Sukta 139

Mantra 1

सूर्यरश्मिर्हरिकेशः पुरस्तात्सविता ज्योतिरुदयाँ अजस्रम् । तस्य पूषा प्रसवे याति विद्वान्त्सम्पश्यन्विश्वा भुवनानि गोपाः ॥

サヴィトリ（Savitṛ）は、太陽の光線を髪とし、黄金の鬣を戴き、東の前方に、絶えざる光として昇る。その促し（prasava）において、プーシャン（Pūṣan）は進む――知者にして、あらゆる世界を見渡す牧護者、諸力の群れを守り保つ者。

Mantra 2

नृचक्षा एष दिवो मध्य आस्त आपप्रिवान्रोदसी अन्तरिक्षम् । स विश्वाचीरभि चष्टे घृताचीरन्तरा पूर्वमपरं च केतुम् ॥

この「人を観る者」（nṛ-cakṣā）は天の中ほどに坐し、二つの界と中空（antarikṣa）を満たす。彼は遍く動くもの――酥（ghṛta）の光に輝く流れを見渡し、その間に先と後の徴（しるし）を見分け、過ぎしものと来たるべきものとを弁別する。

Mantra 3

रायो बुध्नः संगमनो वसूनां विश्वा रूपाभि चष्टे शचीभिः । देव इव सविता सत्यधर्मेन्द्रो न तस्थौ समरे धनानाम् ॥

富の根底、宝の集うところ；彼は諸々の力（śacī）によってあらゆる形相を見渡す。サヴィトリは神のごとく真実の法（satya-dharma）に立ち、またインドラ（Indra）のごとく、存在の富をめぐる戦いのただ中に踏みとどまる。

Mantra 4

विश्वावसुं सोम गन्धर्वमापो ददृशुषीस्तदृतेना व्यायन् । तदन्ववैदिन्द्रो रारहाण आसां परि सूर्यस्य परिधीँरपश्यत् ॥

水たちは、ソーマのガンダルヴァ、ヴィシュヴァーヴァスを見いだした。リタ（Ṛta、宇宙の正しい秩序）により、彼女らは流れ、はたらきを広く展開した。そののちインドラは、その流れに歓喜してそれを悟り、太陽のまわりをめぐる環の境界、光り輝く地平の囲いを見た。

Mantra 5

विश्वावसुरभि तन्नो गृणातु दिव्यो गन्धर्वो रजसो विमानः । यद्वा घा सत्यमुत यन्न विद्म धियो हिन्वानो धिय इन्नो अव्याः ॥

ヴィシュヴァーヴァスよ、われらにその「それ（Tat）」について語り歌え。天なるガンダルヴァ、ラジャス（中界）を量り分ける者よ。それが真実であれ、あるいはわれらがまだ知らぬものであれ――思惟を駆り立てつつ、どうかわれらの思惟をまことに守りたまえ。

Mantra 6

सस्निमविन्दच्चरणे नदीनामपावृणोद्दुरो अश्मव्रजानाम् । प्रासां गन्धर्वो अमृतानि वोचदिन्द्रो दक्षं परि जानादहीनाम् ॥

彼は川々の足もとに「サスニ（Sasni）」を見いだし、石の囲いの扉を開いた。ガンダルヴァはそれらの流れの不死なるものどもを宣べ示し、インドラはアヒ（蛇なる者）たちの技と力をあまねく知り尽くした。