Sukta 79
Rishi: Atharvanic tradition (Anukramaṇī attribution varies for lunar hymns)
Devata: Rātrī / Amāvāsyā (New-Moon as goddess)
Chandas: Triṣṭubh (probable; requires metrical verification against pada-count in a critical edition)
บทสวดจันทรคติสั้น ๆ นี้ทำให้อมาวาสยา (ราตรีเดือนดับ) เป็นพลังเทพีที่มีชีวิต เป็นที่ซึ่งเหล่าเทพมาชุมนุม และเป็นแหล่งที่สามารถ “รีด” ความอุดมสมบูรณ์เพื่อเรือนชานได้ ด้วยการถวายหวิสและอัญเชิญราตรี/อมาวาสยาในฐานะผู้รวบรวมทรัพย์สมบัติ ผู้สวดมุ่งขอความบริบูรณ์แห่งพิธีกรรม โภชนาการและพลังหล่อเลี้ยง (อูรช) ความงอกงามเพิ่มพูน (ปุษฏิ) ทรัพย์มั่งคั่ง (รายิ) และบุตรหลานผู้เข้มแข็ง (สุวีระ) อานุภาพของบทสวดอยู่ที่การมองราตรีเดือนดับอันเป็นห้วงก้ำกึ่งว่าเป็นภาชนะอันทรงฤทธิ์ที่บรรจุบุญและการสถิตของเทพ ทำให้การประกอบพิธีในครัวเรือนบังเกิดผลเป็นรูปธรรม
Mantras
Mantra 1
अमावास्या। यत् ते॑ दे॒वा अकृ॑ण्वन् भाग॒धेय॒ममा॑वास्ये सं॒वस॑न्तो महि॒त्वा। तेना॑ नो य॒ज्ञं पि॑पृहि विश्ववारे र॒यिं नो॑ धेहि सुभगे सु॒वीर॑म्
วันเดือนดับ (Amāvāsyā). ส่วนแบ่งที่เหล่าเทวะได้สถาปนาไว้เพื่อท่านในวันเดือนดับ—เมื่อพวกเขาพำนักร่วมกันในมหิทธิฤทธิ์ของท่าน—ด้วยสิ่งนั้นขอจงทำพิธีบูชาของเราให้บริบูรณ์ โอ ผู้ประทานพรทั้งปวง; โอ ผู้เป็นมงคล โปรดตั้งทรัพย์ให้เรา เป็นทรัพย์อุดมด้วยบุตรและวีรบุรุษอันดีงาม.
Mantra 2
अ॒हमे॒वास्म्य॑मावा॒स्या॒३ मामा व॑सन्ति सु॒कृतो॒ मयी॒मे। मयि॑ दे॒वा उ॒भये॑ सा॒ध्याश्चेन्द्र॑ज्येष्ठाः॒ सम॑गच्छन्त॒ सर्वे॑
เรานี่เอง—เรานี่เองคือวันเดือนดับ (อมาวาสยา Amāvāsyā) ผู้ทำความดีทั้งหลายมาสถิตอยู่กับเรา—อยู่ในเรานี่เอง ในเรานี้ เหล่าเทพทั้งสองจำพวก พร้อมทั้งสาธยะ (Sādhyas) และเหล่าผู้มีอินทราเป็นประมุขทั้งหมด มาประชุมพร้อมกันทั้งสิ้น
Mantra 3
आग॒न् रात्री॑ सं॒गम॑नी॒ वसू॑ना॒मूर्जं॑ पु॒ष्टं वस्वा॑वे॒शय॑न्ती । अ॒मा॒वा॒स्याऽयै ह॒विषा॑ विधे॒मोर्जं॒ दुहा॑ना॒ पय॑सा न॒ आग॑न्
ราตรีได้มาถึงแล้ว ผู้รวบรวมทรัพย์สมบัติ นำความมั่งคั่งมา และหลั่งพลังแห่งความอุดมเลี้ยงดูให้เจริญงอกงาม เราทั้งหลายบูชา “อมาวาสยา” (Amāvāsyā วันเดือนดับ) ด้วยเครื่องบูชา (havis); ขอพระนางรีดเอาโภชนาการออกมาด้วยน้ำนม แล้วเสด็จมาหาเราเถิด
Mantra 4
अमा॑वास्ये न त्वदे॒तान्य॒न्यो विश्वा॑ रू॒पाणि॑ परि॒भूर्ज॑जान । यत् का॑मास्ते जुहु॒मस्तन्नो॑ अस्तु व॒यं स्या॑म॒ पत॑यो रयि॒णाम्
โอ้ “อมาวาสยา” (Amāvāsyā วันเดือนดับ) ไม่มีผู้อื่นใดนอกจากท่าน ผู้เหนือกว่าทั้งปวง ที่ให้กำเนิดรูปทั้งหลายเหล่านี้ทั้งหมด ความปรารถนาใดที่เราถวายแด่ท่านด้วยการบูชา ขอสิ่งนั้นจงเป็นของเราเถิด ขอให้เราทั้งหลายเป็นเจ้าของแห่งทรัพย์สมบัติ
Frequently Asked Questions
It is used at the new-moon night (Amāvāsyā) to make the domestic offering ‘complete’ and to attract prosperity—wealth (rayi/vasu), nourishment (ūrj), thriving increase (puṣṭi), and strong offspring/household strength (suvīra).
The hymn personifies the new-moon night as a divine power and a ‘meeting place’ where gods and merit (sukṛta) dwell. By honoring that time as sacred, the householder aligns the rite with the divine assembly and expects tangible increase.
No special herbs or amulets are indicated in the hymn itself. The key materials are a simple oblation (havis) and milk (payas), performed at the proper time—Amāvāsyā night—with the intention of drawing ūrj and puṣṭi into the home.
Ask anything about Sukta 79 of the Atharva Veda
Answers come straight from the texts, with the shlokas they draw on. Ask in your own words.
A free sign-in with Google or Apple keeps your chat saved across web and the app.
Read Atharva Veda in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with word-by-word meanings, Sanskrit recitation where available, and more.