Prabhāsa-kṣetra: Circuit of Tīrthas and Shrines Leading to Bhukti and Mokṣa

Verse 1

अथ प्रभासमाहात्म्यं प्रारभ्यते । मोहिन्युवाच । प्रभासस्य तु माहात्म्यं वद मे द्विजसत्तम । यच्छ्रुत्वाहं प्रसन्नात्मा धन्या स्यां त्वत्प्रसादतः ॥ १ ॥

ບັດນີ້ ເລີ່ມການສັນລະເສີນມະຫາຕະມະຂອງ ປຣະພາສະ. ໂມຫິນີ ກ່າວວ່າ: “ໂອ ຜູ້ດີເລີດໃນບັນດາຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ, ຈົ່ງບອກຂ້າເຖິງຄຸນອານຸພາບຂອງ ປຣະພາສະ; ເມື່ອຂ້າໄດ້ຟັງ ຂໍໃຫ້ໃຈຂ້າສະຫງົບ ແລະເປັນຜູ້ມີພອນ ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງທ່ານ.”

Verse 2

वसुरुवाच । श्रृणु देवि प्रवक्ष्यामि प्रभासाख्यं सुपुण्यदम् । तीर्थं पापहरं नॄणां भुक्तिमुक्तिप्रदायकम् ॥ २ ॥

ວະສຸ ກ່າວວ່າ: “ຈົ່ງຟັງເຖີດ ໂອ ເທວີ, ຂ້າຈະກ່າວອະທິບາຍ ຕີຣະຖະອັນມີບຸນຍິ່ງ ຊື່ ປຣະພາສະ; ເປັນທີ່ຊຳລະບາບຂອງມະນຸດ ແລະປະທານທັງຄວາມສຸກໂລກີ ແລະ ມຸກຕິ.”

Verse 3

यस्मिन्नसंख्यतीर्थानि विद्यंते विधिनंदिनि । सोमेशो यत्र विश्वेशो भगवान् गिरिजापतिः ॥ ३ ॥

ໂອ ວິທິນັນດິນີ, ບຸດສາວຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງຜູ້ຈັດສັນ (ວິທິ), ໃນສະຖານນັ້ນມີຕີຣະຖະນັບບໍ່ຖ້ວນ; ທີ່ນັ້ນຍັງມີ ໂສເມຊະ ແລະ ວິສເວຊະ—ພຣະພະຄະວານ, ພຣະເຈົ້າແຫ່ງ ກິຣິຈາ (ສິວະ).

Verse 4

स्नात्वा प्रभासके तीर्थे सोमनाथं प्रपूज्य च । नरो मुक्तिमवाप्नोति सत्यमेतन्मयोदितम् ॥ ४ ॥

ເມື່ອອາບນ້ຳໃນ ປຣະພາສະ ຕີຣະຖະ ແລະ ບູຊາ ໂສມະນາຖ ຢ່າງຖືກພິທີ, ມະນຸດຍ່ອມໄດ້ຮັບ ມຸກຕິ; ນີ້ແມ່ນຄວາມຈິງທີ່ຂ້າໄດ້ກ່າວໄວ້।

Verse 5

योजनानां दश द्वे च प्रभासपरिमंडलम् । मध्येऽस्य पीठिका प्रोक्ता पंचयोजनविस्तृता ॥ ५ ॥

ວົງກົມແຫ່ງພຣະພາສາ (Prabhāsa) ກວ້າງໄປເຖິງ 12 ໂຍຊະນະ; ແລະໃນກາງສຸດມີເວທີ (pīṭhikā) ທີ່ກ່າວໄວ້ ກວ້າງ 5 ໂຍຊະນະ.

Verse 6

गोचर्ममात्रं तन्मध्ये तीर्थं कैलासतोऽधिकम् । अर्कस्थलं तत्र पुण्यं तीर्थमन्यत्सुशोभनम् ॥ ६ ॥

ໃນກາງນັ້ນມີທີ່ຂ້າມນ້ຳສັກສິດ (tīrtha) ຂະໜາດເທົ່າໜັງງົວ ແຕ່ກ່າວວ່າຍິ່ງໃຫຍ່ກວ່າໄກລາສ (Kailāsa). ທີ່ອາຣກະສະຖະລະ (Arkasthala) ນັ້ນ ເປັນຕີຣຖະອັນມີບຸນຍິ່ງ ແລະງາມສະຫງ່າ ບໍ່ມີທີ່ໃດເທົ່າທຽມ.

Verse 7

सिद्धेश्वरादिलिंगानि यत्र संति सहस्रशः । तत्र स्नात्वा नरो भक्त्या संतर्प्य पितृदेवताः ॥ ७ ॥

ບ່ອນທີ່ມີລິງຄະ (liṅga) ເລີ່ມຈາກສິດເທສະວະຣະ (Siddheśvara) ຢູ່ເປັນພັນໆ—ມະນຸດຄວນອາບນ້ຳທີ່ນັ້ນດ້ວຍພັກຕິ ແລະຖວາຍເພື່ອໃຫ້ປິຕຣະ (Pitṛs) ແລະເທວະຕາທັງຫຼາຍພໍໃຈ.

Verse 8

लिंगानि पूजयित्वा च याति रुद्रसलोकताम् । अग्नितीर्थं तथान्यच्च सागरस्य तटे स्थितम् ॥ ८ ॥

ເມື່ອບູຊາລິງຄະ (Śiva-liṅga) ແລ້ວ ຜູ້ນັ້ນຈະໄປຮອດໂລກຂອງຣຸດຣະ (Rudra). ຍັງມີຕີຣຖະອື່ນອີກ ຊື່ວ່າ ອັກນິ-ຕີຣຖະ (Agni-tīrtha) ຕັ້ງຢູ່ທີ່ຝັ່ງທະເລ.

Verse 9

तत्र स्नात्वा नरो देवि वह्निलोकमवाप्नुयात् । तत्र देवं कपर्द्दीशं सोपवासः प्रपूज्य च ॥ ९ ॥

ໂອ ເທວີ, ຜູ້ໃດອາບນ້ຳຢູ່ທີ່ນັ້ນ ຈະໄດ້ຮອດໂລກຂອງອັກນິ (Agni). ແລະທີ່ນັ້ນ ໂດຍຖືອຸປະວາສ (upavāsa) ຄວນບູຊາພຣະເຈົ້າກະປັດດີອີສະ (Kaparddīśa) ຢ່າງຖືກຕ້ອງດ້ວຍ.

Verse 10

शिवलोकमवाप्नोति भुक्त्वा भोगानिहेप्सितान् । केदारेशं ततो गत्वा समभ्यर्च्य विधानतः ॥ १० ॥

ເມື່ອໄດ້ເສບສຸກກາມະທີ່ປາຖະນາໃນໂລກນີ້ແລ້ວ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ເຖິງໂລກຂອງພຣະສິວະ. ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໄປຫາພຣະເກດາເຣສະ (Kedāreśa) ແລະບູຊາຕາມພິທີທີ່ກຳນົດ ຈຶ່ງໄດ້ຜົນອັນສູງສຸດ.

Verse 11

स्वर्गतिं समवाप्नोति विमानेन सुरार्चितः । भीमेशं भैरवेशं च चंडीशं भास्करेश्वरम् ॥ ११ ॥

ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບຄະຕິໄປສະຫວັນ ຂຶ້ນໄປໃນວິມານຟ້າ ແລະໄດ້ຮັບການບູຊາຈາກເທວະດາ. ພ້ອມທັງໄດ້ເຖິງພຣະພີເມສະ (Bhīmeśa) ພຣະໄພຣະເວສະ (Bhairaveśa) ພຣະຈັນດີສະ (Caṇḍīśa) ແລະພຣະພາສະກະເຣສະວະຣະ (Bhāskareśvara).

Verse 12

अंगारेशं गुर्वीशं सोमेशं भृगुजेश्वरम् । शनिराहुशिखीशांश्च क्रमाद्गच्छेच्चतुर्दश ॥ १२ ॥

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຄວນໄປຕາມລຳດັບສູ່ສະຖານບູຊາຂອງພຣະອັງກາເຣສະ (ດາວອັງຄານ/Mars) ພຣະຄຸຣວີສະ (ພະຫັດ/Jupiter) ພຣະໂສເມສະ (ຈັນ/Moon) ແລະພຣະພຣຶກຸເຈສະວະຣະ (ສຸກ/Venus). ຕໍ່ມາໄປຫາພຣະສະນິ (Saturn) ຣາຫູ (Rāhu) ແລະສິຂີ (Ketu) ໃຫ້ຄົບສິບສີ່ຕາມວົງຈອນທີ່ກຳນົດ.

Verse 13

भक्त्या पृथक् पृथक् तेषां पूजां कृत्वा विधानवित् । शिवसालोक्यमाप्नोति निग्रहानुग्रहे क्षमः ॥ १३ ॥

ຜູ້ຮູ້ພິທີອັນຖືກຕ້ອງ ໄດ້ບູຊາແຕ່ລະພຣະອົງແຍກກັນ ດ້ວຍພັກຕິ (bhakti) ຕາມວິທີທີ່ກຳນົດ. ດ້ວຍນັ້ນ ລາວຈະໄດ້ຮັບສາໂລກະຍະ (sālokya) ໃນໂລກຂອງພຣະສິວະ ແລະເປັນຜູ້ຄວນແກ່ທັງການຂັດເກົາຕົນ (ນິຄຣະຫະ) ແລະພຣະກະລຸນາໂປຣດ (ອະນຸຄຣະຫະ).

Verse 14

सिद्धेश्वरादिपंचान्यलिंगानि विधिनंदिनि । समर्च्य लभते सिद्धिमैहिकामुष्मिकीं नरः ॥ १४ ॥

ໂອ ວິທິນັນດິນີ (Vidhinandini) ຜູ້ໃດບູຊາລິງຄະ (liṅga) ອັນບໍ່ມີຮູບພາບ 5 ອົງ ເລີ່ມຈາກສິດເທສະວະຣະ (Siddheśvara) ຕາມພິທີອັນຖືກຕ້ອງ ຈະໄດ້ຮັບສິດທິ (siddhi) ທັງໃນໂລກນີ້ ແລະໂລກໜ້າ.

Verse 15

वरारोहामजापालां मंगलां ललितेश्वरीम् । संपूज्य क्रमतेश्चैता विपापो जायते नरः ॥ १५ ॥

ຜູ້ໃດບູຊາດ້ວຍລຳດັບອັນຖືກຕ້ອງແກ່ ວະຣາໂຣຫາ, ອະຊາປາລາ, ມັງຄະລາ ແລະ ລະລິເຕສະວະຣີ ແລ້ວດຳເນີນຕາມພິທີ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມພົ້ນຈາກບາບ।

Verse 16

लक्ष्मीश्वरं बाडवेशमर्ध्येशं कामकेश्वरम् । समभ्यर्च्य नरो भक्त्या साक्षाल्लोकेशतां व्रजेत् ॥ १६ ॥

ເມື່ອບຸກຄົນບູຊາດ້ວຍພັກຕິແກ່ ລັກສະມີອີສະວະຣະ, ບາດະເວສະ, ອັດທະເຢສະ ແລະ ກາມະເກສະວະຣະ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມໄດ້ສະຖານະເປັນເຈົ້າແຫ່ງໂລກ ດຸດດັ່ງໄດ້ຮັບໂດຍກົງ।

Verse 17

गौरीतपोवनं प्राप्य गौरीशवरुणेश्वरौ । उषेश्वरं च संपूज्य नरः स्वर्गतिमाप्नुयात् ॥ १७ ॥

ເມື່ອໄປຮອດປ່າຕະປະວະນະອັນສັກສິດຂອງ ເກົາຣີ ແລະບູຊາຢ່າງຖືກພິທີແກ່ ເກົາຣີອີສະ, ວະຣຸເນສະວະຣະ ແລະ ອຸເສສະວະຣະ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມໄດ້ບັນລຸເສັ້ນທາງສູ່ສະຫວັນ।

Verse 18

गणेशं च कुमारेशं स्वाककेशकुलेश्वरौ । उत्तंकेशं च वह्नीशं गौतमं दैत्यसूदनम् ॥ १८ ॥

ແລະຄວນບູຊາ/ລະນຶກເຖິງ ຄະເນສະ ແລະ ກຸມາເຣສະ; ສະວາກະເກສະ ແລະ ກຸເລສະວະຣະ; ອຸດຕັງກະເກສະ ແລະ ວັຫນີສະ; ແລະ ເກົາຕະມະ ຜູ້ປາບດາຍຕະຍະ।

Verse 19

समभ्यर्च्य विधानेन न नरो दुर्गतिं व्रजेत् । चक्रतीर्थं ततः प्राप्य तत्र स्नात्वा विधानतः ॥ १९ ॥

ເມື່ອບູຊາຕາມພິທີທີ່ກຳນົດໄວ້ຢ່າງຖືກຕ້ອງ ບຸກຄົນຍ່ອມບໍ່ຕົກສູ່ຄະຕິອັນຊົ່ວ. ຈາກນັ້ນໄປຮອດ ຈັກກະຕີຣະຖະ ແລະອາບນ້ຳທີ່ນັ້ນຕາມພິທີ ກໍຍ່ອມບໍລິສຸດຜ່ອງໃສ।

Verse 20

गौरीदेवीं समभ्यर्च्य नरोऽभिलषितं लभेत् । संनिहत्याह्वयं तीर्थं प्राप्य तत्र वरानने ॥ २० ॥

ເມື່ອບູຊາພຣະນາງ ເກົາຣີເທວີ (Gaurī-devī) ດ້ວຍພິທີອັນຖືກຕ້ອງ ມະນຸດຈະໄດ້ຮັບພອນຕາມທີ່ປາຖະໜາ. ໂອ ຜູ້ມີໃບໜ້າງາມ, ເມື່ອໄປເຖິງທີ່ທ່ານ້ຳສັກສິດ “ສັນນິຫັດຍາຫວະຍະ” (Saṃnihatyāhvaya) ກໍຈະສຳເລັດຜົນທີ່ປາດຖະໜາ.

Verse 21

स्नात्वा संतर्प्य देवादीन्सन्निहत्याफलं लभेत् । अथैकादश लिंगानि भूतेशादीनि योऽर्चयेत् ॥ २१ ॥

ເມື່ອອາບນ້ຳແລ້ວ ແລະຖວາຍເຄື່ອງບູຊາໃຫ້ເທວະທັງຫຼາຍ ແລະສັດທິບອື່ນໆ ໃຫ້ອິ່ມໃຈ (santarpya) ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບຜົນແຫ່ງຍັດຍາອັນສົມບູນ. ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຜູ້ໃດບູຊາລິງຄະ 11 ອົງ ເລີ່ມຈາກ ພູເຕຊະ (Bhūteśa) ຈະໄດ້ບຸນຜົນນັ້ນ.

Verse 22

स लब्ध्वेह वरान्भोगानंते रुद्रपदं व्रजेत् । आदिनारायणं देवं समभ्यर्च्य नरोत्तमः ॥ २२ ॥

ຜູ້ນັ້ນໄດ້ຮັບຄວາມສຸກອັນປະເສີດໃນໂລກນີ້; ແລ້ວໃນບັ້ນປາຍ ຜູ້ປະເສີດໃນມະນຸດ—ເມື່ອບູຊາພຣະເທວະ ອາດິ-ນາຣາຍະນະ (Ādi-Nārāyaṇa) ຢ່າງຖືກຕ້ອງ—ຈະໄປຮອດສະຖານະ/ພະທີ່ຢູ່ຂອງ ຣຸດຣະ (Rudra).

Verse 23

मोक्षभागी भवेद्देवि नात्र कार्या विचारणा । ततश्चक्रधरं प्राप्य पूजयेद्यो विधानतः ॥ २३ ॥

ໂອ ເທວີ, ຜູ້ນັ້ນຈະເປັນຜູ້ມີສ່ວນໃນໂມກສະ (mokṣa); ບໍ່ຈຳເປັນຕ້ອງສົງໄສເລີຍ. ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ເມື່ອເຂົ້າໄປໃກ້ພຣະຈັກຣະທະຣະ (Cakradhara) ຄື ພຣະວິດສະນຸ (Viṣṇu) ແລະບູຊາຕາມພິທີກຳນົດ ຜູ້ໃດເຮັດເຊັ່ນນັ້ນຈະໄດ້ຮັບຜົນນັ້ນ.

Verse 24

स तु शत्रुं विनिर्जित्य भोगानुच्चाव चाँल्लभेत् । सांबादित्यं ततः प्राप्य स्नात्वा नियमपूर्वकम् ॥ २४ ॥

ຜູ້ນັ້ນຈະຊະນະສັດຕູຂອງຕົນ ແລະໄດ້ຮັບຄວາມສຸກທັງທຳມະດາແລະສູງສົ່ງ. ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ເມື່ອໄປຮອດ ສາມບາອາທິຕະຍະ (Sāmbāditya) ຄວນອາບນ້ຳທີ່ນັ້ນ ດ້ວຍການຮັກສານິຍົມ ແລະຂໍ້ປະພຶດຕາມກຳນົດ.

Verse 25

नीरोगो धनधान्याढ्यो जायते मानवो भुवि । ततस्तु मनुजः प्राप्य देवीं कंटकशोधिनीम् ॥ २५ ॥

ໃນໂລກນີ້ ມະນຸດເກີດມາປອດໄພຈາກໂລກໄພ ແລະອຸດົມດ້ວຍຊັບສິນ ແລະເຂົ້າກົດອາຫານຫຼາຍ. ຕໍ່ມາ ເມື່ອເຂົາໄດ້ເຂົ້າໄປຫາເທວີ «ຜູ້ຊໍາລະໜາມຫນາມ» ຜູ້ກໍາຈັດອຸປະສັກ ກໍໄດ້ຮັບຄວາມບໍລິສຸດ ແລະຄວາມຜ່ອນຄາຍຈາກທຸກຂ໌ລໍາບາກ.

Verse 26

महिषघ्नीं च संपूज्य निर्भयो जायते नरः । कपालीशं च कोटीशं समभ्यर्च्य नरोत्तमः ॥ २६ ॥

ເມື່ອບູຊາ «ມະຫິສະຄະນີ» ຢ່າງຄົບຖ້ວນ ຊາຍຜູ້ນັ້ນຈະເກີດຄວາມກ້າຫານ ບໍ່ມີຄວາມຢ້ານ. ແລະເມື່ອນະໂຣຕະມະບູຊາ «ກະປາລີອີຊະ» ແລະ «ໂກຕີອີຊະ» ດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ຍ່ອມໄດ້ບຸນມົງຄຸນອັນປະເສີດ.

Verse 27

सुसौभाग्यो भवेदेवं मध्य यात्रां समापयेत् । बालब्रह्माभिधं पश्चात्प्राप्य मर्त्यो नरेश्वरि ॥ २७ ॥

ດັ່ງນີ້ແລ້ວ ຜູ້ນັ້ນຈະເປັນຜູ້ມີໂຊກດີຢ່າງຍິ່ງ ແລະຄວນສໍາເລັດຂັ້ນກາງຂອງການຈາລິກ. ຕໍ່ມາ ໂອ ພຣະນາງແຫ່ງກະສັດ, ມະນຸດຜູ້ເປັນມະຕະ ເມື່ອໄດ້ເຖິງສະຖານທີ່ສັກສິດຊື່ «ບາລະ-ພຣະຫມາ» ຍ່ອມໄດ້ຮັບຜົນບຸນຕາມທີ່ສັນຍາໄວ້.

Verse 28

जायते भुक्तिमुक्तीशः सर्वदेवप्रपूजितः । नरकेशं ततः प्राप्य संवतेंशं निधीश्वरम् ॥ २८ ॥

ເຂົາເກີດເປັນຜູ້ເປັນໃຫຍ່ແຫ່ງພົນຜົນທາງໂລກ ແລະທາງຫຼຸດພົ້ນ, ເປັນຜູ້ທີ່ເທວະທັງປວງນົບນ້ອມບູຊາ. ຕໍ່ມາ ເມື່ອໄດ້ເຖິງ «ນະຣະເກຊະ» ກໍໄດ້ອໍານາດເປັນເຈົ້າແຫ່ງປີ (ເວລາ) ແລະເປັນນາຍແຫ່ງຂຸມຊັບທັງຫຼາຍ.

Verse 29

बलभद्रेश्वरं प्रार्च्य जायते भुक्तिमुक्तिमान् । गंगागणपतिं प्राप्य समभ्यर्च्य विधानतः ॥ २९ ॥

ເມື່ອບູຊາ «ບະລະພະດຣະເອສະວະຣະ» ຢ່າງນົບນ້ອມ ຜູ້ນັ້ນຈະມີທັງພົນຜົນທາງໂລກ ແລະທາງຫຼຸດພົ້ນ. ເຊັ່ນດຽວກັນ ເມື່ອໄປເຖິງ «ຄັງຄາ-ຄະນະປະຕິ» ແລະບູຊາຕາມພິທີອັນຖືກຕ້ອງ ຍ່ອມໄດ້ຜົນມົງຄຸນດຽວກັນ.

Verse 30

लभते वांछितान्कामानिह लोके परत्र च । ततो जांबवतीं प्राप्य नदीं भक्त्या समाहितः ॥ ३० ॥

ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມໄດ້ຮັບຄວາມປາດຖະນາທີ່ປາຖະໜາ ທັງໃນໂລກນີ້ ແລະໃນໂລກໜ້າ. ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອໄປຮອດແມ່ນ້ຳ ຈາມບະວະຕີ ແລ້ວ ຄວນບູຊາດ້ວຍພັກຕິ ແລະຈິດທີ່ຮວບຮວມສົມາທິ.

Verse 31

स्नात्वा सुरादीनभ्यर्च्य कृतकृत्यो भवेन्नरः । पांडुकूपे ततः स्नात्वा पांडवेश्वरमर्चयेत् ॥ ३१ ॥

ເມື່ອອາບນ້ຳແລ້ວ ແລະບູຊາເທວະດາທັງຫຼາຍ ພ້ອມທັງອົງທິບອື່ນໆ ຕາມພິທີ ມະນຸດນັ້ນຍ່ອມເປັນຜູ້ສຳເລັດພະລະກິດ. ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ອາບນ້ຳທີ່ ປານດຸກູປາ (Pāṇḍukūpa) ແລ້ວ ຄວນບູຊາ ປານດະເວສະວະຣະ (Pāṇḍaveśvara).

Verse 32

स नरः स्वर्गमायाति क्रीडते नंदनादिषु । शतमेधं लक्षमेधं कोटिमेधमनुक्रमात् ॥ ३२ ॥

ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມໄປຮອດສະຫວັນ ແລະເພີນພອນຫຼິ້ນຢູ່ໃນນັນດະນະ ແລະສວນສຸກສະຫວັນອື່ນໆ. ລາວໄດ້ບຸນກຸສົນທຽບເທົ່າອັດສະວະເມດະ 100 ຄັ້ງ, 100,000 ຄັ້ງ, ແລະຕາມລຳດັບຈົນເຖິງ 1 ໂກຕິ ອັດສະວະເມດະ.

Verse 33

लिंगत्रयं समभ्यर्च्य मोदते दिवि देववत् । दुर्वासादित्यकं दृष्ट्वा संपूज्य च विधानतः ॥ ३३ ॥

ເມື່ອບູຊາລິງຄະທັງສາມຕາມພິທີແລ້ວ ລາວຍ່ອມຊື່ນບານໃນສະຫວັນດັ່ງເທວະດາ. ແລະເມື່ອໄດ້ເຫັນ ທີຣຖະ ດຸຣວາສາອາດິຕະຍະ (Durvāsāditīrtha) ກໍຄວນບູຊາມັນດ້ວຍ ຕາມພິທີທີ່ກຳນົດໄວ້.

Verse 34

अश्वमेधस्य यज्ञस्य फलं प्राप्नोत्यसंशयम् । यादवस्थलमासाद्य वर्षेशं प्रार्च्य मानवः ॥ ३४ ॥

ໂດຍບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ ຜູ້ໃດໄປຮອດ ຢາດະວະສະຖະລະ (Yādava-sthala) ແລະບູຊາ ວັຣເສສະ (Varṣeśa) ຕາມພິທີ ຍ່ອມໄດ້ຮັບຜົນບຸນເທົ່າກັບຍັດຍະ ອັດສະວະເມດະ.

Verse 35

लभते वांछितां सिद्धिं देवराजेन सत्कृतः । हिरण्यासंगमे स्नात्वा दद्याद्धेमरथं द्विजे ॥ ३५ ॥

ເມື່ອອາບນ້ຳທີ່ ຮິຣັນຍາສັງກະມະ ແລ້ວ ຄວນຖວາຍລົດຮົບຄຳໃຫ້ແກ່ພຣະພຣາຫມັນ; ໄດ້ຮັບການຍົກຍ້ອງຈາກພຣະອິນທຣາ ຈຶ່ງບັນລຸສິດທິທີ່ປາດຖະໜາ।

Verse 36

शिवमुद्दिश्य यो भक्त्या स लोकानक्षयाँल्लभेत् । नगरार्कं ततः प्रार्च्य सूर्यलोकमवाप्नुयात् ॥ ३६ ॥

ຜູ້ໃດບູຊາດ້ວຍພັກຕິ ໂດຍມີພຣະສິວະເປັນເທວະປະສົງ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ໂລກອັນບໍ່ເສື່ອມສູນ. ຕໍ່ມາເມື່ອບູຊານະຄະຣາຣະກະຢ່າງຖືກພິທີ ຈະເຖິງສູຣຍະໂລກ।

Verse 37

नगरादित्यपार्श्वे तु बलकृष्णौ सुभद्रिकाम् । दृष्ट्वा संपूज्य विधिना कृष्णसायुज्यमाप्नुयात् ॥ ३७ ॥

ໃກ້ນະຄະຣາທິຕຍະ ຜູ້ໃດໄດ້ເຫັນພຣະບະລະຣາມ ແລະ ພຣະກຣິສນະ ພ້ອມດ້ວຍ ສຸພັດຣາ ແລ້ວບູຊາຕາມພິທີ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ກຣິສນະ-ສາຍຸຊຍະ ຄືການຮ່ວມເປັນໜຶ່ງກັບພຣະກຣິສນະ।

Verse 38

कुमारिकां ततः प्राप्य समभ्यर्च्य विधानतः । लभते वांछितान्कामाञ्जयेच्छक्रं न संशयः ॥ ३८ ॥

ຕໍ່ມາ ເມື່ອເຂົ້າໄປຫາກຸມາຣີ (ນາງພຣະຍິງບໍລິສຸດ) ແລ້ວບູຊາຕາມວິທີກຳນົດ ຈະໄດ້ສົມປາດຖະໜາທີ່ປະສົງ; ແມ່ນກະທັ້ງຊະນະພຣະອິນທຣາ ກໍບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ।

Verse 39

क्षेत्रपालं ततोऽभ्यर्च्य सर्वान्कामानवाप्नुयात् । ब्रह्मेश्वरं च संपूज्य सरस्वत्यास्तटे स्थितम् ॥ ३९ ॥

ຕໍ່ມາ ເມື່ອບູຊາພຣະເຂດຣະປາລະ (ຜູ້ພິທັກສະຖານສັກສິດ) ຈະໄດ້ບັນລຸຄວາມປາດຖະໜາທັງປວງ. ແລະເມື່ອບູຊາພຣະພຣະຫມເອສະວະຣະ ຜູ້ສະຖິດຢູ່ຝັ່ງແມ່ນ້ຳສະຣັສວະຕີ ດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ກຸສົນຈະສົມບູນ।

Verse 40

सर्वपापविनिमुक्तो ब्रह्मलोके महीयते । पिंगलाख्यां नदीं प्राप्य स्नात्वा तत्र सुरादिकान् ॥ ४० ॥

ຜູ້ພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ ຍ່ອມໄດ້ຮັບການສັນລະເສີນໃນໂລກພຣະພຣະຫມາ. ເມື່ອໄປເຖິງແມ່ນ້ຳຊື່ ປິງກະລາ ແລະອາບນ້ຳທີ່ນັ້ນ ຍ່ອມໄດ້ສະພາບເທວະດາ ແລະຜູ້ສູງສົ່ງອື່ນໆ.

Verse 41

संतर्प्य श्राद्धकृन्मर्त्यो नेह भूयोऽभिजायते । संगमेशं समभ्यर्च्य न नरो दुर्गतिं व्रजेत् ॥ ४१ ॥

ມະນຸດຜູ້ປະກອບພິທີ ສຣາດທະ (Śrāddha) ຢ່າງຖືກຕ້ອງ ເພື່ອບຳລຸງບັນພະບຸລຸດ ຍ່ອມບໍ່ເກີດອີກໃນໂລກນີ້. ແລະຜູ້ໃດບູຊາ ສັງກະເມສະ (Sangameśa) ຢ່າງສົມຄວນ ຍ່ອມບໍ່ໄປສູ່ຄະຕິອັນຊົ່ວຮ້າຍ.

Verse 42

संप्रार्च्य शंकरादित्यं घटेशं च महेश्वरम् । मानवः सकलान्कामान्प्राप्नुयान्नात्र संशयः ॥ ४२ ॥

ເມື່ອບູຊາ ສັງກະຣາດິຕະ (Śaṅkarāditya), ຄະເຕສະ (Ghaṭeśa) ແລະ ມະເຫສະວະຣະ (Maheśvara) ຢ່າງຖືກຕ້ອງ ມະນຸດຍ່ອມໄດ້ບັນລຸຄວາມປາດຖະໜາທັງປວງ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ.

Verse 43

ऋषितीर्थं ततः प्राप्य स्नात्वा नियतमानसः । ऋषींस्तत्र समभ्यर्च्य सर्वतीर्थफलं लभेत् ॥ ४३ ॥

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໄປເຖິງ ຣິສິ-ຕີຣຖະ (Ṛṣi-tīrtha) ແລະອາບນ້ຳທີ່ນັ້ນດ້ວຍໃຈທີ່ມີວິໄນ ແລະມຸ່ງໝັ້ນ. ເມື່ອບູຊາບັນດາຣິສິຢ່າງຖືກຕ້ອງ ຍ່ອມໄດ້ຮັບຜົນບຸນຂອງຕີຣຖະທັງປວງ.

Verse 44

नंदादित्यं ततः प्रार्च्य मुच्यते सर्वरोगतः । त्रितकूपं ततः प्राप्य स्नात्वा याति दिवं नरः ॥ ४४ ॥

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ເມື່ອບູຊາ ນັນດາດິຕະ (Nandāditya) ຢ່າງຖືກຕ້ອງ ຍ່ອມພົ້ນຈາກໂລກພະຍາດທັງປວງ. ຕໍ່ມາ ໄປເຖິງ ຕຣິຕະກູປະ (Tritakūpa) ແລະອາບນ້ຳທີ່ນັ້ນ ມະນຸດຍ່ອມໄປສູ່ສະຫວັນ.

Verse 45

शशोपाने नरः स्नात्वा देवान्पश्यति मोहिनि । वांछितांश्च लभेत्कामान्सत्यं सत्यं मयोदितम् ॥ ४५ ॥

ໂອ ນາງຜູ້ຊັກຊວນໃຫ້ຫຼົງ! ຜູ້ຊາຍຜູ້ອາບນ້ຳທີ່ ສາໂຊປານາ ຈະໄດ້ເຫັນເທວະທັງຫຼາຍ ແລະຈະໄດ້ຮັບສິ່ງທີ່ປາດຖະໜາ. ຈິງໆ ຈິງໆ—ນີ້ແມ່ນຄຳທີ່ຂ້າໄດ້ປະກາດໄວ້.

Verse 46

पर्णादित्यं नरो दृष्ट्वा नीरोगो भोगवान्भवेत् । ततो न्यंकुमतीं प्राप्य स्नात्वा तत्र विधानतः ॥ ४६ ॥

ເມື່ອໄດ້ເຫັນ ປັນນາທິດຍະ (Parṇāditya) ຜູ້ຊາຍຈະປອດໂລກ ແລະມີຄວາມອຸດົມສົມບູນ. ຈາກນັ້ນໄປຮອດ ຍັງກຸມະຕີ (Nyaṃkumatī) ແລະອາບນ້ຳຕາມພິທີທີ່ກຳນົດ ຈະໄດ້ບຸນຜົນດັ່ງກ່າວ.

Verse 47

सिद्धेश्वरं समर्च्यात्र अणिमादिकसिद्धिभाक् । वाराहस्वामिनं दृष्ट्वा मुच्यते भवसागरात् ॥ ४७ ॥

ທີ່ນີ້ ຜູ້ໃດບູຊາ ສິດເທສະວະຣະ (Siddheśvara) ຢ່າງຖືກພິທີ ຈະໄດ້ຮັບສິດທິ຤ິດເລີ່ມຈາກ ອະນິມາ (aṇimā) ແລະອື່ນໆ. ແລະເມື່ອໄດ້ເຫັນ ວາຣາຫະ-ສະວາມິນ (Vārāha-svāmin) ຈະພົ້ນຈາກມະຫາສະຫຼຸມແຫ່ງສັງສານ.

Verse 48

छायालिंगं समभ्यर्च्य मुच्यते सर्वपातकैः । गुल्फं दृष्ट्वा नरोऽभ्यर्च्य चांद्रायणफलं लभेत् ॥ ४८ ॥

ຜູ້ໃດບູຊາ ຊາຍາ-ລິງຄະ (Chāyā-liṅga) ຢ່າງຖືກພິທີ ຈະພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ. ແລະຜູ້ຊາຍຜູ້ໄດ້ເຫັນ ກຸລຟະ (Gulpha) ແລ້ວບູຊາ ຈະໄດ້ບຸນຜົນເທົ່າກັບການຖືວັດ ຈັນດຣາຍະນະ (Cāndrāyaṇa).

Verse 49

देवीं कनकनंदां च समभ्यर्च्य नरः सति । सर्वान्कामानवाप्नोति देहांते स्वर्गतिं लभेत् ॥ ४९ ॥

ໂອ ຜູ້ມີຄຸນທຳ! ຜູ້ຊາຍຜູ້ບູຊາ ເທວີ ກະນະກະນັນດາ (Kanakanandā) ຢ່າງຖືກພິທີ ຈະສຳເລັດຄວາມປາດຖະໜາທັງປວງ; ແລະເມື່ອສິ້ນຊີວິດ ຈະໄດ້ເຖິງທາງໄປສະຫວັນ.

Verse 50

कुंतीश्वरं समभ्यर्च्य मुच्यते सर्वपातकैः । गंगेश्वरं समभ्यर्च्य गंगायां मनुजः प्लुतः ॥ ५० ॥

ເມື່ອບູຊາພຣະກຸນຕີອິສະວະຣະດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ຜູ້ນັ້ນພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ. ເມື່ອບູຊາພຣະຄັງເຄອິສະວະຣະ ແລະອາບນ້ຳໃນແມ່ນ້ຳຄັງຄາ ມະນຸດກໍບໍລິສຸດ ແລະພົ້ນມົນທິນບາບ.

Verse 51

त्रिविधेभ्योऽपि पापेभ्यो मुच्यते नात्र संशयः । चमसोद्भेदके स्नात्वा पिंडदानं करोति यः ॥ ५१ ॥

ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສເລີຍ ຜູ້ໃດອາບນ້ຳທີ່ ຈະມະໂສດພະເບດະກະ (Camasodbhedaka) ແລ້ວຖວາຍປິນດາ (piṇḍa) ແກ່ບັນພະບຸລຸດ ຜູ້ນັ້ນພົ້ນຈາກບາບສາມປະເພດໄດ້ແນ່ນອນ.

Verse 52

गयाकोटि गुणं पुण्यं स लभेन्नात्र संशयः । ततस्तु विधइजे गत्वा विदुराश्रममुत्तमम् ॥ ५२ ॥

ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ບຸນມີຄ່າເທົ່າກັບບຸນທີ່ກາຍາ (Gayā) ເປັນລ້ານໆເທົ່າ—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ. ຫຼັງຈາກນັ້ນ ເມື່ອໄປຮອດ ວິທະອິເຈ (Vidhaije) ຄວນໄປຕໍ່ຍັງອາສຣົມອັນປະເສີດຂອງ ວິດຸຣະ (Vidura).

Verse 53

त्रिगं त्रिभुवनेशं च संपूज्यात्र सुखी भवेत् । मंकणेश्वरमभ्यर्च्य लभते सद्गतिं नरः ॥ ५३ ॥

ຢູ່ທີ່ນີ້ ເມື່ອບູຊາ ຕຣິກະ (Triga) ແລະ ຕຣິພຸວະເນສະວະຣະ (Tribhuvaneśa) ດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ຜູ້ນັ້ນຈະເປັນສຸກ. ແລະເມື່ອນະມັດສະການບູຊາ ມັງກະເນສະວະຣະ (Maṅkaṇeśvara) ມະນຸດຈະໄດ້ຮັບ ສັດຄະຕິ (sadgati) ອັນປະເສີດ.

Verse 54

त्रैपुरं च त्रिलिंगं तु प्रार्च्य पापैः प्रमुच्यते । षंडतीर्थं ततः प्राप्य स्नात्वा स्वर्णप्रदो नरः ॥ ५४ ॥

ເມື່ອບູຊາ ຕຣຍປຸຣະ (Traipura) ແລະ ຕຣິລິງຄະ (Triliṅga) ດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ຜູ້ນັ້ນພົ້ນຈາກບາບ. ຕໍ່ມາເມື່ອໄປຮອດ ສັນດະຕີຣຖະ (Ṣaṇḍatīrtha) ແລະອາບນ້ຳທີ່ນັ້ນ ມະນຸດຈະເປັນຜູ້ມີບຸນໃນການໃຫ້ທອງ ແລະໄດ້ພອນແຫ່ງຄວາມຮັ່ງມີ.

Verse 55

सर्वपापविशुद्धात्मा शैवं पदमवाप्नुयात् । सूर्यप्राच्यां नरः स्नात्वा विपाप्मा भोगवान्भवेत् ॥ ५५ ॥

ໃຈທີ່ບໍລິສຸດຈາກບາບທັງປວງ ຍ່ອມໄດ້ບັນລຸສະຖານະໄສວະ. ຊາຍອາບນ້ຳໂດຍຫັນໜ້າໄປທາງຕາເວັນອອກຕໍ່ພຣະອາທິດ ຈະພົ້ນບາບ ແລະມີພອນພຽງພໍໃນການເສບສຸກ.

Verse 56

त्रिलोचने नरः स्नात्वा रुद्रलोकमवाप्नुयात् । देविकायानुमानाथं समर्च्य मनुजोत्तमः ॥ ५६ ॥

ຜູ້ໃດອາບນ້ຳທີ່ ຕຣິໂລຈນະ ຍ່ອມໄດ້ເຖິງໂລກຂອງຣຸດຣະ. ແລະຜູ້ປະເສີດໃນມະນຸດ—ໄດ້ບູຊາທີ່ ເທວິກາ ເພື່ອຢືນຢັນບຸນ—ຍ່ອມໄດ້ຜົນຕາມປາດຖະໜາ.

Verse 57

लभते वांछितान्कामान्देहांते स्वर्गमाप्नुयात् । भूद्वारं तु समभ्यर्च्य लभते वांछितं फलम् ॥ ५७ ॥

ຜູ້ນັ້ນໄດ້ຮັບຄວາມປາດຖະໜາທີ່ໃຝ່ຝັນ ແລະເມື່ອສິ້ນຊີວິດຍ່ອມໄດ້ເຖິງສະຫວັນ. ໂດຍບູຊາ ພູດວາຣະ ຢ່າງຖືກຕ້ອງ ຍ່ອມໄດ້ຜົນຕາມປາດຖະໜາ.

Verse 58

शूलस्थाने तु वाल्मीकं नमस्कृत्य कविर्भवेत् । च्यवनार्कं ततः प्रार्च्य सर्वकामसमृद्धिमान् ॥ ५८ ॥

ທີ່ສະຖານທີ່ຊື່ ຊູລະສະຖານະ ຜູ້ໃດນົບນ້ອມຕໍ່ ວາລມີກະ (ຈອມມົດ) ຍ່ອມເປັນກະວີ. ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໂດຍບູຊາ ຈະວະນາຣກະ ຢ່າງຖືກຕ້ອງ ຍ່ອມມີຄວາມສົມບູນພ້ອມແຫ່ງຄວາມຮັ່ງມີ ທີ່ສຳເລັດທຸກຄວາມປາດຖະໜາ.

Verse 59

च्यवनेशार्चनान्मर्त्यः शिवस्यानुचरो भवेत् । प्रजापालेशमभ्यर्च्य धनधान्यान्वितो भवेत् ॥ ५९ ॥

ໂດຍການບູຊາ ຈະວະເນຊະ ມະນຸດຍ່ອມເປັນຜູ້ຕິດຕາມຮັບໃຊ້ພຣະຊິວະ. ໂດຍບູຊາ ປຣະຈາປາເລຊະ ຍ່ອມມີຊັບສິນ ແລະເຂົ້າຂອງອຸດົມສົມບູນ.

Verse 60

बालार्कंपूजको मर्त्यो विद्यावान्धनवान् भवेत् । कुबेरस्थानके स्नात्वा निधिं प्राप्नोति निश्चितम् ॥ ६० ॥

ຜູ້ເປັນມະນຸດຜູ້ບູຊາພຣະອາທິດທີ່ກໍາລັງຂຶ້ນ (ບາລາຣກ) ຈະເປັນຜູ້ຮູ້ວິຊາ ແລະມັ່ງຄັ່ງ. ແລະເມື່ອອາບນ້ໍາທີ່ສະຖານສັກສິດຂອງກຸເບຣະ ຍ່ອມໄດ້ຮັບຂຸມຊັບ (ນິທິ) ຢ່າງແນ່ນອນ.

Verse 61

ऋषितोयनदीं प्राप्य स्नात्वा तत्र नरः शुचिः । दत्वा सुवर्णं विप्राय मुच्यते सर्वपातकैः ॥ ६१ ॥

ເມື່ອໄປເຖິງແມ່ນ້ໍາ ຣິສິໂຕຍາ ແລະອາບນ້ໍາຢູ່ທີ່ນັ້ນ ຄົນຍ່ອມບໍລິສຸດ. ແລະເມື່ອຖວາຍຄໍາແກ່ພຣາຫມະນະ ຍ່ອມພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ.

Verse 62

संगालेश्वरमभ्यर्च्य रुद्रलोके महीयते । नारदादित्यमभ्यर्च्य त्रिकालज्ञानवान्भवेत् ॥ ६२ ॥

ເມື່ອບູຊາສັງກາເລສະວະຣະ ຍ່ອມໄດ້ຮັບການເຄົາລົບໃນໂລກຂອງຣຸດຣະ. ເມື່ອບູຊານາຣາດາດິຕະຍະ ຍ່ອມໄດ້ຮູ້ແຈ້ງສາມການ—ອະດີດ ປັດຈຸບັນ ແລະອະນາຄົດ.

Verse 63

ततो नारायणं प्रार्च्य मुक्तिभागी नरो भवेत् । तप्तकुंडोदके स्नात्वा मूलचंडीशमर्चयेत् ॥ ६३ ॥

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ເມື່ອບູຊານາຣາຍະນະຢ່າງຖືກຕ້ອງ ຄົນຍ່ອມເປັນຜູ້ມີສ່ວນໃນມຸກຕິ (ຄວາມຫຼຸດພົ້ນ). ຫຼັງອາບນ້ໍາໃນນ້ໍາສະຫວ່າງຮ້ອນສັກສິດ ຕັບຕະກຸນດະ (Taptakuṇḍa) ຄວນບູຊາຈັນດີຊະຜູ້ເກົ່າແກ່ (ພຣະສິວະ).

Verse 64

सर्वपावविनिर्मुक्तो वांछितार्थं लभेन्नरः । विनायकं चतुर्वक्त्रमभ्यर्च्याप्नोति कामितम् ॥ ६४ ॥

ເມື່ອພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ ຄົນຍ່ອມໄດ້ຮັບສິ່ງທີ່ປາຖະໜາ. ເມື່ອບູຊາວິນາຍະກະ ຜູ້ມີສີ່ໜ້າ ຢ່າງຖືກຕ້ອງ ຍ່ອມໄດ້ສົມປາຖະໜາ.

Verse 65

कलंबेश्वरमभ्यर्च्य धनधान्यसमृद्धिमान् । गोपालस्वामिपूजातो गोमान्वै धनवान्कविः ॥ ६५ ॥

ເມື່ອບູຊາພຣະກະລຳເບສະວະຣະ ຜູ້ນັ້ນຈະຮັ່ງມີດ້ວຍຊັບສິນ ແລະ ເຂົ້າຂອງອຸດົມ. ແລະເມື່ອບູຊາພຣະໂກປາລະສະວາມິນ ຈະໄດ້ຄອບຄອງງົວ ຮັ່ງມີ ແລະເປັນກະວີ.

Verse 66

बकुलस्वामिनोऽभ्यर्चा नृणां स्वर्गतिदायिनी । संपूज्य मारुतां देवीं सर्वकामफलं लभेत् ॥ ६६ ॥

ການບູຊາພຣະບະກຸລະສະວາມິນ ເປັນຜູ້ປະທານທາງໄປສະຫວັນແກ່ມະນຸດ. ແລະເມື່ອບູຊານາງເທວີມາຣຸຕາຢ່າງຄົບຖ້ວນ ຈະໄດ້ຜົນແຫ່ງຄວາມປາດຖະໜາທຸກປະການ.

Verse 67

क्षेमादित्यार्चनान्मर्त्यः क्षेमीसिद्धार्थसत्यभाक् । उन्नताख्यं विघ्नराजं प्रार्च्य विघ्नैर्न हन्यते ॥ ६७ ॥

ເມື່ອບູຊາພຣະເກສະມາດິຕະຍະ ມະນຸດຈະມີຄວາມປອດໄພ ບັນລຸເປົ້າໝາຍ ແລະດຳຮົງຄວາມສັດຈິງ. ແລະເມື່ອບູຊາພຣະວິຄະນະຣາຊະນາມວ່າ ອຸນນະຕະ ຢ່າງຖືກຕ້ອງ ກໍບໍ່ຖືກອຸປະສັກທຳລາຍ.

Verse 68

जलस्वामी कालमेघः पूजितौ सर्वसिद्धिदौ । रुक्मिणी पूजिता देवी वांछितार्थप्रदा नृणाम् ॥ ६८ ॥

ພຣະຊະລະສະວາມິ ແລະ ພຣະກາລະເມກະ ເມື່ອບູຊາແລ້ວ ປະທານສິດທິສຳເລັດທຸກປະການ. ແລະນາງເທວີຣຸກມິນີ ເມື່ອບູຊາແລ້ວ ປະທານສິ່ງທີ່ປາດຖະໜາແກ່ມະນຸດ.

Verse 69

दुर्वासेशं च पिंगेशं प्रार्च्य पापैर्विमुच्यते । भद्रायाः संगमे स्नात्वा नरो भद्राणि पश्यति ॥ ६९ ॥

ເມື່ອບູຊາພຣະດຸຣວາເສສະ ແລະ ພຣະປິງເກສະ ຢ່າງຖືກຕ້ອງ ຈະພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ. ແລະເມື່ອອາບນ້ຳທີ່ຈຸດບັນຈົບຂອງແມ່ນ້ຳພະດຣາ ຄົນນັ້ນຈະເຫັນຄວາມມົງຄຸນໃນຊີວິດ.

Verse 70

शंखावर्ते नरः स्नात्वा सर्वसिद्धीश्वरो भवेत् । मोक्षतीर्थे नरः स्नात्वा भवेन्मुक्तो भवार्णवात् ॥ ७० ॥

ອາບນ້ຳທີ່ ສັງຄາວັດຕະ (Śaṅkhāvarta) ບຸກຄົນຈະເປັນເຈົ້າແຫ່ງສິດທິທາງທຳທັງປວງ. ອາບນ້ຳທີ່ ໂມກສະຕີຣະຖະ (Mokṣatīrtha) ຈະພົ້ນຈາກມະຫາສະມຸດແຫ່ງສັງສານ.

Verse 71

गोष्पदस्नानमात्रेण सर्वसौख्यमवाप्नुयात् । नारायण गृहे गत्वा नरो भूयो न शोचति ॥ ७१ ॥

ພຽງແຕ່ອາບນ້ຳໃນ ໂກສະປະດະ (goṣpada) ສະລອຍນ້ຳນ້ອຍອັນສັກສິດ ກໍໄດ້ຮັບຄວາມສຸກທຸກປະການ. ເມື່ອໄດ້ໄປຮອດພະນິວາດຂອງ ນາຣາຍະນະ (Nārāyaṇa) ແລ້ວ ບຸກຄົນບໍ່ໂສກເສົ້າອີກເລີຍ.

Verse 72

जालेश्वरार्चनात्पुंसां सिद्धयः स्युरभीप्सिताः । स्रातो हुंकारकूपे तु गर्भवासं न चाप्नुयात् ॥ ७२ ॥

ດ້ວຍການບູຊາ ຈາເລສະວະຣະ (Jāleśvara) ຜູ້ຄົນຈະໄດ້ຮັບສິດທິສຳເລັດຕາມທີ່ປາດຖະໜາ. ແລະຜູ້ອາບນ້ຳໃນບໍ່ນ້ຳ ຫຸມກາຣະກູປະ (Huṃkāra-kūpa) ຈະບໍ່ກັບໄປຢູ່ໃນຄັນມານດາອີກ (ບໍ່ເກີດຊ້ຳ).

Verse 73

तथा चंडीशमभ्यर्च्य सर्वतीर्थफलं लभेत् । विघ्नेशमाशापुरगं प्रार्च्य विघ्नं न चाप्नुयात् ॥ ७३ ॥

ເຊັ່ນດຽວກັນ ບູຊາ ຈັນຑີສະ (Caṇḍīśa) ຢ່າງຖືກຕ້ອງ ຈະໄດ້ຜົນບຸນເທົ່າກັບການໄປສັກກະລະທີ່ທີ່ຣະຖະທັງປວງ. ແລະເມື່ອບູຊາ ວິຄເນສະ (Vighneśa) ຜູ້ປະທານຄວາມປາດຖະໜາ ກ່ອນ ກໍບໍ່ປະສົບອຸປະສັກ.

Verse 74

कलाकुंडाप्लुतो मर्त्यो मुक्तिभागी न संशयः । कपिलेशं समभ्यर्च्य कपिलायूथमाप्नुयात् ॥ ७४ ॥

ມະນຸດຜູ້ໃດອາບນ້ຳໃນ ກະລາກຸນຑະ (Kalākuṇḍa) ຍ່ອມເປັນຜູ້ມີສ່ວນໃນການຫຼຸດພົ້ນ ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ. ແລະເມື່ອບູຊາ ກະປິເລສະ (Kapileśa) ຢ່າງຖືກຕ້ອງ ຈະໄດ້ຮອດສະຫະພວກຂອງ ກະປິລະ (Kapila).

Verse 75

जरद्गवेश्वरं प्रार्च्य जरसा नाभिभूयते । नलेश्वरार्चको भोगी कर्क्कोटेशार्चको धनी ॥ ७५ ॥

ເມື່ອບູຊາພຣະ Jaradgaveśvara ດ້ວຍຄວາມຄວນຄ່າ ຄວາມເຖົ້າຊະລາບໍ່ອາດຄອບງຳໄດ້. ຜູ້ບູຊາ Naleśvara ໄດ້ຄວາມສຸກສະບາຍ ແລະຜູ້ບູຊາ Karkkoṭeśa ໄດ້ຄວາມຮັ່ງມີ.

Verse 76

हाटकेश्वरपूजातः पूर्यंते सर्वकामनाः । नारदेशार्चको भक्तिं लभेद्विष्णौ च शंकरे ॥ ७६ ॥

ດ້ວຍການບູຊາ Hāṭakeśvara ຄວາມປາຖະໜາທັງປວງສຳເລັດ. ແລະຜູ້ບູຊາໃນແຜ່ນດິນຂອງ Nārada ຈະໄດ້ພັກຕິຕໍ່ທັງ Viṣṇu ແລະ Śaṅkara.

Verse 77

स्वर्गार्हो जायतेऽभ्यर्च्य देवीं मंत्रविभूषणाम् । दुर्गकूटं गणपतिं पूजयित्वा सुखी भवेत् ॥ ७७ ॥

ບູຊາເທວີ—ຜູ້ປະດັບດ້ວຍມົນຕຣາອັນສັກສິດ—ຍ່ອມເຮັດໃຫ້ເປັນຜູ້ຄວນແກ່ສະຫວັນ. ແລະບູຊາ Gaṇapati ທີ່ Durgakūṭa ຍ່ອມໄດ້ຄວາມສຸກ.

Verse 78

धनधान्ययुतो भूयात्पूजयन्कौरवेश्वरीम् । सुपर्णेलां भैरवीं च पूजयित्वा सुखी भवेत् ॥ ७८ ॥

ຜູ້ບູຊາ Kauraveśvarī ຈະມີທັງຊັບສິນແລະເຂົ້າຂອງອຸດົມ. ແລະເມື່ອບູຊາ Suparṇelā ແລະ Bhairavī ອີກດ້ວຍ ຍ່ອມໄດ້ຄວາມສຸກແລະຄວາມຮຸ່ງເຮືອງ.

Verse 79

भल्लतीर्थे नरः स्नात्वा मुच्यते सर्वकिल्बिषैः । कर्दमाले नरः स्नात्वा पातकैर्विप्रयुज्यते ॥ ७९ ॥

ຜູ້ໃດອາບນ້ຳທີ່ Bhalla-tīrtha ຍ່ອມພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ. ຜູ້ໃດອາບນ້ຳທີ່ Kardamāla ຍ່ອມຖືກປົດປ່ອຍອອກຈາກກຳແຫ່ງບາບ.

Verse 80

गुप्तसोमेश्वरं दृष्ट्वा न भूयोऽर्हति शोचितुम् । बहुस्वर्णेश्वरं दृष्ट्वा स्वर्गतिं समवाप्नुयात् ॥ ८० ॥

ເມື່ອໄດ້ເຫັນສະຖານບູຊາພຣະ Guptasomeśvara ແລ້ວ ບໍ່ຄວນໂສກເສົ້າອີກ. ເມື່ອໄດ້ເຫັນ Bahusvarṇeśvara ແລ້ວ ຍ່ອມໄດ້ຮັບທາງໄປສະຫວັນ.

Verse 81

श्रृङ्गेश्वरार्चको मर्त्यो न दुःखैरभिभूयते । तीर्थे नारायणे स्नात्वा मुक्तिमाप्नोति मानवः ॥ ८१ ॥

ຜູ້ເປັນມະນຸດທີ່ບູຊາ Śr̥ṅgeśvara ບໍ່ຖືກຄວາມໂສກຄອບງຳ. ແລະເມື່ອອາບນ້ຳທີ່ທ່ານ້ຳສັກສິດ Nārāyaṇa ຍ່ອມໄດ້ຮັບຄວາມຫຼຸດພົ້ນ.

Verse 82

मार्कंडेश्वरमभ्यर्च्य दीर्घायुर्जायते नरः । तथा कोटीह्रदे स्नात्वाभ्यर्च्य कोटीश्वरं सुखीं ॥ ८२ ॥

ບູຊາ Mārkaṇḍeśvara ແລ້ວ ມະນຸດຍ່ອມໄດ້ອາຍຸຍືນ. ເຊັ່ນດຽວກັນ ອາບນ້ຳທີ່ Koṭīhrada ແລ້ວບູຊາ Koṭīśvara ຍ່ອມເປັນຜູ້ສຸກສະບາຍ ແລະມັ່ງຄັ່ງ.

Verse 83

सिद्धस्थाने पुनः स्नात्वा तत्र लिंगानि पूजयेत् । असंख्यातानि यो मर्त्यः स सिद्धो जायते भुवि ॥ ८३ ॥

ເມື່ອອາບນ້ຳອີກຄັ້ງທີ່ Siddhasthāna ແລ້ວ ຄວນບູຊາລິງຄະທັງຫຼາຍທີ່ນັ້ນ. ມະນຸດຜູ້ໃດບູຊາຢ່າງນັບບໍ່ຖ້ວນ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມເກີດເປັນສິດທະ ໃນໂລກນີ້.

Verse 84

दामोदरगृहं दृष्ट्वा सुखमाप्रोत्यमनुत्तमम् । वस्त्रापथं प्रभासस्य नाभिस्थाने स्थितं शुभे ॥ ८४ ॥

ເມື່ອໄດ້ເຫັນພຣະວິຫານແຫ່ງ Dāmodara ຍ່ອມໄດ້ຮັບຄວາມສຸກອັນສູງສຸດ. ໃນ Prabhāsa ອັນເປັນມົງຄຸນ ຍັງມີສະຖານສັກສິດຊື່ Vastrāpatha ຕັ້ງຢູ່ທີ່ “ສະດື” ຫຼືຈຸດກາງຂອງແດນບໍລິສຸດ.

Verse 85

तत्राभ्यर्च्यं भवं साक्षाद्भवेद्भवसमः स्वयम् । दामोदरं स्वर्णरेखा ब्रह्मकुंडं च रैवते ॥ ८५ ॥

ທີ່ນັ້ນ ໂດຍບູຊາພະພະວະ (ພະສິວະ) ໂດຍກົງ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມເປັນເທົ່າພະພະວະໂດຍຕົນເອງ. ໃນເມືອງໄຣວະຕະ ມີສະຖານທີ່ສັກສິດ ດາໂມດະຣະ, ສະວັນນະເຣຂາ ແລະ ພຣະຫມະກຸນດະ ດ້ວຍ.

Verse 86

कुंतीश उज्जयंते तु भीमेशश्च महाप्रभः । मृगीकुंडं च सर्वस्वं क्षेत्रे वस्त्रापथे स्मृतम् ॥ ८६ ॥

ໃນເຂດສັກສິດທີ່ເອີ້ນວ່າ ວັດສະຣາປະຖະ-ເກສຕຣະ ມີການຈື່ຈຳ ກຸນຕີອີສະ, ອຸຈະຍັນຕະ ແລະ ພີເມອີສະ ຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ມີອຳນາດ. ຍັງມີ ມຣີກີກຸນດະ ທີ່ຖືກຍົກຍ້ອງເປັນ “ທຸກສິ່ງທຸກຢ່າງ” ຂອງຖິ່ນນັ້ນ.

Verse 87

एतेषु क्रमशः स्नात्वा देवानभ्यर्च्य यत्नतः । पितॄन्संतर्प्य तोयेन सर्वतीर्थफलं लभेत् ॥ ८७ ॥

ເມື່ອອາບນ້ຳໃນສະຖານທີ່ສັກສິດເຫຼົ່ານີ້ຕາມລຳດັບ ແລະ ບູຊາເທວະດາດ້ວຍຄວາມພາກພຽນ ພ້ອມທັງຖວາຍນ້ຳແກ່ບັນພະບຸລຸດ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມໄດ້ຜົນບຸນເທົ່າກັບຜົນຂອງທຸກທີ່ທິດທາງຈາລິກ.

Verse 88

दुन्नाबिले नरः स्नात्वा भुक्तिभोगो दिवं व्रजेत् । गंगेश्वरं ततोऽभ्यर्च्य गंगास्नानफलं लभेत् ॥ ८८ ॥

ຜູ້ໃດອາບນ້ຳທີ່ ດຸນນາບິລະ ຍ່ອມໄດ້ຄວາມສຸກແລະຄວາມຮຸ່ງເຮືອງໃນໂລກ ແລ້ວຈຶ່ງໄປສູ່ສະຫວັນ. ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ເມື່ອບູຊາ ຄັງເກສະວະຣະ ກໍໄດ້ຜົນບຸນເທົ່າກັບການອາບນ້ຳໃນແມ່ນ້ຳຄັງຄາ.

Verse 89

गिरौ रैवतके देवि संति तीर्थान्यनेकशः । तेषु स्नात्वा नरो भक्त्या ब्रह्मविष्णुमहेश्वरान् ॥ ८९ ॥

ໂອ ເທວີ, ທີ່ພູໄຣວະຕະກະ ມີທີ່ທິດທາງສັກສິດຫຼາຍປະການ. ເມື່ອອາບນ້ຳໃນນັ້ນດ້ວຍຄວາມສັດທາ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມບູຊາ ພຣະພຣະຫມະ, ພຣະວິດສະນຸ ແລະ ມະເຫອີສະວະຣະ (ພະສິວະ).

Verse 90

इंद्रादिलोकपान्प्रार्च्य भुक्तिं मुक्तिं च विंदति । एतान्युद्देशतस्तीर्थान्युक्तानि तव सुंदरी ॥ ९० ॥

ເມື່ອໄດ້ບູຊາອິນທຣະ ແລະຜູ້ພິທັກໂລກທັງຫຼາຍດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມໄດ້ທັງຄວາມສຸກໃນໂລກ ແລະ ມົກຂະ. ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ນາງຜູ້ງາມ, ຕີຣຖະອັນສັກສິດເຫຼົ່ານີ້ໄດ້ຖືກກ່າວໃຫ້ເຈົ້າໂດຍຫຍໍ້ແລ້ວ.

Verse 91

अवांतराण्यनंतानि तानि वक्तुं न शक्यते । एकैकस्यापि तीर्थस्य संति विस्तरतः कथाः ॥ ९१ ॥

ເລື່ອງຍ່ອຍໆນັ້ນມີຢ່າງອະນັນຕະ ບໍ່ອາດເວົ້າໃຫ້ໝົດໄດ້. ແຕ່ລະຕີຣຖະແມ່ນມີເລື່ອງລາວລະອຽດຢ່າງກວ້າງຂວາງ.

Verse 92

अतः संक्षिप्य गदितं मया पुण्यं प्रभासजम् । न प्रभाससमं तीर्थं त्रिषु लोकेषु मोहिनि ॥ ९२ ॥

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ນາງຜູ້ມີເສນ່ຫາ, ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ກ່າວໂດຍຫຍໍ້ເຖິງບຸນອັນສັກສິດທີ່ເກີດຈາກປຣະພາສະ. ໃນສາມໂລກ ບໍ່ມີຕີຣຖະໃດເທົ່າທຽມປຣະພາສະ.

Verse 93

यत्र स्नातोऽपि मनुजः स्वर्गिंणा स्पर्द्धते शुभे । माहात्म्यं च प्रभासस्य लिखितं वर्तते गृहे ॥ ९३ ॥

ໂອ ຜູ້ເປັນມງຄົດ, ທີ່ນັ້ນແມ່ນແມ່ນແຕ່ມະນຸດທົ່ວໄປ ເມື່ອໄດ້ອາບນ້ຳແລ້ວ ກໍຍັງປະດຸດຈະທ້າທາຍຜູ້ຢູ່ສະຫວັນ. ແລະໃນເຮືອນໃດທີ່ມີບັນທຶກຂຽນເຖິງມະຫາຕະມະຂອງປຣະພາສະ ກໍມີພອນອັນດີງາມສະຖິດຢູ່.

Verse 94

यत्र तत्र न भीतिः स्याद्भूतचौराहिशत्रुजा । यः श्रृणोति नरो भक्त्या श्रावयेद्वा समाहितः ॥ ९४३ ॥

ບ່ອນໃດກໍຕາມ ຜູ້ທີ່ຟັງເລື່ອງນີ້ດ້ວຍພັກຕິ—ຫຼືດ້ວຍໃຈສະຫງົບໃຫ້ຜູ້ອື່ນສວດອ່ານ—ຈະບໍ່ມີຄວາມຢ້ານກົວຈາກຜີພິສາດ, ໂຈນ, ງູ, ຫຼືສັດຕູເຫຼືອຢູ່ເລີຍ.

Verse 95

प्रभासतीर्थमाहात्म्यं सोऽपि सद्गतिमाप्नुयात् ॥ ९५ ॥

ແມ່ນແຕ່ຜູ້ທີ່ຟັງ ຫຼື ສວດສະຫຼອງດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ມະຫິມາຂອງທີຣຖະປຣະພາສາ ກໍຈະໄດ້ຮອດຄະຕິອັນມົງຄຸນ।

Verse 96

इति श्रीबृहन्नारदीयपुराणे बृहदुपाख्याने उत्तरभागे वसुमोहिनीसंवादे प्रभासतीर्थमाहात्म्यं नाम सप्ततितमोऽध्यायः ॥ ७० ॥

ດັ່ງນີ້ ໃນສຣີ ບຣິຫັນ-ນາຣະດີຍະ ປູຣານະ ພາກອຸດຕະຣະ, ໃນບຣິຫັດອຸປາຂະຍານ, ໃນບົດສົນທະນາລະຫວ່າງ ວະສຸ ແລະ ໂມຫິນີ, ບົດທີ 70 ຊື່ “ມະຫິມາແຫ່ງທີຣຖະປຣະພາສາ” ຈຶ່ງສິ້ນສຸດລົງ.