Sarga 32

Verse 1

ब्रह्मयोनिर्महानासीत्कुशो नाम महातपाः ।अक्लिष्टव्रतधर्मज्ञः सज्जनप्रतिपूजकः ॥१॥

ブラフマーより生まれ出た、クシャ（Kuśa）という大いなる苦行者がいた。倦むことなく誓戒を守り、ダルマに通じ、徳ある人々を敬い讃えた。

Verse 2

स महात्मा कुलीनायां युक्तायां सुगुणोल्बणान् ।वैदर्भ्यां जनयामास चतुरस्सदृशान् सुतान् ॥२॥कुशाम्बं कुशनाभं च अधूर्तरजसं वसुम् ।

その大いなる御心の人は、ふさわしく徳に満ちたヴィダルバの高貴な姫と結ばれ、己に似て美徳豊かな四人の子をもうけた。クシャーンバ、クシャナーバ、アドゥールタラジャサ、そしてヴァスである。

Verse 3

दीप्तियुक्तान् महोत्साहान् क्षत्रधर्मचिकीर्षया ॥३॥तानुवाच कुशः पुत्रान् धर्मिष्ठान् सत्यवादिनः ।

武人の法（クシャトリヤ・ダルマ）を成し遂げさせようとして、クシャは息子たちに語りかけた。彼らは光り輝き、気概高く、ダルマに堅く、真実を語る者であった。

Verses 4-5

क्रियतां पालनं पुत्राः धर्मं प्राप्स्यथ पुष्कलम् ॥४॥ऋषेस्तु वचनं श्रुत्वा चत्वारो लोकसम्मताः ।निवेशं चक्रिरे सर्वे पुराणां नृवरास्तदा ॥५॥

「息子たちよ、正義をもって統治を行いなさい。そうすれば豊かな功徳を得るでしょう。」聖者の言葉を聞いて、世に尊敬される四人の息子たちは、人間の中の最優れた者として、都市を住処として築きました。

Verse 6

कुशाम्बस्तु महातेजाः कौशाम्बीमकरोत्पुरीम् ।कुशनाभस्तु धर्मात्मा पुरं चक्रे महोदयम् ॥६॥

大いなる光輝を放つクーシャーンバはカウシャーンビーの都を築き、法を心に宿すクシャナーバはマホーダヤと名づく都を創建した。

Verse 7

अधूर्तरजसो राम धर्मारण्यं महीपतिः ।चक्रे पुरवरं राजा वसुश्चक्रे गिरिव्रजम् ॥७॥

ラーマよ、アドゥールタラジャサ王は「ダルマーラニヤ」と呼ばれる優れた都を建て、ヴァス王はギリヴラジャを築いた。

Verse 8

एषा वसुमती राम वसोस्तस्य महात्मनः ।एते शैलवराः पञ्च प्रकाशन्ते समन्ततः ॥८॥

おお、ラーマよ。ヴァスマティーと呼ばれるこの地は、あの偉大なる魂を持つヴァス王のものだ。その周りには、五つの素晴らしい山々がそびえ立ち、輝いている。

Verse 9

सुमागधी नदी रम्या मगधान् विश्रुताययौ ।पञ्चानां शैलमुख्यानां मध्ये मालेव शोभते ॥९॥

麗しく名高いスーマーガディー河はマガダを流れ、五つの名峰のただ中にあって、花鬘のごとく輝いている。

Verse 10

सैषा हि मागधी राम वसोस्तस्य महात्मनः ।पूर्वाभिचरिता राम सुक्षेत्रा सस्यमालिनी ॥१०॥

ラーマよ、これこそ大いなる魂をもつヴァス（Vasu）に属するマガディー河である。東へと流れ、沃土に恵まれ、作物の花輪に飾られたかのようだ。

Verse 11

कुशनाभस्तु राजर्षिः कन्याशतमनुत्तमम् ।जनयामास धर्मात्मा घृताच्यां रघुनन्दन ॥११॥

しかしクシャナーバ（Kuśanābha）という徳ある王仙は、ラグ族の喜びよ、アプサラスのグリターチー（Ghṛtācī）によって比類なき百人の娘をもうけた。

Verses 12-13

तास्तु यौवनशालिन्यो रूपवत्य स्स्वलङ्कृताः ।उद्यानभूमिमागम्य प्रावृषीव शतह्रदाः ॥१२॥गायन्त्यो नृत्यमानाश्च वादयन्त्यश्च सर्वशः ।आमोदं परमं जग्मुर्वराभरणभूषिताः ॥१३॥

その乙女たちは—若さに輝き、美しく、よく飾り立て—園地へと赴き、雨季の稲妻のようにきらめいた。優れた宝飾を身にまとい、歌い、舞い、あらゆる所で楽器を奏で、四方にめぐりつつ、至上の歓喜に浸っていた。

Verse 14

अथ ताश्चारुसर्वाङ्ग्यो रूपेणाप्रतिमा भुवि ।उद्यानभूमिमागम्य तारा इव घनान्तरे ॥१४॥

やがて、四肢ことごとく麗しく、地上に比類なき美を備えた乙女たちは園地に至り、雲間の星のように輝いた。

Verse 15

तास्सर्वगुणसम्पन्ना रूपयौवनसंयुताः ।दृष्ट्वा सर्वात्मको वायुरिदं वचनमब्रवीत् ॥१५॥

あらゆる徳に満ち、美と若さを備えた乙女たちを見て、遍く行き渡る風神ヴァーユは、彼女らに次の言葉を告げた。

Verse 16

अहं वः कामये सर्वा भार्या मम भविष्यथ ।मानुषस्त्यज्यतां भावः दीर्घमायुरवाप्स्यथ ॥१६॥

「我は汝らすべてを望む。わが妻となれ。人としての死すべき思いを捨てよ、さすれば長き寿命を得るであろう。」

Verse 17

चलं हि यौवनं नित्यं मानुषेषु विशेषतः ।अक्षय्यं यौवनं प्राप्ताः अमर्यश्च भविष्यथ ॥१७॥

「そもそも若さは常に移ろいやすく、とりわけ人間においてはなおさらである。だが朽ちぬ若さを得れば、汝らは不死となろう。」

Verse 18

तस्य तद्वचनं श्रुत्वा वायोरक्लिष्टकर्मणः ।अपहास्य ततो वाक्यं कन्याशतमथाब्रवीत् ॥१८॥

倦むことなき働きをもつ風神ヴァーユの言葉を聞くや、百人の乙女たちはその言を嘲り、ついで答えた。

Verse 19

अन्तश्चरसि भूतानां सर्वेषां त्वं सुरोत्तम ।प्रभावज्ञाः स्म ते सर्वाः किमस्मानवमन्यसे ॥१९॥

「神々のうち最勝なるお方よ、あなたはあらゆる生きものの内に行き渡っておられる。私たちは皆あなたの威力を知っているのに、なぜ私たちを侮るのですか。」

Verse 20

कुशनाभसुतास्सर्वाः समर्थास्त्वां सुरोत्तम ।स्थानाच्च्यावयितुं देवं रक्षामस्तु तपो वयम् ॥२०॥

「神々のうち最勝なるお方よ、私たちは皆クシャナーバの娘。神でさえその位から退かせ得る力があります。けれども私たちは自らを抑え、未婚の乙女としてタパス（苦行の力）を守っているのです。」

Verse 21

माभूत्स कालो दुर्मेधः पितरं सत्यवादिनम् ।नावमन्यस्व धर्मेण स्वयं वरमुपास्महे ॥२१॥

「おお愚かな者よ、死に直面してはなりません。常に真実を語る私たちの父を辱めてはなりません。私たちは正義を軽んじません。私たち自身が花婿を選びます（父が決めるように）。」

Verse 22

पिता हि प्रभुरस्माकं दैवतं परमं हि नः ।यस्य नो दास्यति पिता स नो भर्ता भविष्यति ॥२२॥

わたしたちの父こそまことの主であり、わたしたちにとって至上の神聖なる権威です。父がわたしたちを授けるその方こそ、ただ一人の夫となります。

Verse 23

तासां तद्वचनं श्रुत्वा वायुः परमकोपनः ।प्रविश्य सर्वगात्राणि बभञ्ज भगवान् प्रभुः ॥२३॥

乙女たちの言葉を聞いて、力強く尊い主であるヴァーユ神は激怒した。彼は彼女たちの体に入り込み、怒りのあまりその手足をねじ曲げた。

Verse 24

ताः कन्या वायुना भग्ना विविशुर्नृपतेर्गृहम् ।प्रापतन् भुवि सम्भ्रान्तास्सलज्जा स्सास्रलोचनाः ॥२४॥

ヴァーユによって打ち砕かれた乙女たちは王宮に入った。苦悩に震え、恥じ入り、涙に濡れた目で、彼女たちは地面に倒れ伏した。

Verse 25

स च ता दयिता दीनाः कन्याः परमशोभनाः ।दृष्ट्वा भग्नास्तदा राजा सम्भ्रान्त इदमब्रवीत् ॥२५॥

最愛の娘たち――あれほど美しかったのに、今は苦しみ傷ついている姿を見て、王は驚き動揺し、次のように言った。

Verse 26

किमिदं कथ्यतां पुत्र्यः को धर्ममवमन्यते ।कुब्जाः केन कृताः सर्वा वेष्टन्त्यो नाभिभाषथ ।एवं राजा विनिश्श्वस्य समाधिं सन्दधे ततः ॥२६॥

「これはどうしたことか？ 娘たちよ、私に話しなさい。誰がダルマ（法）を軽んじたのか？ 誰によってお前たちは皆、背を曲げられ、姿を変えられてしまったのか？ 私の周りに立っていながら、なぜ話さないのか？」 王はこのように深くため息をつき、心を静めてサマーディ（三昧）に入った。