เทวี in the Padma Purana

ณ ศาลิคราม พระนางคือ มหาเทวี; ณ ศิวลิงคะ ทรงเป็น ชลปริยา. ณ มายาปุรี พระนางทรงเป็น กุมารี โดยแท้; และในเรื่องบุตรสืบสกุล ทรงเป็น ลลิตา เช่นกัน.

โอ้ผู้มีพักตร์งาม ในมหานครอันศักดิ์สิทธิ์และในอาศรมทั้งหลายด้วย โอ้มหาเทวี ที่ประทับของพระองค์มีอยู่; และในป่าและสวนพนาก็เป็นที่สถิตของพระองค์เช่นกัน

ณที่นั้นเอง ผู้รู้พึงอัญเชิญประดิษฐานพระพรหม พระศิวะ และพระวิษณุ; และเมื่อวางพระวินายกแล้ว ก็ประดิษฐานพระกมลาและพระอัมพิกาด้วย

พระรุทระตรัสแก่พระเทวีนั้นว่า “ท่านประสงค์จะกล่าวถึงกิจใด? จงบอกมาเถิด โอ้พระเทวีมหามายา สิ่งใดก็ตามที่อยู่ในพระทัยของท่าน”

นางแตะต้องแล้วกล่าวว่า “ข้าแต่พระมารดาแห่งจักรวาล ผู้เป็นที่สักการะแห่งโลกทั้งปวง” แล้วน้อมคำนับ จากนั้นพระเทวีทรงชักพระบาทกลับ และทรงใช้พระหัตถ์ของพระองค์กุมพระหัตถ์ของพระหริ

ณ กุณฑวาปี พระองค์ทรงเป็น “ศุภางคะ”; ณ สารัณยา ทรงเป็น “ตักษกะ” ณ อักษโฏะ ทรงเป็น “ปาปหา”; และ ณ อัมพิกา ทรงเป็น “สุทรรศนะ”

แล้วมายาได้เนรมิตมหามายา; และด้วยไฟที่บังเกิดจากมูรวะ เขาเผาฤทธิ์ทมสีนั้นให้มอดไหม้ แล้วบังเกิดพระมารดาแห่งเปลวเพลิงอันส่องสว่างในกาลสิ้นยุค (ยุกันตะ)

ข้าแต่พระภควตี ผู้เป็นที่พึ่งของผู้ภักดีมั่นคง ข้าพเจ้ามาถึงที่พึ่งแห่งพระบาทของพระองค์แล้ว ขอให้อายตนะทั้งปวงของข้าพเจ้า ณ ที่นี้ ตั้งมั่นในการสดับและประจักษ์สัมผัสโดยตรงซึ่งการปรากฏแห่งลีลาทิพย์ของพระองค์

“ด้วยพรของเรา อวัยวะเพศของท่านจักเป็นดุจอัณฑะของแกะผู้” ครั้นตรัสดังนี้แล้ว พระมารดาแห่งจักรวาลก็อันตรธาน ณ ที่นั้นเอง

ข้าแต่มหาเทวี ข้าแต่ภาคีรถี โปรดชำระข้าพเจ้าด้วยอมฤต ผู้ใดอาบน้ำในสายน้ำชาห์นวี (คงคา) พร้อมสวดสามโศลกอันประเสริฐนี้ ย่อมบริสุทธิ์

บนใบนั้น มหาเทวีได้ประทับมารกัณฑेयไว้ แม้เกศวะ (วิษณุ) จะบรรทมอยู่ ที่นี่ก็ไม่มีความหวาดกลัวสำหรับท่าน

“ในคัมภีร์ปุราณะกล่าวถึงนางว่า ‘มหามายา’ ผู้ทำให้โลกหลงมัวเมา” ครั้นตรัสดังนี้ เทวีก็เสด็จไปและอันตรธาน; แท้จริงทรงหายไป ณ โคนต้นปิปปละ (อัศวัตถะ)

มหาเทวี ผู้เป็นมารดาแห่งทีรถะทั้งปวง ผู้ทำลายกองบาป—ไม่ว่ามนุษย์จะพำนัก ณ ที่ใดระหว่างฝั่งทั้งสองของนาง ที่นั่นผู้นั้นย่อมอยู่เป็นสุข

ศรีมหาเทวะตรัสว่า “เป็นเช่นนั้นเถิด โอ มหาเทวี เราจักสำแดง ‘นันทนะ’ อันเนืองแน่นด้วยเหล่าเทวะ เป็นสถานอันศักดิ์สิทธิ์ ที่เหล่าสิทธะและทวิชะผู้ควรบูชาพากันเสพสถิต”

แล้วนิทรา—มหามายา—เคลื่อนไปทั่วอวัยวะของเขา; นางตั้งมั่นอยู่ที่หัวใจ ที่ลำคอ ที่ปาก และที่ปลายจมูก

อสูรผู้ชั่วนั้น ผู้ถูกศรแห่งกามบีบคั้น ได้รำลึกอีกครั้งถึงมหามายาของพระวิษณุที่ตนเคยเห็นมาก่อน

ณที่นั้นพึงบูชาพระวิฆเนศ และบูชาพระศารทา ผู้เป็นเทวีอธิราชแห่งเหล่าเทพ; อีกทั้งบูชาพระชาตเวทา มหามายา จัณฑิกา และเจ้านายผู้พิทักษ์แห่งเขตศักดิ์สิทธิ์นั้น

ภรรยาของเขาเป็นมหาเทวี และตามนามเรียกว่า อนุปัมยา คือ “ผู้หาที่เปรียบมิได้”

พระผู้เป็นเจ้าตรัสว่า: “โอ้พระมหาเทวี ท่านยังไม่ทรงรู้—สิ่งนี้กระทำไปด้วยแรงผลักแห่งความพิโรธ เราจักแสดงความจริงตามที่เป็นอยู่แก่ท่าน และจักกระทำสิ่งที่เป็นที่รักของท่านด้วย”

ณ ที่นั้น โอ้มหาเทวี มหาตมะทั้งหลายพำนักอยู่ โดยตั้งมั่นในว्रตของเราอย่างมีภักติ และยืนหยัดในวินัยอันสูงสุด