Anuvaka 9
ঋত স্থিৰ কৰি জীৱন সুৰক্ষিত কৰা—যুগল কসমিক শৃঙ্খলা আৰু লক্ষ্যভিত্তিক আথৰ্বণিক ৰক্ষা (সমৃদ্ধি, মুক্তি, চিকিৎসা, আৰু প্ৰতিহানি-নিবাৰণ)ৰ জৰিয়তে। উপ-বিষয়সমূহ: সূৰ্য–চন্দ্ৰ চক্র কেলেণ্ডাৰ/ঋতৰ ভিত্তি; অগ্নি ধন স্থাপনকাৰী আৰু গৃহ-ৰক্ষক; বৰুণৰ পাশ—অপৰাধবোধ, বন্ধন আৰু সংকোচৰ পৰা মুক্তি; দ্ৰুতগামী স্বস্তি—গতিৰ মাজত নিৰাপদ যাত্ৰা আৰু বিজয়; ইন্দ্ৰ সদায় আহ্বানযোগ্য সহায়ক আৰু উদ্ধাৰক; ৰুদ্ৰৰ অন্তৰ্ব্যাপ্তি—অগ্নি, জল আৰু চিকিৎসাত।
Suktas in Anuvaka 9
Sukta 81
এই সূক্তই যজমানক সূৰ্য আৰু চন্দ্ৰৰ যুগল গতিৰ সৈতে সামঞ্জস্য কৰায়; তেওঁলোকৰ পূব–পশ্চিম গতি আৰু চক্ৰীয় পুনৰ্নৱীকৰণক ঋত (বিশ্ব-নিয়ম) আৰু পঞ্জিকা/কাল-স্থিতিশীলতাৰ ভিত্তি হিচাপে প্ৰতিপন্ন কৰে। তাৰ পাছত সেই কৌসমিক নিয়মিততাক গৃহস্থৰ সমৃদ্ধিত প্ৰয়োগ কৰি—বিশেষকৈ দৰ্শ (অমাৱস্যা) মুহূৰ্তত—ধন, পশুধন, সন্তান আৰু সুৰক্ষিত বৃদ্ধি লাভত ‘সম্পূৰ্ণ, সৰ্বদিশে পূৰ্ণ’ হ’বলৈ প্ৰাৰ্থনা কৰে।
Sukta 82
AV 7.82 এটা সমৃদ্ধি-বৃদ্ধিকাৰী অগ্নি-সূক্ত; ই যজ্ঞক নিজেই দৃঢ় কৰি তোলে যাতে ধন—বিশেষকৈ গোধন, দৌৰ-পুরস্কাৰৰ লাভ, আৰু “শুভ ঐশ্বৰ্য”—যজমানৰ ওচৰত স্থিৰভাৱে বসতি লয়। ইয়াত আচাৰ-সফলতাক বিশ্ব-নিয়মিততা (উষা → সূৰ্য → দিন)ৰ সৈতে সংযোগ কৰা হৈছে, আৰু দেৱতাসকলক যজ্ঞক “নেতৃত্ব” দিবলৈ আহ্বান জনোৱা হৈছে; লগতে ঘৃতধাৰা প্ৰচুৰভাৱে অগ্নিলৈ বৈ যায়—অগ্নি আহুতি-বাহক আৰু ঋত/শৃঙ্খলাৰ প্ৰতিষ্ঠাপক।
Sukta 83
এই সৰু আথৰ্বণিক মন্ত্রত ঋতৰ অধিপতি আৰু পাঞ্ছা (ফাঁস) ধাৰণকাৰী বৰুণক নিবেদন কৰা হৈছে—উপাসকক সকলো ধৰণৰ বন্ধনৰ পৰা মুক্ত কৰিবলৈ: নৈতিক দোষ/পাপবোধ, ন্যায়িক-সামাজিক বাধা-নিয়ন্ত্ৰণ, আৰু ‘বৰুণৰ শিকলি’ বুলি বুজা দেহগত ব্যাধি। শুদ্ধিকাৰী পানী আৰু বৰুণৰ ‘সোনালী গৃহ’ৰ পৰিপ্ৰেক্ষিতত, এই সূক্তই ওপৰ-মধ্য-তল—তিনিস্তৰৰ বন্ধনক নাম লৈ গাঁঠ খুলি কাৰ্য কৰে, আৰু ব্যক্তিক অনাগস (দোষহীনতা) আৰু অদিতি-সদৃশ মুক্তিলৈ পুনঃস্থাপন কৰে।
Sukta 84
এই সৰু তিনিটা মন্ত্ৰৰ সূক্তটো এটা ৰক্ষামূলক-চিকিৎসামূলক মন্ত্র; ইয়াত অগ্নিক ক্ষত্রভৃত্ (সাৰ্বভৌম ৰক্ষাৰ বাহক) ৰূপে প্ৰজ্বলিত কৰি গৃহক চাৰিওফালে ঘেৰি ধৰা, ৰোগ মুক্ত কৰা, আৰু জীৱন-আধাৰ (গয়) লগতে ধন-সম্পত্তি সুৰক্ষিত কৰিবলৈ কোৱা হৈছে। তাৰ পাছত সূক্তটো ইন্দ্ৰৰ ক্ষত্র আৰু ওজস্লৈ মুখ ঘুৰাই বৈৰী শক্তিক প্ৰতিহত কৰা আৰু বহল, নিৰাপদ পৰিসৰ উন্মোচন/গঢ়ি তোলাৰ কথা কয়, আৰু শেষত শত্রুক তীব্ৰ, আক্রমণাত্মকভাৱে বহিষ্কাৰ কৰাৰ জীৱন্ত বৰ্ণনাৰে উপসংহাৰ কৰে। একেলগে অগ্নিৰ শুদ্ধিকৰ পৰিধি আৰু ইন্দ্ৰৰ যোদ্ধাসুলভ সাফাইয়ে ৰোগ আৰু আশংকাৰ পৰা মুক্ত এক সুৰক্ষিত গৃহ-জগত স্থাপন কৰে।
Sukta 85
এই এক-মন্ত্ৰীয়া পৌষ্টিক সূক্তত তাৰ্ক্ষ্যক—দ্ৰুত, দেৱ-প্ৰেৰিত আৰু যুদ্ধজয়ী শক্তি ৰূপে—স্বস্তিৰ বাবে আহ্বান কৰা হয়: অক্ষত গতি, নিৰাপদ যাত্ৰা আৰু প্ৰতিযোগিতামূলক গতি-প্ৰচেষ্টাত সফলতা। তাৰ্ক্ষ্যক “অৰিষ্টনেমি” (অক্ষত নেমি/নাভিযুক্ত) আৰু “তৰুতাৰ ৰথানাম্” (ৰথসমূহক অতিক্ৰম কৰা) বুলি প্ৰশংসা কৰি, এই মন্ত্ৰ যাত্ৰা, দৌৰ আৰু সামৰিক গমনাগমনৰ বাবে অপমাৰ্জনাত্মক সুৰক্ষা-কবচ হিচাপে কাৰ্য কৰে।
Sukta 86
এই এক-পদীয়া ত্ৰিষ্টুভ্ সূক্তটি এটা সংক্ষিপ্ত পৌষ্টিক আহ্বান, য’ত ইন্দ্ৰক বাৰে বাৰে ত্ৰাতৃ (ৰক্ষক) আৰু অৱিতৃ (সহায়ক) বুলি মাতি, “প্ৰতি আহ্বানতে” (হাৱে-হাৱে) তেওঁক তৎক্ষণাৎ আহ্বান কৰিব পৰা সজাগ-প্ৰস্তুত অৱস্থাক জোৰ দি কোৱা হৈছে। ইয়াৰ শক্তি কেন্দ্ৰীভূত নামোচ্চাৰণত—শূৰ, শক্ৰ, পুৰুহূত, মঘৱান—আৰু শেষত সমাজৰ বাবে স্বস্তি (কল্যাণ, শুভ-নিরাপত্তা) স্থাপন কৰিবলৈ ইন্দ্ৰক সোজাকৈ প্ৰাৰ্থনা কৰা হৈছে।
Sukta 87
এই এক-পদী ত্ৰিষ্টুভ্ সূক্তত ৰুদ্ৰক সৰ্বব্যাপী দিৱ্য শক্তি হিচাপে চিনাক্ত কৰা হৈছে—যি অগ্নি (জুই), জল, আৰু আৰোগ্যকাৰী ঔষধি তথা লতা-গুল্মত বিদ্যমান। সকলো লোক ‘সুশৃঙ্খল’ কৰি থোৱা বিশ্ব-নিয়ন্তা হিচাপে ৰুদ্ৰক স্বীকাৰ কৰি পাঠকে তেওঁক শান্ত কৰে, আৰু তেনে কৰাত জল আৰু উদ্ভিদ-ঔষধৰ চিকিৎসাশক্তি ন্যায্যতা লাভ কৰি সক্ৰিয় হয়। এই মন্ত্ৰটি এক শান্তি-সূত্ৰ ৰূপে কাম কৰি, সম্ভাব্য উগ্ৰ ৰুদ্ৰক প্ৰাকৃতিক মাধ্যমসমূহৰ জৰিয়তে কাৰ্যকৰী হোৱা অন্তৰ্নিহিত চিকিৎসকলৈ ৰূপান্তৰিত কৰে।
Sukta 88
এই এক-পদীয়া অথৰ্ববৈদিক মন্ত্র সৰ্প-বিষক এক সক্ৰিয় বৈৰী শক্তি বুলি ধৰি তাড়াই দিয়ে—“শত্ৰু” বিষৰ সৈতে বিষ মিহলাই আক্ৰমণ কৰিছে বুলি চিহ্নিত কৰি, পীড়িতজনৰ দেহৰ পৰা তাক আঁতৰি যাবলৈ বাধ্য কৰে। গৰুৎমান/তাৰ্ক্ষ্য (গৰুড়)ৰ সৰ্প-বিৰোধী পৰিসৰৰ ভিতৰত এই মন্ত্র তীক্ষ্ণ অপোত্ৰোপায়িক আদেশৰ দৰে কাম কৰে—বিষ উলিয়াই দে, সৰ্প-এজেন্সিৰ ওপৰত তাক উভতাই দে, আৰু আক্ৰমণ নিষ্ক্ৰিয় কৰি দে।
Sukta 89
এই চাৰি-মন্ত্ৰীয়া অথৰ্ববেদীয় সূক্তটি এক পুষ্টিক-ভৈষজ্য মন্ত্র, যি অগ্নিৰ জ্বালনী-শক্তিৰে কৰ্তা বা ৰোগীৰ ভিতৰত বৰ্চস্ (দীপ্তিমান জীৱনীশক্তি), প্ৰজা (সন্তান-সমৃদ্ধি) আৰু আয়ুস্ (দীৰ্ঘায়ু) স্থাপন কৰে। ইয়াত শুদ্ধিকৰণ আৰু পোষণৰ চিত্ৰকল্প (দিব্য জল, দুগ্ধময় সাৰ) অগ্নি-যজ্ঞীয় পৰিচয় (ইন্ধন/সমিধা/তেজ)ৰ সৈতে একেলগে আহে, আৰু ইন্দ্ৰ তথা বিশ্বে দেৱাঃক বিশেষকৈ সাক্ষী-অনুমোদক ৰূপে আহ্বান কৰি এই লাভ কৰা মৰ্যাদা আৰু জীৱনীশক্তি যাতে হেৰাই নাযায়, তাৰ বাবে দেৱীয় অনুমোদন বিচাৰে।
Sukta 90
এই সৰু তিনিটা মন্ত্ৰৰ সূক্তটো এটা সংক্ষিপ্ত আথৰ্বণিক মন্ত্র-প্ৰয়োগ, যি দুটা সংলগ্ন লক্ষ্যত আগবাঢ়ে: প্ৰথমে, প্ৰতিদ্বন্দ্বীৰ শক্তি আৰু তেজ ভাঙি পেলাই তেওঁলোকে সঞ্চয় কৰা প্ৰভাৱ/ধন কৰ্তাৰ ওচৰলৈ স্থানান্তৰ কৰা; দ্বিতীয়তে, “যি টানি ধৰা আছে তাক ঢিলা কৰা” আৰু “যি উঠি আছে তাক নামাই দিয়া”—এইদৰে এটা চিন্তাজনক পুৰুষ জননাঙ্গ-অৱস্থাক স্বাভাৱিক কৰা, অৰ্থাৎ বেদনাদায়ক টান/তণাপোড়া বা বিকাৰ সংশোধন কৰা। ইয়াৰ মূল শক্তি হৈছে মন্ত্রবাণী (বাচ্)ৰ কাৰ্যকৰী বল; ই ইন্দ্ৰ/বৰুণ-ধৰণৰ অধিকাৰ-ভাৱৰ সৈতে বাধ্যকাৰী, কাটি-যোৱা চিত্ৰকল্প আৰু সোজা শাৰীৰিক আদেশ ব্যৱহাৰ কৰে।
Read Atharva Veda in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with word-by-word meanings, Sanskrit recitation where available, and more.