Anuvaka 13
หัวข้อหลักคือการฟื้นฟูระเบียบอันเป็นมงคล—คลายบาปและเคราะห์ร้าย สถาปนาความพร้อมเพรียงและความรุ่งเรือง และเสริมพลังเป้าหมายทางสังคมด้วยมนตร์ประกอบพิธีชำระและคุ้มครอง ประเด็นย่อยได้แก่ การปลดบ่วงของวรุณะและการลบล้างบาป รวมถึงการขจัดความฝันร้าย; อานิสงส์แห่งทาน–ยัญญะและการเจิม/อภิเษกเพื่อชะตาที่สูงขึ้น; สอุมานสา คือความเป็นเอกฉันท์และความกลมเกลียวในสภา; ความเป็นมงคลตามกาลเวลาและนักษัตร (ภัทราหัม); ความอุดมสมบูรณ์แบบเปาษฏิกะและส่วนแบ่งอันชอบธรรมของภคะ; และการขับไล่โรคภัยแบบไภษัชยะ
Suktas in Anuvaka 13
Sukta 121
บทสวดสี่บทนี้เป็นคำอธิษฐานเพื่อ “คลายพันธะ” และชำระบาป ขอให้พระวรุณะทรงผ่อนคลายบาศเชิงกฎหมายของพระองค์ (เครื่องพันธนาการแห่งความผิด การผิดคำสัตย์ และความคับข้อง) และขับไล่ทุษฺวปฺนฺยะ (ความฝันร้าย) กับทุริตะ (เคราะห์ร้าย/ความวิบัติ) ให้ห่างไป เมื่อปลดเปลื้องพันธะอัปมงคลและฟื้นฟูระเบียบอันชอบธรรมแล้ว บทสวดนี้มุ่งให้เกิดสุขภาพดี การดำเนินชีวิตไปตาม “หนทาง” โดยไม่ติดขัด และการผ่านไปอย่างมั่นคงสู่สุกรฺตโลกะ (โลกที่ได้มาด้วยบุญกุศล)
Sukta 122
บทสวดนี้ร้อยเรียงจริยธรรมแห่งทาน (dāna) ด้ายที่พุ่งขึ้นของบุญกุศลบรรพชน และแรงส่งของยัญญะ (yajña) ที่นำไปสู่สวรรค์ แล้วมาบรรจบในพิธีอภิเษกแบบอภิเษกะ (abhiṣeka) เพื่อทูลวอนพระอินทระผู้มีมรุตเป็นบริวารให้ประทานพรที่ปรารถนา พลังของบทสวดอยู่ที่การทำให้การกระทำทางสังคม–ศาสนา (การให้ การเป็นสื่อกลางของพราหมณ์/ปุโรหิต และการบูชายัญ) สอดประสานกับการกระทำเชิงอภิเษก (การประพรม) ซึ่งผนึกความมั่งคั่ง การคุ้มครอง และฐานะอันเป็นมงคล สุคตะนี้จึงทำหน้าที่เป็นมนต์ปุษฏิกะ–สังสการะเพื่อปัดเป่าอัปมงคล รับรองความสำเร็จในโลกนี้และหนทางอันมั่นคงสู่ภพหน้า ภายใต้การอภิบาลของพิธีกรรมพราหมณ์
Sukta 123
บทสวดสั้นนี้มุ่งแจกจ่ายและทำให้มั่นคงซึ่ง saumanasa—ไมตรีจิตร่วม ความเป็นเอกฉันท์ และความปรองดองอันผ่องใส—ท่ามกลางหมู่ชนที่ชุมนุมกัน ผู้ถูกเรียกว่า “สหายร่วมที่นั่งเดียวกัน” (sadhásthaḥ) อัคนี ชาตเวทัส (Agni Jātavedas) ถูกมองเป็นผู้นำส่งทิพย์ ผู้พา “ขุมทรัพย์” แห่งความปรองดองมาสู่หมู่ชน ขณะเดียวกันเหล่าเทพและบรรพชนถูกอัญเชิญเพื่อยึดโยงความสืบเนื่องของอัตลักษณ์และระเบียบสังคม ตอนจบแสวงหาการรับรองดุจ “กษัตริย์” (rājan) จากแดนอันสูงส่ง เพื่อให้ความโปรดปรานแก่ชุมชน และให้การยอมรับแก่ทานอันเป็นกุศลของพวกเขา (pūrta)
Sukta 124
มนตร์สั้นตามคติอถรรพณ์นี้ใช้สยบและขับไล่ “นิรฤติ” คือเคราะห์ร้าย ความเสื่อมสลาย และความตายอันอัปมงคล ด้วยน้ำอันชำระให้บริสุทธิ์ การฟื้นคืนที่อาศัยอัคนีเกื้อหนุน และวาจาพิธีกรรมที่หนุนด้วยบุญกุศล มอง “การสัมผัส” อันเป็นลางร้าย (ผลไม้ตกต้อง หรือการแตะต้องจากเบื้องบน/กลางอากาศ) ว่าเป็นมลทินที่ถอดออกได้ ชำระให้หมดจากกายและอาภรณ์ แล้วผนึกผู้ถูกกระทำไว้ในความมั่งคั่ง รัศมี และสิริมงคลอันประทานบุตรหลาน
Sukta 125
บทสวดสั้นแนวศึก–ความอุดมนี้ทำพิธีสถาปนารถศึกของนักรบ โดยอัญเชิญวนัสปติ (เจ้าแห่งไม้และพฤกษา) และยกรถรบให้เป็นพลังดุจวัชระของอินทรา มนตราผูกประสานไม้ พลังโค ความคึกคะนองแห่งน้ำ และเดชานุภาพแห่งเทพในสนามรบ เพื่อให้นักรบผู้ขึ้นรถได้ชัยชนะและได้ “ของที่ชนะมา” (ทรัพย์เชลย/ของริบ) ขณะเดียวกันรถยังมั่นคง ได้รับการคุ้มครอง และทรงประสิทธิภาพ
Sukta 126
บทสวดศึกสั้น ๆ นี้ทำพิธีสถาปนา “ทุณฑุภิ” (กลองศึก) ให้เป็นพลังมีชีวิตดุจลมหายใจ เสียงคำรามดังก้องของมันปลุกเร้าจักรวาลและทำให้ฤทธิ์อำนาจฝ่ายศัตรูตื่นตระหนกได้แม้อยู่ไกล เมื่อเป็นพันธมิตรกับพระอินทร์ กลองจึงกลายเป็นอาวุธป้องกันเภทภัย: ขับไล่ทุริตะ (ความชั่ว/ลางร้าย) รวมพลกองทัพฝ่ายตน และผนึกชัยชนะให้แก่นักรบรถศึก
Sukta 127
บทสวดรักษาแบบอถรรพเวทบทสั้นนี้เป็นมนตร์แพทย์โดยตรง สั่งให้ยักษฺมะ (โรคซูบผอม) และอาการก่อโรคที่เกี่ยวเนื่อง—ฝีหนอง (วิทรธะ), เสมหะบาลาสะ, การอักเสบ “แดง”, และวิศัลปกะ (ผื่นลาม)—ถูกกำจัดให้สิ้นซากไม่เหลือแม้แต่น้อย บทสวดนี้ปลุกฤทธิ์พืชสมุนไพร (โอษธิ/วนัสปติ) และยาที่ระบุชื่อว่า จีปุทรุ ให้ “ฉีกถอน” โรคออกจากอวัยวะ/ตำแหน่งเฉพาะของร่างกาย และขับไล่ยักษฺมะที่ซ่อนเร้น (อชฺญาตะ) ให้ลงต่ำและไกลออกไป
Sukta 128
มนตร์สั้นในคัมภีร์อถรรพเวทบทนี้วอนขอ “พระราชาแห่งนักษัตร” ศากธูมะ พร้อมทั้งอำนาจผู้กำกับกาลเวลา—กลางวัน/กลางคืน และสุริยะ/จันทรา—ให้แปรเปลี่ยนขณะปัจจุบันให้เป็น “ภัทราหัม” คือวันอันเป็นมงคล นำความสำเร็จมาให้ โดยอาศัยพิธีกรรมเพื่อจัดให้กิจการของมนุษย์ (โดยเฉพาะการกระทำของกษัตริย์หรือกิจสาธารณะ) สอดคล้องกับระเบียบจักรวาล ระงับลางกาลอันไม่เป็นมงคล และค้ำจุนโชคดีให้มั่นคงตลอดวัฏจักรกลางวัน–กลางคืนทั้งหมด
Sukta 129
บทสวดปุษฏิกะสั้น ๆ นี้อัญเชิญภคะ—โชคและ “ส่วนแบ่งอันชอบธรรม” ของตน—พร้อมด้วยพลังอันเอื้อเฟื้อของพระอินทร์ เพื่อให้ได้มาซึ่งความรุ่งเรืองและทำให้ผู้สาธยายเป็น “ผู้มีส่วนแห่งโชค” (ภคิน) บทสวดดึงความอุดมสมบูรณ์ออกมาจากโลกพืชพรรณ (หมู่ไม้ โดยเฉพาะต้นศามศปะ) และพร้อมกันนั้นขับไล่อราติ (ผู้ประสงค์ร้าย คู่แข่ง ผู้ขัดขวาง) ที่จะกีดกันลาภผล อานุภาพของมนต์อยู่ที่การทำให้ผู้ปฏิบัติสอดคล้องกับส่วนแห่งภคะซึ่งเวียนกลับมา แม้เร้นลับ และผนึกผลนั้นด้วยการขับไล่เชิงป้องกันภัย
Sukta 130
อว. 6.130 เป็นมนตร์เสน่ห์แบบอถรรพณ์ที่กระชับ ซึ่ง “ส่ง” สมร (กามเทพ) ออกไปโดยอาศัยอัปสราและเหล่าเทพ ให้ผู้ที่หมายปองเกิดอาการรักเป็นพิษ กระสับกระส่าย และเร่าร้อนด้วยความอาวรณ์ต่อผู้ประกอบพิธี บทสวดผสานอำนาจทำให้หลงใหลและอยู่ใต้อำนาจ (วศีกรณะ) เข้ากับการกันคู่แข่ง—บัญชาให้เป้าหมายระลึกถึงแต่ผู้กระทำและลืมผู้อื่นทั้งหมด พลังของมนตร์ถูกวางกรอบว่าเป็นการส่งจากทิพย์: เทพเจ้าขับเคลื่อนสมรออกไป ขณะที่มรุตและอัคนีเร่งเร้าให้ความคลุ้มคลั่งภายในของเป้าหมายทวีแรง
Read Atharva Veda in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with word-by-word meanings, Sanskrit recitation where available, and more.