Anuvaka 6
Ang Kāla (Oras) bilang kosmikong soberanya, ginagamit para sa pagiging buo ng tao sa pamamagitan ng Atharvanic na pagpapagaling, katatagan ng tahanan, at kawastuhan ng ritwal. Ang Kāma (pagnanais) bilang pangunahing likhang pwersa na nakatuon sa kasaganaan. Muling pagsasama ng mga pandama, hininga, at mga bahagi ng katawan (kabuuan ng katawang nakatuon sa ātman). Si Agni bilang Gṛhapati at bilang Vratapā: proteksyon sa tahanan at pangangasiwa ng ritwal. Pagpapakalma sa duḥsvapna/duṣvapnya: mga tanda sa panaginip, takot, at kalagayan sa pagitan ng buhay at kamatayan. Ang Yajña bilang buhay na kapangyarihan na nagpapanatili sa taon at nag-aayos ng mga pagkakamali sa ritwal. Tumutugon sa mga panahon ng kawalan ng katatagan: sakit o kalituhan, mga nakababagabag na panaginip o tanda, pagtatayo o pagpapanatili ng isang mapayapang tahanan, paghahangad ng kasaganaan, at pagtitiyak na mabisa ang mga ritwal kahit may maliliit na pagkakamali.
Suktas in Anuvaka 6
Sukta 51
Ang AVŚ 19.51 ay isang compact na charm sa pagpapagaling na muling pinagsasama-sama ang tao sa pamamagitan ng pag-alis ng pagkakabukol ng mga pandama at vital na hininga mula sa pagpigil, paghihirap, o pagkakaligawat at muling pagtatatag ng ātman bilang sentrong nag-oorganisa. Pinapares nito ang isang interior na formula ng pagiging buo (ātman kasama ang prāṇa/apāna/vyāna) na may isang standard na ritual authorization na nagpapalakas ng ligtas, divine-sanctioned na pisikal na paghawak sa therapeutic act.
Sukta 52
Ang maikling himalok na ito ay nananalangin kay Kāma (Pagnanais) bilang ang sinaunang likhang pwersa, "ang unang binhi ng isipan", at ginagawa ang kosmikong pagkakabago sa konkretong kasaganaan para sa yajamāna. Sa pamamagitan ng pag-align ng personal na pagnanais sa unang impluso ng paglikha, ang mga talata ay naglalayong gawing madaling lapitan ang mga layo mula sa malayo, magkakaugnay, at sa huli ay "akṣaya" (hindi nabibigo), na tinatakan sa pamamagitan ng isang alay na nakatuon kay Kāma.
Sukta 53
Ang Kāla-sūkta na ito ay itinatataguyod ang Panahon (Kāla) bilang kataas-taasang kosmikong tagapamahala na lumilikha ng langit at lupa, nagpapamahagi ng nakaraan at hinaharap, at humahantong bilang ninuno ni Prajāpati. Sa pagpapuri sa Kāla bilang unang kapangyarihang banal at bilang aksis ng kaayusan, ang himno ay pinagpapakabanal ang regulasyon ng panahon (tamang panahon, tamang sandali) at naglalatag ng awtoridad ng ritwal sa kosmikong prinsipyo na sumusukat at gumagalaw sa lahat ng bagay.
Sukta 54
Ang AV 19.54 ay isang huling himnong kosmogoniko ng Atharvan na nagtataas kay Kāla (Oras) bilang ang kataas-taasang, pinataataong prinsipyo kung saan nagmula ang tubig, banal na kapangyarihan (brahman/tapas), mga direksyon, at ang siklo ng araw. Ito ay nagpapabanal sa kaayusan ng kalendaryo at ritwal sa pamamagitan ng pagpapahayag na kahit ang pananalitang Vedic (Ṛc, Yajus) at lahat ng mga mundo ay nakatayo sa loob ng soberanya ng Oras, sa gayon ay pinagtatibay ang mga rito at pagkahari sa pamamagitan ng kosmikong pagtutuos.
Sukta 55
Ang AV 19.55 ay isang maikling domestikong himno na nagpapatibay sa tahanan sa pamamagitan ng pagluklok kay Agni bilang Gṛhapati, ang arawang tagapagbantay na nagdadala ng saumanasa (mabuting pagkakasundo) at paulit-ulit na pagdagdag ng yaman. Sa pamamagitan ng regular na pag-iilaw at paghahandog, ang potensyal na mapanganib na lakas ni Agni (apoy bilang "palaso sa hangin") ay inililiko patungo sa proteksyon, pag-unlad ng katawan, at buhay-sustenyang kasaganaan.
Sukta 56
Ang maikling himnong Atharvanic na ito ay isang duḥsvapna-śānti na humaharap sa Panaginip bilang isang liminal, kamatayan-angkal na sakit na tumataas mula sa kaharian ni Yama at itinutulak ang mga mortal sa takot at kalituhan. Sa pagpangalan sa pinagmulan ng Panaginip, paglalagay nito sa ilalim ng kosmikong regulasyon (Varuṇa/Ādityas; Trita Āptya), at pagpapahayag ng ritwal na kaalaman sa mga "paraan ng kapanganakan" nito, ang nagsasalita ay nakakamit ng pagiging panginoon upang iwasan ang masasamang panaginip, protektahan ang reputasyon, at tulak ang malapit na mapanghimasok na mga impluwensya.
Sukta 57
Ang maikling Atharvanic na anting-anting na ito ay nagtutustos sa duṣvapnya, ang puwersa ng bangungot at masamang tira ng panaginip, sa pamamagitan ng ritwal na "ipunin ito," magbukas nito tulad ng isang anting-anting, at ilipat ito palayo sa pasyente o sambahayan. Ito ay nagtatangi sa mabubuting portenta ng panaginip na dapat panatilihin habang pinapaalis ang mga masasamang panaginip patungo sa isang mapoot na hindi-kamag-anak na tumatanggap, na nagtatakda ng proteksyon laban sa mga masasamang manifestasyon ng śakuna (ibong portenta).
Sukta 58
Ang huling himnong ito ng Atharvaveda ay tinatrato ang Yajña (Sakripisyo) bilang isang buhay na kapangyarihang nag-oorganisa na "nagpapalago sa taon," na nagpapanatili sa nagsasakripisyo sa buong siklo ng panahon. Sa tulong ng ghi at mga tamang inihahandog na oblasyon, ito ay humihingi ng hindi putol na prāṇa, buong mga pandama (pananalita at paningin), at nananatiling varcas (kinang), habang iniuunat din ang kasaganaan ng himno sa pangkomunidad na seguridad at matibay na proteksyon. Ang sukta ay nagtatapos sa pamamagitan ng pagtawag sa buong pagtitipon ng mga diyos, mga kapangyarihang tulad ng ritvij at ang Viśve Devāḥ kasama ang kanilang mga asawa, upang magalak, tanggapin ang kanilang mga bahagi, at gawing hindi nabibigo ang rito.
Sukta 59
Ang maikling himnong Atharvanic na ito ay naglaluklok kay Agni bilang ang buhay na Yajña at ang mapagmatyag na Vratapā (tagapangalaga ng mga banal na utos) na naroon sa mga mortal. Ito ay gumagana bilang isang ritwal na "safety-net": kung may alituntunin ay hindi sinasadyang nasira, hinihiling kay Agni na ayusin ang kakulangan sa lahat ng panig at ituloy ang rito sa landas ng mga diyos sa tamang ayos at panahon.
Sukta 60
Ang AV 19.60 ay isang siksik na Atharvanik na pagpapala para sa kagalingan ng katawan, lakas ng buhay, at matibay na kapangyarihan. Ito ay "nagmamapa" ng mga pangunahing kakayahan (hininga, paningin, pandinig, pananalita) at mga bahagi ng katawan (mga bisig, hita, binti, paa) at naglalagay sa mga ito ng ojas (sigla), java (bilis), at pratiṣṭhā (matibay na pundasyon), habang tahasang inililayo ang pinsala, paghina, at mga palatandaan ng katandaan.
Read Atharva Veda in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with word-by-word meanings, Sanskrit recitation where available, and more.