Adhyaya 16

Verse 1

राजोवाच । अथासौ वामनो विप्रः प्रविष्टो गहने वने । एकाकी किं चकाराथ कौतुकं तद्वदस्व मे

ພະຣາຊາກ່າວວ່າ: “ແລ້ວພຣາຫມັນວາມະນະຜູ້ຮ່າງນ້ອຍນັ້ນ ເຂົ້າໄປໃນປ່າລຶກ. ຢູ່ຄົນດຽວ ລາວໄດ້ເຮັດຫຍັງຢູ່ນັ້ນ? ຂໍໃຫ້ທ່ານເລົ່າເລື່ອງອັນນ່າພິສົດນັ້ນໃຫ້ຂ້ອຍຟັງ.”

Verse 2

सारस्वत उवाच । अथासौ वामनो विप्रो गत्वा रैवतके गिरौ । स्वर्णरेखानदीतोये स्नात्वाथ विधिपूर्वकम्

ສາຣັສວະຕະກ່າວວ່າ: “ແລ້ວພຣາຫມັນວາມະນະໄດ້ໄປຍັງພູເຂົາໄຣວະຕະກະ; ອາບນ້ຳໃນສາຍນ້ຳແຫ່ງແມ່ນ້ຳສະວັນນະເຣຂາ ແລ້ວປະກອບພິທີກຳຕາມລະບຽບອັນຖືກຕ້ອງ.”

Verse 3

सुगंधपुष्पधूपाद्यैर्देवं संपूज्य भक्तितः । तस्थौ तदग्रतो राजन्नेकाकी निर्जने वने

ດ້ວຍດອກໄມ້ຫອມ, ຄວັນທູບ ແລະ ເຄື່ອງບູຊາອື່ນໆ ລາວໄດ້ບູຊາພຣະເທວະດ້ວຍສັດທາ. ແລ້ວຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າພຣະອົງ, ໂອ ພະຣາຊາ, ຢູ່ຄົນດຽວໃນປ່າອັນສະຫງົບວັງເວງ.

Verse 4

सर्वसत्त्वसमायुक्ते सरीसृपसमाकुले । अनेकस्वरसंघुष्टे मयूरध्वनिनादिते

ປ່ານັ້ນເຕັມໄປດ້ວຍສັດທຸກຊະນິດ, ແອອັດດ້ວຍສັດເລື້ອຍຄານ, ກ້ອງກັງວານດ້ວຍສຽງຫຼາກຫຼາຍ, ແລະຄຶກຄື້ນດ້ວຍສຽງນົກຢູງ.

Verse 5

कोकिलारावरम्ये च वनकुक्कुटघोषिते । खद्योतद्योतिते तस्मिन्वलीमुखविधूनिते

ທີ່ນັ້ນປ່າງາມດ້ວຍສຽງນົກກຸກກູ ກ້ອງກັບດ້ວຍສຽງນົກປ່າ ສະຫວ່າງດ້ວຍແສງຫິ່ງຫ້ອຍ ແລະລີງໂດດສັ່ນກິ່ງໄມ້।

Verse 6

क्वचिद्वंशाग्निना शांते क्वचित्पुष्पितपादपे । गगनासक्तविटपे सूर्यतापविवर्जिते

ບາງບ່ອນສະງົບ ໄຟໄມ້ໄຜ່ດັບແລ້ວ; ບາງບ່ອນມີຕົ້ນໄມ້ອອກດອກ ກິ່ງກ້ານສູງດັ່ງຈະແຕະຟ້າ ແລະພົ້ນຈາກແດດຮ້ອນ.

Verse 7

लुब्धकाघात संत्रस्तभ्रांतसूकरशंबरे । संहृष्टक्षत्रियवातस्थानदानविचक्षणे

ທີ່ນັ້ນ ໝູປ່າແລະກວາງພາກັນຫຼົງທາງ ຕົກໃຈດ້ວຍການຕີຂອງນາຍພານ; ແລະນັກຮົບກະສັດກໍຮ່າເຮີງ ພິຈາລະນາພື້ນດິນທີ່ລົມພັດ ດັ່ງຈະເໝາະແກ່ການຕັ້ງຄ່າຍ.

Verse 8

अनेकाश्चर्यसंपन्नं सस्मार मनसा हरिम् । तं भीतमिव विज्ञाय नरसिंहः समाययौ

ເຫັນສະຖານທີ່ນັ້ນເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມອັດສະຈັນຫຼາຍປະການ ລາວຈຶ່ງລະລຶກພຣະຫຣິໃນໃຈ; ແລະເມື່ອຮູ້ວ່າລາວດູເຫມືອນຫວາດກົວ ພຣະນະຣະສິງຫະກໍມາຮອດທີ່ນັ້ນ.

Verse 9

रक्षार्थं तस्य विप्रस्य बभाषे पुरतः स्थितः । न भेतव्यं त्वया विप्र वद ते किं करोम्यहम्

ເພື່ອປົກປ້ອງພຣາຫມັນນັ້ນ ພຣະອົງຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າແລ້ວກ່າວວ່າ: “ຢ່າຢ້ານເລີຍ ໂອ້ ພຣາຫມັນ; ຈົ່ງບອກມາ ຂ້າພະເຈົ້າຄວນເຮັດຫຍັງໃຫ້ເຈົ້າ?”

Verse 10

विप्र उवाच । यदि तुष्टो वरो देयो नरसिंह त्वया मम । सदात्र रक्षा कर्त्तव्या सर्वेषां तीर्थवासिनाम्

ພຣະພຣາຫມັນກ່າວວ່າ: «ຖ້າພຣະອົງພໍພຣະໄທ ແລະຈະປະທານພອນໃຫ້ຂ້າ, ໂອ ນຣະສິງຫະ, ຂໍໃຫ້ພຣະອົງຄຸ້ມຄອງປົກປ້ອງຜູ້ຢູ່ອາໄສທີ່ຕີຣຖະນີ້ທັງປວງເປັນນິດ»។

Verse 11

देवस्याग्रे सदा स्थेयं यावदिंद्राश्चतुर्द्दश । एवमस्त्विति तं प्रोच्य तथा चक्रे हरिस्तदा

«ຈົ່ງຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າພຣະເທວະເຈົ້າເປັນນິດ ຕາບໃດທີ່ອິນທຣະທັງສິບສີ່ຍັງດຳລົງ» ເຂົາກ່າວ. ພຣະຫຣິຕອບວ່າ «ເປັນດັ່ງນັ້ນ» ແລ້ວກໍເຮັດຕາມນັ້ນໃນທັນທີ।

Verse 12

अतो दामोदरस्याग्रे नरसिंहः स पूज्यते । वनं सौम्यं कृतं तेन तीर्थरक्षां करोति सः

ດັ່ງນັ້ນ ນຣະສິງຫະຈຶ່ງຖືກບູຊາຢູ່ຕໍ່ໜ້າດາໂມດະຣະ. ໂດຍອານຸພາບຂອງພຣະອົງ ປ່ານັ້ນກາຍເປັນອ່ອນໂຍນ ແລະເປັນມົງຄຸນ; ພຣະອົງຢືນເປັນຜູ້ພິທັກຕີຣຖະ ຄຸ້ມຄອງປົກປ້ອງມັນ।

Verse 13

भूतप्रेतादिसंवासो वने तस्मिन्न जायते । नरसिंहप्रभावेन नष्टं सिंहादिजं भयम्

ໃນປ່ານັ້ນ ບໍ່ມີການຢູ່ອາໄສຂອງພູດ ພເຣດ ແລະອື່ນໆ. ໂດຍອານຸພາບຂອງນຣະສິງຫະ ຄວາມຢ້ານກົວຈາກສິງ ແລະອັນຕະລາຍອື່ນໆ ຖືກກຳຈັດໝົດ।

Verse 14

कार्त्तिके वासरे विष्णोर्द्वादश्यां पारणे कृते । दामोदरं नमस्कृत्य भवं द्रष्टुं ततो ययौ

ໃນເດືອນກາຣຕິກະ ໃນວັນຂອງພຣະວິສນຸ, ເມື່ອສິ້ນສຸດການຖືອົບພະວາດຢ່າງຖືກພິທີໃນວັນທະວາດະສີ, ເຂົາໄດ້ນົບນ້ອມດາໂມດະຣະ ແລ້ວຈຶ່ງອອກໄປເພື່ອເບິ່ງພຣະພະວະ (ສິວະ).

Verse 15

चतुर्दश्यां कृतस्नानो भवं संपूज्य भावतः । भवभावभवं पापं भस्मीभूतं भवार्चनात्

ໃນວັນຈະຕຸຣະດະຊີ ຫຼັງຈາກອາບນ້ຳຊຳລະ ລາວໄດ້ບູຊາພຣະພະວະ (Bhava) ດ້ວຍໃຈສັດທາ. ໂດຍການບູຊາພຣະພະວະ ບາບທີ່ເກີດຈາກພະວະແລະຄວາມພັນຜູກໃນໂລກ ຖືກເຜົາເປັນຂີ້ເຖົ່າ.

Verse 16

स क्षीणपापनिचयो जातो देवस्य दर्शनात् । भवस्याग्रे स्थितं शांतं तथा वस्त्रापथस्य च

ໂດຍການໄດ້ເຫັນພຣະເທວະ ກອງບາບທີ່ສະສົມຂອງລາວກໍໝົດສິ້ນ. ແລ້ວລາວຢືນຢ່າງສະງົບຢູ່ຕໍ່ໜ້າພຣະພະວະ (Bhava) ແລະຕໍ່ໜ້າເທວະແຫ່ງວັດສະຕຣາພະທະ (Vastrāpatha) ດ້ວຍ.

Verse 17

तं कालमेघं समभ्यर्च्य ततो वस्त्रापथं ययौ । देवं संपूज्य मंत्रैः स वेदोक्तैर्विधिपूर्वकम्

ເມື່ອໄດ້ບູຊາກາລະເມກະ (Kālamēgha) ນັ້ນຢ່າງຖືກພິທີແລ້ວ ລາວຈຶ່ງໄປຫາວັດສະຕຣາພະທະ (Vastrāpatha). ທີ່ນັ້ນ ລາວໄດ້ບູຊາເທວະດ້ວຍມັນຕຣາທີ່ວີດະກ່າວໄວ້ ຕາມພິທີອັນຖືກຕ້ອງ.

Verse 18

धूपदीपादिनैवेद्यैः सर्वं चक्रे स वामनः । प्रदक्षिणाशतं कृत्वा भवस्याग्रे व्यवस्थितः

ວາມະນະ (Vāmana) ຜູ້ນັ້ນໄດ້ປະກອບການບູຊາທັງປວງ ດ້ວຍທູບ ໄຟປະທີບ ແລະນາຍເວດຍະ (ເຄື່ອງຖວາຍອາຫານ). ເມື່ອເຮັດປະທັກສິນາ 100 ຮອບແລ້ວ ລາວຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າພຣະພະວະ (Bhava).

Verse 19

यावन्निरीक्षते सर्वं तावत्पश्यति पर्वतम् । उज्जयंतं गिरिवरं मैनाकस्य सहोदरम्

ໃນຂະນະທີ່ລາວກຳລັງເບິ່ງໄປທົ່ວ ລາວໄດ້ເຫັນພູໜຶ່ງ—ອຸຈະຍັນຕະ (Ujjayanta) ພູຍອດອັນປະເສີດ ທີ່ເວົ້າກັນວ່າເປັນພີ່ນ້ອງຂອງໄມນາກະ (Maināka).

Verse 20

सुराष्ट्रदेशे विख्यातं युगादौ प्रथमं स्थितम् । भूधरं भूधरैर्युक्तं शिलापादपमंडितम्

ໃນແຜ່ນດິນສຸຣາດຣະ ມີຊື່ສຽງໂດງດັງ ຕັ້ງແຕ່ຕົ້ນຍຸກ; ເປັນພູໃຫຍ່ ມີພູນ້ອຍພູໃຫຍ່ລ້ອມຮອບ ປະດັບດ້ວຍຫີນແລະຕົ້ນໄມ້।

Verse 21

तं दृष्ट्वा चिंतयामास सूक्ष्मान्धर्मान्स वामनः । अल्पायासान्सुबहुलान्पुत्रलक्ष्मीप्रदायकान्

ເມື່ອເຫັນແລ້ວ ພຣະວາມະນະໄດ້ຄິດພິຈາລະນາເຖິງທຳອັນລະອຽດ—ການປະຕິບັດທີ່ໃຊ້ແຮງນ້ອຍ ແຕ່ໄດ້ຜົນຫຼາຍ ປະທານພອນແຫ່ງລູກຫຼານແລະຄວາມຮັ່ງມີ।

Verse 22

अवश्यं क्रिय माणेषु स्वधर्म उपजायते । दृष्ट्वा नदीं सागरगां स्नात्वा पापैः प्रमुच्यते

ເມື່ອກະທຳກິດອັນສັກສິດແນ່ນອນ ທຳຂອງຕົນຍ່ອມເກີດຂຶ້ນໂດຍທຳມະຊາດ. ແຕ່ພຽງເຫັນແມ່ນ້ຳທີ່ໄຫຼສູ່ທະເລ ແລະອາບນ້ຳໃນນັ້ນ ກໍພົ້ນຈາກບາບໄດ້।

Verse 23

गां स्पृष्ट्वा ब्राह्मणं नत्वा संपूज्य गुरुदेवताः । तपस्विनं यतिं शांतं श्रोत्रियं ब्रह्मचारिणम्

ແຕະຕ້ອງງົວ ແລ້ວນົບນ້ອມຕໍ່ພຣາຫມະນະ ແລະບູຊາຄູອາຈານກັບເທວະດາທັງຫຼາຍຢ່າງຄົບຖ້ວນ; ພ້ອມທັງນັບຖືນັກຕະປະ, ຍະຕິ, ຜູ້ສະງົບ, ຊໂຣຕຣິຍະຜູ້ຊໍານານເວດ, ແລະພຣະພຣົມຈາຣີ—(ຍ່ອມໄດ້ບຸນໃຫຍ່).

Verse 24

पितरं मातरं भगिनीं तत्पतिं दुहितां पतिम् । भागिनेयमथ दौहित्रं मित्रसंबधिबांधवान् । संभोज्य पातकैः सर्वैर्मुच्यंते गृहमेधिनः

ຄົນຄອບຄົວຍ່ອມພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ ໂດຍການຈັດອາຫານລ້ຽງຮັບ: ພໍ່ ແມ່, ເອື້ອຍ/ນ້ອງສາວແລະຜົວຂອງນາງ, ລູກສາວແລະເຂີຍ, ຫຼານຊາຍ/ຫຼານສາວ ແລະຫຼານຫຼັງ, ພ້ອມມິດສະຫາຍ ຍາດພີ່ນ້ອງ ແລະວົງວານ.

Verse 25

राजा गजाश्वनकुलं सतीवृषमहीधराः । आदर्शक्षीरवृक्षाश्च सततान्नप्रदास्तु ते

ຂໍໃຫ້ເຂົາເຈົ້າໄດ້ຄວາມເປັນກະສັດ ມີຕະກູນອຸດົມດ້ວຍຊ້າງ ມ້າ ແລະວົງສາອັນສູງສົງ; ມີພັນລະຍາຜູ້ມີສິນ ມີງົວຜູ້ດີເລີດ ແລະຄວາມຮັ່ງມີດັ່ງພູ; ຂໍໃຫ້ມີ “ຕົ້ນນົມ” ບັນດານພອນ ແລະເປັນຜູ້ໃຫ້ອາຫານບໍ່ຂາດສາຍ।

Verse 26

दृष्टमात्राः पुनन्त्येते ये नित्यं सत्यवादिनः । वेदधर्मकथां श्रुत्वा भुक्तिमुक्तिप्रदा नरान्

ຄົນເຫຼົ່ານີ້ຜູ້ເວົ້າຄວາມຈິງເປັນນິດ ຊໍາລະຜູ້ອື່ນໄດ້ແຕ່ເຫັນ. ເມື່ອໄດ້ຟັງຄໍາສອນເລື່ອງເວດ ແລະທຳມະ ພວກເຂົາກໍໃຫ້ມະນຸດໄດ້ທັງຄວາມສຸກໃນໂລກນີ້ ແລະຄວາມຫຼຸດພົ້ນ.

Verse 27

स्मृत्वा हरिहरौ गंगां कृत्वा तीरेण मार्जनम् । गत्वा जागरणे विष्णोर्दत्त्वा दानं च शक्तितः

ເມື່ອລະລຶກເຖິງຮາຣິ ແລະຮາຣາ ພ້ອມທັງແມ່ນ້ໍາຄົງຄາ ແລ້ວປະກອບພິທີຊໍາລະທີ່ຝັ່ງນ້ໍາ ໄປຮ່ວມການຕື່ນຍາມຄືນບູຊາພຣະວິດສະນຸ ແລະໃຫ້ທານຕາມກໍາລັງ—ທັງໝົດນີ້ເປັນກຸສົນກຳອັນຄວນສັນລະເສີນ.

Verse 28

तांबूलं कुसुमं दीपं नैवेद्यं तुलसीदलम् । गीतं नृत्यं च वाद्यं च विधाय सुरमंदिरे

ໃນວິຫານເທວະ ຖວາຍໃບໝາກ ດອກໄມ້ ປະທີບ ນາຍເວດຍະ (ອາຫານບູຊາ) ແລະໃບຕຸລະສີ; ພ້ອມຈັດໃຫ້ມີການຮ້ອງເພງ ຟ້ອນລໍາ ແລະດົນຕີເຄື່ອງສາຍ—ເປັນການບູຊາອັນມີກຸສົນຍິ່ງ.

Verse 29

एते सूक्ष्माः स्मृता धर्माः क्रियमाणा महोदयाः । अतो गिरीन्द्रं पश्यामि सर्वदेवालयं शुभम्

ສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ຖືກຈື່ຈໍາວ່າເປັນທຳມະອັນລະອຽດ; ເມື່ອປະຕິບັດແລ້ວ ນໍາໄປສູ່ຄວາມຍົກສູງອັນໃຫຍ່. ດັ່ງນັ້ນຂ້ອຍຈຶ່ງເບິ່ງເຫັນ “ເຈົ້າແຫ່ງພູ” ຜູ້ເປັນມົງຄຸນ ແລະເປັນສະຖານສະຖິດຂອງເທວະທັງປວງ.

Verse 30

तेषां करतले स्वर्गः शिखरं यांति ये नराः

ສະຫວັນດັ່ງຢູ່ໃນຝາມືຂອງເຂົາ—ຜູ້ໃດຂຶ້ນເຖິງຍອດພູອັນສັກສິດນັ້ນ।

Verse 31

इति ज्ञात्वा समा रूढो वामनो गिरिमूर्द्धनि । ऐरावतपदाक्रांत्या यत्र तोयं विनिःसृतम्

ເມື່ອຮູ້ດັ່ງນີ້ ວາມະນະຈຶ່ງຂຶ້ນໄປຮອດສັນພູ—ບ່ອນທີ່ນ້ຳພຸງອອກມາເນື່ອງຈາກຮອຍຕີນຂອງໄອຣາວະຕະ.

Verse 32

ततः शिखरमारूढां भवानीं स्कन्दमातरम् । द्रष्टुं स वामनो याति शिखरे गगनाश्रिते

ແລ້ວຕໍ່ມາ ວາມະນະໄປເພື່ອເບິ່ງພະນາງພະວານີ—ແມ່ຂອງສະກັນດະ—ຜູ້ຂຶ້ນສູ່ຍອດພູ ທີ່ດູປານວ່າພັກຢູ່ໃນຟ້າ.

Verse 33

यथायथा गिरिवरे समारोहंति मानवाः । तथातथा विमुच्यंते पातकैः सर्वदेहिनः

ມະນຸດຂຶ້ນພູອັນປະເສີດນັ້ນແນວໃດ ສັດມີກາຍທັງປວງກໍຖືກປົດປ່ອຍຈາກບາບແນວນັ້ນເທົ່ານັ້ນ.

Verse 34

इति कृत्वा मतिं विप्रो जगाम गिरिमूर्द्धनि । भवभक्तो भवानीं स ददर्श स्कन्दमातरम्

ເມື່ອຕັ້ງໃຈດັ່ງນີ້ ພຣາຫມັນກໍໄປຮອດຍອດພູ; ເປັນຜູ້ມີພັກຕິຕໍ່ພະພະວະ (ພະສິວະ) ລາວໄດ້ເຫັນພະນາງພະວານີ—ແມ່ຂອງສະກັນດະ.

Verse 35

अंबेति भाषते स्कंदस्ततोऽन्ये सर्वदेवताः । पृथिव्यां मानवाः सर्वे पाताले सर्वपन्नगाः

ສະກັນດະໄດ້ເວົ້າຄໍາ «ອຳບາ!» ແລ້ວເທວະອື່ນໆທັງປວງກໍສະທ້ອນຕາມ. ໃນໂລກມະນຸດທັງໝົດກໍປະກາດ ແລະໃນປາຕາລາ ພະຍານາກທັງປວງກໍຮ້ອງຂານດ້ວຍ.

Verse 36

अतो ह्यंबेति विख्याता पूज्यते गिरिमूर्द्धनि । संपूज्य विविधैर्मुख्यैः फलैर्नानाविधैर्द्विजः

ດັ່ງນັ້ນ ນາງຈຶ່ງໂດ່ງດັງນາມ «ອຳບາ» ແລະຖືກນະມັດສະການບູຊາຢູ່ຍອດພູ. ພຣາຫມັນໄດ້ບູຊານາງຢ່າງສົມບູນ ດ້ວຍໝາກໄມ້ຊັ້ນເລີດຫຼາຍຊະນິດ ແລ້ວຈຶ່ງສືບຕໍ່ພິທີຂອງຕົນ.

Verse 37

गगनासक्तशिखरे संस्थितः कौतुकान्वितः । एकाकी शिखरे तस्मिन्नूर्द्ध्वबाहुर्व्यवस्थितः

ຢືນຢູ່ເທິງຍອດພູທີ່ເຫມືອນຈະແຕະຟ້າ ດ້ວຍໃຈອັນພິສົດ. ຢູ່ຍອດນັ້ນແຕ່ຜູ້ດຽວ ເຂົາຢືນຢ່າງໝັ້ນຄົງ ຊູມືຂຶ້ນເທິງ.

Verse 38

निरीक्ष्य मेदिनीं सर्वां सपर्वतससागराम् । आद्यं सनातनं देवं भास्करं त्रिगुणात्मकम्

ເມື່ອໄດ້ເບິ່ງພິຈາລະນາແຜ່ນດິນທັງໝົດ ພ້ອມພູແລະທະເລ ເຂົາໄດ້ຈົ່ງໃຈພິຈາລະນາພຣະພາສະກະຣະ (Bhāskara) ພຣະເຈົ້າດັ້ງເດີມ ແລະນິລັນດອນ ຜູ້ມີສະພາບເປັນສາມຄຸນ.

Verse 39

सर्वतेजोमयं सर्वदेवं देवैर्नमस्कृतम् । भ्रममाणं निराधारं कालमानप्रयोजकम्

ເຂົາໄດ້ເຫັນພຣະອົງຜູ້ເປັນແສງສະຫວ່າງທັງປວງ—ເທວະຜູ້ເປັນດັ່ງ «ເທວະທັງໝົດ» ແລະຖືກເທວະທັງຫຼາຍນະມັດສະການ. ພຣະອົງເຄື່ອນໄປບໍ່ອາໄສສິ່ງໃດ ແລະວາງມາດຕາເວລາໃຫ້ໂລກ.

Verse 40

यावत्पश्यति तं विप्रस्तावत्पश्यति शंकरम् । दिगंबरं भवं देवं समंतादश्मगुंठितम्

ເທົ່າທີ່ພຣະພຣາຫມັນເບິ່ງໄປຫາພຣະພາສະກະ ເທົ່ານັ້ນເຂົາກໍໄດ້ເຫັນພຣະສັງກະຣະ—ພະວະ ເທວະຜູ້ນຸ່ງຫົ່ມດ້ວຍທິດທັງປວງ—ຖືກຫີນຜາໃຫຍ່ໆລ້ອມຮອບທຸກດ້ານ។

Verse 41

बुद्धरूपाकृतिं देवं सर्वज्ञं गुणभूषितम् । कृशांगं जटिलं सौम्यं व्योममार्गे स्वयं स्थितम्

ເຂົາໄດ້ເຫັນເທວະຜູ້ມີຮູບພຣະພຸດທະດັ່ງ—ຜູ້ຮູ້ທົ່ວທຸກສິ່ງ ແລະປະດັບດ້ວຍຄຸນທຳ—ກາຍບາງ ຜົມຈະຕາ ອ່ອນໂຍນ ແລະຢືນຢູ່ເອງໃນເສັ້ນທາງແຫ່ງຟ້າ.

Verse 42

श्रीशिव उवाच । शृणु वामन तुष्टोऽहं दास्ये ते विविधान्वरान् । त्रैलोक्यव्यापिनी वृद्धिर्भविष्यति न संशयः

ພຣະສີສິວະກ່າວວ່າ: “ຈົ່ງຟັງເຖີດ ໂອ ວາມະນະ; ເຮົາພໍໃຈແລ້ວ. ເຮົາຈະປະທານພອນຫຼາຍປະການໃຫ້ເຈົ້າ. ຄວາມເຈຣິນຮຸ່ງເຮືອງ ແລະການເພີ່ມພູນທາງທຳຂອງເຈົ້າ ຈະແຜ່ໄປທົ່ວສາມໂລກ ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ.”

Verse 43

प्रतिभास्यंति ते वेदा गीतनृत्यादिकं च यत् । असाध्यसाधनी शक्ति भविष्यति तव स्थिरा । परं वस्त्रापथे गत्वा कुरु तीर्थावलोकनम्

“ພຣະເວດາຈະສ່ອງແຈ້ງໃນໃຈເຈົ້າຢ່າງຊັດເຈນ ແລະສິລະປະເຊັ່ນ ການຮ້ອງເພງ ແລະການຟ້ອນລຳກໍຈະເປັນເຊັ່ນນັ້ນ. ພະລັງອັນໝັ້ນຄົງ ທີ່ສາມາດສຳເລັດແມ່ນແຕ່ສິ່ງທີ່ເຫັນວ່າຍາກຈະເຮັດໄດ້ ຈະເກີດຂຶ້ນໃນເຈົ້າ. ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງໄປວັດສະຕຣາປະຖະ ແລະເບິ່ງທີ່ທິຣຖະອັນສັກສິດ.”

Verse 44

वामन उवाच । वस्त्रापथे महादेव यानि तीर्थानि तानि मे । वद देव विशेषेण यद्यस्ति करुणा मयि

ວາມະນະກ່າວວ່າ: “ໂອ ມະຫາເທວະ, ທີ່ວັດສະຕຣາປະຖະມີທິຣຖະໃດແດ່? ຂໍພຣະອົງຈົ່ງບອກຂ້າພະອົງໂດຍລະອຽດ ຖ້າພຣະອົງມີຄວາມເມດຕາຕໍ່ຂ້າພະອົງ.”

Verse 45

रुद्र उवाच । वस्त्रापथस्य वायव्ये कोणे दिव्यं सरोवरम् । तस्य पश्चिमदिग्भागे जालिर्गहनपल्लवा

ຣຸດຣາ ກ່າວວ່າ: «ໃນມຸມທາງເໜືອ-ຕາເວັນຕົກຂອງ ວັດສະຣາພະຖະ ມີສະຣະນ້ຳທິບອັນສັກສິດ. ທາງດ້ານຕາເວັນຕົກຂອງສະຣະນັ້ນ ມີພົງພຸ່ມຊື່ ‘ຈາລີ’ ໜາແໜ້ນດ້ວຍໃບໄມ້ ແລະ ຍອດອ່ອນ»។

Verse 46

बिल्ववृक्षमयी मध्ये लिंगं तत्रास्ति मृन्मयम् । यत्रासौ लुब्धकः सिद्धो गतो मम पुरे पुरा

«ໃນກາງສວນຕົ້ນບິລະວະນັ້ນ ມີລິງຄະທີ່ປັ້ນດ້ວຍດິນຕັ້ງຢູ່. ທີ່ນັ້ນແຫຼະ ນາຍພານຄົນໜຶ່ງເຄີຍບັນລຸຄວາມສຳເລັດ ແລະ ໃນການກ່ອນໄດ້ໄປຮອດນະຄອນຂອງຂ້າ (ຖິ່ນພຳນັກຂອງພຣະສິວະ)»।

Verse 47

तस्य दर्शनमात्रेण ब्रह्महत्या विनश्यति । इंद्रो वै वृत्रहा यस्मिन्विमुक्तो ब्रह्महत्यया

«ພຽງແຕ່ໄດ້ເຫັນ (ລິງຄະນັ້ນ) ບາບກຳ ‘ພຣະຫມັນຫັດຕະຍາ’ ກໍສູນສິ້ນ. ທີ່ນັ້ນແຫຼະ ພຣະອິນທຣະ—ຜູ້ສັງຫານວຣິຕຣະ—ໄດ້ພົ້ນຈາກມົນທິນແຫ່ງພຣະຫມັນຫັດຕະຍາ»।

Verse 48

तस्माद्रुत्तरदिग्भागे धनदेन प्रतिष्ठितम् । लिंगं त्रैलोक्यविख्यातं तत्र देवी त्रिशूलिनी

«ຈາກທີ່ນັ້ນໄປທາງເໜືອ ມີລິງຄະທີ່ທ່ານ ທະນະດະ (ກຸເບຣະ) ສະຖາປະນາໄວ້, ໂດ່ງດັງໃນສາມໂລກ. ທີ່ນັ້ນຍັງມີເທວີ ຕຣິຊູລິນີ ອີກດ້ວຍ»។

Verse 49

यस्या दर्शनमात्रेण पुत्रोऽस्य नलकूबर । पाशानुषक्तहस्तोऽभूद्देवं चक्रे त्रिशूलिनम्

«ພຽງແຕ່ໄດ້ເຫັນນາງ (ຕຣິຊູລິນີ) ບຸດຂອງລາວ ນະລະກູເບຣະ—ຜູ້ທີ່ມືຖືກຜູກດ້ວຍບ່ວງ—ກໍໄດ້ຖືກຟື້ນຄືນ. ແລ້ວລາວໄດ້ກະທຳການບູຊາຮັບໃຊ້ພຣະເທວະ ຕຣິຊູລິນ (ພຣະສິວະຜູ້ຖືຕຣິຊູລ)»។

Verse 50

भवस्य नैरृते कोणे गणो हेरंबसंज्ञितः । यमेन कुर्वता लिंगं प्रथमं च प्रतिष्ठितः

ຢູ່ມຸມທິດຕາເວັນຕົກສ່ຽງໃຕ້ ໃນອານາເຂດຂອງພະພະວະ (ພະສິວະ) ມີຄະນະຊື່ ເຮຣັມບະ. ທີ່ນັ້ນ ພະຍົມ ໃນຂະນະປະກອບໜ້າທີ່ ໄດ້ສ້າງແລະປະດິດສະຖາປະນາລິງຄະເປັນຄັ້ງທໍາອິດ.

Verse 51

विचित्रं तस्य माहात्म्यं चित्रगुप्तोऽति विस्मितः । दृष्ट्वा समागतो द्रष्टुं देवं तं मृन्मयं पुरा

ມະຫິມາຂອງສະຖານນັ້ນ ຊ່າງພິສົດອັນນ່າອັດສະຈັນ. ຈິດຣະຄຸບຕະ ຕື່ນຕະລຶງຢ່າງຍິ່ງ; ເມື່ອໄດ້ເຫັນ/ຮູ້ແລ້ວ ໃນການກ່ອນ ທ່ານໄດ້ມາເພື່ອເບິ່ງເທວະອົງນັ້ນທີ່ເຮັດດ້ວຍດິນ (ລິງຄະດິນ).

Verse 52

तेनापि निर्मितं लिंगं तस्मिन्क्षेत्रे द्विजोत्तम । चित्रगुप्तेश्वरंनाम विख्यातं भुवन त्रये

ໂອ ທ່ານດວິຊະຜູ້ປະເສີດ, ທ່ານນັ້ນກໍໄດ້ສ້າງແລະປະດິດສະຖາປະນາລິງຄະໃນກະເສດອັນສັກສິດນັ້ນເຊັ່ນກັນ. ມັນໄດ້ມີຊື່ສຽງໃນສາມໂລກ ດ້ວຍນາມ “ຈິດຣະຄຸບເຕສະວະຣະ”.

Verse 53

पश्चिमेन चकारोच्चैः प्रजापतिरुदारधीः । केदाराख्यं तदा लिंगं गिरौ रैवतके स्थितम् । प्रजापतिः स्वयं तस्थौ तत्र पर्वतसानुनि

ທາງທິດຕາເວັນຕົກ ພຣະປຣະຊາປະຕິ ຜູ້ມີປັນຍາອັນສູງສົ່ງ ໄດ້ສ້າງແລະປະດິດສະຖາປະນາລິງຄະອັນມີນາມ “ເກດາຣະ” ຢູ່ເທິງພູ ໄຣວະຕະກະ. ພຣະປຣະຊາປະຕິເອງ ກໍພັກຢູ່ທີ່ນັ້ນ ຕາມໄຫລ່ພູ.

Verse 54

रुद्र उवाच । इंद्रेश्वरस्य माहात्म्यं कथयिष्ये शृणुष्व तत् । ईशानकोणे विख्यातं भवस्य विदितं मम

ຣຸດຣະ ກ່າວວ່າ: “ຂ້າພະເຈົ້າຈະເລົ່າມະຫິມາຂອງ ອິນເດຣສະວະຣະ; ຈົ່ງຟັງໃຫ້ດີ. ມັນໂດ່ງດັງໃນທິດອີສານ ແລະເປັນທີ່ຮູ້ຊັດແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ ແລະແກ່ພະພະວະ (ພະສິວະ).”

Verse 55

वामन उवाच । कस्मादिंद्रः समायातः कथं चक्रे हरं हरिः । कथां सविस्तरामेतां कथयस्व मम प्रभो

ວາມະນະ ກ່າວວ່າ: ເປັນຫຍັງພຣະອິນທຣາຈຶ່ງມາທີ່ນີ້? ແລະພຣະຫຣິໄດ້ເຮັດໃຫ້ພຣະຫຣະ (ສິວະ) ປາກົດໄດ້ແນວໃດ? ຂໍພຣະອົງເລົ່າເລື່ອງນີ້ໃຫ້ລະອຽດແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ.

Verse 56

रुद्र उवाच । लुब्धकस्तु पुरा सिद्धः शिवरात्रिप्रजागरात् । शिवलोके तदा प्राप्तं विमानं गणसंयुतम्

ຣຸດຣະ ກ່າວວ່າ: ໃນການກ່ອນ ນາຍພານຄົນໜຶ່ງໄດ້ບັນລຸສິດທິ ໂດຍການຕື່ນເຝົ້າໃນຄືນສິວະຣາຕຣີ. ແລ້ວໃນໂລກຂອງພຣະສິວະ ມີວິມານທິບພະຍານມາຮອດ ພ້ອມດ້ວຍພວກຄະນະ.

Verse 57

सर्वत्रगं सुरुचिरं दिव्यस्त्रीगीतनादितम् तदारुह्य समायातो द्रष्टुं तां नगरीं हरेः

ວິມານນັ້ນໄປໄດ້ທົ່ວທຸກບ່ອນ ງາມວິຈິດຢ່າງຍິ່ງ ແລະກ້ອງກັງວານດ້ວຍບົດເພງຂອງນາງຟ້າ. ເຂົາຂຶ້ນນັ່ງແລ້ວມາເພື່ອເບິ່ງນະຄອນຂອງພຣະຫຣິ.

Verse 58

यस्यां युद्धं समभवद्गणानां यमकिंकरैः । आगच्छमानं तं ज्ञात्वा देवराजेन चिंतितम्

ທີ່ນັ້ນເກີດສົງຄາມຂຶ້ນລະຫວ່າງພວກຄະນະຂອງພຣະສິວະ ແລະຂ້າຮັບໃຊ້ຂອງພຣະຍົມ. ເມື່ອຮູ້ວ່າເຂົາກຳລັງເຂົ້າມາ ພຣະອິນທຣາ ຈອມເທວະ ກໍເກີດຄວາມຫວັ່ນໃຈ ແລະຄິດພິຈາລະນາ.

Verse 59

पूज्योऽयं हरवत्सर्वैश्चित्रगुप्तयमादिभिः । इंद्रो गजं समारुह्य महिषेण यमो यतः

“ຜູ້ນີ້ຄວນໄດ້ຮັບການບູຊາເຫມືອນພຣະຫຣິ ໂດຍທຸກຜູ້—ທັງຈິຕຣະຄຸບຕະ, ພຣະຍົມ ແລະອື່ນໆ.” ດັ່ງນັ້ນ ພຣະອິນທຣາຂຶ້ນຊ້າງຂອງພຣະອົງ ແລະພຣະຍົມອອກໄປໂດຍຂີ່ຄວາຍ.

Verse 60

विधाय लेखनीं कर्णे चित्रगुप्तो यमाज्ञया । ततो हूता गणाः सर्वे ये नीता धरणीतलात्

ຕາມພຣະບັນຊາຂອງພຣະຍະມະ ຈິຕຣະຄຸບຕະໄດ້ວາງປາກກາຈາລຶກໄວ້ຂ້າງຫູ ເພື່ອຈົດບັນທຶກ. ແລ້ວຈຶ່ງເອີ້ນບັນດາຄະນະທັງໝົດທີ່ນຳມາຈາກໜ້າດິນໃຫ້ມາພ້ອມກັນ.

Verse 61

निजापराधसंतप्ता गतास्ते दक्षिणामुखम् आथित्यपू । जा कर्तव्या लुब्धके गृहमागते

ເພາະຖືກເຜົາໃຈດ້ວຍການຮູ້ຕົນວ່າມີຄວາມຜິດ ພວກເຂົາຈຶ່ງໄປທາງທິດໃຕ້. ເມື່ອນາຍພານມາເຖິງເຮືອນເປັນແຂກ ຄວນຕ້ອນຮັບແລະບູຊາດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ.

Verse 62

अपूजिते गते ह्यस्मिन्हरो मां शपयिष्यति । तस्मात्पूजां करिष्यामि यथा तुष्यति शंकरः

«ຖ້າຂ້ອຍອອກຈາກນີ້ໂດຍບໍ່ໄດ້ບູຊາ ພຣະຫະຣະຈະສາບຂ້ອຍແນ່ນອນ. ດັ່ງນັ້ນ ຂ້ອຍຈະປະກອບພິທີບູຊາ ໃຫ້ພຣະສັງກະຣະພໍພຣະໄທ»

Verse 63

देवं द्रष्टुं समायातं ददर्शादूरतः स्थितम् । विमानस्थं हराकारं सूर्यकोटिसमप्रभम्

ລາວໄດ້ເຫັນພຣະເທວະຜູ້ເສດັດມາໃຫ້ເຫັນ ຢືນຢູ່ໄກໆ; ປະທັບຢູ່ໃນວິມານທິບ ມີຮູບພຣະຫະຣະ ສ່ອງສະຫວ່າງດັ່ງດວງອາທິດນັບກໍຕິ.

Verse 64

संस्तूयमानं चरितैः शिवरात्रेः शिवस्य च । माघे मासे चतुर्द्दश्यां कृष्णायां जागरे कृते

ພຣະອົງຖືກສັນລະເສີນດ້ວຍເລື່ອງລາວອັນສັກສິດແຫ່ງສິວະຣາຕຣີ ແລະຂອງພຣະສິວະເອງ—ໃນເດືອນມາຄະ ວັນຈະຕຸຣະທັດສີ ໃນຄື່ງເດືອນມືດ ເມື່ອໄດ້ຖືກຮັກສາການຕື່ນຍາມຄືນ.

Verse 65

तदेवं जायते सर्वं सुरेश्वर धरातले । एवं देवांगना काचिदाचक्षंती पुरंदरम् । निवार्य हस्तमुद्यम्य गजेंद्रं चारुलोचना

ດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ໂອ້ ຈອມເທວະທັງປວງ ທຸກສິ່ງທັງຫມົດເກີດຂຶ້ນໃນແຜ່ນດິນ. ໃນທຳນອງນີ້ ນາງເທວະທິດາຜູ້ໜຶ່ງໄດ້ກ່າວຕໍ່ ປຸຣັນດະຣະ; ນາງຜູ້ມີດວງຕາງາມໄດ້ຍົກມືຂຶ້ນ ເພື່ອຫ້າມ ຊ້າງເອກອັນສົງ່າງາມ.

Verse 66

किं दानैर्बहुभिर्दत्तैर्व्रतैः किं किं सुरार्चनैः । किं योगैः किं तपोभिश्च ब्रह्मचर्य्यैः सुरेश्वर

ທານຫຼາຍໆທີ່ໃຫ້ແລ້ວ ຈະມີປະໂຫຍດອັນໃດ? ຈະໄດ້ຫຍັງຈາກວຣະຕະ, ຈາກການບູຊາເທວະ, ຈາກຍົກະ, ຈາກຕະປະ ແລະ ຈາກພຣະຫມະຈັຣຍະ—ໂອ້ ຈອມເທວະ?

Verse 67

गयायां पिंडदानेन प्रयागमरणेन किम् । सोमेश्वरे सरस्वत्यां सोमपर्वणि किं गतैः

ການຖວາຍປິນດະທີ່ ຄະຍາ ຈະສຳເລັດຫຍັງ? ຫຼືການຕາຍທີ່ ປຣະຍາກະ ຈະໄດ້ຫຍັງ? ການໄປຫາ ໂສເມສະວະຣະ ຫຼືໄປຫາ ແມ່ນ້ຳສະຣັສວະຕີ ໃນວັນສັກສິດ ໂສມະ-ປັຣວັນ ຈະບັນລຸຫຍັງ?

Verse 68

कुरुक्षेत्रगतैः किं स्याद्राहुग्रस्ते दिवाकरे । तुलासुवर्णदानेन वेदपाठेन किं भवेत्

ເມື່ອດວງອາທິດຖືກ ຣາຫູ ກົດກິນ ການໄປຫາ ກຸຣຸເກດຕະ ຈະເກີດຜົນຫຍັງ? ການຖວາຍຄຳໂດຍຕາຊັ່ງ (ຕຸລາ-ທານ) ຫຼືການສວດອ່ານພຣະເວດ ຈະເປັນຢ່າງໃດ?

Verse 69

सर्वपापक्षयो येन वृषोत्सर्गेण तेन किम् । गोदानं किं करोत्येवं जलदानं तथैव च

ແມ່ນແຕ່ ວຣຶສົດສະຣຄະ (ການປ່ອຍງົວຜູ້) ທີ່ວ່າທຳໃຫ້ບາບທັງປວງສິ້ນໄປ ນັ້ນຈະມີຄວາມໝາຍຫຍັງ? ແລ້ວການຖວາຍງົວຈະກໍ່ໃຫ້ເກີດຫຍັງ—ແລະການຖວາຍນ້ຳກໍເຊັ່ນດຽວກັນ.

Verse 70

अयने विषुवे चैव संक्रांतौ कीदृशं फलम् । माघमासे चतुर्दश्यां यादृशं जागरे कृते

ໃນວັນອະຍະນະ (ສົລສະຕິດ), ໃນວັນວິສຸວະ (ອີຄວິນອັກ) ແລະໃນວັນສັງກຣານຕິ ຈະໄດ້ຮັບຜົນບຸນແນວໃດ? ແລະໃນວັນທີ 14 ຂອງເດືອນມາຆະ ຖ້າປະຕິບັດການເຝົ້າຍາມຄືນ (ຊາກຣະ) ຈະໄດ້ຜົນບຸນອັນຫາທຽບບໍ່ໄດ້ແນວໃດ?

Verse 71

यमः संभाषते वाण्या महिषोपरि संस्थितः । पश्य रुद्रस्य माहात्म्यं चित्रगुप्त विचारय

ພຣະຍະມະ ປະທັບຢູ່ເທິງຄວາຍຂອງພຣະອົງ ແລ້ວກ່າວດ້ວຍວາຈາວ່າ: “ຈົ່ງເບິ່ງມະຫາອານຸພາບຂອງຣຸດຣະ—ໂອ ຈິຕຣະກຸບຕະ ຈົ່ງພິຈາລະນາໃຫ້ດີ.”

Verse 72

अयं स लुब्धको येन हरः संपूजितः पुरा । सुराष्ट्रदेशे विख्यातं तीर्थं वस्त्रापथं शृणु

ຜູ້ນີ້ແມ່ນນາຍພານຄົນນັ້ນເອງ ຜູ້ເຄີຍບູຊາພຣະຫຣະ (ພຣະສິວະ) ຢ່າງຖືກຕ້ອງໃນການກ່ອນ. ບັດນີ້ ຈົ່ງຟັງເຖິງທີຣຖະອັນລືຊື່ ຊື່ວ່າ ວັສຕຣາປະຖະ ອັນໂດງດັງໃນແດນສຸຣາສະຕຣະ.

Verse 73

उज्जयंतो गिरिस्तत्र तथा रैवतको गिरिः । महती वर्त्तते जालिस्तयोर्मध्ये मया श्रुतम्

ທີ່ນັ້ນມີພູເຂົາອຸຊຊະຍັນຕະ ແລະມີພູເຂົາໄຣວະຕະກະດ້ວຍ. ລະຫວ່າງພູເຂົາທັງສອງນັ້ນ ມີຈາລີອັນໃຫຍ່—ດັ່ງທີ່ຂ້ອຍໄດ້ຍິນມາ.

Verse 74

मृन्मयं वर्तते लिगं रात्रौ चानेन पूजितः । रात्रौ जागरणं कर्त्तुं येन कार्येण चागतः

ມີລິງຄະທີ່ເຮັດດ້ວຍດິນ ແລະເຂົາໄດ້ບູຊາມັນໃນຍາມຄືນ. ເຂົາໄດ້ມາເພື່ອຈະປະຕິບັດການເຝົ້າຍາມຄືນຕະຫຼອດຄືນ.

Verse 75

तदस्माभिः कथं वाच्यं स्वयं जानंति ते सुराः । वरांगना वरं द्रष्टुं वरयंति परस्परम् । इंद्रावासात्समायाता नंदने वेगवत्तराः

ພວກເຮົາຈະກ່າວແນວໃດໄດ້? ບັນດາເທວະນັ້ນຮູ້ເອງ. ນາງຟ້າທັງຫຼາຍປາຖະໜາເຫັນສິ່ງປະເສີດ ຈຶ່ງເລືອກກັນເອງ; ດ້ວຍຄວາມໄວ ພວກນາງມາຈາກວັງອິນທຣາ ເຂົ້າສູ່ປ່ານັນທະນະ.

Verse 76

विरंचिना रायणशंकरत्विषा देहेन चागच्छति कोऽपि पूरुषः । पुरीं सुरेशाधिपतेर्निरीक्षितुं भर्त्ता ममायं तव चास्ति किं पतिः

ມີບຸລຸດຜູ້ໜຶ່ງກຳລັງມາ ກາຍຂອງລາວສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍສະຫງ່າລາສີຂອງ ວິຣັນຈິ (ພຣະພຣົມ), ນາຣາຍະນະ ແລະ ສັງກະຣະ. ລາວມາເພື່ອເບິ່ງນະຄອນຂອງຈອມເທວະ (ອິນທຣາ). “ຜູ້ນີ້ແມ່ນຜົວຂ້ອຍ!”—ແຕ່ເຈົ້າມີຜົວຈະອ້າງລາວດ້ວຍບໍ?

Verse 77

मृदंगवीणा पटहस्वरस्तुतैः प्रवोधिताभिः सुरराजमन्दिरे । देवो हरोऽयं न नरो हराकृतिर्दृष्टोंगनाभिस्तव किं किमावयोः

ໃນວັງຂອງຈອມເທວະ ພວກນາງຖືກປຸກດ້ວຍການສັນລະເສີນທີ່ມີສຽງມຣິດັງກະ, ວີນາ ແລະ ປະຖະ. ແລ້ວພວກນາງເຫັນວ່າ: “ນີ້ແມ່ນພຣະຮະຣະ, ບໍ່ແມ່ນມະນຸດ ແມ່ນແຕ່ມີຮູບດັ່ງຮະຣະ!” ເມື່ອນາງທັງຫຼາຍໄດ້ເຫັນແລ້ວ ຈະເປັນຂອງເຈົ້າຫຼືຂອງຂ້ອຍຢ່າງໃດ?

Verse 78

गायंति काश्चिद्विहसंति काश्चिन्नृत्यंति काश्चित्प्रपठंति काश्चित् । वदन्ति काश्चिज्जयशब्दसंयुतैर्वाक्यैरनेकैर्गुरुसन्निधाने

ບາງນາງຮ້ອງເພງ ບາງນາງຫົວເຮາະ ບາງນາງຟ້ອນລຳ ແລະບາງນາງສວດທ່ອງ. ບາງນາງເວົ້າຖ້ອຍຄຳຫຼາຍ ປະກອບດ້ວຍສຽງ “ໄຊ! ໄຊ!” ໃນທີ່ປະທັບຂອງຄູອາຈານຜູ້ນ່າເຄົາລົບ.

Verse 79

काचिच्छिवं स्तौति शिवां तथान्या पृच्छत्यथान्या किमु बिल्वपत्रात् । किं वोपवासेन फलं तवेदं निद्राक्षयेणाथ फलं तवैतत्

ນາງໜຶ່ງສັນລະເສີນພຣະສິວະ; ອີກນາງໜຶ່ງສັນລະເສີນພຣະສິວາ (ເທວີ). ອີກນາງໜຶ່ງຖາມວ່າ: “ຖວາຍໃບບິນວະໄດ້ຜົນອັນໃດ? ການອົບວາດ (ອົດອາຫານ) ໄດ້ຜົນອັນໃດ? ແລະການບໍ່ນອນ ຢືນຍາມຄືນ ໄດ້ຜົນອັນໃດ?”

Verse 80

तासां नानाविधा वाचः श्रूयन्ते नन्दने वने । ब्रह्मलोकादिका वार्त्ताः कृत्वा च तदनन्तरम्

ໃນປ່ານັນດະນະ ສຽງຫຼາຍຮູບແບບຂອງພວກນາງຖືກໄດ້ຍິນ. ຫຼັງຈາກເວົ້າເລື່ອງພຣະພົມໂລກ (Brahmaloka) ແລະໂລກອື່ນໆ ແລ້ວ ຈຶ່ງເດີນຕໍ່ໄປ.

Verse 81

देवेन्द्रो लुब्धकं भूयो बभाषे कौतुकान्वितः । कस्मिन्देशे गिरौ जालिर्लिंगं यत्रास्ति दर्शय

ເທວະເອນທຣະ (ອິນທຣະ) ໄດ້ເວົ້າກັບນາຍພານອີກຄັ້ງ ດ້ວຍຄວາມພິສົມພິເສດແຫ່ງຄວາມຢາກຮູ້: “ໃນດິນແດນໃດ ເທິງພູໃດ ມີຈາລີ—ບ່ອນທີ່ມີລິງຄະ? ຈົ່ງຊີ້ແຈງໃຫ້ຂ້າ.”

Verse 82

लुब्धक उवाच । सुराष्ट्रदेशे विख्यातो यस्मिन्देशे सरस्वती । वाडवं शिरसा धृत्वा प्रविष्टा लवणोदधौ

ນາຍພານກ່າວວ່າ: “ໃນແດນສຸຣາດຣະ (Surāṣṭra) ອັນໂດ່ງດັງ ມີຖິ່ນທີ່ມີຊື່ສຽງ ທີ່ແມ່ນ້ຳສະຣັສວະຕີ (Sarasvatī) ແບກວາດະວະ (Vāḍava—ໄຟໃຕ້ດິນ) ໄວ້ເທິງສີສະ ແລ້ວເຂົ້າສູ່ທະເລເຄັມ.”

Verse 83

यत्र सा गोमती याति यत्रास्ते गन्धमादनः । उज्जयंतो गिरिवरो यत्र रैवतको गिरिः

“ບ່ອນທີ່ແມ່ນ້ຳໂຄມະຕີ (Gomatī) ໄຫຼຜ່ານ; ບ່ອນທີ່ຄັນທະມາດະນະ (Gandhamādana) ຕັ້ງຢູ່; ບ່ອນທີ່ພູອຸຈະຍັນຕະ (Ujjayanta) ອັນປະເສີດມີ; ແລະບ່ອນທີ່ພູໄຣວະຕະກະ (Raivataka) ມີ—”

Verse 84

तत्र वस्त्रापथं क्षेत्रं भवस्तत्र व्यवस्थितः । तत्रास्ते मृन्मयं लिंगं जालिमध्ये सुरोत्तम

“ທີ່ນັ້ນມີສະຖານທີ່ສັກສິດຊື່ ວັດສະຕຣາປະຖະ (Vastrāpatha); ພຣະພະວະ (Śiva) ປະທັບຢູ່ທີ່ນັ້ນ. ແລະທີ່ນັ້ນເອງ ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນຫມູ່ເທວະ, ພາຍໃນຈາລີ ມີລິງຄະດິນເຜົາ.”

Verse 85

इन्द्र उवाच । सहितैस्तत्र गंतव्यं पूजयिष्ये भवं स्वयम् । जालिमध्ये तथा लिंगं दर्शयस्व च लुब्धक

ອິນທຣາກ່າວວ່າ: «ພວກເຮົາທັງໝົດຈົ່ງໄປທີ່ນັ້ນພ້ອມກັນ; ຂ້າພະເຈົ້າຈະບູຊາພະພະວະ(ພຣະສິວະ)ດ້ວຍຕົນເອງ. ແລະ ໂອ ນາຍພານ, ຈົ່ງຊີ້ໃຫ້ເຫັນລິງຄະທີ່ຢູ່ໃນຈາລີນັ້ນດ້ວຍ»។

Verse 86

परदारादिकं पापं दैत्यानां तु विकृंतने । वधे वृत्रस्य संजातं तत्सर्वं क्षालयाम्यहम्

«ບາບທີ່ເລີ່ມຈາກການລ່ວງລະເມີດພັນລະຍາຂອງຜູ້ອື່ນ, ບາບທີ່ເກີດໃນການຕັດທຳລາຍພວກໄດຕະ, ແລະບາບທີ່ເກີດຈາກການສັງຫານວຣິຕຣະ—ຂ້າພະເຈົ້າຈະຊຳລະລ້າງທັງໝົດນັ້ນ»។

Verse 87

इत्युक्त्वा सहिताः सर्वे संप्राप्ता गिरिमूर्द्धनि । वाहनानि च ते त्यक्त्वा प्रस्थिताः पादचारिणः

ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ທຸກຄົນພ້ອມກັນໄປຮອດຍອດພູ; ພວກເຂົາປະລະພາຫະນະ ແລ້ວອອກເດີນທາງດ້ວຍຕີນ.

Verse 88

उज्जयन्तगिरेर्मूर्ध्नि गजराजः समागतः । तदाग्रचरणं तस्य ददौ मूर्धनि कारणात्

ເທິງຍອດພູອຸຈະຍັນຕະ ພະຍາຊ້າງຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ມາຮອດ; ແລ້ວດ້ວຍເຫດບາງປະການ ລາວໄດ້ວາງຕີນໜ້າລົງເທິງຍອດນັ້ນ.

Verse 89

तेनाक्रान्तो गिरिवरस्तोयं सुस्राव निर्मलम् । गजपादोद्भवं वारि भविष्यति सदा स्थिरम्

ເມື່ອພູອັນປະເສີດນັ້ນຖືກກົດທັບໂດຍລາວ ນ້ຳບໍລິສຸດກໍໄຫຼອອກມາ. ນ້ຳທີ່ເກີດຈາກຕີນຊ້າງນີ້ ຈະດຳລົງຢູ່ຕະຫຼອດໄປ ຢ່າງໝັ້ນຄົງ.

Verse 90

इति प्रोक्तं सुरेन्द्रेण लोकानां हितकाम्यया । सर्वे समागतास्तत्र यत्र जालिर्व्यवस्थिता

ດັ່ງນັ້ນ ພຣະອິນທຣາ ຈອມເທວະ ໄດ້ກ່າວ ໂດຍປາດຖະນາຄວາມຜາສຸກແກ່ໂລກທັງປວງ. ແລ້ວທຸກຄົນກໍມາຊຸມນຸມກັນ ທີ່ບ່ອນທີ່ ຈາລີ ສະຖິດຢູ່.

Verse 91

संपूज्य विविधैः पुष्पैर्माघमासे चतुर्दशी । तस्यां जागरणं कृत्वा सञ्जातो निर्मलो हरिः

ໃນເດືອນມາຄະ ວັນທີ 14 ໄດ້ບູຊາດ້ວຍດອກໄມ້ຫຼາຍຊະນິດ. ແລະໄດ້ຖືການຕື່ນຢາມຕະຫຼອດຄືນນັ້ນ ຈົນຮຣິ (Hari) ກາຍເປັນຜູ້ບໍລິສຸດ ໄຮ້ມົນທິນ.

Verse 92

वस्त्रापथे भवं पूज्य हरिं रैवतके गिरौ । इन्द्रेश्वरं प्रतिष्ठाप्य संप्राप्तः स्वनिकतनम्

ທີ່ວັດສຣາປະຖະ ໄດ້ບູຊາພຣະພະວະ (ພຣະສິວະ) ແລະທີ່ພູເຂົາໄຣວະຕະກະ ໄດ້ບູຊາພຣະຮຣິ. ຈາກນັ້ນໄດ້ປະດິດສະຖາປະນາ ອິນເທຣສະວະຣະ ແລ້ວກໍກັບສູ່ຖິ່ນພຳນັກຂອງຕົນ.

Verse 93

लुब्धकोऽपि विमानेन संप्राप्तो हरिमन्दिरे । इत्युक्त्वा स भवो देवस्तत्रैवांतरधीयत

“ແມ່ນແຕ່ນາຍພານກໍຍັງໄດ້ຂຶ້ນວິມານ ໄປຮອດວິຫານພຣະຮຣິ” ເມື່ອກ່າວດັ່ງນີ້ ພຣະພະວະເທວະ (ພຣະສິວະ) ກໍຫາຍໄປທັນທີຢູ່ທີ່ນັ້ນ.

Verse 94

वामनोपि ततश्चक्रे तत्र तीर्थावगाहनम् । यादृग्रूपः शिवो दृष्टः सूर्यबिंबे दिगंबरः

ຕໍ່ມາ ວາມະນະ ກໍໄດ້ລົງອາບນ້ຳໃນຕີຣຖະນັ້ນ. ທ່ານໄດ້ເຫັນພຣະສິວະໃນຮູບອັນນັ້ນ—ເປັນດິກັມບະຣະ (ນຸ່ງຫົ່ມດ້ວຍທິດ) ປາກົດຢູ່ໃນດວງຕາເວັນ.

Verse 95

पद्मासनस्थितः सौम्यस्तथा तं तत्र संस्मरन् । प्रतिष्ठाप्य महामूर्त्तिं पूजयामास वासरम्

ນັ່ງໃນອາສນະດອກບົວ ດ້ວຍໃຈອ່ອນໂຍນ ແລະລະລຶກພຣະອົງຢູ່ທີ່ນັ້ນ ຈຶ່ງປະດິດຕັ້ງພຣະມູຣຕິອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ແລະບູຊາຕະຫຼອດວັນ।

Verse 96

मनोऽभीष्टार्थसिद्ध्यर्थं ततः सिद्धिमवाप्तवान् । नेमिनाथशिवेत्येवं नाम चक्रे स वामनः

ເພື່ອໃຫ້ຄວາມປາຖະໜາໃນໃຈສຳເລັດ ຈາກນັ້ນທ່ານກໍໄດ້ຮັບຄວາມສຳເລັດ; ແລ້ວວາມະນະໄດ້ຕັ້ງນາມວ່າ “ເນມິນາຖ-ຊິວະ”.

Verse 97

भवस्य पश्चिमे भागे प्रत्यासन्ने धरातले । वामनो वसतिं चक्रे तीर्थे वस्त्रापथे तदा

ແລ້ວຕໍ່ມາ ໃນພື້ນດິນທີ່ໃກ້ກັບດ້ານຕາເວັນຕົກຂອງພຣະພະວະ (ສິວະ) ວາມະນະໄດ້ສ້າງທີ່ພັກອາໄສ ຢູ່ທີ່ຕີຣຖະ ວັສຕຣາປະຖະ ໃນເວລານັ້ນ।

Verse 98

अतो यवाधिकं प्रोक्तं तीर्थं देवैः सवासवैः । इंद्रेण कुर्वता देवं समागत्य भवाग्रतः

ດັ່ງນັ້ນ ບັນດາເທວະທັງຫຼາຍ ພ້ອມດ້ວຍວາສະວະ (ອິນທຣະ) ໄດ້ກ່າວປະກາດວ່າ ຕີຣຖະນີ້ຊື່ “ຢະວາທິກະ”. ເມື່ອອິນທຣະກຳລັງສ້າງ/ປະດິດຕັ້ງພຣະເທວະ ພວກເຂົາໄດ້ມາຊຸມນຸມຢູ່ຕໍ່ໜ້າພຣະພະວະ (ສິວະ).

Verse 99

यवाधिकं प्रभासात्तु तीर्थमेतद्भवाज्ञया । अन्येषां षड्गुणं तीर्थं भविष्यति शिवाज्ञया

ຕີຣຖະນີ້ ດ້ວຍພຣະບັນຊາຂອງພຣະພະວະ ເອີ້ນວ່າ “ຢະວາທິກະ” ເຫນືອກວ່າແມ່ນປະພາສະກໍຍັງເກີນ. ແລະດ້ວຍພຣະບັນຊາຂອງພຣະຊິວະ ຈະມີບຸນກຸສົນເປັນຫົກເທົ່າເທົ່າກັບຕີຣຖະອື່ນໆ.

Verse 100

इत्येतत्कथितं सर्वं किमन्यत्परिपृच्छसि

ດັ່ງນີ້ ທຸກຢ່າງໄດ້ຖືກເລົ່າແລ້ວ; ເຈົ້າຍັງປາດຖະນາຖາມຫຍັງອີກ?

Verse 101

राजोवाच । शिवरात्रिप्रभावोयमतुलः परिकीर्त्तितः । अजानता कृता तेन लुब्धकेन पुरा श्रुतम्

ກະສັດກ່າວວ່າ: «ອານຸພາບອັນຫາທຽບບໍ່ໄດ້ຂອງສິວະຣາຕຣີ (Śivarātri) ໄດ້ຖືກສັນລະເສີນແລ້ວ. ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຍິນວ່າ ໃນການກ່ອນ ນາຍພານນັ້ນໄດ້ປະຕິບັດມັນ ແມ່ນແຕ່ບໍ່ຮູ້ຄວາມໝາຍແທ້»

Verse 102

इदानीं वद कर्त्तव्या कथमन्यैर्जनैर्विभो । किं ग्राह्यं किं नु मोक्तव्यं शिवरात्र्यां वदस्व मे

ບັດນີ້ ຂໍພຣະອົງຈົ່ງກ່າວ: ຄົນອື່ນໆຄວນປະຕິບັດແນວໃດ? ໃນຄືນສິວະຣາຕຣີ ສິ່ງໃດຄວນຮັກສາ ແລະ ສິ່ງໃດຄວນຫຼີກເວັ້ນ—ຂໍຈົ່ງບອກແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ.

Verse 103

सारस्वत उवाच । संप्राप्य मानुषं जन्म ज्ञात्वा देवं महेश्वरम् । शिवरात्रिः सदा कार्या भुक्तिमुक्तिप्रदायिनी

ສາຣັສວະຕະກ່າວວ່າ: ໄດ້ຮັບກຳເນີດເປັນມະນຸດ ແລະ ຮູ້ຈັກພຣະມະເຫສວະຣະເປັນພຣະເຈົ້າແທ້ ຄວນປະຕິບັດສິວະຣາຕຣີເປັນນິດ; ເພາະມັນປະທານທັງຄວາມສຸກໃນໂລກ ແລະ ຄວາມຫຼຸດພົ້ນ.

Verse 104

ईदृशं जायते पुण्यमेकया कृतया नृप । ये कुर्वंति सदा मर्त्त्यास्तेषां पुण्यमनंतकम्

ໂອ ກະສັດເອີຍ, ບຸນອັນເຊັ່ນນີ້ເກີດຂຶ້ນແມ່ນແຕ່ເຮັດພຽງຄັ້ງດຽວ. ສ່ວນມະນຸດຜູ້ປະຕິບັດເປັນນິດ ບຸນຂອງເຂົາຈະໄຮ້ຂອບເຂດ.

Verse 105

द्वादशाब्दं व्रतमिदं कर्त्तव्यं प्रतिवत्सरम् । जीवितं चंचलं नृणां यदि कर्तुं न शक्यते

ວຣະຕະນີ້ພຶງປະຕິບັດເປັນເວລາສິບສອງປີ ແລະຮັກສາທຸກປີ. ແຕ່ຊີວິດມະນຸດບໍ່ໝັ້ນຄົງ ຖ້າບໍ່ສາມາດເຮັດໄດ້ດົນປານນັ້ນ…

Verse 106

तदा द्वादशभिर्मासैर्व्रत मेतत्समाप्यते । माघमासे चतुर्दश्यां प्रारम्भः क्रियते नृप

ແລ້ວວຣະຕະນີ້ສາມາດສຳເລັດໃນສິບສອງເດືອນ. ໂອ ພະຣາຊາ, ການເລີ່ມຕົ້ນເຮັດໃນວັນຈະຕຸຣະດະສີ (ວັນທີ 14) ໃນເດືອນມາຆະ.

Verse 107

प्रतिमासं ततः कार्यं पौषांते तु समाप्यते । विघ्नश्चेज्जायते मध्ये कथं चिद्दैवयोगतः

ຈາກນັ້ນພຶງປະຕິບັດທຸກເດືອນ ແລະສຳເລັດໃນທ້າຍເດືອນເປົາສະ. ຖ້າມີອຸປະສັກເກີດຂຶ້ນກາງທາງ ໂດຍອຳນາດແຫ່ງຊະຕາທີ່ບໍ່ຄາດຄິດ…

Verse 108

न भवेद्व्रतभंगस्तु पुनः कार्यमनन्तरम् । द्वादशैव प्रकर्तव्याः कृत्वा संख्या विशेषतः

ບໍ່ຄວນນັບວ່າເປັນການຂາດວຣະຕະ; ພຶງເຮັດຊ້ຳທັນທີ. ແທ້ຈິງແລ້ວ ຕ້ອງໃຫ້ຄົບສິບສອງຄັ້ງ—ເພີ່ມໃຫ້ຄົບຈຳນວນຢ່າງແນ່ນອນ.

Verse 109

कृतं न नश्यते लोके शुभं वा यदि वाऽशुभम् । कृष्णायां तु चतुर्दश्यां कृतपूर्वाह्निकक्रियः

ໃນໂລກນີ້ ກຳທີ່ເຮັດແລ້ວບໍ່ສູນຫາຍ ຈະດີຫຼືຊົ່ວກໍຕາມ. ດັ່ງນັ້ນ ໃນວັນຈະຕຸຣະດະສີແຫ່ງກຣິສນະປັກສະ (ຂ້າງແຮມ) ຫຼັງຈາກສຳເລັດພິທີຕອນເຊົ້າ…

Verse 110

उपवासनियमो ग्राह्यो नद्यां स्नानं विधीयते । तदभावे तडागादौ कार्यं स्नानं स्वशक्तितः

ຄວນຮັບເອົາວິໄນແຫ່ງການອົບອົມອາຫານ (ອົບພາສາ) ແລະຖືກກຳຊັບໃຫ້ອາບນ້ຳໃນແມ່ນ້ຳ. ຖ້າບໍ່ມີ ຈົ່ງອາບໃນຫນອງ ຫຼືບ່ອນນ້ຳອື່ນໆ ຕາມກຳລັງຂອງຕົນ.

Verse 111

तैलाभ्यंगो न कर्त्तव्यो न कार्यं गमनं क्वचित् । तीर्थसेवा प्रकर्त्तव्या तस्मिंश्चागमनं शुभम्

ບໍ່ຄວນທານ້ຳມັນນວດກາຍ ແລະບໍ່ຄວນເດີນທາງໄປພະເນຈອນບ່ອນອື່ນ. ຄວນປະຕິບັດການຮັບໃຊ້ຕໍ່ຕີຣຖະ (tīrtha) ແລະການໄປຫາຕີຣຖະນັ້ນເປັນມງຄົດ.

Verse 112

शिवरात्रिः सदा कार्या लिंगे स्वायंभुवे नरैः । तदभावे महापुण्ये लिंगे वर्षशताधिके

ມະນຸດຄວນປະຕິບັດສິວະຣາຕຣິ (Śivarātri) ຢູ່ເສມອ ທີ່ລິງຄະສະວະຍັມພູ (svayambhū) ອັນປະກົດເອງ. ຖ້າບໍ່ມີ ຈົ່ງປະຕິບັດວຣະຕະນັ້ນ ທີ່ລິງຄະອັນມີບຸນໃຫຍ່ ທີ່ສະຖາປະນາເກີນຮ້ອຍປີ.

Verse 113

गिरौ वने समुद्रांते नद्यां यच्च शिवालये । तद्वै स्वायंभुवं लिंगं स्वयं तत्रैव संस्थितम्

ບໍ່ວ່າຢູ່ເທິງພູ, ໃນປ່າ, ທີ່ຊາຍທະເລ, ທີ່ຝັ່ງແມ່ນ້ຳ, ຫຼືໃນວັດພຣະສິວະ—ບ່ອນໃດກໍຕາມທີ່ພົບເຫັນ—ຈົ່ງຮູ້ວ່ານັ້ນແມ່ນລິງຄະສະວະຍັມພູ (svayambhū) ທີ່ຕັ້ງຢູ່ທີ່ນັ້ນໂດຍຕົນເອງ.

Verse 114

वालुलिंगादिकं लिंगं पूजितं फलदं स्मृतम् । दिवा संपूज्य यत्नेन पुष्पधूपादिना नरः

ລິງຄະເຊັ່ນ ວາລຸລິງຄະ (ລິງຄະຊາຍ) ແລະອື່ນໆ ຖືກຈື່ຈຳວ່າໃຫ້ຜົນເມື່ອໄດ້ບູຊາ. ໃນຕອນກາງວັນ ຄົນຄວນບູຊາດ້ວຍຄວາມພາກພຽນ ໃຊ້ດອກໄມ້, ທູບ ແລະສິ່ງອື່ນໆທຳນອງນັ້ນ.

Verse 115

वर्जयेन्मदिरां द्यूतं नारीं नखनिकृन्तनम् । ब्रह्मचर्यपरैः शांतैः कर्त्तव्यं समुपोषणम्

ຄວນຫຼີກເວັ້ນສຸລາ, ການພະນັນ, ການເສພກາມ, ແລະການຕັດເລັບ. ດ້ວຍໃຈສະຫງົບ ແລະຄວາມມຸ່ງໝັ້ນໃນພຣະຫມະຈັນຍາ ຄວນປະຕິບັດອຸໂປສະຖະ ແລະການອົບຮົມຍາມຄ່ຳໃຫ້ຖືກຕ້ອງ.

Verse 116

रात्रौ देवाग्रतो गत्वा कर्त्तव्याः सप्त पर्वताः । पक्वान्नफलतांबूलपुष्पधूपादिचर्चिताः

ຕອນກາງຄືນ ໄປຢືນຕໍ່ໜ້າພຣະເທວະ ແລ້ວຄວນຈັດເຮັດ «ປະຣະວະຕະ» 7 ກອງ (ກອງບູຊາ). ໃຫ້ປະດັບດ້ວຍອາຫານສຸກ, ໝາກໄມ້, ໝາກພູ, ດອກໄມ້, ທູບ ແລະຂອງບູຊາອື່ນໆ.

Verse 117

घृतेन दीपः कर्त्तव्यः पापनाशनहेतवे । यतो दीपस्य माहात्म्यं विज्ञेयं मुक्तिदायकम्

ຄວນຈຸດຕະກຽງດ້ວຍນ້ຳມັນເນີຍ (ghee) ເພື່ອເປັນເຫດໃຫ້ບາບຖືກທຳລາຍ. ເພາະມະຫາອານຸພາບຂອງຕະກຽງ ຄວນຮູ້ວ່າເປັນຜູ້ປະທານມຸກຕິ (ຄວາມຫຼຸດພົ້ນ).

Verse 118

दीपः सदैव कर्त्तव्यो गृहे देवालये नरैः । दिवा निशि च संध्यायां दीपः कार्यः स्वशक्तितः

ມະນຸດຄວນຮັກສາຕະກຽງໃຫ້ສະຫວ່າງເສມອ ທັງໃນເຮືອນ ແລະໃນວັດວາອາຮາມ. ທັງກາງວັນ ກາງຄືນ ແລະເວລາສັນທະຍາ ຄວນຈຸດຕະກຽງຕາມກຳລັງຂອງຕົນ.

Verse 119

किञ्चिदुद्द्योतमात्रेण देवास्तुष्यंति भूतले । पितॄणां प्रथमं दीपः कर्त्तव्यः श्राद्धकर्मणि

ແມ່ນແຕ່ແສງສະຫວ່າງນ້ອຍໆ ກໍເຮັດໃຫ້ເທວະທັງຫຼາຍພໍໃຈໃນໂລກນີ້. ແລະສຳລັບພິຕຣະ (ບັນພະບຸລຸດ) ກ່ອນອື່ນໝົດ ຄວນຖວາຍຕະກຽງໃນພິທີສຣາດທະ (śrāddha).

Verse 120

रात्रौ जागरणं कार्यं यथा निद्रा न जा यते । शिवरात्रिप्रभावोऽयं श्रोतव्यः शिवसंनिधौ

ໃນຍາມຄ່ຳ ຄວນຕື່ນເຝົ້າຍາມ ເພື່ອບໍ່ໃຫ້ຄວາມງ່ວງນອນເກີດຂຶ້ນ. ອານຸພາບແລະມະຫິມາແຫ່ງສິວະຣາຕຣີນີ້ ຄວນຟັງຢູ່ຕໍ່ໜ້າພຣະສິວະ.

Verse 121

शिवस्य चरितं रात्रौ श्रोतव्यं बहुविस्तरम् । गीतं नृत्यं तथा वाद्यं कर्तव्यं शिवसंनिधौ

ໃນຍາມຄ່ຳ ຄວນຟັງປະຫວັດແລະລີລາກຳຂອງພຣະສິວະ ຢ່າງລະອຽດກວ້າງຂວາງ. ການຮ້ອງເພງ ການຟ້ອນລຳ ແລະການບັນເລງດົນຕີ ກໍຄວນເຮັດຕໍ່ໜ້າພຣະສິວະ.

Verse 122

एवं सा नीयते रात्रिर्मुख्यं जागरणं यतः । रात्रौ देयानि दानानि शक्त्या वै तत्र जागरे

ດັ່ງນັ້ນ ຄວນໃຫ້ຄືນນັ້ນຜ່ານໄປແບບນີ້ ເພາະການຕື່ນເຝົ້າຍາມແມ່ນຂໍ້ປະຕິບັດຫຼັກ. ໃນຍາມຕື່ນນັ້ນ ຄວນໃຫ້ທານຕາມກຳລັງຂອງຕົນ.

Verse 123

पुनः स्नात्वा प्रभाते तु कर्त्तव्यं शिवपूजनम् । पूजनीयाश्च यतयो भोजनाच्छादनादिभिः

ຕໍ່ມາ ໃນຍາມເຊົ້າຮຸ່ງ ຈົ່ງອາບນ້ຳອີກຄັ້ງ ແລ້ວປະກອບພິທີບູຊາພຣະສິວະ. ບັນດານັກບຳເນັດ/ຍະຕິກໍຄວນໄດ້ຮັບການນັບຖື ດ້ວຍອາຫານ ເຄື່ອງນຸ່ງ ແລະທານອື່ນໆ.

Verse 124

तपस्विनां प्रदातव्यं भोजनं गृहमेधिभिः । द्वादशाष्टौ च चत्वारो भोक्तव्या एक एव वा

ຄົນຄອບຄົວຄວນຈັດອາຫານໃຫ້ແກ່ນັກບຳເນັດ. ຈະເລີ້ຍງສິບສອງ ຫຼື ແປດ ຫຼື ສີ່—ຫຼືແມ່ນແຕ່ຄົນດຽວກໍໄດ້.

Verse 125

एकोऽपि ब्रह्मचारी यो ब्रह्मविच्छिवपूजकः । सहस्राणां समो भक्त्या गृहे संभोजितो भवेत्

ແມ່ນແຕ່ພຣະພຣະຈາຣິນຜູ້ດຽວ ຜູ້ຮູ້ພຣະພຣະມັນ ແລະບູຊາພຣະສິວະ ຖ້າໄດ້ຮັບອາຫານໃນເຮືອນດ້ວຍສັດທາ ກຸສົນສະເໝີກັບການເລີ້ຍງພັນຄົນ។

Verse 126

अक्षारालवणं पत्रे भोक्तव्यं वाग्यतैः स्वयम् । पुत्रमित्रकलत्राणां दातव्यं भोजनं पुरः

ຄວນສຳລວມວາຈາ ແລ້ວກິນເອງອາຫານຈືດບໍ່ໃສ່ເກືອ ທີ່ວາງໃນໃບໄມ້. ອາຫານຄວນໃຫ້ກ່ອນແກ່ລູກ ໝູ່ມິດ ແລະພັນລະຍາ.

Verse 127

अनेन विधिना कार्या शिवरात्रिः शिवव्रतैः । द्वादशैता यदा पूर्णास्तिलपात्राणि वै तदा

ດ້ວຍວິທີນີ້ ຄວນປະຕິບັດສິວະຣາຕຣີ ດ້ວຍວຣະຕະຂອງພຣະສິວະ. ເມື່ອຄົບສິບສອງປະການແລ້ວ ຈຶ່ງຈັດເຮັດພາຊະນະງາສິບສອງໃບ (ເພື່ອບູຊາ/ທານ).

Verse 128

द्वादशैव प्रदेयानिगुरुब्राह्मणज्ञातिषु । व्रतांते गौः प्रदातव्या कृष्णा वत्सयुता दृढा

ພາຊະນະງາທັງສິບສອງນັ້ນ ຄວນມອບໃຫ້ແກ່ຄູບາອາຈານ, ພຣາຫມະນ ແລະຍາດພີ່ນ້ອງ. ເມື່ອສິ້ນສຸດວຣະຕະ ຄວນຖວາຍງົວດຳທີ່ແຂງແຮງ ພ້ອມລູກງົວ.

Verse 129

सवस्त्राभरणा देया घंटाभरणभूषिता । अंगुलीयकवासांसि च्छत्रोपानत्कमण्डलु

ຄວນມອບພ້ອມເສື້ອຜ້າແລະເຄື່ອງປະດັບ ຕົກແຕ່ງດ້ວຍເຄື່ອງປະດັບກະດິ່ງ. ຄວນໃຫ້ອີກທັງແຫວນ, ເຄື່ອງນຸ່ງ, ຮົ່ມ, ເກີບ ແລະກະມັນດະລຸ (ຄົວນ້ຳ).

Verse 130

गुरवे दक्षिणा देयाब्राह्मणेभ्यः स्वशक्तितः । एवं कृत्वा ततो देयं तपस्विभ्योऽथ भोजनम् । मिष्टान्नं विविधं दत्त्वा क्षमाप्य च विसर्जयेत्

ຄວນຖວາຍທັກສິນາແກ່ຄູອາຈານ ແລະຖວາຍແກ່ພຣາຫມັນຕາມກໍາລັງ. ເຮັດແລ້ວຈຶ່ງຈັດອາຫານໃຫ້ແກ່ນັກຕະປະ; ຖວາຍຂອງຫວານຫຼາຍຢ່າງ ແລ້ວຂໍອະໄພ ແລະສົ່ງກັບດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ.

Verse 131

एवं यः कुरुते सत्यं तस्य पापं न विद्यते । संतानमुत्तमं लब्ध्वा भुक्त्वा भोगाननुत्तमान्

ແທ້ຈິງ ຜູ້ໃດປະພຶດຕາມນີ້ ບາບບໍ່ຫຼືອຢູ່. ໄດ້ລູກຫຼານອັນປະເສີດ ແລະເສວຍສຸກພອນອັນຫາທຽບບໍ່ໄດ້.

Verse 132

दिव्यविमानमारूढो दिव्यस्त्रीपरिवेष्टितः । गतिवादित्रनिर्घोषैर्नीयते शिवमन्दिरे

ເຂົາຂຶ້ນນັ່ງເທິງວິມານທິບ ມີນາງຟ້າຫ້ອມລ້ອມ; ທ່າມກາງສຽງດົນຕີທິບອັນກັງວານ ຖືກນໍາໄປສູ່ວິຫານພຣະສິວະ.

Verse 133

तदेतत्कथितं पुण्यं शिवरात्रिव्रतं मया । कृतेन येन लोकानां सर्वपापक्षयो भवेत्

ດັ່ງນີ້ ຂ້ອຍໄດ້ກ່າວເຖິງວຣະຕະພຸນຍະແຫ່ງສິວະຣາຕຣີ; ຜູ້ໃດປະຕິບັດມັນ ບາບທັງປວງຂອງຊາວໂລກຈະຖືກທໍາລາຍ.