Sukta 8

Mantra 1

ज्येष्ठब्रह्मवर्णनम्। १२ पुरोबृहती त्रिष्टुब्गर्भाऽऽर्षी पङ्क्तिः, १५, २७ भुरिग्बृहती, २२ पुर उष्णिक्, यो भू॒तं च॒ भव्यं॑ च॒ सर्वं॒ यश्चा॑धि॒तिष्ठ॑ति । स्व॑१र्यस्य॑ च॒ केव॑लं॒ तस्मै॑ ज्ये॒ष्ठाय॒ ब्रह्म॑णे॒ नमः॑

ಯಾರು ಭೂತವೂ ಭವಿಷ್ಯವೂ ಆದ ಎಲ್ಲದರ ಮೇಲೆಯೂ ಆಳ್ವಿಕೆ ಮಾಡುವನೋ, ಯಾರು ಎಲ್ಲದರ ಅಧಿಷ್ಠಾತನೋ, ಮತ್ತು ಯಾರಿಗೇ ಸ್ವರ್ಗ (ಸ್ವಃ) ಮಾತ್ರವೇ ಸೇರಿರುವುದೋ—ಆ ಪರಮ ಜ್ಯೇಷ್ಠ ಬ್ರಹ್ಮನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.

Mantra 2

स्क॒म्भेने॒मे विष्ट॑भिते॒ द्यौश्च॒ भूमि॑श्च तिष्ठतः । स्क॒म्भ इ॒दं सर्व॑मात्म॒न्वद् यत् प्रा॒णन्नि॑मि॒षच्च॒ यत्

ಸ್ಕಂಭನಿಂದ ಈ ಎರಡು—ದ್ಯೌ (ಆಕಾಶ) ಮತ್ತು ಭೂಮಿ—ಸ್ಥಿರವಾಗಿ ನೆಲೆಸಿಸಿ ಬೇರ್ಪಡಿಸಿ ಹಿಡಿದಿಟ್ಟಿವೆ. ಸ್ಕಂಭನೇ ಈ ಸಮಸ್ತ ಜಗತ್ತು, ಆತ್ಮವಂತವಾದುದು: ಯಾವುದು ಪ್ರಾಣಿಸುತ್ತದೆ, ಯಾವುದು ನಿಮಿಷಿಸುತ್ತದೆ—ಎಲ್ಲವೂ ಅದೇ.

Mantra 3

ति॒स्रो ह॑ प्र॒जा अ॑त्या॒यमा॑य॒न् न्य॑१न्या अ॒र्कम॒भितो॑ऽविशन्त । बृ॒हन् ह॑ तस्थौ॒ रज॑सो वि॒मानो॒ हरि॑तो॒ हरि॑णी॒रा वि॑वेश

ನಿಜವಾಗಿ ಮೂರು ಪ್ರಜಗಳು ಇದ್ದವು; ಅವು ಮುಂದಕ್ಕೆ ಸಾಗಿದವು, ಮಿತಿಯನ್ನು ಮೀರಿ ಹೋದವು; ಇತರವುಗಳು ಸೂರ್ಯನ ಸುತ್ತಲೂ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದವು. ಬೃಹತ್ (ಮಹಾನ್) ಸ್ಥಿರವಾಗಿ ನಿಂತು, ರಜಸ್—ವಾಯುಮಂಡಲವನ್ನು ಅಳೆಯುತ್ತಿದ್ದನು; ಹರಿತ (ಕಂದು-ಹಳದಿ) ಶಕ್ತಿಗಳು, ಹರಿತ ಮಾತೃಗಳು, ಒಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದವು.

Mantra 4

द्वाद॑श प्र॒धय॑श्च॒क्रमेकं॒ त्रीणि॒ नभ्या॑नि॒ क उ॒ तच्चि॑केत । तत्राह॑ता॒स्त्रीणि॑ श॒तानि॑ श॒ङ्कवः॑ ष॒ष्टिश्च॒ खीला॒ अवि॑चाचला॒ ये

ಒಂದು ಚಕ್ರಕ್ಕೆ ಹನ್ನೆರಡು ಪ್ರಧಿಗಳು (ಫೆಲ್ಲಿಗಳು) ಇವೆ; ಮೂರು ನಾಭಿಗಳು—ಇದನ್ನು ನಿಜವಾಗಿ ಯಾರು ತಿಳಿದುಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ? ಅದರಲ್ಲಿ ಮೂರು ನೂರು ಶಂಕುಗಳು (ಮೂಳೆ/ಖೂಂಟೆಗಳು) ಬಿಗಿಯಾಗಿ ಹೊಡೆದು ನೆಡಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ; ಹಾಗೆಯೇ ಇನ್ನೂ ಅರವತ್ತು ಖೀಲಗಳು (ಕಿಲೆಗಳು) ಇವೆ—ಅವು ತಮ್ಮ ಸ್ಥಾನದಿಂದ ಅಚಲವಾಗಿವೆ.

Mantra 5

इ॒दं स॑वित॒र्वि जा॑नीहि॒ षड् य॒मा एक॑ एक॒जः । तस्मि॑न् हापि॒त्वमि॑छन्ते॒ य ए॑षा॒मेक॑ एक॒जः

ಹೇ ಸವಿತೃ, ಇದನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ತಿಳಿ: ಆರು ಯಮಗಳು (ಜೋಡಿ ನಿಯಮಗಳು/ಯಮ-ಯುಗಲಗಳು) ಇವೆ; ಒಬ್ಬನು ಏಕಜ (ಏಕಮಾತ್ರ ಜನಿಸಿದವನು) ಆಗಿದ್ದಾನೆ. ಅವನಲ್ಲೇ ಅವರು ಆಪಿತ್ವ (ಪಾಲುಗಾರಿಕೆ) ಮತ್ತು ಬಂಧುತ್ವವನ್ನು ಬಯಸುತ್ತಾರೆ—ಅವನೇ ಇವರಲ್ಲಿ ಏಕಮಾತ್ರ ಏಕಜನು.

Mantra 6

आ॒विः सन्निहि॑तं॒ गुहा॒ जर॒न्नाम॑ म॒हत् प॒दम्। तत्रे॒दं सर्व॒मार्पि॑त॒मेज॑त् प्रा॒णत् प्रति॑ष्ठितम्

ಪ್ರಕಟವಾಗಿದ್ದರೂ ಗುಹೆಯಲ್ಲಿ (ಗುಪ್ತತೆಯಲ್ಲಿ) ಸಂನಿಹಿತವಾಗಿದೆ—ಹೆಸರಿನಿಂದ ಜರತ್ (ಪ್ರಾಚೀನ) ಎನ್ನಲ್ಪಡುವ ಮಹತ್ ಪದ. ಅಲ್ಲಿ ಇದನ್ನೆಲ್ಲ ಅರ್ಪಿತ (ಬಂಧಿತ)ವಾಗಿದೆ—ಚಲಿಸುವುದು, ಉಸಿರಾಡುವುದು—ತನ್ನ ಪ್ರತಿಷ್ಠಾ-ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ದೃಢವಾಗಿ ಸ್ಥಿತವಾಗಿದೆ.

Mantra 7

एक॑चक्रं वर्तत॒ एक॑नेमि स॒हस्रा॑क्षरं॒ प्र पु॒रो नि प॒श्चा । अ॒र्धेन॒ विश्वं॒ भुव॑नं ज॒जान॒ यद॑स्या॒र्धं क्व॑१तद् ब॑भूव

ಒಂದು ಚಕ್ರದದು ಅದು ತಿರುಗುತ್ತದೆ, ಒಂದೇ ನೇಮಿಯದು; ಸಾವಿರ ಅಕ್ಷರಗಳದು—ಮುಂದೆ ಸಾಗುತ್ತದೆ, ಹಿಂದೆಯೂ ಚಲಿಸುತ್ತದೆ. ಅದರ ಅರ್ಧದಿಂದಲೇ ಅದು ಸಕಲ ಭುವನವನ್ನು, ಸರ್ವ ಸತ್ತೆಯ ಲೋಕವನ್ನು ಜನ್ಮಗೊಳಿಸಿತು; ಹಾಗಾದರೆ ಅದರ ಇನ್ನೊಂದು ಅರ್ಧ ಎಲ್ಲಿ ಆಯಿತು?

Mantra 8

प॒ञ्च॒वा॒ही व॑ह॒त्यग्र॑मेषां॒ प्रष्ट॑यो यु॒क्ता अ॑नु॒संव॑हन्ति । अया॑तमस्य ददृ॒शे न या॒तं परं॒ नेदी॒योऽव॑रं॒ दवी॑यः

ಪಂಚವಾಹಿನಿ (ಐದು ಎಳೆಯುವವಳು) ಇವುಗಳ ಅಗ್ರಭಾಗವನ್ನು ಹೊರುತ್ತಾಳೆ; ಯುಕ್ತವಾಗಿ ಜೋಡಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಪ್ರಷ್ಟಯಃ (ರಶ್ಮಿ/ಹಾದಿ-ರೇಖೆಗಳು) ಕ್ರಮಬದ್ಧ ಸಂಯೋಗದಲ್ಲಿ ಮುಂದಕ್ಕೆ ಹೊತ್ತುಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತವೆ. ಅವನ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಅಯಾತ (ಅಗಮ್ಯ)ವೇ ಕಾಣುತ್ತದೆ, ಯಾತ (ಗಮ್ಯ) ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ; ಪರ (ದೂರದದು) ನದೀಯಃ (ಹತ್ತಿರದದು) ಆಗುತ್ತದೆ, ಅವರ (ಕೆಳಗಿನದು) ದವೀಯಃ (ಇನ್ನಷ್ಟು ದೂರದದು) ಆಗುತ್ತದೆ.

Mantra 9

ति॒र्यग्बि॑लश्चम॒स ऊ॒र्ध्वबु॑ध्न॒स्तस्मि॒न् यशो॒ निहि॑तं वि॒श्वरू॑पम्। तदा॑सत॒ ऋष॑यः स॒प्त सा॒कं ये अ॒स्य गो॒पा म॑ह॒तो ब॑भू॒वुः

ತಿರ್ಯಗ್ಬಿಲ (ಬದಿಗೆ ತೆರೆಯುವ ಬಾಯಿ) ಹೊಂದಿದ ಚಮಸ (ಪಾತ್ರೆ), ಊರ್ಧ್ವಬುಧ್ನ (ತಳವು ಮೇಲಿರುವ) ಆಗಿದೆ; ಅದರಲ್ಲಿ ವಿಶ್ವರೂಪ ಯಶಸ್ಸು (ಮಹಿಮೆ) ನಿಹಿತವಾಗಿದೆ. ಅಲ್ಲಿ ಏಳು ಋಷಿಗಳು ಒಟ್ಟಾಗಿ ಕುಳಿತಿದ್ದರು—ಅವರು ಈ ಮಹತ್ತಿನ ಗೋಪಾಃ (ರಕ್ಷಕರು) ಆದರು.

Mantra 10

या पु॒रस्ता॑द् यु॒ज्यते॒ या च॑ प॒श्चाद् या वि॒श्वतो॑ यु॒ज्यते॒ या च॑ स॒र्वतः॑ । यया॑ य॒ज्ञः प्राङ् ता॒यते॒ तां त्वा॑ पृछामि कत॒मा सर्चाम्

ಯಾ ಪುರಸ್ತಾತ್ (ಮುಂದೆ) ಯುಜ್ಯತೇ ಮತ್ತು ಯಾ ಪಶ್ಚಾತ್ (ಹಿಂದೆ) ಯುಜ್ಯತೇ; ಯಾ ವಿಶ್ವತಃ (ಎಲ್ಲೆಡೆಯಿಂದ) ಯುಜ್ಯತೇ ಮತ್ತು ಯಾ ಸರ್ವತಃ (ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳಿಂದ) ಯುಜ್ಯತೇ—ಯಯಾ ಯಜ್ಞಃ ಪ್ರಾಂಗ್ (ಮುಂದೆ) ತಾಯತೇ, ಮುಂದಕ್ಕೆ ಎಳೆಯಲ್ಪಟ್ಟು ಸಾಗುತ್ತದೆ, ಆಕೆಯನ್ನು ಕುರಿತು ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ಕೇಳುತ್ತೇನೆ: ಆಕೆ ಯಾವ ಋಚಾ (ಮಂತ್ರಪಂಕ್ತಿ) ಆಗಿದ್ದಾಳೆ?

Mantra 11

यदेज॑ति॒ पत॑ति॒ यच्च॒ तिष्ठ॑ति प्रा॒णदप्रा॑णन्निमि॒षच्च॒ यद् भुव॑त्। तद् दा॑धार पृथि॒वीं वि॒श्वरू॑पं॒ तत् सं॒भूय॑ भ॒वत्येक॑मे॒व

ಯಾವುದು ಚಲಿಸುತ್ತದೆ, ಯಾವುದು ಹಾರುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ಯಾವುದು ಸ್ಥಿರವಾಗಿ ನಿಂತಿದೆ; ಯಾವುದು ಪ್ರಾಣವಂತಾಗಿದೆ ಮತ್ತು ಯಾವುದು ನಿರ್ಪ್ರಾಣವಾಗಿದೆ; ಯಾವುದು ಕಣ್ಣು ಮಿಟುಕಿಸುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ಯಾವುದು ಅಸ್ತಿತ್ವಕ್ಕೆ ಬಂದಿದೆ—ಅದೇ ವಿಶ್ವರೂಪವಾದ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಧರಿಸಿದೆ; ಅದೇ ಒಂದಾಗಿ ಸೇರ್ಪಟ್ಟು ಏಕಮಾತ್ರ ಒಂದೇ ಆಗುತ್ತದೆ.

Mantra 12

अ॒न॒न्तं वित॑तं पुरु॒त्रान॒न्तमन्त॑वच्चा॒ सम॑न्ते । ते ना॑कपा॒लश्च॑रति विचि॒न्वन् वि॒द्वान् भू॒तमु॒त भव्य॑मस्य

ಅನಂತ, ವಿಸ್ತಾರಗೊಂಡ, ಅನೇಕ ಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿ—ಅನಂತ, ಆದರೂ ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿ ಅಂತವಿರುವಂತೆ; ಅಲ್ಲಿ ನಾಕಪಾಲ (ಆಕಾಶಮಂಡಪದ ರಕ್ಷಕ) ವಿಚಾರಿಸಿ, ಹುಡುಕುತ್ತಾ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಾನೆ—ವಿದ್ವಾನ್, ಇದರ ಭೂತವೂ ಭವ್ಯವೂ, ಆಗಿದ್ದುದನ್ನೂ ಆಗಲಿರುವುದನ್ನೂ ತಿಳಿದು.

Mantra 13

प्र॒जाप॑तिश्चरति॒ गर्भे॑ अ॒न्तरदृ॑श्यमानो बहु॒धा वि जा॑यते । अ॒र्धेन॒ विश्वं॒ भुव॑नं ज॒जान॒ यद॑स्या॒र्धं क॑त॒मः स के॒तुः

ಪ್ರಜಾಪತಿ ಗರ್ಭದೊಳಗೆ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಾನೆ; ಒಳಗೇ ಕಾಣುವವನು, ಅವನು ಅನೇಕ ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ಹೊರಗೆ ಜನ್ಮ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ತನ್ನ ಅರ್ಧದಿಂದಲೇ ಈ ಸಮಸ್ತ ಭುವನವನ್ನು ಜನಿಸಿದನು; ಹಾಗಾದರೆ ಅವನ ಇನ್ನೊಂದು ಅರ್ಧ ಯಾವುದು, ಅದರ ಕೇತು (ಲಕ್ಷಣ/ಸಂಕೇತ) ಏನು?

Mantra 14

ऊ॒र्ध्वं भर॑न्तमुद॒कं कु॒म्भेने॑वोदहा॒र्यऽम्। पश्य॑न्ति॒ सर्वे॒ चक्षु॑षा॒ न सर्वे॒ मन॑सा विदुः

ಕುಂಭದಿಂದ ನೀರನ್ನು ಮೇಲಕ್ಕೆ ಎತ್ತಿ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವಂತೆ, ಹಾಗೆಯೇ ಅದು ಮೇಲ್ಮುಖವಾಗಿ ಹೊತ್ತೊಯ್ಯಲ್ಪಡುತ್ತದೆ. ಎಲ್ಲರೂ ಕಣ್ಣಿನಿಂದ ಅದನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾರೆ; ಆದರೆ ಎಲ್ಲರೂ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಅದನ್ನು ಅರಿಯುವುದಿಲ್ಲ.

Mantra 15

दू॒रे पू॒र्णेन॑ वसति दू॒र ऊ॒नेन॑ हीयते । म॒हद् य॒क्षं भुव॑नस्य॒ मध्ये॒ तस्मै॑ ब॒लिं रा॑ष्ट्र॒भृतो॑ भरन्ति

ಪೂರ್ಣತೆಯಲ್ಲಿ ಅವನು ದೂರ ವಾಸಿಸುತ್ತಾನೆ; ಕೊರತೆಯಿಂದ ಅವನು ದೂರವೇ ಕ್ಷೀಣಗೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ. ಭುವನದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಮಹಾನ್ ಯಕ್ಷ (ರಹಸ್ಯಮಯ ಶಕ್ತಿ) ನಿಂತಿದೆ; ಅದಕ್ಕೆ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಧರಿಸುವವರು ಬಲಿ-ಅರ್ಪಣೆ (ಕರ) ತರುತ್ತಾರೆ.

Mantra 16

यतः॒ सूर्यः॑ उ॒देत्यस्तं॒ यत्र॑ च॒ गच्छ॑ति । तदे॒व म॑न्ये॒ऽहं ज्ये॒ष्ठं तदु॒ नात्ये॑ति॒ किं च॒न

ಸೂರ್ಯನು ಎಲ್ಲಿಂದ ಉದಯಿಸುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ಎಲ್ಲಿಗೆ ಅಸ್ತವಾಗಲು ಹೋಗುತ್ತಾನೆ—ಅದೇ ನಾನು ಶ್ರೇಷ್ಠವೆಂದು ಮನ್ಯಿಸುತ್ತೇನೆ; ಅದಕ್ಕಿಂತ ಆಚೆಗೆ ಏನೂ ಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ.

Mantra 17

ये अ॒र्वाङ् मध्य॑ उ॒त वा॑ पुरा॒णं वेदं॑ वि॒द्वांस॑म॒भितो॒ वद॑न्ति । आ॒दि॒त्यमे॒व ते परि॑ वदन्ति॒ सर्वे॑ अ॒ग्निं द्वि॒तीयं॑ त्रि॒वृतं॑ च हं॒सम्

ಇಲ್ಲಿ, ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ, ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕಿನಿಂದ ಪುರಾತನ ವೇದವನ್ನೂ ಜ್ಞಾನಿಯನ್ನೂ ಕುರಿತು ಮಾತನಾಡುವವರು—ಅವರು ಎಲ್ಲರೂ ತಮ್ಮ ಸಂಪೂರ್ಣ ವಚನದಲ್ಲಿ ಆದಿತ್ಯನನ್ನೇ ಪರಿ-ಘೋಷಿಸುತ್ತಾರೆ; ಮತ್ತು ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಎರಡನೆಯದಾಗಿ, ಹಾಗೆಯೇ ತ್ರಿವೃತ ಹಂಸವನ್ನು (ತ್ರಿರೂಪ/ತ್ರಿಗುಣ ಹಂಸ) ಕೂಡ.

Mantra 18

स॒ह॒स्रा॒ह्ण्यं विय॑तावस्य प॒क्षौ हरे॑र्हं॒सस्य॒ पत॑तः स्व॒र्गम्। स दे॒वान्त्सर्वा॒नुर॑स्युप॒दद्य॑ सं॒पश्य॑न् याति॒ भुव॑नानि॒ विश्वा॑

ಯಾವನ ವಿಹಾರಕ್ಷೇತ್ರವು ವಿಶಾಲ ವ್ಯೋಮವೋ—ಹರಿ, ಹಾರುವ ಹಂಸನ—ಅವನ ರೆಕ್ಕೆಗಳು ಸಾವಿರ ದಿನಗಳವರೆಗೆ ಸ್ಥಿರವಾಗಿವೆ, ಸ್ವರ್ಗದತ್ತ. ಅವನು ಎಲ್ಲಾ ದೇವರನ್ನು ತನ್ನ ಉರಸ್ಸಿನ ಮೇಲೆ ಧರಿಸಿ, ಅವರನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣ ದರ್ಶನದಲ್ಲಿ ನೋಡಿ, ಎಲ್ಲಾ ಭುವನಗಳತ್ತ ಸಾಗುತ್ತಾನೆ.

Mantra 19

स॒त्येनो॒र्ध्वस्त॑पति॒ ब्रह्म॑णा॒र्वाङ् वि प॑श्यति । प्रा॒णेन॑ ति॒र्यङ् प्राण॑ति॒ यस्मि॑न् ज्ये॒ष्ठमधि॑ श्रि॒तम्

ಸತ್ಯದಿಂದ ಅವನು ಮೇಲಕ್ಕೆ ತಪಿಸುತ್ತಾನೆ; ಬ್ರಹ್ಮದಿಂದ ಅವನು ಸ್ಪಷ್ಟ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಇಲ್ಲಿಯತ್ತ ನೋಡುವನು. ಪ್ರಾಣದಿಂದ ಅವನು ಅಡ್ಡವಾಗಿ ಉಸಿರಾಡುವನು; ಅವನಲ್ಲಿ ಜ್ಯೇಷ್ಠ (ಸರ್ವೋಚ್ಚ) ತತ್ತ್ವವು ಮೇಲಾಗಿ ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗಿದೆ.

Mantra 20

यो वै ते वि॒द्याद॒रणी॒ याभ्यां॑ निर्म॒थ्यते॒ वसु॑ । स वि॒द्वान् ज्ये॒ष्ठं म॑न्येत॒ स वि॑द्या॒द् ब्राह्म॑णं म॒हत्

ಯಾರು ನಿಜವಾಗಿ ನಿನ್ನ ಅರಣಿಗಳು—ಆ ಎರಡು, ಅವುಗಳಿಂದ ಶುಭ ವಸು (ಧನ/ತೇಜಸ್ಸು) ಮಥಿಸಿ ಹೊರತರುತ್ತಾರೆ—ಎನ್ನುವುದನ್ನು ತಿಳಿಯುವನೋ, ಆ ಜ್ಞಾನಿ ತನ್ನನ್ನು ಜ್ಯೇಷ್ಠನೆಂದು ಎಣಿಸುವನು; ಅವನು ಮಹತ್ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ (ಬ್ರಹ್ಮ)ವನ್ನು ತಿಳಿಯುವನು.

Mantra 21

अ॒पादग्रे॒ सम॑भव॒त् सो अग्रे॒ स्व॑१राभ॑रत्। चतु॑ष्पाद् भू॒त्वा भोग्यः॒ सर्व॒माद॑त्त॒ भोज॑नम्

ಆದಿಯಲ್ಲಿ ಅವನು ಅಪಾದ (ಕಾಲಿಲ್ಲದವನು) ಆಗಿ ಉಂಟಾದನು; ಮೊದಲಲ್ಲಿಯೇ ಅವನು ಸ್ವರ್ಗದ ಬೆಳಕು (ಸ್ವರ್) ತಂದನು. ನಂತರ ಚತುಷ್ಪಾದ (ನಾಲ್ಕುಕಾಲುಳ್ಳವನು) ಆಗಿ, ಭೋಗಕ್ಕೆ ಯೋಗ್ಯನಾಗಿ, ಭೋಜನಕ್ಕಾಗಿ ಇರುವ ಎಲ್ಲ ಅನ್ನವನ್ನೂ ತನ್ನದಾಗಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡನು.

Mantra 22

भोग्यो॑ भव॒दथो॒ अन्न॑मदद् ब॒हु। यो दे॒वमु॑त्त॒राव॑न्तमु॒पासा॑तै सना॒तन॑म्

ಅವನು ಭೋಗಕ್ಕೆ ಯೋಗ್ಯನಾದನು; ಮತ್ತೂ ಅವನು ಅನ್ನವನ್ನು ಬಹಳವಾಗಿ ಭಕ್ಷಿಸಿದನು. ಯಾರು ಸನಾತನನಾದ, ಉನ್ನತ ಸಹಾಯಕನಾದ ದೇವನನ್ನು ಉಪಾಸಿಸುತ್ತಾರೋ—ಅವರು (ಆ ಆಶ್ರಯವನ್ನು) ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.

Mantra 23

स॒ना॒तन॑मेनमाहुरु॒ताद्य स्या॒त् पुन॑र्णवः । अ॒हो॒रा॒त्रे प्र जा॑येते अ॒न्यो अ॒न्यस्य॑ रू॒पयोः॑

ಅವನನ್ನು ಸನಾತನನೆಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ; ಆದರೂ ಇಂದೂ ಅವನು ಪುನಃ ಹೊಸದಾಗಿ ಜನಿಸಬಹುದು. ಅಹೋರಾತ್ರದಲ್ಲಿ ಅವನು ಪ್ರಕಟನಾಗುತ್ತಾನೆ—ಒಂದು ರೂಪವು ಮತ್ತೊಂದು ರೂಪದಿಂದ ಜನಿಸುತ್ತದೆ.

Mantra 24

श॒तं स॒हस्र॑म॒युतं॒ न्यऽर्बुदमसंख्ये॒यं स्वम॑स्मि॒न् निवि॑ष्टम्। तद॑स्य घ्नन्त्यभि॒पश्य॑त ए॒व तस्मा॑द् दे॒वो रो॑चत ए॒ष ए॒तत्

ನೂರು, ಸಾವಿರ, ಹತ್ತು ಸಾವಿರ—ಹೌದು, ಎಣಿಸಲಾಗದ ಮಹಾ ಸಮೂಹ—ಅವನದೇ ಸ್ವತ್ತು ಇಲ್ಲಿ ಒಳಗೆ ನೆಲೆಸಿದೆ. ಅದನ್ನೇ ಅವರು ನೋಡುತ್ತಲೇ ಹೊಡೆದು ನಾಶಮಾಡುತ್ತಾರೆ; ಆದಕಾರಣ ದೇವನು ಪ್ರಕಾಶಿಸಿದನು—ಇದೇ ಅದು, ಇದೇ ಅದು.

Mantra 25

बाला॒देक॑मणीय॒स्कमु॒तैकं॒ नेव॑ दृश्यते । ततः॒ परि॑ष्वजीयसी दे॒वता॒ सा मम॑ प्रि॒या

ಕೂದಲಿಗಿಂತಲೂ ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾದ ಒಂದು ಇದೆ; ಮತ್ತೊಂದು ಎಂದಿಗೂ ಕಾಣುವುದೇ ಇಲ್ಲ. ಅದರಿಂದ ನೀನು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಪರಿಷ್ವಜಿಸಿ (ಆಲಿಂಗಿಸಿ) ಆವರಿಸುತ್ತೀ; ಆ ದೇವತೆ ನನಗೆ ಪ್ರಿಯಳಾಗಿದ್ದಾಳೆ.

Mantra 26

इ॒यं क॑ल्या॒ण्य॑१जरा॒ मर्त्य॑स्या॒मृता॑ गृ॒हे। यस्मै॑ कृ॒ता शये॒ स यश्च॒कार॑ ज॒जार॒ सः

ಈ ಕಲ್ಯಾಣಿ ಶಕ್ತಿ—ಅಜರ, ಅಮೃತ—ಮರ್ತ್ಯನ ಮನೆಯೊಳಗೆ ನೆಲಸಿದೆ. ಯಾರಿಗಾಗಿ ಅವಳನ್ನು ಶಯನಗೊಳಿಸಲಾಗುತ್ತದೋ, ಅವನು ವೃದ್ಧಿಯಾಗುತ್ತಾನೆ/ಯಶಸ್ವಿಯಾಗುತ್ತಾನೆ; ಆದರೆ ಅವಳನ್ನು ಮಾಡಿದವನು ಮಾತ್ರ ಜರೆಯಿಂದ ಕ್ಷೀಣಿಸುತ್ತಾನೆ.

Mantra 27

त्वं स्त्री त्वं पुमा॑नसि॒ त्वं कु॑मा॒र उ॒त वा॑ कुमा॒री॥ त्वं जी॒र्णो द॒ण्डेन॑ वञ्चसि॒ त्वं जा॒तो भ॑वसि वि॒श्वतो॑मुखः

ನೀನು ಸ್ತ್ರೀ, ನೀನು ಪುರುಷ; ನೀನು ಕುಮಾರ, ಹಾಗೆಯೇ ಕುಮಾರಿಯೂ. ನೀನು ಜೀರ್ಣನಾಗಿ ದಂಡದೊಂದಿಗೆ ನಡೆಯುತ್ತೀ; ನೀನು ಜನಿಸಿದಾಗ ವಿಶ್ವತೋಮುಖ—ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕಿಗೂ ಮುಖಮಾಡಿ ನೋಡುವವ—ಆಗುತ್ತೀ.

Mantra 28

उ॒तैषां॑ पि॒तोत वा॑ पु॒त्र ए॑षामु॒तैषां॑ ज्ये॒ष्ठ उ॒त वा॑ कनि॒ष्ठः । एको॑ ह दे॒वो मन॑सि॒ प्रवि॑ष्टः प्रथ॒मो जा॒तः स उ॒ गर्भे॑ अ॒न्तः

ಮತ್ತು ಇವರೆಲ್ಲರಿಗೂ ಅವನೇ ತಂದೆ; ಅಥವಾ ಮತ್ತೆ, ಇವರೆಲ್ಲರಿಗೂ ಅವನೇ ಪುತ್ರ; ಮತ್ತು ಇವರೆಲ್ಲರಲ್ಲಿಯೂ ಅವನೇ ಹಿರಿಯ; ಅಥವಾ ಮತ್ತೆ, ಕಿರಿಯ. ಒಬ್ಬನೇ ದೇವನು ಮನಸ್ಸಿನೊಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದ್ದಾನೆ—ಮೊದಲಾಗಿ ಜನಿಸಿದವನು; ಅವನೇ ನಿಜವಾಗಿ ಗರ್ಭದೊಳಗೆ, ಒಳಗೇ ಇರುವನು.

Mantra 29

पू॒र्णात् पू॒र्णमुद॑चति पू॒र्णं पू॒र्णेन॑ सिच्यते । उ॒तो तद॒द्य वि॑द्याम॒ यत॒स्तत् प॑रिषि॒च्यते॑

ಪೂರ್ಣದಿಂದ ಪೂರ್ಣ ಹೊರಹೊಮ್ಮುತ್ತದೆ; ಪೂರ್ಣವು ಪೂರ್ಣದಿಂದಲೇ ಸಿಂಚಿತವಾಗುತ್ತದೆ. ಮತ್ತು ಅದನ್ನೇ—ಇಂದು—ನಾವು ತಿಳಿಯೋಣ: ಯಾವ ಮೂಲದಿಂದ ಅದು ಸರ್ವತಃ ಪರಿಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಸುತ್ತಲೂ ಸಿಂಚಿತವಾಗುತ್ತದೆ.

Mantra 30

ए॒षा स॒नत्नी॒ सन॑मे॒व जा॒तैषा पु॑रा॒णी परि॒ सर्वं॑ बभूव । म॒ही दे॒व्यु॑१षसो॑ विभा॒ती सैके॑नैकेन मिष॒ता वि च॑ष्टे

ಇದು ಸನಾತನವಾದ ಪುರಾತನಿಯೇ; ಇದು ಆದಿಯಿಂದಲೇ ಜನಿಸಿದ ಪುರಾಣಿಯೇ; ಇದು ಸುತ್ತಮುತ್ತೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಆವರಿಸಿದೆ. ಮಹಾದೇವಿ—ಉಷಸ್ಸು—ಪ್ರಕಾಶಿಸಿ ಹೊಳೆಯುತ್ತಾಳೆ; ಕಣ್ಣು ಮಿಟುಕಿಸುವ ಜೀವಿಗಳನ್ನು ಅವಳು ಒಂದೊಂದಾಗಿ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ನೋಡುತ್ತಾಳೆ.

Mantra 31

अवि॒र्वै नाम॑ दे॒वत॒र्तेना॑स्ते॒ परी॑वृता । तस्या॑ रू॒पेणे॒मे वृ॒क्षा हरि॑ता॒ हरि॑तस्रजः

‘ಅವೀ’ ಎಂಬ ನಾಮದ ದೇವತೆ ಇದ್ದಾಳೆ; ಋತದೊಂದಿಗೆ ಅವಳು ಆಸೀನಳಾಗಿ, ಸುತ್ತುವರಿದಿದ್ದಾಳೆ. ಅವಳದೇ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಇವು ಮರಗಳು—ಹಸಿರು, ಹಸಿರು-ಮಾಲಾಧಾರಿಗಳು.

Mantra 32

अन्ति॒ सन्तं॒ न ज॑हा॒त्यन्ति॒ सन्तं॒ न प॑श्यति । दे॒वस्य॑ पश्य॒ काव्यं॒ न म॑मार॒ न जी॑र्यति

ಅವನ ಸಮೀಪದಲ್ಲೇ ಇದ್ದರೂ ಅದು ಅವನನ್ನು ಬಿಡುವುದಿಲ್ಲ; ಅವನ ಸಮೀಪದಲ್ಲೇ ಇದ್ದರೂ ಅವನು ಅದನ್ನು ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ. ದೇವನ ಕಾವ್ಯ-ಕೌಶಲ್ಯವನ್ನು ನೋಡು: ಅದು ಸತ್ತಿಲ್ಲ, ಅದು ಕ್ಷಯವಾಗುವುದಿಲ್ಲ.

Mantra 33

अ॒पू॒र्वेणे॑षि॒ता वाच॒स्ता व॑दन्ति यथाय॒थम्। वद॑न्ती॒र्यत्र गच्छ॑न्ति॒ तदा॑हु॒र्ब्राह्म॑णं म॒हत्

ಅಪೂರ್ವವಾದ, ಆದಿ ಮತ್ತು ಅನನ್ಯ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಪ್ರೇರಿತವಾದ ವಾಣಿಗಳು, ತಮತಮ ಯಥಾರೂಪವಾಗಿ ಮಾತನಾಡುತ್ತವೆ. ಮಾತನಾಡುತ್ತಾ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾ ಅವು ಯಾವ ಕಡೆಗೆ ಸಾಗುತ್ತವೋ—ಅದನ್ನೇ ಜನರು ಮಹತ್ ಬ್ರಹ್ಮ ಎಂದು ಘೋಷಿಸುತ್ತಾರೆ.

Mantra 34

यत्र॑ दे॒वाश्च॑ मनु॒ष्याऽश्चा॒रा नाभा॑विव श्रि॒ताः । अ॒पां त्वा॒ पुष्पं॑ पृच्छामि॒ यत्र॒ तन्मा॒यया॑ हि॒तम्

ಯಲ್ಲಿ ದೇವರೂ ಮನುಷ್ಯರೂ ನಾಭಿಯ ಮೇಲಿನ ಅರಗಳಂತೆ ಆಶ್ರಯಿಸಿಕೊಂಡು ಸ್ಥಿರವಾಗಿ ವಿಶ್ರಾಂತಿಯಾಗಿರುವರೋ—ಹೇ ಅಪಾಂ ಪುಷ್ಪ (ನೀರಿನ ಪುಷ್ಪ), ನಿನ್ನನ್ನು ನಾನು ಪ್ರಶ್ನಿಸುತ್ತೇನೆ: ಮಾಯಾ (ಗುಹ್ಯಶಕ್ತಿ) ಯಿಂದ ನಿಕ್ಷಿಪ್ತವಾದ ಆ ನಿಧಿ ಎಲ್ಲಿದೆ?

Mantra 35

ये भि॒र्वात॑ इषि॒तः प्र॒वाति॒ ये दद॑न्ते॒ पञ्च॒ दिशः॑ स॒ध्रीचीः॑ । य आहु॑तिम॒त्यम॑न्यन्त दे॒वा अ॒पां ने॒तारः॑ कत॒मे त आ॑सन्

ಯಾರಿಂದ ಪ್ರೇರಿತನಾಗಿ ವಾಯು ಬೀಸುತ್ತಾನೆ? ಯಾರು ಐದು ದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನು ಪರಸ್ಪರ ಜೋಡಿಸಿ ಕ್ರಮಬದ್ಧಗೊಳಿಸಿದರು? ಮತ್ತು ಜಲಗಳ ನೇತಾರರಾದ ಯಾವವರು—ಯಾರನ್ನು ದೇವರುಗಳು ಆಹುತಿಯಲ್ಲಿ ಪರಮಮೌಲ್ಯವೆಂದು ಗಣಿಸಿದರು—ಅವರು ಯಾರು?

Mantra 36

इ॒मामे॑षां पृथि॒वीं वस्त॒ एको॒ऽन्तरि॑क्षं॒ पर्ये॑को॑ बभूव । दिव॑मेषां ददते॒ यो वि॑ध॒र्ता विश्वा॒ आशाः॒ प्रति॑ रक्ष॒न्त्येके॑

ಅವರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬನು ಈ ಪೃಥ್ವಿಯಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಾನೆ; ಒಬ್ಬನು ಸರ್ವತ್ರ ವ್ಯಾಪಿಸಿ ಅಂತರಿಕ್ಷವಾಗಿದ್ದಾನೆ. ವಿಧರ್ತಾ (ವ್ಯವಸ್ಥಾಪಕ) ಯಾದವನು ಅವರಿಗೆ ದ್ಯೌ (ಸ್ವರ್ಗ)ವನ್ನು ದಾನಮಾಡುತ್ತಾನೆ; ಮತ್ತು ಕೆಲವರು ಎದುರುಎದುರಾಗಿ ನಿಂತು, ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನು ಕಾಪಾಡುತ್ತಾರೆ.

Mantra 37

यो वि॒द्यात् सूत्रं॒ वित॑तं॒ यस्मि॒न्नोताः॑ प्र॒जा इ॒माः । सूत्रं॒ सूत्र॑स्य॒ यो वि॒द्याद् स वि॑द्या॒द् ब्राह्म॑णं म॒हत्

ಯಾರು ವಿಸ್ತರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಸೂತ್ರವನ್ನು (ತಂತುವನ್ನು) ತಿಳಿಯುವನೋ, ಅದರಲ್ಲಿ ಈ ಎಲ್ಲಾ ಪ್ರಜೆಗಳು ನೇಯ್ದಿರುವರು; ಮತ್ತು ಯಾರು ‘ಸೂತ್ರದ ಸೂತ್ರ’ವನ್ನೂ ತಿಳಿಯುವನೋ—ಅವನು ನಿಜವಾಗಿ ಮಹತ್ ಬ್ರಹ್ಮವನ್ನು ತಿಳಿದವನು.

Mantra 38

वेदा॒हं सूत्रं॒ वित॑तं॒ यस्मि॒न्नोताः॑ प्र॒जा इ॒माः । सूत्रं॒ सूत्र॑स्या॒हं वे॒दाथो॒ यद् ब्राह्म॑णं म॒हत्

ನಾನು ಆ ವಿಸ್ತರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಸೂತ್ರವನ್ನು ತಿಳಿದಿದ್ದೇನೆ; ಅದರಲ್ಲಿ ಈ ಪ್ರಜೆಗಳು ನೆಯ್ದುಕೊಂಡಿವೆ. ಸೂತ್ರವನ್ನೂ, ಸೂತ್ರದ ಗುಹ್ಯವನ್ನೂ ನಾನು ತಿಳಿದಿದ್ದೇನೆ; ಹಾಗೆಯೇ ಆ ಮಹತ್ ಬ್ರಹ್ಮವನ್ನೂ.

Mantra 39

यद॑न्त॒रा द्यावा॑पृथि॒वी अ॒ग्निरैत् प्र॒दह॑न् विश्वदा॒व्यः । यत्राति॑ष्ठ॒न्नेक॑पत्नीः प॒रस्ता॒त् क्वेऽवासीन्मात॒रिश्वा॑ त॒दानी॑म्

ದ್ಯಾವಾ-ಪೃಥಿವೀ (ಆಕಾಶ ಮತ್ತು ಭೂಮಿ)ಗಳ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಅಗ್ನಿ ಹೊರಟು—ಎಲ್ಲೆಡೆ ದಹಿಸುತ್ತ, ವಿಶ್ವವ್ಯಾಪಿ ದಾವಾನಳದಂತೆ—ಆಗ ಪರಸ್ತಾತ್ (ಅಪಾರದಲ್ಲಿ) ಏಕಪತ್ನೀ, ನಿಷ್ಠಾವಂತ ಪತ್ನಿಯರು ಎಲ್ಲಿದ್ದರು? ಮತ್ತು ಆ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಮಾತರಿಶ್ವಾ ನಿಜವಾಗಿ ಎಲ್ಲಿದ್ದನು?

Mantra 40

अ॒प्स्वाऽसीन्मात॒रिश्वा॒ प्रवि॑ष्टः॒ प्रवि॑ष्टा दे॒वाः स॑लि॒लान्या॑सन्॥ बृ॒हन् ह॑ तस्थौ॒ रज॑सो वि॒मानः॒ पव॑मानो ह॒रित॒ आ वि॑वेश

ಅಪ್ಸು (ಜಲಗಳಲ್ಲಿ) ಮಾತರಿಶ್ವಾ ಪ್ರವಿಷ್ಟನಾಗಿದ್ದನು; ದೇವರೂ ಪ್ರವಿಷ್ಟರಾಗಿದ್ದರು—ಅಲ್ಲಿ ಸಲೀಲ (ಪ್ರವಾಹಜಲ) ಇತ್ತು. ಮಹಾನ್ (ಬೃಹನ್) ರಜಸಃ (ಮಧ್ಯಾಕಾಶ)ವನ್ನು ವಿಮಾನ (ಮಾಪನ) ಮಾಡುತ್ತ ನಿಂತನು; ಪವಮಾನ, ಹರಿತ (ತಾಮ್ರ/ಹರಿತ ಕಿರಣಗಳು ಅಥವಾ ಅಶ್ವಗಳು)ಗಳೊಂದಿಗೆ ಅವನು ಒಳನುಗ್ಗಿದನು.

Mantra 41

उत्त॑रेणेव गाय॒त्रीम॒मृतेऽधि॒ वि च॑क्रमे । साम्ना॒ ये साम॑ संवि॒दुर॒जस्तद् द॑दृशे॒ क्वऽ

ಉತ್ತರದ ಕಡೆಗಿಂದ ಪರೆಯಂತೆ, ಗಾಯತ್ರೀ ಅಮೃತದ ಮೇಲೆ ಅಧಿ (ಮೇಲೆ) ಹೆಜ್ಜೆ ಹಾಕಿ ಮುಂದಕ್ಕೆ ಚಕ್ರಮೆ (ಹಾದುಹೋಯಿತು). ಸಾಮ್ನಾ (ಸಾಮಗಾನ)ದಿಂದ—ಸಾಮವನ್ನು ತಿಳಿದವರು—ಆ ರಜಸ್ (ಮಧ್ಯಾಕಾಶ)ವನ್ನು ಕಂಡರು: ಅದು ಎಲ್ಲಿದೆ?

Mantra 42

नि॒वेश॑नः सं॒गम॑नो॒ वसू॑नां दे॒व इ॑व सवि॒ता स॒त्यध॑र्मा । इन्द्रो॒ न त॑स्थौ सम॒रे धना॑नाम्

ವಸುಗಳ ನಿವಾಸಕನೂ ಸಂಗ್ರಾಹಕನೂ ಆಗಿ—ಸತ್ಯಧರ್ಮವುಳ್ಳ ದೇವ ಸವಿತೃನಂತೆ—ಅವನು ಇಂದ್ರನಂತೆ ಧನ-ಪ್ರಶಸ್ತಿಗಳಿಗಾಗಿ ನಡೆದ ಸಮರದಲ್ಲಿ ಅಚಲವಾಗಿ ನಿಂತನು.

Mantra 43

पु॒ण्डरी॑कं॒ नव॑द्वारं त्रि॒भिर्गु॒णेभि॒रावृ॑तम्। तस्मि॒न् यद् य॒क्षमा॑त्म॒न्वत् तद् वै ब्र॑ह्म॒विदो॑ विदुः

ಒಂಬತ್ತು ದ್ವಾರಗಳಿರುವ ಪುಂಡರೀಕ (ಕಮಲಾಸನ) ಮೂರು ಗುಣಗಳಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದಿದೆ. ಅದರೊಳಗೆ ಯಕ್ಷ್ಮೆಯೊಂದಿಗೆ ಆತ್ಮವತ್—ಆತ್ಮಸ್ವರೂಪವಾಗಿ—ಇರುವುದನ್ನು ಬ್ರಹ್ಮವಿದರು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ತಿಳಿಯುತ್ತಾರೆ.

Mantra 44

अ॒का॒मो धीरो॑ अ॒मृतः॑ स्वयं॒भू रसे॑न तृ॒प्तो न कुत॑श्च॒नोनः॑ । तमे॒व वि॒द्वान् न बि॑भाय मृ॒त्योरा॒त्मानं॒ धीर॑म॒जरं॒ युवा॑नम्

ಅಕಾಮ, ಧೀರ, ಅಮೃತ, ಸ್ವಯಂಭೂ; ರಸದಿಂದ ತೃಪ್ತ, ಯಾವ ದಿಕ್ಕಿನಿಂದಲೂ ಕೊರತೆಯಿಲ್ಲದವನು—ಆ ಏಕನನ್ನೇ ತಿಳಿದು ಜ್ಞಾನಿ ಮರಣವನ್ನು ಭಯಪಡುವುದಿಲ್ಲ: ಆತ್ಮ—ಧೀರ, ಅಜರ, ಸದಾ ಯುವ.