Sukta 79
Rishi: Atharvanic tradition (Anukramaṇī attribution varies for lunar hymns)
Devata: Rātrī / Amāvāsyā (New-Moon as goddess)
Chandas: Triṣṭubh (probable; requires metrical verification against pada-count in a critical edition)
ഈ ചെറു ചന്ദ്രസ്തുതിഗാനം അമാവാസ്യയെ (പുതുചന്ദ്രരാത്രി) ജീവിക്കുന്ന ദേവീശക്തിയായി പരിശുദ്ധമാക്കുന്നു—അവളിൽ ദേവന്മാർ ഒന്നിച്ചുകൂടുകയും, ഗൃഹത്തിനായുള്ള സമൃദ്ധി അവളിൽ നിന്ന് ‘പാൽപോലെ’ ദോഹിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നു. ഹവിസ് അർപ്പിച്ച് നിധികളുടെ സമാഹർത്താവായ രാത്രീ/അമാവാസ്യയെ ആഹ്വാനം ചെയ്യുന്നതിലൂടെ ജപകൻ യാഗപൂർണ്ണത, പോഷണശക്തി (ഊർജ്), വർദ്ധനസമൃദ്ധി (പുഷ്ടി), ധനം (രയി), ശക്തമായ സന്തതി (സുവീര) എന്നിവ അഭ്യർത്ഥിക്കുന്നു. അതിരിടവേളയായ അമാവാസ്യാരാത്രിയെ പുണ്യത്തിന്റെയും ദൈവസാന്നിധ്യത്തിന്റെയും ശക്തമായ പാത്രമായി കാണുന്നതിലാണ് ഇതിന്റെ പ്രഭാവം; അതുവഴി ഗൃഹ്യചന്ദ്രാചരണം ഭൗതികമായി ഫലപ്രദമാകുന്നു.
Kind of charm
Mantras
Mantra 1
अमावास्या। यत् ते॑ दे॒वा अकृ॑ण्वन् भाग॒धेय॒ममा॑वास्ये सं॒वस॑न्तो महि॒त्वा। तेना॑ नो य॒ज्ञं पि॑पृहि विश्ववारे र॒यिं नो॑ धेहि सुभगे सु॒वीर॑म्
അമാവാസ്യ. ഹേ അമാവാസ്യേ, ദേവന്മാർ നിനക്കായി സ്ഥാപിച്ച ഭാഗധേയം—നിന്റെ മഹിമയിൽ ഒരുമിച്ചു വസിച്ചുകൊണ്ട്—അതുകൊണ്ട്, ഹേ വിശ്വവാരേ (സർവ്വവരദായിനി), ഞങ്ങളുടെ യജ്ഞം പൂർണ്ണമാക്കുക. ഹേ സുഭഗേ, ഞങ്ങൾക്ക് റയി (സമ്പത്ത്) നല്കുക; സുവീര (നല്ല പുത്രന്മാരും പുരുഷന്മാരും) കൊണ്ട് സമൃദ്ധമാക്കുക.
Mantra 2
अ॒हमे॒वास्म्य॑मावा॒स्या॒३ मामा व॑सन्ति सु॒कृतो॒ मयी॒मे। मयि॑ दे॒वा उ॒भये॑ सा॒ध्याश्चेन्द्र॑ज्येष्ठाः॒ सम॑गच्छन्त॒ सर्वे॑
ഞാനേ അമാവാസ്യ; സുകൃതം ചെയ്യുന്നവർ എന്റെ അടുക്കൽ വന്നു വസിക്കുന്നു—ഇവരെല്ലാം എന്റെ ഉള്ളിലാണു. എന്റെ ഉള്ളിൽ ദേവന്മാർ—ഇരുവിധവും—സാധ്യഗണവും, ഇന്ദ്രനെ അഗ്രസ്ഥാനമായി ഉള്ള എല്ലാവരും ഒരുമിച്ച് സംഗമിക്കുന്നു.
Mantra 3
आग॒न् रात्री॑ सं॒गम॑नी॒ वसू॑ना॒मूर्जं॑ पु॒ष्टं वस्वा॑वे॒शय॑न्ती । अ॒मा॒वा॒स्याऽयै ह॒विषा॑ विधे॒मोर्जं॒ दुहा॑ना॒ पय॑सा न॒ आग॑न्
രാത്രി വന്നിരിക്കുന്നു—വസുക്കളുടെ സംഗമിനി, ധനം കൊണ്ടുവരുന്നവൾ, ഊർജവും പുഷ്ടിയും ആയ വസുവിനെ പ്രവേശിപ്പിക്കുന്നവൾ. അമാവാസ്യയ്ക്ക് ഹവിഷാ കൊണ്ടു ഞങ്ങൾ വിധിപൂർവ്വം ആരാധനം ചെയ്യുന്നു; പയസ്സായ പാലാൽ പോഷണം ദോഹിച്ച് തരുന്ന അവൾ ഞങ്ങളിലേക്കു വരട്ടെ.
Mantra 4
अमा॑वास्ये न त्वदे॒तान्य॒न्यो विश्वा॑ रू॒पाणि॑ परि॒भूर्ज॑जान । यत् का॑मास्ते जुहु॒मस्तन्नो॑ अस्तु व॒यं स्या॑म॒ पत॑यो रयि॒णाम्
ഹേ അമാവാസ്യേ, നിന്നല്ലാതെ മറ്റാരും—സകലത്തെയും അതിക്രമിക്കുന്നവൾ—ഈ എല്ലാ രൂപങ്ങളെയും ജനിപ്പിച്ചിട്ടില്ല. നിനക്കു ഞങ്ങൾ ഏതു കാമനകളെ ഹോമാർപ്പണം ചെയ്യുന്നതോ, അതു ഞങ്ങളുടേതാകട്ടെ; ഞങ്ങൾ റയി (സമ്പത്ത്) യുടെ അധിപതികളാകട്ടെ.
Inside Sukta 79
How it unfolds
- How it opens
The hymn opens by addressing Amāvāsyā and recalling the gods’ institution of her ‘share’ (bhāgadheya) at the new moon.
- What it asks
That Amāvāsyā complete the sacrifice and place in the household wealth, nourishment, thriving increase, and strong progeny/men (suvīra).
- Where its power lies
Amāvāsyā is declared a divine container in whom merit dwells and in whom all the gods (including Sādhyas and Indra-led hosts) assemble—thereby guaranteeing the rite’s potency.
- How it closes
The hymn seals its aim with an invitatory arrival: Night/Amāvāsyā comes as treasure-gatherer, ‘milking’ ūrj and puṣṭi with milk and bringing it to ‘us’.
Famous verses
yajñaṃ pipṛhi … rayiṃ no dhehi subhage suvīram
ahamevāsmy amāvāsyā
ūrjaṃ duhānā payasā
Kind of hymn
Paustika (Prosperity) / Gṛhya-lunar observance
What it is for
Completion of the new-moon rite and acquisition of prosperity—wealth, nourishment, thriving increase, and robust lineage—by aligning the household with the divine assembly resident in Amāvāsyā.
Who it is for
Householders and domestic ritualists (gṛhapati, family priests) performing new-moon observances for prosperity and lineage-strength.
Also used as
- Gṛhya-lunar observance
- Śāntika (auspicious stabilization through calendrical rite)
The deity
Amāvāsyā is personified as the new-moon night itself—an auspicious yet liminal time when offerings are due and when divine beings are imagined to ‘assemble’ and ‘dwell’ together. As Rātrī, she is the enveloping night-power that gathers treasures and enables renewal; as Amāvāsyā, she is the calendrical threshold that authorizes domestic worship and redistribution of the gods’ ‘share’ (bhāgadheya).
Powers of the deity
- Gathers and bestows wealth (vasu, rayi)
- Grants nourishment and thriving increase (ūrj, puṣṭi)
- Makes the sacrifice ‘complete’ (yajñaṃ pipṛhi)
- Hosts/contains merit (sukṛta) and divine assembly (devas, Sādhyas, Indra-headed gods)
- Transforms liminal time into auspicious domestic prosperity
Why the deity is called
Invoked to secure the gods’ allotted new-moon ‘portion’ for the household, to make the new-moon offering efficacious, and to draw in nourishment, wealth, and strong offspring through the sacral presence of the night.
The seer
- Atharvanic (Anukramaṇī attribution varies for lunar hymns)Atharvan. Paustika and gṛhya-oriented charms: prosperity (rayi/vasu), nourishment (ūrj), increase (puṣṭi), and calendrical rites that attract auspicious divine presence to the home.
Other hymns of this seer
- AV 7.78 (lunar/observance-adjacent in the same kanda cluster; traditional proximity)
- AV 7.80 (neighboring hymn often treated as part of the same domestic-ritual sequence)
- AV 6.79 (prosperity-style Atharvanic material; thematic parallel)
Preparing for the rite
- Observe bodily and domestic cleanliness; prepare a quiet domestic offering space.
- Assemble simple havis (e.g., ghee/food oblation according to household custom) and milk (payas) as the prosperity-substance.
- Mentally mark the new-moon night as a divine ‘gathering’ time; set intention for ūrj/puṣṭi/rayi and suvīra.
The rite
- Recite the hymn facing the offering place; begin with direct address to Amāvāsyā and her bhāgadheya.
- Offer havis to Amāvāsyā/Rātrī while reciting the requests for yajña-completion and wealth.
- Recite the self-identification/assembly verse (7.79.2) as a sacralization: Amāvāsyā as locus of gods and merit.
- Conclude with the ‘milking’ imagery (7.79.3): invite her to come, bringing nourishment and increase, symbolically linked with milk.
What it needs
- Havis (oblation; typically ghee/food offering as per gṛhya practice)
- Milk (payas)
- Fire or domestic offering setup (as locally practiced)
When
Amāvāsyā night (new-moon), ideally at the household’s customary time for lunar offering/observance.
The main substance
Milk (payas) linked with nourishment (ūrj) and increase (puṣṭi)
How it is prepared
Prepare fresh milk for symbolic/ritual use alongside a simple havis offering; use the ‘milking’ imagery during recitation to frame the rite as drawing nourishment into the household.
Frequently Asked Questions
It is used at the new-moon night (Amāvāsyā) to make the domestic offering ‘complete’ and to attract prosperity—wealth (rayi/vasu), nourishment (ūrj), thriving increase (puṣṭi), and strong offspring/household strength (suvīra).
The hymn personifies the new-moon night as a divine power and a ‘meeting place’ where gods and merit (sukṛta) dwell. By honoring that time as sacred, the householder aligns the rite with the divine assembly and expects tangible increase.
No special herbs or amulets are indicated in the hymn itself. The key materials are a simple oblation (havis) and milk (payas), performed at the proper time—Amāvāsyā night—with the intention of drawing ūrj and puṣṭi into the home.
Ask anything about Sukta 79 of the Atharva Veda
Answers come straight from the texts, with the shlokas they draw on. Ask in your own words.
A free sign-in with Google or Apple keeps your chat saved across web and the app.
Read Atharva Veda in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with word-by-word meanings, Sanskrit recitation where available, and more.
