Adhyaya 5

Verse 1

नारद उवाच । ततोऽहं धर्मवर्माणं प्रोच्य तिष्ठेद्धनं त्वयि । कृत्यकाले ग्रहीष्यामीत्यागमं रैवतं गिरिम्

ナーラダは言った。「それから私はダルマヴァルマーに教え諭して言った。『財は汝のもとに留めておけ。用いるべき時が来たなら、我が受け取ろう。』そう告げて、私はライヴァタ山へ赴いた。」

Verse 2

आसं प्रमुदितश्चाहं पश्यंस्तं गिरिसत्तमम् । आह्वयानं नरान्साधून्भूमेर्भुजमिवोच्छ्रितम्

その最勝の山を仰ぎ見て、我は歓喜に満たされた――大地の掲げられた腕のごとく高くそびえ、あたかも善き人々を招き寄せるかのようであった。

Verse 3

यस्मिन्नानाविधा वृक्षाः प्रकाशंते समंततः । साधुं गृहपतिं प्राप्य पुत्रभार्यादयो यथा

そこでは種々の樹々が四方に繁り、光を放つ――善き家長に遇えば、子らや妻、その他の縁ある者が栄えるがごとく。

Verse 4

मुदिता यत्र संतृप्ता वाशंते कोकिलादयः । सद्गुरोर्ज्ञानसंपन्ना यथा शिष्यगणा भुवि

そこではコーキラ（杜鵑）ら諸鳥が、喜び満ち足りてさえずる――真のグルにより智を具えた地上の弟子の群れのように。

Verse 5

यत्र तप्त्वा तपो मर्त्या यथेप्सितमवाप्नुयुः । श्रीमहादेवमासाद्य भक्तो यद्वन्मनोरथम्

そこでは人々が苦行（タパス）を修すれば、望むままに得る――信者が聖なるマハーデーヴァに近づき、胸に秘めた願いを成就するがごとく。

Verse 6

तस्याहं च गिरेः पार्थ समासाद्य महाशिलाम् । शीतसौरभ्यमंदेन प्रीणीतोऽचिंतयं हृदि

やがて、プリターの子よ、我はその山の大いなる岩盤に至った。涼しくほのかに香るそよ風に慰められ、心のうちに思索をめぐらせた。

Verse 7

तावन्मया स्थानमाप्तं यदतीव सुदुर्लभम् । इदानीं ब्राह्मणार्थेऽहं कुर्वे तावदुपक्रमम्

かくして我は、きわめて得難き境地を得た。いまは婆羅門たちのために、なすべき事業を開始しよう。

Verse 8

ब्राह्मणाश्च विलोक्य मे ये हि पात्रतमा मताः । तथा हि चात्र श्रूयंते वचांसि श्रुतिवादिनाम्

我は観察して、かの婆羅門たちを最もふさわしき受施者と定めた。まことにこの事においては、ヴェーダを説く師たちの言葉もまた聞かれる。

Verse 9

न जलोत्तरणे शक्ता यद्वन्नौः कर्णवर्जिता । तद्वच्छ्रेष्ठोऽप्यनाचारो विप्रो नोद्धरणक्षमः

舵なき舟が水を渡れぬように、たとえ高名であっても、正しき行いを欠く婆羅門は他者を救い上げることができない。

Verse 10

ब्राह्मणो ह्यनधीयानस्तृणाग्निरिव शाम्यति । तस्मै हव्यं न दातव्यं न हि भस्मनि हूयते

ヴェーダを学ばぬ婆羅門は、草火のごとく鎮まり消える。ゆえに彼にハヴィス（供物）を与えてはならぬ。供献は灰の中に注がれないからである。

Verse 11

दानपात्रमतिक्रम्य यदपात्रे प्रदीयते । तद्दत्तं गामतिक्रम्य गर्दभस्य गवाह्निकम्

施しの正しき器を越えて不相応の者に与えるものは、乳を与える牛を顧みず、驢馬に餌を与えるに等しい。

Verse 12

ऊषरे वापितं बीजं भिन्नभांडे च गोदुहम् । भस्मनीव हुतं हव्यं मूर्खे दानमशाश्वतम्

不毛の地に種を蒔くがごとく、破れた器に牛乳を注ぐがごとく、灰の上に供物（ハヴィス）を捧げるがごとし。愚者に施す布施もまた、久しく残る果報を結ばない。

Verse 13

विधिहीने तथाऽपात्रे यो ददाति प्रतिग्रहम् । न केवलं हि तद्याति शेषं पुण्यं प्रणश्यति

正しい作法（ヴィディ）を欠き、受けるに値しない者（アパートラ）に施しを与える者は、その施しの功徳を失うのみならず、残りの功徳までも滅してしまう。

Verse 14

भूराप्ता गौस्तथा भोगाः सुवर्णं देहमेव च । अश्वश्चक्षुस्तथा वासो घृतं तेजस्तिलाः प्रजाः

土地と水、牛と享楽、黄金、さらにはこの身そのもの。馬、視力、衣、ギー（ghṛta）、光輝（テージャス）、胡麻、そして子孫—これらは不如法な受領と施与によって損なわれ得る。

Verse 15

घ्नंति तस्मादविद्वांस्तु बिभियाच्च प्रतिग्रहात् । स्वल्पक केनाप्यविद्वांस्तु पंके गौरिव सीदति

ゆえに、学なき者は施物を受けることを恐れるべきである。それは彼を滅ぼし得るからだ。わずかな贈り物によってさえ、無知の者は泥に沈む牛のように沈み込む。

Verse 16

तस्माद्ये गूढतपसो गूढस्वाध्यायसाधकाः । स्वदारनिरताः शांतास्तेषु दत्तं सदाऽक्षयम्

ゆえに、秘めた苦行を修し、静かに自誦自学（スヴァーディヤーヤ）を成し、正しい配偶者に足りて心安らかな人々に施されたものは、常に不滅の施（アクシャヤ）となり、その功徳は決して失われない。

Verse 17

देशे काल उपायेन द्रव्यं श्रद्धासमन्वितम् । पात्रे प्रदीयते यत्तत्सकलं धर्मलक्षणम्

正しい場所と時に、正しい作法によって、信（シュラッダー）をもって、ふさわしい受け手に施される布施は、ことごとくダルマの相を具える。

Verse 18

न विद्यया केवलया तपसा वापि पात्रता । यत्र वृत्तिमिमे चोभे तद्वि पात्रं प्रचक्षते

布施を受けるに足る器は、学識だけからも、苦行だけからも生じない。正しい行いとそれらの徳とがともに備わる者こそ、真の受け手（パートラ）と説かれる。

Verse 19

तेषां त्रयाणां मध्ये च विद्या मुख्यो महागुणः । विद्यां विनांधवद्विप्राश्चक्षुष्मंतो हि ते मताः

この三つの中では、学知（ヴィディヤー）が第一の大徳である。学知なきとき、たとえブラーフマナであっても、名目には「目ある者」とされようとも、盲人のごとしと見なされる。

Verse 20

तस्माच्चक्षुष्मतो विद्वान्देशे देशे परीक्षयेत् । प्रश्रान्ये मम वक्ष्यंति तेभ्यो दास्याम्यहं ततः

ゆえに、真の識別の眼を備えた学者は、地を移りつつ（受け手を）吟味すべきである。わが問いに答える者にのみ、のちに私は施す。

Verse 21

इति संचिंत्य मनसा तस्माद्देशात्समुत्थितः । आश्रमेषु महर्षीणां विचराम्यस्मि फाल्गुन

かく心に思い定めて、彼はその地より立ち上がった。ファールグナ月（Phālguna）に、彼は大聖仙たちのアーシュラマを巡り歩いた。

Verse 22

इमाञ्छ्लोकान्गायमानः प्रश्ररूपाञ्छृणुष्व तान् । मातृकां को विजानाति कतिधा कीदृशाक्षराम्

問いの姿として我が歌うこれらの詩句を聴け。真にマートリカー（聖なる文字の母・アルファベット）を知る者は誰か――その数はいくつで、いかなる字母を含むのか。

Verse 23

पंचपंचाद्भुतं गेहं को विजानाति वा द्विजः । बहुरूपां स्त्रियं कर्तुमेकरूपां च वत्ति कः

いかなる द्विज（再生の者）が「五と五」の驚異なる“家”を真に知るのか。多くの姿をもつ女を、一つの姿（揺るがぬ一相）へと成す術を知るのは誰か。

Verse 24

को वा चित्रकथाबंधं वेत्ति संसारगोचरः । को वार्णवमहाग्राहं वेत्ति विद्यापरायणः

世の輪廻の領域を巡りつつ、物語の精妙な結び目を悟るのは誰か。学に帰依する者のうち、大海に潜む大いなる“掴み取り手”を知るのは誰か。

Verse 25

को वाष्टविधं ब्राह्मण्यं वेत्ति ब्राह्मणसत्तमः । युगानां च चतुर्णां वा को मूलदिवसान्वदेत्

いかなる最勝のバラモンが、ブラーフマニヤ（婆羅門性）の八種のあり方を知るのか。さらに、四つのユガの根本の日数（根本の度量）を語り得るのは誰か。

Verse 26

चतुर्दशमनूनां वा मूलवासरं वेत्ति कः । कस्मिंश्चैव दिने प्राप पूर्वं वा भास्करो रथम्

十四のマヌの“根源の日”を真に知り得るのは誰か。あるいは、太陽神が初めてその御車を得たのは、いかなる日であったか。

Verse 27

उद्वेजयति भूतानि कृष्णाहिरिववेत्ति कः । को वास्मिन्घोरसंसारे दक्षदक्षतमो भवेत्

黒き蛇のごとく衆生を震え上がらせるものを、いったい誰が知り得ようか。かくも恐ろしき輪廻（サンサーラ）の中で、誰が最上の能者となり得ようか。

Verse 28

पंथानावपि द्वौ कश्चिद्वेत्ति वक्ति च ब्राह्मणः । इति मे द्वादश प्रश्रान्ये विदुर्ब्राह्मणोत्तमाः

二つの道についてさえ、あるバラモンは知り、語り、説き明かすことができる。これこそ我が十二の問いであり、最勝のバラモンたちが理解するところである。

Verse 29

ते मे पूज्यतमास्तेषामहामाराधकश्चिरम् । इत्यहं गायमानो वै भ्रमितः सकलां महीम्

彼らこそ我が礼拝に最も値する者。久しく我は彼らの大いなる帰依者であった。そう語り、歌いながら、我は全地を遍歴した。

Verse 30

ते चाहुर्दुःखदाः ख्याताः प्रश्रास्ते कुर्महे नमः । इत्यहं सकलां पृथ्वीं विचिंत्यालब्धब्राह्मणः

そして彼らは言った。「これらの問いは苦をもたらすものとして名高い。その問いにこそ我らは礼拝して頭を垂れる。」かくして我は全地を思い巡らしたが、答え得るバラモンを得られなかった。

Verse 31

हिमाद्रिशिखरासीनो भूयश्चिंतामवाप्तवान् । सर्वे विलोकिता विप्राः किमतः कर्तुमुत्सहे

ヒマラヤの峰に座して、我は再び憂いに沈んだ。「すべてのバラモンを見尽くした。いまさら我に何が試みられようか。」

Verse 32

ततो मे चिंतयानस्य पुनर्जातामतिस्त्वियम् । अद्यापि न गतश्चाहं कलापग्राममुत्तमम्

そして思い巡らすうちに、この思いがあらためて我が内に生じた。「今なお、カラーパと名づけられた最勝の村へ、私はまだ赴いていない。」

Verse 33

यस्मिन्विप्राः संवसंति मूर्तानीव तपांसि च । चतुराशीतिसाहस्राः श्रुताध्ययनशालिनः

その地にはバラモンたちが住まう—まるでタパス（苦行）が身を結んで形となったかのように—八万四千、シュルティに富み、ヴェーダの誦習と学修に秀でている。

Verse 34

स्थाने तस्मिन्गमिष्यामीत्युक्त्वाहं चलितस्तदा । खेचरो हिममाक्रम्य परं पारं गतस्ततः

「その地へ行こう」と言って、私はその時出立した。虚空を行く者として雪の山嶺を踏み越え、さらに彼方の岸へと到った。

Verse 35

अद्राक्षं पुण्यभूमिस्थं ग्रामरत्नमहं महत् । शतयोजनविस्तीर्णं नानावृक्षसमाकुलम्

私は聖なる地に据えられた大いなる村—村々の宝珠—を見た。百ヨージャナにわたり広がり、さまざまな樹木が繁り満ちていた。

Verse 36

यत्र पुण्यवतां संति शतशः प्रवराश्रमाः । सर्वेषामपि जीवानां यत्रान्योन्यं न दुष्टता

そこには功徳ある者たちの優れたアーシュラマが幾百もあり、また一切の生きとし生けるものの間に、互いを害する悪意がまったく存在しない。

Verse 37

यज्ञभाजां मुनीनां यदुपकारकरं सदा । सतां धर्मवतां यद्वदुपकारो न शाम्यति

祭祀（ヤジュニャ）に与り分を受ける牟尼たちに、つねに益となるもの。まさにそのように、法（ダルマ）に立つ善き人々の扶けは決して衰えない。

Verse 38

मुनीनां यत्र परमं स्थानं चाप्यविनाशकृत् । स्वाहास्वधावषट्कारहन्तकारो न नश्यति

そこには牟尼たちの最上の住処があり、滅びを退ける不壊の地がある。そこでは聖なる唱句「スヴァーハー」「スヴァダー」「ヴァシャト」と、障碍を滅する者とが、決して失われない。

Verse 39

यत्र कृतयुगस्तार्थं बीजं पार्थावशिष्यते । सूर्यस्य सोमवंशस्य ब्राह्मणानां तथैव च

そこでは、クリタ・ユガの真の目的の種子が大地に残り、同じく太陽王統、月王統、そしてブラーフマナたちの種子もまた残っている。

Verse 40

स्थानकं तत्समासाद्य प्रविष्टोऽहं द्विजाश्रमान् । तत्र ते विविधान्वादान्विवदंते द्विजोत्तमाः

その聖なる地に到り、私は二度生まれ（ドヴィジャ）たちのアーシュラマへと入った。そこでは最上のブラーフマナが、さまざまな教説について論争していた。

Verse 41

परस्परं चिंतयाना वेदा मूर्तिधरा यथा । तत्र मेधाविनः केचिदर्थमन्यैः प्रपूरितम्

彼らは互いに思索を交わし、まるでヴェーダそのものが身を得て現れたかのようであった。そこでは、ある俊英が他者の残した未完の意味を補い満たしていた。

Verse 42

विचिक्षिपुर्महात्मानो नभोगतमिवामिषम् । तत्रा हं करमुद्यम्य प्रावोचं पूर्यतां द्विजाः

その大いなる魂たちは、まるで空へ投げ上げられた肉のように論を投げ散らした。そこで私は手を挙げて言った。「決着をつけよ、二度生まれし者たちよ！」

Verse 43

काकारावैः किमतैर्वो यद्यस्ति ज्ञानशालिता । व्याकुरुध्वं ततः प्रश्रान्मम दुर्विषहान्बहून्

もし汝らに真の学知があるなら、烏の鳴き声のような叫びと争いに何の益があろうか。ゆえに、耐え難いほど難しいとしても、我が多くの問いを解き明かせ。

Verse 44

ब्राह्मणा ऊचुः । वद ब्राह्मण प्रश्रान्स्वाञ्छ्रुत्वाऽधास्यामहे वयम् । परमो ह्येष नो लाभः प्रक्षान्पृच्छति यद्भवान्

バラモンたちは言った。「語れ、バラモンよ、汝の問いを。聞き終えたなら我らは答えよう。汝が問うてくれることこそ、まことに我らの最高の功徳である。」

Verse 45

अहं पूर्विकया ते वै न्यषेधंत परस्परम् । अहं पूर्वमहं पूर्वमिति वीरा यथा रणे

それから「我こそ先に」との驕りによって、彼らは互いに制し合い、各々が「私が先に語る、私が先だ！」と言った。まるで戦場の勇士のように。

Verse 46

ततस्तान्ब्रवं प्रश्रानहं द्वादश पूर्वकान् । श्रुत्वा ते मामवो चंत लीलायंतो मुनीश्वराः

そこで私は、その十二人の長老に向かって我が問いを述べた。私の言葉を聞くや、最勝の聖仙たちは答えた――まるで戯れのように、彼らには軽きことのようであった。

Verse 47

किं ते द्विज बालप्रश्नैरमीभिः स्वल्पकैरपि । अस्माकं यन्निहीनं त्वं मन्यसे स ब्रवीत्वमून्

おおブラーフマナよ、たとえ些細に見えようとも、この幼子のような問いに何の益があろうか。もし我らに欠けがあると思うなら、その欠けを率直に告げよ。

Verse 48

ततोति विस्मितश्चाहं मन्यमानः कृतार्थताम् । तेषां निहीनं संचिंत्य प्रावोचं प्रब्रवीत्वयम्

そのとき私は驚き、我が目的は果たされたと思った。彼らに何が欠けているのかを思案し、私は口を開いて自らの見解を述べた。

Verse 49

ततः सुतनुनामा स बालोऽबालोऽभ्युवाच माम् । मम मंदायते वाणी प्रश्नैः स्वल्पैस्तव द्विज । तथापि वच्मि मां यस्मान्निहीनं मन्यते भवान्

するとスータヌという名の少年が私に語った—年若いが、決して幼稚ではない。「おおブラーフマナよ、あなたの些細な問いは私の言葉をつかえさせる。それでも語ろう、あなたが私を欠けた者と思うゆえに。」

Verse 50

सुतनुरुवाच । अक्षरास्तु द्विपं चाशन्मातृकायाः प्रकीर्तिताः

スータヌは言った。「マートリカーの अक्षर（文字）は五十二と宣言されている。」

Verse 51

ओंकारः प्रथमस्तत्र चतुर्दश स्वरास्तथा । स्पर्शाश्चैव त्रयस्त्रिं शदनुस्वारस्तथैव च

「そこではオṃカーラが第一であり、次いで十四の母音があり、さらに『スパルシャ』類の子音が三十三—そしてアヌスヴァーラもまた含まれる。」

Verse 52

विसर्ज्जनीयश्च परो जिह्वामूलीय एव च । उपध्मानीय एवापि द्विपंचाशदमी स्मृताः

また、ヴィサルガ、〈パラ〉の音、ジフヴァームーリーヤ、そしてウパドゥフマーニーヤ—このように記憶され、合わせて五十二となる。

Verse 53

इति ते कथिता संख्या अर्थं चैषां श्रृणु द्विज । अस्मिन्नर्थे चेति हासं तव वक्ष्यामि यः पुरा

このようにその数を汝に告げた。今はその意義を聞け、婆羅門よ。さらにこの意義に関して、かつて笑いを誘いながらも教訓となった古い物語を、汝に語ろう。

Verse 54

मिथिलायां प्रवृत्तोऽभूद्ब्राह्मणस्य निवेशने । मिथिलायां पुरा पुर्यां ब्राह्मणः कौथुमाभिधः

その昔、ミティラーの都に、カウトゥマと名づける婆羅門が、自らの住まいに落ち着いて住んでいた。

Verse 55

येन विद्याः प्रपठिता वर्तंते भुवि या द्विज । एकत्रिंशत्सहस्राणि वर्षाणां स कृतादरः

婆羅門よ、彼は世に行われる諸学をことごとく徹底して学び尽くした。敬虔なる精進をもって、三万一千年のあいだそれに打ち込んだ。

Verse 56

क्षणमप्यनवच्छिन्नं पठित्वा गेहवानभूत् । ततः केनापि कालेन कौथुमस्याभवत्सुतः

一瞬たりとも途切れることなく学び続け、彼は家住者（グリハスタ）となった。やがて時が経ち、カウトゥマに一人の男児が生まれた。

Verse 57

जडवद्वर्त्तमानः स मातृकां प्रत्यपद्यत । पठित्वा मातृकामन्यन्नाध्येति स कथंचन

愚鈍なる者のごとく暮らし、彼はただ母音子音の字母（マートリカー）だけを学んだ。文字を覚え尽くしても、いかなる形でもさらに学びを進めることができなかった。

Verse 58

ततः पिता खिन्नरूपी जडं तं समभाषत । अधीष्व पुत्रकाधीष्व तव दास्यामि मोदकान्

そのとき父は憂いに沈んだ面持ちで、その愚鈍な子に言った。「わが子よ、学べ—学ぶのだ。甘きモーダカを授けよう。」

Verse 59

अथान्यस्मै प्रदास्यामि कर्णावुत्पाटयामि ते

「さもなくば、それは他の者に与える—そしてお前の耳を引きちぎるぞ。」

Verse 60

पुत्र उवाच । तात किं मोदकार्थाय पठ्यते लोभहेतवे । पठनंनाम यत्पुंसां परामार्थं हि तत्स्मृतम्

子は言った。「父よ、モーダカ欲しさに、貪りのために学ぶのでしょうか。人の学びとは、最高の目的のためと伝えられております。」

Verse 61

कौथुम उवाच । एवं ते वदमानस्य आयुर्भवतु ब्रह्मणः । साध्वी बुद्धिरियं तेऽस्तु कुतो नाध्येष्यतः परम्

カウトゥマは言った。「そのように語るあなたに、梵天（ブラフマー）の寿命あらんことを。かくも清らかな理解があなたのものとなるなら、どうしてさらに高き学びへ進まぬことがあろうか。」

Verse 62

पुत्र उवाच । तात सर्वं परिज्ञेयं ज्ञानमत्रैव वै यतः । ततः परं कंठशोषः किमर्थं क्रियते वद

子は言った。「父上、知り得るすべての智がここにあるのなら、なぜさらに喉が渇くほど誦し続けるのですか。どういう目的があるのか、お聞かせください。」

Verse 63

पितोवाच । विचित्रं भाषसे बाल ज्ञातोऽत्रार्थश्च कस्त्वया । ब्रूहि ब्रूहि पुनर्वत्स श्रोतुमिच्छामि ते गिरम्

父は言った。「童よ、そなたの言葉はまことに妙である。ここでどのような意味を悟ったのか。語れ、もう一度語れ、愛し子よ。そなたの言葉を聞きたい。」

Verse 64

पुत्र उवाच । एकत्रिंशत्सहस्राणि पठित्वापि त्वया पितः । नानातर्कान्भ्रांतिरेव संधिता मनसिस्वके

子は言った。「父上、たとえ三万一千を学び読んだとしても、さまざまな論理により、あなたは自らの心に迷いを縫い合わせただけです。」

Verse 65

अयमयं चायमिति धर्मो यो दर्शनोदितः । तेषु वातायते चेतस्तव तन्नाशयामि ते

「これだ、あれだ、またこれだ」—競い合う諸学派が説く『ダルマ』の中で、あなたの心は風のように揺れ動く。その迷いを、私があなたのために打ち砕こう。

Verse 66

उपदेशं पठस्येव नैवार्थज्ञोऽसि तत्त्वतः । पाठमात्रा हि ये विप्रा द्विपदाः पशवो हि ते

あなたは教えを誦するばかりで、真実にはその義を知らない。暗誦の読みにのみ頼るバラモンは、まことに二足の獣に等しい。

Verse 67

तत्ते ब्रवीमि तद्वाक्यं मोहमार्तंडमद्भुतम्

ゆえに汝にその言葉を告げよう――迷妄を滅する太陽のごとく、まことに妙なるもの。

Verse 68

अकारः कथितो ब्रह्मा उकारो विष्णुरुच्यते । मकारश्च स्मृतो रुद्रस्त्रयश्चैते गुणाः स्मृताः

「ア」の音はブラフマーと宣せられ、「ウ」の音はヴィシュヌと称され、「ム」の音はルドラとして憶念される。これら三つはまた三グナとしても記憶される。

Verse 69

अर्धमात्रा च या मूर्ध्नि परमः स सदाशिवः । एवमोंकारमाहात्म्यं श्रुतिरेषा सनातनी

また、頭頂に安住する半音（アルダマー トラー）は至上者—サダーシヴァである。かくしてオームカーラの大いなる功徳が説かれる。これは永遠なるシュルティの教えである。

Verse 70

ओंकारस्य च माहात्म्यं याथात्म्येन न शक्यते । वर्षाणामयुतेनापि ग्रंथकोटिभिरेव वा

オームカーラの大いなる威徳は、真実のままに尽くして語ることはできない――一万年を費やしても、あるいは千万の書をもってしても。

Verse 71

पुनर्यत्सारसर्वस्वं प्रोक्तं तच्छ्रूयतां परम् । अःकारांता अकाराद्या मनवस्ते चतुर्दश

いま、説かれたことの至上の精髄をさらに聴け。「ア」に始まり「アḥ」に終わる十四のマヌは、これらである。

Verse 72

स्वायंभुवश्च स्वारोचिरौत्तमो रैवतस्तथा । तामसश्चाक्षुषः षष्ठस्तथा वैवस्वतोऽधुना

スヴァーヤンブヴァ、スヴァーローチシャ、ウッタマ、そして同じくライヴァタ。次いでターマサと第六のチャークシュシャ、そして今はヴァイヴァスヴァタである。

Verse 73

सावर्णिर्ब्रह्मसावर्णी रुद्रसावर्णिरेव च । दक्षसावर्णिरेवापि धर्मसावर्णिरेव च

サーヴァルニ、ブラフマ・サーヴァルニ、そしてルドラ・サーヴァルニ。さらにダクシャ・サーヴァルニ、同じくダルマ・サーヴァルニである。

Verse 74

रौच्यो भौत्यस्तथा चापि मनवोऽमी चतुर्दश । श्वेतः पांडुस्तथा रक्तस्ताम्रः पीतश्च कापिलः

ラウチヤとバウティヤもまた—これらが十四のマヌである。（その色は）白、淡色、赤、銅色、黄、そして黄褐である。

Verse 75

कृष्णः श्यामस्तथा धूम्रः सुपिशंगः पिशंगकः । त्रिवर्णः शबलो वर्णैः कर्कंधुर इति क्रमात्

（次に）黒、濃色、煙色、明るい黄褐、黄褐。さらに三色、そして色彩斑のまだら—この順にして、（終わりは）カルカンデュラである。

Verse 76

वैवस्वतः क्षकारश्च तात कृष्णः प्रदृश्यते । ककाराद्य हकारांतास्त्रयस्त्रिंशच्च देवताः

「ヴァイヴァスヴァタ」は音節「kṣa」によって示され、愛しき者よ、「クリシュナ」もまたそのように示されると見られる。「ka」を初めとして「ha」を終わりとするまで、三十三の神々が理解される。

Verse 77

ककाराद्याष्ठकारांता आदित्या द्वादश स्मृताः । धाता मित्रोऽर्यमा शक्रो वरुणाश्चांशुरेव च

「ka」を初めとして「ṭha」を終わりとして、十二のアーディティヤが憶念される。すなわち、ダータ、ミトラ、アリヤマー、シャクラ、ヴァルナ、そしてアṃシュである。

Verse 78

भगो विवस्वान्पूषा च सविता दशमस्तथा । एकादशस्तथा त्वष्टा विष्णुर्द्वादश उच्यते

バガ、ヴィヴァスヴァーン、プーシャン、そしてサヴィトリが第十。トヴァシュトリが第十一、ヴィシュヌが第十二であると（アーディティヤの中で）宣言される。

Verse 79

जघन्यजः स सर्वेषामादित्यानां गुणाधिकः । डकाराद्या बकारांता रुद्राश्चैकादशैव तु

最後に生まれたその者は、すべてのアーディティヤの中で徳相において勝れている。「ḍa」を初め「ba」を終わりとして、まさに十一のルドラである。

Verse 80

कपाली पिंगलो भीमो विरुपाक्षो विलोहितः । अजकः शासनः शास्ता शंभुश्चण्डो भवस्तथा

カパーリー、ピンガラ、ビーма、ヴィルーパークシャ、ヴィローヒタ、アジャカ、シャーサナ、シャースター、シャンブ、チャンダ、そしてバヴァ—これらがルドラである。

Verse 81

भकाराद्याः षकारांता अष्टौ हि वसवो मताः । ध्रुवो घोरश्च सोमश्च आपश्चैव नलोऽनिलः

「bha」を初めとして「ṣa」を終わりとして、八柱のヴァスが数えられる。すなわち、ドゥルヴァ、ゴーラ、ソーマ、アーパ、ナラ、アニラである。

Verse 82

प्रत्यूषश्च प्रभासश्च अष्टौ ते वसवः स्मृताः । सौ हश्चेत्यश्विनौ ख्यातौ त्रयस्त्रिंशदिमे स्मृताः

プラティユーシャとプラバーサ——この八柱はヴァス（八神）として記憶される。『サウ』と『ハ』は二柱のアシュヴィンとして名高い。かくして、これらは三十三神として憶念される。

Verse 83

अनुस्वारो विसर्गश्च जिह्वामूलीय एव च । उपध्मानीय इत्येते जरायुजास्तथांडजाः

アヌスヴァーラ、ヴィサルガ、ジフヴァームーリーヤ、ウパドゥマーニーヤ——これらが説かれる記号であり、ここでは胎生と卵生の衆生に対応するとされる。

Verse 84

स्वेदजाश्चोद्भिजाश्चेति तत जीवाः प्रकीर्तिताः । भावार्थः कथितश्चायं तत्त्वार्थं श्रृणु सांप्रतम्

また、汗生と地生（地より萌え出づるもの）——かくして衆生は説き示される。これは表の意である。いま、タットヴァに即した深き真義を聴け。

Verse 85

ये पुमांसस्त्वमून्देवान्समाश्रित्य क्रियापराः । अर्धमात्रात्मके नित्ये पदे लीनास्त एव हि

これらの神々に帰依し、聖なる行に励む人々は、『半マートラー』を本質とする常住の境地に溶け入る——まことに彼らのみが至上の住処に合一する。

Verse 86

चतुर्णां जीवयोनीनां तदैव परिमुच्यते । यदाभून्मनसा वाचा कर्मणा च यजेत्सुरान्

心と言葉と正しき行いによって神々を供養し、信愛に全く身を委ねるとき、人は四種の生類の束縛からただちに解き放たれる。

Verse 87

यस्मिञ्छास्त्रे त्वमी देवा मानिता नैव पापिभिः । तच्छास्त्रं हि न मंतव्यं यदि ब्रह्मा स्वयं वदेत्

これらの神々が敬われず、罪ある者どもに支持される教えは、たとえ梵天ブラフマー自らが説こうとも、聖典（シャーストラ）として受け入れてはならない。

Verse 88

अमी च देवाः सर्वत्र श्रौते मार्गे प्रतिष्ठिताः । पाषण्डशास्त्रे सर्वत्र निषिद्धाः पापकर्मभिः

これらの神々は、ヴェーダの祭式の道（シュラウタ）において遍く確立している。だが異端の教説（パーシャṇḍa）では、罪の行いによって至る所で退けられている。

Verse 89

तदमून्ये व्यतिक्रम्य तपो दानमथो जपम् । प्रकुर्वंति दुरात्मानो वेपते मरुतः पथि

邪心の者どもは、それらの神々への正しい敬いを踏み越えつつ、苦行・布施・ジャパ（真言誦持）を行う。だが彼らのゆえに、「風の道」すなわち宇宙の秩序さえ震え動く。

Verse 90

अहो मोहस्य माहात्म्यं पश्यताविजितात्मनाम् । पठंति मातृकां पापा मन्यंते न सुरानिह

ああ、自己を制し得ぬ者における迷妄の力よ、見よ。罪ある者どもは「マー トリカー」（字母・真言）を誦するのに、ここでは神々をまったく認めない。

Verse 91

सुतनुरुवाच । इति तस्य वचः श्रुत्वा पिताभूदतिविस्मितः । पप्रच्छ च बहून्प्रश्रान्सोप्य वादीत्तथातथा

スータヌは言った。彼の言葉を聞いて、父は大いに驚いた。多くの問いを発し、相手もまたそれぞれに応じて答えた。

Verse 92

मयापि तव प्रोक्तोऽयं मातृकाप्रश्र उत्तमः । द्वितीयं श्रृणु तं प्रश्नं पंचपंचाद्भुतं गृहम्

母神字母（マートリカー）に関するこの最上の問いも、わたしは汝に説き明かした。いま第二の問いを聞け――五と五より成る驚異の「家」について。

Verse 93

पंचभूतानि पञ्चैव कर्मज्ञानेंद्रियाणि च । पंच पंचापि विषया मनोबुद्ध्यहमेव च

五大があり、また行為の五根と知覚の五根がある。さらに五つの感官対象があり、心（マナス）、知性（ブッディ）、我執（アハンカーラ）も伴う。

Verse 94

प्रकृतिः पुरुषश्चैव पञ्चविंशः सदाशिवः । पञ्चपञ्चभिरेततैस्तु निष्पन्नं गृहमुच्यते

プラクリティとプルシャ、そして第二十五としてサダーシヴァがある。これら「五と五」の諸群によって、「家」（具身の構造）が生じると説かれる。

Verse 95

देहमेतदिदं वेद तत्त्वतो यात्यसौ शिवम् । बहुरूपां स्त्रियं प्राहुर्बुद्धिं वेदांतवादिनः

この身を真実において知る者は、シヴァへと至る。ヴェーダーンタの師たちは、知性（ブッディ）を多相の「女」と呼び、つねにさまざまな姿を取るという。

Verse 96

सा हि नानार्थभजनान्नानारूपं प्रपद्यते । धर्मस्यैकस्य संयोगाद्बहुधाप्येकिकैव सा

多くの目的のために依りどころとされ、外には多様な形を取るが、ただ一つのダルマとの結びつきによって、本質においては一つのまま—多様に現れてもなお一である。

Verse 97

इति यो वेदे तत्त्वार्थं नासौ नरकमाप्नुयात् । मुनिभिर्यश्च न प्रोक्तं यन्न मन्येत दैवतान्

この真実の趣旨を悟る者は地獄に堕ちない。賢者ムニたちが宣説していないものを、神聖なるものとして見なしてはならない。

Verse 98

वचनं तद्बुधाः प्रहुर्बंधं चित्रकथं त्विति । यच्च कामान्वितं वाक्यं पंचमं वाप्यतः श्रुणु

賢者たちはそのような言葉を「束縛」と呼ぶ――ただの彩りある物語にすぎない。さらに今、第五の言明を聞け。欲望に駆られて発せられる言葉である。

Verse 99

एको लोभो महान्ग्राहो लोभात्पापं प्रवर्तते । लोभात्क्रोधः प्रभवति लोभात्कामः प्रवर्तते

貪りはただそれだけで大いなる捕食者である。貪りから罪が起こり、貪りから怒りが生じ、貪りから欲望は増え広がる。

Verse 100

लोभान्मोहश्च माया च मानः स्तम्भः परेष्सुता । अविद्याऽप्रज्ञता चैव सर्वं लोभात्प्रवर्तते

貪りから迷妄と欺きが生じ、慢心と頑なな驕り、他者への敵意が起こる。無明と分別の欠如もまた、まことにすべては貪りより発する。

Verse 101

हरणं परवित्तानां परदाराभिमर्शनम् । साहसानां च सर्वेषामकार्याणआं क्रियास्तथा

他人の財を奪うこと、他人の配偶者を汚すこと、そしてあらゆる暴虐の悪行——かかる禁じられた行いもまた、その悪徳から生じる。

Verse 102

स लोभः सह मोहेन विजेतव्यो जितात्मना । दम्भो द्रोहश्च निंदा च पैशुन्यं मत्सरस्तथा

その貪欲は、迷妄とともに、己を制した者によって征服されねばならない。そこから偽善、背信、誹謗、中傷、そして嫉みが生じる。

Verse 103

भवन्त्येतानि सर्वाणि लुब्धानामकृतात्मनाम् । सुमहां त्यपि सास्त्राणि धारयंति बहुश्रुताः

これらの過失はすべて、己を陶冶していない貪る者に生じる。多聞で、広大な聖典を保持できる者でさえ、なおそれに堕ちる。

Verse 104

छेत्तारः संशयानां च लोभग्रस्ता व्रजंत्यधः । लोभक्रोधप्रसक्ताश्च शिष्टाचारबहिष्कृताः

疑いを断ち切る者でさえ、貪欲に捕らわれれば堕ちてゆく。貪りと怒りに耽る者は、善き作法から退けられる。

Verse 105

अन्तःक्षुरा वाङ्मधुराः कूपाश्धन्नास्तृणौरिव । कुर्वते ये बहून्मार्गांस्तांस्तान्हेतुबलन्विताः

内には剃刀のごとき刃を秘め、言葉は甘い。草に覆われた井戸のようである。多くの（欺きの）道を作る者は、次々に、理屈と力を武器としてそれを行う。

Verse 106

सर्वमार्गं विलुंमपंति लोभाज्जातिषु निष्ठुराः । धर्मावतंसकाः क्षुद्रा मुष्णंति ध्वजिनो जगत्

貪欲に駆られ、剛情の者らは—さまざまな集団に現れて—あらゆる道を略奪する。卑小な者どもは「ダルマ」を飾りとして身にまとい、旗の下で練り歩きつつ世を奪う。

Verse 107

एतेऽतिपापिनो ज्ञेया नित्यं लोभसमन्विताः । जनको युवनाश्वश्च वृषादर्भिः प्रसेनजित्

これらは、常に貪欲に結びついた、きわめて罪深き者として知られるべきである――ジャナカ、ユヴァナーシュヴァ、ヴリシャーダルビ、そしてプラセーナジト。

Verse 108

लोभक्षयाद्दिवं प्राप्तास्तथैवान्ये जनाधिपाः । तस्मात्त्यजंति ये लोभं तेऽतिक्रामंति सागरम्

貪欲が滅することによって、王たちは天界に到り、他の者たちもまた同様である。ゆえに、貪欲を捨てる者は（輪廻の）大海を渡り越える。

Verse 109

संसाराख्यमतोऽनये ये ग्राहग्रस्ता न संशयः । अथ ब्राह्मणभेदांस्त्वमष्टो विप्रावधारय

ゆえに、この「サンサーラ（輪廻）」と名づけられるものに捕らえられた者は、疑いなく鰐に呑まれた犠牲者のようである。いま、婆羅門よ、私から婆羅門の八つの区分を理解せよ。

Verse 110

मात्रश्च ब्राह्मणश्चैव श्रोत्रियश्च ततः परम् । अनूचानस्तथा भ्रूण ऋषिकल्प ऋषिर्मुनिः

それらは、マートラ（ただ生まれただけの者）、ブラーフマナ、そしてシュロートリヤ、さらにアヌーチャーナ。加えて、ブルーナ、リシカルパ、リシ、ムニである。

Verse 111

एते ह्यष्टौ समुद्दिष्टा ब्राह्मणाः प्रथमं श्रुतौ । तेषां परः परः श्रेष्ठो विद्यावृत्तविशेषतः

これら八種のブラーフマナは、まさに伝承において最初に説き示された。彼らのうちでは、知と行いの差別によって、後に挙げられる者ほど前の者より勝れている。

Verse 112

ब्राह्मणानां कुले जातो जातिमात्रो यदा भवेत् । अनुपेतः क्रियाहीनो मात्र इत्यभिधीयते

婆羅門の家に生まれても、生まれによってのみ婆羅門であり、ウパナヤナ（入門の儀）を受けず、定められた務めを欠く者は、「マートラ」（ただ生まれただけの者）と呼ばれる。

Verse 113

एकोद्देश्यमतिक्रम्य वेदस्याचारवानृजुः । स ब्राह्मण इति प्रोक्तो निभृतः सत्यवाग्घृणी

ヴェーダのただ一つの教えにとどまらずそれを超えて学び、行いに戒律があり、まっすぐで—物静かで、言葉に真実があり、慈悲を備える者—その人こそ「婆羅門」と説かれる。

Verse 114

एकां शाखां सकल्पां च षड्भिरंगैरधीत्य च । षट्कर्मनिरतो विप्रः श्रोत्रियोनाम धर्मवित्

ヴェーダの一つのシャーカーを、カルパおよび六つのヴェーダーンガとともに学び、さらに六つの務め（ṣaṭkarman）に励むヴィプラは、「シュロートリヤ」—ダルマを知る者—と呼ばれる。

Verse 115

वेदवेदांगतत्त्वज्ञः शुद्धात्मा पापवर्जितः । श्रेष्ठः श्रोत्रियवान्प्राज्ञः सोऽनूचान इति स्मृतः

ヴェーダとヴェーダーンガの真意を知り、内なる自己が清らかで罪を離れ—すぐれ、シュロートリヤの学を備え、智慧ある者—その人は「アヌーチャーナ」と記憶される。

Verse 116

अनूचानगुणोपेतो यज्ञस्वाध्याययंत्रितः । भ्रूण इत्युच्यते शिष्टैः शेषभोजी जितेंद्रियः

規律ある学修の徳を備え、祭祀（yajña）とヴェーダの自誦学習（svādhyāya）によって身を律し、供物の後に残るもののみを食し、諸感官を制する者—学識ある人々はその人を「ブリューナ」と呼ぶ、精妙に整った婆羅門である。

Verse 117

वैदिकं लौकिकं चैव सर्वज्ञानमवाप्य यः । आश्रमस्थो वशी नित्यमृषिकल्प इति स्मृतः

ヴェーダの智と世間の智のすべてを得て、自己のアーシュラマ(āśrama)に安住し、常に自制を保つ者は、「リシに等しき者」(ṛṣikalpa)と記憶される。

Verse 118

ऊर्ध्वरेता भवत्यग्र्यो नियताशी नसंश यी । शापानुग्रहयोः शक्तः सत्यसंधो भवेदृषिः

その者は最勝となる—精気を上へと昇華し(ūrdhvareta)、食を節し、疑いを離れる。呪いにも祝福にも力を備え、真実への誓いに堅く立つ者—かくしてṛṣi（聖仙）となる。

Verse 119

निवृत्तः सर्वतत्त्वज्ञः कामक्रोधविवर्जितः । ध्यानस्थानिष्क्रियो दांतस्तुल्यमृत्कांचनो मुनिः

世の営みを離れ、あらゆるタットヴァの真理を知り、欲と怒りを捨てる。禅定に住し、無為にして調御され、土と黄金を等しく見る者—これぞmuni（沈黙の聖者）である。

Verse 120

एवमन्वयविद्याभ्यां वृत्तेन च समुच्छ्रिताः । त्रिशुक्लानाम विप्रेंद्राः पूज्यन्ते सवनादिषु

かくして、尊き家系と学識、さらに模範の行いによって高められたトリシュクラ(Triśukla)の最上のブラーフマナたちは、サヴァナ(savana)などの祭式において礼拝される。

Verse 121

इत्येवंविधविप्रत्वमुक्तं श्रृणु युगादयः । नवमी कार्तिके शुक्ला कृतादिः परिकीर्तिता

このように、かかるブラーフマナの卓越が説き明かされた。今、ユガーディ(Yugādi)すなわち時代の始まりを聞け。カールッティカ月(Kārttika)の白分(śukla)第九日が、クリタ・ユガ(Kṛta Yuga)の始まりと宣言される。

Verse 122

वैशाखस्य तृतीया या शुक्ला त्रेतादिरुच्यते । माघे पञ्चदशीनाम द्वापरादिः स्मृता बुधैः

ヴァイシャーカ月の白分の第三日（シュクラ・トリティーヤー）はトレーター・ユガの始まりと呼ばれ、賢者たちはマーガ月の満月日をドヴァーパラ・ユガの始まりとして記憶する。

Verse 123

त्रयोदशी नभस्ये च कृष्णा सा हि कलेः स्मृता । युगादयः स्मृता ह्येता दत्तस्याक्षयकारकाः

また、ナバスヤ月の黒分の第十三日（クリシュナ・トラヨーダシー）はカリ・ユガの始まりとして記憶される。これらはまさにユガーディと呼ばれ、布施（ダーナ）を尽きぬ果報へとする。

Verse 124

एताश्चतस्रस्तिथयो युगाद्या दत्तं हुतं चाक्षयमाशु विद्यात् । युगेयुगे वर्षशतेन दानं युगादिकाले दिवसेन तत्फलम्

速やかに知るべし。この四つのティティはユガーディである。これらの日に布施し、また火供（フタ）として捧げるものは、たちまち尽きぬ功徳となる。各ユガにおいて百年にわたり施すほどの果報も、ユガーディの時にただ一日行えば同じ果を得る。

Verse 125

युगाद्याः कथिता ह्येता मन्वाद्याः श्रृणु सांप्रतम् । अश्वयुक्छुक्लनवमी द्वादशी कार्तिके तथा

ユガーディはすでに説かれた。今はマンヴァーディを聞け。すなわちアシュヴァユジュ月の白分第九日、そして同じくカールッティカ月の第十二日である。

Verse 126

तृतीया चैत्रमासस्य तथा भाद्रपदस्य च । फाल्गुनस्य त्वमावास्या पौषस्यैकादशी तथा

チャイトラ月の第三日、またバードラパダ月の第三日、ファールグナ月のアマーヴァーシャー（新月）、そしてパウシャ月のエーカーダシー——これらの聖なるティティは、法にかなう布施のためにとりわけ称えられる。

Verse 127

आषाढस्यापि दशमी माघमासस्य सप्तमी । श्रावणस्याष्टमी कृष्णा तथाषाढी च पूर्णिमा

また讃えられるのは、アーシャーダ月の第十日、マーガ月の第七日、シュラーヴァナ月の暗半月（クリシュナ・パクシャ）の第八日、そして同じくアーシャーダ月の満月日である――とりわけ布施（ダーナ）により、法（ダルマ）の功徳を得る力強き時とされる。

Verse 128

कार्तिकी फाल्गुनी चैत्री ज्येष्ठे पञ्चदशी सिता । मन्वंतरादयश्चैता दत्तस्याक्षयकारकाः

カールッティカ月、パールグナ月、チャイトラ月の満月、またジェーシュタ月の白半月（シュクラ・パクシャ）第十五日（満月）、さらにマンヴァンタラの日など—これらは、布施の果報を尽きることなく増大させると説かれる。

Verse 129

यस्यां तिथौ रथं पूर्वं प्राप देवो दिवाकरः । सा तिथिः कथिता विप्रैर्माघे या रथसप्तमी

いにしえに神ディヴァーカラ（太陽）がその御車を得たというそのティティ（月日）—婆羅門たちは、マーガ月のその日こそを「ラタ・サプタミー」と称すると説く。

Verse 130

तस्यां दत्तं हुतं चेष्टं सर्वमेवाक्षयं मतम् । सर्वदारिद्र्यशमनं भास्करप्रीतये मतम्

その日に施し、火中供養（ホーマ）として捧げ、また宗教行としてなす一切は、ことごとく果報が尽きないと見なされる。バースカラ（太陽神）を悦ばせるために行うゆえ、あらゆる貧苦を鎮めると説かれる。

Verse 131

नित्योद्वेजकमाहुर्यं बुधास्तं श्रृणु तत्त्वतः । यश्च याचनिको नित्यं न स स्वर्गस्य भाजनम्

賢者はその者を「常に人を悩ます者」と呼ぶ—その真実をありのままに聞け。つねに物乞いとして他人にせがみ続ける者は、天界に与る器ではない。

Verse 132

उद्वेजयति भूतानि यथा चौरास्तथैव सः । नरकं याति पापात्मा नित्योद्वेगकरस्त्वसौ

彼は盗賊のように生きとし生けるものを脅かす。ゆえに、その罪深き心の者—常に苦悩を起こす者—は地獄へ赴く。

Verse 133

इहोपपत्तिर्मम केन कर्मणा क्व च प्रयातव्यमितो मयेति । विचार्य चैवं प्रतिकारकारी बुधैः स चोक्तो द्विज दक्षदक्षः

「いかなる業によって私はこの現状を得たのか。ここから私はどこへ赴くべきか。」—このように省みて対治の行いをなす者を、賢者は真に有能な“二度生まれ”（ドヴィジャ）、なすべきことに巧みな者と呼ぶ。

Verse 134

मासैरष्टभिरह्ना च पूर्वेण वयसायुषा । तत्कर्म पुरुषः कुर्याद्येनांते सुखमेधते

寿命の前半—たとえ月ごと、日ごと、そして青春の初めの時期であっても—人は臨終において安楽が増すような行いをなすべきである。

Verse 135

अर्चिर्धूमश्च मार्गौ द्वावाहुर्वेदांतवादिनः । अर्चिषा याति मोक्षं च धूमेनावर्तते पुनः

ヴェーダーンタの師たちは二つの道を説く。光の道（アルチ）と煙の道（ドゥーマ）である。光の道により解脱に至り、煙の道により再び（輪廻へ）戻る。

Verse 136

यज्ञैरासाद्यते धूमो नैष्कर्म्येणार्चिराप्यते । एतयोरपरो मार्गः पाखंड इति कीर्त्यते

祭式（ヤジュニャ）によって到るのはただ「煙」であり、ナイシュカルミヤ（業に縛られぬ修行）によって「炎」を得る。これら二つ以外の道はパーカンダ（邪道・異端）と称される。

Verse 137

यो देवान्मन्यते नैव धर्मांश्च मनुसूचितान् । नैतौ स याति पंथानौ तत्त्वार्थोऽयं निरूपितः

神々を認めず、またマヌの示したダルマをも受け入れぬ者は、その二つの道のいずれにも進むことはできない。これこそが事の真実であり、明らかに定められた。

Verse 138

इते ते कीर्तिताः प्रश्राः शक्त्या ब्राह्मणसत्तम । साधु वाऽसाधु वा ब्रूही ख्यापयात्मानमेव च

かくして、ああ最勝のバラモンよ、これらの問いを我が力の及ぶ限り述べた。正しいか否かを告げ、さらに汝自身の身元をも明かしてほしい。