृतं सुचिरं विमलद्युतिपूरितदिग्वदनं

ແລະເນື່ອງຈາກຄວາມຢ້ານກົວຕໍ່ອະສຸຣນັ້ນ ລາວຈຶ່ງເສົ້າໝອງທັງກາຍແລະໃຈ. ແຕ່ກໍຍັງຖືກກຳນົດໃຫ້ເສວຍຜົນທີ່ຄວນຮັບຢູ່ດົນນານ; ໃບໜ້າຫັນໄປທຸກທິດ ແລະເຕັມໄປດ້ວຍແສງອັນບໍລິສຸດໄຮ້ມົນທິນ.

Verse 35

भवतैव विनिर्मितमादियुगे सुरहेतिसमूहवरं कुलिशं । दितिजस्य शरीरमवाप्यगतं शतधा मतिभेदमिवाल्पविदः

ໃນຍຸກດັ້ງເດີມ ທ່ານເອງໄດ້ສ້າງ “ວັຊຣະ” ອາວຸດອັນປະເສີດທີ່ສຸດໃນບັນດາອາວຸດຂອງເທວະ. ມັນເຂົ້າໄປໃນກາຍຂອງດານະວະ ແລ້ວແຍກອອກເປັນຮ້ອຍສ່ວນ ເຫມືອນຄວາມເຫັນຂອງຜູ້ຮູ້ນ້ອຍທີ່ແຕກອອກຫຼາຍທາງ.

Verse 36

बाणैश्च युधि विद्धांगा द्वारि द्वास्थैर्निदर्शिताः । लब्धप्रवेशाः कृच्छ्रेण वयं तस्यामरद्विषः

ໃນສົງຄາມ ລູກທະນູໄດ້ທະລຸອະວະຍະຂອງພວກເຮົາ ແລະທີ່ປະຕູ ທະວາຣະບານໄດ້ຜັກໄສຂັບໄລ່. ດ້ວຍຄວາມລຳບາກຢ່າງຫນັກ ພວກເຮົາຈຶ່ງໄດ້ເຂົ້າໄປ—ພວກເຮົາ ຜູ້ເປັນສັດຕູແຫ່ງເທວະ.

Verse 37

सभायाममरादेव प्रकृष्योपनिवेशिताः । वेत्रहस्तैरजल्पंतस्तथोपहसिताः परैः

ໂອ ຈອມແຫ່ງເທວະ ໃນສະພານັ້ນ ພວກເຂົາຖືກລາກບັງຄັບໃຫ້ນັ່ງລົງ. ຍາມທີ່ຖືໄມ້ຄ້ອນໃນມື ກັ້ນບໍ່ໃຫ້ເວົ້າ ແລະຄົນອື່ນໆກໍຫົວເຢາະເຢີ້ຍດ້ວຍ.

Verse 38

महार्थाः सिद्धसर्वार्था भवंतः स्वल्पभाषिणः । शास्त्रयुक्तमथ ब्रूत मामरा बहुभाषिणः

ພວກທ່ານເປັນຜູ້ຖືຄວາມໝາຍອັນລຶກຊຶ້ງ ແລະເປົ້າໝາຍທັງປວງກໍສຳເລັດແລ້ວ ເພາະເວົ້ານ້ອຍ. ແຕ່ບັດນີ້ ຂໍໃຫ້ກ່າວແກ່ຂ້ອຍດ້ວຍເຫດຜົນທີ່ສອດຄ່ອງກັບຊາສະຕຣະ; ພວກເຮົາເທວະມັກເວົ້າຍາວ.

Verse 39

सभेयं दैत्यसिंहस्य न शक्रस्य विशृंखला । वदद्भिरिति दैत्यस्य प्रेष्यैर्विहसिता बहु

“ສະພານີ້ເປັນຂອງ ‘ສິງ’ ໃນບັນດາໄດຕະຍະ ບໍ່ແມ່ນຂອງຊັກຣະ (ອິນທຣະ) ຜູ້ບໍ່ຖືກຜູກມັດ!”—ເວົ້າແລ້ວ ບໍລິວານຂອງໄດຕະຍະນັ້ນກໍຫົວເຢາະເຢີ້ຍຢ່າງຫນັກ.

Verse 40

ॠतवो मूर्तिमंतश्चाप्यहर्निशमुपासते । कृतापराधं सत्रासं न त्यजंति कथंचन

ແມ່ນແຕ່ລະດູການທັງຫຼາຍ—ມີຮູບກາຍເປັນທິບພະຮູບ—ກໍບູຊາພຣະອົງທັງກາງວັນແລະກາງຄືນ; ແລະບໍ່ລະທິ້ງຜູ້ທີ່ເຮັດຜິດແລ້ວຢູ່ໃນຄວາມຢ້ານ ແມ່ນແຕ່ຢ່າງໃດກໍຕາມ।

Verse 41

तंत्रीलयनयोपेतं सिद्धगंधर्वकिन्नरैः । सरागमुपधाविष्टं गीयते तस्य वेश्मसु

ມີສາຍວີນາ ລະຍະ ແລະ ຣາກະປະກອບພ້ອມ, ພວກສິດທະ ຄັນທະຣະວະ ແລະ ກິນນະຣາ ໄດ້ຂັບຮ້ອງດ້ວຍໃຈຮັກແລະສັດທາ ໃນວັງຂອງພຣະອົງ।

Verse 42

कृताकृतोपकरणैर्मित्रादि गुरुलाघवः । शरणागतसंत्यागी त्यक्तसत्यप्रतिश्रयः

ລາວຊັ່ງນ້ຳໜັກມິດແລະຜູ້ອື່ນວ່າ ‘ໜັກ’ ຫຼື ‘ເບົາ’ ຕາມບຸນຄຸນທີ່ເຮັດຫຼືບໍ່ເຮັດ; ລາວລະທິ້ງຜູ້ມາຂໍພຶ່ງພາ ແລະປະຖິ້ມທີ່ພຶ່ງແຫ່ງສັດຈະປະຕິຍານແລ້ວ।

Verse 43

इति निश्शेषमथवा निश्शेषं केन शक्यते । तस्याविनयमाख्यातुं स्रष्टा तत्र परायणम्

ດັ່ງນັ້ນ ຜູ້ໃດຈະສາມາດເລົ່າໄດ້ຢ່າງຄົບຖ້ວນ—ບໍ່ເຫຼືອສ່ວນໃດ? ເພື່ອບອກເລົ່າຄວາມຂາດຄວາມນອບນ້ອມຂອງລາວ ແມ່ນແຕ່ພຣະຜູ້ສ້າງເອງກໍຍັງອຸທິດໃຈໃຫ້ກັບວຽກນັ້ນ।

Verse 44

इत्युक्त्वा व्यरमद्वायुः शनैर्देवविचेष्टितं । सुरानुवाच भगवांस्ततः स्मितमुखांबुजः

ເມື່ອເວົ້າດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ວາຍຸກໍຢຸດ ແລະຄ່ອຍໆລະງັບຄວາມວຸ້ນວາຍຂອງເທວະ; ຈາກນັ້ນ ພຣະພະຄະວານ—ຜູ້ມີໃບໜ້າດຸດດອກບົວ ແລະຍິ້ມອ່ອນ—ໄດ້ຕຣັດກັບເທວະທັງຫຼາຍ।

Verse 45

ब्रह्मोवाच । अवध्यस्तारको दैत्यः सर्वैरपि सुरासुरैः । यस्य वध्यस्स नाद्यापि जातस्त्रिभुवने पुमान्

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: “ອະສູນທາຣະກະນັ້ນ ເທວະແລະອະສູນທັງປວງກໍຂ້າບໍ່ໄດ້. ບຸລຸດຜູ້ມີຊະຕາຈະຂ້າເຂົາ ຍັງບໍ່ໄດ້ເກີດໃນໄຕໂລກເລີຍ”

Verse 46

मया स वरदानेन छंदयित्वा निवारितः । तपसः सांप्रतं राजा त्रैलोक्यदहनात्मकः

ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ປອບໃຈເຂົາດ້ວຍພອນ ແລະຫ້າມປາມໄວ້; ແຕ່ບັດນີ້ ກະສັດນັ້ນດ້ວຍຕະປະ ກາຍເປັນຜູ້ມີສະພາບດັ່ງຈະເຜົາໄຕໂລກໄດ້

Verse 47

स तु वव्रे वधं दैत्यश्शिशुतः सप्तवासरात् । स तु सप्तदिनो बालः शंकराद्यो भविष्यति

ແຕ່ເດັກນ້ອຍນັ້ນໄດ້ຂໍໃຫ້ການສັງຫານອະສູນເກີດຫຼັງເຈັດວັນ. ເມື່ອເປັນເດັກຄົບເຈັດວັນ ຈະເປັນຜູ້ນຳໃນຫມູ່ຄະນະ (gaṇa) ຂອງພຣະສັງກະຣະ

Verse 48

तारकस्य निहंता स भास्कराभो भविष्यति । सांप्रतं चाप्यपत्नीकः शंकरो भगवान्प्रभुः

ຜູ້ນັ້ນຈະເປັນຜູ້ປະຫານທາຣະກະ ສ່ອງສະຫວ່າງດັ່ງດວງອາທິດ. ເພາະໃນບັດນີ້ ພຣະສັງກະຣະ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ຍັງບໍ່ມີພຣະຊາຍາ

Verse 49

हिमाचलस्य दुहिता या च देवी भविष्यति । तस्याः सकाशाद्यः सूनुररण्याः पावको यथा

ແລະເທວີຜູ້ຈະເປັນທິດາຂອງພູຫິມາລະຍະ ຈາກສັນນິດຂອງນາງຈະເກີດບຸດຜູ້ໜຶ່ງ ດັ່ງໄຟເກີດຈາກໄມ້ອະຣະນິ (ໄມ້ຈຸດໄຟ)

Verse 50

जनयिष्यति तं प्राप्य तारको न भविष्यति । मयाऽभ्युपायः कथितो यथैष हि भविष्यति

ເມື່ອເຂົາໄດ້ບັນລຸນາງ ເຂົາຈະໃຫ້ກໍ່ກຳເນີດຜູ້ນັ້ນ; ແລ້ວຕາຣະກະຈະບໍ່ຫຼືອຢູ່ອີກ. ຂ້າໄດ້ກ່າວອຸບາຍແລ້ວ—ວ່າສິ່ງນີ້ຈະສຳເລັດແນ່ນອນແນວໃດ.

Verse 51

शेषं चाप्यस्य विभवं विभजध्वमनंतरं । स्तोककालं प्रतीक्षध्वं निर्विशंकेन चेतसा

ແລ້ວຕໍ່ໄປ ຢ່າຊັກຊ້າ ຈົ່ງແບ່ງປັນຊັບສົມບັດທີ່ເຫຼືອຂອງເຂົາດ້ວຍ. ຈົ່ງລໍຖ້າເພີຍແຕ່ຊົ່ວຄາວ ດ້ວຍໃຈທີ່ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ.

Verse 52

इत्युक्तास्त्रिदशास्तेन साक्षात्कमलयोनिना । जग्मुस्ते प्रणिपत्येशं यथायोगं दिवौकसः

ເມື່ອຖືກກ່າວແນວນັ້ນໂດຍພຣະພຣະຫມາຜູ້ເກີດຈາກດອກບົວໂດຍຕົວຈິງ ບັນດາເທວະທັງຫຼາຍໄດ້ກົດກົ້ມນົບນ້ອມຕໍ່ພຣະເຈົ້າ ແລ້ວຈາກໄປຕາມຄວາມເໝາະສົມຂອງແຕ່ລະອົງ.

Verse 53

ततो यातेषु देवेषु ब्रह्मा लोकपितामहः । निशां सस्मार भगवांस्तां देवीं पूर्वसंभवां

ເມື່ອເທວະທັງຫຼາຍໄດ້ຈາກໄປແລ້ວ ພຣະພຣະຫມາ ຜູ້ເປັນປິຕາມະຫາແຫ່ງໂລກ ໄດ້ລະລຶກເຖິງນາງນິຊາ ເທວີຜູ້ເກີດຂຶ້ນແຕ່ປະຖົມການ.

Verse 54

ततो भगवती रात्रिरुपतस्थे पितामहं । तां विविक्ते समालोक्य ब्रह्मोवाच विभावरीम्

ແລ້ວນາງຣາຕຣີ ເທວີຜູ້ຄວນແກ່ການບູຊາ ໄດ້ເຂົ້າໄປຫາປິຕາມະຫາ. ເມື່ອພຣະພຣະຫມາເຫັນນາງໃນທີ່ສະງົບ ຈຶ່ງກ່າວກັບວິພາວະຣີ—ນາງຄືນນັ້ນ.

Verse 55

ब्रह्मोवाच । विभावरि महत्कार्यं देवानां समुपस्थितं । तत्कर्तव्यं त्वया देवि शृणु कार्यस्य निश्चयं

ພຣະພຣະຫມາຕັດວ່າ: ໂອ ວິພາວະຣີ, ພາລະກິດອັນໃຫຍ່ທີ່ເກືອບກ່ຽວກັບເທວະທັງຫຼາຍ ໄດ້ມາຢູ່ຕໍ່ໜ້າເຮົາແລ້ວ. ໂອ ເທວີ, ກິດນີ້ພຶງໃຫ້ເຈົ້າປະຕິບັດ—ຈົ່ງຟັງມະຕິອັນແນ່ນອນໃນເລື່ອງນີ້ເຖີດ.

Verse 56

तारकोनाम दैत्येंद्रः सुरशत्रुरनिर्जितः । तस्या भवाय भगवान्जनयिष्यति चेश्वरः

ມີຈອມແຫ່ງພວກດານະວະນາມວ່າ ຕາຣະກະ ເປັນສັດຕູຂອງເທວະທີ່ບໍ່ອາດຊະນະໄດ້. ເພື່ອຄວາມຜາສຸກຂອງນາງ ພຣະພະຄະວານ ອົງຈອມອິດສະວອນສູງສຸດ ຈະບັນດານໃຫ້ (ຜູ້ກູ້ໄພ) ບັງເກີດ.

Verse 57

सुतं स भविता तस्य तारकस्यांतकः किल । शंकरस्याभवत्पत्नी सती दक्षसुता तु या

ເຂົາກ່າວກັນວ່າ (ຜູ້ກູ້ໄພ) ຈະບັງເກີດເປັນບຸດຂອງພຣະສິວະ ແລະຈະເປັນຜູ້ປະຫານຕາຣະກະແທ້ໆ. ແລະ ສະຕີ—ທິດາຂອງທັກສະ—ໄດ້ເປັນພຣະຊາຍາຂອງສັງກະຣະ.

Verse 58

सा पितुः कुपिता देवी कस्मिंश्चित्कारणांतरे । भवित्री हिमशैलस्य दुहिता लोकभाविनी

ດ້ວຍເຫດບາງປະການ ເທວີນັ້ນໂກດພໍ່ຂອງນາງ ແລະນາງຜູ້ໃຫ້ກໍ່ເກີດແລະອຸ້ມຊູໂລກທັງຫຼາຍ ຈະເປັນທິດາແຫ່ງພູຫິມາລະຍະ.

Verse 59

विरहेण हरस्तस्या मत्वा शून्यं जगत्त्रयं । स तस्य हिमशैलस्य कंदरे सिद्धसेविते

ເມື່ອພຣາກຈາກນາງ ຫະຣະ (ພຣະສິວະ) ເຫັນໄຕໂລກວ່າຫວ່າງເປົ່າ ແລ້ວເສດຈເຂົ້າໄປໃນຖ້ຳແຫ່ງພູຫິມາລະຍະນັ້ນ ທີ່ບັນດາສິດທະມັກໄປສະຖິດແລະບຳເພັນ.

Verse 60

प्रतीक्षमाणस्तज्जन्म किंचित्कालं निवत्स्यति । तयोः सुतप्ततपसोर्भविता यो महान्सुतः

ເຂົາຈະຄອຍຖ້າການເກີດຂອງເດັກນ້ອຍນັ້ນ ແລະຈະພັກຢູ່ທີ່ນັ້ນອີກຊົ່ວເວລາໜຶ່ງ. ຈາກທັງສອງຜູ້ບໍາເນີນຕະປະຢ່າງເຂັ້ມຂັ້ນ ຈະບັງເກີດບຸດຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່.

Verse 61

भविष्यति स दैत्यस्य तारकस्य विनाशकः । जातमात्रा च सा देवी स्वल्पसंज्ञेव भामिनी

ເຂົາຈະເປັນຜູ້ທໍາລາຍອະສູນຕາຣະກະ. ແລະພຣະເທວີນັ້ນ—ເກີດໃໝ່ທັນທີ—ປາກົດດັ່ງນາງຜູ້ງາມ ຄືມີສະຕິເບົາໆ.

Verse 62

विरहोत्कंठिता गाढं हरसंगमलालसा । तयोः सुतप्ततपसोः संयोगः स्याच्छुभावहः

ນາງຖືກທໍລະມານຢ່າງແຮງດ້ວຍຄວາມຄິດຮອດແຫ່ງການພັດພາກ ແລະໂຫຍຫາການພົບພາກັບພຣະຫະຣະ ຄວາມປາຖະໜານັ້ນລຶກຊຶ້ງຍິ່ງ. ແລະການພົບກັນຂອງທັງສອງຜູ້ບໍາເນີນຕະປະຢ່າງດີ ຈະນໍາມາຜົນມົງຄຸນແນ່ນອນ.

Verse 63

ततस्ताभ्यां तु जनितः स्वल्पो वाक्कलहो भवेत् । ततस्तु संशयो भूयस्तारकस्य च दृश्यते

ຕໍ່ມາ ລະຫວ່າງທັງສອງຈະເກີດການຂັດແຍ້ງດ້ວຍຖ້ອຍຄໍາເພີຍນ້ອຍ. ແລ້ວຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຄວາມສົງໄສທີ່ໃຫຍ່ກວ່າເກົ່າກໍປາກົດໃນຕາຣະກະດ້ວຍ.

Verse 64

तयोः संयुक्तयोस्तस्मात्सुरतासक्तिकारणे । विघ्नं त्वया विधातव्यं यथा ताभ्यां तथा शृणु

ດັ່ງນັ້ນ ເນື່ອງຈາກທັງສອງໄດ້ຮ່ວມກັນ ແລະຕິດພັນໃນຄວາມສຸກແຫ່ງກາມ ເຈົ້າຈົ່ງຈັດໃຫ້ເກີດອຸປະສັກໜຶ່ງ. ຈົ່ງຟັງເຖິງວິທີທີ່ຄວນເຮັດຕໍ່ພວກເຂົາ.

Verse 65

गर्भस्थमेवतन्मातुः स्वेन रूपेण संज्ञया । ततो विहस्य शर्वस्तां विषण्णो नर्मपूर्वकं

ແມ່ນແຕ່ຍັງຢູ່ໃນຄອບຄອງມານດາ ລາວກໍຖືກຮູ້ຈັກດ້ວຍຮູບລັກແລະນາມຂອງຕົນເອງ. ຈາກນັ້ນ ສະຣະວະ (ພຣະສິວະ) ຫົວເຮາະ ແລ້ວຕຣັດກັບນາງ ແມ່ນແຕ່ໃນໃຈເສົ້າ ແຕ່ເວົ້າດ້ວຍຖ້ອຍຄໍາຫຍອກຢ້ອນອ່ອນໂຍນ.

Verse 66

भर्त्सयिष्यति तां देवीं ततः सा कुपिता सती । प्रयास्यति तपश्चर्तुं ततः सा तपसा युता

ພຣະອົງຈະຕໍານິເທວີນັ້ນ; ແລ້ວສະຕີຜູ້ມີສິນຈະໂກດ ແລະອອກໄປປະພຶດຕະບະ. ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ເມື່ອປະກອບດ້ວຍຕະປັສ ນາງຈະດໍາເນີນຕໍ່ດ້ວຍພະລັງຕະບະຂອງນາງ.

Verse 67

जनयिष्यति तं शर्वादमितद्युतिमंडलं । संभविष्यति हंतासौ सुरारीणामसंशयम्

ຈາກສະຣະວະ (ພຣະສິວະ) ຈະເກີດຜູ້ທີ່ມີມົນທົນແຫ່ງລັດສະໝີອັນຫາປະມານບໍ່ໄດ້; ໂດຍບໍ່ສົງໄສ ລາວຈະເປັນຜູ້ປາບສັງຫານສັດຕູຂອງເທວະທັງຫຼາຍ.

Verse 68

त्वयापि दानवा देवि हंतव्या लोकदुर्जयाः । यावत्सुरेश्वरी देहसंक्रांतगुणसंचया

ໂອ ເທວີ, ແມ່ນແຕ່ດານະວະຜູ້ທີ່ໂລກພິຊິດຍາກ ກໍຄວນຖືກເຈົ້າປາບສັງຫານ; ຕາບໃດທີ່ ໂອ ສຸເຣສະວະຣີ ພຣະຣາຊິນີແຫ່ງເທວະ, ເຈົ້າຍັງມີການສະສົມພະລັງແລະຄຸນທີ່ເຂົ້າສູ່ກາຍ.

Verse 69

तत्संगमेन तावत्त्वं दैत्यान्हंतुं न शक्यसे । एवं कृते तपस्तप्त्वा त्वया सर्वं करिष्यति

ຕາບໃດທີ່ເຈົ້າຍັງຢູ່ໃນການຄົວຄົງນັ້ນ ເຈົ້າຈະປາບດາຍຕະຍະບໍ່ໄດ້. ຖ້າເຈົ້າເຮັດດັ່ງນີ້—ບໍາເພັນຕະບະ—ແລ້ວທຸກສິ່ງຈະສໍາເລັດໂດຍຜ່ານເຈົ້າ.

Verse 70

समाप्तनियमा देवि यदा चोमा भविष्यति । तदा स्वमेव सा रूपं शैलजा प्रतिपत्स्यते

ໂອ ເທວີ, ເມື່ອ ອຸມາ ສຳເລັດວັດນິຍົມ ແລະ ຂໍ້ປະພຶດທີ່ກຳນົດແລ້ວ, ນາງຈະກັບຄືນຮູບເດີມດ້ວຍຕົນເອງ ເປັນ “ໄຊລະຈາ” ຜູ້ເກີດຈາກພູ.

Verse 71

तदा त्वयापि सहिता भवानी सा भविष्यति । रूपांशेन तु संयुक्ता उमायास्त्वं भविष्यसि

ໃນເວລານັ້ນ ພະນາງພະວານີ ຈະຮ່ວມປະສານກັບເຈົ້າແທ້ໆ; ແລະເຈົ້າ ເມື່ອຖືກປະກອບດ້ວຍສ່ວນໜຶ່ງແຫ່ງຮູບນາງ ຈະເປັນ ອຸມາ.

Verse 72

एकानंशेति लोकस्त्वां वरदे पूजयिष्यति । भेदैर्बहुविधाकारैः सर्वगां कामसाधिनीम्

ໂອ ຜູ້ປະທານພອນ, ໂລກຈະນະມັດສະການເຈົ້າໃນນາມ “ເອການັມຊາ” — ປາກົດເປັນຮູບຫຼາຍຢ່າງຕ່າງກັນ, ແຜ່ຊາຍທົ່ວທຸກທິດ, ແລະເປັນຜູ້ສຳເລັດຄວາມປາຖະໜາ.

Verse 73

ओंकारवक्त्रा गायत्री त्वमिति ब्रह्मवादिभिः । आक्रांतैरूर्जिताकारा राजभिश्च महाभुजैः

ບັນດາຜູ້ອະທິບາຍພຣະພຣະຫມັນ ປະກາດວ່າ “ເຈົ້າແມ່ນ ກາຍະຕຣີ ຜູ້ມີ ‘ໂອມ’ ເປັນໃບໜ້າ”; ແລະບັນດາກະສັດຜູ້ພິຊິດແຜ່ນດິນ ຜູ້ມີພະລັງ ຮູບກາຍແຂງແຮງ ແຂນໃຫຍ່ ກໍອັນເຊີນນາມເຈົ້າ.

Verse 74

त्वं भूरिति विशां माता शूद्रैश्शैवेति पूजिता । क्षांतिर्मुनीनामक्षोभ्या दया नियमिनामपि

ພວກໄວຊະຍະ ນັບຖືເຈົ້າວ່າ “ພູ” ແມ່ແຜ່ນດິນ; ແລະພວກຊູດຣະ ບູຊາເຈົ້າວ່າ “ໄຊວີ”. ເຈົ້າແມ່ນຄວາມອົດທົນອັນບໍ່ຫວັ່ນໄຫວຂອງມຸນີ ແລະເປັນຄວາມເມດຕາຂອງຜູ້ຖືນິຍົມດ້ວຍ.

Verse 75

त्वं महोपायसंदेहो नीतिर्नयविसर्पिणाम् । परिचित्तिस्त्वमर्थानां त्वमीहा प्राणिहृच्छया

ພຣະອົງແມ່ນສາລະຮວບຮວມແຫ່ງອຸບາຍອັນຍິ່ງໃຫຍ່; ພຣະອົງແມ່ນນະໂຍບາຍນໍາທາງຂອງຜູ້ດໍາເນີນດ້ວຍຄວາມຮອບຄອບ. ພຣະອົງແມ່ນປັນຍາຮູ້ແຈ້ງໃນອັດຖະທັງຫຼາຍ ແລະແມ່ນຄວາມພາກພຽນທີ່ເກີດຈາກຄວາມປາຖະໜາໃນໃຈຂອງສັດທັງປວງ.

Verse 76

त्वं मुक्तिस्सर्वभूतानां त्वं गतिः सर्वदेहिनाम् । रतिस्त्वं रतचित्तानां प्रीतिस्त्वं हृदि देहिनाम्

ພຣະອົງແມ່ນໂມກສະແຫ່ງສັດທັງປວງ; ພຣະອົງແມ່ນທີ່ພຶ່ງແລະເປົ້າໝາຍສູງສຸດຂອງຜູ້ມີກາຍທັງຫຼາຍ. ພຣະອົງແມ່ນຄວາມປາຖະໜາຂອງຜູ້ທີ່ໃຈຫຼົງຮັກ ແລະແມ່ນຄວາມຮັກທີ່ສະຖິດໃນໃຈຂອງສັດມີຊີວິດ.

Verse 77

त्वं कीर्तिः सत्यभूतानां त्वं शांतिर्दुष्टकर्मणाम् । त्वं भ्रांतिः सर्वभूतानां त्वं गतिः क्रतुयाजिनाम्

ພຣະອົງແມ່ນກຽດສັກສີຂອງຜູ້ສັດຈິງ; ພຣະອົງແມ່ນຄວາມສະຫງົບແມ່ນແຕ່ແກ່ຜູ້ກະທໍາກຳຊົ່ວ. ພຣະອົງແມ່ນຄວາມຫຼົງທີ່ຄອບງໍາສັດທັງປວງ ແລະແມ່ນເປົ້າໝາຍສູງສຸດຂອງຜູ້ບູຊາດ້ວຍກຣະຕຸ-ຍັດຍະຕາມເວດ.

Verse 78

जलधीनां महावेला त्वं च लीलाविलासिनी । प्रियकंठग्रहानंददायिनी त्वं विभावरी

ພຣະອົງແມ່ນຝັ່ງໃຫຍ່ແຫ່ງທະເລທັງຫຼາຍ; ພຣະອົງແມ່ນຜູ້ລະເລີງໃນລີລາ-ວິລາສ. ພຣະອົງແມ່ນຄືນ (ວິພາວະຣີ) ຜູ້ປະທານຄວາມປິຕິດ້ວຍອ້ອມກອດຄໍຂອງຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ.

Verse 79

इत्यनेकविधैर्देवी रूपैर्लोके त्वमर्चिता । ये त्वां स्तोष्यंति वरदे पूजयिष्यंति चापि ये

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ພຣະເທວີ, ໃນໂລກນີ້ພຣະອົງຖືກອະຣະຈະນາໃນຮູບຫຼາຍປະການ. ໂອ ຜູ້ປະທານພອນ, ຜູ້ໃດຈະສັນລະເສີນພຣະອົງ ແລະຜູ້ໃດຈະບູຊາພຣະອົງດ້ວຍ—

Verse 80

ते सर्वकामानाप्स्यंति नियता नात्र संशयः । इत्युक्ता तु निशा देवी तथेत्युक्त्वा कृताञ्जलि

“ພວກເຂົາຈະໄດ້ຮັບຄວາມປາຖະນາທັງປວງແນ່ນອນ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສເລີຍ.” ເມື່ອຖືກກ່າວດັ່ງນັ້ນ ເທວີນິຊາຕອບວ່າ “ຕະຖາສະຕຸ” ແລະປະນົມມືດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບຍອມຮັບ.

Verse 81

जगाम त्वरिता तूर्णं गृहं हिमगिरेर्महत् । तत्रासीनां महाहर्म्ये रत्नभित्तिसमाश्रयाम्

ນາງໄດ້ຮີບຮ້ອນໄປທັນທີສູ່ເຮືອນໃຫຍ່ແຫ່ງພູຫິມາລະຍະ. ທີ່ນັ້ນ ໃນວັງອັນສະຫງ່າງາມ ນາງເຫັນຜູ້ນັ້ນນັ່ງພິງກຳແພງທີ່ປະດັບດ້ວຍແກ້ວມະນີ.

Verse 82

ददर्श मेनामापाण्डुच्छविवक्त्रसरोरुहाम् । किंचित्क्षामां मुखोदग्रस्तनभारावनामिताम्

ລາວເຫັນເມນາ—ໃບໜ້າດັ່ງດອກບົວແຕ່ຈາງຂາວ; ນາງຜອມລົງເລັກນ້ອຍ ແລະໂນ້ມໄປຂ້າງໜ້າເນື່ອງຈາກນ້ຳໜັກຖັນອັນສູງແລະໜັກ.

Verse 83

महौषधिगणाबद्ध मंत्रराजनिषेविताम् । उदूढकनकोन्नद्ध जीवरक्षा मनोरमाम्

ມັນງາມລະອຽດ ແລະປົກປ້ອງຊີວິດ; ຖືກຜູກມັດດ້ວຍກຸ່ມສະຫມຸນໄພໂອສົດອັນຍິ່ງໃຫຍ່, ມີມົນຕຣາຣາຊາຄອຍອຸປະຖຳ, ແລະຖືກຍົກຊູປະດັບດ້ວຍຄຳຢ່າງວິຈິດ.

Verse 84

मणिदीपगणज्योतिर्महालोकप्रकाशिते । प्रकीर्णबहुसिद्धार्थमनोज्ञपरिचारके

ສະຖານນັ້ນສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍແສງຈາກກຸ່ມປະທີບແກ້ວມະນີ ສ່ອງໄປທົ່ວມະຫາໂລກ; ເຕັມໄປດ້ວຍສິດທິແລະເປົ້າໝາຍຫຼາຍປະການທີ່ກະຈາຍຢູ່, ແລະມີຜູ້ປະຄອງຮັບໃຊ້ອັນນ່າຊົມຄອຍບໍລິການ.

Verse 85

शुद्धचीनांशुकच्छत्र भूशय्यास्तरणोज्ज्वले । धूपामोदमनोरम्ये सज्ज सर्वोपयोगिके

ມີຮົ່ມຜ້າໄໝອັນບໍລິສຸດກາງໄວ້; ບ່ອນນອນແລະຜ້າປູຄຸມເທິງພື້ນສ່ອງປະກາຍງາມ. ສະຖານທີ່ຫອມຫວນດ້ວຍກິ່ນທູບ ພ້ອມສັບພະສິ່ງທີ່ເປັນປະໂຫຍດທຸກຢ່າງ.

Verse 86

ततः क्रमेण दिवसे गते दूरं विभावरी । विजृंभितसुखोदर्के ततो मेना महागृहे

ຕໍ່ມາ ຕາມລຳດັບແຫ່ງເວລາ ກາງວັນໄດ້ຄ່ອຍໆຄືບໜ້າ ແລະຄືນກໍຖອຍໄປໄກ. ເມື່ອຄວາມສຸກເບີກບານເຕັມທີ່ ຈຶ່ງ(ພວກເຂົາ)ໄປຮອດເຮືອນໃຫຍ່ຂອງເມນາ.

Verse 87

प्रसुप्तप्रायपुरुषे निद्राभूतोपचारके । स्फुटालोके शशभृति भ्रान्तरात्रिविहंगमे

ເມື່ອຜູ້ຄົນດູປານດັ່ງຫຼັບໄຫຼ ແລະຄວາມຮູ້ສຶກເຖິງການປະພຶດກໍກາຍເປັນຄວາມງ່ວງ; ແຕ່ດວງຈັນຍັງສ່ອງແຈ້ງ ແລະນົກຍາມຄືນກໍບິນວົນຢ່າງສັບສົນ.

Verse 88

रजनीचर संचारभूतैरावृत चत्वरे । गाढकंठग्रहालग्ने शुभगोष्टजने ततः

ຕໍ່ມາ ລານກາງຖືກຫຸ້ມຫໍ້ດ້ວຍການສັນຈອນຂອງຜູ້ທ່ອງຄືນ ແລະພວກພູດຜີ. ເມື່ອອາການຮັດຄໍອັນຮຸນແຮງເກີດຂຶ້ນ ຜູ້ຄົນໃນຊຸມນຸມອັນເປັນມົງຄຸນກໍຕົກໃຈຫວາດຫວັນ.

Verse 89

किंचिदाकुलतां प्राप्ते मेना नेत्रांबुजद्वये । आविवेश मुखे रात्रिः सुखमद्भुतसंगमा

ເມື່ອດວງຕາຄ້າຍດອກບົວຂອງເມນາມີຄວາມຫວັ່ນໄຫວນ້ອຍໆ ຄືນກໍປານດັ່ງເຂົ້າສູ່ໃບໜ້າຂອງນາງ—ນຳຄວາມສຸກສະບາຍທີ່ເກີດຈາກການພົບພາອັນອັດສະຈັນມາໃຫ້.

Verse 90

उन्मादाय जगन्मातुः क्रमेण जठरांतरे । आविवेशातुलं जन्म मन्यमाना कदा तु वै

ແລ້ວໂດຍລໍາດັບ ກໍາເນີດອັນຫາທຽບບໍ່ໄດ້ ໄດ້ເຂົ້າສູ່ຄັນຂອງແມ່ແຫ່ງຈັກກະວານ; ແຕ່ໃນການໜຶ່ງ ນາງກໍເຂົ້າໃຈວ່າເປັນແຕ່ເຫດແຫ່ງຄວາມຫຼົງມົວ (ໂມຫະ) ເທົ່ານັ້ນ។

Verse 91

अरंजयद्गृहं देव्या गुहारण्ये विभावरी । ततो जगत्या निर्वाणहेतुर्हिमगिरिप्रिया

ຄືນ (ວິພາວະຣີ) ໄດ້ເຮັດໃຫ້ທີ່ປະທັບຂອງເທວີໃນປ່າ-ຖ້ຳຊື່ນບານ; ແລະຈາກນາງນັ້ນ ໃນໂລກໄດ້ບັງເກີດເຫດແຫ່ງນິຣວານ/ໂມກສະ—ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງຫິມະຄິຣິ (ຫິມາໄລ).

Verse 92

ब्राह्मे मुहूर्ते सुभगे प्रासूयत गुहारणिं । तस्यां तु जायमानायां जंतवः स्थाणुजंगमाः

ໃນຍາມພຣະຫມະມຸຫູຣຕະອັນເປັນມົງຄຸນ ນາງໄດ້ປະສູດ “ກຸຫາຣະນີ”. ແລະເມື່ອນາງກໍາລັງບັງເກີດ ສັດທັງຫມົດ—ທັງຢືນຢູ່ນິ່ງແລະເຄື່ອນໄຫວ—ກໍເກີດຂຶ້ນ.

Verse 93

अभवन्सुखिनः सर्वे सर्वलोकनिवासिनः । नारकाणामपि तदा सुखं स्वर्गसमं महत्

ສັດທັງຫມົດຜູ້ອາໄສຢູ່ໃນທຸກໂລກ ລ້ວນເປັນສຸກ; ແມ່ນແຕ່ຜູ້ຢູ່ນະລົກໃນເວລານັ້ນ ກໍໄດ້ຮັບຄວາມສຸກອັນໃຫຍ່ ເທົ່າສະຫວັນ.

Verse 94

अभवत्क्रूरसत्वानां चेतः शांतं च देहिनाम् । ज्योतिषामपि तेजस्तु सुतरां चाभवत्तदा

ໃນເວລານັ້ນ ແມ່ນແຕ່ໃຈຂອງສັດຜູ້ດຸຮ້າຍກໍສົງົບລົງ ແລະສັດຜູ້ມີກາຍກໍໄດ້ຄວາມສະຫງົບ. ແມ່ນແຕ່ລັດສະຫມີຂອງດວງດາວແລະດວງໄຟຟ້າທັງຫມົດ ກໍສະຫວ່າງໄສຢ່າງຍິ່ງໃນການນັ້ນ.

Verse 95

वनाश्रिताश्चोषधयः स्वादवंति फलानि च । गंधवंति च माल्यानि विमलं च नभोऽभवत्

ສະໝຸນໄພທີ່ອາໄສໃນປ່າກໍ່ກາຍເປັນມີ຤ິດ; ໝາກໄມ້ກໍ່ຫວານ; ພວງມາລາກໍ່ຫອມ; ແລະຟ້າກໍ່ໃສສະອາດໄຮ້ມົນທິນ।

Verse 96

मारुतश्च सुखस्पर्शो दिशश्च सुमनोहराः । ॠतूद्भूतफलायोग परिपाकगुणोज्ज्वला

ລົມພັດມີສຳຜັດອ່ອນນຸ່ມເປັນສຸກ ແລະທິດທັງຫມົດກໍ່ງາມນ່າຊົມ—ສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍຄຸນແຫ່ງຄວາມສຸກງອມແລະຄວາມອຸດົມ ເມື່ອໝາກໄມ້ຕາມລະດູການເກີດພ້ອມກັນຢ່າງຫຼາຍຫຼວງ।

Verse 97

अभवत्पृथिवी देवी शालिमालाकुलापि च । तपांसि दीर्घचीर्णानि मुनीनां भावितात्मनाम्

ແຜ່ນດິນກາຍເປັນດຸດເທວີ ອຸດົມໄປດ້ວຍຕົ້ນຊາລິມາລາ; ແລະຕະປະອັນຍາວນານຂອງມຸນີຜູ້ສຳລວມ ແລະຝຶກຝົນອາດຕະຕົນ ກໍ່ບັງເກີດຜົນສຳເລັດ।

Verse 98

तस्मिन्गतानि साफल्यं काले निर्मलचेतसाम् । विस्मृतानि च शास्त्राणि प्रादुर्भावं प्रपेदिरे

ໃນກາລນັ້ນ ຜູ້ມີໃຈບໍລິສຸດໄດ້ຮັບຄວາມສຳເລັດຕາມການເວລາ; ແລະຄຳພີຊາສະຕຣະທີ່ເຄີຍຖືກລືມ ກໍ່ປາກົດຂຶ້ນອີກຄັ້ງ।

Verse 99

प्रभावस्तीर्थमुख्यानां तदा पुण्यतमस्त्वभूत् । अंतरिक्षेऽमराश्चासन्विमानेषु सहस्रशः

ໃນເວລານັ້ນ ປຣະພາວະເປັນທີ່ຈາລິກແຫ່ງທີຣຖະອັນສຳຄັນທີ່ສຸດ ແລະເປັນບຸນຍະສູງສຸດ; ແລະໃນອາກາດ ເທວະທັງຫຼາຍນັບພັນ ປະທັບນັ່ງໃນວິມານທິບຂອງຕົນ।

Verse 100

समहेंद्रजलाधीश वायु वह्नि पुरोगमाः । पुष्पवृष्टिं प्रमुमुचुस्तस्मिंस्तुहिन भूधरे

ພ້ອມດ້ວຍພຣະອິນທຣາ ແລະ ພຣະວະຣຸນາ ຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງນ້ຳ ພ້ອມເທວະອື່ນໆ ໂດຍມີພຣະວາຍຸ ແລະ ພຣະອັກນີນຳໜ້າ ພາກັນໂປຍຝົນດອກໄມ້ລົງເທິງພູຫິມະນັ້ນ।

Verse 101

जगुर्गंधर्वमुख्याश्च ननृतुश्चाप्सरोगणाः । मेरुप्रभृतयश्चापि मूर्तिमंतो महाचलाः

ພວກຄັນທະວະຜູ້ເປັນໃຫຍ່ຂັບຮ້ອງບົດຂັບຂານ ແລະ ໝູ່ອັບສະຣາກໍຟ້ອນລຳ; ແມ່ນແຕ່ພູໃຫຍ່ທັງຫຼາຍ ເລີ່ມແຕ່ເຂົາເມຣຸ ກໍປານດັ່ງກາຍເປັນຮູບມີຊີວິດ।

Verse 102

तस्मिन्महोत्सवे प्राप्ते दिव्याः प्रसृतपाणयः । सागरास्सरितश्चैव समाजग्मुश्च सर्वशः

ເມື່ອມະໂຫດສະວະນັ້ນມາຮອດ ພວກທິບຍະຊົນຍື່ນມືອອກດ້ວຍໃຈຖວາຍບູຊາ ຊຸມນຸມມາຈາກທຸກທິດ; ທັງມະຫາສະໝຸດ ແລະ ແມ່ນ້ຳທັງຫຼາຍກໍມາຊຸມຮວມທີ່ນັ້ນ।

Verse 103

हिमशैलोऽभवल्लोके तदा सर्वैश्चराचरैः । संसेव्यश्चाधिगम्यश्च साश्रयश्चाचलोत्तमः

ໃນການນັ້ນ ໃນໂລກ ພູຫິມາລະຍະໄດ້ຮັບການນັບຖືຈາກສັດທັງຈອນແລະອະຈອນວ່າເປັນພູອັນສູງສຸດ—ຄວນເຂົ້າໄປພຶ່ງພາແລະນະມັດສະການ ເຂົ້າເຖິງໄດ້ ແລະເປັນທີ່ພັກພິງອັນປອດໄພ।

Verse 104

अनुभूयोत्सवं देवा जग्मुः स्वान्निलयास्तदा । देवनागेंद्रगंधर्वशैललीलावती गणैः

ເມື່ອໄດ້ສຳຜັດຄວາມປິຕິໃນງານບຸນແລ້ວ ພວກເທວະກໍອອກເດີນທາງກັບໄປຍັງວິມານຂອງຕົນ—ມີໝູ່ນາກທິບ ນາເຄນທຣາ ຄັນທະວະ ເທວະແຫ່ງພູ ແລະ ກຸ່ມລີລາວະຕີຜູ້ເລີນຫຼິ້ນຕິດຕາມໄປດ້ວຍ।

Verse 105

हिमशैलसुता देवी त्वहंपूर्विकया ततः । क्रमेण बुद्धिमानीता विद्याञ्चानलसैर्बुधैः

ໂອ ເທວີ ບຸດຣີແຫ່ງຫິມະໄສລ (ຫິມາລະຍະ)! ນັບແຕ່ເວລານັ້ນ ທ່ານຖືກນໍາມາວາງໄວ້ຕໍ່ໜ້າຂ້າ; ແລ້ວຕາມລໍາດັບ ປັນຍາຂອງທ່ານຖືກນໍາທາງ ແລະບັນດາລຶສີຜູ້ພາກພຽນກໍປະທານວິທະຍາໃຫ້ທ່ານດ້ວຍ।

Verse 106

क्रमेण रूपसौभाग्यप्रबोधैर्भुवनत्रये । संपूर्णलक्षणा जाता हिमालयसुता तथा

ດັ່ງນັ້ນຕາມລໍາດັບ ດ້ວຍການຕື່ນຮູ້ແຫ່ງຄວາມງາມແລະສິຣິມົງຄຸນອັນດີງາມທົ່ວໄຕໂລກ ບຸດຣີແຫ່ງຫິມາລະຍະຈຶ່ງມີລັກສະນະຄົບຖ້ວນສົມບູນທຸກປະການ।

Verse 107

एतस्मिन्नंतरे शक्रो नारदं देवसंमतम् । देवर्षिमथ सस्मार कार्यसाधनतत्परः

ໃນຂະນະນັ້ນ ຊັກຣະ (ອິນທຣາ) ຜູ້ມຸ່ງໝັ້ນໃນການໃຫ້ກິດສໍາເລັດ ໄດ້ລະລຶກເຖິງ ເທວະຣຶສີ ນາຣະດະ ຜູ້ເປັນທີ່ນັບຖືໃນຫມູ່ເທວະທັງຫຼາຍ।

Verse 108

स तु शक्रस्य विज्ञाय कांक्षितं भगवांस्तदा । आजगाम मुदा युक्तो महेंद्रस्य निवेशनम्

ແລ້ວ ພະນາຣະດະຜູ້ເປັນພະພະຄະວານ ເມື່ອຮູ້ຄວາມປາຖະໜາຂອງຊັກຣະ ກໍມາເຖິງໃນທັນທີ ດ້ວຍຄວາມປິຕິ ສູ່ທີ່ປະທັບຂອງມະເຫນທຣາ।

Verse 109

तं तु दृष्ट्वा सहस्राक्षः समुत्थाय महासनात् । यथार्हेण तु पाद्येन पूजयामास वासवः

ເມື່ອເຫັນທ່ານແລ້ວ ສະຫັດສະຣາກສະ (ອິນທຣາ) ກໍລຸກຂຶ້ນຈາກບັນລັງໃຫຍ່; ແລະ ວາສະວະ ໄດ້ບູຊາດ້ວຍການຖວາຍ “ປາດຍະ” ຄືນ້ໍາສໍາລັບລ້າງພະບາດ ຕາມທີ່ຄວນແກ່ກຽດສັກສີ।

Verse 110

शक्रप्रणिहितां पूजां प्रतिगृह्य यथाविधि । नारदः कुशलं देवमपृच्छत्पाकशासनम्

ເມື່ອນາຣະດະໄດ້ຮັບພິທີບູຊາທີ່ສັກຣະ (ອິນທຣາ) ສົ່ງມາຕາມພິທີອັນຖືກຕ້ອງແລ້ວ ກໍຖາມພຣະປາກະສາສະນະ (ອິນທຣາ) ເຖິງຄວາມສຸກສະບາຍ។

Verse 111

पृष्टे च कुशले शक्रः प्रोवाच वचनं प्रभुः । इंद्र उवाच । कुशलस्यांकुरस्तावत्संवृत्तो भुवनत्रये

ເມື່ອຖືກຖາມເຖິງຄວາມສຸກສະບາຍ ສັກຣະຜູ້ເປັນຈອມເທວະໄດ້ກ່າວວ່າ: “ອິນທຣາກ່າວວ່າ ບັດນີ້ ໜໍ່ແຫ່ງຄວາມສຸກສະບາຍໄດ້ເກີດຂຶ້ນທົ່ວໄຕໂລກ”

Verse 112

तत्फलोद्भवसंपत्तौ त्वं मया विदितो मुने । वेत्स्येव तत्समस्तं त्वं तथापि परिचोदितः

ໂອ ມຸນີ, ຂ້າໄດ້ຮູ້ຈັກທ່ານຜ່ານຄວາມຮຸ່ງເຮືອງອັນເກີດຂຶ້ນເປັນຜົນແຫ່ງການປະຕິບັດຂອງທ່ານ. ທ່ານຍ່ອມຮູ້ທຸກສິ່ງຢ່າງຄົບຖ້ວນ; ແຕ່ກໍຍັງຖືກເຊີນໃຫ້ກ່າວອອກມາ.

Verse 113

निर्वृतिं परमां याति निवेद्यार्थं सुहृज्जने । तद्यथाशैलजा देवी योगं यायात्पिनाकिना

ຜູ້ໃດໄດ້ແຈ້ງເຈດຈຳນົງຂອງຕົນແກ່ມິດສະຫາຍຜູ້ໄວ້ໃຈໄດ້ ຍ່ອມບັນລຸຄວາມສະຫງົບສູງສຸດ; ເຫມືອນເທວີຜູ້ເກີດແຕ່ພູ (ປາຣະວະຕີ) ເຂົ້າສູ່ໂຍຄະ—ການປະສານ—ກັບຜູ້ຖືຄັນທະນູປິນາກະ (ສິວະ)

Verse 114

शीघ्रं तथोद्यमः सर्वैरस्मत्पक्षैर्विधीयताम् । अवगम्यार्थमखिलं तत आमंत्र्य नारदः

“ໃຫ້ຝ່າຍຂອງພວກເຮົາທັງໝົດ ຮີບເຮັດຄວາມພະຍາຍາມທີ່ຈຳເປັນໂດຍໄວ” ເມື່ອນາຣະດະເຂົ້າໃຈເນື້ອຄວາມທັງປວງແລ້ວ ຈຶ່ງຂໍລາພວກເຂົາໄປ

Verse 115

शीघ्रं जगाम भगवान्हिमशैलनिकेतनम् । तत्र द्वारे स विप्रेंद्रश्चित्रवेत्रलताकुले

ພຣະພະຄະວານໄດ້ໄປຢ່າງວ່ອງໄວສູ່ທີ່ພຳນັກໃນພູຫິມາລະຍະ. ທີ່ປະຕູນັ້ນ ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ ມີພວງເຄືອຫວາຍອັນວິຈິດຕະການໜາແນ້ນເຕັມໄປ.

Verse 116

वंदितो हिमशैलेन निर्गतेन पुरो मुनिः । सह प्रविश्य भवनं भुवो भूषणतां गतम्

ຫິມາລະຍະຜູ້ອອກມາຕ້ອນຮັບ ໄດ້ກ່າວນະມັດສະການແລະໃຫ້ກຽດແກ່ມຸນີ. ແລ້ວມຸນີໄດ້ເຂົ້າໄປພ້ອມກັນໃນວັງ ອັນເປັນດັ່ງເຄື່ອງປະດັບຂອງແຜ່ນດິນ.

Verse 117

निवेदिते स्वयं हैमे हिमशैलेन विस्तृते । महासने मुनिवरो निषसादातुलद्युतिः

ເມື່ອຫິມາລະຍະໄດ້ປູກະຈາຍແລະນ້ອມຖວາຍມະຫາອາສນະທອງຄຳດ້ວຍຕົນເອງ ມຸນີຜູ້ປະເສີດຜູ້ມີຮັດສະມີຫາທຽບບໍ່ໄດ້ ກໍໄດ້ນັ່ງເທິງອາສນະນັ້ນ.

Verse 118

यथार्हमर्घ्यं पाद्यं च शैलस्तस्मै न्यवेदयेत् । मुनिः स प्रतिजग्राह तमर्घ्यं विधिवत्तदा

ແລ້ວໄຊລະໄດ້ນ້ອມຖວາຍອັຣຄະຍະ (ນ້ຳບູຊາຮັບຮອງ) ແລະ ປາດະຍະ (ນ້ຳລ້າງຕີນ) ຕາມຄວາມສົມຄວນ. ໃນເວລານັ້ນ ມຸນີໄດ້ຮັບອັຣຄະຍະນັ້ນຕາມພິທີທີ່ກຳນົດໄວ້.

Verse 119

गृहीतार्घम्मुनिश्रेष्ठमपृच्छत्श्लक्ष्णया गिरा । कुशलं तपसः शैलः शनैः फुल्लाननांबुजः

ເມື່ອຮັບອັຣຄະຍະແລ້ວ ມຸນີຜູ້ປະເສີດໄດ້ຖາມດ້ວຍຖ້ອຍຄຳອ່ອນໂຍນ. ໄຊລະຜູ້ມີໃບໜ້າດັ່ງດອກບົວທີ່ຄ່ອຍໆບານ ໄດ້ສອບຖາມຄວາມສຸກສະບາຍຂອງຕະປະສະວີຜູ້ໝັ້ນຄົງດັ່ງພູເຂົາ.

Verse 120

मुनिरप्यद्रिराजानमपृच्छत्कुशलं तदा । नारद उवाच । अहो धर्मोचितस्तेऽस्ति संनिवेशो महागिरे

ໃນເວລານັ້ນ ມຸນີກໍໄດ້ຖາມພະຣາຊາແຫ່ງພູເຂົາເຖິງຄວາມສຸກສະບາຍ. ນາຣະດາກ່າວວ່າ: “ໂອ້ ມະຫາພູ, ຖິ່ນພຳນັກຂອງທ່ານຊອບທຳຕາມທຳມະແທ້”

Verse 121

पृथुत्वं मनसा तुल्यं कंदराणां तवानघ । गुरुत्वं ते गुणौघानां स्थावरादतिरिच्यते

ໂອ້ ຜູ້ບໍ່ມີມົນທິນ, ຄວາມກວ້າງໃຫຍ່ແຫ່ງຖ້ຳຂອງທ່ານປຽບໄດ້ກັບໃຈເອງ; ແລະນ້ຳໜັກແຫ່ງກອງຄຸນຄວາມດີຂອງທ່ານເກີນກວ່າພູອັນຢືນຢັນທັງຫຼາຍ।

Verse 122

प्रसन्नता च तोयस्य मुनिभ्यश्चाधिका तव । न लक्षयामः शैलेन्द्र कुत्राविनयिता स्थिता

ຄວາມໃສສະຫງົບແຫ່ງນ້ຳຂອງທ່ານ ແລະຄວາມເມດຕາຕໍ່ມຸນີທັງຫຼາຍ ເປັນສິ່ງພິເສດຍິ່ງ. ໂອ້ ຈອມເຂົາ, ພວກເຮົາບໍ່ເຫັນບ່ອນໃດໃນທ່ານທີ່ມີຄວາມບໍ່ນອບນ້ອມ ຫຼືຂາດຄວາມຖ່ອມຕົນເລີຍ

Verse 123

नाना तपोभिर्मुनिभिर्ज्वलनार्कसमप्रभैः । पावनैः पावितो नित्यं त्वं कंदरसमाश्रयैः

ທ່ານຖືກຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດເສມອໂດຍມຸນີຜູ້ບໍລິສຸດຫຼາຍອົງ ຜູ້ສ່ອງສະຫວ່າງດຸດໄຟແລະຕາເວັນ ຜູ້ອາໄສໃນຖ້ຳພູ ແລະບຳເພັນຕະປະນານາ

Verse 124

अवमत्य विमानानि स्वर्गवासविरागिणः । पितुर्गृहैवासीना देवगंधर्वकिन्नराः

ເຂົາເຈົ້າດູໝິ່ນວິມານສະຫວັນ ແລະບໍ່ຍຶດຕິດກັບການຢູ່ສະຫວັນ ດັ່ງນັ້ນ ເທວະ ຄັນທັຣວະ ແລະກິນນະຣະ ຈຶ່ງພຳນັກຢູ່ດຸດຢູ່ໃນເຮືອນຂອງບິດາຕົນເອງ

Verse 125

अहो धन्योसि शैलेन्द्र यस्य ते कंदरं हरः । अध्यास्ते लोकनाथो हि रामध्यानपरायणः

ໂອ ກະສັດແຫ່ງພູເຂົາ, ທ່ານຊ່າງເປັນຜູ້ມີບຸນຍິ່ງ; ເພາະໃນຖ້ຳຂອງທ່ານ ມີຮະຣະ (ພຣະສິວະ) ຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງໂລກ ປະທັບຢູ່ໂດຍມຸ່ງໝັ້ນໃນຣາມະ-ທຽນ.

Verse 126

इत्युक्तवति देवर्षौ नारदे सादरं गिरा । हिमशैलस्य महिषी मेना मुनिदिदृक्षया

ເມື່ອເທວະຣິສີ ນາຣະດະ ໄດ້ກ່າວດັ່ງນັ້ນດ້ວຍຖ້ອຍຄຳອັນເຄົາລົບແລ້ວ ເມນາ ພຣະມະເຫສີແຫ່ງຫິມາລະຍະ ກໍເຂົ້າໄປດ້ວຍຄວາມປາຖະໜາຈະໄດ້ເຫັນມຸນີ.

Verse 127

अनुयाता दुहित्रा तु स्वल्पालिपरिचारिका । लज्जाप्रणयनम्राङ्गी प्रविवेश निकेतनम्

ຕໍ່ມາ ສາວຮັບໃຊ້ນ້ອຍຜູ້ຕາມພຣະທິດາມາ ເປັນຜູ້ເວົ້ານ້ອຍ ມີກາຍອ່ອນນ້ອມດ້ວຍຄວາມອາຍແລະຄວາມເຄົາລົບຮັກ ໄດ້ເຂົ້າສູ່ເຮືອນ.

Verse 128

यत्र स्थितो मुनिवरः शैलेन सहितो वशी । तं दृष्ट्वा तेजसो राशिं मुनिं शैलप्रिया तदा

ທີ່ນັ້ນ ມຸນີຜູ້ປະເສີດ ຜູ້ຄວບຄຸມຕົນເອງ ຢືນຢູ່ພ້ອມກັບພູເຂົາ; ເມື່ອເຫັນມຸນີນັ້ນດຸດດັ່ງກອງແສງສະຫວ່າງ ສາຍລະປຣິຍາ ກໍເຂົ້າໄປດ້ວຍຄວາມເກງຂາມເຄົາລົບ.

Verse 129

ववंदे गूढवदना पाणिपद्मकृताञ्जलि । तां विलोक्य महाभागां देवर्षिरमितद्युतिः

ນາງກົ້ມໜ້າຢ່າງນອບນ້ອມ ປະນົມມືດຸດດັ່ງດອກບົວເຮັດອັນຈະລີ ແລ້ວກໍກາບນະມັດສະການ. ເມື່ອເທວະຣິສີຜູ້ມີຣັດສະຫມີຫາປະມານບໍ່ໄດ້ ເຫັນນາງຜູ້ມີວາສະນານັ້ນ ກໍຈ້ອງມອງ.

Verse 130

आशीर्भिरमृतोद्गाररूपाभिस्तां व्यवर्द्धयत् । ततो विस्मितचित्ता तु हिमवद्गिरिपुत्रिका

ດ້ວຍພອນອັນດຸດອມຣິດ ທີ່ໄຫຼອອກເປັນຖ້ອຍຄຳຫວານ ທ່ານໄດ້ເຮັດໃຫ້ນາງເຈີຣິນງອກງາມຂຶ້ນ។ ແລ້ວທິດາແຫ່ງພູຫິມະວັນ ມີໃຈເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມພິສວົງ ຢືນຕະລຶງຢູ່។

Verse 131

एक्षिष्ट नारदं देवी मुनिमद्भुतरूपिणम् । एहि वत्सेति साप्युक्ता ॠषिणा स्निग्धया गिरा

ເທວີໄດ້ເບິ່ງນາຣະດະ ມຸນີຜູ້ມີຮູບອັນອັດສະຈັນ। ແລະຣິສີໄດ້ເວົ້າກັບນາງດ້ວຍສຽງອ່ອນໂຍນເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມເມດຕາວ່າ “ມາເຖີດ ວັດເສ, ລູກນ້ອຍທີ່ຮັກ”

Verse 132

कंठे गृहीत्वा पितरमङ्के सा तु समाविशत् । उवाच माता तां देवीमभिवंदय पुत्रिके

ນາງໄດ້ກອດຄໍພໍ່ໄວ້ ແລ້ວເຂົ້າໄປນັ່ງໃນຕັກຂອງທ່ານ। ຈາກນັ້ນແມ່ໄດ້ກ່າວກັບນາງຜູ້ເປັນເທວີວ່າ “ລູກເອີຍ ຈົ່ງກ້ມກາບນະມັດສະການ”

Verse 133

भगवंतं तपोधन्यं पतिमाप्स्यसि संमतम् । इत्युक्ता तु ततो मात्रा वस्त्रेण पिहितानना

“ເຈົ້າຈະໄດ້ຮັບເປັນສາມີ ຜູ້ປະເສີດດຸດພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ມັ່ງຄັ່ງດ້ວຍບຸນແຫ່ງຕະປະ ແລະເປັນຄູ່ທີ່ທຸກຄົນເຫັນຊອບ” ເມື່ອເວົ້າແລ້ວ ແມ່ກໍໃຊ້ຜ້າປິດໜ້ານາງ

Verse 134

किंचित्कंपितमूर्द्धा तु वाक्यं नोवाच किंचन । ततः पुनरुवाचेदं वाक्यं माता सुतां तदा

ຫົວນາງສັ່ນເບົາໆ ແຕ່ນາງບໍ່ໄດ້ເວົ້າຄຳໃດເລີຍ। ຈາກນັ້ນອີກຄັ້ງ ແມ່ໄດ້ກ່າວຖ້ອຍຄຳນີ້ແກ່ລູກສາວໃນເວລານັ້ນ

Verse 135

वत्से वंदय देवर्षिं ततो दास्यामि ते शुभम् । रत्नक्रीडनकं रम्यं स्थापितं यच्चिरं मया

ລູກເອີຍ ຈົ່ງນົບນ້ອມບູຊາແດ່ເທວະຣິສີກ່ອນ; ແລ້ວແມ່ຈະປະທານຂອງມົງຄຸນໃຫ້ເຈົ້າ—ຂອງຫຼິ້ນປະດັບຮັດນະອັນງາມນີ້ ທີ່ແມ່ເກັບໄວ້ດົນແລ້ວ.

Verse 136

इत्युक्ता सा ततो वेगादुद्गत्य चरणौ तदा । ववंदे मूर्ध्नि संधाय पाणिपंकजकुड्मलम्

ເມື່ອໄດ້ຍິນດັ່ງນັ້ນ ນາງກໍລຸກຂຶ້ນຢ່າງວ່ອງໄວ ແລະກໍກາບລົງທີ່ພຣະບາດທັນທີ; ນຳມືດັ່ງດອກບົວປະກົບເປັນດັ່ງຕູມ ວາງໄວ້ເທິງສີສະ.

Verse 137

कृते तु वंदने तस्या माता सखिमुखेन तु । चोदयामास शनकैस्तस्याः सौभाग्यदर्शिताम्

ເມື່ອນາງກາບນົບນ້ອມສຳເລັດແລ້ວ ແມ່ກໍໃຊ້ຄຳຂອງໝູ່ສາວ ຄ່ອຍໆຊັກນຳໃຫ້ນາງເດີນຕໍ່ ພ້ອມຊີ້ໃຫ້ເຫັນວາສະນາອັນດີຂອງນາງ.

Verse 138

शरीरलक्षणानां च परिज्ञानाय कौतुकात् । स्त्रीस्वभावात्स्वदुहितुश्चिंतां हृदि समुद्वहन्

ເນື່ອງຈາກຄວາມຢາກຮູ້ເພື່ອເຂົ້າໃຈເຄື່ອງໝາຍແຫ່ງກາຍ ແລະຕາມທຳມະຊາດຂອງສະຕຣີ ນາງຈຶ່ງອຸ້ມຄວາມກັງວົນເພື່ອລູກສາວຂອງຕົນໄວ້ໃນໃຈ.

Verse 139

ज्ञात्वा तदिंगितं शैलो महिष्याहृदयेन तु । अनुदीर्णाकृतिर्मेने रम्यमेतदुपस्थितम्

ເມື່ອຮູ້ເຈດຈຳນົງຂອງນາງໃນໃຈແລ້ວ ໄສລະຜູ້ເປັນພູເຂົາກໍຍັງສະຫງົບຢູ່ພາຍນອກ ແລະຄິດວ່າ “ໂອກາດອັນງາມນີ້ໄດ້ມາປາກົດເອງແລ້ວ”

Verse 140

चोदितः शैलमहिषी सख्या मुनिवरस्ततः । स्मिताननो महाभागो वाक्यं प्रोवाच नारदः

ແລ້ວ ໂດຍການຊັກຊວນຂອງສະຫາຍນາງ ໄສລະມະຫິສີ ມຸນີຜູ້ປະເສີດ ນາຣະດະ—ຜູ້ມີໃບໜ້າຍິ້ມແຍ້ມ ແລະສົງເກຍດ—ໄດ້ກ່າວຖ້ອຍຄຳນີ້

Verse 141

न जातोऽस्याः पतिर्भद्रे लक्षणैश्च विवर्जितः । उत्तानहस्ता सततं चरणैर्व्यभिचारिभिः

ໂອ ນາງຜູ້ດີງາມ ສຳລັບນາງນັ້ນ ຍັງບໍ່ມີຜົວຜູ້ມີເຄື່ອງໝາຍອັນຄວນເກີດຂຶ້ນ; ມືຂອງນາງຍື່ນອອກຢູ່ເສມອ ແລະຕີນກໍສັ່ນໄຫວ ພາລະເລີນຈາກທາງຖືກ

Verse 142

सुच्छायास्या भविष्येयं किमन्यद्बहु भाष्यते । श्रुत्वैतत्संभ्रमाविष्टो ध्वस्तधैर्यो हिमाचलः

“ນາງຈະມີລັດສະໝີອັນງາມສະຫງ່າ—ຈະກ່າວຍາວໄປເພື່ອຫຍັງ?” ເມື່ອຫິມາຈະລະໄດ້ຍິນ ກໍຖືກຄວາມຕື່ນຕົກຄອບງຳ ແລະຄວາມໝັ້ນໃຈກໍພັງທະລາຍ

Verse 143

नारदं प्रत्युवाचाथ साश्रुकंठो महागिरिः । हिमवानुवाच । संसारस्यातिदोषस्य दुर्विज्ञेया गतिर्यतः

ແລ້ວພູໃຫຍ່ ຫິມະວານ ຜູ້ມີສຽງອັ້ນດ້ວຍນ້ຳຕາ ໄດ້ຕອບນາຣະດະວ່າ: “ວິຖີແຫ່ງສັງສາຣະ ອັນຖືກໂທດພະຍາດຫຼາຍ ນັ້ນ ຍາກແທ້ທີ່ຈະຮູ້ແຈ້ງ”

Verse 144

सृष्ट्या चावश्यभाविन्या केनाप्यतिशयात्मना । कर्त्रा प्रणीता मर्यादा स्थिता संसारिणामियम्

ແລະຕາມສະພາບອັນຫຼີກບໍ່ພົ້ນຂອງການສ້າງ ຜູ້ສ້າງຜູ້ຍອດຍິ່ງຜູ້ໜຶ່ງໄດ້ວາງ “ມະຣະຍາດາ” (ຂອບເຂດແຫ່ງທຳ/ລະບຽບໂລກ) ນີ້ໄວ້; ດັ່ງນັ້ນບັນຍັດນີ້ຈຶ່ງຕັ້ງມັ່ນສຳລັບສັດທັງປວງຜູ້ເວັນວ່າຍໃນສັງສາຣະ

Verse 145

यो जायते हि यद्बीजाज्जनितुः सोर्थसाधकः । जनिता चापि जातस्य न कश्चिदिति च स्फुटम्

ແທ້ຈິງ ຜູ້ໃດເກີດຈາກເມັດພັນຂອງບິດາ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມເປັນຜູ້ສຳເລັດເປົ້າໝາຍຂອງບິດາ; ແຕ່ສຳລັບຜູ້ທີ່ເກີດແລ້ວ ກໍປາກົດຊັດວ່າບໍ່ມີໃຜຈະເອີ້ນໄດ້ວ່າເປັນຜູ້ໃຫ້ກຳເນີດຂອງເຂົາ।

Verse 146

स्वकर्मणैव जायंते विवधा भूतजातयः । अंडजोह्यंडजाज्जातः पुनर्जायेत मानवः

ດ້ວຍກຳຂອງຕົນເອງເທົ່ານັ້ນ ສັດທັງຫຼາຍຈຶ່ງເກີດເປັນຈຳພວກຫຼາຍຢ່າງ. ຕາມອຳນາດກຳ ມະນຸດກໍອາດເກີດໃໝ່ຈາກຍົນອັນດະຊະ (ເກີດຈາກໄຂ່) ໄດ້ ເມື່ອກາຍເປັນອັນດະຊະແລ້ວ.

Verse 147

मानुषोपि सरीसृप्यां मानुषत्वेन जायते । तत्रापि जातौ श्रेष्ठायां धर्मस्योत्कर्षणेन तु

ແມ່ນແຕ່ມະນຸດຈະດຳລົງຢູ່ໃນສະພາບຄືສັດເລື້ອຍຄານ ກໍຍັງເກີດເປັນມະນຸດ; ແລະໃນຫມູ່ມະນຸດ ການເກີດໃນຕະກູນສູງຍ່ອມໄດ້ມາດ້ວຍການຍົກຍ້ອງທຳມະໃຫ້ເຈີຣິນ.

Verse 148

अपुत्रजन्मनः शेषाः प्राणिनः समवस्थिताः । मनुजास्तत्र सुतरां नयेन सहधर्मिणः

ສັດທີ່ເຫຼືອທັງປວງເກີດມາໂດຍບໍ່ມີລູກຫຼານ ແລະຕັ້ງຢູ່ໃນສະພາບຂອງຕົນ; ແຕ່ມະນຸດຢູ່ທີ່ນັ້ນຍິ່ງກວ່າ ກາຍເປັນຜູ້ຖືທຳ ດຳລົງຕາມນີຕິ ແລະຢູ່ຮ່ວມກັບຄູ່ຄອງອັນຊອບທຳ (ທຳມະພັດນີ).

Verse 149

क्रमेणाश्रमसंप्राप्तिर्ब्रह्मचारिव्रतादनु । तस्य कर्तुर्नियोगेन संसारो येन वर्धितः

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຕາມລຳດັບ ຍ່ອມໄດ້ຮັບອາສຣົມທັງຫຼາຍ ຫຼັງຈາກຖືພຣະພົມຈັນຍະ (brahmacarya). ໂດຍພຣະບັນຊາຂອງພຣະຜູ້ສ້າງນັ້ນ ວົງຈອນສັງສາຣາຈຶ່ງຖືກສະຖາປະນາ ແລະເພີ່ມພູນຂຶ້ນ.

Verse 150

संसारस्य हि नोत्पत्तिः सर्वे स्युर्यदि निर्गृहाः । कर्त्रा तु शास्त्रेषु सदा सुतलाभः प्रशंसितः

ຖ້າຜູ້ຄົນທັງປວງບໍ່ມີຄອບຄົວ ການສືບຕໍ່ຂອງໂລກຍ່ອມບໍ່ດໍາລົງ. ດັ່ງນັ້ນໃນຄໍາພີຊາສະຕຣາ ພຣະຜູ້ສ້າງຈຶ່ງສັນລະເສີນການໄດ້ບຸດທາຍາດເສມອ.

Verse 151

प्राणिनां मोहनार्थाय नरकत्राणकारणात् । स्त्रिया विरहिता सृष्टिर्जंतूनां नोपपद्यते

ເພື່ອໃຫ້ສັດມີຊີວິດຫຼົງໄຫຼ ແລະເພື່ອເປັນເຫດໃນການຊ່ວຍໃຫ້ພົ້ນນະລົກ ການສ້າງແລະການສືບພັນຂອງສັດທັງຫຼາຍ ບໍ່ອາດເກີດຂຶ້ນໄດ້ຢ່າງຖືກຕ້ອງ ຫາກຂາດແມ່ຍິງ.

Verse 152

स्त्रीजातिस्तु प्रकृत्यैव कृपणा दैन्यभागिनी । शास्त्रालोचनसामर्थ्याद्दूषितं तासु कर्तृणा

ແຕ່ເພດຍິງນັ້ນ ຖືກກ່າວວ່າໂດຍທໍາມະຊາດອ່ອນແອ ແລະມີສ່ວນໃນຄວາມລໍາບາກ; ແລະເນື່ອງຈາກຄວາມສາມາດໃນການພິຈາລະນາຊາສະຕຣາ ພຣະຜູ້ສ້າງຈຶ່ງວາງຂໍ້ຈໍາກັດໃນເລື່ອງນີ້ແກ່ນາງ.

Verse 153

तस्यां नोपरिभावज्ञा भवेदेति च वेधसा । शास्त्रेषूक्तमसंदिग्धं बहुवारं महाफलं

ແລະໂດຍເວທັສ (ພຣະພຣະຫມາ) ໄດ້ປະກາດວ່າ ໃນບັນບົດນັ້ນ ບໍ່ພຶງເປັນຜູ້ຄິດດ້ວຍຄວາມຍົກຕົນ ຫຼືດູໝິ່ນ. ຂໍ້ນີ້ຖືກກ່າວໃນຊາສະຕຣາຢ່າງບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ ຊ້ໍາແລ້ວຊ້ໍາອີກ ວ່າໃຫ້ຜົນອັນໃຫຍ່.

Verse 154

दशपुत्रसमा कन्या यापि स्याच्छीलवर्जिता । वाक्यमेतत्फलभ्रष्टं पुंसां ग्लानिकरं फलं

ແມ່ນແຕ່ກ່າວວ່າ ລູກສາວເທົ່າກັບລູກຊາຍສິບຄົນ ແຕ່ຖ້ານາງຂາດສີນຈັນຍາ—ຄໍາກ່າວນີ້ກໍຂາດຜົນແຫ່ງຄຸນຄວາມດີທີ່ແທ້ ແລະ ‘ຜົນ’ ຂອງມັນນໍາມາແຕ່ຄວາມເສົ້າໝອງໃຫ້ແກ່ບຸລຸດ.

Verse 155

कन्या हि कृपणा शोच्या पितुर्दुःखविवर्द्धिनी । यापि स्यात्पूर्णसर्वार्था पतिपुत्रसमन्विता

ບຸດສາວແທ້ໆແມ່ນນ່າສົງສານ ແລະນ່າໂສກ—ນາງເພີ່ມທຸກໃຫ້ບິດາ; ແມ່ນແຕ່ນາງຈະພ້ອມພຽງດ້ວຍຄຸນທັງປວງ ສົມບູນທຸກປະການ ມີຜົວແລະລູກຊາຍກໍຕາມ.

Verse 156

किं पुनर्दुर्भगा हीना पतिपुत्रधनादिभिः । त्वं चोक्तवान्सुता या मे शरीरे दोषसंग्रहम्

ດັ່ງນັ້ນ ຂ້ອຍຈະອັບໂຊກຍິ່ງປານໃດ—ຂາດຜົວ ຂາດລູກຊາຍ ຂາດຊັບສິນ ແລະອື່ນໆ! ແລະເຈົ້າຍັງໄດ້ກ່າວວ່າ ບຸດສາວຂອງຂ້ອຍນີ້ ໃນກາຍຂອງນາງເອງເປັນທີ່ຮວບຮວມໂທດທັງຫຼາຍ.

Verse 157

अहो मुह्यामि शुष्यामि ग्लामि सीदामि नारद । अयुक्तमपि वक्तव्यमप्राप्यमपि सांप्रतम्

ໂອ້! ຂ້ອຍສັບສົນ ຂ້ອຍຄ້າຍຈະແຫ້ງເຫືອດ ຂ້ອຍເມື່ອຍລ້າ ແລະກຳລັງຈົມລົງ, ໂອ້ ນາຣະດາ. ບັດນີ້ ແມ່ນແຕ່ສິ່ງທີ່ເບິ່ງວ່າບໍ່ຄວນກໍຈຳຕ້ອງເວົ້າ—ແມ່ນແຕ່ສິ່ງທີ່ເບິ່ງວ່າຍັງບໍ່ອາດບັນລຸໃນຍາມນີ້ກໍຕາມ.

Verse 158

अनुग्रहाय मे छिन्धि दुःखं कन्याश्रयं मुने । परिच्छिन्नेप्यसंदिग्धे मनः परिभवाश्रयात्

ເພື່ອເມດຕາຕໍ່ຂ້ອຍ, ໂອ້ ມຸນີ, ຂໍໃຫ້ຕັດຂາດຄວາມທຸກທີ່ເກາະກ່ຽວກັບບຸດສາວນີ້. ເພາະຈິດໃຈຂອງຂ້ອຍ—ແມ່ນແຕ່ເລື່ອງຈະຖືກຕັດສິນແລ້ວ ແລະບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ—ກໍຍັງອາໄສຄວາມອັບອາຍຢູ່.

Verse 159

तृष्णा मुष्णाति निष्णातं फललोभाश्रयात्पुनः । स्त्रीणां हि परमं जन्म कुलानामुभयात्मनाम्

ເມື່ອຄວາມຢາກອາໄສຄວາມໂລບຕໍ່ຜົນ, ຕັນຫາຍ່ອມປົ້ນແມ່ນແຕ່ຜູ້ຮູ້ໃຫ້ຫຼົງອີກຄັ້ງ. ແທ້ຈິງ ຄະຕິອັນສູງສຸດຂອງສະຕຣີ ແມ່ນການທຳນຸບຳລຸງສາຍສະກຸນຂອງທັງສອງຝ່າຍ—ຝ່າຍແມ່ ແລະຝ່າຍພໍ່.

Verse 160

इहामुत्र सुखायोक्तं सत्पतिप्राप्तिसंज्ञितम् । दुर्लभत्वात्सतः स्त्रीणां विगुणोपि पतिः किल

ຄຳສອນນີ້ກ່າວໄວ້ເພື່ອຄວາມສຸກໃນໂລກນີ້ແລະໂລກໜ້າ ແລະເອີ້ນວ່າ “ການໄດ້ຮັບຜົວດີ”។ ເນື່ອງຈາກຜົວດີນັ້ນຫາຍາກສຳລັບຍິງຜູ້ມີສິນ ແມ່ນກະທັ້ງຜົວທີ່ຂາດຄຸນກໍຍັງເອີ້ນວ່າເປັນຜົວແທ້।

Verse 161

न प्राप्यते विना पुण्यैः पतिर्नार्याः कदाचन । यतो निस्साधनो धर्मः परिणामोत्थिता रतिः

ບໍ່ມີບຸນ (puṇya) ແລ້ວ ຍິງບໍ່ເຄີຍໄດ້ຮັບຜົວເລີຍ। ເພາະທຳມະບໍ່ສຳເລັດໄດ້ໂດຍບໍ່ມີປັດໃຈເກື້ອໜູນ ແລະຄວາມຮັກຄວາມເສນ່ຫາເກີດຈາກເຫດເກົ່າທີ່ສຸກງອມແລ້ວ।

Verse 162

धनं जीवितपर्यंतं पत्यौ नार्याः प्रतिष्ठितम् । निर्द्धनो दुर्मुखो मूर्खः सर्वलक्षणवर्जितः

ຊັບສິນແລະຄວາມພຶ່ງພາຕະຫຼອດຊີວິດຂອງຍິງ ຕັ້ງຢູ່ໃນຜົວ។ ຊາຍທີ່ບໍ່ມີຊັບສິນ ຖືກດູໝິ່ນ ໜ້າຕາແຂງກະດ້າງ ໂງ່ເຂົາ ແລະຂາດລັກສະນະມົງຄຸນທັງປວງ।

Verse 163

दैवतं परमं नार्याः पतिरुक्तः सदैव हि । त्वया देवर्षिणा प्रोक्तं न जातोऽस्याः पतिः किल

ສຳລັບຍິງ ຜົວຖືກປະກາດເສມອວ່າເປັນເທວະສູງສຸດ ແຕ່ທ່ານດີວະລິສີເອີຍ ທ່ານກ່າວວ່າ ຜົວຂອງນາງຍັງບໍ່ໄດ້ເກີດເລີຍ

Verse 164

एतद्दौर्भाग्यमतुलमसंख्यं च दुरुद्वहम् । चराचरे भूतसर्गे चिंता सा व्यापिनी मुने

ຄວາມອັບໂຊກນີ້ຫາທຽບບໍ່ໄດ້ ນັບບໍ່ຖ້ວນ ແລະຍາກຈະອົດທົນ; ໃນການສ້າງສັດທັງທີ່ເຄື່ອນໄຫວແລະບໍ່ເຄື່ອນໄຫວ ຄວາມກັງວົນນັ້ນແຜ່ຊຶມໄປທົ່ວທຸກສິ່ງ ໂອ ມຸນີ

Verse 165

स न जात इति श्रुत्वा ममेदं व्याकुलं मनः । मनुष्यदेवजातीनां शुभाशुभनिवेदकम्

ເມື່ອໄດ້ຍິນວ່າ “ທ່ານນັ້ນຍັງບໍ່ໄດ້ເກີດ” ໃຈຂ້າພະເຈົ້າກໍວຸ້ນວາຍ; ເພາະເລື່ອງນີ້ເປັນຜູ້ເປີດເຜີຍມົງຄຸນແລະອັບມົງຄຸນແກ່ຊົນມະນຸດແລະເທວະທັງຫຼາຍ।

Verse 166

लक्षणं हस्तपादाभ्यां लक्षणं विहितं किल । सेयमुत्तानहस्तेति त्वयोक्ता मुनिपुंगव

ເຂົາກ່າວວ່າ ລັກສະນະຈໍາແນກນັ້ນຖືກກໍານົດໂດຍມືແລະຕີນ. ນີ້ແມ່ນ “ອຸຕຕານະຫັດຖະ” ຄືຝາມືກາງແບ—ດັ່ງທີ່ທ່ານໄດ້ກ່າວ ໂອ ມຸນີຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່।

Verse 167

उत्तानहस्तता प्रोक्ता याचतामेव नित्यका । शुभोदयानां धन्यानां न कदाचित्प्रयच्छताम्

“ອຸຕຕານະຫັດຖະຕາ” ຄືການຍື່ນມືຂໍ ເປັນສະພາບປະຈໍາຂອງຜູ້ຂໍທານ; ແຕ່ສໍາລັບຜູ້ມີບຸນ ຜູ້ມີອຸທັຍເປັນມົງຄຸນ ບໍ່ເຄີຍມີການຍອມປະລະກຽດສັກສີແລະການພຶ່ງຕົນເອງເລີຍ।

Verse 168

सुच्छाययास्याश्चरणौ त्वयोक्तौ व्यभिचारिणौ । तत्रापि श्रेयसी ह्याशा मुने न प्रतिभाति नः

ໂອ ມຸນີ, ທ່ານໄດ້ກ່າວວ່າ ຕີນຂອງນາງບໍ່ຊື່ສັດ ເທື່ອນໄປຕາມເງົາອັນງາມ; ແຕ່ແມ່ນກະນັ້ນ ຢູ່ຕອນນັ້ນກໍບໍ່ປາກົດຄວາມຫວັງທີ່ດີກວ່າໃຫ້ພວກເຮົາເລີຍ।

Verse 169

शरीरलक्षणाश्चान्ये पृथक्फलनिवेदिनः । इत्युक्त्वा विरते शैले महादुःखविचारिणि

“ຍັງມີລັກສະນະອື່ນໆຂອງຮ່າງກາຍ ແຕ່ລະຢ່າງບອກຜົນທີ່ແຕກຕ່າງກັນ” ເມື່ອກ່າວແລ້ວ ຜູ້ນັ້ນກໍນິ່ງງຽບຢູ່ເທິງພູ ຈົມຢູ່ໃນການຄິດຄໍານຶງເຖິງທຸກຂ໌ອັນໃຫຍ່।

Verse 170

स्मितपूर्वमुवाचेदं नारदो देवपूजितः । नारद उवाच । हर्षस्थाने च महति त्वया दुःखं निरुच्यते

ແລ້ວນາຣະດະ ຜູ້ຖືກເທວະດາທັງຫຼາຍນະມັດສະການ ໄດ້ກ່າວດ້ວຍຮອຍຍິ້ມອ່ອນໆວ່າ: “ໂອ ມິດເອີຍ ແມ່ນແຕ່ໃນວາລະແຫ່ງຄວາມຍິນດີອັນໃຫຍ່ ເຈົ້າກໍຍັງເວົ້າເຖິງຄວາມໂສກເສົ້າ.”

Verse 171

अपरिच्छिन्नवाक्यार्थो मोहं यासि महागिरे । इमां शृणु गिरं मत्तो रहस्यपरिनिष्ठिताम्

ໂອ ພູໃຫຍ່, ເນື່ອງຈາກເຈົ້າຍັງບໍ່ເຂົ້າໃຈຄວາມໝາຍແຫ່ງຖ້ອຍຄຳໃຫ້ຄົບ ເຈົ້າຈຶ່ງຕົກໃນຄວາມຫຼົງ. ດັ່ງນັ້ນຈົ່ງຟັງວາຈາຈາກຂ້ອຍ—ອັນຕັ້ງມັ່ນໃນສັດຈະທີ່ເປັນຄວາມລັບ.

Verse 172

समाहितो महाशैल मयोक्तस्य विचारणाम् । न जातोस्याः पतिर्देव्या यन्मयोक्तं हिमाचल

ໂອ ພູຫີນໃຫຍ່, ຈົ່ງພິຈາລະນາດ້ວຍໃຈສະຫງົບຕໍ່ຖ້ອຍຄຳທີ່ຂ້ອຍໄດ້ກ່າວ. ໂອ ຫິມາຈະລະ, ສຳລັບເທວີ ຍັງບໍ່ມີສາມີເກີດຂຶ້ນ—ດັ່ງທີ່ຂ້ອຍໄດ້ປະກາດ.

Verse 173

स न जातो महादेवो भूतभव्यभवोद्भवः । शरण्यः शाश्वतः शास्ता शंकरः परमेश्वरः

ມະຫາເທວະ ບໍ່ໄດ້ເກີດ; ອະດີດ ອະນາຄົດ ແລະ ປັດຈຸບັນ ລ້ວນເກີດຈາກພຣະອົງ. ພຣະອົງແມ່ນທີ່ພຶ່ງຂອງສັດທັງປວງ ນິລັນດອນ ເປັນຜູ້ປົກຄອງແລະຜູ້ນຳທາງ—ສັງກະຣະ ພຣະປະເມສະວອນ.

Verse 174

ब्रह्मरुद्रेन्द्रमुनयो गर्भजन्मजरार्दिताः । तस्य ते परमेशस्य सर्वे क्रीडनका गिरे

ພຣະພຣົມ, ຣຸດຣະ, ອິນທຣະ ແລະ ບັນດາມຸນີ—ຜູ້ຖືກທຸກຂ໌ດ້ວຍຄັນທ້ອງ, ການເກີດ ແລະ ຄວາມແກ່—ໂອ ພູເອີຍ, ທັງໝົດເປັນແຕ່ຂອງຫຼິ້ນໃນພຣະລີລາຂອງພຣະປະເມສະວອນນັ້ນ.

Verse 175

ब्रह्मांडतस्तदिच्छातः संभूतो भुवनप्रभुः । आत्मनो न विनाशोस्ति स्थावरांतेपि भूधर

ຈາກໄຂ່ຈັກກະວານ (ພຣະຫມານະອັນດະ) ໂດຍພຣະປະສົງຂອງພຣະອົງເອງ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງໂລກທັງປວງໄດ້ປາກົດ. ໂອ ພູເຂົາ! ອາດມັນບໍ່ຖືກທຳລາຍ ແມ່ນແຕ່ໃນວາລະສິ້ນສຸດຂອງສິ່ງອັນອະຈົນກໍຕາມ.

Verse 176

संसारे जायमानस्य म्रियमाणस्य देहिनः । नश्यते देह एवात्र नात्मनो नाश उच्यते

ໃນວົງຈອນສັງສາຣນີ້ ສຳລັບຜູ້ມີກາຍທີ່ເກີດແລະຕາຍ ທີ່ພິນາດໃນນີ້ມີແຕ່ຮ່າງກາຍ; ອາດມັນບໍ່ຖືກກ່າວວ່າສູນສິ້ນ.

Verse 177

ब्रह्मादिस्थावरांतोऽयं संसारो यः प्रकीर्तितः । स जन्ममृत्युदुःखार्तो ह्यनिशं परिवर्तते

ວົງຈອນສັງສາຣນີ້ ທີ່ກ່າວວ່າກວ້າງຈາກພຣະພຣົມາເຖິງສິ່ງອັນອະຈົນ ຖືກທຸກຂ໌ແຫ່ງການເກີດແລະການຕາຍບີບຄັ້ນຢູ່ເສມອ ແລະຫມຸນວຽນບໍ່ຢຸດຢັ້ງ.

Verse 178

महादेवोऽचलःस्थाणुर्न जातो जनकोऽजरः । भविष्यति पतिः सोऽस्या जगन्नाथो निरामयः

ມະຫາເທວະ—ຜູ້ອະຈົນແລະໝັ້ນຄົງ ບໍ່ເກີດ ເປັນປິຕາ-ປະຖົມ ແລະບໍ່ແກ່—ພຣະອົງຈະເປັນສາມີຂອງນາງ; ຈັກກະນາຖ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງຈັກກະວານ ຜູ້ປອດຈາກທຸກໂລກາພາດ.

Verse 179

यदुक्तं च मया देवी लक्षणैर्वर्जिता तव । शृणु तस्यापि वाक्यस्य सम्यक्त्वेन विचारणम्

ແລະ ໂອ ເທວີ, ກ່ຽວກັບຄຳທີ່ຂ້າໄດ້ກ່າວວ່າ ເຈົ້າຂາດ (ບາງ) ລັກສະນະຈຳແນກ ຈົ່ງຟັງບັດນີ້ການພິຈາລະນາຄຳນັ້ນຢ່າງຖືກຕ້ອງແລະລະມັດລະວັງ.

Verse 180

लक्षणं दैविको ह्यंकः शरीरावयवाश्रयः । स चायुर्धनसौभाग्यपरिणामप्रकाशकः

ເຄື່ອງໝາຍໃນກາຍແທ້ໆແມ່ນນິມິດທິບ ສະຖິດຢູ່ໃນອະວະຍະວະ ແລະເປີດເຜີຍຜົນແຫ່ງອາຍຸ ຊັບສິນ ແລະສິຣິມົງຄຸນ।

Verse 181

अनंतस्याप्रमेयस्य सौभाग्यस्य तु भूधर । नैवांको लक्षणाकारः शरीरे संविधीयते

ໂອ ພູທະຣາ ສໍາລັບສິຣິມົງຄຸນອັນອະນັນຕະ ແລະປະເມີນບໍ່ໄດ້ນັ້ນ ບໍ່ມີຮອຍໝາຍ ລັກສະນະຈໍາແນກ ຫຼືຮູບກໍານົດໃດໆ ທີ່ຈະຕັ້ງໄວ້ໃນກາຍໄດ້।

Verse 182

अतोऽस्या लक्षणं गात्रे शैल नास्ति महामते । यच्चाहमुक्तवानस्या उत्तानकरता सदा

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ໄສລະຜູ້ມີປັນຍາຍິ່ງ ບໍ່ມີລັກສະນະຈໍາແນກໃດໆ ຢູ່ໃນກາຍຂອງນາງ; ແລະທີ່ເຮົາເຄີຍກ່າວວ່າ ນາງຍື່ນມືຫງາຍໄວ້ເສມອ ກໍແມ່ນດັ່ງນັ້ນ।

Verse 183

उत्तानो वरदः पाणिरेष देव्याः सदैव तु । सुरासुरमुनिव्रातवरदात्री भविष्यति

ມືທີ່ຍື່ນຫງາຍຂອງເທວີນີ້ ເປັນມືປະທານພອນຢູ່ເສມອ; ນາງຈະເປັນຜູ້ປະທານພອນແກ່ຫມູ່ເທວະດາ ອະສຸຣະ ແລະຫມູ່ມຸນີທັງຫຼາຍ।

Verse 184

यच्च प्रोक्तं मया पादौ सुच्छायौ व्यभिचारिणौ । मत्तः शृणु त्वमस्यापि व्याख्योक्तिं शैलसत्तम

ແລະກ່ຽວກັບທີ່ເຮົາເຄີຍກ່າວວ່າ ຕີນທັງສອງ ‘ງາມມີເງົາດີ’ ແຕ່ ‘ເລື່ອນຫຼົງ’ ນັ້ນ ໂອ ໄສລະຜູ້ປະເສີດ ຈົ່ງຟັງຄໍາອະທິບາຍຄວາມໝາຍຈາກເຮົາດ້ວຍ।

Verse 185

चरणौ पद्मसंकाशौ स्वच्छावस्या नखोज्वलौ । सुरासुराणां नमतां किरीटमणिकांतिभिः

ພຣະບາດທັງສອງດຸດດອກບົວ ບໍລິສຸດແຈ້ງ ເລັບພຣະບາດສຸກໃສສ່ອງສະຫວ່າງ। ເມື່ອເທວະແລະອະສຸຣານ້ອມກົດ ປະກາຍມະນີໃນມົງກຸດຂອງເຂົາເຮັດໃຫ້ພຣະບາດນັ້ນຍິ່ງຮຸ່ງໂລດ

Verse 186

विचित्रवर्णैः पश्यद्भिः सुच्छायौ प्रतिबिंबितौ । एषा भार्या जगद्भर्तुर्वृषांकस्य महीधर

ນາງປາກົດເປັນພາບສະທ້ອນຢ່າງແຈ້ງ—ຜູ້ເບິ່ງຫຼາກສີສັນຕ່າງເຫັນ—ມີປະກາຍງາມຜ່ອງໃສ। ໂອ ຜູ້ທົງພູ, ນີ້ແມ່ນພຣະມະເຫສີຂອງ ວຶຩາງກະ ຈອມໂລກ

Verse 187

जननी सर्वलोकस्य संभूताभूतभाविनी । शिवेयं पावनायैव त्वत्क्षेत्रे पावनद्युतिः

ນາງແມ່ນແມ່ຂອງໂລກທັງປວງ ສັດທັງຫຼາຍເກີດຈາກນາງ ແລະຖືກນາງຄ້ຳຈຸນໄວ້। ພຣະສິວາຜູ້ເປັນມົງຄຸນນີ້ ສ່ອງສະຫວ່າງໃນເຂດສັກສິດຂອງເຈົ້າເພື່ອການຊຳລະບາບເທົ່ານັ້ນ ດ້ວຍປະກາຍອັນບໍລິສຸດ

Verse 188

तद्यथाशीघ्रमेवैषा योगं यायात्पिनाकिनः । तथा विधेयं विधिवत्त्वया शैलेंद्रसत्तम

ເພື່ອໃຫ້ນາງໄດ້ບັນລຸໂຢຄະ—ການຮວມເປັນໜຶ່ງ—ກັບພິນາກິນ (ພຣະສິວະ) ຢ່າງໄວ, ໂອ ຈອມພູຜູ້ປະເສີດ, ເຈົ້າພຶງປະກອບພິທີທີ່ກຳນົດໄວ້ໃຫ້ຖືກຕ້ອງຕາມວິທີ

Verse 189

अस्त्यत्र हि महत्कार्यं देवानां हिमभूधर । एवं श्रुत्वा तु शैलेंद्रो नारदात्सर्वमेव हि

“ຢູ່ທີ່ນີ້ ໂອ ຫິມະພູທະຣະ (ຫິມາໄລ) ມີພາລະກິດອັນໃຫຍ່ຫຼວງເພື່ອເທວະທັງຫຼາຍແທ້ໆ।” ເມື່ອໄດ້ຍິນດັ່ງນັ້ນ ຈອມພູກໍໄດ້ຮູ້ຄວາມທັງປວງຈາກນາຣະດະ

Verse 190

स्वमात्मानं पुनर्जातं मेने मेनापतिस्तदा । उवाच चापि संहृष्टो नारदं तु हिमाचलः

ໃນເວລານັ້ນ ພະຫິມາລະຍະ ຜົວຂອງເມນາ ໄດ້ເຫັນຜູ້ນັ້ນເປັນດັ່ງອາດມັນຂອງຕົນທີ່ເກີດໃໝ່. ດ້ວຍຄວາມປິຕິຍິ່ງ ກະສັດແຫ່ງພູເຂົາ ຫິມາຈະລະ ຈຶ່ງກ່າວກັບນາຣະດະມຸນີດ້ວຍ.

Verse 191

दुस्तरान्नरकाद्घोरादुद्धृतोस्मि त्वया विभो । पातालादहमुद्धृत्य सप्तलोकाधिपः कृतः

ໂອ ພຣະຜູ້ສະຫວ່າງຊອກຊອນທົ່ວສັບພະສິ່ງ! ພຣະອົງໄດ້ຍົກຂ້າພະເຈົ້າອອກຈາກນະລົກອັນນ່າຢ້ານ ທີ່ຂ້າມພົ້ນໄດ້ຍາກ. ຍົກຂຶ້ນຈາກປາຕາລະ ແລ້ວຕັ້ງໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າເປັນອະທິປະຕິແຫ່ງໂລກທັງເຈັດ.

Verse 192

हिमाचलोस्मि विख्यातस्त्वया मुनिवराधुना । हिमाचलाच्छतगुणां प्रापितोस्मि समुन्नतिं

ໂອ ມຸນີຜູ້ປະເສີດ! ໂດຍທ່ານນີ້ແຫຼະ ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງໄດ້ຮັບກຽດນາມວ່າ “ຫິມາຈະລະ”. ຈາກການເປັນຫິມາຈະລະເທົ່ານັ້ນ ທ່ານໄດ້ນໍາຂ້າພະເຈົ້າໄປສູ່ຄວາມສູງສົ່ງແລະມະຫິມາທີ່ເພີ່ມຂຶ້ນຮ້ອຍເທົ່າ.

Verse 193

आनंदादेव चाहारि हृदयं मे महामुने । नाध्यवस्यति कृत्यानां विभागप्रविचारणम्

ໂອ ມະຫາມຸນີ! ຫົວໃຈຂອງຂ້າພະເຈົ້າຖືກຄວາມປິຕິພາໄປແຕ່ຢ່າງດຽວ; ບັດນີ້ມັນບໍ່ອາດຕັ້ງມັ່ນເພື່ອພິຈາລະນາການແບ່ງສັນ ແລະການໄຕ່ຕອງກິດທີ່ພຶງເຮັດໄດ້.

Verse 194

भवद्विधानां नियतममोघं दर्शनं मुने । भवद्भिरेव हि प्रोक्तं निवासायात्मरूपिणाम्

ໂອ ມຸນີ! ການໄດ້ເຫັນດາຣະສະນະຂອງຜູ້ປະເສີດເຊັ່ນທ່ານ ແນ່ນອນວ່າໃຫ້ຜົນອັນບໍ່ເຄີຍສູນເປົ່າ. ແທ້ຈິງ ທ່ານທັງຫຼາຍເອງໄດ້ກ່າວໄວ້ວ່າ ການພົບພາກັນເຊັ່ນນີ້ ເປັນດັ່ງທີ່ພັກພິງຂອງຜູ້ຕັ້ງມັ່ນໃນອາດມັນ.

Verse 195

मुनीनां देवतानां च स्वयं कर्तास्मि कल्मषम् । तथापि वस्तुन्येकस्मिन्नाज्ञा मे संप्रदीयताम्

ຂ້າພະເຈົ້າເອງໄດ້ເປັນເຫດໃຫ້ເກີດບາບຕໍ່ພວກມຸນີ ແລະແມ່ນແຕ່ຕໍ່ເທວະ; ແຕ່ໃນເລື່ອງໜຶ່ງອັນຈຳເພາະ ຂໍໃຫ້ປະທານຄຳສັ່ງຂອງທ່ານແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ.

Verse 196

इत्युक्तवति शैलेंद्रे स तदा हर्षनिर्भरः । उवाच नारदो वाक्यं कृतं सर्वमिति प्रभो

ເມື່ອຈ້າວແຫ່ງພູເຂົາໄດ້ກ່າວດັ່ງນັ້ນ ນາຣະດະກໍເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມປິຕິຍິນດີ। ນາຣະດະກ່າວວ່າ “ຂ້າແຕ່ພຣະອົງ ທຸກຢ່າງສຳເລັດແລ້ວ”

Verse 197

सुरकार्ये स एवार्थस्तवापि सुमहत्तरः । इत्युक्त्वा नारदः शीघ्रं जगाम त्रिदिवं ततः

“ໃນກິດການຂອງເທວະ ເປົ້າໝາຍນັ້ນເອງ ຍິ່ງໃຫຍ່ສຳຄັນຕໍ່ທ່ານດ້ວຍ” ກ່າວແລ້ວ ນາຣະດະກໍຮີບໄປສູ່ຕຣິດິວະ (ສະຫວັນ)

Verse 198

स गत्वा देवभवनं महेंद्रं संददर्श ह । ततोनुरूपे स मुनिरुपविष्टो महासने

ເມື່ອໄປຮອດວິຫານເທວະ ທ່ານໄດ້ເຫັນມະເຫນທຣ (ອິນທຣ) ແລ້ວ ມຸນີນັ້ນກໍນັ່ງລົງໃນອາສນະອັນເໝາະສົມ ເທິງບັນລັງອັນໃຫຍ່

Verse 199

पृष्टः शक्रेण प्रोवाच गिरिजासंश्रयां कथाम् । नारद उवाच । यन्मह्यमुक्तं कर्तव्यं तन्मया कृतमेव हि

ເມື່ອຖືກສັກຣະ (ອິນທຣ) ຖາມ ທ່ານກໍເລົ່າເລື່ອງທີ່ອາໄສກິຣິຊາ (ປາຣະວະຕີ) ເປັນຫຼັກ। ນາຣະດະກ່າວວ່າ “ຫນ້າທີ່ໃດທີ່ຖືກສັ່ງໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າ ນັ້ນຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຮັດສຳເລັດແລ້ວແທ້”

Verse 200

किंतु पंचशरस्येषु गोचरत्वमपेक्षितम् । इत्युक्तो देवराजस्तु मुनिना कार्यदर्शिना

ແຕ່ຈໍາເປັນທີ່ທ່ານຈະເຂົ້າມາຢູ່ໃນຂອບເຂດອໍານາດຂອງຜູ້ມີລູກສອນຫ້າດອກ ຄື ກາມເທບ. ດັ່ງນັ້ນ ມຸນີຜູ້ເຫັນກິດທີ່ຄວນເຮັດ ໄດ້ກ່າວຕໍ່ພະອິນທຣາ ຈອມເທວະ.